[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 17 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 15 : ซากุระผู้เยือกเย็น [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    9 ส.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงเยือกเย็นไม่ให้ใครรู้ว่าอ่อนแอ...

 

กึก !

 

            ร่างกายของฉันถูกทิ้งให้ราบลงกับเตียงของตัวเองพร้อมกับที่สายตาเหลือบมองขึ้นบนเพดานสีหม่นไม่ต่างจากความรู้สึกฉันตอนนี้ คำพูดที่สุบารุพูดเอาไว้ยังคงวนเวียนซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุดหย่อน ฉันยกแขนข้างนึงก่ายหน้าผากตัวเองไว้พลางถอนหายใจทบทวนกับสิ่งที่เกิดขึ้น

 

            ฉันไม่ติดใจอะไรที่เขาอ่านตัวตนของฉันออก แต่ที่ฉันติดใจคือคำพูดของเขามากกว่า...

 

            เธอทำให้ฉันรู้ว่าการเป็นตัวเองมันลำบากกว่าการเป็นคนอื่น

 

          ‘ดูเหมือนเธอจะไม่ชอบในสิ่งที่ตัวเองเป็นเลยสักอย่าง ไม่อย่างนั้นคงไม่ใช่เวทย์มนต์บ้าๆทำให้คนอื่นมองเห็นแต่ด้านร้ายๆที่ไม่ใช่ตัวเธอเอง

 

          ‘เป็นคนอื่นคงง่ายกว่าเป็นตัวเองสินะ

 

            “ไม่ว่าจะเป็นใครมันก็ไม่ง่ายทั้งนั้นแหละ... ฉันพึมพำบอกกับตัวเองเสียงแผ่ว พยายามทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ก็มองไม่เห็นปัญหาที่ทำให้ฉันเอาแต่คิดมากจนถึงตอนนี้ ทุกอย่างที่คิดว่าปกปิดหมดมันเหมือนกับว่ากำลังปะทุขึ้นมา

 

            ฉันจะข่มตัวตนของตัวเองลงไปได้ยังไง ถ้าหากมีคนอ่านฉันออกได้มากขนาดนี้...

 

            ฉันควรทำไงดี

 

            “…”

 

            “ควรเป็นแบบนี้หรือว่าเป็นตัวเอง...

 

ก๊อกๆ !

 

            “ยูสึจัง อยู่หรือเปล่า ? เสียงหวานที่เอ่ยขึ้นหน้าประตูห้องทำให้ฉันลดทอนความคิดทุกอย่างลงก่อนจะลบมันออกไปจากสมองของตัวเอง สองแขนยันร่างเล็กให้ขึ้นมานั่งก่อนจะพาร่างบอบบางไปเปิดประตูให้กับยุยที่มาเคาะเรียกเมื่อกี้นี้

 

            ว่าไงยุยจัง ฉันปั้นหน้ายิ้มเสแสร้งแบบที่ชอบทำส่งผลให้คนที่ตามเกมไม่เคยทันอย่างยุย ยิ้มตอบรับให้กับฉันตามนิสัยของเธอ มีอะไรเหรอ ?

 

            “เรย์จิซังให้ขึ้นมาตามน่ะ

 

            “หืม ?

 

            “วันนี้เราจะมีแขกมาทานอาหารเย็นด้วย

 

            แขกเหรอ ? ฉันขมวดคิ้วแทบจะทันทีที่ได้ยินแบบนั้น จู่ๆก็รู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่สายลมพัดมากระทบแผ่นหลัง กลิ่นอายดุดันที่ฉันเคยได้รับมันกำลังโชยมาอย่างบอกไม่ถูก อยู่ดีๆก็รู้สึกเหมือนถูกรบกวนด้วยคลื่นพลังอะไรบางอย่าง

 

            ดูเหมือนว่าแขกที่มาจะไม่ใช่คนที่ฉันจะเล่นด้วยได้

 

            แต่คนที่รบกวนพลังของฉันได้ มีไม่กี่คน...

 

            เรย์จิซังบอกหรือเปล่าว่าใครจะมา ?

