The War of Love สงครามหัวใจ

ตอนที่ 9 : The War of Love สงครามหัวใจ :: CHEPTER 8 [LOADING 150%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    18 พ.ค. 62






8

มันบาดลึก

 

        ฉันเดินออกมานอกร้านด้วยความสับสนและหงุดหงิดอยู่ดีๆ ไอ้ความรู้สึกคุ้นเคยบ้าๆ นั่นก็โผล่เข้ามาในหัวเหมือนกับว่าฉันเคยเจอสถานการณ์แนวๆ นี้มาก่อน ช่วงจังหวะที่ริมฝีปากของโรมเผลอปะทะเข้ากับข้างแก้มฉันข้างในก็รู้สึกร้อนวูบวาบอย่างไม่มีสาเหตุ ยิ่งพยายามคิดก็ยิ่งปวดหัว

ปัง

     ทันทีที่เดินมาถึงลานจอดรถจู่ๆ ก็มีผู้ชายประมาณสองสามคนหนึ่งในนั้นใช้มือกระแทกลงกับกระโปรงหน้ารถของฉันอย่างแรงก่อนจะจ้องหน้าฉันด้วยสีหน้าที่ไม่เป็นมิตรสุดๆ

พวกนายเป็นใครอยากจะร้องให้คนช่วยชะมัดเลยแต่ประเด็นคือตรงนี้ดันมืดมากถ้าร้องออกไปจะมีใครได้ยินไหม

เธอสินะ มิลาน

พวกนายเป็นใครแล้วรู้ชื่อฉันได้ยังไง

เธอไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าพวกฉันเป็นใคร เอาเป็นว่าเราไปหาอะไรสนุกๆ ทำกันดีกว่านะมิลานผู้ชายหนึ่งในสามคนนี้พูดขึ้นก่อนจะเดินเข้ามากระชากแขนฉันอย่างแรงดูจากลักษณะท่าทางพวกนี้อายุน่าจะไม่ค่อยห่างจากฉันเท่าไหร่

นี่ พวกนายจะทำอะไรฉันๆ ไม่เคยไปทำอะไรให้พวกนายเลยนะฉันตะคอกกลับก่อนจะพยายามแกะมือผู้ชายที่จับแขนฉันไว้ด้วย แต่ยิ่งพยายามจับและสะบัดออกหมอนี่ก็ยิ่งบีบรัดข้อมือฉันแรงขึ้น

โอ๊ย ปล่อยนะ

ก็ถ้ายอมไปด้วยกันดีๆ เธอก็จะไม่เจ็บตัว

ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น พวกนายไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้เราไม่เคยรู้จักกันและฉันก็ไม่เคยไปทำอะไรพวกนายด้วยตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาแล้วจริงๆ ต่อให้พยายามกดความรู้สึกหวาดกลัวลงไปแค่ไหนแต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ พวกนี้ไม่ได้มาดี

เธอน่ะไม่ได้ทำอะไรพวกฉันหรอก แต่เธอทำคนอื่น

ใคร ฉันไปทำอะไรใคร

อย่าถามมาก ไปกับพวกฉันเดี๋ยวนี้จะได้ไม่เจ็บตัว

ไม่ ปล่อยนะ กริ๊ดดดฉันกริ๊ดลั่นก่อนจะออกแรงกระชากข้อมือกลับมาพร้อมทั้งยกเท้าขึ้นถีบผู้ชายที่กำลังทั้งลากทั้งฉุดข้อมือฉันอย่างไม่ออมแรง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนพวกนี้ต้องทำระยำกับฉันแน่ๆ

พูดดีๆ ไม่ชอบสินะ

เพี๊ยะ

         ฉันโดนตบจนล้มลงไปกองกับมือ ทั้งเจ็บหน้า และรู้สึกชาไปครึ่งแถบก่อนจะรับรู้ได้ถึงรสชาติของเลือดที่ไหลซึมออกมาตรงมุมปาก ฉันหันกลับไปจ้องผู้ชายสามคนตรงหน้าที่ยืนมองผลงานของตัวเองด้วยสีหน้าร้ายกาจก่อนจะแสยะยิ้มอย่างน่ารังเกียจ

พวกนายมันไม่ใช่ผู้ชาย

ด่าพวกฉันไปก็ไม่ได้ช่วยให้เธอรอดหรอกนะมิลาน พวกฉันเนี่ยแหละจะยัดเยียดความเป็นผัวให้เธอเองอยากท้องไม่มีพ่อดูไหมล่ะ

          และเพราะประโยคที่ผู้ชายตรงหน้าพูดขึ้นทำให้ฉันต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัยก่อนจะตัดสินใจถามออกไป หวังว่าจะไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดไว้

โรมจ้างพวกนายมางั้นเหรอ

ฮ่าๆๆ ใครจ้างพวกฉันมาก็ไม่สำคัญเท่ากับตอนนี้ที่เธอต้องไปกับพวกฉัน มานี่!!ฉันถูกกระชากขึ้นจนข้อเท้าครูดไปกับพื้นจนเกิดแผลเลือดไหลเต็มไปหมด ฉันกัดริมฝีปากล่างเพื่อข่มความเจ็บและได้แต่ภาวนาในใจ

ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย..

โรม นายมาได้ไง

เธอกำลังทำอะไรอยู่แก้วใสเสียงคุ้นเคยของคนสองคนดังขึ้นไม่ไกลจากตรงนี้ ฉันฝืนสายตามองผ่านความมืดก่อนจะเห็นโรมกับแก้วใสกำลังยืนคุยกันอยู่ ฉันจ้องสองคนนั้นไม่วางตา อย่าบอกนะว่าเรื่องพวกนี้..

เอ่อ นายมาได้ไงแก้วใสตอบเสียงตะกุกตะกัก เนื่องจากตรงนี้มันมืดมากฉันเลยไม่เห็นว่ายัยนั่นทำสีหน้ายังไง

ฉันถามว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่โรมขึ้นเสียงเล็กน้อย สักพักฉันก็เห็นแก้วใสหันมองมาทางฉัน

อย่าบอกนะว่านี่เป็นฝีมือเธอถึงแม้ว่าตรงนี้จะมืดมากแต่ฉันรู้สึกได้ว่าสายตาของโรมกำลังมองมาที่ฉันและฉันก็ยังสัมผัสได้ด้วยว่าหมอนั่นกำลังพอใจ

ไม่นะ อย่าทิ้งฉันไว้..

