[Class The Series ] LOSECLASS หัวใจปักษา [YAOI]

ตอนที่ 5 : LOSECLASS หัวใจปักษา : EPISODE 04 [ 100% ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9790
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    10 พ.ค. 59


EP.04

-หนีกันไม่พ้น-

@MB MALL

ผมมายืนรอโซลที่ดีโซน โซนที่คนชอบนัดเจอกันแหละ มันหากันง่ายดี ผมนั่งรอที่เก้าอี้สาธารณะ มองคนที่เดินผ่านไปมาเพลินๆ สลับกับก้มหน้าจิ้มหน้าจอเลื่อนดูข่าวในโซเชี่ยลไปพลางๆ วันนี้แม่งยังจะเสือกมีเรียนกับพี่แพทย์ตอนเย็นอีก บอกตรงๆ ผมโคตรจะไม่อยากเจอเขาอ่ะ คนอะไรแม่งร้ายฉิบหาย ผมว่าผมร้ายแล้วนะ มาเจอผู้ชายคนนี้แม่งยกธงขาวยอมแพ้เลย จะไปตายที่ไหนก็ไปเว้ยย ไม่รู้แหละ วันนี้จะเนียนโดดเรียน เอาให้มันรู้ไปว่าเขาเอาชนะผมไม่ได้หรอก

กรินJ เสียงหนึ่งเรียกผมจากภวังค์ เมื่อเงยหน้าขึ้นก็พบว่าเป็น... โซล หัวหน้าชมรมเทควันโด ผู้ชายตัวสูง หน้าหล่อเหลา ผิวออกแทนๆ เล็กน้อย ยิ้มทีโลกก็สดใส แต่คงไม่ใช่สำหรับผมอ่ะ เพราะผมไม่ได้ชอบเขา มาก็แค่แก้เซ็งแค่นั้นแหละ

อ้าว อ่า...กินอะไรมายัง ผมถามก่อนจะลุกขึ้นยืน โห พอมายืนด้วยนี่กูเตี้ยไปเลย กับพี่แพทย์ก็คนนึงละ แต่ไม่แปลกอ่ะ เขาเป็นนักกีฬานี่หว่า ช่างแม่งเรื่องความสูง เพราะบ่นไปยังไงก็ไม่สูงขึ้นอยู่ดี

กินอะไรดี กรินชอบกินอะไร เขาถามขณะที่เราเดินอาดๆ เข้าไปในห้าง วันนี้คนไม่เยอะเท่าไหร่แฮะ

อาหาร...เกาหลี... ผมตอบเขาเมื่อมองเห็นร้านอาหารเกาหลีน่าจะเปิดใหม่ในนี้น่ากินพอดี โซลยิ้มกว้างจนตาหวานๆ นั่นหยีเป็นสระอิ เขาเอามือมาโอบไหล่ผมก่อนจะพากันเดินเข้าไป

ลามปามนะเนี่ย ผมหันไปว่าเขา โซลเลิกคิ้วเหมือนจะตั้งคำถาม ผมหัวเราะในลำคอเล็กน้อยก่อนจะเลื่อนสายตามองไปยังไหล่ของตัวเอง เนียนเลย

ช่วยไม่ได้อ่ะ กรินไหล่เล็กน่าโอบเองJ โอ้ย ขี้หลีฉิบหายยย

ผมหัวเราะในลำคอและเดินเข้ามา พนักงานรีบวิ่งมาพาไปยังโต๊ะทันที ทว่า...สายตาของผมกลับปะทะเข้ากับ...

 

เหี้ยยย เผลออุทานออกมาโคตรดังจนคนที่นั่งในร้านก่อนหน้าหันมามอง เมื่อเห็นแบบนั้นก่อนที่เขาจะหันมาผมรีบผลุบตัวนั่งลงทันที โชคดีเหี้ยๆ ที่มีฉากกั้นโต๊ะเอาไว้ มันสูงมากพอที่จะปิดหัวผมได้อ่ะ บ้าเอ้ย ทำไมต้องมาเจอกันที่นี่ด้วยวะ พรหมเช็ดตีนชัดๆ เลยเนี่ย

เป็นอะไรอ่ะ

เปล่า...เปลี่ยนร้านมะ

ร้านนี้แหละ ไหนๆ ก็เข้ามาแล้ว

โอ้ย เออๆ ถ้าไม่ลุกขึ้นไอ้พี่แพทย์ก็คงไม่เห็นหรอก แต่ผมว่าเขาไม่น่าจะสังเกตผมนะเพราะว่าเขามากับผู้หญิงคนหนึ่งอ่ะ มองไม่ชัดว่าสวยไหม แต่ระดับไอ้ผู้ชายจอมวายร้ายคนนั้นมีเหรอที่จะไม่สวย แม่งคงต้องงามล้ำเลิศอ่ะ นี่ถ้าเธอรู้ว่าพี่แพทย์มีอะไรกับผมแล้วนะ เรื่องยาวแน่นอน ไว้โอกาสจะไปสร้างความร้าวฉานให้สถาบันครอบครัวแม่งเลยเนี่ย

โวยวายแล้วก็ยิ้ม...กรินเป็นซีซั่นเหรอ เปลี่ยนได้หลายฤดูอารมณ์

ซีซ่งซีซั่นอะไร สั่งๆ ผมบอกปัดๆ และไล่ปลายนิ้วกับเมนูอาหารอย่างสบายใจ

แต่ก็ต้องช็อคเพราะคำถามของโซล...

