ตอนที่ 14 : l Capitolo XI l The Past (2 เต็มโว่ยยย) [รีไรต์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    9 ก.ย. 60




**สถานที่ บุคคล หรือองค์กรต่างๆเกิดจากจินตนาการของไรท์เตอร์ทั้งสิ้น(เรียกง่ายๆว่ามโนขึ้นมาเอง)ไม่มีได้มีเจตนาพาดพิงแต่อย่างใด ขอให้ใช้วิจรณญาณในการรับชม**  
 
 
 


 

 
               ระหว่างรออาหารเย็นเข้ามาเสริฟ...โรเลนโซ่ก็ปล่อยให้ลูกๆได้พูดคุยและถือโอกาสให้เกลล์ได้รู้ประวัติความเป็นมาของที่นี่โดยตรงจากพี่ๆของเธอ  จากการที่ต่างคนต่างนั่งและเว้นระยะห่างของตัวเองไว้นั้น  ก็ได้เปลี่ยนมาเป็นกระเถิบย้ายเก้าอี้มานั่งใกล้ๆกัน   ทำให้เขาอดรู้สึกตื้นตันไม่ได้ทันที

"จิโอเอลโล่แฟมิลี่เป็น 1 ในองค์กรมาเฟียที่ทรงอิทธิพลอย่างมากทั้งในโลกเบื้องหน้า (พวกธุรกิจอสังหา ริมทรัพย์ต่างๆ) และโลกเบื้องหลัง (โลกมาเฟีย) นอกจากจะคานอำนาจให้กับองค์กรใหญ่อีกหลายองค์กรทั่วโลกแล้ว ยังคานอำนาจไม่ให้องค์กรอื่นทำตามอำเภอใจ ด้วย " นอตเต้เป็นคนแรกที่เริ่มเล่าความเป็นมาให้เกลล์ฟัง
"คล้ายกับโคซานอสตราเปล่าคะ?"
"จะเรียกอย่างงั้นก็ได้อยู่"
"จิโอเอลโล่  ไลโอเน่  โวลเป้  มาสเกราเร่ นี่คือ 4 แฟมิลี่สุดแกร่งและทรงอิทธิพลที่มีประวัติมายาวนานสืบทอดรุ่นต่อรุ่น" 

ลูคัสอธิบายต่อพร้อมวางเครื่องฉายโฮโลแกรมบนโต๊ะ มันฉายภาพตราประจำองค์กรทั้ง 4 แบบ 3 มิติ

"เมื่อก่อนเราทั้ง 4 เป็นพันธมิตรที่ดีต่อกันช่วยเหลือค้ำจุนกันมาตลอด ไลโอเน่กับเราถือว่ายังเป็นพันธมิตรที่ดีต่อกัน แต่..." ลูคัสดันแว่นขึ้นและยกแก้วชาขึ้นมาจิบ
"กับโวลเป้และมาสเกราเร่แล้ว....โครตระหองระแหง" เคียร์เป็นฝ่ายเล่าต่อพลางยกไหล่อย่างไม่ใส่ใจกับ2แฟมิลี่นี้
"ถ้าไม่มีผลประโยชน์ต่อกันโวลเป้ก็ไม่คิดจะญาติดีกับใครทั้งนั้นล่ะนะ  ครั้งนึงตอนที่เข้าไปในองค์กรเจ้าพวกนั้น อูยยยยยยยยย หยะแหยงเป็นบ้า " เคียร์นึกถึงวันวานพร้อมลูบแขนที่ขนลุกเต็มที่ 
"แล้ว...มาสเกราเร่ แฟมิลี่ล่ะคะ??" เกลล์ถามอย่างสงสัยหลังจากตั้งใจฟังและเก็บข้อมูลอยู่นาน แต่ไม่มีใครกล่าวถึงแฟมิลี่นี้ต่อสักคน 
"........" ทุกคนต่างเงียบเหมือน แต่แล้ว
"ชั่ว" คำเดียวสั้นๆที่อธิบายทุกอย่างเกี่ยวกับแฟมิลี่นี้ เกลล์หันไปขมวดคิ้วสงสัยใส่คนเป็นพ่อที่รวบทุกอย่างไว้ในคำเดียวทันที


โรเลนโซ่หลับตาพิงศรีษะกับพนักพิงเก้าอี้เหมือนไม่อยากเอ่ยอะไรต่อ

"ตามที่บอสบอกแหละ แฟมิลี่นี้เรียกว่าศูนย์รวมความชั่วครบทุกวงจรเลยก็ได้" ซีโน่พูดพร้อมยิ้มเย้ยยัน 
"ค้ามนุษย์ ค้ายาเสพติด ลักลอบขนของต้องห้าม  มันทำกันมาหมดแล้ว อะไรก็ตามที่ทำให้มันงอกเงยอยู่บนจุดสูงสุดและทรงอิทธิพลไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนมันก็จะทำ"
"........."



ดูเหมือนว่าฉัน...จะถามเรื่องที่ไม่ควรถามซะแล้วล่ะ บรรยากาศมันมาคุอย่างเห็นได้ชัด  มาสเกราเร่แฟมิลี่คงจะทำเรื่องร้ายแรงให้แฟมิลี่เราไว้แหงมๆ แต่ว่ามันเรื่องอะไรล่ะ...อยากรู้ 

"พูดถึงมันแล้วแค้นใจไม่หาย!!!" ซีโน่กัดฟันกรอดพร้อมทึ้งหัวตัวเองจนผมเผ้ายุ่งเหยิง "โว้ยยยยยยยย!!! อย่าให้เจอแล้วกัน!!! พ่อจะฉีกชำแหละเป็นชิ้นๆเลย!!!" 