 

            “ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจ แต่เหมือนจะได้ยินชูกับเรย์จิคุยกันว่า หมอนั่น จะมา

 

            “หมอนั่นเหรอ ?ฉันทวนคำนั้นอย่างสงสัย ดูเหมือนว่าคนที่จะมาไม่น่าจะใช่ใครคนอื่น เขาอาจจะเป็นคนใกล้ตัวของพวกเราทุกคน พอคิดแบบนั้นฉันก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ เดินลงไปชั้นล่างพร้อมกับยุยที่รออยู่ เราสองคนเดินคู่กันมา แต่ทุกก้าวของฉันกลับสั่นไหว

 

            อะไรบางอย่างกำลังรบกวนความรู้สึกของฉัน มันทำให้ฉัน...ไม่ชอบใจมันเลย

 

            สายลมเอ่ย...จงปัดเป่า ฉันพึมพำเสียงเบาหมุนวนให้สายลมนำพากลีบซากุระลอยออกไปจัดการสิ่งที่มารบกวน ดีหน่อยที่ยุยเข้าใจว่ามันคือลมทั่วไป จริงๆจะให้ฉันอธิบายให้เธอฟังก็ได้ น่าเสียดายที่ฉันไม่ชอบอธิบายอะไรให้ใครฟัง อีกอย่างยุยก็ไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องของฉัน

 

            เธอเป็นแค่เด็กสาวธรรมดาก็พอ ไม่จำเป็นต้องมาแบกรับอะไรที่มันแย่สำหรับตัวเธอหรอก

 

กึก !

 

            “อะ...!”

 

            พลันร่างกายของฉันก็ชะงักกึก เมื่อสายลมที่ปล่อยไปหวนกลับเข้ามาสถิตในร่างของฉันอีกครั้ง แม้ร่างกายจะไม่ได้บอบช้ำ แต่คนที่สะท้อนพลังของฉันกลับมาได้ ย่อมไม่ธรรมดา ฝีเท้าของฉันก้าวลงบันไดเร็วขึ้นจนกระทั่งมาหยุดยืนอยู่ที่ขั้นบันไดสุดท้าย

 

            นัยน์ตาสีทับทิมเหลือบมองมาที่ฉันพร้อมกับที่ริมฝีปากคลี่ยิ้มหวานมาให้

 

            พอเราสองคนสบตากัน ฉันก็เป็นฝ่ายเอ่ยทักเขาทันที...

 

            คุณต้องการอะไร...คาร์ลไฮนส์ ?

 

            “บางทีคำที่เธอทักทายฉันควรเป็นคำว่า สวัสดี นะJเจ้าของชื่อพูดยิ้มๆพลางยื่นมือมาบ่งบอกให้ฉันวางมือลงบนนั้น ฉันมองมือเขานิดหน่อยก่อนจะยอมวางมือลงไป เราสองคนสบตากันพร้อมกับที่ฉันส่งยิ้มเสแสร้งให้กับเขา แม้ว่าคาร์ลไฮนส์จะช่วยให้ฉันได้ออกมาจากในคุกที่ท่านพ่อขังฉันไว้ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าฉันจะต้องแสดงความในใจออกมาทั้งหมด

 

            ฉันยังคงเลือกที่จะเป็นคนอื่นมากกว่าเป็นตัวเอง

 

            มันคงจะดีถ้าเราได้คุยกันเป็นการส่วนตัวคาร์ลไฮนส์หันไปยิ้มให้กับยุยที่ลังเลว่าจะตามฉันมาดีไหม จะรังเกียจไหมถ้าเกิดฉันจะขอให้เธอไปรอที่ห้องอาหารก่อน...โคโมริจัง

 

            “อะ...เอ่อ ค่ะ

 

            “ขอบคุณยุยพยักหน้าหลุบตาต่ำเล็กน้อยก่อนจะผละเดินไปอีกทาง ปล่อยให้ฉันยืนอยู่กับปีศาจร้ายที่มีความร้ายกาจซ่อนไว้ทุกอณูผิว คาร์ลไฮนส์พาฉันมาที่ทางเดินกว้างปลอดคนมีเพียงแค่แสงจันทร์ที่ส่องลงมากระทบพวกเราจนเงาทอดยาวไปถึงกำแพงอีกฝั่งเท่านั้น

 

            มือที่ฉันเคยวางไว้บนมือเขาถูกฉันยื้อกลับมาปล่อยไว้ข้างตัว

 

            ฉันคิดว่าคุณคงมีหลายเรื่องที่อยากพูด

 

            “…”

 

            “แต่ฉันขอแค่เรื่องสำคัญเท่านั้น อะไรที่มันไม่สำคัญ โปรดอย่าพูดออกมาให้รำคาญใจฉันดักคอไว้ด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนที่ดูยังไงก็รู้ว่าฉันไม่ได้เต็มใจยิ้มมันเลยสักนิด แน่นอนว่าคนที่ฉลาดอย่างเขายอมมองเห็นว่าภายใต้รอยยิ้มของฉันมันคืออะไร

