[VIXX] We Got Married รักกันสักทีเถอะ ที่รัก {LeoBin}

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    25 มิ.ย. 59

WGM 09

 

 

 

 

 

 

 

            กิ๊งก่อง กิ๊งก่อง

 

            “ครับ สักครู่ครับ”

 

            เสียงสัญญาณจากทางหน้าประตูคอนโดหอพักทำให้ซังฮยอกที่นั่งเล่นเกมส์อยู่หน้าโทรทัศน์รีบลุกไปเปิดอย่างรวดเร็ว เสียงทุ้มกรอกผ่านอินเตอร์โฟนด้านนอกอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าใครมารอตั้งแต่เช้าแบบนี้

 

 

 

            ปึง!

 

            “มารับพี่ฮงบินใช่ไหมครับ รุ่นพี่นั่งรอก่อนนะ”

 

            ซังฮยอกชื้อไปทางโซฟาตัวใหญ่ด้านหน้าโทรทัศน์ เสียงทุ้มพยายามพูดกับคนตรงหน้าอย่างไม่ห้เกร็งไปกับท่าทีเงียบๆ ของแทคอุนมากนัก ขายาวกำลังจะเดินทางห้องพี่ชายร่วมวงตัวดีที่ตอนนี้ยังไม่ยอมตื่นเลยด้วยซ้ำ

 

          นัดเขาไว้ก็สายอีกแล้วนะพี่ฮงบิน

 

 

 

            “ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันไปดูเอง นั่งเล่นเกมส์ไปเถอะ”

 

            ยังไม่ทันที่ซังฮยอกจะเดินกลับไปแทคอุนก็เป็นฝ่ายรีบเรียกเอาไว้ ใบหน้าเรียบนิ่งพยักหน้ายืนยันเบาๆ ก่อนที่สายตาจะมองตามมือที่ชี้บอกห้องนอน

 

 

          หน้าห้องนอนยังแปะรูปกระต่ายเลย ใจคอนายจะเป็นกระต่ายทุกเวลาเลยใช่ไหม

 

 

            แทคอุนส่ายหัวเบาๆ เมื่อรู้สึกขำไปกับภาพที่เห็นตรงหน้า ประตูห้องนอนที่ครีมที่ห้องอื่นแทบจะไม่มีอะไรแปะไว้ แต่ต่างจากห้องที่เขายืนอยู่ตรงหน้าตอนนี้ ประตูห้องสีครีมกลับมีตัวการ์ตูนกระต่ายสีชมพูตัวเล็กๆ แปะเรียงไว้

 

 

 

 

 

            ก๊อก ก๊อก

 

            “ฮงบิน ฉันเข้าไปนะ”

 

            มือใหญ่เคาะเบาๆ เพื่อเรียกคนที่ตอนนี้ควรจะเตรียมตัวเรียบร้อยเพราะถึงเวลานัดเขาแล้ว แต่กลับมีเพียงความเงียบตอบกลับมาจนมือใหญ่ค่อยๆ บิดลูกบิดตรงหน้า

 

 

            ถ้าจะถามว่าทำไมตอนนี้แทคอุนถึงต้องตามอีกคนมาถึงที่พักของวงก็เพราะว่าเมื่อวานทันทีที่เล่นเกมส์ทุกอย่างเสร็จฮงบินก็เกาะติดฮัคยอนจนซังฮยอกต้องมาขอให้ฮงบินกลับหอ และเขาก็ตกลงเพราะการถ่ายของอาทิตย์นี้ก็จบลงแล้ว แต่ภารกิจของรายการในครั้งต่อไปทำเอาคนทั้งวงเริ่มห่วงฮงบิน

 

          ภารกิจดำน้ำในอควาเรี่ยม แต่ฮงบินว่ายน้ำไม่เป็นด้วยซ้ำ

 

 

 

 

 

            ตุบ

 

            “นี่ ตื่นได้แล้ว”

 

            แทคอุนนั่งลงบนเตียงนอนนุ่มข้างๆ กองผ้าห่มกลมๆ ที่ขดอยู่จนเป็นก้อน ดวงตาคู่คมมองบรรยากาศในห้องของฮงบินที่ผนังห้องเป็นสีชมพูอ่อน ตุ๊กตาน่ารักกองอยู่มุมหนึ่งของเตียงนอน โต๊ะเขียนหนังสือตัวเล็กที่ทุกอย่างถูกวางเป็นระเบียบ ตู้เสื้อผ้าสีน้ำตาลเรียบๆ และรูปถ่ายของเจ้าของห้องที่ยิ้มสู้กล้องทุกรูปถูกวางตามจุดต่างๆ

