ตอนที่ 5 : l Capitolo IV l Escape II [รีไรต์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 787
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    3 ก.ย. 60





**สถานที่ บุคคล หรือองค์กรต่างๆเกิดจากจินตนาการของไรท์เตอร์ทั้งสิ้น(เรียกง่ายๆว่ามโนขึ้นมาเอง)ไม่มีได้มีเจตนาพาดพิงแต่อย่างใด ขอให้ใช้วิจรณญาณในการรับชม**
 
                              
 
 
 
ณ   ห้องประชุมพิเศษ 
 
                          บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความกดดัน  ในวงการมาเฟียไม่มีคำว่ามิตรแท้หรือศัตรูถาวรใครจะไปรู้ จากศัตรูคู่อาฆาตอาจกลายเป็นมิตรผู้ช่วยเหลื  จากมิตรที่ร่วมสร้างแฟมิลี่อาจกลายเป็นศัตรูที่คิดหักหลั วงการนี้เอาแน่เอานอนไม่ได้ คำว่าคนแก่กว่าย่อมมีประสบการณ์ก็ใช้ไม่ได้เช่นกัน หลักฐานก็เป็น 6 เด็กหนุ่มที่ถูกจับตามองในขณะนี้  เลยทำให้แฟมิลี่ต่างๆคอยระมัดระวังตัวกันเป็นพิเศษ 6คนทีกล่าวมาข้างต้นนี้ก็อยู่ในห้องประชุมด้วย....

"ถึงเราจะยังไม่ได้ข้อสรุปวันนี้แต่ผมมั่นใจว่าเราจะได้ข้อสรุปเร็วๆนี้แน่นอนครับ" เสียงของโคน๊อคส์จากบาเอลน่าแฟมิลี่1ในพันธมิตรของจิโอเอลโล่แฟมิลี่กล่าวขึ้น  "ผมว่าเราควรจะ-"
"เห้อๆๆพูดมากเหม็นน้ำลายจังน๊า"  เสียงจากเด็กหนุ่มผมแดงเอ่ยขัดขึ้นพร้อมทำท่าบีบจมูกแล้วแกล้งปัดมือไล่กลิ่นไปมา
"หมายความว่ายังไงครับ ท่านซีโน่" โคน๊อคส์กัดฟันถาม
"ก็ตามที่พูดแหละ"  ซีโน่ตอบด้วยรอยยิ้มพร้อมยักไหล่ให้กวนๆ
"พูดให้มันรู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่หน่อยนะ!!" 

ยังไม่ทันที่ซีโน่จะโต้ตอบอะไรอยู่ๆประตูห้องก็เปิดขึ้นพร้อมการ์ดที่วิ่งลนลานเข้ามา

"แฮ่ก..แย่..แย่แล้วครับบอส" 
"รู้จักมีมารยาทซะบ้างนะรู้มั้ยว่าประชุมกันอยู่" เสียงจากโคนักส์คนเดิมที่ไม่สามารถทำอะไรซีน่อนได้เลยหันไปพาลกลับคนที่ตำแหน่งต่ำกว่าทันที
"ข..ขอประทานโทษครับ" 
"เอาหล่ะๆพอ มีเรื่องอะไร" ก่อนที่ทุกอย่างมันจะยุ่งยากไปมากกว่านี้ ผู้ที่ดำรงตำแหน่งสูงสุด โรเลนโซ่ บอสของจิโอเอลโล่แฟมิลี่จึงเอ่ยขัดขึ้น
"ว่ามา"
"แย่...แย่แล้วครับบอส"
"เออรู้แล้ว! มีอะไร"
"ค..คุณหนูหนีไปแล้วครับ!!"

บรรยากาศในห้องที่เย็นอยู่แล้วกลับเย็นลงไปอีก ไม่มีใครต้องการให้บอสโกรธ เพราะถ้าถึงขีดสุดเมื่อไหร่ต่อให้มาเป็นกองทัพก็หยุดเขาไม่ได้

"ได้ยังไงกัน" เสียงที่เอ่ยออกมาตอนนี้มันต่ำอย่างมาก 
"มะ..ไม่ทราบครับ ประตูถูกล็อคจากด้านนอก คาดว่าน่าจะหลบหนีออกทางหน้าต่าง"
"หน้าต่างก็ล็อคไว้ไม่ใช่เหรอ" 
"...อ..คือ.."

