[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 16 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 14 : ซากุระโป้ปด [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    20 ก.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงโปปดเพื่อเอาตัวรอด...

 

            เธอแพ้แล้วนะซินจัง ฉันเจอเธอแล้วJ

 

            โว้ว...เราไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้ไม่ใช่เหรอ ? ฉันถามเขาด้วยสีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อยเหมือนพวกคิดหาทางนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนมาลองดีกับฉันด้วยวิธีแบบนี้ มันทำให้ฉันแอบวิตกไปเล็กน้อยเหมือนกัน แต่ทำยังไงได้ ฉันก็คือฉัน

 

            หมายความว่า ฉันต้องไม่ใช่ผู้แพ้ในเกมนี้...

 

            ฉันเจอนายก่อนแสดงว่าฉันชนะ ฉันพูดพลางถอยหลังนิดหน่อยตอนที่เขาทำท่าเหมือนจะก้าวเข้ามาหาฉัน นายต่างหากที่แพ้

 

            “เธอนี่ไม่รู้กติกาการเล่นเลยนะซินจัง

 

            “…”

 

            “เธอต้องโป้งฉัน ฉันถึงจะแพ้ แต่นี่เธอไม่ได้โป้งฉัน ก็เท่ากับว่าฉันมีสิทธิ์แปะเธอ

 

วูบ !

 

            “และฉันก็แปะเธอแล้ว

 

            “อ๊ะ !”ฉันอุทานออกมาตอนที่เขารวบตัวฉันไปกอดไว้จากด้านหลังเล่นเอาฉันถึงกับนิ่งงันไปด้วยความตกใจ ลมหายใจเย็นเยียบเป่ารินรดแถวลำคอฉัน ไล้จมูกโด่งเป็นสันไปตามซอกคอขาวจนฉันต้องเบี่ยงหน้าหลบด้วยความไม่ชอบใจ หยุดนะ

 

            “กลัวเหรอซินจัง เธอแพ้เองนะ

 

            “…”

 

            “และคนแพ้ต้องทำตามสัญญา ร่างของฉันถูกผลักลงกับโซฟาในเวลาต่อมาพร้อมกับที่ร่างสูงของไรโตะตามมาคร่อมทับไว้ นัยน์ตาสีสวยสว่างสดใสฉายแววเจ้าเล่ห์ชวนหวาดหวั่นออกมาจนฉันเม้มปากแน่น จู่ๆในหัวก็เหมือนถูกสั่นคลอนอย่างรุนแรง หาทางออกอะไรไม่ถูก

 

            อยู่ดีๆก็รู้สึกเหมือนถูกดักทาง ทั้งๆที่ตัวเองก็สามารถหนีรอดไปได้อย่างทุกที

 

            มาสนุกกันเถอะซินจัง ฉันรู้ว่าเธออยากสนุกกับฉัน ไรโตะจงใจเน้นเสียงใส่ฉันทุกถ้อยคำพลางเลื่อนมือมาไล้ไปตามเรียวแขนของฉันจนฉันแอบขนลุกซู่เบาๆ ถึงกระนั้นฉันก็ยังพยายามตั้งสติไม่โวยวายอะไรให้เขารู้ว่าฉันแอบกลัว

 

            ก็แค่แอบกลัว ไม่ได้แปลว่าต้องแสดงความกลัวออกมาจริงๆ

 

            ‘ขี้แพ้

 

            “อ๊ะ !”

 

พลั๊ก !

 

            “อึก !” ไรโตะถึงกับสะท้านเมื่อฉันเผลอผลักเขาด้วยคลื่นพลังส่งผลให้เขากระเด็นไปกระแทกกับกำแพงด้วยความเร็วสูงที่ยั้งแรงไม่ได้ เป็นผลมาจากถ้อยคำนึงที่พวกพี่สาวของฉันเคยพูดใส่ตอนที่ฉันเกือบจะโดนพวกพี่ชายทำร้ายด้วยการกระทำแสนน่ารังเกียจ

 

            พวกเขาเคยคิดว่าการที่ทำให้ฉันตกเป็นของพวกเขาได้ พวกเขาจะได้พลังที่ยิ่งใหญ่ไปดีกว่าต้องไปแต่งงานกับพวกพี่สาวของฉันที่แทบจะไม่มีดีอะไรเลย...