 

          ฮงบินนี่เจ้าระเบียบจริงๆ

 

 

 

 

            “อือ”

 

            เสียงหวานครางเบาๆ อย่างเริ่มรำคาญใจที่มีอะไรมาวุ่นวายกับเขา ใบหน้าที่โผล่พ้นผ้านวมสีครีมสะบัดหนีไปอีกทางจนคนแกล้งอย่างแทคอุนเริ่มเห็นใจ

 

 

            “ฮงบิน ตื่นได้แล้ว เราต้องไปว่ายน้ำนะ นายลืมเหรอ”

 

            เสียงทุ้มยังคงปลุกคนที่พยายามมุดผ้าห่มผืนหนาหนี มือใหญ่เกลี่ยปลายจมูกสวยไปมาเพื่อให้เจ้าของมันลืมตามามอง แต่คงจะผิดคาดไปนิดเพราะฮงบินยังทำเพียงหันหน้าหนีเท่านั้น

 

 

            “ถ้าไม่ตื่นฉันกลับนะ”

 

            แทคอุนพูดอีกครั้งเพื่อหวังให้คนขี้เซาตื่นมาสนใจเขาบ้าง ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียงนอนนุ่มเพื่อเดินกลับออกไปด้านนอกห้องตามที่พูดเอาไว้

 

 

            กึก!

 

            “เพราะรายการหรอกนะ”

 

            ยังไม่ทันที่จะเดินเลยประตูห้องนอนแทคอุนก็ส่ายหัวน้อยๆ เสียงทุ้มบ่นเบาๆ ก่อนจะยอมเดินกลับมาทางเตียงนอนอีกครั้ง

 

          ให้ตายสิ ทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย

 

 

 

            พรึ่บ!

 

            “อือ...เฮ้ย! แทคอุนปล่อยก่อนๆ นายปล่อยฉันก่อน”

 

            และเหมือนว่าวิธีสุดท้ายที่แทคอุนทำจะปลุกลูกกระต่ายขี้เซาได้ผล ร่างสูงโน้มตัวลงมาหาคนที่หลับตาพริ้มบนเตียง แขนแกร่งช้อนอุ้มร่างบางขึ้นมาจนดวงตาโตๆ ที่ปิดสนิทในคราแรกมันเบิกว้าง เสียงหวานพูดเร็วๆ แม้จะยังตื่นไม่เต็มตานัก

 

 

            “ตื่นได้แล้วเหรอ สิบนาทีอาบน้ำและออกมาซะ”

 

            แทคอุนยอมปล่อยให้คนโวยวานนั่งลงบนเตียงนอน เสียงทุ้มหันมาสั่งร่างบางที่อยู่ในชุดนอนลายกระต่ายตัวเล็กๆ ก่อนจะเดินไปออกไปจากห้องนอน

 

 

            “เดี๋ยว นายจะไปไหน แล้วนี่มาทำไมที่หอคนอื่นแต่เช้าเนี่ย”

 

            ฮงบินที่เพิ่งจะดึงสติทั้งหมดกลับมาได้ก็ถามขึ้นอย่างสงสัย มือเล็กขยี้ผมตัวเองเบาๆ ก่อจะบิดขี้เกียจเพื่อไล่ความง่วงงุน

 

 

            “สิบนาทีฮงบิน นายต้องพร้อมไปว่ายน้ำ”

 

            แทคอุนหันกลับมาตอบเสียงเรียบ มือใหญ่ปิดประตูห้องนอนตามหลังโดยทิ้งไว้แค่ฮงบินที่ตอนนี้กำลังทำหน้างงอย่างไม่เข้าใจ

 

 

          ว่ายน้ำอะไร แต่ช่างเถอะต้องรีบ ไม่อย่างนั้นแทคอุนดุอีกแน่ๆ

 

 

            We Got Married

 

 

 

            “ฮยอกตี้ ทำไมไม่บอกพี่ล่ะ ทำไมบอกว่าจะพาไปเองเล่า!