กรินคบใครยัง

หะ ต...ตกใจอยู่ๆ ก็ถาม ตอนที่พนักงานยืนอยู่ เธอหน้าเหวอไปเลย ส่วนผมเหรอ ไอ้เหี้ย เหวอดิเหวอ

ตอบมาดิ

ถามบ้าอะไรวะ

ตอบหน่อย

โซล...เอ่อ... คือผมไม่ได้อยากมีแฟนเว้ย ที่ยอมมากับเขาไม่นับว่าเป็นเดทอะไรเลยนะ แค่มาเที่ยวแก้เซ็งเท่านั้นเอง แล้วไงล่ะ ไปไม่เป็นเลยไงกู

อึกอักแบบนี้แปลว่ายัง

เฮ้ย ขี้มโนไปป่ะเนี่ย

งั้นเราจีบนะ เชี่ยยยย คนหรือไวไฟ!!!

"..."

"เงียบแปลว่าตกลง"

ไม่รู้ล่ะๆ เรา...ไปเข้าห้องน้ำก่อนละกัน ผมบอกปัดๆ ก่อนจะรีบลุกขึ้นจากโต๊ะ ทว่าโซลคว้าโทรศัพท์ที่ผมถือติดมือไปด้วยในตอนแรกเก็บเอาไว้ ผมเบิกตาโพล่งด้วยความตกใจ เฮ้ย ไม่มีใครมากล้าฉกของผมแบบนี้เลยนะ เขาคือครายยย (วิบัติเพื่ออรรถรส) หงุดหงิดฉิบหาย ทำตัวไม่ถูกด้วย ผมไม่ชอบใครมารุกซึ่งๆ หน้าแบบนี้อ่ะ เอาของเรามา

ยึดก่อน กันชิ่งJ ไอ้ห่า รู้ทันอีก

สุดท้ายผมก็ทำได้แค่ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่และเดินกระแทกเท้าออกมา เดินมุ่งหน้าตรงไปยังห้องน้ำ แต่...รู้สึกเหมือนมีคนมาตามว่ะ พอหันกลับไปมองก็เห็นคนเดินสวนไปมาตามปกติของในห้าง อืม...คงคิดมากไปเอง ไอ้พี่แพทย์คงไม่ทิ้งแฟนมันมาตามล่ามึงไปฆ่าทิ้งหรอกไอ้กริน

แฟนเหรอครับ

เฮ้ย!!!” ผมอุทานออกมาเสียงดังก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ พอหันไปมองก็เห็นเป็นพี่แพทย์ที่เดินมาด้านหลังผม เขายิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นผมตกใจและอุทานเหี้ยอะไรออกมา ขุ่นพระเหรอไอ้กริน เชี่ยยยย

ถามว่าแฟนเหรอ

อะไรใครแฟน

ไอ้หน้าหมานั่นอ่ะ

หมายถึงตัวเองอยู่เหรอพี่แพทย์

พูดจาน่ารักอีก มาคุยกันหน่อย พี่แพทย์บอกและดึงแขนผมให้เข้าไปในห้องน้ำ เขาเลือกห้องท้ายสุด และผมก็โง่เสือกเดินตามเข้ามาซะงั้น มารู้ตัวว่าต้องขัดขืนอีกทีแม่งพี่แพทย์ก็ล็อคประตูละ เท่ากับว่าตอนนี้ผมอยู่กับเขาในห้องน้ำท้ายสุดสองคน ไอ้บ้าเอ้ย อะไรวะเนี่ย

คุยอะไรถึงต้องมาในนี้หะ

รำลึกความหลังหน่อย...จะเป็นไรไป

เฮ้ยยย พี่มากับเมียนะ อย่าเข้ามา

เข้าออกไม่รู้กี่ที...ทำมาขัดขืนJ

 

แกล้งคนอื่นเขามาทั้งชีวิตตอนนี้ผมกลายมาเป็นฝ่ายถูกแกล้งบ้างแล้วดิ ผมจ้องมองหน้าของพี่แพทย์ด้วยความระมัดระวัง คือนี่ห้องน้ำสาธารณะไง ถ้าพี่แพทย์ผลีผลามทำอะไรนะ หายนะเกิดขึ้นแน่นอน ไม่เข้าใจเลยว่าเขาจะเอาอะไรจากผมนักหนาวะ ที่ผ่านมาผมก็ตกเป็นเบี้ยล่างของพี่แพทย์ตลอดไม่ใช่เหรอ น่าจะพอใจได้แล้วป่ะ

พี่แม่งอย่ามาพูดจาห่ามๆ กับกรินนะ

ก็กรินเคยอยากจะทำเรื่องห่ามๆ กับพี่มาก่อนนี่ครับ เขาสวนกลับมาเสียงเบาพร้อมรอยยิ้มไม่น่าไว้วางใจ

ความจริง โคตรจะอยากให้เรื่องบรรลัยนี่จบๆ ไปซักที แต่ผมไม่อยากเสียศักดิ์ศรีไง ทิฐิค้ำคอกูเนี่ย ถ้าผมยอมถอยแปลว่าผมแพ้ และจะโดนถากถางไปจนวันตาย(หรือเปล่าไม่รู้ กูคิดเผื่ออนาคตไปเอง) นั่นแหละๆ คือยังไง ถ้าเรื่องของผมกับพี่แพทย์จะจบลง ให้มันจบแบบผมวิน หรือวินๆ ทั้งสองฝ่าย ผมไม่อยากแพ้อ่ะเว้ยย แม่งคงตายตาไม่หลับแน่นอน และที่แน่ๆ เลยนะ เรื่องของผมกับเขาไม่มีทางเป็นไปได้หรอก พี่แพทย์มีแฟนแล้ว ส่วนผม...เดี๋ยวก็มีมั้ง โซลไงตามจีบผมอยู่ แต่...ถ้าเอาโซลมาเป็นไม้กันหมาแบบพี่แพทย์ล่ะ

