[Fic Diabolik lovers] Bloody Sakura ซากุระสีเลือด [END]

ตอนที่ 10 : กลิ่นเลือดครั้งที่ 8 : ซากุระเล่นสนุก (2) [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    4 พ.ค. 59

สายลมผู้งดงาม...

จงเล่นสนุกตามใจฝัน...

 

กึก !

 

            “เล่นแบบไหนดีนะ ? ฉันถามด้วยรอยยิ้มมองผิวตัวเองที่สมานกลายเป็นเนื้อเดียวกันแล้ว เช็ดเลือดที่ไหลออยู่ออกนิดหน่อย แต่เผลอสะบัดไปหาพวกเธอจนมันเปรอะร่างของพวกเธอไปหมด โอ๊ะ ! ขอโทษที ไม่ได้ตั้งใจ

 

            “ธะ...เธอ !” ยัยพวกนั้นปาดเลือดฉันออก มองฉันอย่างเกรี้ยวกราดยิ้มฉันส่งยิ้มให้เหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร ยัยพวกนั้นก็ยิ่งทำท่าเหมือนจะตายลงตรงนี้

 

            ดิ้นรนอยากฆ่าฉันงั้นเหรอ น่าสนุกดีนิ

 

            ทำเพื่อให้ฉันหายไปจากคนที่ตัวเองชอบ เป็นเหตุผลที่ดีว่าไหมJ

 

            “ล้อมมันไว้ !”

 

            “ยูสึจัง !”

 

            “ไม่ต้องเข้ามาช่วยหรอกยุยจัง

 

อ๊ะ !”

 

แค่นี้เองJ ฉันเหยียดยิ้มหยันไม่เกรงกลัวว่ายัยพวกนี้จะทำอะไรฉัน ฉันห้ามไม่ให้ยุยจังเข้ามาช่วยฉันเพราะต่อให้เข้ามา เธอก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว แวบนึงฉันสบตากับอายาโตะพบว่าเขากำลังทำหน้าตื่นตระหนกเหมือนจะพยายามเข้ามาช่วย

 

ทว่าพอเห็นฉันยกยิ้มให้พร้อมกับนัยน์ตากลายเป็นสีทองประกาย

 

เขาก็ถอยกลับเข้าไปในห้องเช่นเดิม...

 

ได้เวลาซากุระเล่นสนุกแล้วฉันพึมพำบอกตัวเองเบาๆก่อนจะหันกลับมามองหน้าอีกฝ่ายนิ่ง พวกผู้หญิงมีทั้ง 4 คน แต่ละคนไม่ใช่พวกเลือดบริสุทธิ์ กลิ่นเลือดโสโครกชวนให้อยากอาเจียนซะจริง แวมไพร์พวกนี้มันน่าสกปรกยิ่งกว่าเลือดมนุษย์อีก

 

ไม่รู้ว่าไปกินเลือดของใครมาบ้าง ร่างกายเต็มไปด้วยโคลน...น่าสะอิดสะเอียน

 

 

เล่นมัน...!” ยัยหัวหน้าสั่งก่อนจะพุ่งเข้ามาหาฉัน ส่วนตัวฉันไม่ค่อยชอบเล่นเกมกับพวกเลือดสีโคลนสักเท่าไหร่ เวลาเลือดของมันโดนร่างของฉันขึ้นมา

 

ผิวของฉันจะร้อนเป็นไฟบรรลัยกันต์ !

 

ฉัวะ !

 

            “อ๊ะ !” ฉันเบิกตากว้างตอนที่หลบให้ยัยหัวหน้าไปชนกับเพื่อนนางอีกคนนึง แต่ดันถูกยัยผู้หญิงอีกคนฟันมีดใส่ แม้จะหลบได้ แต่ผมที่ถูกถักเป็นเปียของฉันก็ถูกฟันจนขาดไปครึ่งนึงส่งผลให้ผมของฉันสยายลงมาอย่างรวดเร็ว

 

            กลิ่นหอมหวานลอยมาจากเส้นผมของฉันที่ร่วงลงกองกับพื้น มันกลายเป็นดอกซากุระล่องลอยไปกับสายลมที่พัดผ่าน วินาทีนั้นฉันตวัดสายตามองหน้าพร้อมกับคำพูดนึงลอยเข้ามาในหัว

 

            ถ้าถูกพรากของรักแสดงว่าเราอ่อนแอ

 

          ‘ถ้าอ่อนแอก็ต้องตาย

 

อ่อนแอแบบนี้ อยากตายหรือไง !?