 ' อึ๊ยยยย!! น่ากลัวแฮะ ' ฉันมองซีโน่ที่แผ่รังสีอำมหิตออกมาอย่างขนลุก แต่ทำไมต้องแค้นใจขนาดนั้นด้วยล่ะ ฉันได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจไม่อยากถามไปให้เสียบรรยากาศ  อืม...มาเป็นกลอนเลย

"เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อ 3 ปีก่อนน่ะ" นีโรตอบคำถาม(ในใจ)ให้ สงสัยหน้าฉันจะอ่านได้ง่ายสินะ...
"อยู่ๆไลโอเน่ก็นึกสนุกจัดงานเชื่อมความสัมพันธระหว่างแฟมิลี่ขึ้น" 
"ก็นะ ไม่รู้ว่าจุดประสงค์ต้องการจะเชื่อมไมตรี...หรือเห็นเราทะเราะตบตีกันแน่" ลูคัสทำสีหน้าเอือม 
"ตั้งแต่หน้างานยันในงาน บรรยากาศความไม่เป็นมิตร...เพียบ"
"ฮ่าๆๆๆๆๆ พูดถึงตอนนั้นก็ขำหน้าลูคัสชะมัด หน้านี่แสดงออกชัดเลยว่าอยากฆ่าคนเต็มที่" 

เคียร์ปล่อยก๊ากออกมาหมดแม็กซ์  อืมมมมมม  ถ้าเฮียแกยังไม่หยุดเล่าต่อล่ะก็ หน้าของลูคัสตอนนี้จะแสดงออกมาเหมือนตอนนั้นแหงๆ...  

"อืมก็นะ เรื่องเมื่อ3ปีที่แล้วไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้เราเลิกเป็นพันธมิตรกับมาสเกราเร่หรอก แต่มันเกิดขึ้นก่อนที่พวกเราจะถูกบอสรับเข้ามาเป็นลูกน่ะ" 
"รายละเอียดฉันก็รู้ไม่มากหรอกนะ แต่มัน...เกี่ยวกับเธอโดยตรง เกลล์"

เอ๋...!!กับฉันโดยตรงงั้นเหรอ ฉันมองไปที่พ่อและขมวดคิ้วแน่น พ่อหลบตาฉันอย่างลังเลแต่สักพักก็หันกลับมามองยังฉันอย่างจริงจัง

"ฟังนะเกลล์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ลูกถูกนำตัวมาที่นี่ เรื่องแม่และยายของลูก อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับลูกทั้งหมด หรือแม้แต่จะเป็นเรื่องที่พ่อส่งลูกเรียนการป้องกันตัวอื่นๆเพิ่มเติม มันเกี่ยวกับ...มาสเกราเร่โดยตรง"

 หูของฉันปิดรับเสียงเสียงรบกวนต่างๆ 'ตึก ตัก ตึก ตัก' หัวใจเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ฉันเฝ้ารอวันนี้มาตลอด วันที่ทุกๆอย่างมันคลี่คลาย วันที่ฉันได้คำตอบสำหรับทุกอย่าง

 'เกิดอะไรขึ้น' 

'ทำไมกัน'

 เป็นคำถามที่อยู่ในหัวฉันมาตลอด ชีวิตที่ไม่เคยปกติเหมือนชาวบ้านอุบัติเหตุต่างๆไม่ว่าจะ 

"ไอที่หนูเกือบโดนรถเฉี่ยว10กว่าครั้ง ของ(ใหญ่)เกือบตกใส่20กว่าครั้ง  โดนสต็อกเกอร์เกือบ30กว่า
ครั้งเนี่ย...มันเกี่ยวกับไอแฟมิลี่บ้านั่นใช่มั้ยคะ"  

เรื่องพวกนี้ดูเว่อและไม่น่าเชื่อ แต่เอาจริงๆเถอะนะ ใครมันอยากจะให้เรื่องพวกนี้เกิดขึ้นกับตัวเองกัน“ .ใครมันอยากจะคุยโวโอ้อวดเรื่องนี้กัน“ ฉันก็เกือบจะสติแตกอยู่แล้วถ้าไม่โทรไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนของฉัน

"รู้ไอตัวการที่ทำให้ฉันโดนฉายา ตัวโชคร้ายซะแล้วสิ หึ!" 
"เกลล์นี่ก็เจออะไรมาเยอะเหมือนกันนะเนี่ย"
"เพราะเจอกับอุบัติเหตุเสี่ยงตายตลอด เลยถูกตั้งฉายานี้สินะ"
"ใช่น่ะสิคะ!!"  ยิ่งคิดยิ่งแค้นใจ "อย่างนี้มันต้องจับมาปรับทัศนคติให้ได้!!!"

 ฉันตั้งเป้าหมายใหม่ลิสต์เข้าไปใน '10สิ่งที่ต้องทำ' ทันที 

"อู้ววว น่าสนใจนี่ แต่ตัวเล็กๆเตี้ยๆอย่างเธอ แค่ฝ่ายนั้นชนก็คงคะมำหน้าทิ่มพื้นแล้วม๊างงง"
"ว่าใครเตี้ยห๊ะ!!!  ส่วนสูงฉันมันอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานนะ!!!" 

ก่อนที่ฉันกับซีโน่จะตีกัน ก็สังเกตุความผิดปกติได้ คุณพ่อเงียบไปผิดปกติ

"พ่อคะ...มีอะไร 'อีก' ใช่หรือเปล่า" ฉันเน้นคำว่า อีก เป็นพิเศษ ตามปกติแล้วถ้าคนเราบอกเรื่องสำคัญๆที่อยากบอกมานานให้อีกฝ่ายฟัง เขาก็จะรู้สึกโล่งใจและไม่อึดอัด
"......." พ่อหลบสายตาฉันอีกครั้ง นั่นก็พอจะทำให้ฉันรู้ได้ว่ามันคือเรื่องอะไร 
"มันก็เกี่ยวกับเรื่องคุณแม่และคุณยายตายใช่มั้ยคะ"
".............." 