 

            ยังไม่ทันที่จะออกจากหอพักทันทีที่ฮงบินรู้ว่าแทคอุนจะเป็นคนพาเขาไปสอนว่ายน้ำในวันนี้ก็โวยวายขึ้นเสียงดัง ใบหน้าน่ารักหันไปเบะปากใส่น้องเล็กของวงที่กำลังยิ้มแห้งๆ มาให้

 

 

            “ก็ทีแรกผมจะพาไง แต่เราไม่มีสระใช่ไหม ต้องไปสระที่อื่น แล้วรุ่นพี่เนี่ยคอนโดนเขามีสระพอดีเลยจะไปที่นั่น...พี่ฮงบินคิดดูนะ ถ้าเราไปสระอื่นที่ไม่เป็นส่วนตัวคนเห็นจะทำยังไง เนี่ยคอนโดพี่แทคอุนเขาว่ากันว่าแพงสุดๆ ไปเลยนะ สระต้องหรูมากแน่ๆ”

 

 

            ซังฮยอกที่พยายามอธิบายพี่ชายตรงหน้าก็หันไปส่งยิ้มให้แทคอุนเพื่อขอโทษที่ฮงบินเริ่มโวยวาย มือใหญ่ดึงแขนเล็กเข้ามาใกล้ตัวก่อนจะก้มลงกระซิบเหตุผลที่เขาพยายามพูดเพื่อเกลี้ยกล่อมฮงบิน

 

 

            “เห็นไหมพี่เราปลอดภัย แถมพี่จะได้ไปสระส่วนตัวๆ ด้วย ดีจะตาย”

 

 

            ซังฮยอกยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่จะเกลี้ยกล่อมฮงบิน เสียงทุ้มยังกระซิบไปเรื่อยๆ จนเห็นว่าตาโตๆ นั่นเริ่มมีประกายตื่นเต้น หัวเล็กขยับขึ้นลงช้าๆ เมื่อเชื่อเหตุผลซังฮยอกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

 

            “ดีมาก รีบไปเลยพี่ สายแล้ว”

 

            “อือ ไปก่อนนะ”

 

            มือใหญ่ของซังฮยอกดันหลังคนตัวเล็กกว่าเร็วๆ เมื่อเห็นแทคอุนเริ่มมองมาอย่างสงสัย โดยที่ฮงบินก็หันมาบอกลาน้องชายร่วมวงเมื่อจะต้องออกไปด้านนอก

 

 

            “เดี๋ยวเย็นๆ มาส่ง”

 

            แทคอุนที่ยืนรออยู่สักพักก็หันไปบอกกับซังฮยอกที่วันนี้คงจะเป็นคนเดียวที่ว่างอยู่หอ มือใหญ่ดึงข้อมือเล็กให้เดินตามตัวเองออกไปช้าๆ ก่อนจะส่ายหัวเบาๆ กับภาพเหตุการณ์เมื่อครู่

 

 

            ถ้าคนอื่นนอกจากซังฮยอกพูดจะเชื่อแบบนี้ไหม ทำไมเชื่อคนง่ายจนน่าตีจริงๆ

 

 

 

            We Got Married

 

 

            แปะ!

 

            “โหย! น้ำมันเย็นนะแทคอุน นายลงไปได้ไง แล้วเนี่ยลึกจะตาย ไม่เอาอ่ะ”

 

            หลังจากใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงตอนนี้ทั้งแทคอุนและฮงบินก็อยู่สระว่ายน้ำของบนดาดฟ้าคอนโด ที่เป็นคอนโดส่วนตัวของแทคอุน  และทันทีที่ขาเล็กๆ ของคนที่อยู่ในกางเกงว่ายน้ำสีดำตัวยาวพอดีเข่าแตะลงบนผืนน้ำก็ทำเอาเสียงหวานบ่นเพราะไม่ยอมลงไป

 

 

            “ลงมาเถอะ ถ้าว่ายไม่ได้อาทิตย์หน้าจะทำยังไง”

 

            เสียงทุ้มดุออกมาเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางดื้อดึงของคนที่นั่งยองๆ ด้านบนขอบสระ แทคอุนที่มีเพียงกางเกงว่ายน้ำตัวยาวแบบฮงบินลงมาว่ายน้ำรออีกคนเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ว่ายเข้ามาทางขอบสระช้าๆ แต่ฮงบินคงเถียงไม่ได้ว่าหุ่นของคนที่กำลังว่ายน้ำเข้ามาดีจนน่าอิจฉาจริงๆ

 

            ชุดก็ชุดเดียวกันแท้ๆ ทำไมพอเขาใส่มันไม่เห็นดูดีขนาดนั่นเลย

 

          จอง แทคอุนนี่ขี้โกงจริงๆ

 

 

 

 

            หมับ!

