[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 13 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 11 : ซากุระอดัม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    27 พ.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงขับขานเรียกเขาว่าอดัม...

 

            หลังจากตอนนั้นฉันกับสุบารุก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก มันทำให้เราสองคนทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ จริงๆต้องบอกว่าแค่เขามากกว่าเพราะฉันก็ทำตัวปกติได้อยู่แล้ว เรื่องแบบนี้ไม่ได้มากระทบอะไรฉันนักหรอก ถึงยังไงฉันก็ซ่อนความรู้สึกเก่งกว่าใครอยู่ดี

 

            แค่ทำเหมือนปกติ แค่นี้ก็ไม่มีใครรู้แล้ว...

 

            ฉันไปก่อนนะฉันบอกลาสุบารุในตอนที่เขามาส่งฉันที่ตึกเรียน สุบารุเด็กกว่าฉันเขาเลยเรียนแยกอีกตึกนึง ซึ่งน่าแปลกที่เขายอมมาส่งโดยไม่พูดอะไร แน่นอนพอฉันพูดเหมือนว่าเขาเต็มใจมาส่ง เขาก็เบือนหน้าหนีไปทางอื่นทันที

 

            จะบอกฉันทำไม ฉันไม่ได้มาส่งเธอสักหน่อย

 

            “จะบอกว่าตัวเองโดดเรียนมาเดินเล่นงั้นสิ ?

 

ก็...

 

ระวังจะโดนเรย์จิว่าเอานะ ก็รู้นิว่าเขาคือคุณแม่ของบ้านฉันระบายยิ้มล้อเลียนราวกับว่านี่คือเรื่องสนุกเล่นเอาสุบารุมองฉันนิ่งๆ หากแต่ฉันเห็นว่าเขากำลังยิ้ม เพียงแค่เป็นรอยยิ้มที่บางมาก งั้นไว้เจอกันนะ รีบกลับเข้าห้องเรียนล่ะ

 

            “ไม่ต้องมาสั่งน่า เขาว่าเหมือนรำคาญ แต่สุดท้ายก็ยอมอยู่ส่งจนฉันเข้าห้องเรียนไป จากนั้นตัวเองก็เดินกลับไปทางเก่าส่งผลให้ฉันส่ายหน้าเบาๆกับการโกหกของเขาก่อนจะหันกลับมาสนใจความว่างเปล่าของห้องเรียน ในตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลยแม้แต่คนเดียว

 

            พอไล่สายตาไปที่กระดานดำฉันก็อ่านตามที่มีคนเขียนเอาไว้

 

            ห้องดนตรี

 

            ฉันเดินมาตามทางอย่างไม่รีบร้อน ไม่สนว่าตอนนี้เขาอาจจะเลิกเรียนกันแล้วด้วยซ้ำ ส่วนตัวฉันก็ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้วเลยเดินเรื่อยๆ ถามคนนู้นทีคนนี้ทีทั้งๆที่ตัวเองก็พอจะไปถูกอยู่แล้ว จนกระทั่งกลิ่นแปลกประหลาดเข้ามาในจมูก

 

            ขาที่ก้าวต่อไปก็เลยหยุดเมื่อได้ยินเสียงคนคุ้นเคย

 

            อยะ...อย่านะ อย่าทำ

 

            “เสียงของยุยนิ ฉันขมวดคิ้วหันซ้ายหันขวารีบไปตามต้นเสียงที่ดังขึ้นเพราะเหมือนว่ายุยกำลังมีปัญหาอยู่ ไม่นานนักฉันก็มาโผล่อยู่ตรงที่ไม่มีใครอยู่ หากแต่ยุยกลับกำลังถูกผู้ชายสี่คนล้อมเอาไว้ กลิ่นเลือดที่แปลกประหลาดทำให้ฉันรับรู้ได้ทันทีว่าพวกเขาไม่ใช่แวมไพร์เลือดแท้

 

            แต่ก็ไม่ใช่กลิ่นสกปรกที่เหมือนกับยัยพวกแวมไพร์เลือดสีโคลนพวกนั้น

 

            ฉันได้กลิ่นผู้หญิงคนนั้น บอกมาว่าอยู่ที่ไหน

 

            “ฉัน...ฉันไม่รู้

 

            “เธอจะไม่รู้ได้ไงยัยหมูตัวเมีย ! เธออยู่กับยัยนั้นไม่ใช่หรือไง !” ร่างสูงคนนึงตวาดเสียงดังจนยุยตัวสั่นไปหมด ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาหมายถึงใคร แต่ที่แน่ๆ ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกเขารังแกยุย ก็เธอเป็นผู้มีพระคุณของฉัน ใจดีกับฉันแล้วจะปล่อยให้เธอเจออันตรายได้ยังไง ถึงแม้ว่าต่อให้จะพาเธอหนีแค่ไหน ยุยก็ต้องเจออันตรายอยู่ดีก็ตาม

 

            แต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลยใช่ไหมล่ะ ยุยน่ะ ต่อต้านใครไม่เป็นหรอก

 

            บอกมาก่อนที่พวกเราจะ...