 

วูบ !

 

            “อะไรกัน !” ร่างของยัยพวกนั้นแข็งราวกับเป็นหิน นัยน์ตาสีนิลของฉันกลายเป็นสีทองสวยแทบจะทันที สายลมที่เคยผ่านมาเมื่อกี้กำลังโอบล้อมเราเอาไว้ ฉันมองยัยพวกนั้นด้วยแววตาที่สามารถเชือดเฉือนหัวใจ

 

          ก่อนจะพูดให้พวกเธอรู้สึกว่าไม่ควรเล่นกับฉันตั้งแต่แรก

 

            เจ็บปวดสิ เจ็บปวดให้มากกว่านี้ ร่างกายของพวกเธอกำลังถูกทิ่มแทงด้วยมีดนะ

 

            “หะ...หา !” พวกนั้นยกมือขึ้นจับคอ จับแขน จับร่างกายตัวเองเป็นพัลวันราวกับว่าพวกเธอถูกมีดทิ่มแทงอย่างที่ฉันพูดจริงๆ แน่นอนว่าฉันทำให้พวกเธอเห็นแบบนั้น ทั้งๆที่คนอื่นรอบนอกไม่ได้เห็น พวกเขาอาจจะแค่เห็นว่าฉันยืนอยู่นิ่งๆ

 

            แล้วยัยพวกนี้ก็แสดงท่าทีทุรนทุรายออกมาเอง

 

            เจ็บลึกเข้าไปในหัวใจ ตอกย้ำยิ่งกว่าความตาย ร่างกายของพวกเธอกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ

 

            “ไม่...ไม่ ! ไม่ ! ไม่ !”

 

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

 

            “ฮ่าๆ !” ฉันหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง มองยัยพวกนั้นที่ประสาทหลอนกันไปเอง พวกเธอลงไปนอนชักอยู่กับพื้นกรีดร้องลั่นไม่ต่างจากคนบ้า เลือดมากมายท่วมท้นหลั่งไหลออกมาย้อมพื้นซีเมนต์ให้กลายเป็นกองเลือดของพวกเธอ

 

            แววตาของฉันเลื่อนลอยแสดงความสนุกออกมาครอบคลุมร่าง กลิ่นคาวเลือดคลุ้งไปในอากาศ ผู้คนต่างกรีดร้องกับภาพที่เห็น ฉันเดินเข้าไปย่อตัวลงนั่งใกล้ๆร่างที่เหมือนกับศพนั่น

 

            เรียกกลีบดอกซากุระมาแตะลงบนเลือดของพวกเธอกลีบหนึ่งก่อนจะปล่อยให้มันจมลงไปกองเลือด แน่นอนพวกเธอมองฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

 

            แต่ฉันกลับยิ้มเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร

 

      สนุกหรือเปล่า กรีดร้องแบบนั้นแสดงว่าสนุกสินะ ดูสิ เลือดเต็มไปหมดเลยJ

 

            ฉันป้องปากหัวเราะอย่างเสแสร้งก่อนจะกลับมายืนที่เดิม ปลายรองเท้าของฉันเปื้อนเลือดของพวกเธอ ลมหายใจที่รวยรินนั่นเหมือนคนที่กำลังจะตายไม่มีผิด ฉันพินิจแบบนั้นอยู่นานก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อจิตใจสงบลง

 

            เรื่องแบบนี้มันคงเกิดขึ้น ถ้ามันไม่ใช่เรื่องโกหกซะก่อน

 

            แววตาของฉันกลับกลายเป็นสีหม่นอีกครั้งพร้อมกับที่ร่างในโลกความจริงยัยพวกนั้นล้มลงไปกองเหมือนคนเป็นลม...

 

            ก็สิ่งที่พวกเธอเห็นมันคือสิ่งที่ฉันต้องการให้เห็นโดยที่คนอื่นไม่สามารถรับรู้ได้ยังไงล่ะ

 

            จะว่าไปแล้ว ก็อยากให้มันเป็นของจริงเหมือนกันนะJ

 

กึก !