กรินมีแฟนแล้วนะพี่ แล้วพี่ก็มีแฟนแล้วด้วย

... เขาเงียบไป

อ่ะ ขอโทษก็ได้ที่ดื้อใส่ เราออกไปจากที่นี่กันเถอะพี่ ไม่ยอมแพ้ แต่ยอมอ่อนลงให้ละนะ ถ้าไม่พอใจกูก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วเนี่ย ผมถูกเลี้ยงมาแบบสปอยด์อ่ะ จะมาให้คุกเข่ายอมกราบกรานให้พี่แพทย์เลิกแกล้ง ยกโทษให้ผมก็ยังไงอยู่ใช่ป่ะ แถมผมไม่ได้ทำอะไรเขาเลย มีแต่เขาแหละที่ทำผมอ่ะ

นั่นแฟนจริงเหรอครับ

เอ่อ...ใช่... ก็...โซลจีบผมนี่หว่า แค่ตอบตกลงมันก็เป็นแฟนกันแล้วนี่ ฉะนั้นผมไม่ได้โกหกพี่แพทย์ร้อยเปอร์เซ็นต์

เย็นนี้ไปเรียนพิเศษด้วย เขาบอกแค่นั้นและหันหลังให้กับผม แม่งทำเอาผมยืนเอ๋อไปเลย อะไรวะ บทจะแกล้งก็แร๊งแรง บทจะหยุดก็วาร์ปไปเหมือนลม คนอะไรแปลกฉิบหาย แต่ก็ช่างแม่งเหอะ ตอนนี้เท่ากับว่าผมรอดแล้ว ส่วนเรื่องเรียนพิเศษเหรอ ลาก่อย ไม่เอาเด็ดขาด ผมจะตัดขาดกับพี่แพทย์ ถ้าเบี่ยวพี่จัดการเราอ่วมแน่

...ยังมิวายหันมาขู่ฟ่อๆ ไอ้ห่ารากน้ำพริกนรก

เออน่า ...เดี๋ยวเย็นนี้ไปกราบกรานแม่ขอให้ยกเลิกคลาสทั้งหมดเอง

 

แกร๊ก... ผมยกมือโบกให้พี่แพทย์แบบลาถาวร ทว่า... 

กริน!” เสียงของใครบางคนเรียกผม และเมื่อเลื่อนสายตาไปมองพบว่าเป็น

โซล!” เชี่ยย งานงอกแล้วกู!

ดูเหมือนว่าโซลจะตกใจไม่น้อยเลยที่เห็นว่าพี่แพทย์เดินออกไป และเขาต้องเข้าใจว่าก่อนหน้านี้เราจั๊บบ๊ะดึ๋ยกันในนี้แน่ๆ ผมก้าวออกมาออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าชาดิกเลยอ่ะ พี่แพทย์เดินออกไปโดยไม่ช่วยแก้ตัวอะไรซักคำ เขาทำเหมือนว่าการทำให้ผมเดือดร้อนคือเรื่องโคตรจะสุนทรีย์เลย

 

ปึง... ประตูห้องน้ำปิดลง ผมมองตาโซล เขาหน้าซีดไปเล็กน้อย

ไม่มีอะไรแบบที่เข้าใจหรอกนะ ผมบอก แต่ไม่รู้ว่าเขาจะเชื่อไหม นี่มันวันบ้าอะไรเนี่ย ผมหนีพี่แพทย์ไม่พ้นอ่ะ

คนเมื่อกี้นี่ใคร เราว่า...คุ้นๆ นะ

เวรแล้ว โซลเรียนโรงเรียนเดียวกับผม เขาต้องรู้จักพี่แพทย์ดิ พี่แพทย์เป็นครูฝึกสอนอ่ะ

ม...ไม่มีอะไรหรอก เราหิวแล้ว ไปกันเหอะ ผมพยายามปัดๆ มันทิ้งไป ก่อนจะเดินเข้าไปหาโซล ดึงมือเขาให้ออกไปจากห้องน้ำ คือยังไงอ่ะ ผมมาคิดดูแล้ว โซลน่าจะเป็นคนที่ทำให้ผมหลุดไปจากวงวันพี่แพทย์ได้ ตอนนี้จะมาให้เขาเข้าใจว่าผมกับพี่แพทย์มีซัมติงไม่ได้เด็ดขาด เพราะเขาอาจจะรับไม่ได้แล้วหนีผมไป จากนั้นผมก็จะรับมือกับความซวยแต่เพียงผู้เดียว อนาถสัสๆ เลย

ยังไม่ตอบเราเลย กรินเข้า...ไปทำอะไรกับพี่แพทย์ในห้องน้ำ นั่นไง... โซลจำได้ โธ่เว้ยย หรือว่า...

มันไม่มีอะไรจริงๆ เว้ย ไม่เชื่อใจเราเหรอ

ยอมคบกับเราก่อนดิ ถึงจะยอมเชื่อ เปลี่ยนสีหน้าแบบฉับพลันเมื่อเห็นว่าผมอ่อนลงให้กับเขา ผมกรอกตามองบนเบาๆ ให้ตายเหอะ อยู่โรงเรียนเดียวกัน จริง รู้จักกันมาบ้าง ใช่ แต่เราเพิ่งมาคุยกันแบบจริงๆ จังก็ตอนนี้วันนี้ป่ะ คบอะไรเร็วขนาดนั้นวะ ไม่ปล่อยเวลาให้กูได้เล่นตัวมั่งเลยเหรอ ไอ้บ้านี่

เร็วไปละ

เวลาสำคัญที่ไหน ลองคบจะติดใจนะ

ติดใจอะไร ผมถามเขาก่อนจะเราจะทิ้งตัวนั่งลงที่เดิม ตอนนี้พยายามสุดๆ ที่จะดึงความสนใจของโซลให้ออกมาจากภาพเห็นผมกับพี่แพทย์เดินออกมาจากห้องน้ำเดียวกัน แต่คิดว่าเขาคงจะไม่ลืมง่ายๆ หรอก ไม่พูดถึงอาจจะแกล้งๆ ปัดให้มันหายไปจากบทสนทนาเท่านั้นเอง

