Sour - TaeTen ft.NCT

ตอนที่ 14 : Sour : 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3060
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    8 พ.ค. 59

Sour

Chapter 11 : Hero

 

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันหยุดซึ่งถือว่าเป็นวันที่มีความสุขที่สุดสำหรับเด็กนักเรียนแทบทุกคน ที่บอกว่าแทบก็เพราะว่าต้องยกเว้นไว้กับนักเรียนโรงเรียนมัธยมปลายชายล้วนXXXแห่งนี้เพราะว่า โรงเรียนนี้ไม่มีวันหยุด อู้วววววส์~

และนั่นก็เป็นผลอันเนื่องมาจากนโยบายของโรงเรียนที่ว่า'กิจกรรมดี กิจกรรมเด่น เน้น เน้น เน้น และเน้นกิจกรรม'จึงเป็นที่มาของการที่นักเรียนทุกคนต้องมานั่งอบรมในหอประชุมตอนเช้าตรู่และหลังจากนั้นก็มีกิจกรรมจับจอบจับเสียมถางหญ้า ทำนา(?) ปลูกผักกันอยู่แบบนี้ คนที่ดูจะชิวที่สุดก็คงไม่พ้นนายชิตพลคนห้าวที่กำลังสับหน้าดินเป็นว่าเล่นจนเพื่อนร่วมแก๊งต่างก็มองม๊องมองด้วยความสงสัย ตัวแค่นี้ทำไมมันอึดจังวะ
***แนบรูปปลากรอบ***

***ไม่ใช่ค่ะรูปนี้***

 

"เหนื่อยไหมคนดี~?" นัมจุนถามพร้อมกับโยนขวดน้ำให้หลังจากที่คนตัวเล็กมานั่งพักหายใจหายคอ เตนล์พยักหน้ารัว ๆ ก่อนจะเปิดขวดน้ำแล้วกระดกไปเกือบครึ่งขวดด้วยความกระหาย

"เดี๋ยวหยอดเมล็ดลงหลุมแล้วก็ใส่ปุ๋ยรดน้ำก็เสร็จแล้วใช่ป่ะ ?" ยูตะถามซึ่งผู้เชี่ยวชาญด้านื้องไร่ท้องนาอย่างชิตพลก็พยักหน้าหงึกหงักไปส่ง ๆ เพราะก็ไม่รู้เหมือนกัน
"งั้นก็พักสักแป้บเดี๋ยวค่อยทำต่อ มือฉันมันแดงหมดแล้ว" โฮซอกบ่นพร้อมกับชูมือ(ขึ้นแล้วหมุนๆ)ให้ทุกคนดู

"สำออยไง ดูพี่นี่ไอ้น้อง" นัมจุนแบมืออวดอีกคน

"ก็มือมึงด้านอย่าว่าแต่มือเลย หน้ามึงก็ด้าน ใจมึงก็ด้าน"

"โอ้โหด่าแบบนี้มาต่อยกันมั้ยครับ" นัมจุนทำท่าง้างหมัด

"ปัญญาอ่อน..."

"ขอโทษครับ/ครับ" ทั้งโฮซอกและนัมจุนต่างก็จ๋อยทันทีเมื่อคนตัวเล็กที่กำลังเหนื่อยชักรำคาญเลยหันมาด่า โมโหร้ายแบบนี้ไม่ดีกับใจเลยToT

"หยุดทะเลาะกันแล้วมาช่วยมองหน่อยสิ" เป็นยูตะที่ดึงทุกคนให้กลับมา "สามนาฬิกา ห้ามมองตรง ๆ นะแอบ ๆ มองเอา" พอบอกตำแหน่งปุ้บทุกคนต่างก็พยายามแอบมองให้เนียนที่สุดไม่ว่าจะทำเป็นเท้าคางแล้วแอบมองลอดมืออย่างซอกจิน หรือทำเป็นนอนหลับแล้วแอบเหลือบด้วยความยากลำบากอย่างแทฮยองก็ตามแต่ แต่ทุกคนก็ได้คำตอบเหมือนกัน

"เห็นเหมือนกันใช่มั้ยว่าแทยงกำลังมองมาที่แก๊งเรา ?" ยูตะถามความเห็นจากคนอื่นซึ่งก็ได้คำตอบเป็นการพยักหน้าเหมือนกัน

"จะแอบเหล่ไปทำไมแอบขนาดไหนมันก็รู้อยู่ดีว่าพวกแกมอง มองตรง ๆ ไปเลยสิ" เตนล์พูดอย่างรำคาญพร้อมกับหันขวับไปจ้องแทยงเขม็ง คนจ้องที่ตอนนี้กลายเป็นคนถูกจ้องแทนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น

"หรือมันโกรธที่แกเอาคนของแก๊งมันมาวะ ?" นัมจุนกระแซะถามคน

"อืม ฉันก็สงสัย ฉันเห็นมองตั้งแต่ต้นแล้ว ไม่ว่านายจะทำอะไรแทยงเค้าก็มอง" ยูตะอธิบาย