 

            “ยุยจัง ถึงเวลาเข้าเรียนแล้วนะ

 

            อะ...!”

 

            “ถ้าไปสายอาจารย์จะว่าเอานะฉันระบายยิ้มบางไล่สายตามองพวกเขาทั้งสี่คนที่เบนสายตามามองฉันพร้อมกัน ทว่าฉันกลับสนใจเพียงแค่แววตาขอความช่วยเหลือจากยุยจังเท่านั้นเลยเดินเข้าไปใกล้ๆ ถือวิสาสะดึงมือของยุยให้เดินมายืนข้างกัน มัวแต่เล่นสนุกไม่ได้นะรู้ไหม

 

            “ยูสึจัง…”

 

            “ไปกันเถอะ อย่าเสียเวลาเลย ฉันหมุนตัวเตรียมพายุยเดินหนีไปราวกับว่าพวกเขาไม่มีตัวตน ทว่ายังไม่ทันที่จะพ้น มือของใครบางคนก็คว้าหมับเข้าที่แขนของฉัน

 

หมับ !

 

            “หืม ? วินาทีนั้นฉันตวัดสายตาไปมองเขา เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำเงินทะเลลึกที่มองฉันด้วยแววตาสงสัย หากแต่ก็แฝงไปด้วยความเรียบนิ่งดั่งน้ำแข็งขั้วโลกเหนือ นัยน์ตาสีหม่นที่มีความคล้ายกับสีตาของฉันทำให้ฉันยืนหยัดความทระนงใส่ มีอะไรเหรอ ?

 

            “เธอคือผู้หญิงที่มาอยู่กับเจ้าพวกนั้นใช่ไหม ?

 

            “พวกนั้น ?

 

            “ก็เจ้าพวกที่คิดว่าตัวเองสูงส่งไง ไอ้พวกเวรซาคามากิ ฉันขมวดคิ้วไม่เข้าใจนิดหน่อยตอนที่ได้ยินแบบนั้นจากปากเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอมทองหน่อยๆ แต่ก็ไม่ได้โต้เถียงอะไรไปเพราะความสั่นไหวของยุยสื่อสารแทนฉันหมดแล้ว

 

            ที่เธอบอกว่าไม่รู้คงหมายถึงว่าไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน บังเอิญเหลือเกินที่ฉันเหลือบไปเห็นรอยกัดที่ต้นคอของเธอ

 

            เจ้าพวกนี้...ทำร้ายเธองั้นเหรอ ?

 

            ฉันไม่รู้หรอกนะว่าพวกนายเป็นใคร แต่การที่มาทำร้ายผู้มีพระคุณของฉันถือว่าพวกนายทำตัวแย่มาก

 

            “หา ?

 

            “พวกนายควรขอโทษเธอนะ ฉันระบายยิ้มบางอีกครั้งหากแต่ครั้งนี้ใส่การข่มขู่ลงไปด้วยก่อนจะเปลี่ยนสีตาให้กลายเป็นสีทองใช้มนต์ทำลายความเจ็บปวดของยุยให้บาดแผลนั่นหายไปในชั่วพริบตา และนั่นทำให้พวกเขาทั้งสี่พบว่าฉันมีพลังพิเศษไม่ต่างจากแม่มด

 

            แน่นอนการทำแบบนั้นฉันก็ต้องรับผลกรรมที่ตามมา

 

            เพียงแค่ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ฉันคาดการณ์เอาไว้...

 

            ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นอีฟตัวจริงสินะ

 

            หมายความว่าไง ? ฉันย่นคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ อีฟที่พวกเขาว่าหมายถึงฉันงั้นเหรอ แต่ฉันไม่ได้เป็นอีฟนิ บางทีพวกเขาอาจจะกำลังเข้าใจผิด ทว่าการที่เขาบีบแขนของฉันแรงขึ้นพร้อมจ้องเข้ามาในดวงตาสีทองของฉันโดยไม่สนใจเวทย์มนต์ที่ครอบคลุมอยู่

 

            แววตาเรียบนิ่งดูไม่หวั่นเกรงในอำนาจของฉันเลย

 

            เธอคืออีฟ

 

            “ฉันเหรอ ?

 

            “...

 

            “ฉันต้องการคำอธิบาย การเงียบของนายไม่ได้ตอบคำถามฉันเสียงของฉันมันแฝงไปด้วยความไม่เข้าใจ แต่คนตรงหน้าของฉันกลับทำลับลมคมนัย หนำซ้ำคนที่เหลือยังผลักไสจนมือของยุยที่ฉันจับไว้หลุดออกไปจากพันธนาการ อะ...ยุยจัง !”

