[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 12 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 10 : ซากุระเข้าคู่ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    16 พ.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงแสดงผู้เข้าใจ...

 

กึก !

 

            “มาตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอสุบารุคุง ?ฉันแสร้งระบายยิ้มบางไม่ต่างจากเด็กใสซื่อที่แปลกใจกับอะไรง่ายๆมาแอบดูคนอื่นแบบนี้ ไม่ดีเลยนะ

 

            “เหอะ คิดว่าฉันโง่หรือไง ?

 

            “อะ...

 

            “ฉันไม่หลงกลลูกไม้การละครของเธอหรอกนะ...ยัยแม่มดคำต่อท้ายของเขาทำให้รอยยิ้มของฉันหายไปชั่วขณะก่อนจะกลับมาเมื่อเห็นว่าไม่สามารถโกหกอะไรเขาได้อีก ดูท่าทางแล้วเขาน่าจะอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่แรก และคงได้ยินรวมถึงได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

 

            เป็นคนที่ไม่ดีเอาเลยนะ เขาทำให้ฉันต้องใช้พลัง...

 

            ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่

 

            “หืม ?

 

            “คงกำลังคิดจะทำให้ฉันหลงในมนต์ของเธอเหมือนเจ้าพวกนั้นสินะ

 

            “เป็นคนหัวไวตั้งแต่เมื่อไหร่ ดูลักษณะแล้วนายไม่น่าจะเป็นคนที่ชอบใช้หัวคิดนะ...สุบารุคุง ฉันเหยียดยิ้มหยันแอบสั่นเล็กน้อยตอนที่เขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตา ถึงนายจะเห็นไปแล้วว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น นายก็เอาไปเล่าให้คนอื่นฟังไม่ได้หรอก ไม่มีใครเชื่อนายแน่ๆ

 

            “...

           

            “เขาต้องคิดว่านายโกหก...เพราะฉันจะทำให้ทุกคนเชื่อแบบนั้นฉันพูดด้วยน้ำเสียงเย่อหยันพลันนัยน์ตาก็เปลี่ยนเป็นสีทองสวย ก่อนจะเพ่งเล็งเหม่อมองเข้าไปในดวงตาสีทับทิมหลอกล่อให้สุบารุยืนนิ่งๆเพื่อมองดวงตาของฉัน

 

ทว่าร่างกายของฉันกลับต้องชะงัก

 

            เมื่อนัยน์ตาสีสวยที่สะท้อนภาพของฉันกำลังเคลื่อนเข้ามา มันทำให้ฉันเผลอถอยหลังโดยไม่รู้ตัว

 

            จนกระทั่ง...

 

หมับ !

 

            “กลัวเหรอ ?

 

            “อะ...!” ราวกับเหมือนถูกค้อนทุบเข้าท้ายทอย แค่คำพูดเดียวก็ทำให้ร่างกายของฉันสั่นไหวผิดแปลกไปจากเดิมโดยที่ฉันเองก็ไม่รู้สาเหตุ การที่สุบารุเขยิบเข้ามาใกล้ทำให้หัวใจที่ด้านชาเต้นในจังหวะที่ผิดแปลกไปจากเดิม ฉันสบตาเขานิ่งแม้ว่าร่างกายอาจจะไม่ได้นิ่งตามพลางเลื่อนมือไปจับมือของเขาที่กุมไหล่ของฉันไว้ นะ...นายจะทำอะไร ?

 

            “เธออาจทำให้คนอื่นเชื่อว่าฉันโกหกหรือเธออาจโกหกคนเป็นล้านได้

 

            “…”

 

            “แต่เธอโกหกความจริงไม่ได้

 

อะ...

 

เพราะต่อให้เธอจะโกหกยังไง สุดท้ายความจริงก็อยู่ที่เดิมฉันเม้มปากแน่นจู่ๆก็รู้สึกเกลียดตัวเองขึ้นมารวมถึงเกลียดการถูกคนอื่นมามองทะลุสิ่งที่ฉันทำหรือว่าสิ่งที่ฉันเป็น ฉันคิดมาตลอดว่าตัวเองเก่งพอที่จะปิดบังความจริงของตัวเอง ทว่าพอมาเจอจุดนึงที่คนอื่นรู้เรื่องจริงที่พยายามปิดไว้

 

จากไอ้ที่เคยทำอะไรได้ มันก็เหมือนพังทลายจนทำอะไรไม่เป็น

 