"ช่างสิ ตราบใดที่ยังต่างคนต่างอยู่ก็ยังถือว่าโอเค" เตนล์พูดในใจก็นึกถึงคำพูดของแทยงที่บอกว่าจะจับตาดูเขา ไม่คิดว่าหมอนั่นจะทำจริง ๆ ด้วยซ้ำแล้วการที่เป้าหมายมาจับตาดูเขาตลอดเวลาแบบนี้ทำให้เขายิ่งทำงานยากถ้าเกิดหมอนั่นไม่ยอมเลิกราเขาก็คงไปพบกับผู้อำนวยการยากมากขึ้นกว่าเดิม

 

 

 

 

ชายร่างหนากำลังพรวนดินอย่างตั้งอกตั้งใจกับสมาชิกร่วมห้องของตัวเองแต่ก็ไม่วายสอดส่องสายตาไปหาเพื่อนอีกห้องที่กำลังตั้งอดตั้งใจทำงานอยู่เหมือนกัน ถ้าเป็นเมื่อก่อนทำงานแบบนี้พวกเขาทั้งสองห้องก็คงคุยกันสนุกสนานจนเพื่อนปีสามห้องอื่น ๆ จ้องด้วยความหมั่นไส้ไปแล้วแต่ตอนนี้มันไม่ใช่ สถานะต่างคนต่างอยู่เพราะตอนนี้ทั้งสองห้องก็ถือว่าเป็นศัตรูกันไปแล้วหลังจากที่เขารู้เมื่อไม่กี่วันก่อนนี้ว่าพวกนั้นกลายไปเป็นคนของแก๊งรถไฟฟ้าที่มีแต่พวกปี 1 ถึงช่วงนี้พวกนั้นจะมีอำนาจมากขึ้นเพราะขยันล่าอาณานิคมก็เถอะแต่การที่ใจกล้าออกจากแก๊งสีน้ำเงินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโรงเรียนไปอยู่กับพวกกระจอกงอกง่อยก็ถือว่าเป็นเรื่องที่โง่เขลาอยู่ดี ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจและทีาไม่เข้าใจก็เพราะเขาไม่รู้ว่าเพื่อนห้องข้าง ๆ ถูกไล่ออกกันยกห้อง

ชายคนนั้นโยนช้อนพรวนดินในมือลงพื้นอย่างหัวเสียก่อนจะกลับไปนั่งอยู่ที่พักของห้องตัวเองซึ่งมีเขาเพียงคนเดียว มองพวกปีหนึ่งแก๊งค์รถไฟฟ้ากับเพื่อนห้องข้าง ๆ สลับกันก็ยังไม่ทำให่เขานึกออกอยู่ดีว่ามันจะไปรอดได้สักแค่ไหน 'ปีหนึ่งพวกนั้นทั้งห้องยังไงก็สู้อี แทยงคนเดียวไม่ได้หรอก'

"เหนื่อยแล้วหรอครับรุ่นพี่ ?" เสียงทักทายสุขุมปนขี้เล่นเอ่ยมาจากด้านหลังพอหันไปก็เจอเด็กปีหนึ่งตัวขาวที่ยืนยิ้มให้เขาก่อนที่จะถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ เขา "ว้าวห้องของรุ่นพี่นี่สุดยอดเลยนะ ขุดหลุมกันเก่งจัง" 

"มีอะไรจะพูดก็รีบ ๆ พูด ฉันเหม็นหน้าพวกปีหนึ่ง" ชายร่างหนากล่าว

"เห็นว่าพี่กำลังเครียดน่ะครับเลยอยากชวนคุยก่อน ที่ผมมาเนี่ยไม่ได้มาร้ายนะพี่ก็อยากรู้ไม่ใช่หรอว่าทำไมห้องข้าง ๆ พี่ถึงออกจากแก๊งสีน้ำเงิน" คนแก่กว่ารีบหันมามองด้วยความสนใจเพราะเขาไม่รู้มาโดยตลอด ไม่มีใครสักคนบอกเขาแล้วเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นมันไม่มีคนนอกมาเกี่ยวเลยไม่มีข่าวลือใด ๆ ออกมาทั้งสิ้นแน่นอนว่าเขาไปถามคนที่เป็นศัตรูเพียงชั่วข้ามวันอย่างเพื่อนห้องข้าง ๆ ไม่ได้และจะให้ไปถามกับตัวแทยงเองยิ่งไม่ได้อีก สำหรับลูกแก๊งแทยงก็เหมือนกับพระราชาไม่สามารถเข้าถึงได้ถ้าอีกคนไม่เปิดรับ

"แกบอกมาให้หมด บอกมาให้ละเอียด" ชายคนนั้นควักเงินออกมาจากกระเป๋าแล้วส่งให้เด็กปีหนึ่งที่ยิ้มรอรับเงิน ถามว่าทำไมเขาถึงไว้ใจว่าเรื่องที่เด็กนี่พูดจะจริงก็เพราะว่าเด็กคนนี้คือจอง แจฮยอนเหตุผลเดียวเลย

"เห็นผู้ชายตัวเล็ก ๆ หน้าหวาน ๆ ที่กำลังขุดดินนั่นไหมล่ะครับ ?"

