[Fic Cross over IKEMEN+Love Live!]Magic Love time

ตอนที่ 26 : Fata Piuma : 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 ก.ย. 60

 

6

 

หลังจากเที่ยวงานเทศกาลในเมืองแล้ว โคโตริชอบน่ะ งานนี้มีของธรรมชาติมาขายเยอะแยะทั้งนั้นเลย แต่ว่าระทึกเหมือนกันว่าลีโอจะจับได้ไหม สุดท้ายจับไม่ได้ ดีจังเลย ^ o ^

ตอนนี้ลีโอหลับไปแล้วล่ะ ฉันถึงถอดผ้าคลุมออกมา แต่ว่าน่ะ...

ฉันนึกถึงเหตการณ์ วันนี้แล้ว ทำไมรู้สึกว่า ลีโอ เขาพูดถึงตอนฉันเป็นคนตลอดเลย พูดแล้ว...

ฮือ...ฉันนั่งร้องไห้ไม่หยุด T_T

โคโตริ! เป็นอะไร? เป็นอะไร? เป็นอะไร?เซบาสเตียนถาม เสียงร้องไห้ของฉันคงจะดังมากสิน่ะ ถึงทำให้เซบี้ตื่น

ขอโทษน่ะเซบี้... ฮือ... น้ำตาเริ่มไหลไม่หยุด และพุ่งเข้ากอดเซบาสเตียนทันที (อาบน้ำบ้างน่ะเซบี้~~~) เหตุการณ์วันนี้... มันทำให้ฉันนึกอยากกลับเป็นคนแล้วน่ะ ฮือ.....ฉันปล่อยโฮไม่หยุด T O T

อย่าร้อง! อย่าร้อง! อย่าร้อง!”เซบาสเตียนปลอบฉัน พร้อมเอาปีกข้างหนึ่งมาโอบฉัน

เซบาสเตียนทำยังไงดีล่ะ?...ฉันถามขึ้น แล้วเซบี้จะให้คำตอบฉันได้เหรอ?

เกิดอะไร...!! เธอเป็นใคร?!!เสียงปริศนาดังขึ้น ทำให้ฉันหันไป

ลีโอ!!!ฉันเองก็ต้องร้องด้วยความตกใจ เพราะลีโอตื่นขึ้นมาน่ะ O [ ] O ตื่นมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

 

 

ห่ะ!” ผมร้องตกใจเบาๆ ฝันร้ายอีกแล้วเหรอ?... ฝันแต่เรื่องนั้นอยู่ได้

.....แล้วน่ะ ฮือ..... ฮืม? ใครกันมาร้องไห้

อย่าร้อง! อย่าร้อง! อย่าร้อง!”เสียงเซบาสเตียนดังขึ้น ทำให้ผมต้องลุกออกจากเตียงมาดูที่กรง แสงสว่างของแสงจันทร์นั้นทำให้ผมเห็น...

เกิดอะไร...!! เธอเป็นใคร?!!ผมร้องด้วยความตกใจ เพราะสิ่งที่เห็นนั้น เอ่อ...

ลีโอ!!!ตุ๊กตาที่หน้าตาเหมือนโคโตริจังร้องด้วยความตกใจเช่นกัน ผมเห็นแล้วอึ้ง แต่สักพักต้องรีบตั้งสติ

เธอเป็นใคร แล้วนกโคโตริหายไปไหน?ผมถามอีกรอบ

โคโตริ!โคโตริ! โคโตริ!”

เงียบน่า เซบาสเตียนผมดุเจ้านกแก้วปากสว่าง คิดถูกเปล่าเนี่ย? ที่เลือกเลี้ยงมัน...