 

            แน่นอนความทรงจำแสนเลวร้ายนั้นมันทำให้ฉันได้สติ ถ้าเกิดฉันปล่อยให้ไรโตะทำอะไรมากไปกว่านี้อีกนิดฉันคงถูกเหยียบต่ำให้จมดินเหมือนกับที่พวกพี่ฉันทำ ฉันจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น ฉันจะไม่มีทางให้ใครมาตราหน้าฉันไว้ว่าเป็นผู้แพ้ในเกมต่างๆ

 

            ถ้ามันขึ้นชื่อว่าเป็นเกมของฉัน ใครหน้าไหนก็ชนะมันไม่ได้ !

 

            “นายไม่ควรโกงฉันนะไรโตะฉันระบายยิ้มบางหลังจากเดินมามองร่างสูงที่ทรุดตัวนั่งพิงกำแพงเพราะหมดแรงไปเหมือนโดนผีหลอกพร้อมกับปรายตามองอย่างดูถูกเล่นเอาไรโตะถึงกับหุบยิ้ม มองฉันกลับราวกับฉันคือตัวอันตรายสำหรับเขา

 

            เขาคิดถูก...ฉันคือตัวอันตราย

 

            เจ็บไหมไรโตะคุง ถ้าเจ็บก็มองเข้ามาในดวงตาฉันสิ

 

            “ซินจัง...

 

            “ฉันจะปัดเป่าความเจ็บของนายเองนะ ฉันพูดแค่นั้นก่อนจะจับปลายคางเขาให้เงยหน้ามองฉัน ประสานสายตาของเราให้เป็นหนึ่งเดียวกันเปล่งประกายนัยน์ตาสีทองให้สว่างวาบควบคุมนัยน์ตาสีมรกตแสนเจ้าเล่ห์ก่อนจะลบเลือนความทรงจำของเขา

 

            ลบเลือนไม่ให้เขาจดจำว่าครั้งนึงเขาเคยได้ชัยชนะไปจากฉัน

 

      เราไม่ได้ตกลงอะไรกันไว้...ไรโตะคุงJ

 

กริ๊ก !

 

            “มีเรื่องอะไรกันเหรอครับ ?

 

            “อ้าว เรย์จิซัง กลับมาแล้วเหรอคะ ฉันหันไปส่งยิ้มเสแสร้งให้กับร่างสูงที่เดินเข้ามาก่อนจะยันตัวลุกขึ้นยืนประคองให้ไรโตะยืนขึ้นด้วย เผอิญพวกเราเล่นเกมกันนิดหน่อย คุณกลับมาก็ดีแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนว่าไรโตะคุงจะป่วย ยังไงก็ฝากดูแลเขาหน่อยนะคะ

 

            “ป่วยเหรอ ?

 

            “ใช่ค่ะ ฉันพยักหน้าแสร้งทำเป็นจริงจัง ดีหน่อยที่ไรโตะยังคงมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่เลยทำให้เขาดูป่วยจริงๆอย่างที่ฉันโกหกไป ฉันดันร่างเขาให้ไปหาเรย์จิก่อนจะแสร้งทำหน้าเป็นห่วง ฝากด้วยนะคะ ฉันขอตัว

 

            “เดี๋ยวก่อน

 

กึก !

 

            “คะ ?ในตอนที่จะเดินออกไปเรย์จิรั้งฉันไว้ด้วยคำพูดของเขาเลยทำให้ฉันต้องปั้นหน้ายิ้มหันมามองเขาอีกครั้ง มีอะไรเหรอคะเรย์จิซัง ?

 

            “คุณคงไม่ได้เล่นพิเรนทร์อะไรกับเขาใช่ไหม ?

 

            “ทำไมคุณคิดแบบนั้น ฉันดูไม่น่าไว้วางใจขนาดนั้นเลยเหรอ ?ฉันถามเขาเสียงเรียบที่ส่อแววท้าทายเล็กน้อย อยากรู้นักว่าเขาจะกล้าพูดออกมาตรงๆหรือเปล่า คนอย่างเรย์จิน่ะ ขรึมก็จริงแต่ชอบเก็บทุกอย่างไว้กับตัวเองจนบางครั้งมันก็อดที่จะแกล้งไม่ได้ อีกอย่างนี่มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร หากเขาตอบว่าเขาไม่ไว้ใจ ฉันก็จะยิ้มให้เขา

 

            และทำให้เขาไม่ไว้ใจฉันมากกว่าเดิม J

 

            “ว่าไง ?