 

            “เธอกลับไปหาพวกซาคามากิได้แล้ว

 

            “แต่ว่า...!”

 

            “ไปซะ ถ้าไม่อยากให้ยัยนี้ตายฉันเบิกตากว้างนิดหน่อยตอนที่วงแขนกว้างกอดคอฉันไว้พร้อมพลิกร่างฉันให้หันไปเผชิญหน้ากับยุยที่ยืนตัวสั่นเหมือนคนทำอะไรไม่ถูก หนำซ้ำยิ่งโดนขู่เธอก็ยิ่งทำหน้าหวาดกลัวออกมาจนฉันสงสาร

 

คนพวกนี้เล่นจุดอ่อนของยุยได้อย่างรุนแรงจริงๆ

 

บอกว่าให้ไป

 

“…”

 

ถ้ายังช้าอยู่ดี คงได้เห็นดีกันแน่ เจ้าของเรือนผมสีน้ำเงินเหลือบดำยังคงข่มขู่ยุยไม่เลิก ฉันเลยมองเธอเหมือนว่าฉันไม่เป็นไร เธอเลยทำท่าลังเลใจจนฉันต้องใช้พลังสั่งให้เธอไปจากตรงนี้ซะเพราะฉันคนเดียวสามารถเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว แต่ถ้ายุยยังไม่ยอมขยับไปไหนหรือว่ายังไม่คิดจะไปหาใครสักคนในซาคามากิ

 

บางทีฉันอาจจะต้องตายจริงๆอย่างที่เขาว่า...

 

ไปเถอะยุยจัง ฉันไม่เป็นไร

 

แต่ว่า...

 

ไปเถอะฉันระบายยิ้มบางมองเธอเดินไปจนลับสายตา พอแน่ใจว่าเธอไปพ้นแล้ว ร่างสูงก็ปล่อยฉันเป็นอิสระ วินาทีนั้นฉันเลยหันไปมองหน้าพวกเขา ไล่สายตามองเรียงคนโดยเฉพาะคนที่ทำกับฉันเมื่อกี้ พวกนายต้องการอะไร ?

 

ต้องการเธอไงเหมี๊ยวน้อยมาโซ~”เจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าครามฉีกยิ้มกว้าง ใบหน้าของเขาดูเหมือนพวกไอดอลดังๆ เธอคืออีฟที่พวกเราตามหา เธอคือคนที่สามารถทำให้พวกเรากลายเป็นอดัม ใช่ไหมรุกิ ?

 

อดัมเหรอ ?

 

ใช่แล้ว ยัยสล๊อต เธอคืออีฟ !”

 

ผมอยาก...จะกิน...ไม่สิ...อยากรู้จักเธอนะฉันขมวดคิ้วไม่เข้าใจในสิ่งที่พวกเขาพูดเลยสักนิดราวกับว่าพวกเราไม่ได้พูดภาษาเดียวกัน พอเห็นว่าฉันไม่ได้มีท่าทีจะเข้าใจอะไรบ้างเลย คนที่ถูกเรียกว่ารุกิก็เลยดึงฉันให้ออกมาห่างๆจากคนพวกนั้นก่อนจะพูดกับฉันว่า

 

ฉันจะอธิบายเอง

 

นายควรจะพูดคำนั้นตั้งนานแล้ว ฉันกลอกตานิดหน่อย สถานการณ์ตอนนี้แตกต่างจากเมื่อกี้ลิบลับไม่ได้มีความน่ากลัวหรือว่าน่าระแวง มีแต่ความสงสัยที่อยากจะให้เรื่องนี้มันจบๆไปเท่านั้น อยากพูดอะไรก็พูดมา ฉันเสียเวลามามากพอแล้ว

 

พวกเราเองก็เสียเวลาตามหาเธอเหมือนกัน

 

อะไร...

 

เป็นแค่ปศุสัตว์อย่ามาตีตนเสมอนาย คำพูดของเขาทำให้ใบหน้าของฉันเรียบตึงอย่างไม่พอใจ เขามีสิทธิ์อะไรมาว่าฉันแบบนั้น อีกอย่างตัวเขาเองก็ไม่ได้มีฐานะอะไรที่ฉันไม่กล้ายกตัวเสมอท่าน ในเมื่อความจริงแล้วสายเลือดของเขาต่ำกว่าฉันเยอะมาก

 

พวกครึ่งแวมไพร์...พวกเลือดสีโคลนสกปรก !