ความเงียบไม่ใช่เรื่องที่ดีเสมอไป ฉันก้มหน้าและกอกตัวเองหลวมๆ

"หมายความว่าทั้งคุณแม่และคุณยายโดนคนของแฟมิลี่นั้นฆ่าใช่มั้ยคะ" ฉันโพล่งออกมาตรงๆตามความจริงที่ฉันรวมมาได้ตลอดหลายวันที่ได้มาอยู่ที่นี่ พ่อหันมามองฉันด้วยสีหน้าลำบากใจปนตกตะลึง
"เกลล์....." มีหลายคนบอกว่าฉันสามารถสรุปสถานการณ์และรับมือจัดการมันได้รวดเร็ว 

'เอ๊า! แล้วจะเฉยไม่ยอมรับมันได้ไง' ปัญหามีไว้แก้ไม่ใช่ยืนมองรอคนมาช่วย สิ่งแรกที่ควรทำคือเข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ใช่งอแงดิ้นแด่วๆบนพื้นเหมือนเด็กอบุบาล ด้วยความที่ฉันเป็นอย่างนี้เลยโดนผู้ปกครองของเด็กคนอื่นหลายคน(ที่หมั่นไส้ฉัน)จัดให้อยู่ในประเภท เด็กโตเกินตัว

"หมายความว่าเรา..."
 
 
    
.
.
.

3 ปีที่แล้ว 

                    รถลีมูซีนสีดำเงาคันใหญ่ได้เข้ามาจอดเทียบเชิงบันไดทางเข้าคฤหาสน์แนวบาโรกส์หรู บนฝากระโปรงหน้าและหลังของรถปรากฎสัญลักษณ์ประจำของจิโอเอลโล่แฟมิลี่เด่นหลา  ทำให้แฟมิลี่หรือคนอื่นๆที่ไร้ซึ่งอำนาจอิทธิพล และรู้ถึงความยิ่งใหญ่ขององค์กรนี้ต่างพากันกลีกทางให้  เหล่าพ่อบ้านประจำคฤหาสน์รีบวิ่งเข้ามาเปิดประตูให้ทันที

"อยากจะรู้จริงๆว่าใช้ส่วนไหนคิด ถึงจัดงานบ้าๆนี่ขึ้นมา" ทันทีที่ประตูเปิดออก คนที่ก้าวลงมาคนแรกคือเด็กหนุ่มผมสีครามที่ได้ชื่อว่าเป็นนักฆ่าที่อายุน้อยที่สุดในโลกมาเฟียกำลังดันแว่น
"เอาน่าๆอย่าซีเรียสนักสิลูคัส งานแบบนี้คงไม่ได้ใช้สมองคิดขึ้นมาอยู่แล้วล่ะ" ตามมาด้วยเสียงสบายๆของเด็กหนุ่มผมม่วงแดงที่เหมือนกับท้องฟ้ายามจวนมืด เขาบิดขี้เกียจไปมาเล็กน้อยแล้วมองไปรอบๆ
"ว้าววว~ คึกคักกันจังน๊าาาา ผู้คนก็เป็นมิตรสุดๆไปเลย"
"ตานายมีปัญหาแล้วล่ะเคียร์  ดูยังไงว่าเป็นมิตรฮะ!!!"   คราวนี้เป็นเด็กหนุ่มผมแดงที่มองเขม่นผู้คนรอบข้างไปทั่ว 
"นายก็เลิกทำแบบนั้นสักทีเถอะซีโน่ ฮอร์โมนมาเยอะผิดปกติเหรอ"  คราวนี้เป็นเด็กหนุ่มผมดำที่ทำสีหน้าเบื่อหน่ายกับแฝดคนน้องของเขา

"โห้ยยยยย คุณพี่ชายทั้งสองกับฟาเธอร์คร้าบบบบบ รีบลงมาเร็วๆเถอะคร้าบบบบ พวกผมทั้ง 4 โดนสายตาที่
โครตจะเป็นมิตรทิ่มแทง
จนแทบจะกระอักเลือดตายอยู่รอมร่อ อย่าทำเป็นเท่ห์มากแค่นี้เราก็เด่นจะตายอยู่แล้วล่ะครับ!!"  

หลังจากเสียง(ตะโกน)เรียกของเขา เด็กหนุ่มอีกสองคนที่ใครๆก็บอกว่าเป็นตัวเก็งว่าที่บอสรุ่นต่อไปก็ก้าวลงมาจากรถ 

"หนวกหูน่าซีโน่"  เด็กหนุ่มผมสีควันขาวตอบกลับมาอย่างขำๆ
"นายคงไม่อยากมีปากไว้ใช้ต่อแล้วใช่มั้ย  ฉันจะได้เย็บปิดให้" ตามด้วยคำขู่ของเด็กหนุ่มผมบรอนด์ทองเป็นประกาย นัยน์ตาสีเทาม่วงเสมองไปอีกทางอย่างไม่สนใจ  
"เอ้าๆ พอกันได้แล้ว

สิ้นเสียง ทุกสรรพสิ่งต่างเงียบลงในทันตา ไม่ใช่แค่ 6 หนุ่มเท่านั้น แต่เป็นกลุ่มคนอื่นๆด้วย พวกเขาทั้ง6ต่างยืนกันคนละฝั่งของประตูอย่างเท่ากัน ตามมาด้วยบรรดาการ์ดที่ตามมาถึงก็ยืนอารักขาบอสและนายน้อยทั้ง 6 อย่างรู้หน้าที่และแล้วร่างของบอสคนปัจจุบันของจิโอเอลโล่แฟมิลี่ก็ปรากฎขึ้น