 

 

 

 

"โอเคเดี๋ยวเจอกัน" เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดทั้งทีสิ่งดี ๆ ที่ควรทำก็คือการฉลอง พื้นที่สนามหญ้าหน้าหอเป็นที่เหมาะสมสำหรับการปาร์ตี้ซึ่งเมื่อดูจำนวนสมาชิกที่ไม่เยอะมากก็เหมาะสมวันพรุ่งนี้เป็นวันอาทิตย์ไม่มีกิจกรรมใดอื่นนอกจากไปตรวจดูพืชผลของตัวเอง

แต่ตอนนี้ก็เหลือเวลามากพอที่จะกลับหอของตัวเองไปทำธุระส่วนตัวให้เสร็จก่อนที่ดวงอาทิตย์จะตกดิน หอของคนอื่น ๆ ในชั้นส่วนใหญ่ก็จะอยู่คนละหอกับเตนล์ยกเว้นก็แต่ยูตะที่อยู่หอเดียวกันแต่คนละชั้น พอร่ำลากันเสร็จเรียบร้อยต่างคนก็ต่างเข้าห้องและพอเปิดประตูห้องเข้ามาปั้บเตนล์ก็พบกับกองขยะมหึมาที่กระจัดกระจายเกลื่อนกลาดเต็มพื้นห้อง

"What's up!!" 

"ซับพ่อง!! ทำไมห้องรกขนาดนี้ !!?" คนตัวเล็กไม่รอช้าเดินตรงเข้ามาถวายหมัดใส่รูมเมทรุ่นพี่ที่นอนตีพุงอยู่บนเตียงทันที มันกลับมาแป้บเดียวก็ทำห้องรกแล้วเปลือกขนมแก้วกระดาษและอื่น ๆ อีกมากมายทำให้เตนล์ได้แต่คิดแล้วก็สงสัยว่ามันกินหรือยัดเข้าไป ทั้ง ๆ ที่ก่อนออกจากห้องเขาก็เก็บจนสะอาดแล้วแท้ ๆ 

"นี่พี่มึงนะ!" จอห์นนี่งอแง ลูบข้างแก้มที่โดนต่อยแต่พอเงยหน้ามองคนน้องที่ยืนกอดอกจ้องเขม็งมาทางเขาก็แทบจะมุดหัวลงคอเสื้อ "กูเก็บก็ได้..." พูดพร้อมกับก้มหน้าก้มตาเก็บขยะ

"ไม่ต้องหรอก มึงนั่งนิ่ง ๆ อยู่บนนี้เดี๋ยวกูจัดการเอง" จอห์นนี่รีบทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดมองดูเตนล์ที่กำลังก้มเก็บขยะทีละชิ้นอย่างรู้สึกผิด แต่ว่าอยากแกล้งมากกว่า "ไอ้จ้อนกูบอกให้นั่งนิ่ง ๆ พับจรวดร่อนหาพ่องหรอ ?" แล้วจอห์นนี่ ซอ ก็โดนไม้กวาดตีหัวอย่างแรงจนไม่กล้าทำอะไรอีกเลย ได้แต่นั่งนิ่ง ๆ จริง ๆ จัง ๆ 

"เดี๋ยวกูเอาลงไปทิ้งเอง" อาสาอีกครั้งหลังจากที่ห้องสะอาดแล้ว ขยะทั้งหมดอยู่ในถุงดำใบเล็กที่อัดแน่นจนจอห์นนี่กลัวว่ามันจะขาดออกมา

"นั่งนิ่ง ๆ อยู่เฉย ๆ น่ะดีแล้ว" พูดจบก็ปิดประตูปังแล้วเดินออกมา

เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดถังขยะทุกใบก็หยุดด้วยเพระภารโรงหยุด แต่เพราะนักเรียนไม่หยุด(?)ก็เลยตั้งเดือดร้อนนิดหน่อยตรงที่ไม่มีถังขยะมาตั้งเป็นจุด ๆ เหมือนทุกวันเพราะภารโรงหยุด(พอเถอะ) คนตัวเล็กเลยต้องหิ้วถุงขยะใบเล็กไปทิ้งเองที่เตาเผาขยะอยู่ไม่ไกลแต่ก็ไม่ใกล้เดินไปก็เหนื่อย(หยุดเล่นเถอะ) 
แม้ว่าจะเดินมาคนเดียวแต่เตนล์กลับรู้สึกว่ามันไม่ได้มีเขาแค่คนเดียวที่อยู่ในบริเวณนี้ เตาเผาขยะเป็นที่ที่ค่อนข้างเปลี่ยวและเป็นจุดอับและเตนล์ก็ไม่ต้องการที่จะอยู่ตรงนี้นานเท่าไหร่ พอทิ้งขยะเสร็จก็รีบวิ่งออกมาแต่มันช้าไปเพราะประตูเต็มไปด้วยกลุ่มคนนับสิบชีวิตที่ยืนปิดปากกระตูสังกะสีซึ่งเป็นเพียงทางเดียวที่จะออกจากที่นี่ ดูจากการแต่งกายพวกนี้อยู่ปี 3 แน่นอนแต่ว่าทำไมต้องมาล้อมเขาไว้แบบนี้มีจุดประสงค์อะไร