 

            เพราะเราสองคนมีบางอย่างคล้ายกัน หนึ่งในนั้นคือการซ่อนตัวตนของตัวเอง

 

            เธอมักจะรู้ทันเสมอ สมกับเป็นว่าที่ลูกสะใภ้ของฉันจริงๆเลยนะ

 

            “…”

 

            “ไม่ต้องเร่งรีบเข้าเรื่องไปหรอก บางทีการได้พูดคุยกันตามประสาคนที่จะกลายมาเป็นครอบครัวเดียวกันก็เป็นเรื่องที่ดีนะยูเซะสึจัง คาร์ลไฮนส์ตอบบ่ายเบี่ยงประเด็นที่เขาต้องการจะพูด อยู่กับลูกชายฉันมาหลายอาทิตย์แล้ว พอจะรู้สึกอะไรบ้างหรือยัง ?

 

            “ฉันต้องรู้สึกอะไรกับพวกเขาด้วยเหรอ ?ฉันยกมือป้องปากแสร้งทำเป็นว่าตกใจ ฉันนึกว่าคุณหมายมั่นให้ฉันคู่กับใครเอาไว้แล้วซะอีก ที่ให้ฉันมาอยู่ที่นี่ก็เพื่อเป็นหมากตัวสำคัญเท่านั้น ไม่จำเป็นที่จะให้ฉันต้องรู้สึกอะไร

 

            “…”

 

            “ที่ไหนได้...ฉันต้องรู้สึกด้วยนี่เองฉันหัวเราะนิดหน่อยราวกับว่านี่เป็นเรื่องตลก ทั้งๆที่อีกฝ่ายไม่มีแม้แต่รอยยิ้มเหมือนกับว่าฉันจะเล่นตลกกับเขามากเกินไป

 

            น่าเสียดายที่ความนิ่งเงียบของเขามันไม่ได้น่ากลัวสำหรับฉันเลย...

 

            ยูเซะสึจัง...เธอรู้ดีว่ามันจะไม่สำเร็จถ้าเธอปิดกั้นตัวเอง

 

            “…”

 

            “เธอจะทำให้มันยากขึ้นหรือไง ?น้ำเสียงกดต่ำทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าฉันหายไป ฉันหันไปสบตากับนัยน์ตาสีทับทิมที่ไม่แสดงแววตาอะไรออกมาเลยสักอย่าง มันเหมือบกับทะเลกว้างที่เงียบสงบทว่าจุดจบกำลังเคลื่อนกายเข้ามา ฉันมองเห็นพายุลูกใหญ่ในดวงตาของเขาที่มันพร้อมจะทำลายล้างทุกอย่างให้สิ้นซาก ถ้าเป็นคนอื่นฉันคงไม่เกรงกลัว ทว่าพอมันเป็นคนตรงหน้า

 

            ความกลัวกำลังถูกปลุกปั่นขึ้นมา

 

แต่มันก็แค่นั้น

 

            ต่อให้จะกลัวหรือไม่กลัวสุดท้ายบทสรุปมันก็เหมือนเดิม

 

            “ฉันอยากให้ทุกอย่างมันผ่านไปได้ด้วยดีนะเด็กน้อย

 

            “…”

 

            อย่าทำให้มันยากขึ้นเลยคำพูดของเขามันมาพร้อมกับการข่มขู่ที่ฉันไม่ควรจะไปต่อกรด้วย ถึงจะรู้จักเขาไม่มา แต่กิตติศัพท์ของเขาก็เลื่องลือเหลือเกินจะนับ เขาเป็นถึงเจ้าแห่งโลกปีศาจ หากมีคนจ้องจะทำลายแผนที่เขาวางเอาไว้ เขาก็สามารถจะทำลายอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย

 

            และในหมากกระดานนี้ ฉันคือตัวหมากสำคัญที่ถ้าหมดประโยชน์เมื่อไหร่ก็คงจะถูกเขี่ยทิ้งไปได้ไม่ยาก แต่ที่เขายังเก็บฉันไว้มันก็แปลว่า...

 

            ถ้าขาดฉันไป จะไม่มีใครทำแผนของเขาสำเร็จได้เลย

 

            ทำไมคุณถึงไม่เลือกยุย ทั้งๆที่ทำให้เธอมาอยู่ที่นี่ได้แล้วทำไมถึงมองข้ามเธอ ?