"นั่น!!..ไม่จริงน่าหรือว่า"
"ไม่น่าเชื่อ! เคยได้ยินว่าบอสของแฟมิลี่นั้นไม่คิดที่จะออกงานแบบนี้นี่"
"เห็นหรือเปล่าเธอ  นั่นบอสของจิโอเอลโล่ก็มาด้วย"
"ท...ท่านโรเลนโซ่"

โรเลนโซ่ไม่สนใจเสียงใครๆที่กล่าวถึงการปรากฎตัวของเขาแล้วมุ่งหน้าเข้าไปในงานทันที เมื่อเข้ามาในงานคนที่เข้ามาต้อนรับจะเป็นใครไม่ได้นอกจาก...เจ้าของไอเดียกระชับความสัมพันธ์นี้ 

"อ้าวๆยินดีต้อนรับ ไงงงงง โรเลนนนน ไม่ได้เจอกันนานนะเจ้าเพื่อนยากก" เขาเข้ามากอดคอพลางขยี้หัวอย่างเป็นกันเอง
"ฟิลลิป เยอะไปแล้ว"  เขาส่งหมวกและผ้าพันคอให้กับการ์ดพร้อมกับเสื้อโค้ท
" ฮ่าๆๆๆๆ โทษที"  ฟิลลิป บอสคนปัจจุบันของไลโอเน่ เป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก นั่นจึงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่ว่าทำไมไลโอเน่ถึงเป็นพันธมิตรกับจิโอเอลโล่มาอย่างยาวนาน    ฟิลลิปหันกลับมาสำรวจลูกๆของเพื่อนสนิท

"อืมมม ดูเหมือนว่าพวกนายจะโตขึ้นนะเนี่ย"  
"ครับ ยินดีที่ได้พบท่านอีกครั้ง " สิ้นเสียงเจรัลโด้ ทุกคนต่างก็โค้งตัวลงอย่างพร้อมเพรียงและสง่างามอีกทั้งตามมาด้วยคำทักทายที่นอบน้อมและเป็นกันเอง
"ภาระหน้าที่มีไม่ทำ"
"ลุงว่างมากสินะ"
"เป็นงานที่ไร้สาระมากครับ"
"ลูกไม่เล่นด้วยเหรอ" 
"ไว้ว่างๆผมจะส่งบอมบ์มาให้ละกัน"
 
'อ...ไอพวกเด็กเวร!!'

แม้ภายในใจจะสบถออกมาอย่างนั้น...  แต่สีหน้าก็เป็นผู้ใหญ่ใจดีหัวเราะลั่นราวกับว่านั่นเป็นคำทักทายอวยพรธรรมดาๆจากบรรดาลูกๆหลานๆเฉกเช่นเคย   ฟิลลิปกัดฟันตบบ่าทีละคน เน้นๆ หนักๆอย่าง ขอบใจ!!

"ตกลงแล้วจุดประสงค์ของงานนี้คืออะไรกันแน่ฟิลลิป"

โรเลนโซ่ถามเสียงนิ่งเย็นอย่างไม่ใคร่สบอารมณ์มากนัก  ถ้านี่ไม่ใช่ว่าเพื่อนสนิทของเขาเป็นเจ้าภาพจัดงาน เขาก็ไม่คิดที่จะมาเหยียบเยือนที่นี่แม้แต่น้อยตั้งแต่อ่านบัตรเทียบเชิญ

"ก็ตามที่ระบุไปในเรียบเชิญนี่ว่า งานเชื่อมไมตรี"
"หึ เชื่อมไมตรี? ถ้านายอยากจะเชื่อมจริงๆคงไม่เชิญพวก จัญไร นั่นมา"

น้ำเสียงไม่ดังไม่เบาจนเกินไป แต่ก็พอให้ได้ยินกันอย่างทั่วถึงในวงกว้าง  ไม่มีใครในที่นี้ไม่รู้ถึงความขัดแย้ง ไม่สิ ความแตกหักระหว่าง 2 แฟมิลี่นี้ 

จิโอเอลโล่ แฟมมิลี่

มาสเกราเร่ แฟมิลี่

เมื่อมีฝ่ายใดอยู่  ฝ่ายนึงต้องหลีกทางไป!!


"เป็นคำพูดคำจาที่ทำให้คนฟังรู้สึกสะดุ้งได้เสียจริง"

โรเลนโซ่คลี่ยิ้มเย็นมองไปยังต้นเสียงที่ผู้คนพร้อมใจหลีกทางให้พบเจอกันอย่างรู้สถานการณ์เพราะไม่อยากโดนหางเล่ห์หรือลูกหลงไปด้วยอย่างหาเรื่องใส่ตนเอง

"นึกว่ากลิ่นเหม็นเน่าอะไร ที่แท้ ก็กลิ่นโสมมที่พวกแกทำไว้นี่เอง"

บรรยากาศเย็นเฉียบติดลบฉับพลันพร้อมกับความเงียบที่เข้าปกคลุมพื้นที่  ฟิลลิปเริ่มคิดหนักแล้วว่าเป็นไอเดียที่ผิด ที่ดันเชิญแต่ละฝ่ายมา

"ฮะๆๆ งานเชื่อมไมตรีทั้งทีก็อย่าทำตัวขวางโลกนักเลยโรเลน~ สนุกไปกับงานเลี้ยงดีกว่านะ"

อลองโซ่  บอสของมาสเกเรร่าเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ทั้งยังยืjนมือมาหมายจะจับไหล่ฝั่งตรงข้าม แต่แล้ว-!

เผลี๊ยะ!!

"อย่ามาแตะตัวฉัน"
"โฮ่!"