เมื่อไม่ได้คำตอบที่พอใจบรรยากาศภายในก็ติดลบเข้าไปอีก แต่ดูเหมือนว่าสวรรค์ยังเมตตาการ์ดหนุ่มตรงหน้าจึงส่งผู้ร่วมชะตากรรมเข้ามาเพิ่ม 

"แย่..แย่แล้วครับบอส" การ์ดอีกคนก็วิ่งลนลานเข้ามาอีกเช่นกัน
"อะไรอีก!"
"ค...คือว่า รู้สาเหตุที่คุณหนูสามารถหนีออกไปได้แล้วครับ" 
 โรเรนโซ่ขมวดคิ้วแน่น "ว่ามา"
 การ์ดหนุ่มกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืดลงคอ "คือว่า"  จากปฏิกิริยาของลูกน้องตรงหน้าทำให้เขาอารมณ์เสียกว่าเก่า
"จะลีลาทำไมนักหนาฮะ"

จากเสียงตวาดการ์ดคนนั้นสะดุ้งแล้วหยิบเครื่องมือที่ใช้หนีครั้งนี้ขึ้นมาเขาหลับตาปี๊พร้อมกล่าวด้วยเสียงดังฟังชัดว่า

"กิ๊บติดผมครับ!!"
"......."

คลิปหนีบกระดาษที่ถูกดัดเป็นเส้นตรงตรงปลายงอเล็กน้อย ปรากฎต่อสายตาอึ้งทึ่งปนสนใจของทุกคน

"ฮ่าๆๆๆ ชักอยากจะเจอแล้วสิ~"  ซีโน่ระเบิดหัวเราะออกมาทันที
"เด็กสาวที่สามารถหลบหนีการคุ้มกันที่เเน่นหนาไปได้ไม่ธรรมดาจริงๆฮ่าๆๆ"

บรรยากาศตรึงเครียดลดไปหลายส่วนแต่สีหน้าบอสในตอนนี้ไม่สามารถคาดเดาได้

"ซีโน่พอ"เขาเอ่ยปรามเด็กหัวเเดงที่ลงไปชุกดิ้นชักงอหัวเราะกับพื้น" ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยคำสั่งใดๆก็มีการ์ดอีกคนวิ่งลนลานเข้ามาในห้องอีกครั้ง
"บอสครับจากการไปตรวจสอบบริเวณใกล้เคียงพบการ์ดคนหนึ่งนอนสลบอยู่ครับไม่พบร่องรอยต่อสู้ แต่บริเวณต้นคอเกิดรอยแดง คาดเกินจากการโดนของแข็งฟาดครับ"  สิ้นคำรายงานทั่วทั้งห้องก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้น
"ฉายภาพบริเวณภายนอกซะ " 
"ครับ" 

ใช้เวลาไม่นานบนจอโปรเจกต์เตอร์ระดับ HD ขนาดใหญ่ก็ฉายภาพทันที  นอกระเบียงปรากฎภาพเด็กสาวคนนึงในชุดเสื้อเชิตแขนยาวตัวใหญ่  ผมที่ยาวสลวยมัดเป็นมวยที่ตอนนี้กำลังข้ามไปอยู่บนก้านต้นไม้  ขณะที่จะลงจากต้น ไม้นั้นก็ได้ยินอะไรสักอย่างจากในห้อง เธอรีบย้ายไปตรงที่สังเกตุได้ยากทันทีหลัง เมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนการ์ดบริเวณนั้นออกกระจายหาโดยที่มีอีกคนเฝ้าเพื่อความปลอดภัยไว้ ผ่านไปสักพักเด็กสาวก็โผล่ออกมาและลงจากต้นไม้  แต่เสียงคงดังเกินไปการ์ดคนนั้นหันกลับมามองทันที  แต่เด็กสาวก็ไม่ได้ตื่นกลัวตกใจแต่อย่างใด กลับกัน ร่างบางพุ่งเข้ามาหาและกระโดดหมุนตัวเตะเข้าที่ก้านคอทันที การ์ดคนนั้นล้มลงกับพื้น ทุกคนในที่ประชุมต่างเบิกตาอ้าปากค้างกันทุกคนไม่เว้นแม้แต่บอส