 

เลือดของเธอมีความจำเป็นมากสำหรับพวกฉัน

 

            “…”

 

            “เพราะมันอาจสามารถทำให้พวกฉันเป็นอดัม ตามแผนของท่านผู้นั้นได้ ฉันคิดว่าเธอน่าจะพอเดาได้ว่าฉันหมายถึงใคร แรกเริ่มฉันไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ ทว่าพอเขาพูดแบบนั้นจู่ๆหน้าของคาร์ลไฮนส์ก็ลอยเข้ามา จะว่าไปแล้วการที่ฉันต้องมาอยู่กับพวกซาคามากิก็ไม่ใช่แค่ต้องหาคู่หมั้นที่ต้องใช้ชีวิตร่วมด้วยตลอดไป

 

            มันยังรวมถึงการคัดสรรให้คนที่เหมาะสมได้ขึ้นเป็นราชาปีศาจคนต่อไป เพราะเลือดของฉันสามารถทำให้ทุกคนสมปรารถนาตามที่ต้องการ ถ้าคนคนนั้นดูแลฉันดี ฉันก็จะให้คุณประโยชน์กับเขา แต่ถ้าคนไหนที่ร้ายกาจกับฉัน

 

            มันผู้นั้นต้องตายสถานเดียว

 

            ยิ่งไปกว่านั้นสำหรับพวกครึ่งพันธุ์แล้ว เลือดของฉันยังสามารถทำให้พวกเขากลายเป็นแวมไพร์เต็มตัวได้อีกด้วย งั้นมันก็ไม่แปลกที่พวกเขาจะอยากได้ฉันไปเป็นตัวช่วย

 

            ดูเหมือนว่าเกมนี้ที่ฉันตกลงเล่นกับคาร์ลไฮนส์ จะไม่ได้มีผู้เล่นแค่ยิบมือสินะ

 

            เธอต้องให้พวกเรากินเลือด

 

            “แหม เอาเปรียบกันจังนะ ทั้งๆที่ฉันมีสิทธิ์เลือกแท้ๆ แต่ต้องมาโดนรังแกแบบนี้ รู้สึกแย่จังฉันป้องปากหัวเราะเล็กน้อยอย่างเสแสร้งก่อนจะเดินเข้าไปยืนตรงหน้าพวกเขาพร้อมไล่สายตาพินิจพวกเขาทีละคน จริงๆพวกนายบังคับฉันไม่ได้ เพราะพวกนายไม่ได้อยู่ในฐานะนั้น

 

            “…”

 

            แต่ถ้าพวกนายทำให้ฉันพอใจได้ บางทีพวกนายอาจได้ในสิ่งที่ต้องการ...เหล่าอดัมJ

 

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

มาลงครบแล้วน้า ขออภัยที่ดองไปนานจริงๆ เปิดเทอมแล้ววุ่นวายมากกกก

แต่ไม่ลืมมาอัพแน่นอนค่า ยังไงก็ขอฝากติดตามด้วยน้า

เอลเปิดพรี #ฟิควายไดโบลิค ใครสายวาย จิ้มตรงนี้ โลดดดด

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #502 NgaemNoi (@NgaemNoi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 12:17
    ยูสึเป็นอีพ อรุมมมม ลาก่อนน้องเหมียวน้อยมาโซคนเก่า..
    #502
    1
  2. #331 Luna-themoon (@220325452245) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 01:03
    ยูสึเหมาะจะเป็นลิลิธมากกว่าอีฟนะ =?=
    #331
    1
  3. #190 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 20:28
    จะรอน้าาาาา
    #190
    1
  4. #189 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 15:18
    ว่าแล้ววว ว่ายูสึคืออีฟ
    #189
    1
  5. #188 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 14:39
    ว่าไงดีล่ะ...ยูสึคืออีฟ!!!!???
    #188
    1
  6. #187 Ceili (@32721sutatta) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 08:00
    ได้เวลาที่หนุ่มๆแห่งบ้านมุคามิออกโรงแล้วววว>O<
    #187
    1
  7. #186 we&p (@smai955) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 15:49
    ต่อค่ะ
    #186
    1
  8. วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 15:05
    ต่อๆๆมาอัพต่อเร็วๆนะไรท์เอลล...
    จะคอยน้าาา...
    #185
    1
  9. #184 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 13:38
    รอน้าาาาาา สนุกๆ
    #184
    1
  10. วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 18:52
    ง้อวววววว....มุคามิ...
    จะรอเน้อ..ไรท์เอลลล
    มาต่อเร็วๆน้าาา >^<
    #182
    1
  11. #181 min_NaJa (@mimin-na) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 11:11
    รอออ// 0w0?
    #181
    1
  12. #180 Kiseya marina (@ayasako4479) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2559 / 19:45
    ศุกร์13เราไม่กลัว!!เรากลัวจันทร์16!!
    #180
    1
    • #180-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 13)
      19 พฤษภาคม 2559 / 18:44
      นี่ผ่านจันทร์ 16 มาแล้วค่ะ ไม่กลัวแล้ว5555
      #180-1