เอ่อ โรม ฉันขอโทษฉันแค่โกรธเรื่อง…”

ช่างแม่งเหอะ เธอทำดีมาก

ว่าไงนะโรมแก้วใสขึ้นเสียงด้วยความตกใจ

เราไปจากตรงนี้กันดีกว่า อย่าไปขัดขวางความสุขของใครเลยโรมพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบก่อนจะเอื้อมมือไปโอบไหล่แก้วใสและไม่ลืมที่จะหันมาประสานสายตากับฉัน ต่อให้ตรงนี้มันจะมืดมากแค่ไหนแต่มันก็ไม่สามารถบดบังสายตาร้ายกาจแสนน่ารังเกียจนั่น

สายตาแบบนั้น

สายตาที่หมอนั่นมีไว้มองฉันเท่านั้น

ฉันยกแขนเสื้อขึ้นมาปาดน้ำตาไร้สาระออกอย่างลวกๆ ก่อนจะฝืนสายตามองโรมกับแก้วใสที่ค่อยๆ เดินจากไปไกลโดยไม่เหลียวแลที่จะหันมามองฉันสักนิด แก้วใสสินะที่เป็นคนจ้างพวกนี้มาทำระยำกับฉัน ทั้งๆ ที่โรมรู้แต่หมอนั่นกลับไม่คิดจะช่วยฉันเลยหมอนั่นคงอยากเห็นฉันตายทั้งเป็น ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย

ฮึก

ร้องไปก็ไม่มีใครช่วยเธอได้ ไปกับพวกฉันซะดีๆ

ไม่นะ อ๊ะฉันสะบัดแขนอีกครั้งก่อนจะถูกผู้ชายหนึ่งในนั้นอุ้มขึ้นพาดบ่า

ไม่นะ ปล่อยฉันไปเถอะ ขอร้องล่ะฉันทั้งดิ้นทั้งตีไอ้ผู้ชายคนที่กำลังอุ้มฉันพาดบ่าแต่ก็นั่นแหละ ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังทุบตีก้อนหินเพราะหมอนี่ไม่ได้รู้สึกอะไรสักนิดก่อนจะพากันหัวเราะอย่างสะใจ

โธ่เว้ย ฤทธิ์มากนักนะ

โอ๊ยจู่ๆ ไอ้บ้านี่มันก็เหวี่ยงฉันลงบนพื้นอย่างแรง จากแรงเหวี่ยงดูเหมือนว่าหมอนี่จะโมโหฉันมาก โมโหไปเลยสิยังไงซะฉันก็ขอสู้ตายดีกว่ายอมตกเป็นของคนพวกนี้

กูว่าเอาแม่งตรงนี้เลยดีกว่าตรงนี้มืดอยู่แล้วด้วยไม่มีใครมาเห็นหรอกหนึ่งในสามคนออกความคิดชั่วร้ายขึ้นมา หัวใจฉันเต้นรัวด้วยความกลัวต่อให้พยายามปิดบังความกลัวที่ก่อตัวขึ้นเท่าไหร่แต่ฉันก็รู้ว่ามันปิดไม่มิด

ความคิดดี กูก็กำลังจะพูดอยู่เหมือนกันยัยหน้าสวยนี่ฤทธิ์มากชะมัดขืนลากกลับไปกว่าจะได้เอากูคงช้ำในตายพอดี

หึ เสร็จแน่ยัยหน้าสวย

ไม่นะ อย่า.. กริ๊ดดดดดฉันกริ๊ดดังลั่นก่อนจะถูกอุดปากด้วยฝ่ามือสากๆ ของหนึ่งในสามคนนี้ ยิ่งฉันดิ้นคนพวกนี้ก็ยิ่งล็อกไว้จนรู้สึกเจ็บระบมไปหมดฉันเป็นผู้หญิงตัวคนเดียวแถมยังอยู่ในสภาพนี้ จะช่วยเหลือตัวเองยังยากเลย ฉันจะต้องตกเป็นของคนพวกนี้ใช่ไหม

ไม่นะ ฮือๆๆๆฉันไม่อาจเก็บกดความกลัวที่มีอยู่ในใจได้อีกต่อไปกระทั่งต้องปล่อยให้น้ำตามันไหลออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ฝ่ามือหยาบกร้านของใครบางคนกำลังลูบไล้แถวๆ ต้นขาของฉันก่อนจะค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาปลดกระดุมกางเกงฉันจึงเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว

โอ้โห ยัยหน้าสวยนี่หุ่นดีเป็นบ้าเลยว่ะไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าโดนเปลื้องผ้าจะเด็ดขนาดไหนใครบางคนพูดจาน่าเกลียดอยู่ข้างหู ฉันหลับตาแน่นพยายามไม่รับฟังคำพูดเลวร้ายของคนพวกนี้

รอบนี้แม่งเด็ดจริง ไม่เสียแรงที่ยอมทำงานนี้

ฮ่าๆๆๆๆ

เฮ้ย ในฐานะที่กูอายุมากกว่าพวกมึงกูขอจัดก่อนพวกมึงค่อยต่อจากกู

ตลอดเลยนะมึงถ้าไม่ติดว่ากูติดหนี้มึงอยู่อย่าคิดว่ากูจะยอมกินของต่อจากมึง

ฮ่าๆๆ รู้ตัวก็ดีว่าจบหนึ่งในสามคนก็ขึ้นคร่อมร่างฉันก่อนจะพยายามปลดกระดุมกางเกงฉันอีกครั้ง

กริ๊ดดดดไม่นะ ฉันยอมตายดีกว่ายอมตกเป็นของพวกแก กริ๊ดดดดด ออกไป

โธ่เว้ย ฤทธิ์มากฉิบหาย โอ๊ยยยยย ใครปาหินใส่กูวะฉันรีบลืมตาขึ้นทั้งๆ ที่น้ำตายังไหลอาบแก้มก่อนจะกวาดสายตามองรอบด้านว่าใครเป็นคนปาหินมาใส่ไอ้บ้านี่ ฉันไม่สนอะไรแล้ว ใครก็ได้ช่วยฉันออกไปจากที่นี่ทีเหอะ