 

            “ไม่มีอะไร

 

            “…”

 

            “ผมคงคิดมากไปเอง

 

            “หึ...ฉันป้องปากหัวเราะเมื่อเขาไม่ยอมพูดออกมาจริงอย่างที่ฉันคาดการณ์เอาไว้ ฉันส่ายหน้านิดหน่อยเป็นเชิงว่าฉันผิดหวังในตัวคุณจริงๆก่อนจะเดินออกไป ฉันรู้ว่าเขารู้ว่าฉันคิดอะไร เขาแค่ไม่ชอบเปิดปากพูดออกมาเท่านั้น รู้ไหมว่าบางครั้งการเก็บปากในเวลาที่ไม่ควรเก็บมันก็สร้างปัญหาให้กับเราเหมือนกัน

 

            แต่ฉันก็ไม่คิดจะสนใจเขา ยังไงเขาก็ไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้น

 

            ยิ้มแบบนั้น ไปก่อเรื่องอะไรมาอีกแล้วสินะ

 

ตึก !

 

            “เธอนี่มันตัวปัญหาจริงๆ

 

            “ทำไมพี่น้องตระกูลนี้ถึงได้ชอบมองอะไรแง่ร้ายจัง ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรก็มองว่าฉันก่อปัญหาซะแล้วฉันหันไปมองหน้าสุบารุที่ยืนกอดอกเอาหลังพิงอยู่กับกำแพง ใบหน้าของเขากดต่ำลงหลับตาเหมือนไม่อยากจะเสวนากับฉัน ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนเปิดบทสนทนาก่อน

 

            เป็นคนที่มีความคล้ายพี่ชายต่างแม่ตัวเอง...

 

            การมองฉันในแง่ดีมันเป็นเรื่องยากขนาดนั้นเลยเหรอสุบารุคุง ฉันนึกว่าเธอจะเป็นคนที่เข้าใจฉันมากที่สุดซะอีก ฉันแกล้งเหน็บระคนพาดพิงไปถึงเรื่องก่อนหน้านี้ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ไปสะกิดอะไรเขาเล่นส่งผลให้ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย ตราบใดที่ยังอยู่ที่นี่ฉันคงไม่มีทางเป็นคนดีได้สินะ

 

            “เธอเป็นได้ ถ้าเธอพยายามที่จะเป็น

 

            “…”

 

            “แต่ฉันไม่เห็นว่าเธอจะพยายามที่จะเป็นคนดีเลยสักนิด มีแต่ทำตัวไม่ดีให้คนอื่นเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นคนไม่ดีคำพูดของเขาทำให้ลมหายใจของฉันติดขัดเล็กน้อย ร่างสูงตวัดสายตามามองฉันที่ยืนนิ่งไม่ต่างรูปปั้น เธออาจพูดถูกเรื่องที่ฉันไม่ใช่คนที่เข้าใจเธอมากที่สุด

 

            “…”

 

            “เพราะบางครั้งฉันก็ไม่เข้าใจการกระทำของเธอที่พยายามทำตัวร้ายๆ ทำตัวหยิ่งยโสใส่พวกเรา

 

            “…”

 

            “เธอทำให้ฉันรู้ว่าการเป็นตัวเองมันยากลำบากกว่าการเป็นคนอื่น เพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ชอบในสิ่งที่เป็นตัวเองเลยสักอย่าง ไม่อย่างนั้นคงไม่ใช่เวทย์มนต์บ้าๆนั้นเพื่อให้ทุกคนเห็นอีกด้านที่ไม่ใช่ตัวของเธอ

 

            “ฉัน... ราวกับสมองอื้ออึง ฉันคิดคำโต้ตอบไม่ออกเลยสักคำ สุบารุไล่ต้อนจนฉันจนปัญญา หลุบตาต่ำก้มมองไล่สายตาไปมาคิดหาคำตอบโต้ของเขา ทว่าสมองฉันกลับประมวลผลในสิ่งที่เขาพูดแล้วส่งทอดไปที่หัวใจไร้ซึ่งความรู้สึกของฉัน

 

            เขาพูดออกมาได้ไงว่าฉันไม่ชอบการเป็นตัวเอง...

 

            เขาพูดออกมาได้ไงว่าฉันเป็นตัวเองลำบากกว่าการเป็นคนอื่น...

 

            เขาพูดมาได้ไงว่าฉันชอบการเป็นคนอื่น...

 

            และเขารู้ได้ไงว่าฉันกำลังทำแบบนั้นโดยที่ฉันไม่รู้ตัว...