ต่างฝ่ายต่างยกชี้ปลายกระบอกปืนให้กันและกันอย่างไม่มีใครยอมใครท่ามกลางเสียงกรีดร้องตื่นตระหนกตกใจจากบรรดาแขกคนที่มาร่วมงาน แต่ก็ยังคงอยู่ติดตามต่อ(?)....  ฟิลลิปเข้ามาคว้าเข้าที่ไหล่แต่ละฝ่ายยั้งห้ามสถานการณ์ทันทีอย่างไม่ให้เกิดความเลยเถิดไปมากกว่านี้

"เห้ยๆๆๆ!!  ฉันว่าฉันเขียนตัวอักษรเด่นหลากระแทกตาอยู่นะว่า  ห้าม พก อา วุธเข้ามาในงาน"  สำเนียงยังคงความขี้เล่นอันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัว  แต่แรงบีบที่ไหล่ของแต่ละคนไม่ใช่เรื่องล้อเล่น นัยน์ตาสีทองอร่ามที่มักฉายแววบ้าบอปัญญาอ่อนอยู่เนืองนิจในสายตาของโรเลนโซ่ถูกกลบแทนที่ด้วยดวงตาราชันย์ของเหล่าสัตว์ทั้งปวงจนกลายเป็นสมญานามประจำเจ้าตัวว่า

  Gli occhi del leone ! (ดวงตาราชสีห์)

อันเป็นสัญญาณเตือนว่าเจ้าตัวกำลังจะเอาจริง แล้วต้องมีคนเลือดตกยางออกเป็นแน่  ฟิลลิปยกมือส่งสัญญาณให้ฝ่ายตัวเองผ่อนอาวุธลงเฉกเช่นกับทางฝ่ายนั้น  ต่างฝ่ายต่างยอมลดอาวุธลามือให้กันและกันแล้วเเยกทางกันออกไป
สถานการณ์ก็ดูเหมือนจะจบลงด้วยดีจากการที่ฟิลลิปถอนหายใจอย่างโล่งอก 

แต่หาใช่อย่างนั้นไม่...

ช่วงจังหวะพริบตาเดียวที่ต่างฝ่ายต่างยอมรามือกันนั้นเอง  เด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกับทั้ง 6 จากฝั่งแฟมิลี่อีกฝ่ายก็หมุนตัวกลับมาอย่างรวดเร็วพร้อมคว้ากระชากลากคอเสื้อของซีโน่ออกมาจากกลุ่มอย่างแรงพร้อมเงื้องหมัดสูง!!

"เฮ้ย!!!" 

เพราะโชคช่วยหรือดวงดีก็ไม่มีใครคาดรู้  ซีโน่ปัดป้องหลบหมัดแรงหมายเอาชีวิตของฝ่ายตรงข้ามได้ทันท่วงที แต่อีกทางตรงข้ามก็เหมือนสามารถอ่านทางได้ พร้อมพลิกวิกฤษจับอีกฝ่ายเขวี้ยงทุ่มลงกับพื้นว่างทันที!!

"อุ่ก!!" ซีโน่ร้องออกมาอย่างจุกๆ  ฟิลลิปที่ได้สตินั้นร้องตะโกนออกมาดังลั่น
"อลองโซ่!!  ห้ามคนของนายเดี๋ยวนี้"
"ว้า~ๆ โทษที แม้แต่ฉันคนนี้ก็ห้ามเด็กนั่นไม่ได้อ่ะนะ"  

โรเลนโซ่เหลือบหางตามองอลองโซ่นิ่ง ถ้าสังเกตุดีๆจะเห็นว่าแฝงไปด้วยจิตอาฆาตขนาดไหน  แน่นอนว่าการกระทำเยี่ยงนี้เป็นการตบหน้าเขาฉาดใหญ่โชว์ให้ผู้คนเห็นจะๆ

"ให้จัดการเลยมั้ยครับฟาเธอร์" ลูคัสถามเสียงนิ่งพร้อมดันแว่นขึ้นตามความเคยชิน
"อ่า ไม่ต้อง ถ้าแค่นั้นยังจัดการไม่ได้ก็ไม่สมกับเป็นลูกของฉันน่ะสิ"  เขาเค่นยิ้มเย็น มองดูโชว์ด้านหน้าด้วยท่าทีสบายๆ

"นี่น่ะเหรอ 6 อัจฉริยะที่ใครๆก็ต่างพูดถึง ดูท่าจะพูดเกินจริงไปล่ะม๊าง"

ซีโน่มองคนตรงหน้าด้วยแววตาเคียดแค้นพร้อมยิ้มเย็นก่อนจะลุกขึ้นจัดเสื้อสูทปัดผงปัดฝุ่นให้ตัวเอง

"ไอขี้แพ้ที่ดีแต่ลอบกัดแต่ข้างหลังอย่างแกน่ะ ก็มีดีแค่เห่าเท่านั้นแหละนะ!!"
"แก!! อย่าอยู่เลย!!"

ฝ่ายตรงข้ามพุ่งมาหมายจะให้เลือดตกยางออกกันอีกครั้ง  แต่คราวนี้ซีฌน่ตั้งรับทันพร้อมล้างแค้นให้กับตนเมื่อครู่ที่ถูกหยามศักดิ์ศรีไป  

คนอย่างซีโน่ ฆ่าก็ไม่ได้ หยามก็ไม่ได้!  -ขอมาก็จัดไป  ทุ่มมาทุ่มกลับไม่เคยโกง!! ซีโน่คว้าหมับเข้าที่เเขนที่พุ่งมาของอีกฝ่ายแล้วบิดออกพร้อมทั้งเข้าประชิดที่ตัวพร้อมยกเหวี่ยงร่างทุ่มลงกับพื้น

"อั่กก!!!"

