[ Fic MonstaX ] SAVAGE or SWAG [ Jooheon x I.M ] END

ตอนที่ 12 : #10 SAVAGE or SWAG 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    7 ก.พ. 59

#10 SAVAGE or SWAG

 

 

นายคงจะเต้นไม่ได้แล้วนะไอเอ็ม

 

 

“…”

 

 

นายต้องไปรับการรักษาที่อเมริกา พี่จัดการให้หมดแล้ว

 

 

ทำไมละครับพี่หมอ ผมรักษาที่นี้ไม่ได้หรอ ผมขอให้พ่อบอกให้พี่มารักษาผมเลยนะ ช่วยผมหน่อยเถอะครับขอร้องละผมเขย่าแขนเขาเบาๆ

 

 

นายเข้าผ่าตัดที่เดิมมา 4 ครั้งแล้วนะ ตอนที่นายผ่าตัดนายก็อยู่ที่อเมริกาด้วย ที่นี่วิธีการทางการแพทย์มันต่างกัน แต่ถึงการผ่าตัดที่นี่จะเป็นไปได้ด้วยดีแต่ขานายจะใช้งานไม่ได้เหมือนเดิมนะ ตัดใจเถอะน่า พี่เสียดายแทนนายอยู่นะ ไหนๆก็จะได้เดบิวต์แล้วแต่เกิดเรื่องซะก่อน

 

 

ถ้าผมไปอเมริกาแล้ว...ผมจะหายไหม...เป็น...ปกติ...รึป่าว

 

 

หายสิ แต่คงต้องใช้เวลา

 

 

กี่วันละครับ 2 วัน 3 วัน หรือว่า 1 อาทิตย์

 

 

“…2 ปี

 

 

“2 ปี!! มันไม่นานไปหน่อยหรอ!” ผมตะโกนขึ้นเสียงดัง

 

 

นายจะหายเป็นปกตินะกยุนอ่า เชื่อพี่สิ

 

 

พี่ไม่อยากให้ผมทำงานแบบนี้ใช่มั้ยละ ตอบผมมาสิ

 

 

ป่าว พี่แค่อยากให้นายหาย จริงๆนะ

 

 

บทสนทนาหยุดลงเพียงแค่นั้นก่อนที่พี่หมอจะเดินออกไป ผมนั่งอยู่บนเตียงคนไข้ทอดสายตามองไปนอกหน้าต่างอย่างที่เคยทำตลอด 3 วันที่ผ่านมา พวกพี่ๆไม่ว่างเลยไม่มีใครมาเยี่ยมผม... ผมได้แต่มองออกไปข้างนอกอยู่อย่างงั้น โดยที่ไม่รู้ว่ามีน้ำใสๆออกมาจากตาของผมตอนไหน ทั้งที่ปาดมันออกกี่ทีมันก็ยังไม่หมดสักที ไหลออกมาเรื่อยๆ ไม่มีเสียงใดเลยในห้องนี้ มันเงียบไปหมดทุกอย่าง ไม่มีใครเลยสักคน มีเพียงผม ตัวคนเดียวในห้องนี้

 

 

 

@2 วันผ่านไป

 

 

 

กุ๊งงงง มินมุงมาแล้ว

 

 

งื้อออ อึด...อัด

 

 

กอดกันนนน ฉันคิดถึงนายอ่าไม่ได้เล่นด้วยตั้งหลายวัน

 

 

ตอนนี้ผมนอนตะแคงข้างแถมพี่มินฮยอกก็ขึ้นมารวบตัวกอดผมบนเตียงเลย ผมอึดอัดนิดหน่อยแต่ก็รู้สึกดีครับ เหมือนได้รับความอบอุ่นจากครอบครัวเลย

 

 

วันนี้พี่มาคนเดียวหรอ คนอื่นละฮะ?” ผมถาม

 

 

เข้าบริษัทกันหมดเลย จริงๆวันนี้เป็นวันหยุดนะ แต่ฉันบอกว่าจะมาหาหมอน่ะ แต่จริงๆแล้วมาหานายต่างหากละ คิดถึงจังงพี่มินฮยอกพูดพร้อมเอาหัวมาถูกับแขนของผม