 

            “ไม่เอา ปล่อยๆๆ ไม่เอาแทคอุน ไม่ลงได้ไหม”

 

            ทันทีที่มือใหญ่จับเข้าที่ข้อเท้าเล็กฮงบินก็โวยวายขึ้นเสียงดัง ร่างบางพยามดิ้นหนีจากขอบสระที่ตัวเองนั่งยองๆ แต่เหมือนกับว่าจะสู้แรงของแทคอุนที่พยายามจับเอาไว้ไม่ได้

 

 

            “ลงมาสักที มีอะไรน่ากลัวตรงไหน”

 

 

            แทคอุนบอกคนที่พยายามดิ้นหนีอย่างอ่อนใจ ดวงตาคู่คมมองรอบตัวที่มีเพียงผืนน้ำใสๆ จนน่าแหวกว่าย มือใหญ่ยกขึ้นเสยผมตัวเองเมื่อมันเปียกจากการว่ายน้ำเมื่อครู่

 

 

            “จอง แทคอุน! ฉันโกรธ โกรธนายมากๆ นายไม่เคยกลัว ไม่เคยจมน้ำนี่ จะมาเข้าใจอะไร”

 

            เสียงหวานพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ ดวงตากลมโตแดงระเรื่อน้อยๆ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์จมน้ำในวัยเด็กที่ทำเอาฮงบินกลัวการว่ายน้ำ มือเล็กกำกันแน่นจนขึ้นข้อขาว ฟันคมกัดริมฝีปากตัวเองอย่างอดกลั้น แต่ยังมองแทคอุนอย่างไม่พอใจ

 

          คนนิสัยไม่ดี แทคอุนนิสัยไม่ดี

 

 

 

 

            ตุบ

 

            เสียงโวยวายและประโยคที่ทำแทคอุนเริ่มรู้สึกผิดจนยอมถอนหายใจเบาๆ ร่างสูงดันตัวเองขึ้นจากสระว่ายน้ำก่อนจะนั่งใกล้กับคนที่กำลังตั้งท่างอนเขา

 

 

          ก็รู้ว่ากลัว แต่ก็ไม่คิดว่าจะขนาดนี้

 

 

            “มานี่มา มาเถอะหน่า...”

 

            มือใหญ่ดึงข้อมือเล็กหลายครั้ง เสียงทุ้มเรียกคนที่กำลังทำเป็นไม่สนใจเขาก่อนจะเพิ่มแรงมากขึ้นเมื่อเห็นว่าฮงบินกำลังโกรธจริงจัง

 

 

            หมับ!

 

            “ขอโทษที่พูดแบบนั้น แต่นายเชื่อฉัน ฉันจะอยู่ข้างๆ นายเลย ไม่ปล่อยให้จมน้ำหรอก”

 

            เสียงทุ้มพูดเอ่ยคำขอโทษออกมาเสียงเบา มือใหญ่ดึงร่างบางของฮงบินเข้ามาไว้ในอ้อมกอด ก่อนจะลูบไหล่ของคนตรงหน้าช้าๆ เพื่อปลอบโยน

 

 

            “ห้ามปล่อยนะ”

 

            เสียงหวานพูดเบาๆ ข้างหูเริ่มทำเอาแทคอุนที่วันนี้พูดยาวเป็นพิเศษพยักหน้าเบาๆ เพื่อตอบรับ จนรู้สึกได้ถึงกลุ่มผมนุ่มที่มันขยับขึ้นลงข้างแก้มจนแทคอุนยอมปล่อยอีกคนออกจากอ้อมกอด

 

 

 

            “ลงมาดีๆ นายไม่แพ้พวกคลอรีนใช่ไหม”

 