'โทษทีนะพี่ ถ้าเข้าเฝ้าพระเจ้าล่ะก็ช่วยบอกท่านด้วยว่าหนูจำเป็นต้องทำ'

จบประโยคของเด็กสาวทำให้คนในห้องประชุมหัวเราะครืนเมื่อเทอพูดจบก็ได้ลากร่างที่สลบไปพิงกับต้นไม้แล้วออกวิ่งอย่างไม่รอช้า

ตอนนี้ซีโน่กับเคียร์ลงไปชักกับพื้นแล้วที่เหลือก็มีสภาพไม่ต่างกันนีโรกับนอตเต้กลั้นขำสุดชีวิตลูคัสแกล้งเป็นกะแอ่มไอ(แต่จริงๆแล้วขำอยู่) แม้แต่คนยิ้มยากอย่างเจราลโด้ตรงมุมปากยังยกขึ้น 

"เอาหล่ะจบการประชุมเพียงเท่านี้"  สิ้นเสียงคำสั่งจากบอส คนอื่นๆก็ลุกขึ้นทำความเคารพและแยกย้ายกันกลับทันที
"ใครอยากออกกำลังกายยามดึกบ้างล่ะ" บอสถามยิ้มๆพร้อมหันไปหาคนทั้ง6 
"ถ้าให้เกลล์ออกกำลังกายอยู่คนเดียวคงไม่ยุติธรรม" 
"แน่นอนสิ เรื่องแบบนี้จะพลาดได้ไง"  'เรื่องสนุกๆ ซีโน่คนนี้ไม่เคยพลาด!!' 
"ใครเอาเกลล์มาให้ฟาเทอร์ได้ก่อนสกูลช็อต1.5ซี่รี่ยที่จะออกวางขายเอาไปเลยฟรีๆ!!''
 "โชกเลือดนะ" เคียร์อวยพรให้
 "ข้าวต้มกุ้งกับปลาหมึกเอาอะไร" นีโรถามด้วยความห่วงใย
 "ไอพวกนี้!!" ท่ามกลางสถานการณ์ที่ผ่อนคลายลงหารู้ไม่ว่ามีคนๆหนึ่งจ้องรอจังหวะนี้มานาน
'หึ สนุกไปเหอะนะพวกแก ฉันรอเวลานี้มานานแล้ว หึ หึ หึ '
 
 
 



     
 
   เกลล์นี่เมื่อไหร่จะหนีได้สักทีคะ ออกจากห้องปุ๊บทุกคนรู้ปั๊บ ไม่น่าจะรอด555+
 
 
 
Edit 
03/09/17-แก้ชื่อจากซีโร่เป็นซีโน่



 
 






 


 

 





 
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

179 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 กันยายน 2560 / 17:19
    หัวเราะพรืบกันเลยที่เดียว55555
    #151
    0
  2. #102 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 20:18
    ชอบประโยคนั้นจัง
    #102
    0
  3. #10 มยองฮัน (@poppula09) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 23:27
    ไรท์ขาาา (ทำสายตาวิ้ง *0*) มาต่อเถอะค่ะ
    #10
    1
    • #10-1 Amfern (@nochnoi55) (จากตอนที่ 5)
      13 มีนาคม 2559 / 00:22
      โอ๋เอ๋ๆ มาแล้วๆ
      #10-1
  4. #8 Nartrudee Muhammad (@nongbeezeeroo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 20:02
    สนุกง่าาารอนะค่ะไรท์
    #8
    0
  5. #7 etezky790 (@preeyakornb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 15:32
    555+ สนุกมากเลยค่ะ
    #7
    1
    • #7-1 Amfern (@nochnoi55) (จากตอนที่ 5)
      13 มีนาคม 2559 / 00:24
      ดีใจ~~~~~
      #7-1