 

 

อ่อ แล้วพี่เป็นอะไรหรอ เจ็บตรงไหนรึป่าว? ต้องระวังนะเดี๋ยวจะเหมือนผม ฮ่ะๆ

 

 

เจ็บที่หัวเขานิดหน่อยน่า ไม่เป็นอะไรหรอก นายละดูแลตัวเองไปเถอะน่า เอ้านี้ ซื้อเปเปโร่มาให้

 

 

ขอบคุณครับผมพูดแล้วยิ้มให้

 

 

ผมมองหน้าพี่เขาแล้วยิ้มให้เป็นปกติเหมือนวันไม่ได้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ผมจะให้พี่เขารู้เรื่องที่ต้องไปอเมริกาไม่ได้เด็ดขาดเลย แต่ว่าผมจะทำยังไงดีละ ถ้าไปแล้วจะบอกพี่เขาว่าอะไร ผมยังไม่ได้เตรียมใจอะไรเลย ผมอยากจะอยู่กับพวกพี่ๆไม่อยากไปไหนเลย อยากเดบิวต์พร้อมกัน ผมจะบอกพวกพี่ๆยังไงดี...เหมือนอยากจะร้องไห้อีกแล้ว

 

 

กุกุ๊งอ่า เจ็บมั้ยที่ขาอ่ะ หรือว่าเจ็บที่อื่นนะ ปวดหัวรึป่าว ไม่ได้เป็นไข้ใช่มั้ย ถ้าเป็นนี้ลำบากแน่ๆเลย แค่นี้ก็ลำบากพอแล้ว...แล้ว...แล้ว กุ๊ง...กุกุ๊ง ฟังอยู่ป่าวเนี้ย กุ๊งย่าห์

 

 

ห่ะ ครับๆ ฟังอยู่ๆ

 

 

เหม่ออะไรอยู่ละ...นาย...ร้องไห้หรอพี่มินฮยอกถาม

 

 

ฝุ่นมันเข้าตาอะครับผมโกหกพลางขยี้ตาแรงๆ

 

 

อย่าขยี้แรงสิ มานี้เดี๋ยวเป่าให้ ฟู่ว~~~”

 


            “แฮะๆ ขอบคุณครับ

 

 

ก๊อกๆ

 

 

ไอเอ็ม พรุ่งนี้นายต้องเดินทะ...ทาง...แล้ว

 

 

หืออพี่มินฮยอกหันไปตามต้นเสียง

 

 

ขอโทษที ไม่รู้ว่าเยี่ยมอยู่ เดี๋ยวหมอจะมาใหม่นะครับ

 

 

พี่นัมจุนครับหรือพี่หมอที่ผมให้เขามารักษานั้นละแต่นั้นยังไม่เท่าไร ประเด็นก็คือ พี่หมอพรวดพราดเปิดประตูเข้ามาแล้วบอกว่าผมต้องไปพรุ่งนี้แล้ว ผมจะบอกพี่มินฮยอกยังไง!!!


     


 

#JOOHEON

 

 

@19.50 น.

 

พี่ ผมกลับก่อนนะ ต้องเขียนเพลงต่ออีก

 

อ่า กลับดีๆนะพี่ชยอนูบอก

 

 

ผมเดินออกมาจากห้องซ้อม แต่งตัวให้เป็นปกติ ตอนนี้เหนื่อยมากจริงๆแต่ข้างนอกก็หนาวถ้าออกไปเลยผมคงช็อคแน่ๆ ผมนั่งพักตรงเก้าอี้ทางออกของบริษัทสักพัก วันนี้กะจะไปหาเจ้าตัวตันสักหน่อย แต่เหนื่อยโคตรเลย นี้ก็จะ 2 ทุ่มแล้ว โรงพยาบาลจะปิดเยี่ยมยังว่ะเนี้ย ไม่ได้เห็นหน้าเจ้าตัวตันตั้งหลายวัน ถ้าไปแล้วหลับก็ดีสิ จะได้ไม่ต้องคุยกันให้มันเคอะเขิน จะคีพลุคไม่ไหวแล้วจริงงงง!!!