            แทคอุนที่ลงมาในสระว่ายน้ำก่อนหันไปบอกคนที่กำลังค่อยๆ ลงทางบันไดสระ มือใหญ่จับมือเล็กที่กำมือเขาไว้จนแน่น เสียงทุ้มถามอย่างเป็นห่วงเพราะวันนี้ชุดว่ายน้ำของฮงบินมันมีแค่กางเกงว่ายน้ำ และผิวขาวๆ ตรงช่วงตัวนั่นก็ดูบอบบางจนน่าเป็นห่วง

 

 

            “ไม่หรอก นายจับดีๆ นะ วันนี้ฉันต้องว่ายน้ำได้”

 

            ฮงบินหันมาปฏิเสธคนที่กำลังขมวดคิ้วมุ่นอย่างคิดมาก ขาเล็กค่อยๆ จมลงในน้ำเย็นๆ ความกลัวเริ่มเข้ามาครอบงำ จนฮงบินแทบจะรีบดึงตัวขึ้นมา แต่เพราะแรงบีบกระชับตรงฝ่ามือทำเอาร่างบางหันมาบอกแทคอุนอย่างขอร้อง

 

          ห้ามปล่อย ห้ามปล่อยฉันนะแทคอุน

 

            We Got Married

 

 

 

            “เหนื่อยไหม”

 

            เสียงทุ้มถามคนที่กำลังพยายามดำน้ำลงไปด้านใต้ผืนน้ำหลายครั้งอย่างเป็นห่วง เพราะเวลาที่ล่วงเลยมาหลายชั่วโมงในการฝึกซ้อมทำทำเอาฮงบินเริ่มมีท่าทีอ่อนแรง

 

 

            “ยังหรอก ให้ทำอะไรต่อไหม”

 

            เสียงหวานของคนที่เงยหน้าขึ้นมาจากผืนน้ำสีใสรีบตอบกลับคนตรงหน้า การฝึกที่แค่พยายามดำน้ำลงไป กับเกาะของสระน้ำเพื่อตีขาไม่ได้ทำให้ฮงบินเหนื่อยมากนัก

 

          แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เหนื่อยเลยนะ

 

 

 

            ป๊อก!

 

            “หัดโกหกเหรอ ปากซีดหมดแล้ว ตัวก็จะเปื่อย นายยิ่งไม่สบายง่ายๆ อยู่ พอก่อนเถอะ ยังไงตอนนี้นายก็ลงน้ำได้แล้ว”

 

            นิ้วเรียวเคาะกลางหน้าผากมนของคนตัวเล็กกว่าเหมือนต้องการดุ เสียงทุ้มพูดมากกว่าปกติเพื่อดุคนที่กำลังคลำหน้าผากตัวเองป้อยๆ ริมฝีปากสีชมพูสวยที่เริ่มซีดลงเพราะแช่น้ำมานานก็ทำเอาแทคอุนรู้ว่ามันนานสำหรับฮงบินแล้ว

 

          ป่วยง่ายแท้ๆ ทำไมไม่ดูแลตัวเองสักนิดนะ

 

 

            “ขึ้นก่อนเถอะ ไปเปลี่ยนชุดซะเดี๋ยวพาไปกินขนมด้านล่าง”

 

            เสียงทุ้มบอกคนที่ทำท่าทางจะไม่ยอมหยุดเล่นน้ำง่ายๆ เพราะตอนนี้ฮงบินก็ยังว่ายน้ำไม่ได้เท่าที่ตั้งใจไว้ แต่เพราะข้อเสนอเป็นร้านขนมด้านล่างคอนโดที่ฮงบินแทบจะวิ่งใส่ตั้งแต่เห็นครั้งแรกก็ทำเอาตาโตๆ นั่นเป็นประกายสดใสจนคนที่มักจะทำหน้าเรียบนิ่งหรือดุฮงบินประจำเริ่มเผลอยิ้มตามน้อยๆ

 

 

            “ยิ้มอะไร”

 

            “ใครยิ้ม ไปขึ้นไปถ้าครึ่งชั่วโมงผมไม่แห้งอดนะ”

 

            ทันทีที่ฮงบินทักขึ้นมาแทคอุนก็รีบเถียงกลับอย่างรวดเร็ว มือใหญ่ดันแผ่นหลังบางขึ้นไปด้านบนจนฮงบินรีบขึ้นเมื่อแทคอุนมากำหนดเวลาแบบนั้น