"ขอทางด้วยครับ..." ไม่ใช่เรื่องที่เขาควรจะเสี่ยงคนตัวเล็กคิดว่าควรจะทำตัวไม่ให้น่าหมั่นไส้แล้วรีบออกไปจากที่นี่เสียจะดีกว่า บางทีพวกนี้อาจจะไม่ได้ต้องการทำอะไรเขาจริง ๆ 

"จะให้ออกง่าย ๆ ได้ไงไอ้ตัวดี!!" พูดยังไม่ทันจบชายร่างหนาก็ปล่อยหมัดพุ่งมาทางเตนล์แต่โชคดีที่คนตัวเล็กไวกว่าหลบได้จึงไม่เป็นอะไรแต่ดูท่าหมัดนี้ถ้าโดนเข้าไปก็มีต้องร้องกันแน่ ๆ 

"นี่มันเรื่องอะไรกัน ?" 

"ไม่ต้องมาทำเป็นไขสือ!" 

"เฮ๊ยเอ็งสองคนไปล็อคมันไว้ กูจะแก้แค้นให้พี่น้องแก๊งสีน้ำเงิน!! แค้นของลูกพี่แทยงต้องได้รับการชำระ"

"ฮะแก๊งสีน้ำเงินอีกแล้วหรอ...? อย่าเข้ามานะเว้ย!" เตนล์ขู่แต่ดูท่าเหมือนว่าชายทั้งสองคนที่เข้ามาหาเขาจะไม่สนใจคำสั่งของเขาเลยสักนิดเลยช่วยไม่ได้ที่จะต้องออกแรงสักนิดสักหน่อย ชายคนแรกที่เข้ามาพยายามจะล็อคตัวเขาจากด้านเตนล์เลยต้องก้มตัวลงแล้วทำให้ชายคนนั้นเสียหลักล้มทับชายอีกคนที่วิ่งเข้ามา หากอยู่ตรงนี้นานก็ไม่รู้ว่าจะหลบไปได้สักเท่าไหร่เพราะเป็นที่ปิดแล้วคนนับสิบมารุมเขาคนเดียวแบบนี้มีแต่เสียเปรียบอย่างเดียว

"ไม่รู้หรอกนะว่ามันเรื่องอะไร ? แต่ถ้าหมาหมู่แบบนี้มันไม่เสียศักดิ์ศรีแก๊งสีน้ำเงินที่ว่ายิ่งใหญ่ที่สุดในโรงเรียนหรอวะ ?" พยายามเกลี้ยกล่อมพร้อม ๆ กับหลบการโจมตีของฝ่ายตรงข้ามที่ไม่ปล่อยให้ได้พักหายใจหายคอ "โอ๊ย!" สุดท้ายก็โดนจนได้ คนตัวเล็กทรุดตัวลงกับพื้นเพราะโดนท่อนไม้ฟาดเข้าที่ขาอย่างแรงจนวิ่งต่อไม่ไหว สุดท้ายแล้วก็ถูกฝ่ายตรงข้ามกรูกันเข้ามาล็อคตัวเอาไว้

"จะเก่งขนาดไหนก็แพ้ไม้หน้าสามอยู่ดีล่ะวะ!"

"ก้มหัว!!" เสียงปริศนาดังขึ้นจากฝั่งทางเข้าในขณะที่คนอื่น ๆ ต่างหันไปมองตามเสียงนั้นมีเพียงเตนล์ที่คิดเอาเองว่าเสียงนั้นบอกเขา เตนล์รีบก้มหัวลงให้มากที่สุดก่อนที่จะเข้าใจว่าคนคนนั้นบอกเขาแบบนี้ทำไม 

กระป๋องน้ำอัดลมและขยะอื่น ๆ ที่มีน้ำหนักลอยมาเข้าหน้าของกลุ่มคนต่างแก๊งทีละชิ้นสองชิ้นจนพวกนั้นต่างก็ทรุดลงมานั่งเหมือนกับเขา เตนล์ใช้จังหวะที่มือของชายที่ล็อคตัวยกไปจับหน้าของมันเพราะโดนผลไม้เน่าปาใส่หน้าเต็ม ๆ วิ่งหนีออกมา ตรงหน้าประตูคือชายร่างสูงที่พรางปกปิดรูปร่างหน้าตาด้วยผ้าปิดจมูกและหมวกเสื้อฮู้ดสีดำ

"หลบหลังผมสิครับ..." เสียงนุ่มทุ้มที่คุ้นเคยแต่กลับนึกไม่ออกว่าเป็นใคร แต่จะให้ถามตอนนี้มันก็ไม่สมควรสักเท่าไหร่ เตนล์วิ่งมาหลบอยู่ด้านหลังของชายคนนั้น แผ่นหลังกว้างที่ทำให้รู้สึกว่าพึ่งพาได้
ของในมือที่จะใช้ปาหมดเกลี่ยงแล้ว เตนล์คิดว่าตัวเองไม่ได้หูแว่วที่ได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอก่อนที่คนคนนี้จะดึงไม้เบสบอลที่พิงอยู่ข้าง ๆ ตัวมากำไว้ เขาไม่รีรอที่จะหวดไม้ใส่คนที่วิ่งกรูเข้ามาเหมือนซอมบี้จนพวกนั้นล้มพับไปตาม ๆ กัน

