The War of Love สงครามหัวใจ

ตอนที่ 8 : The War of Love สงครามหัวใจ :: CHEPTER 7 [LOADING 100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    18 พ.ค. 62





7

เจ็บแล้วต้องจำ

 

       หลังจากวันนั้นโรมก็หายไปจากชีวิตของฉันรวมถึงตัวฉันเองด้วยที่ไม่คิดจะไปเจอหรือไปข้องแวะอะไรทั้งสิ้นเวลาที่เฟร็ดมีนัดรวมแก๊งกับพวกเพื่อนโรมฉันก็จะไม่ไปยุ่งเกี่ยวอะไรทั้งนั้น ส่วนฉันเองก็ยังคงอยู่ในสภาพเดิมพยายามคิดเรื่องราวต่างๆ ที่เคยเกิดขึ้น อีกนานแค่ไหนกันนะฉันถึงจะจำเรื่องราวทั้งหมดได้

เอานี่หน่อยไหมอัศวินพูดขึ้นก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงข้างๆ พร้อมกับยื่นแก้วเหล้ามาให้ ฉันลังเลเล็กน้อยก่อนจะรับมาจิบนิดหน่อยสายตามองตรงไปทางเฟร็ดที่กำลังแทงสนุ๊กอยู่กับเพื่อนๆ ในปากคาบบุหรี่ไว้อยู่และดูเหมือนเฟร็ดจะรู้ตัวว่าฉันกำลังมองอยู่หมอนั่นจึงเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะยักคิ้วใส่

ช่วงนี้แกดูไม่โอเคอัศวินกระดกเหล้าเข้าปากเกือบครึ่งแก้ว

เปล่า ฉันโอเค

แกโคตรไม่โอเค

ฉันโอเคโคตรๆ

เหอะ ปากแข็งตลอดเวลานี่ล่ะนิสัยแกฉันไม่ได้สนใจที่อัศวินพูดแต่กลับกระดกเหล้าจนหมดแก้วแทน

เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวก็เมาหรอก

ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่คนเมาง่ายขนาดนั้น พวกแกก็บอกด้วย

เออ ที่พูดเนี่ยเป็นห่วง

ขอบใจฉันว่าก่อนจะนั่งเท้าคางลงกับโต๊ะสายตาไม่ได้เหลือบไปมองอัศวินเลยสักนิด เดาว่าตอนนี้คนข้างตัวฉันคงกำลังหงุดหงิด ทำไงได้ล่ะตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะคุยกับใครจริงๆ

ทำไมอยู่ดีๆ แกถึงย้ายออกมาจากคอนโดไอ้โรมวะอัศวินถามขึ้นพร้อมทั้งเอามือมาเท้าคางเลียนแบบฉัน สายตาเจ้าเล่ห์จ้องมาทางฉันอย่างไม่ลดละคาดว่าถ้าฉันไม่ตอบมันก็คงเซ้าซี้ไม่เลิก

เบื่อ

แกเพิ่งเบื่อมันเหรอ ฉันว่าแกควรจะเบื่อมันตั้งนานแล้วนะได้ยินดังนั้นฉันก็แสยะยิ้มเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรได้แต่นั่งเงียบๆ ก่อนจะเอื้อมไปหยิบเหล้ามาเทใส่แก้วแล้วกระดกรวดเดียวหมด

เมื่อวันก่อนฉันเห็นมันอยู่กับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้แต่คราวนี้ไม่ใช่ยัยแก้วใสอะไรนั่นอัศวินเงียบไปเล็กน้อยก่อนจะพูดเรื่องนี้ขึ้นเอาดื้อๆ

จะบอกทำไมเนี่ยอัศวิน หมอนั่นจะอยู่กับใครหรือจะเป็นจะตายยังไงแกก็ไม่ต้องมาบอก

เอ้า ก็หมอนั่นแฟนแกไม่ใช่เหรอ ฉันเป็นเพื่อนแกก็ต้องเตือนแกน้ำเสียงอัศวินฟังดูหงุดหงิดเล็กน้อย