ไอ้เวรเอ้ย นั่นใคร

ตึก ตึก ตึก

         เสียงฝีเท้าย่ำใกล้เข้ามาทุกทีแม้แต่หัวใจของฉันก็ยังเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ฉันพยายามเพ่งมองผ่านม่านน้ำตาอยู่นานจนกระทั่งได้เห็นร่างสูงที่ดูคุ้นตากำลังเดินเข้ามาตรงจุดที่ฉันอยู่มากขึ้นเรื่อยๆ แถมในมือก็ยังคีบบุหรี่สูบราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าของตัวเอง ฉันนิ่งงันอยู่นานจนกระทั่งแน่ใจว่าคนๆ นั้นคือใคร

เคลวินฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆ

พวกมึงน่ะไสหัวไปซะกูไม่อยากฆ่าใครตายตรงนี้เคลวินไม่แม้แต่จะหันมามองฉันสักนิดแต่กลับส่งสายตาเย็นชาไปทางไอ้สามคนนั้นก่อนจะพ่นควันบุหรี่ออกมาอย่างสบายอารมณ์

เฮ้ย มึงเป็นใครวะมีสิทธิ์อะไรมาไล่พวกกูหรือว่ามึงก็อยากจะสนุกกับผู้หญิงคนนี้ด้วยหนึ่งในสามคนนั้นพูดขึ้นแต่ฉันไม่ได้หันกลับไปมองเลยสักนิดตอนนี้ในหัวมีแต่ความมึนงงไปหมดคงจะเป็นเพราะใช้แรงมากไป

เป็นใครไม่สำคัญแต่เอาชีวิตพวกมึงได้ล่ะกันเคลวินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไหร่แถมสายตาก็ไม่ได้มองไปทางพวกนั้นด้วยซ้ำ จู่ๆ เคลวินก็เหลือบมามองตรงจุดที่ฉันอยู่

ถุย! ไอ้หน้าอ่อนถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ไสหัวไปซะ ยังไงวันนี้นางนี่ก็ต้องเป็นเมียของพวกกูถ้ามึงอยากจะร่วมด้วยก็ต้องรอพวกกูสนุกจนพอใจก่อน

เหรอ พอดีว่ากูไม่ชอบใช้ของเหลือจากใครซะด้วยสิ เอาไงดีเคลวินกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองทางสามคนนั้นที่ยืนอยูด้านหลังฉันๆ กระพริบตาอยู่หลายรอบกว่าจะมองเห็นใบหน้าของเคลวินอย่างเต็มตา สายตาที่เคลวินใช้มองสามคนนั้นมันน่ากลัวมากมันเหมือนกับสายตาที่เคลวินใช้มองโรมในวันนั้นและฉันรู้ว่าคนอย่างหมอนี่ไม่ใช่คนที่จะล้อเล่นด้วยง่ายๆ

เหอะ ถ้างั้นมึงก็คงต้องเป็นศพอยู่ตรงนี้ล่ะวะ

งั้นเหรอ

ยัยนี่ค่าตัวแพงมากยังไงซะพวกกูก็จะเอาจนกว่าจะพอใจถ้าไม่อยากเจ็บตัวมึงก็ถอยไปแล้วก็อย่ามาเสือกไม่งั้นอย่าหาว่าพวกกูไม่เตือน

อืม คิดไปคิดมากูก็ไม่ค่อยอยากจะเจ็บตัวเท่าไหร่งั้นกูไปดีกว่า

ห่ะฉันเงยหน้ามองเคลวินด้วยความตกใจแต่หมอนั่นไม่ได้เหลือบมามองทางฉันสักนิด หัวใจของฉันกระตุกวูบไปหมดด้วยความกลัว ฉันรู้ว่าเคลวินไม่ใช่คนดีเรื่องที่เกิดขึ้นตอนนี้มันก็ถูกแล้วที่หมอนั่นจะไม่สนใจแล้วปล่อยฉันให้โดนคนพวกนี้ทำระยำเลยก็ได้ แต่ทำไม.. ฉันยังหวัง หวังให้หมอนั่นช่วยฉันออกไปจากตรงนี้

      เคลวินไม่พูดอะไรอีกเลยก่อนจะทิ้งบุหรี่ลงพื้นพร้อมทั้งเอาเท้าขยี้ซ้ำ ก่อนจะหันหลังแล้วเดินห่างจากฉันออกไปเรื่อยๆ จู่ๆ น้ำตาของฉันมันก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

ฮึก ช่วยฉันด้วยเคลวินฉันพูดขึ้นมาเบาๆ ไม่ได้หวังว่าจะให้ใครได้ยินเพียงแต่ฉันรู้สึกสิ้นหวังก็แค่นั้น

เอาล่ะ ยัยหน้าสวยจะบอกอะไรให้เอาบุญ เทพบุตรขี่ม้าขาวแบบที่เธอหวังมันมีแค่ในนิยายน้ำเน่าเท่านั้นแหละเตรียมมาเป็นที่รองรับอารมณ์ของพวกฉันซะดีๆหนึ่งในสามเข้ามากระชากแขนฉันอย่างแรง

ไม่ ปล่อยฉันนะ.. กริ๊ดดดด

ปังๆๆๆ

โอ๊ยย เหี้ยเอ๊ยใครยิงกู

กริ๊ดดดดอีกครั้งที่ฉันต้องลงไปนั่งฟุบกับพื้นพร้อมทั้งเอามือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหู เมื้อกี้นี้มีเสียงปืนดังขึ้นหลายนัดพร้อมกับคนพวกนี้ที่ล้มลงไปกองกับพื้น แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครตายเพราะคนพวกนี้ยังคงส่งเสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บไม่หยุด ฉันเงยหน้ามองหาที่มาของเสียงปืนกระทั่งสบเข้ากับดวงตาคมน่ากลัวของคนๆ นั้น คนที่หันหลังให้ฉันแล้วเดินจากไปคนที่ฉันคิดว่ายังไงซะเขาก็คงไม่มีทางช่วย หมอนั่นยังคงถือประบอกปืนค้างไว้พร้อมกับเล็งมาทางหนึ่งในสามคนที่นอนกองอยู่บนพื้นก่อนจะค่อยๆ ก้าวเท้าอย่างช้าๆ เดินกลับมาตรงที่ฉันอยู่