 

            “ฉันไม่ได้มองข้าม แต่เลือดของโคโมริย่อมมีวันหมด เธอเป็นได้แค่อาหารหล่อเลี้ยงชีวิตลูกชายของฉันเท่านั้นน้ำเสียงที่ฟังดูไร้ค่ามันทำให้ฉันคิดว่าถ้าเกิดยุยได้ยินขึ้นมา เธอคงเสียใจไม่น้อยเลยทีเดียว แต่เลือดของเธอ...ยูเซะสึจัง มันมีค่ามากกว่านั้น มันสามารถกำเนิดโลกใหม่ได้

 

            “…”

 

            “ถ้าเราช่วยกันมันจะผ่านไปด้วยดี อย่าทำให้เกมนี่มันยากขึ้นไปอีกเลย

 

            ...ฉันไม่ได้จะทำให้มันยากขึ้น แต่แผนของคุณมีความยากในแบบมัน

 

            “…”

 

            “บางทีคุณก็ควรคิดนะว่าเวลาแค่นี้ไม่สามารถทำให้คนเรารักกันได้ ของพรรค์นั้นมันต้องใช้เวลา ตอนที่คุณอยากได้แม่ๆของพวกเขามาคงไม่ได้แค่ดีดนิ้วเรียกพวกเธอมาหรอกถูกไหม ?ฉันพูดเหมือนคนรู้อะไร ทั้งๆที่ความจริงก็รู้เพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น สองเท้าก้าวเข้าไปยืนตรงหน้าต่างเงยหน้ามองดวงจันทร์ค้ำฟ้าก่อนจะพูดกับเขาว่า อีกอย่างฉันจะรักพวกเขาได้ยังไง

 

            “…”

 

            ฉันไม่มีหัวใจ คุณลืมแล้วเหรอJ

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

เป็นไงกันบ้าง พอลุ้นกันขึ้นมาบ้างไหมคะ555555

นางเอกเรายังคงความเป็นตัวเองที่ไม่ใช่ตัวเองอยู่เหมือนเดิม(?)

ตอนหน้ามาลุ้นกันว่าจะเป็นยังไง รับรองว่าปริศนามันจะขยายใหญ่กว่าเดิม !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #504 NgaemNoi (@NgaemNoi) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 16:32
    แม่วาวน้อยไร้หัวใจ;-;
    #504
    1
  2. #230 จันทิรารัตน์ (@sunsiara) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 22:12
    อยากอ่านต่ออ่าาาาา
    #230
    1
  3. #229 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 20:35
    มาไวๆน้าาาา รอค่าาาา
    #229
    1
  4. #228 Piyachat42158 (@Piyachat42158) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 19:04
    มาต่อไวๆนะค่ะกำลังรอ
    #228
    1
  5. #227 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 17:30
    คำพูดของยูสึแต่ละคำพูดมันช่างให้ความรู้สึกว่าสงสารอ่ะ!
    #227
    1
  6. #226 sunisasrisupan (@sunisasrisupan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 20:23
    รอนะคะ ไรท์สู้ๆ
    #226
    0
  7. #225 sunisasrisupan (@sunisasrisupan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 20:22
    รอนะคะ ไรท์สู้ๆ
    #225
    1
  8. วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 13:52
    จะรอน่ะคะ
    #224
    1
  9. #222 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 12:15
    รอน้าาา
    #222
    1
  10. #221 นักอ่านสีแดง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 16:39
    รออยู่ค่าาามามม
    #221
    1
  11. #220 อิ๊หนูน้อย (@benzsuthanya) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 06:53
    ค้างงงงงงงงงงงงง มาต่อด่วนนนนนนน (???)
    #220
    1
  12. #219 min_NaJa (@mimin-na) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 23:12
    ค้างมากกกก ต่อด่วน >{}<
    #219
    1
  13. #218 Faii26120 (@Faii26120) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 22:04
    ต่อๆๆๆ
    #218
    1
  14. #217 นักอ่านสีแดง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 18:56
    รออยู่จ้าา
    #217
    1
  15. #216 Sukino_Secret (@Sukino_Secret) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 20:17
    รอค่ะะะ
    #216
    1
  16. #215 sunisasrisupan (@sunisasrisupan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 01:07
    เจิมค้าาาา
    #215
    1
  17. วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 22:51
    รออยู่น้าาาา....ไรท์เอลลลล.....มาต่อเร็วๆล่าาา
    #214
    1