เท่านี้ยังไม่สาแก่ใจเขานั่งทับด้วยท่าสบายๆประหนึ่งนั่งบนพรม  พร้อมทั้งทำการล็อคคอและดึงขาข้างนึงของฝ่ายที่ถูกนั่งทับงอมาด้านหน้า พลางเยาะเย้ยเสียงยวนยี

"ฮ่ะ! เป็นไงเล่า~ ความรู้สึกที่จุกเวลาถูกทุ่มลงกับพื้นน่ะห๊า! ลิ้มรสถึงมันได้แล้วใช่มั้ยย!! ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่าการโจมตีของแกน่ะ อย่างกะเด็กเล่นต่อยกัน  ไอ 1 ใน 6 อัจฉริยะที่ถูกพูดถึงเกินจริงคนนี้ขอบังอาจสอนให้ละกันนะครับว่า นักฆ่า มันมีวิธีการทรมานยังไง" 

ทันทีที่พูดจบ เขาก็ล็อคทั้งคอและดึงทั้งขามาเพื่อให้จะชนกันเป็นตัวยู  สำหรับคนที่ฝึกตัวอ่อนและเป็นโยคะนั้น มันก็แค่ท่าประยุกต์ธรรมดาๆง่ายๆ  แต่แตกต่างกันตรงที่ว่าไม่มีคนมาล็อคคอไว้เท่านั้นเอง....

"อั่ก! อ่อก!! แค่ก!!"  
"หืม อะไร พูดอะไรน่ะห๊ะ ไม่รู้เรื่อง"  

เด็กหนุ่มที่ถูกล็อคคออยู่ตรงนี้ หน้าเริ่มเขียวคล้ำเนื่องจากหายใจไม่ออก จะขยับตอบโต้ก็ทำไม่ได้เพราะนอกจากจะเจ็บเหมือนกระดูกจะหักแล้ว อีกฝ่ายที่นั่งทับเขาอยู่ตอนนี้ก็พร้อมจะลงแรงให้กระดูกหักได้ทุกเมื่อ!

"ซีโน่  พอ"

สิ้นเสียงของบอสแห่งจิโลเอลโล่ แฟมิลี่  เด็กหนุ่มหัวเเดงเจ้าของชื่อก็แบปล่อยมือที่ล็อคแขนและขาฝ่ายตรงข้ามโดยพลัน  ส่งผลให้ทั้งหัวและขานั้นกระทบลงกับพื้นเสียงดังลั่นตามมาด้วยน้ำสีแดงข้นที่เจ่อนองเต็มพื้น

"ว้า น่าเสียดายจัง"  แม้รูปประโยคจะพูดออกมาอย่างนั้น แต่น้ำเสียงก็ฉายแววสะใจอย่างเต็มที่พลางลุกขึ้นปัดเนื้อปัดตัวเดินมารวมกลุ่มกับฝ่ายตัวเองที่เหลือ 

โรเลนโซ่พยักหน้าให้อย่างพึงพอใจ ก่อนจะหันไปเหยียดยิ้มเอ่ยเสียงเย็นกับคู่อาฆาต

"หวังว่านายจะได้รับบทเรียนแล้วนะ อลองโซ่ ว่า การลอบกัดข้างหลังน่ะ มันเป็นยังไง" ซึ่งอีกฝ่ายก็เหยียดยิ้มเย็นตอบกลับให้เช่นกัน 
"งานกระชับมิตรน่าจะถึงเวลาเลิกได้แล้วล่ะมั้งฟิลลิป แต่ถ้านายอยากจะจัดต่อก็ตามใจ ฉันขอโทษด้วยว่าต้องขอตัวกลับก่อน"

ทางเหล่าการ์ดที่ได้ยินดังนั้นก็ทำการติดต่อกับโชเฟอร์ทันทีพลางนำหมวกกับผ้าพันคอและเสื้อโค้ทมาให้ดังเดิม ก่อนจะจากไป เขาก็ได้หันไปทางศัตรูคู่อาฆาตแล้วเอ่ยอีกประโยคว่า

"อ่อ แล้วนายก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะโกรธแค้นกับเรื่องในวันนี้ เพราะแกเป็นผู้กระทำ เมื่อใดก็ตามที่ตัดสินใจจะลอบกัดใครสักคนแล้ว ก็ต้องเตรียมใจรับผลที่ต้องตามมาด้วยว่าเหยื่อรายนั้น จะเป็นหุ่นให้แก่กัดได้ตามใจ มั้ย"

เราฝูงคนได้แหวกทางกว้างให้กับอีกหนึ่งแฟมิลี่ที่ยิ่งใหญ่อีกครั้ง บอสผู้นำพร้อมทั้งนายน้อยทั้ง 6 ได้เดินออกจากงานเลี้ยงไปพร้อมคำที่ก้องสะท้อนกังวานไปทั่วจากปากของเขา

"Addio!" (ลาก่อน!)

.
.
.
.
.

"ฮึ่ยย!! อย่าให้ได้เจจอกับมันอีกนะ เละกว่านี้แน่!!"

 
เอ่อ....ทำไมพอได้ฟังดูแล้ว มันไม่ได้มีเนื้อเรื่องเนื้อความเกี่ยวกับสาเหตุความเป็นไปมาทั้งหมดเลยนี่......ก็มีแต่น้ำๆว่าทั้งพ่อและพี่ๆไปงานเลี้ยงกระชับมิตรและตบตีกันก็เท่านั้น....
 