 

            “เธอทำอะไร ทำไมยัยพวกนี้ถึงได้ล้มไปแบบนั้น ? อายาโตะถามพร้อมขมวดคิ้วมุ่ยมองร่างของผู้หญิงทั้งสี่ที่ถูกพวกคนใจดีหามไปส่งห้องพยาบาล ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยมาพร้อมกับการคาดคั้นฉันที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

 

            แม้ว่าพวกเขาจะไม่เห็นว่าฉันทำอะไรพวกเธอเพราะมันเป็นแค่เรื่องโกหก แต่เรื่องที่พวกเธอทำไว้กับฉันก่อนหน้านี้มันก็ยังปรากฏอยู่เช่นเดิม

 

            ผมของฉันถูกตัด มันสั้นลงเหลือแค่กลางหลังเท่านั้น

 

            ไม่รู้เหมือนกัน บางทีพวกเธออาจจะแค่ตกใจที่ตัวเองทำให้ผมฉันขาดก็ได้ฉันตอบพลางแสร้งยิ้มหวาน มือก็ลูบไปตามปอยผมที่ไม่เท่ากัน น่าเสียดายจังนะ เรย์จิซังอุตส่าห์มัดให้ ตอนนี้ฉันเสียมันไปแล้ว

 

            “ของพรรค์นั้นไม่เห็นน่าสนใจ เธอจะมัดผมหรือว่าปล่อยผมยาว ฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะต่างกันตรงไหน

 

            “…”

 

            “ยังไงเธอก็คือเธออยู่ดี ยัยอสรพิษฉันป้องปากหัวเราะคำพูดของเขา อสรพิษดูเป็นคำที่เหมาะกับฉัน ถ้าไม่ติดว่ามันดูเป็นคำที่โหดร้ายเกินไปสำหรับผู้หญิง แต่ไม่เป็นไรหรอก ฉันคิดว่าอีกไม่นานฉันคงชินกับนิสัยของเขา

 

            อีกอย่างมันก็ไม่มีคำไหนที่สื่อความตัวฉันได้เท่าคำนั้นอีกแล้ว

 

            แต่บางทีมันอาจจะมีคำอื่นที่ดีกว่าคำนั้นนะ เช่นคำว่า สารเลว ก็เหมาะกับฉันเหมือนกัน แต่ก็แล้วแต่คนตีความนะ เพราะอย่างที่อายาโตะพูดไป

 

            ต่อให้ฉันจะเป็นยังไง ฉันก็คือฉันอยู่ดี

 

            ยุยจัง

 

            “คะ...คะ ?ร่างเล็กที่ยังคงช็อคอยู่กับเหตุการณ์นั้นสะดุ้งเฮือกทันทีที่ฉันวางมือลงบนบ่าของเธอ นัยน์ตาสีสวยที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวมองฉันด้วยแววตาสงสัย

 

            ยุยนี่เหมาะที่จะเป็นเหยื่อให้เหล่าแวมไพร์ใจร้ายจริงๆ ขนาดฉันที่ไม่เคยทำอะไรไม่ดีใส่เธอยังแสดงความกลัวออกมาอย่างไม่ปิดบัง อดที่จะอยากรู้ไม่ได้ว่าหัวใจของยุยทำด้วยอะไร ทำไมเธอถึงได้ขี้กลัวขนาดนี้

 

            เธอเกิดมาเป็นเหยื่อของจริงเลยJ

 

            “ยุยจังว่าฉันไว้ผมยาวประมาณนี้ กับผมยาวแบบเดิม อันไหนดีกว่ากัน ?

 

            หา อะไรนะคะ ?

 

            “พูดไร้สาระอะไรของเธอ...