ลองดิ

ไม่เอา

งั้นแปลว่ากรินมีซัมติงกับพี่แพทย์

ก็บอกว่าไม่มีไง

โกหก จมูกยื่นแล้ว เขาบอกก่อนจะยื่นปลายนิ้วมาแตะสันจมูกผม ผมสะบัดหน้าหนีและขยับปากยิ้มน้อยๆ ความจริงแล้วถึงจะเพิ่งรู้จักโซล แต่ผมว่าเขาเป็นคนที่น่ารักคนนึงเลยแหละ หล่อ สูง ขาว บ้านรวยอีก โอ้ย อะไรจะดีงามขนาดนี้ ที่สำคัญนะ เขามีบทบาทมากที่จะกำจัดพี่แพทย์ออกไปจากชีวิตของผม

ลองจีบดูดิ

ได้เหรอ

ได้ หลังจากได้คำตอบรับจากผม โซลยิ้มหวานมาให้ รอยยิ้มน่ารักบนใบหน้าหล่อเหลานั่นแอบกระตุกใจผมได้เบาๆ ผมว่านะ ถ้าอยู่ใกล้เขาบ่อยๆ ผมอาจจะชอบโซลก็ได้ และผมจะไม่มีทางรู้สึกอะไรกับพี่แพทย์เด็ดขาด หนึ่งผมไม่ชอบเขา สอง...เขามีคนรักแล้ว ฉะนั้น การที่เราจะตัดขาดกันแหละคือเรื่องที่ดี ส่วนเรื่องเวรๆ ในวันนั้นก็ปล่อยให้มันเป็นแค่อดีตที่บัดซบต่อไปก็พอ

ไม่มีอะไรน่าจดจำหรอก... ผมพลาดเอง

 

โซลขับรถมาส่งผมที่บ้าน เพิ่งรู้เหมือนกันว่าเขามีรถด้วย มันเป็นสปอร์ตคาร์ที่ราคาไม่น่าจะเบาๆ อ่ะ เขาเป็นคนเฟลนลี่มาก ชวนคุยตลอดทาง น่ารักดีนะผมว่า มากกว่าบางคนที่... มานั่งรออยู่แล้วที่โถงนั่งเล่นในตัวบ้าน ผมถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ที่สุดท้ายก็ต้องมาเจอพี่แพทย์อีกครั้ง คราวนี้เขามาพร้อมหนังสือเล่มหนาเล่มเดียวในมือ และเมื่อรับรู้ถึงการมาของผม พี่แพทย์ก็เงยหน้าขึ้นมอง วันนี้อารมณ์เขาดูไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่ว่ะ

...ควรหลีกเลี่ยงที่จะมีสงคราม เพราะมีที่ไร กูตายราบคาบทุกทีอ่ะ

เรียนเถอะกรินพี่แพทย์บอกเสียงเรียบและลุกขึ้น ตอนแรกคิดว่าจะไม่มีอะไร...

อ...เอ่อ ครับ ขอไป...โอ้ย พี่แพทย์!” ผมร้องเสียงหลงเมื่อกำลังจะเดินขึ้นไปชั้นบนอาบน้ำเปลี่ยนชุดสบายๆ ก็ถูกพี่แพทย์กระชากเข้าไปหาอย่างแรง เจ็บนะเว้ย

มันเป็นใคร

โซล ประธานชมรมเทควันโด

เป็นอะไรกันแน่ครับ

ผัวเมียมั้ง โอ้ย ถามจังเลย หึงหรือไงวะเนี่ย ปล่อยกรินนะ เจ็บ

 

อ้าว แพทย์ ขณะที่ผมกำลังพยายามทำยังไงก็ได้เพื่อให้หลุดจากการจับกุมของพี่แพทย์ เสียงของพ่อก็ดังขึ้นซะก่อน และนั่นมันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกปลอดภัยได้เลย ใช่ดิ สายตาพ่อมองมาแบบนั้นหมายความว่าพ่อไว้ใจพี่แพทย์มากอ่ะ

สวัสดีครับคุณลุง พี่แพทย์ยอมปล่อยมือออกจากแขนผมและยกมือไหว้ทักทายพ่อผมแบบเป็นกันเองสุดๆ และนั่นมันทำให้ผมงงเป็นไก่ตาแตก พวกเขาไม่รู้จักกันตอนไหนวะเนี่ยเฮ้ย ลางร้ายชัดๆ

เหมือนจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเลยอ่ะ ตามเซ้นท์ของผมแม่งบอกมา

เจ้ากรินเป็นยังไงบ้าง ตั้งใจเรียนกับเราไหม ลุงได้ข่าวว่าใกล้จะสอบเต็มทีแล้วนี่นา ปีหน้าก็ต้องดูเรื่องมหาลัยแล้ว พ่อถามและมองมาทางผมที่กำลังลูบแขนตัวเองป้อยๆ ผมเป็นคนเอาแต่ใจก็จริง แต่ติดจะเกรงใจพ่อนะส่วนใหญ่ พ่อเป็นนักธุรกิจอ่ะ วางมาดกับลูกตัวเองด้วย บวกกับท่านเคืองๆ ผมเรื่องพี่อินไม่หาย ผมต่อต้านเขาสุดอะไรสุดไง

ไม่รู้เป็นอะไร ผมไม่ถูกชะตากับพี่อินเลย

ใช่ครับ...ช่วงนี้ผมต้องเข้าโรงพยาบาลด้วย คงไม่ค่อยมีเวลาเทียวไปเทียวมาเท่าไหร่แล้ว

 

หาคนติวใหม่สิครับพ่อ ผมโพล่งทางออก ใช่ๆ พี่แพทย์เคยบอกว่าเขาจบหมอใช่ป่ะ งั้น...ก็แปลว่าเวลาจะน้อยนิดชิดชม้อย นั่นคือหนทางรอดของผมอีกทาง