          เดี๋ยวผมอดกินขนมก็แย่สิครับ

 

 

 

            “ครึ่งชั่วโมง”

 

            แทคอุนย้ำคนที่กำลังยืนลูบตัวเองป้อยๆ เพราะอากาศเย็นๆ ที่สัมผัสผิวจาร่างบางๆ วิ่งหายไปทางส่วนห้องน้ำอย่างรวดเร็ว เสียงบ่นถึงความหนาวเย็นดังแว่วมาจนแทคอุนส่ายหัวน้อยๆ

 

          เป็นกระต่ายที่วุ่นวายจริงๆ

 

 

 

 

 

            We Got Married

 

 

TBC.

 

 

แท็กๆๆๆๆ #wegotเลบิน

 

 

Talk 25/06/16

 

 

            มาแว้ววววววววววว วันนี้แทบจะไม่ว่างเลยค่ะ แต่รีบมาแปะสุดๆๆๆเลยยยย ตอนนี้ไม่มีในopvนะ เราออกมาดูชีวิตหลังเลนส์บ้างงงงงง^^ คิดเห็นยังไงบอกได้เลยนะ มิ้นอ่านทุกเม้นเลย ดีใจมากๆๆด้วย

            รักทุกเม้นทุกวิวทุกโหวตทุกแฟนคลับ รักคนอ่านทุกคนค่ะ^^

ตอบเม้น มิ้นขอติดไว้ก่อนจริงๆนะคะ แต่อ่านน้า อ่านจริงๆ เม้นเตอะน้ออออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

118 ความคิดเห็น

  1. #69 nu_kets (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 11:09
    น่ารัก น่ารัก น่ารัก พูดได้แค่ประโยคนี้เท่านั้น แทคอุนดูแลกระต่ายน้อยของเราดีมาก มากเลย ดีจนอิฉา
    #69
    0
  2. #67 pearl lotus (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 22:40
    แอบสงสารตะยอกที่ต้องคอยเกลี้ยกล่อม(หลอกล่อ)ถั่วอยู่เรื่อย ตกลงใครเป็นพี่เนี่ย 5555555 นึกภาพสองคนนี้อยู่ในสระว่ายน้ำกับกางเกงว่ายน้ำตัวเดียว -..- ไม่ต้องกลัวจมน้ำหรอกพลอไม่ปล่อยมืออยู่แล่ว >/////< ตอนนี้พาลูกกระต่ายว่ายน้ำ แถมพาไปกินขนมอีกคนเลี้ยงทั้งดีทั้งหล่อทั้งรวยขนาดนี้ไม่ต้องกลับหอละมั้ง อิอิ

    #67
    0
  3. #65 183s (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 01:40
    เป็นครูสอนวายน้ำที่หล่อมากกกกก
    #65
    0
  4. #64 Racord (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 00:37
    ฮงบินเด็กน้อยของพี่แทคคคค ฮุ้ยยเขิน น้องงอแงขนาดไหนพี่ก็ยอมหมดนาจาาา
    #64
    0
  5. #63 Aumua H'zt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 00:00
    กระต่ายจอมซนจริงๆเลยย //ตอนนี้มีความละมุน พี่แทคแอบยิ้มให้กระต่ายด้วยย หุ้ยยย ฮงบินรีบๆนะ เดี๋ยวอดกินขนมมม
    #63
    0
  6. #62 Cin Sister (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 23:30
    พี่แทคเคาะหัวยัยบีนบ่อยจนน้องก่งก๊งแล้วมั้งเนี่ย โอ้ยยัยหนูกลัวจนพี่แทคต้องปลอบนี่มันดีต่อใจจริงๆค่ะ ละมุนยิ่งกว่าสายไหม >\\\<
    #62
    0
  7. #61 SS_nightmare34 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 23:21
    ไปค่ะ ไปกินขนมกันเลยยยยย พี่แทคต้องเข้าใจนะคะว่าคนว่ายไม่เป็นเนี่น มันกลัวขนาดไหน แต่ยัยหนูไม่ต้องกลัวนะ พี่แทคอยู่ข้างๆ งืออออ อยู่ในสระสองต่อสอง โรแมนติ๊กกกกโรแมนติก -..-
    #61
    0