ไม่ใช่

อะไรวะ

หมอนั่นไม่ใช่แฟนฉัน จบนะ เลิกพูดเรื่องนี้ด้วย!ว่าจบฉันก็ลุกขึ้นยืนเต็มตัวพร้อมทั้งคว้าเป้ข้างตัวขึ้นมาพาดบ่าก่อนจะเดินเลี่ยงอัศวินออกไปทางประตูหน้าร้าน

อ่าวเฮ้ย ยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยจะกลับแล้วเหรออัศวินก็คืออัศวิน ขี้โวยวายแถมชอบเหวี่ยงไปทั่วบางครั้งก็ชอบเอาแต่ใจเหมือนเด็กๆ แต่ก็นั่นล่ะยังไงหมอนี่ก็คือเพื่อนรักฉัน

อืม ง่วง

ให้ไปส่งป่ะ

ไม่ต้อง วันนี้ฉันเอารถมาว่าจบฉันก็เดินตรงไปที่ประตูหน้าร้านที่นี่เป็นร้านเหล้าของเพื่อนที่เรียนอยู่คณะเดียวกันแถมยังอยู่ใกล้มหาลัยมากด้วยหลังเลิกเรียนฉันก็เลยแวะมากับพวกเฟร็ดเพราะเห็นว่าว่างประเด็นสำคัญก็คือไม่มีพวกโรมอยู่ด้วยฉันก็เลยมา ด้วยความที่ในร้านนี้ค่อนข้างมืดจึงทำให้ฉันมองเห็นอะไรไม่ค่อยถนัดแต่ได้ยินเสียงคุ้นหูของใครบางคนเรียกฉันอยู่ตรงหน้าประตู

เฮ้ มิลานเงาตะคุ่มๆ สีดำตรงหน้าเริ่มเดินตรงเข้ามาใกล้มากขึ้นจนฉันเริ่มมองเห็นหน้าหมอนั่นชัดเจน ตินตินนั่นเอง จู่ๆ ตาขวาของฉันมันก็กระตุกอย่างรุนแรงโดยไร้สาเหตุ

อืม หวัดดีตินติน ว่างๆ ค่อยคุยกันนะวันนี้ฉันง่วงมากจริงๆฉันบอกปัดตินตินในจังหวะที่หมอนั่นกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรสักอย่างเหมือนกับจะทักทายแต่ฉันดันพูดแทรกขึ้นมาก่อน แอบรู้สึกผิดอยู่เหมือนกันเพราะตินตินค่อนข้างดีกับฉันมาก แต่ว่าหมอนี่เป็นเพื่อนของโรมและการที่ตินตินโผล่มาอยู่ที่นี่ในเวลานี้เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ฉันเดาว่าโรมต้องอยู่ที่นี่ด้วย ฉันตัดสินใจเดินผ่านหน้าตินตินไปในขณะที่เจ้าตัวก็ดูงุนงงเล็กน้อย

พลั่ก

       ในจังหวะที่ฉันกำลังจะเดินพ้นประตูร้านใครบางคนก็เดินผ่านฉันไปก่อนจะกระแทกไหล่ฉันอย่างแรงทีแรกฉันก็คิดว่าเป็นคนอื่นก็เลยไม่อยากจะถือสาเพราะไม่อยากอยู่ตรงนี้นานแต่เพียงแค่คำว่า หึหลุดออกมาแค่เพียงคำเดียวฉันก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร ทำไมโลกมันกลมแบบนี้นะ

        ฉันหันหลับไปจ้องหน้าโรมท่ามกลางความมืด มันมืดมากจริงๆ แต่เชื่อไหมว่าความมืดแค่นี้กลับไม่สามารถปกปิดสายตารังเกียจที่โรมใช้จ้องหน้าฉันได้เลยสักนิด วูบเดียวก่อนที่มันจะเปลี่ยนกลับคืนสีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์

อย่ามาหาเรื่องฉันนะโรมฉันกดเสียงต่ำพยายามข่มความไม่พอใจลงไปให้ลึกกว่าเดิม ทะเลาะกับคนแบบนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์