และดูเหมือนว่าความจริงของคนที่ชื่อยูตะจะมีอิทธิพลกับเธอมากนะ ฉันเบิกตากว้างก่อนที่ภาพของเด็กน้อยคนนึงจะลอยเข้ามาในหัว มันทำให้ฉันเผลอแสดงแววตาเจ็บปวดออกมา เรื่องของยูตะกับเรื่องของท่านแม่ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นจะเอามันมาล้อเล่นกับฉันได้เพราะมันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เป็นเรื่องที่ฉันไม่เคยทิ้งไปได้เลย

 

ฉันจดจำได้ทุกอย่างตั้งแต่ช่วงเวลาที่มีความสุขจนถึงช่วงเวลาแห่งความทุกข์และพอนึกถึงมัน ฉันก็เผลอขยุ้มเสื้อที่แขนของเขาบรรเทาความปวดร้าวในหัวใจ

 

แต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมา เพราะถึงจะเจ็บปวดแค่ไหน ฉันก็จะไม่มีทางยอมเป็นคนอ่อนแอ

 

คนอ่อนแอมักต้องสูญเสีย ฉันไม่อยากเป็นแบบนั้น

 

ทว่าร่างกายของฉันก็แข็งทื่ออีกครั้งเมื่อถ้อยคำนึงของสุบารุลอยเข้ามาปะทะโสตประสาทของฉัน...

 

                        สนุกเหรอที่ต้องแบกรับความเจ็บไว้คนเดียว ?

           

            “หะ... ฉันเงยหน้ามองตาเขาอย่างตื่นตระหนก นี่เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่มีคนมาถามอะไรฉันแบบนี้ แต่แทนที่ฉันจะเจอแววตาเรียบนิ่ง ฉันกลับเห็นแววตาที่แตกต่างไปจากเดิมราวกับว่ากำลังมองเห็นตัวเองอีกคนอยู่ตรงหน้า พลันฉันก็นึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ขึ้นมา

 

            ความทรงจำในกลีบซากุระของเขา

 

            สุบารุเองก็มีเรื่องที่เจ็บปวดไม่ต่างจากฉันเหมือนกัน มันเลยทำให้ฉันละทิ้งซึ่งความหวาดหวั่นเปลี่ยนมาจับแขนของเขาเอาไว้ หลุบตาต่ำก้มมองลงไปที่พื้นดิน

 

            ก่อนที่จะส่ายหน้าเบาๆ

 

                ไม่ได้อยากแบกไว้หรอก แค่ไม่มีที่ให้ทิ้งความเจ็บเลยต้องเก็บไว้กับตัวเอง

 

            งั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

 

            “เอ๊ะ...

 

            บางที...เราอาจรู้สึกเหมือนกัน

 

            คำพูดของสุบารุทำให้ฉันหวั่นไหวเล็กน้อยอาจเป็นเพราะว่าเรามีความคล้ายคลึงกันในหลายๆด้านเลยทำให้เราเข้าใจกันได้โดยไม่ต้องพูดอะไรมาก และมันทำให้ฉันปล่อยมือลงข้างตัวปล่อยให้เขาจับไหล่อยู่แบบนั้นโดยไม่พูดอะไร

 

            ทำไมตอนนี้ถึงยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆ ?

 

            นั่นคือคำถามที่ฉันกำลังถามตัวเอง ซึ่งมันก็ไร้คำตอบ

 

            ฉันมองมือตัวเองที่ถูกปล่อยตกลงไปข้างกายก่อนจะระบายยิ้มบางๆออกมา จำได้ว่าเมื่อก่อนเวลาฉันเศร้า ฉันมักจะยืนอยู่คนเดียว ก้มหน้าร้องไห้แบบที่ไม่มีเสียงสะอื้น ไม่มีการเช็ดน้ำตา มีแค่ปล่อยให้ตัวเองยืนร้องไห้เหมือนคนบ้าไร้เสียงเท่านั้น

 

            และยูตะจะเข้ามาปลอบฉัน

 

            เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวหรอกนะ

 

            ถ้อยคำที่ไม่มีมูลความจริงหรือที่เรียกว่ามันไม่มีทางเป็นจริง เป็นถ้อยคำที่ฉันชอบมากที่สุดเพราะยูตะมักจะพูดแบบนี้เสมอ กอดปลอบฉัน ปล่อยให้ฉันร้องไห้จนกว่าน้ำตาของฉันจะหายไปเอง และฉันก็หลงรักไออุ่นของเขา