"พ่อรู้ว่าลูกกำลังสงสัยอะไรอยู่  มันไม่เกี่ยวกับเรื่องที่หนูพบเจอมาตลอดใช่มั้ยล่ะ"
"คุณพ่อก็รู้นี่คะ! ทำไมไม่เล่าให้หนูฟังสักที...ไอเจ้าแฟมิลี่มาสคารง มาสคาร่านั่น!!  ทำไมต้องฆ่าคนทำร้ายผู้อื่นที่ไม่เคยไปทำอะไรให้ด้วย!!"
"ม...มาสคาร่า?..ฮ่าๆๆ พ่อชอบคำเรียกของลูกจริงๆ" และแล้วคุณพ่อก็หยุดหัวเราะโดยพลัน
"ว่าแล้วเชียว ลูกเข้าใจอะไรผิดไปอย่างนึงนะ"
"คะ?" ฉันขมวดคิ้วมองหน้าพ่อและทุกๆคนอย่างไม่เข้าใจ
"ที่พ่อพาตัวเกลล์มาที่นี่ แน่นอนอยู่แล้วว่ามาในฐานะ ลูกสาวคนเดียวและคนสำคัญของพ่อ มาเพื่อที่จะได้รับการปกป้องคุ้มครองทุกรูปแบบ และแน่นอนว่าจะไม่ได้รับอนุญาติให้ยุ่งเกี่ยวกับโลกเบื้องหลังและโลกมืดแต่อย่างใดไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม นี่ลูกคงจะยังไม่รู้ใช่มั้ย" 

เอ๊ะ?!

"ล แล้วที่คุณพ่อให้หนูลงเรียนทุกอย่างนั่น-"
"ก็เพียงเพื่อให้ปกป้องตัวเองได้ในระดับนึงเท่านั้น"

ตอนนี้สมองของฉันมีแต่เสียงวิ้งๆๆดังก้องไปมาอยู่ในหัว  อุตส่าห์ได้พบครอบครัวและสาเหตุบางอย่างเกี่ยวกับการจากไปของคุณแม่และคุณยายแล้วแท้ๆ  แต่ก็ถูกขวางกั้นไว้ไม่ให้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรนอกจากให้นั่งเฉยๆ....เพื่อให้ถูกปกป้อง

"แล้วลูกจะยังคงไม่รู้อีกอย่างนึง"
"!!..."
"พวกพี่ชายทั้ง 6 คนที่ลูกได้พบแล้วในตอนนี้ ก็ล้วนแล้วมีหน้าที่ดูแลปกป้องลูกด้วย ชีวิต"
"ฮะ!!"

พี่ชายที่ถึงแม้จะไม่แท้และไม่มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดใดๆที่พึ่งพบหน้าทำความรู้จักกันเมื่อกี๊ แต่ฉันก็ยอมรับนับรวมพวกเขาเป็นอีกหนึ่งสิ่งสำคัญของชีวิตไปแล้วหยกๆ  พวกเขาก็มีพันธะบางอย่างผูกมัดแน่นไว้แล้ว นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

"คุณพ่อคะ! แต่-"
"ไม่มีแต่เกลล์" คุณพ่อขึ้นเสียงใส่ครั้งแรกแล้วทำให้ฉันเผลอกลืนคำพูดลงไป "พ่อสูญเสียแม่ไปแล้ว แล้วจะไม่ยอมสูญเสียลูกไปอีก"
"..ต-"
"อิ่มแล้วล่ะ ถ้าพวกลูกๆอยากอยู่ทานกันต่อก็ตามใจนะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้" 

คุณลุงที่ชื่อฟรานเชสโค้งตัวแล้วเดินไปเปิดประตูให้พ่อ ก่อนจะโค้งตัวให้กับพี่ๆและฉันอีกรอบ  ทั่วทั้งห้องจึงเงียบลงในที่สุด

"วู้วว~~~ ฟาเธอร์ยังคงตรงเข้าประเด็นได้ดีเหมือนเคย ยินดีที่ได้รับใช้นะครับ องค์หญิง

ฉันส่งสายตาตอบซีโน่ไปว่าไม่เล่นด้วยแล้วจะเอ่ยปากขอ--

"ถ้าจะเอ่ยขออะไรที่มันไม่มีทางเป็นไปได้ล่ะก็ กลืนมันลงไปดีกว่านะ" พี่เจรัลโด้พูดขึ้นพลางปรายตามองมานิ่งๆ
"ถึงผมจะไม่ได้รู้สึกชอบแต่ก็ใช่ว่าจะไม่ได้รู้สึกเกลียด คุณก็รู้นี่ ผมเกลียดพวกไร้ตรรกะ" ดอกนี้เป็นของลูคัสที่มองมานิ่งๆเช่นกันพลางดันเเว่นขึ้น  
"ถึงจะมี่ชื่อ ศักดิ์และฐานะเป็นน้องสาวของเรา เป็นคุณหนูใหญ่แห่งจิโอเอลโล่แฟมมิลี่ แต่ก็ใช่ว่าจะพูดจะทำอะไรตามใจตัวเองได้  ช่วยรู้ถึงจุดยืนของตัวเองด้วย" พี่เจรัลโด้เอ่ยเสียงเรียบนิ่งขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ดังกังวานแต่ก่อนเก่า " จำไว้ให้ดี มิแลงเกลล่า ดิ เอลลานีน "

อยู่ๆบรรยากาศก็หนาวเย็นขึ้นมาจับใจ คนทั้ง 6 ที่ได้ศักดิ์ว่าเป็นพี่ชายหันมาจับจ้องฉันกันเป็นจุดเดียว

"เธอจะเป็นหรือตาย มันขึ้นอยู่กับฉันเท่านั้น" เจรัลโด้

"ถ้าคุณมาขวางงานของผมล่ะก็ แม้แต่คุณผมก็จะฆ่าไม่เว้น" ลูคัส

"เดี๋ยวก็จะตายอยู่แล้ว มีอะไรจะสั่งเสียไหม??" นอตเต้

"เอาน่าๆ ลงเรือลำเดียวกันแล้ว มาเจรจาต่อรองกันเถอะ" เคียร์

"ไม่ต้องห่วง ผมไม่ปล่อยให้คุณตาย(ง่ายๆ)หรอก นีโร

"หึ  กลัวตายอย่างงั้นเหรอ~" ซีโน่


....พ่อคะ ส่งหนูเข้าไปในดงศัตรูเถอะเพราะหนูมั่นใจว่าพวกนั้นจะถนอมหนูกว่า - ีพวกนี้!!! 