 

            “เรื่องของผู้หญิง นายควรไปเตรียมตัวเข้าคลาสเรียนนะอายาโตะคุงฉันยกยิ้มพลางกดเสียงขู่เล่นเอาอายาโตะขมวดคิ้วมุ่ยอย่างไม่พอใจ พอเห็นว่าเขาไม่ยอมไปนัยน์ตาของฉันก็กลายเป็นสีทองประกาย มองเข้ามาในดวงตาฉันสิ ฉันคิดว่าอายาโตะควรทำตามที่ฉันพูดนะ

 

            “...ชิ เข้าใจแล้วน่า น่ารำคาญจริงถึงอายาโตะจะคงนิสัยไว้ตามเดิม แต่เชื่อเถอะว่าเขาเจอเรื่องโกหกของฉันไปแล้ว ร่างสูงเดินเลี่ยงไปที่ห้องเรียนไร้ผู้คนปล่อยให้ฉันสองคนอยู่ด้วยกัน ไม่นานนักฉันก็ถามเธออีกรอบก่อนจะได้คำตอบมาแบบนี้

 

            ฉันว่าผมยาวก่อนหน้านี้ดีกว่า เวลาถักเปียแล้วดูน่ารักดีน่ะ

 

            “งั้นเหรอ...ฉันก็คิดแบบนั้นนะฉันหัวเราะเหมือนสนุกสนาน ลูบปอยผมตัวเองเล่นไปมาพลันจ้องเข้าไปในดวงตาของยุยที่ตอนนี้มันสะท้อนภาพของฉันที่กำลังใช้เวทย์มนต์จนนัยน์ตากลายเป็นสีทองอยู่ ฉันจะทำให้ความปรารถนาของเธอเป็นจริง

 

            “ผมของยูสึจัง... ยุยตกอยู่ในภวังค์พร้อมกับที่ผมของฉันกลับมายาวเท่าเดิมอีกครั้ง ฉันเหยียดยิ้มหยันไล้มือไปตามปลายผมที่ยาวเกือบเลยสะโพก

 

            ชอบเวทย์มนต์นี้จัง จะทำให้เรื่องโกหกอะไรก็ได้เป็นจริง พอเป็นแบบนั้น ฉันก็ย่างกายเดินเข้ามาหายุยนิ่งๆพลางก้มลงกระซิบข้างหูเธอเบาๆ

 

            ด้วยน้ำเสียงที่จะฝังลึกเข้าใจในหัวใจของเธอ

 

            ขอบคุณสำหรับเรื่องโกหกนะ มันดีมากเลยล่ะJ

 

            เพราะความปรารถนาที่คนบนโลกใบนี้ทำไม่ได้ ฉันกลับเสกมันให้กลายเป็นจริงได้ในพริบตา ฉันไม่แคร์ถ้าจะถูกมองว่าไม่ต่างจากแม่มดบ้า

 

            ก็ฉันไม่ได้ไปสาปใคร นอกจากตัวเอง...

 

            เข้าไปเรียนกันเถอะยุยจัง แล้วเวลาว่างเราค่อยไปหาเรย์จิซังกัน

 

            “อะ...เอ๋ ?” ยุยพองตาโตเหมือนตกใจกับคำพูดของฉันก่อนจะถามออกมาจนฉันขำกับท่าทางที่รีบพูดจนลิ้นแทบพันกันของเธอ ปะ...ไปทำไมเหรอยูสึจัง เรย์จิซังเรียกพวกเราไปเหรอคะ ?

           

            “เปล่าหรอก แต่ฉันอยากไป

 

            “หะ...

 

            “ก็เผื่อเขาจะใจดีถักเปียให้ ก็เห็นแล้วนิว่าเปียของฉันมันหลุดออกมา

 

            น่าเสียดายนะ ที่ฉันแสร้งทำเป็นถักเปียไม่เป็นเพราะอยากเห็นว่าเรย์จิซังจะทำยังไง เมื่อเห็นว่าฉันทำให้ผลงานชิ้นเอกของเขาสลายไป

 

            กับคำโกหกแสนซับซ้อนของฉัน

 

            รับรองว่าเขาจะต้องถักเปียให้ฉันสวยกว่าทุกครั้งที่เคยถักมาเหมือนกับตอนนั้นที่เขาสัญญาว่าจะถักเปียให้ฉันแค่คนเดียวJ

 

            คำพูดนั้นเคยเกิดขึ้นเมื่อไหร่กันนะ...คิก

            

LOADING 100 PER

 