"ไม่ต้องห้ามผมหรอกครับ เล่นสกปรกก็ต้องเจอกับคนสกปรก ๆ อย่างผม" หันมาพูดเพราะรู้ว่าคนตัวเล็กกำลังจะอ้าปากห้าม "หลบดี ๆ ล่ะ" พอพูดจบก็วิ่งเข้าใส่คนพวกนั้นแล้วใช้อาวุธคู่ใจตีใส่ฝ่ายจรงข้ามคนละทีสองทีจนในที่สุดทุกคนก็แพ้ไปหมด เตนล์มองดูวิธีการต่อสู้ของชายปริศนาก็ทำให้แอบขนลุกอยู่เหมือนกัน รับรู้ได้เลยว่าต่อให้ไม่มีอาวุธคนคนนี้ก็สามารถล้มทุกคนได้อย่างง่ายดายแน่นอน เพราะดูจากการเคลืาอนไหวร่างกาย การหลบการใส่แรงแล้วเหมือนกับคนที่เจนสนามมานาน

"ไปกันเถอะ" วิ่งเข้ามาพร้อมกับจับมือเขาแล้วดึงให้วิ่งตามออกมา เตนล์มองแผ่นหลังของของชายปริศนาที่พาเขาวิ่งออกจากเขตโรงเรียนพอสมควรได้แต่สงสัยจุดประสงค์ของการมาของคนคนนี้

"หยุดก่อน!" เตนล์กระตุกมือเบา ๆ เป็นสัญญาณ เขาคิดว่ามันไกลจากโรงเรียนมาเกินไปแล้วและต้องรีบกลับด้วยทั้งพวกแก๊งรถไฟฟ้าและจอห์นนี่แาจจะกังวลถ้าเขากลับไปช้า

"..." อีกคนหันมามองเขาก่อนจะยิ้มจนตาหยีให้

"ขอบคุณที่ช่วยผมไว้ แต่ผมอยากรู้ว่าคุณเป็นใคร ทำไมถึงมาช่วยผม ?" เตนล์เป็นคนเริ่มถามสิ่งที่สงสัย อีกคนหัวเราะออกมาอีกครั้งก่อนจะดึงผ้าปิดจมูกกับฮู๊ดออกก็ทำให้เขาตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว

"ลืมผมแล้วหรอครับ ?...พี่เตนล์" เสียงทุ้มเอ่ยอย่างงอน ๆ ส่วนเตนล์พอรู้ว่าเป็นใครก็เปลี่ยนจากความสงสัยเป็นโกรธทันที

"แจฮยอน!" เสียงหวานติดกระชากด้วยความไม่พอใจ เขาไม่มีวันลืมหรอกคนที่ทิ้งเขาแล้วหนีเอาตัวรอดไปแบบนั้น

"พี่ยังไม่หายโกรธผมจริง ๆ ด้วยสินะ...แต่ช่วยฟังผมหน่อยผมอยากอธิบาย" 

"ถ้ามันฟังไม่ขึ้นฉันฆ่านายแน่!" 

 

 

 

 

'Rrrrrr Rrrrrr Rrrrrr' 

"เอ้าทำไมไม่เอาโทรศัพท์ไปอีหนู!" 

คว้าโทรศัพท์รุ่นเก่าคร่ำครึของรูมเมทรุ่นน้องมาดูเลอร์ของตัวเองที่โทรเข้าอย่างเซ็ง ๆ ก็คิดว่านี่มันไปทิ้งขยะตั้งนานแล้วสงสัยก็เลยไปหาซื้อขนมกินก็กะจะฝากซื้อข้าวมากินด้วยแต่เจ้าน้องตัวแสบดันลืมเอาโทรศัพท์ไปด้วยจอห์นนี่ก็ไม่รู้จะทำเยี่ยงไรนอกจากนอนตีพุ่งตัวเองฟังเสียงท้องร้อง ขนมก็เพิ่งกิน(ผลาญ)หมดไปแหมบ ๆ แต่ต่อให้กินขนมขนาดไหนก็อิ่มสู้ข้าวไม่ได้หรอก จะลงไปก็ติดคำสั่งของน้องชายว่าให้นั่งนิ่ง ๆ บนเตียงถ้ามันกลับมาแล้วหาเขาไม่เจอเดี๋ยวโดนตบอีก ชอบทำตัวโมโหใส่เหมือนมนุษย์เมนทุกครั้งที่อยู่กับเขาแบบนี้จอห์นนี่ก็กลัวนะครับ

จอห์นนี่ดีดนิ้วดังเปาะเมืาอนึกอะไรได้ออกเอาโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาปลดล็อคสกรีนแล้วโทรออกอีกครั้งแต่คราวนี้หาใช้เครื่องของเตนล์ไม่แต่เป็น

 

 

 

 

'Rrrrrr Rrrrrr Rrrrrr Rr-'

"ว่าไง ?" มุน แทอิลเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะกรอกเสียงเหวี่ยง ๆ ใส่อีกคนที่โทรมารบกวนเวลาเล่นเกมส์มือถือของตัวเองถ้าไม่มีเรื่องร้ายแรงนะจะตามไปฆ่าถึงห้อง

"ซื้อข้าวให้กินหน่อย...~" อยากจะเฉ่งมันซะตอนนี้จริง ๆ ทำไมเรื่องแค่นี้ก็ต้องมาใช้กันด้วย

"เป็นง่อยรึไง ? ลงไปซื้อเองสิไม่ว่างเว้ย!" ใช่ไม่ว่างกำลังเล่นเกมเศรษฐีอยู่

"นะ..."