 

            ถึงแบบนั้น ฉันก็ไม่เคยคิดกับเขาเกินกว่าน้องชาย จึงไม่แปลกหากว่าเขาจะถูกพวกพี่ใจร้ายพวกนั้นฆ่าตาย เพราะสำหรับตระกูลของฉันที่ต้องแต่งงานกันเองภายในครอบครัว การที่อีกฝ่ายไม่รักเรา

 

            ก็ถือว่าเราไม่มีค่าพอที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป

 

            ฉันคือสาเหตุการตายของยูตะ หากจะมีใครที่ทำร้ายเขามากที่สุดก็คงเป็นฉันอย่างไม่ต้องสงสัย แต่สิ่งที่มันน่าเสียใจ คือเมื่อวาระสุดท้ายของชีวิตเขา

 

            เขากลับเรียกหาฉันมาฟังคำพูดสุดท้ายของเขา

 

            ฉันไม่เสียใจที่ได้รักเธอ

 

          ‘จำไว้นะ เธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว...ไม่มีวัน

 

หมับ !

 

            “อะ...!” สุบารุตัวแข็งทื่อแทบจะทันทีที่ฉันยกแขนโอบกอดร่างของเขาเอาไว้ แนบหน้าลงกับหัวใจของเขา ฉันสัมผัสได้ถึงความตกใจ แต่ไม่ได้ตัวสั่น แค่เหมือนทำอะไรไม่ถูกเท่านั้น ซึ่งฉันก็ไม่ได้สนใจมัน ตอนนี้ฉันต้องการที่จะกอดใครสักคน

 

            ใครสักคนที่เข้าใจฉันได้โดยไม่ต้องอธิบาย

 

            เราสองคนน่ะ ไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกใบนี้หรอกนะ

 

            “หะ...

 

            “ไม่มีทาง...อยู่ตัวคนเดียวหรอก เสียงของฉันมันแผ่วไม่ต่างจากคนที่ใกล้จะหมดแรงเต็มทน ฉันกระชับอ้อมกอดมากขึ้น ไม่สนใจว่าสุบารุอยากให้ฉันทำไม ตัวของเขามันก็ไม่ได้อุ่นอะไร ออกจะเย็นเกินไปด้วยซ้ำ ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังกอดเขาอยู่

 

            และไม่นานนักเขาก็กอดตอบฉัน

 

            ถ้าเธอคิดงั้น...ล่ะก็นะ

 

            “ฉันไม่ได้คิดแบบนั้นหรอก

 

หืม ?

 

มีคนบอกฉันมาต่างหาก

 

            คนที่จากฉันไปเนิ่นนานแล้ว...

 

อีกด้านนึง

 

ผัวะ !

 

            “อึก !” ร่างทั้งสามถลาลงกับพื้นแทบจะทันทีที่สายลมของน้องคนเล็กหอบพวกเขามาส่งที่คฤหาสน์ วินาทีนั้นกลิ่นเลือดคาวคละคลุ้งไปทั่ว ไม่ใช่เพราะถูกอะไรทำร้าย แต่เป็นเพราะพวกเขาพยายามจะดิ้นรน ฝ่าฝืนพลังของยูสึที่รายล้อมตัวพวกเขาไว้

 

            มันเลยส่งผลให้พลังสะท้อนกลับคืน

 

            บ้าจริง ! เพราะเธอคนเดียวทำให้พวกฉันซวยไปด้วย !”

 

            “พลังของฉันลดลงไปเยอะมาก เธอจะชดใช้ยังไง !” พี่ชายคนโตทั้งสองตวาดลั่นอย่างเจ็บใจ ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยบาดแผลเป็นผลพวงมาจากพลังของยูชินะที่พยายามจะทลายม่านพลังของยูสึออกมา ยัยโง่เอ้ย ! พวกเราไม่น่าเชื่อเธอเลย !”

 

            “เงียบนะ !”

 

หวืด !

 

            “ถ้าพูดอีกคำเดียว ฉันจะตัดลิ้นพวกนายยูชินะกดเสียงต่ำระเบิดพลังมืดออกมาล็อคตัวพวกเขาเอาไว้ ม่านพลังที่ไม่มีใครทำอะไรได้ นอกจากตกอยู่ใต้ความน่ากลัวนั่น มีหน้าที่ทำอะไรก็ทำไป แค่ทำตามที่ฉันสั่งมันไม่ตายหรอกน่า แต่ถ้าไม่ทำ นี่สิถึงจะตาย !”