 

 

            “ไปโรงบาล A ครับ

 

 

ผมบอกโชเฟอร์แท็กซี่ที่โบกมาเมื่อกี้ พอขึ้นรถผมก็แทบจะหลับตานี้ปรือไปหมด แต่ก็ยังอยากเห็นหน้ามันอยู่ดี แต่ก็ของีบก่อนแล้วกัน...

 

 

#IM

 

 

เรื่องมันป็นอย่างงี้นี้เอง แล้วจะให้ฉันไปบอกคนอื่นว่าอะไรเล่า กุ๊งงง!!!”

 

 

ผมก็คิดไม่ออกเหมือนกัน แต่ผมไม่อยากให้พวกพี่ๆรู้นี้ครับ

 

 

เราต้องเดบิวต์กัน 7 คนนะ ทำยังไงดีละ

 

เดี๊ยวผมจะจัดการเรื่องนั้นเองครับ ผมคงต้องตัดใจจริงๆ แต่แค่พวกพี่ได้เดบิวต์ผมก็ดีใจแล้วผมพูดแล้วยิ้มเจือนๆให้พี่มินฮยอก

 

 

ไม่เอา!”

 

 

ไม่เป็นไรน่า เชื่อผมสิ ถ้าผมหายผมจะมาหาพวกพี่ๆนะ

 

 

“2 ปีเลยนะไอเอ็มอ่า

 

 

ขาดผมไปไม่เป็นไรหรอกครับ

 

 

ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่!” พี่มินฮยอกเริ่มเสียงดังขึ้น

 

 

ผมขอโทษจริงๆ...ถ้าผมไม่ไปผมจะเต้นไม่ได้แล้ว ฮึก...

 

 

ไม่เอาน่า ไม่ร้องนะพี่มินฮยอกกอดผมแล้วโยกตัวไปมาพร้อมกันลูบหัวเบาๆ

 

 

ผม...ขอโทษ พรุ่งนี้ต้องไปแล้ว...แต่...ฮึก...ผมไม่กล้า...

 

จะทำยังไงให้พวกพี่ๆได้เดบิวต์โดยขาดผมดีละ เดบิวต์เพียง 6 คน ผมจะทำยังไงถ้าบริษัทไม่อนุญาต ผมเองก็ไม่ได้อยากจากไปเลย อยากจะเห็นหน้าพี่ๆทุกวันเหมือนที่ผ่านมา อยากจะอยู่กับใครบางคนที่ผมคิดถึงตลอดเวลาทุกๆวัน

 

จะทำยังไง...

 

ไง ไอเอะ...อะ...เอ็ม เป็นไรกัน

 

 

เจ้าหมู มาทำไมเนี้ย ไหนว่าซ้อมไงพี่มินฮยอกถาม เจ้าหมูก็คือพี่จูฮอนนั้นละครับ

 

 

ก็อยากมา แล้วเป็นไรกัน

 

 

ก็ ก็ .... กุ๊งเจ็บที่ขามากๆก็เลยร้องไห้อะ

 

 

แล้วไม่เรียกหมอเล่า!”

 

 

ไม่เป็นไรฮ่ะ ผมหายแล้วผมพูดพลางปาดน้ำตาออก ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 

แน่นะ ไม่ได้มีเรื่องไรช่ะ?” พี่จูฮอนถาม

 

 

ไม่มีๆพี่มินฮยอกตอบรัวๆ

 

 

อย่ามาโกหกพี่จูฮอนพูดเรียบๆ

 

 

ไม่ได้มีเรื่องอะไรนี้ครับ ผมแค่เจ็บขาเฉยๆผมพูดปกติ ไม่ให้มีพิรุธ

 

 

จะเชื่อแล้วกันนะ

 

 

ฟู่ว~~” พี่มินฮยอกถอนหายใจ

 

 

วันนี้คงจะผ่านไปด้วยดีมั้ยนะ ถ้าพี่จูฮอนเกิดถามขึ้นมาอีกจะทำยังไง ผมสบตากับพี่มินฮยอกเป็นพักๆระหว่างที่พวกเรากำลังคุยเล่นกันอยู่ อยู่ๆพี่จูฮอนก็บอกว่า

 

 