"ไม่!"

"นะครับพี่แทอิลลลลลล~"

"ไม่!"

"นะครับน้องแทลลลลล~"

"ยังไงก็ไม่!"

"เดี๋ยวกูซื้อฝาชักโครกกับฝักบัวอันใหม่ให้"

"เอาข้าวอะไรครับ ?"

 

 

 

 

"พี่ก็รู้นี่ว่าผมตัวคนเดียว พวกแก๊งสีน้ำเงินน่ะไม่ชอบผมทั้งแก๊งเพราะว่าแทยงกับผมไม่ค่อยชอบหน้ากันตั้งแต่ตอนปฐมนิเทศแล้ว แล้วคนในแก๊งนั้นก็อยากเอาใจแทยงก็จะหาเรื่องผมบ่อย ๆ ผมก็เลยต้องคอยหลบ ๆ ซ่อน ๆ พวกแก๊งนั้นจนผมกลัวแล้ววันนั้นที่ผมหนีพี่ไปก็เพราะแบบนี้แหละครับ" แจฮยอนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเอื่อย ๆ เหมือนคนใกล้หมดแรงโดยคอยสังเกตุสีหน้าของอีกคนเป็นระยะ ๆ เห็นได้ชัดว่าทำสำเร็จนอกจากเตนล์จะคล้อยตามแล้วยังสงสารเขาด้วย "แต่ที่ผมมาช่วยพี่ก็เพราะว่าผมรู้สึกผิดกับพี่แล้วก็เป็นห่วงพี่ด้วยก็เลยต้องจำใจปิดหน้าปิดตามาแบบนี้ หวังว่าพี่จะยกโทษให้ผมสักครั้งนะครับ...?" แจฮยอนเหลือบมองคนตัวเล็กที่นิ่งไปเพราะกำลังใช้ความคิดก่อนจะหันมาแล้วพยักหน้าให้เขา

"อืมก็ได้นายก็เป็นเหยื่อเหมือนกันนี่ ว่าแต่ทำไมถึงรู้ว่าพวกนั้นจะมาทำร้ายฉัน ?" 

"ครับ...คือตอนที่อยู่แปลงผักผมเห็นว่าแทยงมองพี่ตลอด แล้วผมก็เห็นว่าเค้าเรียกพวกนั้นไปคุยแล้วก็ออกมา ผมสงสัยเลยแอบตามพวกนั้นไปก็ได้ยินว่าพวกนั้นจะไปเล่นงานพี่แต่ผมไม่รู้นะว่าเพราะอะไร ได้ยินว่าเกี่ยวกับคนที่มาอยู่กับแก๊งพี่นี่แหละ" ชายหนุ่มอธิบายละเอียดซึ่งทั้งหมดก็เป็นเรื่องที่คิดขึ้นมาเอง เขาแอบเห็นว่าเตนล์กำมือแน่นสงสัยจะโกรธมาก ๆ แต่นั่นมันก็เข้าทางเขาไม่ใช่หรอ

"แทยงอีกแล้วหรอ ? เวรกรรมอะไรของกูวะ!" เตนล์สบถเขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าคนคนนั้นจะมายุ่งอะไรกับเขานักหนา ทั้งจับตาดูบ้างล่ะแล้วที่มีคนมาเล่นงานเขาแถมยังเป็นลูกน้องของแก๊งสีน้ำเงินไม่ต้องคิดมากมายก็รู้ว่าเป็นฝีมือของหมอนั่นแล้วทำมาเป็นสั่งว่าไม่ชอบให้คนในแก๊งค์หมาหมู่

"ครับพี่ใจเย็นนะบางทีผมอาจจะเข้าใจผิด" คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเพื่อระบายความรู้สึก ยังไงก็ไม่เข้าใจอยู่ดี

"ว่าแต่ได้ยินอะไรอีกเล่ามา!" 

"มันคงไม่ดีมั้งครับ ผมไม่อยากให้พวกพี่ไม่ถูกกันมากไปกว่านี้"

"เออเล่ามาเหอะขนาดนี้แล้ว" เตนล์ซักไซ้

"ครับ...ผมได้ยินเค้าบอกว่าพี่เป็นคนเกลี้ยกล่อมให้พวกนั้นมาอยู่กับพี่อันนี้ได้ยินจากปากแทยงเองเลยนะ"

"ไอ้บ้าเอ้ย ฉันต้องไปคุยกับมันเดี๋ยวนี้!!" พูดจบก็ลุกขึ้นแต่ถูกอีกคนรั้งข้อมือไว้ก่อน "ปล่อย!" เตนล์พยายามสะบัดมือแต่กลับกลายว่าตัวเองถูกอีกคนกอดเอาไว้

"พี่ใจเย็น ๆ นะครับ ผมไม่อยากให้พี่เจ็บตัวอีก" พอเห็นว่าเตนล์เริ่มสงบลงร่างสูงก็ค่อย ๆ คลายอ้อมกอดออกมาก่อนจะพลิกตัวอีกคนให้หันหย้ามาหาเขา "ผมเป็นห่วงพี่นะ อย่างน้อยขาพี่ก็ยังเจ็บอยู่" พูดพร้อมกับชี้ไปที่ขาก่อนจะย่อตัวลงจับขาของเตนล์ที่เนิ่มจะบวมแล้ว

"..."