 

ผมว่าถ้าคุณลุงไม่กังวล ผมอยากให้กรินไปอยู่กับผม จนสอบติดมหาลัยนะครับ ได้ข่าวมาว่าคุณลุงอยากให้น้องเข้ามหาลัยK ผมถนัดหลายวิชาในสายวิทย์น่าจะช่วยติวให้น้องได้

จริงเหรอ อ่า...ได้สิ เจ้ากรินไม่ค่อยเอาไหนด้วย ลุงเองก็ไม่ค่อยมีเวลาดูแล สอนจนเด็กนี่ดื้อด้าน ถ้าได้แพทย์ช่วยดูแล คงจะดีขึ้นละมั้ง พ่อบอกและเดินมาขยี้ผมผมอย่างเอ็นดู แต่ที่พูดออกมานี่พ่อต้องการให้ลูกตัวเองชะตาขาดหรือเปล่าครับ! ไปอยู่กับพี่แพทย์เนี่ยนะ นรกชัดๆ

ไม่เอาด้วยหรอก

ไม่เอานะพ่อ! กรินไม่อยากไปอยู่นอกบ้านอ่ะ ไม่ไป

นี่คือคำสั่งนะลูก เพื่อตัวลูกเอง พ่อก้มหน้าบอกผมเสียงเข้ม มันเหมือนการเว้าวอนเพื่อตัวผมเอง แต่...ผมกลับรู้สึกว่าผมกำลังถูกพ่อบังคับอยู่ หน้าผมนี่ชาวึบบบบ วันนี้หน้ากูชาหลายรอบจนกล้ามเนื้อหน้าแทบจะตายด้านแล้วเว้ย ผมเบ้หน้าน้อยๆ เพราะไม่กล้าขัดคำสั่งของพ่อ ถ้าขัดหมายความว่า บัตรเครดิตจะถูกอายัติ เงินจะถูกริบหมด หมดตัว และแห้งกรอบตายไปในที่สุด นี่แหละคือทำให้ผมเกรงๆ พ่อ

ซักสองสามวัน ผมจะเคลียร์ที่บ้านนะครับ พ่ออยู่บ้านใหญ่ กรินน่าจะไปอยู่ด้วยได้

ลำบากเรามากไหมล่ะแพทย์ พ่อถามย้ำอีกครั้ง ในขณะที่ผมขยับหน้าบอกพี่แพทย์ว่า เอ่อ...ความจริงมันก็ลำบากนะครับ ลำบากก บอกมาสิว่าลำบากกก บอกกก

สบายมากครับคุณลุง

อาเมน... ให้แก่ชีวิตไอ้กริน

#หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปไวปานจรวดมิดทรายระเบิดภูเขาไฟฟูจิ

ผมลากกระเป๋ามาที่บ้านพี่แพทย์อย่างขัดบัญชาคุณพ่อสุดที่รักไม่ได้จริงๆ ให้ตายเถอะ นี่คงถึงคราวซวยของผมจริงแล้วแหละมั้งเนี่ย คิดดูนะ พ่อเชื่อใจพี่แพทย์มากอ่ะ ไม่สนใจเลยว่าผมจะปฏิเสธยังไง บอกว่าเพื่ออนาคต โธ่ ถ้าพ่อรู้ว่าผมกับพี่แพทย์มีความสัมพันธ์แบบไหนนะ คงจะไม่อนุญาตให้มาแบบนี้หรอก บวกกับตอนนี้ผมไม่เข้าใจว่าทำไมพี่แพทย์ถึงจะพยายามดึงผมเข้าไปใกล้กับเขานัก แก้เผ็ดเหรอ?

บ้าเอ้ย ผมไม่น่าเลย ไม่น่าไปยุ่งกับเขาตั้งแต่แรกเพราะความหมั่นไส้ และความคะนองเป็นหลัก ไม่น่าคิดว่า มีเงินทำอะไรก็ได้อ่ะ ผมแค่อยากจะสอยไอ้ท่าทางมั่นใจ นิ่งๆ เท่ๆ ชวนฝันของคนรอบข้างแบบนั้น ประมาณว่ามันเสร็จกูแล้วอะไรแบบนี้ แล้วสุดท้ายเป็นไง กูนี่แหละ เสร็จแทน ถุยเอ้ย เป็นเรื่องบัดซบที่สุดในชีวิตกูอ่ะพูดเลย

กรินจะนอนห้องไหน

ห้องที่ไกลพี่ที่สุดอ่ะ ผมบอกขณะลากกระเป๋าเดินตามเขาขึ้นมาชั้นลอย บ้านพี่แพทย์ใหญ่มากก แต่ก็ไม่เท่าบ้านของผมที่อลังการงานสร้างเพราะแม่ชอบความหรูหราเป็นหลัก แต่เท่าที่ดู มันไม่ค่อยมีคนอยู่เลยอ่ะ นอกจากแม่บ้านที่กำลังทำความสะอาดบ้านอยู่ในช่วงนี้ เท่าที่ฟังมา...เขาน่าจะไม่มีใครอยู่ด้วยนะ

ห้องนี้แล้วกัน เขาบอกและชี้ไปยังห้องห้องหนึ่ง ผมพยักหน้าก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดประตู มีอะไรเรียกได้นะ ห้องพี่อยู่ข้างๆ กริน

กึก... อะไร พูดว่าอะไรนะ สัญญาณขาดๆ หายๆ

ไม่เอาห้องนี้ ผมบอก ก่อนจะถอยหลังออกมาทันที

เรื่องมากก็ไปนอนกับหมานอกบ้าน

“!!!” ผมหันไปมองหน้าพี่แพทย์ด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน เขาบอกว่าไงนะ ให้ผมไปนอนกับหมานอกบ้านงั้นเหรอ เหี้ยอะไรของแม่งวะเฮ้ยยย พอได้โอกาสก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีนเลยนะ

ถ้ากรินดื้อย้ายไปห้องอื่น พี่จะล่ามกรินไว้ข้างนอกนั่นแหละ รับรองได้เลยว่าไม่ถึงหูพ่อกรินแน่นอน เขาบอก...ไม่ดิ ขู่มาเสียงเรียบ ผมทำได้แค่อ้าปากพะงาบๆ ด้วยความไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

คน...คนเหี้ยอะไรแบดบอยฉิบหาย คือแบบ ทำไมถึงต้องมาทำกับผมขนาดนี้วะ หรือกูนี่ยอมเสียศักดิ์ศรีคุกเข่าคลานไปกราบขอโทษดีเนี่ย ฮืออ ชีวิตบัดซบอะไรเบอร์นี้ อีกอย่าง จะลากผมมาที่บ้านตัวเองเพื่ออะไรและทำไม เขามีแฟนแล้วนะ

อีกอย่าง ความสัมมพันธ์เราไม่ใช่ฉันพี่น้องป่ะ เคยๆ กันแล้วเนี่ย เวลามองหน้าแฟนเขาไม่กระดาก หรือกระอักกระอ่วนบ้างหรือไงวะ

พี่แพทย์จะมาทำแบบนี้กับกรินไม่ได้นะ

ทำได้หรือไม่ได้มันคือเรื่องของพี่ กรินทำตามคำสั่งพี่จนจะเข้ามหาลัยได้ก็พอ

เฮ้ย นี่กรินต้องอยู่กับพี่จนเข้ามหาลัยได้เลยเหรอ!” ไอ้บ้าเอ้ย นั่นมันอีกตั้งนานนะ ผมเพิ่งเรียนมัธยมปลายปีห้าเอง อีกตั้งหนึ่งปีมั้ยอ่ะ ถูก พี่พ่ออยากให้ผมเรียนหมอ ซึ่งมันยากมากสำหรับการสอบเข้า ไม่ใช่เรื่องหมูๆ นะที่ใครจะสอบก็ได้ เน้นการอ่านมาเป็นปีๆ อ่ะเพื่อไม่ให้ชวด ทั้งนี้ทั้งนั้นผมว่าก็พึ่งดวงนิดนึง แต่เอาจริงนะ ใจผม ผมอยากเรียนคหกรรมอะไรแบบนี้มากกว่าอีก อะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับการทำอาหาร เพราะผมชอบทำอาหารไง

นั่นแหละ ครอบครัวผมเป็นนักธุรกิจ ถ้าผมไม่จบมาทางด้านธุรกิจ(ที่ตัวเองไม่ถนัดเลย) ก็ต้องเรียนหมอในมหาลัยที่พ่อเลือกเอาไว้ในตอนแรก เพื่อที่จะจบไปทำงานโรงพยาบาลตัวเอง กดดันดีแม่งเอ้ยยย

พี่ชอบกรินไง...อยู่ด้วยกันนานๆ ดีออกJ

ชอบก็เหี้ยละ พี่มีแฟนอยู่แล้วนะ ไม่ต้องมาลากกรินไปลงนรกด้วยเลย

นรกอ่ะร้อน แต่อยู่กับพี่อ่ะโคตรเร่าร้อนนะบอกเลย

ม...แม่งเอ้ยยยยย แค่เถียงยังไม่ชนะเลยกูเนี่ย ถ้าเปรียบผมเป็นงูพิษร้ายแรงที่สุดในโลกนะ คงต้องเปรียบพี่แพทย์เป็นนักวิทยาศาสตร์ที่รีดพิษงูออกไปจนหมดอ่ะ ผมกลายเป็นงูที่มีเขี้ยวแต่ไม่มีพิษซะงั้น

 

เซ็งที่สุดในชีวิต... ผมนั่งจ้องประตูเชื่อมไปห้องพี่แพทย์ด้วยอารมณ์แบบ ไอ้เหี้ยเอ้ยเกิดอะไรขึ้นกับกูวะเนี่ย คือหมายความว่าไงรู้ป่ะ ก็หมายความว่าถ้าพี่แพทย์โผล่มากลางดึกก็ไม่แปลกอ่ะ นี่ผมไม่ได้อยากจะหลงตัวเองนะว่าเขาอยากใกล้ชิด แบบไม่อยากหลงตัวเองว่าพี่แพทย์บอกชอบผม ดูยังไงก็มีความทอแลอ่ะ หนึ่งเลยคือเขามีแฟนแล้ว สวยมากด้วย ถึงจะเห็นไม่ชัดเท่าไหร่ แต่ก็รู้แหละว่าสวยมากแหละ

ส่วนผมก็แค่ผู้ชาย เด็กผู้ชาย เดอะบอยยยอ่ะ เดอะบอยยย

แม่ง...กูจะสอบให้ได้ที่หนึ่งเลยคอยดูเหอะ ผมบ่นพึมพำก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรไปหาน้ำหวาน

รอสายไม่นานไอ้เพื่อนรักก็รับสาย

(ว่าไงกริน)

ทำไรวะ โคตรน่าเบื่อเลย พ่อให้มาอยู่กับพี่แพทย์จนกว่าจะสอบติด เป็นปีอ่ะเป็นปี นี่หวาน กูอยากไปเที่ยววว

(ไปไม่ได้ดิมึง ติดพี่ปรรณอยู่ แม่งไม่ให้กูออกไปไหนเลยนอกจากโรงเรียนเนี่ย ซวยแล้วไง)

ทำไมวะ

(ตอนแรกคิดว่าพี่แกใสลุคใสๆ ตอนนี้แม่งไสยศาสตร์ละ โอ้ยยย ไม่มีใครช่วยกูได้เลย)