 

            “อึก !”

 

            “คนที่มันไม่ได้เรื่องคือพวกนายต่างหาก !”ความโกรธของยูชินะเหวี่ยงร่างของพี่ชายทั้งสองไปกระแทกกับกำแพงจนสำลักเลือดออกมาก่อนที่ร่างจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ในบรรดาพี่น้อง ยูชินะถือว่าเป็นอันดับสองรองจากยูสึในเรื่องของพลังที่มากกว่าใคร

 

            และเพราะเป็นที่สองไงเลยทำให้เธอเกลียดยูสึที่ได้แต่พลังดีๆ !

 

            โดยไม่สนว่าพลังที่ตัวเองมีมันทำร้ายคนอื่นแค่ไหน !

 

            “อย่าเอาพลังของตัวเองมาทำร้ายคนในบ้าน ต้องให้ข้าบอกเจ้าอีกกี่ครั้งเจ้าถึงจะเข้าใจ ?

 

กึก !

 

            “หรือว่าต้องให้พ่อตาย เจ้าถึงจะทำตาม ? นัยน์ตาสีหม่นตวัดมองผู้มาใหม่ก่อนจะถอนหายใจเมื่อพบว่าเขาคือคนที่สร้างพวกเราทุกคนขึ้นมา ร่างสูงวัยกระแทกไม้เท้ามาตามทางพลันปรากฏร่างมองลูกสาวคนโตของบ้าน หากแต่เป็นคนที่สามในบรรดาลูกที่เกิดมา

 

            ทว่ากลับเป็นคนที่มีความทะเยอทะยาน มุ่งหวังเหนืออำนาจที่ตนมี

 

            ยิ่งเจ้าอารมณ์ร้ายก็ยิ่งเป็นผลเสีย ที่สำคัญหากเจ้าไม่โผล่ไปวันนี้บางทียูเซะสึคงทำตามแผนที่เราตกลงกันเอาไว้

 

            “ท่านพ่อยังจะไว้ใจมันอีกเหรอ มันกำลังจะทรยศเรานะ !” ยูชินะตวาดลั่นไม่เกรงใจบารมีของผู้เป็นพ่อ เพราะเธอถือว่าตอนนี้ตัวเองคือเสาหลักของบ้าน ขาดเธอไปสักคนคนอื่นก็ต้องตายเหมือนเศษเดนไร้ค่า มันไม่มีทางทำตามแผนของเราหรอก มันรอจังหวะที่เอาคืนเราอยู่ !”

 

            “ข้าไว้ใจยูเซะสึ

 

            “จะบ้า...!”

 

            “พอๆกับตอนที่เขาไว้ใจเจ้าในตอนที่...ยูตะยังอยู่ร่างกายของเธอชะงักกึกเมื่อท่านพ่อรื้อฟื้นเรื่องนั้นขึ้นมา ท่านเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเหม่อมองเข้าไปในดวงตาสีเดียวกันที่เต็มไปด้วยความโหดร้ายที่ไม่มีทางยับยั้ง

 

            แม่คนเดียว...เด็กคนนี้ยังวางแผนฆ่ามาแล้ว

 

            เชื่อข้าเถอะว่ายูเซะสึจะทำตามแผนของเรา

 

            “อะไรที่ทำให้ท่านพ่อมั่นใจแบบนั้น ?

 

      “เพราะยูเซะสึ...เหมือนแม่ของเขา

 

            ผู้หญิงที่ตายเพราะคำสาบานว่าจะไม่มีทางทรยศเขานั่นเอง

 

LOADING 100 PER

 