"ดูสิ ผมไม่น่าให้พี่ฝืนวิ่งเลย เจ็บมากมั้ยครับ ?" แหงนหน้าถาม อีกคนก็พยักหน้าตอบ

"เจ็บสิ..." เตนล์พูดตามความจริงเพราะไออาการมันเริ่มจะกำเริบขึ้นทุกที ตอนวิ่งมาที่นี่ก็ฝืน ๆ เอาเพราะถ้าไม่วิ่งแล้วพวกนั้นลุกไหวก็แห่กันมาเล่นงานเขาอีก "แต่กูต้องวิ่ง กูจะไปคุยกับมันให้รู้เรื่อง!" พอพูดจบก็รีบวิ่งออกไปโดยที่แจฮยอนตั้งตัวไม่ทัน

"พี่ครับ! พี่เตนล์!" แจฮยอนตะโกนไล่หลังอีกนิดเดียวเตนล์ก็จะยอมใจอ่อนแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีอะไรไม่สำเร็จเลยอย่างน้อยเตนล์ก็ยิ่งอคติกับแทยงมากขึ้นไปอีกแล้วคนหัวดื้อแบบเตนล์เนี่ยต่อให้แทยงอธิบายยังไงก็ไม่มีวันเข้าใจกันหรอก

"ขอโทษนะแทยง แต่เรื่องนี้ฉันเป็นคนเขียน" เพราะเป็นคนเขียนก็เลยกำหนดได้ว่าจะเป็นตัวร้ายหรือจะเป็นพระเอก แต่ก็แน่นอนอยู่แล้วว่าคนแต่งต้องได้เป็นพระเอก คงไม่มีใครอยากเป็นตัวร้ายกันหรอก

 

 

 

 

 

End Chapter 11

 

โย่วว้อทซับแหม๋น
ไรท์มาต่อแบ้ว~ เป็นยังไงกันบ้างคะกับความร้ายกาจของแจฮยอนนี้ ไรท์ต้องขอโทษเมนพี่เจย์อย่างแรงกับการโยนบทตัวร้ายให้ แต่บุคลิคมันได้อ่ะไรท์ไม่เผียดดดด
แอบดีใจที่หลายคนติดตามฟิคเรื่องนี้ก็ขอให้รอกันต่อไปยาว ๆ ค่ะ ถ้าลืมก็กลับไปอ่านทวนความจำก่อนได้ค่ะไรท์ยินดี 555555
มีข้อสงสัยอะไรตามไปถามในทวิตได้นะคะ ไรท์เข้าน้อยลงแต่ตอบแน่นอน ทวงฟิคได้แต่ก็ต้องรอจนไรท์หายตันค่ะ
ฝากแท็ก #ฟิคเปรี้ยวแทเตนล์ ด้วยนะคะ คนเล่นน้อยมากไรท์อายค่ะ (ล้อเล่น) บ้ายบายจุ๊บจุ๊บ

เรอสมัก

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

812 ความคิดเห็น

  1. #784 mobilio_o_oh (@mobilio_o_oh) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 15:02
    แจฮยอนร้ายมากกกกก
    #784
    0
  2. #713 TenTen101010 (@aume) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 21:07
    แจฮยอนมันร้ายย
    #713
    0
  3. #686 Yuiyu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 23:47
    อือหืออออ จองแจฮยอนนนนน เอ็งมันร้ายมากกกกก ติดตรงหล่อนี้แหละ เลยเกลียดไม่ลง หล่อร้าย อือหือ ชอบไปอีก (-..-)
    #686
    0
  4. #660 maya93 (@pamlovely) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 กันยายน 2559 / 22:21
    นั้นไงง
    #660
    0
  5. วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 21:30
    อิแจมันร้ายยยย
    #640
    0
  6. #631 Pimpy5552545 (@Pimpy5552545) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 06:28
    โดยองมาลากแจฮยอนกลับไป
    #631
    0
  7. #618 panda1121 (@panda1121) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 13:09
    แจฮยอนตอแหลได้เนียนมากกก...