กูบอกว่ากูไม่อยากเจ็บตัวแต่กูชอบเห็นคนอื่นเจ็บตัวแทนกูเคลวินกระตุกยิ้มร้ายก่อนจะเก็บปืนเข้าไปในเสื้อพร้อมทั้งก้าวเท้ามาหาก่อนจะอุ้มฉันขึ้นแนบอก ฉันยังคงเงียบภายในใจยังคงประมวลเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ คนอย่างเคลวินเนี่ยนะจะมาช่วยฉันแต่ผู้ชายคนนี้ไม่ถูกกับโรมหมอนี่เข้าใจว่าฉันเป็นผู้หญิงของโรม

ทุเรศดีจัง นี่ถ้าเธอเป็นผู้หญิงของฉันๆ คงไม่ยอมให้ไอ้ตัวผู้หน้าไหนทำแบบนี้กับเธอแน่ๆเคลวินพูดขึ้นก่อนจะสบสายตากับฉันนิ่งทั้งๆ ที่ดวงตาของหมอนี่มันบ่งบอกได้ถึงความไม่เป็นมิตรอย่างชัดเจนแต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่ามันดูอบอุ่นกว่าดวงตาของโรม ไม่สิ ผู้ชายคนนั้นไม่มีความอบอุ่นเลยสักนิดไม่ว่าจะมองยังไง ไม่เลยสักนิด

นายมัน…”

แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ใช่ฉันไม่ได้ตอบอะไรกลับไปรู้ตัวอีกทีเคลวินก็อุ้มฉันเข้ามานั่งในรถก่อนจะคาดเข็มขัดให้พอเคลวินเข้ามานั่งที่ฝั่งคนขับก็สตาร์ทรถขับออกไปด้วยความเร็ว ตลอดระยะทางเราต่างคนต่างเงียบเคลวินไม่พูดฉันก็ไม่พูดกระทั่งขับรถมาจอดที่บ้านหลังหนึ่ง เคลวินเดินอ้อมมาทางฝั่งที่ฉันนั่งก่อนจะอุ้มฉันออกมาพร้อมกับเดินเข้าไปภายในตัวบ้าน

นายพาฉันมาที่ไหนฉันเอ่ยปากขึ้นเป็นครั้งแรกแถมตอนนี้เคลวินก็ยังอุ้มฉันอยู่

พามาขายผู้หญิงสวยๆ อย่างเธอคงทำเงินให้ฉันได้เยอะ

นายว่าไงนะฉันถามขึ้นด้วยความตกใจพร้อมทั้งทุบอกเคลวินไปหลายที นายปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้เลยนะนี่ฉันหลงไว้ใจนายได้ยังไงฉันโวยวายไม่หยุดแต่เคลวินก็ไม่ได้ใส่ใจกระทั่งเจ้าตัววางฉันลงบนโซฟานุ่มๆ พร้อมกับเดินหันหลังไปหยิบกล่องอะไรบางอย่างและเดินมาหยุดลงตรงหน้าฉันอีกครั้ง

ทนเจ็บเอานะ ปกติฉันเคยทำแผลให้แค่กับตัวเองไม่เคยทำแผลให้ผู้หญิงและไม่ชอบอ่อนโยนกับผู้หญิงด้วยน้ำเสียงของเคลวินทั้งแข็งกระด้างและเย็นชา จู่ๆ เขาก็คุกเข่าลงตรงหน้าฉันพร้อมทั้งลงมือล้างแผลที่ข้อเท้า

นาย…”

 

ROME SPECIALS

         ผมลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดตัวที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาพันรอบเอวและไม่ลืมที่จะคว้าบุหรี่ที่วางอยู่ข้างเตียงก่อนจะเดินออกไปตรงริมระเบียง ผมอัดบุหรี่เข้าปอดหวังเพียงแค่มันอาจจะช่วยผ่อนคลายความอึดอัดบางอย่างในใจผมให้คลายลงไปได้บ้าง ในทุกๆ วันของผมยังคงเป็นไปเหมือนเดิม ทั้งชีวิตผมมีแต่คนเข้าหาไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือผู้หญิง มีผู้หญิงมากมายที่อยากนอนกับผม มีผู้หญิงมากมายที่อยากเข้าหาผมแต่อาจจะยกเว้นไว้คนนึง คิดไปคิดมาก็ตลกดีเหมือนกัน..

       ผมเอื้อมมือไปลูบแขนขวาของตัวเองเบาๆ ทุกวันนี้มันก็ยังคงเจ็บอยู่เพราะผมเคยแขนหักมาก่อนจนต้องดามเหล็กไว้ข้างใน แผลภายนอกมันก็ดูหายหมดแล้วจะเหลือก็เพียงแค่รอยเย็บที่ยาวพอสมควร

โรมแก้วใสที่ไม่รู้ว่าเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหลังผมตั้งแต่เมื่อไหร่เอื้อมแขนทั้งสองข้างมาโอบกอดรอบเอวผมทั้งเนื้อทั้งตัวของยัยนี่มีแค่ผ้าเช็ดตัวบางๆ ผืนเดียว หน้าอกอวบๆ ที่มีขนาดใหญ่เกินกว่าตัวถูไถไปมาบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าของผม เหอะ นี่คงหวังจะกระตุ้นอารมณ์ผมอีกแล้วสินะ

มายืนทำอะไรคนเดียวปล่อยให้ฉันนอนคนเดียวอีกแล้วนะ

เดี๋ยวตามไปฉันอยากอยู่เงียบๆผมพูดขึ้น ไม่อยากตอบอะไรกลับไปมากมาย

นายคงจะไม่ได้คิดถึงมิลานหรอกใช่ไหมโรมผมไม่ตอบแต่เลือกที่เงียบ ผมไม่ชอบแสดงความรู้สึกและยิ่งไม่ชอบให้ใครมาสงสารหรือมาเห็นใจ

ใครจะไปคิดถึงผู้หญิงอย่างเธอกันมิลาน ฉัน.. ไม่คิดถึงเธอหรอกอยากจะไล่เธอไปไกลๆ ด้วยซ้ำ