ลีโอ... อย่าไปดุเซบี้เลย ฉันเนี่ยแหละ คือ นกน้อยโคโตริของลีโอ ฮือ...ผมหันไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ ว่าตุ๊กตา ที่หน้าตาเหมือนโคโตริจัง จะเป็นนกโคโตริ ตอนนี้เธอนั่งร้องไห้อยู่

โคโตริจังจริงๆเหรอ?ผมถาม โคโตริที่เป็นตุ๊กตาพยักหน้านักแน่น เธอออกมาจากกรงก่อนมาผมพูดพร้อมเปิดกรง แล้วยื่นมือเข้าไป เธอยอมขึ้นมือผม แล้วผมเอาเธอออกมาจากกรง และปิดกรงทันที

ผมเดินกลับไปที่เตียง วางโคโตริลงบนหมอนเบาๆ ตามด้วยผมนอนลงข้างๆ ที่นอนนั้น ก็เพราะว่า โคโตริตัวเล็กมาก ประมาณเล็กกว่าฝ่ามือผมนิดหนึ่งได้ และเพื่อให้ง่าย ต่อการมองหน่อย จึงต้องนอน

ว่าแต่ เกิดอะไรขึ้นกับเธอ ทำไมกลางวันเป็นนก กลางคืนเป็นตุ๊กตาล่ะ?ผมเปิดประเด็นถามขึ้น

ที่ฉันเป็นอยู่กลางคืนนี้ คือเป็น เนโดดลอยด์ตั้งหาก!”โคโตริตะโกนกลับมา

น...นะ...เนโดดลอยด์ผมถามด้วยความงง ที่โคโตริเป็นอยู่นี้ เขาเรียกว่า เนโดดลอยด์เหรอ?

เนโดดรอยด์ คือฟิกเกอร์อย่างหนึ่ง แต่ตัวจะเล็กที่ฉันเป็นอยู่เนี่ยน่ะโคโตริอธิบาย อ้อ ลืมยุคของลีโอยังไม่มี เนโดดรอยด์นี้น่า แหะๆโคโตริ...

แล้วตกลง ทำไมกลางวันเป็นนก กลางคืนเป็นเนโดดลอยด์ล่ะผมย้ำถามอีกรอบ

ก็เพราะว่า... ลีโอนั้นแหละ!!”

ฉันงั้นเหรอ!?”เพราะผมจริงๆเหรอครับ ท่านผู้อ่าน

ใช่ ก็ลีโอไปจูบผู้หญิงอื่น ต่อหน้าฉัน ฉันเลยน้อยใจมากที่ลีโอไม่ยอมอธิบาย และบวกกับลีโอกำลังขาดนกอีกตัว ฉันก็เลย ไปขอให้คุณบรังเช่สาปฉันเป็นนก แต่ไม่นึกเลยว่าคุณบรังเช่ได้แอบร่ายคาถาแก้คำสาปให้ในระหว่างร่ายคาถาสาปฉัน แต่ว่ามันเกิดการตีกัน ผลก็เลยทำให้ฉันกลายเป็นเนโดดลอยด์แบบนี้ เมื่อผมฟังเธอเล่าจบแล้ว จะโกรธคุณโรแบร์ดีไหมเนี่ย? อย่าโกรธคุณบรังเช่เลยน่ะลีโอ เรื่องนี้โคโตริตัดสินใจเองคนเดียว โคโตริแค่ขอให้คุณบรังเช่สาปเป็นนกแค่นั้น อีกอย่างตอนนั้นมากิจัง อลันคุง อุมิจัง และโฮโนกะจังพยายามห้ามแล้วว่าอย่าทำ แต่โคโตริก็ยืนกรานจะให้คุณบรังเช่สาป ผลก็เลยเป็นแบบนี้เมื่อผมฟังเธอเล่าจบแล้ว

แล้วเธอรู้ตัวว่า ตัวเองกลายเป็นเนโดดรอยด์เมื่อไหร่ล่ะ?ผมถามต่อ

เมื่อคืนนี้น่ะ

เมื่อคืน? แต่ว่าฉันยังจำได้ว่า ยังเห็นเธอเป็นนกนี้น่า

ตอนนั้นฉันสวมผ้าคลุมลวงตาอยู่ เพื่อบังร่างเนโดดรอยด์ของฉัน

งั้นเหรอ... จริงสิ!! ตอนนั้นเธอก็รู้เรื่องที่ฉันเล่าแล้วสิ ว่าความจริงในตอนที่ฉันถูกผู้หญิงนั้นจูบเป็นยังไง