ใครหาเรื่องเธอ

ก็นายไง นายเดินชนไหล่ฉันขอโทษสักคำก็ไม่มีฉันหันไปจ้องหน้าโรมตรงๆ ก่อนจะยืนกอดอกสบตาคนตรงหน้านิ่งๆ เห็นดังนั้นโรมจึงค่อยๆ หันมาเผชิญหน้ากับฉันตรงๆ ระยะห่างของเราทั้งคู่อยู่ห่างกันไม่มาก เราประสานสายตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาดูเหมือนจะกลายเป็นอากาศไปโดยอัตโนมัติ

ฉันจำเป็นต้องขอโทษเธอเหรอ ในเมื่อตรงนี้มันมืดมากโรมพูดไปปากก็ค่อยๆ คลี่ยิ้มร้าย เนี่ยนะสีหน้าของคนที่ไม่ตั้งใจ

นายตั้งใจชนฉัน

อย่าหลงตัวเองให้มากมิลาน

ใครกันแน่ ฉันหรือว่านายฉันตอบกลับด้วยสีหน้านิ่งๆ ไม่แพ้กัน ก็ให้มันรู้ไปสิว่าฉันจะต้องยอมในเมื่อที่ผ่านมาฉันก็ยอมมามากพอแล้ว สุดท้ายฉันกลายเป็นตัวอะไร

         คนตรงหน้าค่อยๆ สาวเท้าเข้ามาฉันสองมือล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง สายตาคู่คมสบตาฉันอย่างไม่ยอมลดละและแน่นอนว่าฉันก็ไม่ได้หลบตาเพราะอยากจะรู้เหมือนกันว่าโรมจะทำชั่วอะไรกับฉันอีก                           

เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นนะ ดูเหมือนว่าความทรงจำของเธอมันจะเริ่มเข้าที่เข้าทางบ้างแล้ว

นั่นมันเรื่องของฉัน

ฉันเคยบอกเธอแล้วว่าหลุดจากฉันไปจะไม่มีใครเอาเธอ ผู้หญิงหน้าโง่!

อดีตที่ไม่สำคัญอย่างนายฉันไม่เก็บมาใส่ใจหรอกโรมพูดจบฉันก็หันหลังเตรียมที่จะเดินหนีไปให้พ้นจากผู้ชายสารเลวตรงหน้าเพราะเริ่มรู้สึกว่าอารมณ์ในตอนนี้เริ่มจะไม่คงที่อีกแล้ว ความโกรธที่สะสมมาทำท่าว่าจะทะลักออกมาโดยไร้สาเหตุและถ้าขืนยังยืนอยู่ตรงนี้ต่อไปฉันต้องเป็นบ้าตายแน่ๆ

      แต่โรมไวกว่าทันทีที่ฉันกำลังหันหลังโรมก็คว้าข้อมือของฉันก่อนจะบีบแน่นพร้อมทั้งดันหลังฉันกระแทกเข้ากับกำแพงปูนเปลือยอย่างแรง ฉันนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแต่ก็ไม่ได้ส่งเสียงร้องออกมา

เดี๋ยวนี้ปากเก่งใช้ได้โรมเท้าแขนทั้งสองข้างไว้เหนือศรีษะฉันก่อนจะค่อยๆ โน้มหน้าลงมากระทั่งใบหน้าของเราห่างกันเพียงเล็กน้อย

ถอยไปโรม

ก็แค่ผู้หญิงไม่มีค่า อย่ามาสั่งฉันโรมจงใจพูดประโยคนี้ช้าๆ ชัดๆ ให้ฉันได้ยิน ต่อให้ในนี้เปิดเพลงเสียงดังแค่ไหนแต่ฉันก็ได้ยินคำว่า ผู้หญิงไม่มีค่าชัดเจนเต็มสองรูหู มันหมดแล้วจริงๆ กับความอดทนที่มีอยู่