ตอนนี้นายมีฉันแล้วนะโรม ฉันรักนายนะแก้วใสเอาตัวเข้ามาบดเบียดผมมากขึ้นจนร่างกายผมกับยัยนี่แทบจะแนบชิดกันไปหมด

อย่าแก้วใสผมกดเสียงต่ำ

ไม่เอาหน่าโรม.. อื้อจู่ๆ แก้วใสก็พลิกตัวผมให้หันกลับมาเผชิญหน้ากับตัวเองก่อนจะใช้แขนทั้งสองข้างกดต้นคอของผมเข้าหากระทั่งริมฝีปากเราสัมผัสกัน

ฉันบอกว่าอย่าไง

คิดว่าจะต้านทานฉันได้เหรอโรมนายเองก็รู้ว่าเราสองคนมีอะไรบางอย่างดึงดูดเข้าหากันมากขนาดไหนพูดจบแก้วใสก็จูบผมซ้ำๆ ย้ำๆ คล้ายกับต้องการปลุกปั่นอารมณ์

วันๆ นี่เธอคงคิดแต่จะยั่วยวนฉันสินะ

นายเองก็ตอบสนองฉันดีไม่ใช่เหรอ

หึ

มาเถอะ คืนนี้ฉันจะทำให้นายมีความสุขที่สุด

 END ROME SPECIALS

 

ผู้ชายอะไรมือหนักเป็นบ้าฉันบ่นหลังจากที่เคลวินทำแผลเสร็จ

ก็บอกอยู่ว่าปกติไม่เคยทำแผลให้ใคร พูดมากอยู่นั่นแหละทำให้นี่ก็บุญแค่ไหนแล้ว

“…”

อะไร อย่ามาบีบน้ำตาใส่ฉันนะยัยผู้หญิงของศัตรูเคลวินขู่ฉันด้วยสีหน้าเย็นชาแถมยังน่ากลัวมากๆ ฉันรู้ว่าคนอย่างเคลวินน่ะคงไม่ใช่แค่ขู่หรอกบางทีหมอนี่อาจจะเอาฉันไปขายจริงๆ ก็ได้ และที่ฉันน้ำตาไหลน่ะก็ไม่ใช่เพราะอะไรหรอกก็แค่ยังไม่หายตกใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้เท่านั้น

ขอโทษที่ทำให้รำคาญ แต่ฉันไม่ได้บีบน้ำตาใส่นาย ฉันแค่ยังตกใจกับเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ไม่หาย

เหอะ แฟนเธอไปไหนซะล่ะ

ฉันไม่มีแฟน

เออ นั่นแหละสามีเธอน่ะไปไหนซะล่ะ

ฉันไม่มีสามีด้วยเลิกพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ

นี่เธอกล้าขี้นเสียงใส่ฉันเหรอยัยผู้หญิงของศัตรูเคลวินตะคอกใส่ฉันดังลั่น

ก็นายยัดเยียดว่าโรมเป็นสามีของฉันทำไมล่ะฉันตะคอกกลับอย่างไม่ยอมแพ้

ก็มันเห็นๆ กันอยู่จู่ๆ เคลวินก็ใช้มือเชยคางฉันก่อนจะจับคางฉันให้หันไปสบสายตากับตัวเอง เคลวินจ้องหน้าฉันด้วยสายตานิ่งๆ ฉันไม่ใช่คนโง่จำได้ไหมว่าหลายวันก่อนเธอยังปกป้องมันอยู่เลย

จำได้ แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ก็จะไม่ปกป้องแล้ว

อย่าจ้องหน้าฉันยัยผู้หญิงของศัตรู

ก็นายจ้องหน้าฉันก่อนทำไมล่ะ แล้วทำไมฉันถึงจ้องหน้านายไม่ได้ฉันตะคอกกลับอย่างหงุดหงิด ผู้ชายอะไรเอาแต่ใจและเผด็จการเป็นบ้าเลย

พูดมากเดี๋ยวก็จับไปขายซะเลยสวยๆ แบบนี้เรียกแขกได้ดีนักแหละเคลวินพูดพร้อมทั้งกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะปล่อยมือออกจากคางฉัน

นี่นายจะเอาฉันไปขายจริงๆ เหรอ เมื่อกี้นี้ไอ้เลวโรมก็ปล่อยให้ฉันเกือบโดนข่มขืนส่วนนายที่ดูเหมือนจะเป็นคนดีกว่าอุตส่าห์ยื่นมือเข้ามาช่วยฉันหลอกให้ฉันตายใจว่านายเป็นคนดี สุดท้ายนายก็จะโยนฉันให้จระเข้กินงั้นเหรอฉันพูดประโยคยาวเหยียดที่ไม่รู้ว่าคิดมาได้ยังไงรู้แค่เพียงว่าฉันพูดมันออกมาจากความรู้สึกก่อนจะสบสายตากับคนตรงหน้านิ่งๆ ฉันนั่งอยู่บนโซฟา ส่วนเคลวินนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น

ทำไมต้องเป็นจระเข้

เห็นแบบนั้นฉันจึงก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด ก็นายบอกว่าจะเอาฉันไปขาย

เออ นั่นดิเนื้อตัวนิ่มๆ แบบนี้โยนเข้าฝูงจระเข้ไปเนื้อคงหวานน่าดู พวกจระเข้คงได้แย่งกินกันมันเลยเคลวินไม่พูดเปล่าแถมยังเอามือมาจับๆ บีบๆ ตามแขนฉันด้วย

เหอะ มาถึงขนาดนี้แล้วฉันก็คงหนีนายไม่พ้นนายอยากทำอะไรก็ทำเหอะยังไงชีวิตฉันมันก็ไม่เหลืออะไรแล้วนิ มันคงดีกว่าต้องกลับไปรับมือกับคนอย่างโรมฉันพูดไปพร้อมกับก้มหน้าลงเล็กน้อยเลยไม่รู้ว่าเคลวินกำลังทำหน้ายังไงอยู่ถ้าให้เดานะฉันว่าหมอนี่คงกำลังสะใจมาก

เธอไม่อยากกลับไปรับมือกับไอ้โรมแต่อยากรับมือกับฝูงจระเข้แทนงั้นเหรอไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่าที่รู้สึกว่าเมื่อกี้นี้ฉันได้ยินเสียงหัวเราะของเคลวิน แต่.. บ้าเหอะ คนอย่างหมอนี่เนี่ยนะจะหัวเราะ