อืม รู้แล้วล่ะโคโตริพูดพร้อมยิ้ม การถูกสาปเป็นนกนี้ ดีแบบนี่นี้เองสิน่ะ

แล้ววันที่ถูกสาปนี้ไม่รู้ตัวเลยเหรอ ว่ากลางคืนจะกลายเป็นเนโดดรอยด์ผมถามด้วยความสงสัย มันน่าจะรู้ตั้งแต่วันที่ถูกสาป

ตอนนั้นฉันเหนื่อยมาก เลยหลับไปโดยไม่รู้ตัว

แล้วเธอไปหลับที่ไหนล่ะ?

ข้างๆกรงของแอมเบอร์เม่นน้อยของคุณโรแบร์สิน่ะ ผมฟังแล้วสรุปก็คือ เรื่องนี้โคโตริจังทำเองคนเดียว ถึงจะเป็นเนโดดรอยด์ที่น่ารักอยู่หรอกน่ะ แต่ว่าผมเองก็ไม่อยากให้ เธอกลางวันเป็นนก กลางคืนเป็นเป็นเนโดดรอยด์ ตลอดไปหรอกน่ะ

ผมรู้ ว่าผมผิดเอง ที่ไม่อธิบายความจริงวันนั้นเป็นยังไง เลยทำให้โคโตริจังต้องลงมือทำเรื่องไม่คาดฝันคนเดียว แต่ว่าตอนนี้ เราต่างรู้ และปรับเข้าใจกันแล้ว ผมเองก็อยากให้โคโตริจังกลับมาเป็นคน แล้วมันจะมีวิธีแก้คำสาปที่เกิดจากคาถาตีกันได้ไหม

โคโตริจัง เธอพอจะรู้วิธีแก้คำสาปที่ตัวเธอเป็นอยู่ไหมผมถามขึ้น

รู้สิ คุณบรังเช่พึ่งมาบอกเมื่อคืน ว่าวิธีแก้คำสาปนี้ได้ คือฉันต้องได้จุมพิตรักแท้เท่านั้นน่ะ

จุมพิตรักแท้งั้นเหรอ?ผมทวนถาม

ใช่ แต่...โคโตริไม่รู้ว่า ใครคือรักแท้ของโคโตริ เคยถามคุณบรังเช่น่ะ คุณบรังเช่บอกว่า หัวใจขอเธอเท่านั้น ที่จะพิสูจน์ได้ว่า คนนั้นคือรักแท้ของเธอ โคโตริอยากรู้เหมือนกันว่าใครคือคนที่หัวใจของโคโตริตามหาผมฟังที่เธอเล่าแล้ว ทำให้ผมคิดว่า ผมน่าจะลองพิสูจน์ดู

โคโตริจัง ถ้าอย่างงั้น... เธอเชื่อหัวใจตัวเองไหมว่า ฉันคือคนที่หัวใจของเธอกำลังตามหา เธอลองเล่าตั้งแต่วันที่ฉันเจอครั้งแรกให้ฟังก็ได้ เพื่อมันอาจจะเป็นคำตอบของเธอผมถามขึ้น

อืม ตอนที่ฉันเจอลีโอใหม่ๆ ฉันชอบมากๆเลยน่ะ ที่สำคัญตอนที่ได้เจอตัวจริงในห้องแต่งตัวเจ้าสาวของอุมิ ฉันรู้สึกตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกเลยล่ะ

เมื่อฉันกลับมาอีกครั้ง ฉันนั้นอยากเจอลีโออีกมากๆเลย อยากสนิทกับลีโอมากขึ้น แต่พอได้เห็นลีโอไปจูบกับผู้หญิงคนอื่น หัวใจของฉันนั้นแถบจะแตกสลายได้เลยล่ะ