เอ้า ฉิบหายละไง บอกแม่มึงยัง ห่าน้ำหวาน รับปากแม่ไม่คิดไง สุดท้ายก็จบชีวิตลงแบบสวยงาม... ให้กูเรียกปอเต้งตึ้งไหม ไม่ดิ จองเมรุเลยเปล่า

(จองพร่องง ไม่เอาเว้ย เฮ้ย กริน แค่นี้ก่อนนะ พี่ปรรณมา) ท่าทางร้อนรนแปลกๆ ของน้ำหวานทำให้ผมตอบตกลงและกดวางสายในที่สุด น้ำหวานเป็นพวกเหมือนผมนี่แหละ ร้ายนะ... แต่เมื่อกี้ที่คุยเหมือนจะโดนลวกขูดความร้ายออกจนหมดเลยอ่ะ หมดลายก็ว่าไป ไม่ใช่แค่น้ำหวานหรอก ผมแม่งก็โดนโว้ย อยากช่วยเพื่อนนะ แต่ตอนนี้กูเอาชีวิตรอดเองให้ได้ก่อนดูท่าจะดีกว่า

 

ตริ๊ง... ขณะที่ผมลุกขึ้นไปพร้อมกับผ้าเช็ดตัวพาดบ่า เสียงข้อความก็ดังเตือนขึ้น ผมหยิบมันขึ้นมาอ่าน พบว่าเป็นข้อความของแม่ที่ส่งเข้ามา

(ทำตัวดีๆ นะกริน ตั้งใจเรียนกับพี่แพทย์เค้านะ From แม่) ...ทำตัวดีๆ ?

แหมะ แม่พูดเหมือนตอนนี้ผมจะทำตัวชั่วได้งั้นแหละ แค่กระดิกตัวกูยังกลัวเลย ห่าเอ้ยยย

ผมกดตอบแม่กลับไปลวกๆ ว่าครับๆ เข้าใจแล้ว จากนั้นก็เดินเข้าห้องน้ำไป

 

ในระหว่างที่ผมปล่อยให้น้ำไหลผ่านร่างกายตัวเองไป ก็คิดเรื่องราวต่างๆ ไปด้วย จุดเริ่มต้นของผมกับพี่แพทย์ มันก็แค่เพราะผมหมั่นไส้เขาเท่านั้นเอง ที่ดูดี ขี้เก๊กอะไรแบบนี้ แถมบางครั้งที่เจอกัน ยังชอบมองผมด้วยสายตาแปลกๆ มันไม่ใช่สายตาหื่นกามนะ ก็แค่มองมาเฉยๆ ทว่ากลับทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ ได้ทุกครั้งแหละ ไม่ใช่หวั่นไหว แต่มันคืออาการของอะไรผมยังไม่รู้เลย พูดก็พูดเหอะ อยากย้อนเวลาได้ฉิบหาย

ผมไม่อยากทำความรู้จักกับคนแบบเขาอีกแล้วอ่ะ ยิ่งมารู้ว่าพี่แพทย์มีแฟนแล้วนะ มันยิ่งรู้สึกแย่ไปอีก

แต่ก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆ ที่เขามีแฟนอยู่แล้ว ก็ยังจะมาวอแวกับผมไม่เลิกอีก

หรือว่า...ผมจะลองไปคบกับโซลดี คบแบบ คบจริงๆ อ่ะ ผมไม่อยากรู้สึกเกินเลยกับคนที่มีคนรักอยู่แล้ว

 

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จแล้ว ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความหาโซล โดยที่ยังไม่ได้แต่งตัวอะไร คิดว่าพี่แพทย์คงไม่พรวดพราดเข้ามาหรอก เพราะผมล็อคห้องเอาไว้ทุกประตูแล้ว ส่งไปแบบแมนๆ ว่า...

(Kirin Grin: ลองคบกันป่ะ)

รอไม่เกินสองวิ เขาก็ตอบกลับมาพร้อมสติ๊กเกอร์น่ารักๆ

(Soul: หลงเสน่ห์เราแล้วอ่ะดิ คำตอบคือคบครับ)

(Kirin Grin: หลงตัวเอง แค่บอกว่าลองเหอะ)

(Soul: หลงกรินป่ะ พรุ่งนี้ไปกินข้าวกัน เดี๋ยวไปรับที่ห้องนะ)

(Kirin Grin: เออ)

ผมกดปิดหน้าจอหลังจากที่ตอบกลับไปและไม่ได้สนใจว่าโซลจะส่งอะไรมาอีก เร็วสัดมาก คุยกันครั้งเดียว ลองคบกันเลยอ่ะ แต่ก็นั่นแหละผมไม่อยากสับสนใจความรู้สึกกับพี่แพทย์อีก คือเขาไม่ใช่คนที่แย่อะไร พี่แพทย์เป็นคนที่ดูดีมากคนหนึ่งเลยแหละ หน้าตาก็ดี การศึกษาก็ดี ฐานะก็ดีเวอร์วัง ไม่มีอะไรด้อยนอกจากความแบดที่โผล่ออกมาเรื่อยๆ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นมันก็ไม่แปลกนะ คนเราใช่ว่าจะมีด้านดีด้านเดียวที่ไหน เหรียญยังมีสองด้านเลย

ก็อกๆ... เสียงเคาะประตูดังขึ้น และด้วยความที่ผมแม่งลืมตัว ผมเดินไปทั้งที่มีผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ๆ นี่โพกเอวอยู่ กับผ้าเช็ดตัวผืนเล็กพาดคออยู่ ผมสีน้ำตาลอ่อนประกายของผมเปียกน้ำจนลู่กรอบหน้าที่หลายคนบอกว่ามันสวย ผมเป็นคนหน้าเรียวอ่ะ ปากนิด จมูกหน่อย ตาชั้นเดียว จัดฟัน แต่นี่ก็ไม่รู้นะว่ามันน่ารักตรงไหน สวยตรงไหน ออกจะหล่อล่ำแฮนซั่มสัดๆ มากกว่าป่ะ พวกนั้นแม่งตาไม่ถึงเอง

แกร๊ก... ผมเปิดประตู และพบกับพี่แพทย์ที่มายืนพร้อมกับหนังสือสองสามเล่ม

กระนั้นเอ๊งงง มึงเอ้ยยย กูเปลือย กูลืม!