­###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

ขออภัยที่มาอัพช้าน้า เอลใกล้เปิดเทอมแล้วอาจจะดองบ้าง

เอลจะอัพนิยายวันพุธ ศุกร์-อาทิตย์น้า นอกนั้นไม่อัพค่า

เพราะงั้นใครรอก็รอตามคิวน้า รับรองว่าอัพตามวันแน่ๆค่า

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #501 NgaemNoi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:49
    คะแนนทำไปเยอะแล้วนะเนี่ย ยังทีมชูนะคะ><
    #501
    1
    • #501-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      22 มกราคม 2560 / 20:39
      ปักป้ายให้แน่นไว้ค่ะ !
      #501-1
  2. #179 nongmuyza (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 14:42
    ฟินค่ะฟินนนนน~ สุบารุเอาไป100เต็ม
    #179
    1
    • #179-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      15 พฤษภาคม 2559 / 18:14
      ให้ใจไปโลดดด
      #179-1
  3. #178 32721sutatta (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 12:58
    ตอนนี้สุบารุเริ่มทำคะแนนแล้วสิ ดูท่าคะแนนจะนำไปหลายคนแล้วด้วย555
    #178
    1
    • #178-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      15 พฤษภาคม 2559 / 18:13
      นำไปอีกนานเลยค่ะ5555
      #178-1
  4. #177 RAY_JUNG (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 11:57
    เย่วๆ ขออภัยมากกกที่มาอ่านช้าน้าเอลคุง ตอนนี้รู้สึกว่าสองคนนั้นเค้าคือคนๆเดียวกันเลยอ่ะ555+พรุ่งนี้เรย์เปิดเทอมแล้วค่ะ รอนะคะสู้ๆเน้ออ
    #177
    1
    • #177-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      15 พฤษภาคม 2559 / 12:02
      เปิดวันเดียวกันเลย แงงง
      #177-1
  5. #176 pimyada2546 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 18:54
    ไอเราก็นึกว่าใครที่แท้ก็ซูบารุ
    ///ชักเชียร์ซูบารุ
    #176
    2
    • #176-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2559 / 20:40
      มาตั้งแต่ตอนที่แล้วแล้วน้า
      #176-1
  6. #175 nongmuyza (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2559 / 12:13
    เหตุการณ์ของสองคนนี้ ยังกะคนอกหักมาเจอกันเลยแฮะ 555
    #175
    2
    • #175-1 kanashima(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2559 / 17:41
      ความเหงาเป็นขั้วบวกขั้วลบ หนุ่มสาวได้มาพบกันในคืนร้าวราน555555 //มาจาไหนเนี่ย5555
      #175-1
    • #175-2 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2559 / 20:40
      เก่ามาก55555
      #175-2
  7. #174 toriya_mifuyu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 18:41
    ไรท์เอลลลล~~~~~ 
    อีก 50%. อยู่หนายยย
    มิฟจังอยากอ่านง่าาา *^*
    มาอัพต่ออีกเร็วๆนะ
    #174
    1
    • #174-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2559 / 07:59
      อัพหลอกไง ล้อเล่นนน55555
      จะรีบปั่นค่า รอก่อนๆๆ
      #174-1
  8. #173 kanashima (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 14:39
    รอน้าาาา
    #173
    1
    • #173-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2559 / 07:58
      จะรีบอัพน้า
      #173-1
  9. #172 96mon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 06:48
    ต่อจ้า เผอิญมันค้างน้อ~
    #172
    1
    • #172-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2559 / 07:58
      ปล่อยให้ค้างแหละ ชอบ5555
      #172-1
  10. #171 mimin-na (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 21:49
    รองับ ต่อเร็วๆนะ มันค้างงงงง >[] #171
    1
    • #171-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      14 พฤษภาคม 2559 / 07:57
      รับทราบค่า
      #171-1
  11. #170 toriya_mifuyu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 21:41
    ง้อววววว....หัวอกคนมีปมเหมือนกันนน 
    งั้น...มิฟจังก็จะรอต่อไปป *-*
    สู้ๆนะ..ไรท์เอล 
    มาต่อเร็วๆเน้อ
    #170
    1
    • #170-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      11 พฤษภาคม 2559 / 09:25
      ค่าาาา
      #170-1
  12. #169 96mon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 22:29
    อ้ะ ยูสึจังมีพรรคพวกแล้วจะรอนะคะ(ทำตาเป็นประกายสุดๆ)
    #169
    1
    • #169-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      10 พฤษภาคม 2559 / 07:42
      ขอบคุณค่าาา
      #169-1
  13. #168 kanashima (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 22:19
    รอค่าาาาา เจอคนหัวอกเดียวกันด้วยยย แอร้ยยย ><
    #168
    1
    • #168-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      10 พฤษภาคม 2559 / 07:41
      สงสารทั้งสองคนน
      #168-1
  14. #167 mimin-na (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 21:08
    นั้งรอ ?<>?~
    #167
    1
    • #167-1 nicharee-33(จากตอนที่ 12)
      10 พฤษภาคม 2559 / 07:40
      ขอบคุณค่า
      #167-1