พอตัวฉันได้กลายเป็นนก เมื่อได้ใกล้ชิดกับลีโอแล้ว ฉันรู้สึก... ว่าฉันได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของลีโอมากขึ้น รู้สึกว่าหัวใจที่เคยร้าวก็ได้รับการสมารอีกครั้งเมื่อผมฟังแล้ว จริงอย่างที่อุมิจังบอก เธอปลื้มผมมากจริง

อืม เข้าใจแล้วล่ะ ถ้าอย่างงั้นให้ฉันลองจูบเธอดูได้ไหมผมพูดพร้อมยิ้ม

กะ...กับลีโอเหรอ! ถ้าเกิดไม่ใช่ขึ้นมา มันจะสูญเปล่าเอาน่ะสีหน้าของโคโตริตอนตื้นตะหนกนี้ ผมมองแล้วรู้สึกน่ารักจริง

น่าลองดู และลองเชื่อหัวใจตัวเองด้วย เพื่อจะใช่ผมพูดพร้อมยิ้ม โคโตริหน้าแดง

อ...อืม เข้าใจแล้วโคโตริพูจบ เธอหลับตา ปากเธอนี้น่าจุ๊บจริงๆ แต่ว่าปากเล็กไปหน่อย เพราะตัวเธอเล็ก ผมจึงยืนหน้าไปใกล้ และให้ปากเล็กๆของเธอ แตะปากผม จากนั้นผมค่อยห่างพร้อมลืมตาขึ้นมา

ทันใดนั้น ก็มีแสงและขนนกสีขาวนับพันมาห่อหุ้มโคโตริจัง แสงนั้นสว่างมากจนผมต้องรีบหลับตา และเอาแขนมาบังเสริมทันที

แสดงว่า ผมคือคนที่หัวใจของเธอกำลังตามหา

 

 

พอฉันได้รับจูบจากลีโอ แม้ว่าปากฉันจะเล็กไปหน่อยก็ตาม จู่ๆก็มีแสงสว่าง และขนนกมาห่อหุ้มตัวฉัน แถมฉันรู้สึกว่าตัวฉันนั้น กำลังกลับเป็นคนปกติ

จนกระทั่งแสงจางลง และตัวฉันถูกค่อยๆวางบนเตียง ราวกับมีคนค่อยๆประคองไว้  ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมา เมื่อมองมือตัวเองแล้ว ตอนนี้ฉันกลับมาเป็นคนแล้ว แต่ว่า...

 

ฉันเปลือยอยู่... กรี๊ด!!!!  >//// [ ] ////<

 

ดีน่ะ ที่ฉันรีบคว้าผ้าห่มมาห่อตัวเองทันก่อนที่ลีโอลืมตาขึ้นมาน่ะ เกือบไปแล้ว... ถ้าลีโอเห็นนี้ไม่อยากจะคิด >////<

เธอผิวขาวจังน่ะ ลีโอพูดหลังลืมตาขึ้นมา แม้ว่าตัวฉันในตอนนี้จะห่อด้วยผ้าห่มก็ตาม

อืมๆฉันพยักหน้าอย่างเขิน - ///// -

โคโตริจัง จะแต่งงานกับฉันไหมลีโอถามฉัน

ด้วยความยินดีค่ะ

ถ้าอย่างงั้น ขอจูบได้ไหมลีโอพูดพร้อมยื่นหน้าเข้ามาใกล้หน้าฉันมาก >////<

เดี๋ยวก่อนลีโอ!”ฉันรีบห้ามปราม พร้อมดันเขาเบาๆ อ่ะ...เอ่อ...แล้วกระเป๋าที่ใส่ชุดฉันอยู่ตรงไหนเหรอลีโอฉันถามพร้อมมองหากระเป๋าที่คุณบรังเช่ให้ลีโอตอนนั้น

วางอยู่บนที่วางกระเป๋าเฉพาะน่ะ

ขอบคุณน่ะฉันพูดพร้อมกำลังลุกจากเตียงไป แต่ก็ถูกลีโอรังเอวไว้ ลีโอ!!”