ไม่อยากอะไรทั้งนั้นแหละ แต่นายคิดว่าฉันมีทางเลือกมากนักหรือไง ฉันเกลียดโรมไม่อยากเจอและไม่อยากเห็นหน้าหมอนั่นส่วนกับนายก็จะเอาฉันไปขาย นายคิดว่าฉันมีทางเลือกมากนักหรือไงพูดจบฉันก็ถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด

นี่เธอ

อะไร

จำได้ไหมว่าเธอติดอะไรฉันไว้

อะไรของนาย

คราวก่อนเธอขอให้ฉันปล่อยไอ้โรมเพื่อที่จะไม่ให้มันโดนฉันกระทืบแถมยังเอาตัวเข้ามาขวาง เรายังไม่ได้ตกลงข้อแลกเปลี่ยนกันเลย

เออ จำได้นายบอกว่าจะบอกทีหลัง แล้วนายต้องการอะไรฉันพูดขึ้นทั้งๆ ที่ก็ยังไม่มองหน้าเคลวินก่อนจะยกแขนขึ้นมาเช็ดน้ำตาเงียบๆ เมื่อกี้นี้ฉันได้ยินที่เคลวินพูดทุกอย่างแต่จิตใจของฉันกลับไม่ได้อยู่ตรงนี้เลยทำไมฉันต้องนึกถึงไอ้บ้านั่นตลอดเลย คนเลว คนใจร้ายแบบนั้น

เช็ดน้ำตาซะ ฉันไม่ชอบคุยกับผู้หญิงเจ้าน้ำตานี่ถ้าเธอเป็นผู้หญิงของฉันแล้วมานั่งร้องไห้ฟูมฟายแบบนี้ฉันเลิกไปนานและ เธอมันน่าหงุดหงิดชะมัดเลยฉันก้มลงมองบนตักที่มีผ้าเช็ดหน้าผืนสีดำของเคลวินวางอยู่ ฉันจึงรีบหยิบขึ้นมาเช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆ เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เห็นเคลวินกำลังสูบบุหรี่อยู่ตรงประตูบ้าน

เสียใจด้วยนะเคลวินเพราะฉันไม่ใช่ผู้หญิงของนาย หงุดหงิดไปก็เท่านั้นแหละ

เหอะ ยัยผู้หญิงของศัตรู

ฮึก ฮือๆๆๆ

เลิกร้องไห้ได้แล้วยัยผู้หญิงของศัตรูเดี๋ยวก็ยิงทิ้งซะหรอกเคลวินยังคงพูดจาข่มขู่ฉันไม่เลิกแต่ฉันไม่ได้มองหน้าเคลวินเลยสักนิดเพราะเอาแต่ก้มหน้าร้องไห้ก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าที่เคลวินให้เช็ดคราบน้ำตาตัวเองอีกครั้ง

ฮึกๆ นะ นายจะยิงฉันทิ้งก็ได้แต่ว่า.. ขอฉันร้องไห้ก่อนได้ไหมฉันยังคงร้องไห้ฟูมฟายไม่หยุดถ้าใครไม่เป็นฉันก็คงไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันรู้สึกแย่แค่ไหน ความหวาดกลัวและความเสียใจมันยังคงอยู่ ไม่น่าเลย ฉันไม่น่าเสียน้ำตาให้กับคนแบบโรมเลย

เธอจะร้องไห้ทำไมในเมื่อฉันก็ช่วยเธอออกมาจากไอ้พวกเวรนั่นแล้วไง

ฉันรู้แล้ว ฉะ ฉันก็ขอบใจนายมาก เพราะอย่างน้อยนายก็ยังช่วยฉัน แต่…”

อะไรของเธอ อย่าเรื่องมากนะยัยผู้หญิงของศัตรูร้องไห้อยู่ได้ระวังจะโดนจับโยนเข้าฝูงจระเข้นะเคลวินพูดจาข่มขู่ฉันอีกครั้ง

ไม่ เคลวิน นายไม่เข้าใจ ฮึกสติของฉันเริ่มไม่คงที่เพราะแรงสะอื้นจากการร้องไห้ก่อนจะยกมือขึ้นมาปิดหน้าทั้งสองข้างแล้วเริ่มร้องไห้หนักขึ้น ฉันไม่สนแม้กระทั่งคนตรงหน้าจะเป็นศัตรูของโรม

นี่เธอ…”

ถ้าเป็นนายๆ จะรู้สึกยังไงถ้าเกิดแฟนนายพาใครอีกคนเดินเข้ามาบอกว่านี่คือแฟนอีกคนที่กำลังคบอยู่

“…”

ตลกดีไหมเคลวิน คนอย่างหมอนั่น คนแบบนั้นคบผู้หญิงสองคนพร้อมกัน

“…”

หมอนั่นแทบไม่เคยกลับห้องตั้งแต่มีฉันมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยเพราะอะไรรู้ไหม…”

“…”

เพราะหมอนั่นมัวแต่ใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงอีกคน หมอนั่นไม่เคยแคร์ว่าฉันจะรู้สึกยังไงอยากจะกอด อยากจะจูบกันยังไงก็ทำ ส่วนฉันก็ต้องทำตัวเหมือนก้อนหินที่ไม่มีความรู้สึก ไม่แคร์ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

“…”

ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้สิ่งที่ฉันเป็นอยู่นี่มันเรียกว่าอะไรฉันแค่เจ็บและรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนโง่จนกระทั่งเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้มันทำให้ฉันรู้ว่าโรมน่ะเกลียดฉันมากขนาดไหนนายเข้าใจไหมเคลวินนายเข้าใจไหม ฮือๆฉันสะอื้นออกมาอย่างสุดเสียง

เลิกร้องไห้ได้แล้วยัยผู้หญิงของศัตรู

ฮือๆๆๆไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองไหมแต่ฉันรู้สึกว่าน้ำเสียงของเคลวินฟังดูอ่อนลง

ถ้ามันแย่ขนาดนั้นเธอก็แค่เดินออกมา ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวในโลก

นายไม่เข้าใจ ฉันไม่ได้เสียดายโรม

เธอกำลังเสียใจเพราะมัน

นายจะรู้ดีไปกว่าฉันได้ยังไงฉันเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะสบตากับเคลวินโดยบังเอิญ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเคลวินเดินมานั่งอยู่ตรงหน้าฉันตั้งแต่เมื่อไหร่

น้ำตาของเธอมันพูดได้

นายอย่ามาตลก นายจะไปรู้อะไร

นี่ ถามจริงๆ เหอะ ไอ้โรมมันมีอะไรดีนักหนาเธอถึงไปคบกับมันเคลวินจ้องหน้าฉันก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังมากขึ้น

ไม่รู้สิ ทุกอย่างมันรวดเร็วเกินไปฉันส่ายหัวไปมาเบาๆ บางทีความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับโรมมันอาจจะเริ่มต้นเร็วไปจริงๆ นั่นแหละ อาจจะเป็นเพียงแค่อารมณ์อยากรู้อยากลองของฉันเอง จริงๆ ฉันก็พอรู้มานานแล้วว่าโรมน่ะทั้งนิสัยแย่และเจ้าชู้ขนาดไหน

แล้วทำไมมันถึงปล่อยเธอไว้แบบนั้นเธอกับมันคบกันแบบไหนกันแน่ฉันก็ไม่ได้บอกว่าฉันเป็นคนดีอะไรมากมายหรอกนะก็แค่แปลกใจว่าแฟนกันประสาอะไรถึงกล้าปล่อยให้ผู้หญิงของตัวเองเกือบโดนรุมโทรมแบบนั้น

คือว่าฉัน

หรือจริงๆ แล้วเธอกับมันไม่ถูกกัน

คือว่า..

เฮ้ย เคลวินนั่นมึงพาผู้หญิงที่ไหนเข้าบ้านวะฉันหันไปตามเสียงที่พูดขึ้นก่อนจะสบเข้ากับนัยน์ตาคมที่จ้องมาทางฉันอย่างไม่วางตาเช่นกัน

ทำไมเธอถึง..

เฮ้ย ไอ้ภูมินี่มึงไปรู้จักกับผู้หญิงของไอ้โรมตั้งแต่เมื่อไหร่วะ

ผู้หญิงของไอ้โรมงั้นเหรอ มิลานเนี่ยนะนายคนที่ชื่อภูมิจ้องมาทางเคลวินด้วยสายตางุงงงคล้ายกับว่าแปลกใจเป็นอย่างมากก่อนจะหันมาสบตากับฉันอีกครั้ง

ทำไมฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้านายล่ะ เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า

นี่เธอจำฉันไม่ได้จริงๆ เหรอมิลาน

เราเคยรู้จักกันงั้นเหรอฉันจ้องหน้าภูมินิ่งๆ พยายามนึกแล้วนะแต่ก็นึกไม่ออกอยู่ดีเพียงแค่รู้สึกคุ้นหน้า หมอนี่เป็นใครกันแน่ แล้วฉันเคยไปรู้จักกับเพื่อนเคลวินด้วยเหรอ

อืม เคย แต่นานมาแล้ว

 

ROME SPECIALS

นี่โรมถึงแม้ว่าเราจะแค่ลองคบกันแต่ก็ไม่ใช่ว่านายจะทำตัวเจ้าชู้ยังไงก็ได้นะผมจ้องหน้ามิลานก่อนจะคลี่ยิ้มเล็กน้อย เฮ้อ เหวี่ยงอีกตามเคย

เจ้าชู้อะไร เธอก็รู้ว่าฉันคบเธอคนเดียว

แล้วอีผู้หญิงพวกนั้นล่ะ วันนี้ฉันเห็นนะว่าพวกนั้นมาเกาะแกะนาย จริงอยู่ที่ฉันไม่ชอบพูดเยอะแต่นายก็รู้นี่ว่าถ้าฉันร้ายขึ้นมากับนายเองฉันก็ไม่ไว้หน้าเหมือนกันอย่าคิดว่าตัวเองทำตัวเลวเป็นคนเดียว

ก็พวกคนเก่า พอคบเธอฉันก็ไม่ได้ยุ่งกับใครแล้ว

แน่ใจมิลานกอดอกก่อนจะจ้องหน้าผมด้วยสีหน้าเรียบเฉย

อืม

ก็ไม่ได้อยากจะอะไรมากมายนะโรม เอาเป็นว่าพอลองคบกันอีกสักพักแล้วถ้าไปกันไม่ได้ก็ต่างคนต่างอยู่ล่ะกันผมไม่ได้ตอบมิลานแต่กลับดึงมือเธอเข้ามาในอ้อมกอดแล้วกดจูบลงบนริมฝีปากเธอเบาๆ

อื้อออ

ก็ถ้าวันนั้นมาถึงได้โปรดถามฉันด้วยว่าฉันอยากเลิกกับเธอไหม

‘…’

คงมีแค่ผู้หญิงร้ายๆ อย่างเธอเนี่ยแหละมั้งที่ปราบฉันได้

เฮือกกก

ฝันอีกแล้วหรอวะผมหันไปหยิบนาฬิกาข้างตัวขึ้นมาดูมันบ่งบอกเวลาตีสาม ตีสามแล้วงั้นเหรอ กำลังจะเช้าแล้วสินะ แล้วทำไมผมต้องฝันถึงผู้หญิงคนนั้นด้วย ผมก้มหน้าลงเล็กน้อยยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาลูบหน้าตัวเองเบาๆ พลางนึกไปถึงความฝันที่ผมฝันถึง มันชัดเจนและตอกย้ำกันมากจนเกินไป กระทั่งฝ่ามือของผมสัมผัสโดนหยาดน้ำรอบดวงตาที่ค่อยๆ เอ่อออกมา

น้ำตางั้นเหรอ..