วันนี้จะอยู่เป็นเพื่อนแล้วกัน

 

 

นั่นหมายถึง ผมกับพี่จูฮอนในห้องเดียวกัน แต่ก็ไม่แปลกหรอกครับ แต่ถ้าความลับแตกนี้สิ ผมจะบอกว่าอะไร แล้วพรุ่งนี้ผมต้องไปแล้ว ผมต้องทำยังไงวะเห้ย

 

พี่มันพูดจบแค่นั้นก็นอนที่โซฟาเลยครับ ผมกับพี่มินฮยอกมองตากันรู้งานเลย พี่มินฮยอกบอกว่าพรุ่งนี้จะมาหาตอนเช้าๆเลย แล้วก็ออกไปเลยปล่อยผมนั่งเอ๋ออยู่อย่างงั้น แต่พี่จูฮอนน่าจะหลับไปแล้วมั้งครับ ท่าจะเหนื่อย งั้นผมหลับมั้งดีกว่า...

 

 

 

       

 

            ไม่มีทางเลือกแล้ว

 

พรุ่งนี้คงต้องทำใจพูดความจริง จริงๆสินะ








TALK TALK SWAG 


ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ♥



ฝากแท็กทวิต #สแวกพี่หมู ด้วยค้าาา

                                                                        - เม้นไม่มาขอดองนะคะ -





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

346 ความคิดเห็น

  1. #309 Tararat19 (@Tararat19) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 23:55
    ฮืออออ จะทำไงต่อไป
    #309
    0
  2. #264 Michiyo2545 (@Michiyo2545) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 07:02
    ม่ายยยยยยอย่าไปน่ะกุ๊งงงงงงงงงงงง นัมจุนนี้คุ้นๆน่ะ
    #264
    0
  3. #209 เป็ดแอม (@inspirit2382542) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 00:35
    ม่ายยยยกุ๊งอย่าไปป ? ?
    #209
    0
  4. #120 บาบาบาบาบานาน่า (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 16:32
    นัมจุนนนนนนนนนนนนนน!!! #ยิงปืนใส่แม่มม



    ฮืออ 2 ปีเลยนะแกรร ไม่อาววว กลับมาเดบิวต์ก่อนนนนน ตู้ด ตู้ด..#สัญญานขาดหายเนื่อจากโดนอาร์มี่รุมกระทืบ
    #120
    0
  5. #98 bobonusnus (@bobonusnus) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:18
    ห้ามดองน้าาาา ชอบคู่นี้้มากกก คู่หูเเรปเปอร์ ตั๊ลกที่สุดดดก เเต่กุ๊กอ่าาาา จะไปตั้ง2ปีเยยหย๋ออ นานไปเเล้วน่ะ!!!!
    #98
    0
  6. #62 Yoon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:39
    รรรรรรรรรรรร อยู่นะคะ อย่าดองเลยยย
    #62
    0
  7. #61 Saturdayy (@sweetegg) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:25
    ฮืออออ ทำไมเศร้า
    ต้องไปสองปีเลยเหรอ
    แล้วนี่จะบอกพี่ๆคนอื่นยังไง
    #61
    0
  8. #48 Penpen (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:05
    กุ๊กอ่าาาานายต้องไม่เป็นไรน้าไรท์เมตตากุ๊กน้อยด้วย

    แล้วงี้จะทำไงต่อเนี่ยพี่จูยังไม่รีกเลยน้องจะไปต่างประเทศละ

    ขอให้น้องหายแล้วกลับมารักกับพี่ไวๆนะ

    ชอบคะชอบมากให้กำลังใจนะคะรออ่านมากเลย
    #48
    0
  9. #47 ployytz (@ployytz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:44
    กุ๊งจะไปจิงๆหรออ ละพี่หมูล้ะะะ งือออ ??
    #47
    0
  10. #46 Maysquidz (@piemintza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:35
    ตายละ รึว่าจะมีแค่มินมุงที่รู้ TwT แล้วพี่หมูแกจะรู้มั้ยเนี่ยยยย
    #46
    0
  11. #45 SYMJDH (@forfine) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2559 / 06:51
    เศร้าง่าาาา
    #45
    0