เปลี่ยนคำขอบคุณ เป็นให้จูบได้ไหมลีโอพูดพร้อมส่งสายตา

ร..รอแป๊บหนึ่งน่ะ ได้ทำแน่นอนจ๊ะฉันพูดจบก็แกะแขนลีโอออกจากเอว รีบเอาผ้าห่มห่อตัวเองอย่างมิดชิด

จากนั้นฉันลุกจากเตียง เดินไปที่ชั้นวางกระเป๋า จนเจอกระเป๋าที่โรแบร์ให้ลีโอแล้ว ฉันก็ตามหาถุงที่ข้างในมียารักนิรันดร์จนเจอในที่สุด หยิบมันขึ้นมา และเดินกลับมาขึ้นเตียง

อะไรน่ะ?ลีโอถามพร้อมมองยารักนิรันดร์ ._.?

ยารักนิรันดร์น่ะฉันตอบ ลีโอต้องป้อนฉันด้วยปากกับปากน่ะ คือ...

ไม่ต้องอธิบายหรอก ฉันพอเข้าใจลีโอพูดจบ เขาก็หยิบถุงมาจากมือฉัน เปิดถุงแล้วหยิบยารักนิรันดร์มาทาน

จากนั้นจับแก้มเบาๆแล้วโน้มมาปากประกบปากขึ้นอีกครั้ง กลิ่มหอมหวาน กับเนื้อที่คล้ายมาการองของยารักนิรันดร์ที่ลีโอมอบให้นั้น ได้ถูกส่งมายังปากของฉัน ก่อนที่เนื้อมาการองจะเข้าสู่ลงคอ ลีโอถอนปากออก

โคโตริจัง... จูบของเธอนั้นหวานมาก ....ฉันเป็นจูบแรกของเธอสิน่ะลีโอพูดพร้อมยิ้ม และส่งสายตาอ่อนโยนให้กับฉัน ก่อนที่จะก้มลงจูบอีกรอบ จูบคราวนี้ ทำให้ฉันอ่อนแรงลงจนรู้สึกว่าหลังของฉันสัมผัสได้กับที่นอน เลือดในกายฉันตอนนี้เริ่มสูดฉีดมากขึ้น จนใบหน้าของฉันรู้สึกว่าร้อนผ่าวก็ว่าได้

ลีโอ...ฉันเรียกเขาเบาๆ

เป็นของฉันน่ะโคโตริจังลีโอพูดพร้อมเอาใบหน้าซุกซอกคอ พร้อมกับดึงผ้าห่มที่ฉันห่อตัวไว้อยู่นั้นออก ทำให้เห็นร่างเปลือยของฉัน แน่นอนว่าลีโอก็เปลือยท่อนบนอยู่

 

จากนั้น เราจูบกันอีกรอบ แล้วก็...

 

 

  

 

จากใจผู้เขียน

        ตัดฉ่าบ!!! ไปมโน18+กันต่อเอาเองนะจ๊ะ แหม่... แอบปล่อยฉากส่อเรทตอนท้าย จะเฉียดเกือบโดนแบนไหมล่ะเนี่ย? ตอนนี้ขอบอกเลยว่า ยารักนิรันดร์นั้นโผล่มาเร็วกว่า2ตอนที่แล้วน่ะ 2ตอนที่แล้วโพล่มาตอนจบพอดี แต่เอาเถอะ ช้าหรือเร็วก็ต้องมาแหละ
       เอาละ ตอนต่อไปเป็นตอนจบแล้วเย้ๆ ขอบอกว่าตอนนั้นมีความหวานละมุน และฮ่าๆนิดนะจ๊ะ

 

T
B

53 ความคิดเห็น

  1. #48 Dabble_Anda (@Dabble_Anda) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 17:50
    สนุกมากกกกกกกกค่ะ ถ้าแต่งเรื่องนี้เสร็จจะแต่งของ
    ซิดกันนิโกะต่อเปล่าคะ เรื่อง เรื่องวุ่นวายในคฤหาสน์อ่ะค่ะ
    #48
    0
  2. #47 Lilina konome (@Alice_magatroy) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 07:34
    คู่นี้ไวไฟเเฮะ
    #47
    0