นายมันก็แค่สวะ

ผู้หญิงไม่มีค่าอย่างเธอใครมันจะไปเอาลงนอกจากฉัน หืมมโรมเชยคางฉันขึ้นก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิมกระทั่งฉันสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่เป่ารดอยู่ตรงหน้า

แล้วนายจะได้รู้ว่านายสำคัญตัวผิดไป.. โรม

อยากเลิกกับฉันมากนักเหรอมิลาน ทำไม มีผัวคนเดียวไม่พอสินะโรมกดเสียงต่ำลงก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยน่ารังเกียจ ใช่ นับวันโรมเริ่มทำตัวให้ฉันรังเกียจจนทนไม่ไหว แค่อยู่ใกล้ก็รู้สึกขนลุก

ใช่ ไม่พอ สวะๆ แบบนายฉันก็เบื่อแล้ว

อยากลองของใหม่ว่างั้น

ใช่

“want”

เรื่องของฉัน

เหอะ ก็แค่เมียเก่า อยากจะไปเอากับใครก็เชิญ!โรมตะคอกก่อนจะออกแรงบีบคางของฉันแรงขึ้นกว่าเดิม

       ฉันชะงักไปกับประโยคน่ารังเกียจที่โรมพ่นออกมาอย่างน่าไม่อาย ในสายตาหมอนี่ฉันคงดูเป็นผู้หญิงที่ไม่มีค่ามากเลยสินะ แต่ก็ดีแล้วเพราะไม่ว่าโรมจะคิดยังไงฉันก็ไม่คิดที่จะเอาตัวเองเข้าไปสุงสิงกับหมอนี่อีกแล้ว

ก็แล้วแต่นายจะคิด อย่าคิดว่าฉันจำเป็นต้องแคร์นายมากมายฉันใช้มือยันหน้าอกโรมออกไปแต่หมอนี่กลับแรงเยอะมากแถมยังเอามือมารวบข้อมือฉันด้วยมือเพียงข้างเดียวก่อนจะบีบแน่นขึ้นอีก

สรุปจะเลิกจริงๆ ใช่ไหมมิลาน

นายจะวุ่นวายอะไรกับฉันมากมาย นายเกลียดฉันมากนักไม่ใช่เหรอฉันตอบกลับอย่างอารมณ์เสีย คิดว่าตัวเองเป็นใคร ฉันไม่มีความรู้สึกเลยงั้นสิ

เออ เกลียดมาก

ถ้างั้นก็ปล่อยฉันจงใจยกเท้ากะจะเหยียบเท้าโรมอย่างแรงแต่หมอนี่กลับรู้ตัวชักเท้าหนีทัน

ฉันเกลียดเธอมากผู้หญิงหน้าโง่ เธอจะต้องกระอักเลือดตายคามือฉันคอยดูสิ

เลว

อยากเลิกมากใช่ไหม เลิกเลย ไสหัวไปไกลๆ ด้วยและยิ่งเธอหนีฉันไปไกลเท่าไหร่ฉันก็จะดั้นด้นลากเธอกลับมาตายคามือฉันเหมือนเดิมเธอเป็นของเล่นในกำมือฉันรู้ไว้ซะโรมสบตาฉันอย่างท้าทาย อะไรบางอย่างในแววตาของโรมมันทำให้ฉันรู้สึกใจหายและวูบไหวไปในเวลาเดียวกัน เพราะฉันรู้สึกว่า.. แววตาของโรมมันแฝงอะไรบางอย่างอยู่ในนั้น

ใครทำอะไรเอาไว้ก็จะต้องได้รับสิ่งที่ตัวเองก่อไว้เสมอ ฉันเตือนนายแล้วนะโรมฉันจ้องตาโรมกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน และถ้าฉันหนีจากนายไม่พ้น ฉันก็จะไม่มีวันยอมเป็นของเล่นในกำมือนาย รู้ไว้ซะ