ฉันสูดลมหายใจเข้าออกอย่างอดกลั้น! ยุบหนอพองหนอเป็นครั้งที่ห้าสิบกว่าแล้ว!!  ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้สักหน่อยว่าโลกของมาเฟียมันเป็นยังไง แน่นอนอยู่แล้วว่ามันต้องดาร์กกว่าในหนังหรืออะไรๆที่ตีแผ่ชีวิตของวงการนี้  แล้วฉันก็ไม่ได้ปัญญาอ่อนจะโง่ทะลี่งเข้าไปในวงจรนี้ ที่ฉันต้องการคืออยากมีส่วนร่วมรับรู้และค้นหาเกี่ยวกับสาเหตุปัญหาของเรื่องนี้ หนูอยากช่วย.... ทำไมต้องห้ามกันด้วย!!


ได้!! ด้ายยยยย!!


"พี่ๆจะเอาอย่างนี้กันใช่มั้ยคะ" ฉันคลี่ยิ้มสดใสที่โครตจะขัดกับบรรยากาศตึงเครียดให้

"งั้นก็ช่วยจำคำของ น้องสาว คนนี้ไว้ด้วยล่ะ มิแลงเกลล่า ดิ เอลลานีน ผู้นี้จะทำให้คุณพ่อและพี่ๆยอมรับในตัวของหนูให้ดู!!"




09/09/17


หน้าของเกลล์ที่ถูกพ่อๆและพี่ๆขัดก็ประมาณ




 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

179 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 15:59
    ไรท์~~~ กลับมาต่อเถอะนะะะะะ

    please ~~~
    #179
    0
  2. #177 fernPhoma (@fernPhoma) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 22:54
    รออยู่นะคะไรท์
    #177
    0
  3. #176 Ywgyeom (@Ywgyeom) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 23:18
    กราบแทบเท้าไรท์ มาต่อเถอะค่ะ
    #176
    0
  4. #174 mrschutamat (@mrschutamat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 21:09
    โห้ ~ไรท์ กำลังหนุกอยู่เลยอ่ะ มาต่อเร็วๆน่ะค่ะ
    #174
    0
  5. #170 Violar-Vi21266 (@Violar-Vi21266) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 14:19
    โอ้วววว รอค่ะ
    #170
    0
  6. #156 azusasama9 (@azusasama9) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 11:03
    เอาให้รู้สึกถึงไขสันหลังเลยเกลล์!!! 5555555
    แต่ละคำพูดของเหล่าพระเอก(?)นี่มันจุก สะเทือนหน้าและน่าตบมากกกกกกกกกก แบบนี้ต้องตบเกรียน!!
    #156
    0
  7. #149 DoDao_wk (@DoDao_wk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 11:37
    คิดถึงมากกกกกกกกกกกกกกกกก
    #149
    0
  8. #147 C.L.PIAMSIRI (@Longsaard) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 08:24
    ฮืออออในที่สุดไรก็มา รออยู่นะคะ
    อ่านแล้วหยุดไม่ได้จริงๆ
    #147
    0
  9. #144 tipkunnipa (@tipkunnipa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 15:28
    ไรท์รออยู่น้าาาาาา
    #144
    0
  10. #141 peemgirl (@peemgirl) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 06:51
    รอออออออ พึ่งเคยเข้ามาอ่านค่ะ อ่านแล้วหยุดไม่ได้ ต่อเร็วๆนะคะ
    #141
    0
  11. #139 mekaku17259 (@mekaku17259) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 13:55
    'อ ไอเด็กเวร'555+
    #139
    0
  12. #134 Pleng_Payu (@Pleng_Golf) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 17:01
    รออออออออออออออออ
    #134
    0
  13. #133 Manikane (@Manaw_2005) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 19:58
    รออยู่น้าไรท์
    #133
    1
    • #133-1 Amfern (@nochnoi55) (จากตอนที่ 14)
      18 มีนาคม 2560 / 18:46
      จ้าาาาาา
      #133-1
  14. #110 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2559 / 21:55
    เจ็บแทนลุงฟิลิป
    #110
    0
  15. #92 ManitaSuttiyut (@ManitaSuttiyut) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 23:00
    มาต่อสิค้าาาาาาา สองเรื่องเลย อย่าเบี้ยวอย่างงี้ๆๆๆๆๆๆ
    #92
    0
  16. #91 pimmyza79 (@pimmyza79) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 10:00
    ต่ออออออค่ะ
    #91
    0
  17. #90 ririjiyo2111 (@ririjiyo2111) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2559 / 10:37
    ไรท์กลับมาแล้วเหรอ ดีจังๆ ????????
    #90
    0
  18. #89 pinza509 (@pinza509) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 17:18
    ไรท์เค้ารอยุนะ
    #89
    0
  19. #88 BlueAsia (@pairrunning) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 14:46
    ไรท์?? ขอบคุณมากคร้าาา
    #88
    0
  20. #87 มยองฮัน (@poppula09) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 09:40
    ว้าวไรท์อัพแล้วๆ ^^ เกลล์เอ้ย~จัดการมันเลย! แค้นนี้ต้องชำระ!
    #87
    0
  21. #86 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 05:59
    รออออออออ
    #86
    0