ไม่เห็นต้องอ่อยเลย คนตัวสูงบอก พลางดันผมให้ถอยหลังและเดินเข้ามาในห้องผม ซึ่งอยู่ในบ้านเขาโดยพละการ

เฮ้ยย ไม่ได้อ่อยนะ พี่แพทย์ออกไปก่อนดิ กรินจะแต่งตัว

แต่งตอนนี้ที่นี่แหละ ผู้ชายเหมือนกันอายอะไร

...

หรือว่าเราเขินพี่?”

ข...เขินอะไรวะ


100%
รีไรท์แล้วจ้า
_____________
กรินผู้น่าสงสาร 55555555555555555555555 ฉันบอกพวกเธอไว้ก่อนว่าไอ้พี่แพทย์มัน แบดบอยยยยยยยยยยย
ต่อไปนี้จะไม่เว้นช่องแล้วนะคะ อ่านแบบติดๆ เนาะ 55555 
555 อ่านเม้นโหวต แท้ก #แพทย์กริน นะยะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

1,867 ความคิดเห็น

  1. #1770 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 19:29
    ลืมตัวขนาดนั้นเลยเหรอลูกกก
    #1770
    0
  2. #1728 25_stm (@25_stm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 08:24
    จะบอกว่าทีมโซลจะผิดไหม5555
    #1728
    0
  3. #1690 raeymotnahp (@praeyrosnest) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 09:20
    พี่คะ ม.ปลายปี 5 ไม่มีนะคะ มีแต่ ม.ปลายปี 2 = ม.5 อ่ะค่ะ ตรงนี้ผิดน้า ;_____\;
    #1690
    0
  4. #1650 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 15:51
    ไม่เขินก็แย่ละ คนเคยมีไรกัน แต่ไม่ได้เป็นไรกันนี่หว่า
    #1650
    0
  5. #565 PIPER_PN (@princessicecool) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 22:41
    โถ่ววๆๆ พี่แพทย์นี่ก็นะ หาว่ากรินอ่อยตลอดเลย น้องแค่น่ารักไหม พี่แพทย์อะหลงน้องแล้ว
    #565
    0
  6. #409 [PAIN] RITSU-KAMI (@redstars) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 00:07
    นอนกับหมานอกบ้าน บางทีพี่แพทย์ก็โหดปรัย~
    #409
    0
  7. #369 MiiMzyMiiMz (@MiiMzyMiiMz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 20:14
    พี่แพทย์นี่ต้องคิดซัมติงมาก่อนแน่ๆ ดูมีจุดมุ่งหมาย 5555555
    #369
    0
  8. #368 Chanpor (@mp_paphavee1234) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 15:21
    คะกรินผู้น่าสงสาร
    #368
    0
  9. #367 เเมวน้ำสวย (@eve--sakunrat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 14:39
    55555555 มี ขะ เขินอะไรงี้ด้วยอ่ะ
    #367
    0
  10. #364 IIuว - ฉาu (@pk4u) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 09:59
    แบดบอย กะ -ดื้อ เหมาะกันดี หึหึ
    #364
    0
  11. วันที่ 15 เมษายน 2559 / 09:34
    ไม่ได้เขิน แค่ไม่ไวัใจเหอะ
    #363
    0
  12. #362 -BVR- (@o_n-l-y_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 08:30
    เขินอ่ะดิกริน5555 สงสารโซล ถถถถถ มาเป็นพยานความรัก(?)ของพี่แพทย์กะกริน
    #362
    0
  13. #361 Hoya... (@2pm_infinite) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 07:28
    เขินนน

    #361
    0
  14. #360 kanita Chutasen (@gibko25) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 07:06
    คือโซลก็น่ารักอ่ะ
    #360
    0
  15. #359 The P' (@poohpalm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 00:59
    เจิม ~~
    #359
    0
  16. #358 fom'fann (@shalitafomfan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 09:35
    พี่แพทย์ 55555 โหดร้าย
    #358
    0
  17. #357 wanrudeenick (@wanrudeenick) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 21:33
    พี่แพทย์อะไรเร้าร้อน55555
    #357
    0
  18. #356 1212_4761999 (@beam-12345) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 18:15
    เจิมน้าาาาาาาา
    #356
    0
  19. #355 Chuckler Aom Vasov (@aomyada2629) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 14:06
    สงสารรรรร ทำกะอินไว้เยอะน่ะแกกกก
    #355
    0
  20. #354 sowonW✿N (@wonier) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 13:22
    พี่แพทย์ไมทำอย่างเน้~
    #354
    0
  21. #353 PJ_20446 (@2JP_2550) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 13:17
    แรงอ่ะ *-*
    #353
    0
  22. วันที่ 12 เมษายน 2559 / 12:30
    เจอของแรงเข้าแล้วกริน อิอิ
    #352
    0
  23. #351 เเมวน้ำสวย (@eve--sakunrat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 12:26
    รุกหนักอะไรปานนั้นคะ
    #351
    0
  24. วันที่ 12 เมษายน 2559 / 12:24
    เจอของแรงเข้าแล้วกริน อิอิ
    #350
    0
  25. วันที่ 12 เมษายน 2559 / 11:47
    สงสารกรินค่ะจุดนี้
    #คิดถึงไรท์
    #348
    0