ป่านนี้เธอคงได้สุขสมกับผู้ชายหลายคนสมใจอยากเมื่อคิดอะไรได้บางอย่างผมก็ลุกขึ้นมาสวมเสื้อผ้าก่อนจะเดินออกมาจากคอนโด

ฉันไม่ได้คิดถึงเธอหรอกมิลาน.. มันแค่ความฝันเท่านั้น

พอตื่นขึ้นมาก็ลืมแล้วผู้หญิงหน้าโง่

END ROME SPECIALS





[LOADING 150%]




*หน่วง เบาๆ เรื่องนี้บอกตรงๆ ว่าไรท์ตั้งใจเขียนแบบนี้ไม่โลกสวยไม่อะไรทั้งนั้นพระเอกทิ้งนางเอกคือทิ้ง แบบอีโรมเนี่ย แต่คืออยากจะบอกว่าใครทำอะไรก็จะได้อย่างนั้นถูกไหมเวรกรรมมันมีจริง 55555+ ยังไงก็ฝากคอมเม้นส่งฟีดแบคหน่อยน้าาาเดี๋ยวรีบมาต่อจ้าา^^
**เรื่องนี้เขียนเองหน่วงเองนะบอกเลย แอบเครียด 55555+ พูดตรงๆ ว่าเจ็บแทนมิลาน สงสารอ่ะ หลายคนอาจรับไม่ได้ที่พระเอกทิ้งนางเอกไรงี้ แต่เชื่อสิว่าในชีวิตความเป็นจริงโลกมันไม่ได้สวยขนาดนั้น ใครทำอะไรไว้ก็จะได้รับบทเรียนคืนไป คริคริ ฝากเม้นๆ ส่งฟีดแบคให้โรมกับเคลวินหน่อยน้าาาาา










1 เม้น 1 โหวต 1 แชร์ = ล้านกำลังใจนะคะ :p

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,208 ความคิดเห็น

  1. #1193 Kissing_kiss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 18:47
    งั้นจุดจบก็ไม่มีพระนาง เพราะถ้าบอกเอาความเป็นจริง ไม่มีทางที่จะรักกันได้ ไม่มีทางที่ผู้หญิงคนนึงจะไปรักกับคนที่ยืนมองเราถูกข่มขืนได้ แล้วผู้ชายคนนั้นรับได้หรอถ้ามิลานถูกข่มขืนจริงๆ โครตเกลียดโรม
    #1,193
    0
  2. #1189 sopana23 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มกราคม 2563 / 12:18
    ไอทิ้งมิลานยังพอเข้าใจ แต่เต็มใจให้คนรุมโทรมผญ.ต่อให้ไม่มีใจก็ไม่ควรจะทำปะ (รุมโทรมคือโรคสวย)
    #1,189
    0
  3. #1058 0898481599 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 10:30
    อยากให้นางเอกคู่กับเคลวินโว้ยยยย55555
    #1,058
    0
  4. #875 kuma_BTS (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 21:27
    นี่คือถ้าเคลวินไม่มาช่วยนี้ไม่อยากคิดสถาพนางเอกเลย นี่พระเอกจิงๆหรอค่ะเนี้ยย /// เปลี่ยนได้ไหม
    #875
    0
  5. #762 55904455 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 09:15
    เปลี่ยนพระเอกได้ไหมอ่ะ #ทีมเคลวิน
    #762
    0
  6. #623 maybiwbell050615 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:04
    เปลี่ยนพระเอกได้ไหม
    #623
    0
  7. #528 Minrt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 10:02
    เปลี่ยนพระเอกเป็นเคลวินได้มั้ย โรมแม่งเลว สำส่อน เ-้-ย #ทีมเคลวิน
    #528
    0
  8. #473 KiftOnchita (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:05
    พระเอกเลวว่ะ เกลียดๆๆๆ
    #473
    0
  9. #372 jaoyingzaaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 21:56
    ทีมเคลวินน่ะ อิโรมร้ายไป ชิ!!!
    #372
    0
  10. #371 ืnanava (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 19:16
    มารอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #371
    0
  11. #370 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 18:30
    อยากรู้จังเลิกกันยังไง
    #370
    0
  12. #369 ซูเจอ ซูจี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 01:16
    มันหน่วงจิงๆนะ น้ำตาคลอไปกับการระบายของเทอเลย TT
    #369
    0
  13. #368 Ink_ttk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 00:10
    เปลี่ยนพระเอกทันมั้ยอ่ะ#ทีมพี่เคลวินนน
    #368
    0
  14. #367 zegirl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 23:39
    จะมีเรื่องอะไรกันมาก่อนก็ช่างแต่โรมทำเกินไปทิ้งผู้หญิงไว้ให้โดนรุมข่มขืนแถมไม่มีความรู้สึกผิดอีก
    เควิลมีความเป็นพระเอกมาก
    #367
    0
  15. #366 bigbiggirlinthebigbigworld (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 21:13
    เคลวินนน
    #366
    0
  16. #365 bigbiggirlinthebigbigworld (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 21:13
    ทีมเคลวินค่ะ
    #365
    0
  17. #364 bigbiggirlinthebigbigworld (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 21:12
    รออออค่ะ
    #364
    0
  18. #363 มิริจัง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 21:06
    เลวได้ใจเลย-โรม ขอให้แกเจ็บจนตาย#โทษทีอินจัด???? #ทีมเคลวิน
    #363
    0
  19. #362 sayerena_68 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 19:44
    เหยดดด พระเอกคือเคลวิน
    #362
    0
  20. #361 sayerena_68 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 19:43
    #ทีมเคลวิน
    #361
    0
  21. #360 DynamiteSugar (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 17:00
    ตอนนี้รักเคลวินแล้ว #ทีมเคลวิน
    #360
    0
  22. #359 สตอเบอรี่สีสด (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 16:54
    อดีตโรมกับมิลานเป็นมายังไงอ่ะ ถึงได้เลิกกัน แล้วอีกอย่างถ้ายังคิดถึงเขาแล้วจะโกหกตัวเองไปทำไมโรม ภูมิเคยรู้จักมิลานมาก่อนด้วยเหรอ?
    #359
    0
  23. #358 MY LOVE JUNE (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 16:30
    อิโรมอิเลวอิคนใจร้ายยย#ทีมเคลวินค่ะ
    #358
    0
  24. #356 Qwpcy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 16:18
    โรมนี่อะไรนักหนา อยากรู้มากๆว่าก่อนความจำเสื่อมนี่เปนยังไง มิลานเลือกเคลวินเลย อิอิ -..-
    #356
    0
  25. #355 Meawkyoya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 15:47
    คือแบ่บถึงโรมจะฝันแล้วมีการน้ำตาคลอก็ไม่เชียร์ให้คู่กับมิลานแต่อย่างใด=_=
    #355
    0