 

            จะเก็บไปคิดก็ได้นะสิ่งที่ฉันพูดไป ถึงจะไม่รู้ว่ามันถูกต้องหมดไหม แต่ฉันว่าฉันพูดไม่ผิดหรอกสุบารุพูดแค่นั้นก่อนจะหายวับไปกับตาทิ้งให้ฉันยืนนิ่งก้มมองมือตัวเองด้วยความรู้สึกที่แปลกประหลาด เขาพูดถูกเรื่องที่ฉันชอบทำตัวเป็นคนอื่น ชอบทำตัวหยิ่งยโสและชอบทำตัวร้ายๆกับพวกเขา แต่ที่ฉันทำแบบนั้นก็เพราะว่าท่านพ่อสอนเอาไว้ไม่ให้ฉันอ่อนแอกับใคร

 

            เพราะท่านสอนเอาไว้ว่าถ้าอ่อนข้อหรือแสดงความอ่อนแอออกไป ฉันจะแพ้แบบไม่มีชิ้นดี

 

            ที่ฉันยอมทำแบบนั้น ยอมเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองเพราะฉันรู้ตัวของฉันดี...ว่าถ้าฉันเป็นฉัน ฉันจะไม่มีวันเข้มแข็ง ฉันจะต้องพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่ายิ่งกว่าพวกที่แพ้แล้วลุกไม่ขึ้น ฉันจึงยอมเป็นคนอื่นเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่ง

 

            ดีกว่าเป็นตัวเองแล้วต้องแพ้ตลอดไป...

 

            ฉันแพ้ไม่ได้ ฉันเลยเลือกที่จะไม่เป็นตัวเอง

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

ช่วงนี้นักอ่านที่น่ารักของเอลหายไปไหนกันหมดน้า ปล่อยให้เรื่องเงียบเหงาจังเลย T^T

อัพแล้วไม่มีเม้นเลยไม่รู้ว่าฟีดแบคโอเคไหม ยังไงถ้าว่างแล้วก็ช่วยเม้นให้กำลังใจกันสักนิดเน้อ

ช่วงนี้เอลเรียนหนักมากๆ แต่ก็จะพยายามมาอัพให้ตลอดน้า

คาแรคเตอร์หลุดบ้างอย่าว่ากันน้า จะพยายามแก้ใหม่ให้ดีที่สุดค่า

ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยน้า รับรองว่ามันส์ค่ะงานนี้ !

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

 

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #213 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 14:58
    ยูสึฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ.แต่สุบารุก็พูดถูกอ่ะ โอ๊ย!ไม่รู้จะเข้าข้างใครดีแล้วค่าาาา
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะสู้ๆว่างเมื่อไหร่ก็ค่อยมาอัพก็ได้ค่า
    #213
    0
  3. #212 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 14:57
    ยูสึฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ.แต่สุบารุก็พูดถูกอ่ะ โอ๊ย!ไม่รู้จะเข้าข้างใครดีแล้วค่าาาา
    ปล.เป็นกำลังใจให้นะคะสู้ๆว่างเมื่อไหร่ก็ค่อยมาอัพก็ได้ค่า
    #212
    1
  4. #211 Black Daimon (@snoopy2008) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 13:42
    รอยุ ไรโตะจะรุ้ตัวมั้ยน้อว่าโดนเล่น:)
    #211
    1
  5. #210 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 18:19
    รอน้าาา
    #210
    1
  6. วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 22:04
    ซากุระน่ากลัวจริงๆ
    #209
    1
  7. #208 ' Lolita ❤ (@valkyre) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 11:40
    แอ้.. ต้อง 'โป้ปด' หรือเปล่าคะ..
    #208
    1
  8. #207 new นิวน้อย (@0818391561) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 21:19
    รอ~~~~~~~~~~มาต่อให้ไว้นะค่ะรออยู่ เดียวความอยากจะหายไปเสียก่อนนะคะ ่?(???)?
    #207
    1
    • #207-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 16)
      16 กรกฎาคม 2559 / 10:11
      กำลังปั่นน้า ต้องขออภัยจริงๆที่มาอัพช้า ยุ่งมากๆเลยค่า
      #207-1
  9. #206 sunisasrisupan (@sunisasrisupan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 20:55
    เจิมมมมมมมมม
    #206
    1
  10. วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 20:33
    ไรท์เอลลลล~~~~~~~
    เรารอยุน้าาาา *^*
    #205
    1
    • #205-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 16)
      16 กรกฎาคม 2559 / 10:11
      กำลังปั่นน้าเตง ช่วงนี้วุ่นวายมากจ้า
      #205-1