    ร้ายจริงๆ
    #618
    0
  8. #567 Chikka (@earn98) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 11:48
    เอ้าาแจนนนนนนน
    เดี๋ยวให้พี่จ้อนไปโบก
    #567
    0
  9. #551 blue lu pinku (@mawlu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2559 / 22:40
    อืออหื้อออ แจฮยอนร้ายกาจมากก
    #551
    0
  10. #506 Yezo (@hemme) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 08:43
    เชี่ยน้องแจร้ายอ่ะ
    #506
    0
  11. #487 `ทีมยันกำแพง (@nongfarkikok) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 10:29
    อูแจตัวเสี่ยม หึ่ยยยยยย คิดว่าหล่อแล้วจะไม่เกลียดเหรอ ใช่แล้วคิดถูกไม่เกลียด 555555555
    #487
    0
  12. #447 Babyzfah (@farujung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 12:56
    หน่องแจร้ายมากค่ะลูกกกก
    แทเตนล์ไปเคลียกันดีๆน้า
    ตลกแทอิลชักโครกกะฝักบัวพัง5555555
    #447
    0
  13. #417 SnowGril (@praeloveohse) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2559 / 21:02
    อยากต่อยอีพี่เเจมากเกลียดดดดดดดถ้าไม่ติดว่าเเต่จะต่อยกลับอ่ะนะ อะไรว่ะไปบอกให้มารุมเองเเท้ๆความตอเเหลนี้เตนล์ก็คิดไม่ทันเลยเนอะว่าเเทไล่ออกมาเองจะให้ทำเเบบนี้ทำไม
    #417
    0
  14. #367 BBelliZ (@bubblebelliz) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2559 / 01:27
    นังงงหมูแจจจจ
    บังอาจทำให้พระนางเค้าผิดใจกันหรอออออ
    #367
    0
  15. #348 kwanelf (@baby_exo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 18:27
    แจฮยอนมันร้ายยยยยยยย เตนล์อย่าไปเชื่อง่ายๆแบบนั้นสิ! แล้วจอห์นนี่กับแทอิลนี่ยังไงกับเนี้ย55555555
    #348
    0
  16. #337 D'Mimi (@kys_abcdexo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 00:12
    อิหมูแจจะเล่นอย่างงี้หรอ มีความร้ายกาจสูงมาก เตนล์นู๋ต้องรู้ตัวนะ
    #337
    0
  17. #336 Fernkyouya (@onekiss0012) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 13:27
    โอ้ยยยยยเกลียดดดดดแจ นังทอแรรรรรรรรร ไรต์มาต่อเลยยยยยน้า ค้างงงง จะลงแดงแล้ววว
    #336
    0
  18. #335 ~เกล็ดน้ำค้าง~ (@applebreeze) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 09:22
    โหหหห แจฮยอนน่ากลัวว่ะ
    ร้ายว่ะ โหหหห
    #335
    0
  19. #324 `M I N I ★ (@miniimuk) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 23:57
    ร้ายอะไรเบอร์นี้ 5555555555555555
    แต่ชอบอะ คาแรคเตอร์เป็นเอกลักษณ์
    #324
    0
  20. #321 soofee26 (@soofee26) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 17:51
    แจเป็นไรเนี่ย ขี้ใส่ไฟอ่ะ ฮรืออออ ตอนนี้ชอบมมแก๊งค์รถไฟฟ้ากะจอห์นเตนล์มากเลย ฮรืออออ ตอนหน้าแทเตนล์เคลียร์กันดีๆนะฮับ
    #321
    1
    • #321-1 yasuttama chuaythean (@kuro-pan) (จากตอนที่ 14)
      9 พฤษภาคม 2559 / 21:01
      เเจนี่ร้ายมากอ่ะ ใส่ไฟสุดๆ
      #321-1
  21. #320 KM_L7 `CB (@ploylyak) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 16:54
    หมูแจมันร้ายย!!?!?! พี่จ้อนตอนอยู่กับเตนล์น่ารักอ่ะ ยอมน้องตลอด พี่แทอิลคะ ไม่ค่อยเห็นแก้ฝักบัวและฝาชักโครกเลยค่ะ 5555 แทยงมาบทหนักอีกแหล่วว
    #320
    0
  22. #319 KAI'KIM (@abab-b4) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 13:42
    สรุป แจ้นี่เป้นตัวไรว่ะ5555555555 ลึกลับม้วกกกกกกก
    #319
    0
  23. #318 @SST1247 (@carewoo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 13:04
    โหยยอีนี้มันตัวเสี้ยมชัดๆๆๆ ถ้าเตนล์แกล้งเชื่อจะเป็นไรที่พีคมาก5555
    คือขำพี่จอห์นกับพี่แทลคืออัลไร5555 แค่ซื้อฝาชักโครกกับฝักบัวนี้ยอมเลยเหรอ555
    โครตลั่นอ่ะตอนนี้ ตัลลกแรงมากกก555
    สู้ๆๆค้าไรต์มาตาอไวๆๆนะค่ะ สนุกมากๆๆเลยค่ะ
    #318
    0
  24. #317 justmarkbam (@justmarkbam) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 11:20
    เเจนี่ร้ายจริงๆๆเลยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #317
    0
  25. #313 ๋Sai J. Park (@zaii5139) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 02:04
    โอ๊ยชอบอ่ะไรท์ ชอบที่คุณเจย์ตอแหลแบบนี้ เราเมนคุณเจย์นะ ชอบๆๆๆ คุณเจย์รับบทร้ายแบบนี้แหละชอบ โอ๊ยยยยชอบผู้ชายเลวๆ(เกี่ยว?) ว่าแต่ตอนสุดท้ายแค่เตนล์ไม่รักแล้วเจย์จะไม่ตายใช่มั้ย5555555555
    #313
    0