###คุยกันตามประสาคนอ่านคนเขียน

ขออภัยที่มาอัพช้ามากๆนะคะ เอลใกล้เปิดเทอมแล้วยุ่งสุดๆ

มีหลายเรื่องให้ต้องทำ แต่ไม่ลืมมาอัพแน่นอน

พอเปิดเทอมการอัพนิยายจะเป็นแบบ สปอย แล้วอัพเต็มเลยนะคะ

เพราะงั้นรอกันหน่อยเน้อ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่า

ใครอยากอ่านเม้นรายงานตัวไว้แล้วเราจะล่องลอยไปไม่นานเกินรอ

อย่าลืมเม้น เม้น เม้น !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

1 คน 1 เม้น = 1,000,000กำลังใจเลยน้า เพราะงั้นมาผลักดันอิเอลหน่อยเร็ววว

  

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

653 ความคิดเห็น

  1. #637 elpanpon (@elpanpon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 17:36
    นางน่ารักนะ
    #637
    0
  2. #614 Myumisama-chan (@Myumisama-chan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 21:06
    ยูสึจังน่ารักออก เนอะ?//เอียงคอ
    #614
    1
  3. #499 NgaemNoi (@NgaemNoi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:30
    ยูสึน่ารักอ่ะ ทำไมเรามองว่านางน่ารักก><555555
    #499
    1
  4. #147 เรย์จังRAYJUNG (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 15:09
    เรย์ช๊อบบบชอบบบยูสึจังน่ารักน่ากอดมากเลย นางเอกแบบเนี้ยเรย์ชอบสุดๆเลย รีบมาอัพไวๆน้าสู้ๆค่ะเอลคุง
    #147
    1
  5. #145 izayoi miku (@MissForturen) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 11:01
    สนุกมากเบย
    #145
    1
  6. #144 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 10:26
    ยูสึน่ากลัวสำหรับคนอื่นแต่สำหรับเรา...นี่แหล่ะ ใช่เลย แบบที่ต้องการเป๊ะ!
    #144
    1
  7. #143 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 07:46
    เริ่มจะกลัวยูสึแล้วสิ555
    #143
    1
  8. #142 Ceili (@32721sutatta) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 18:28
    ยูสึจิตใช่เล่นเลยนะ555
    #142
    1
  9. วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 13:26
    รออยู่น้าา*0* มาอัพที่เหลือเร็วๆล่ะ มิฟจังจิรอ ^/\^
    #141
    1
  10. #140 shironeko__ (@minjang02) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 17:12
    อ้าก!!!!ยูสึโดนตัดผม!!!!!!!ม่าย!!!!!!!,
    #140
    1
  11. #139 haruki chan (@96mon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 13:30
    ห้ะ คนเยอะขนาดนั้นเธอยัง...เจ๋งได้อีก!! ชอบขะมัดผู้หญิงแนวโรคจิตยันเดเระแบบนี้ฮารุกิช้อบชอบ
    #139
    1
  12. #138 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2559 / 10:33
    เปิดไวจังเลย รีดเปิดมิถุนา5555 สู้ๆนะคะไรต์
    #138
    3
    • #138-2 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 10)
      1 พฤษภาคม 2559 / 12:26
      พยายามเจ้าค่าาา รอได้เสมอออ><
      #138-2
    • #138-3 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 10)
      1 พฤษภาคม 2559 / 16:10
      ขอบคุณค่าา
      #138-3
  13. #137 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 18:16
    เข้าใจหัวอกไรท์ค่ะ ความรู้สุกของคนที่กำลังจะเปิดเทอม ขยะต่างๆที่อยู่ในลิ้นชักเก็บหนังสือต้องมารื้อทิ้งตั้งหลายชั่วโมง แต่!ยูสึหนูจะเล่นถึงเลือดตกยางออกเลยหรอลูก แต่ก็ดี ชอบ สมน้ำหน้าาาา แบร่!!!
    #137
    1
  14. #136 Ai Phantom (@kanashima) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 12:43
    เจิมมมมมมมม ม
    #136
    1
  15. #135 benzsuthanya (@benzsuthanya) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 12:21
    อยากอ่านแล้วค่ะ มาอัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #135
    1
  16. #134 MYʕ•ᴥ•ʔMAY (@MYKAMshishu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 11:18
    รออ่านอยู่นะค่ะ//ปูเสื่อ
    #134
    1
  17. #133 izayoi miku (@MissForturen) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 08:42
    รออยู่นร้า
    #133
    1