      นานเป็นนาทีที่ความเงียบเข้าครอบงำเราทั้งคู่ เราต่างประสานสายตากันโดยที่ไม่มีใครยอมหลบ ทั้งๆ ที่เราอยู่ห่างกันเพียงแค่นี้แต่ฉันกลับรู้สึกว่าเราอยู่ไกลกันมาก ไกลซะจนเหมือนเส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบ ทางออกที่ดีที่สุดก็คือ.. เราอาจจะต้องเกลียดกันไปจนตายหรือไม่ก็เป็นเพียงคนแปลกตาที่ครั้งนึงเคยเป็นคนรู้จัก ไม่สิ! สิ่งที่โรมทำไว้กับฉันแค่คำว่าคนเคยรู้จักมันยังมากไปด้วยซ้ำ

Who are you? You’re looking like a stranger (เธอเป็นใครกัน? ดูเหมือนคนแปลกหน้าเลยนะ)

You were once my love and my savior (เธอเคยเป็นความรัก และเป็นผู้พิทักษ์ของฉัน)

กระทั่งเสียงเพลงที่คุ้นเคยดังขึ้น ฉันจึงถอนสายตาออกจากโรมและแสร้งมองไปทางอื่นแทน ที่บอกว่าคุ้นเคยเป็นเพราะอัศวินชอบฟังเพลงนี้แถมยังฟังบ่อยซะจนฉันแทบจะร้องตามได้แต่น่าเสียดายที่ความหมายของเพลงมันเศร้าไปหน่อย

พอเถอะโรม เรื่องระหว่างเราฉันรู้ความจริงหมดแล้ว นายเลิกแสดงละครได้แล้ว

หึ งั้นเหรอ เธอรู้อะไรมาบ้างล่ะไหนลองบอกฉันหน่อยสิโรมเหยียดยิ้มนั่นยิ่งทำให้ฉันมีความมั่นใจในคำพูดของเฟร็ดมากขึ้นไปอีก

เราเลิกกันไปนานแล้วโรม เราไม่ได้กำลังคบกันหรอกนายรู้ดีถึงแม้ว่าฉันจะจำไม่ได้ว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้ฉันเลิกกับโรมแต่สักวันฉันก็ต้องจำได้และที่สำคัญหมอนี่ไม่มีสิทธิ์เอาเรื่องคบกันมาเป็นข้ออ้างรังแกฉันอีกแล้ว โรมรู้เรื่องทุกอย่างดีอยู่แก่ใจแต่ก็ยังคงทำร้ายจิตใจฉันอย่างไม่เลิกรา

มันช่วยไม่ได้จริงๆ มิลาน เธอประสบอุบัติเหตุรถคว่ำจนทำให้ความทรงจำขาดหายไปเป็นบางช่วงแต่ดันโชคร้ายกว่าที่เธอกลับจำผิดมากไปหน่อยว่าตอนนี้เรากำลังคบกันอยู่โรมไม่พูดเปล่าแถมยังออกแรงบีบข้อมือของฉันมากขึ้นไปอีก เราเลิกกันมานานเท่าไหร่แล้วเธอจำไม่ได้จริงๆ เหรอ กี่วัน กี่เดือน กี่ปีมาแล้ว

ปะ.. ปล่อยนะโรมฉันจำใจต้องฝืนพูดออกไปเพราะรู้สึกเจ็บมากจริงๆ ทำไมนะ ทำไมผู้หญิงที่โรมเอาแต่ทำร้ายต้องเป็นฉันด้วย

จำได้ไหม? ว่าวันนั้นฉันทิ้งเธอมายังไง!! ดูท่าทางเธอจะไม่เข็ดโรมแสยะยิ้มร้ายแถมยังไม่เลิกพูดจาทำร้ายจิตใจกันด้วย ฉันเกลียดหมอนี่ที่สุด

พอได้แล้วโรม

ไม่พอ

นายจะเอายังไง นายไม่เอาอะไรสักอย่าง ทำไมห่ะ ฉันทำอะไรให้นายนักหนานายถึงจงเกลียดจงชังฉันนักฉันตะคอกโรมกลับไปอย่างโมโห ฉันก็คนนิ มีความรู้สึกและฉันเจ็บเป็นตอนนี้ฉันเจ็บทั้งกายและใจจนไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปแล้ว

ในเมื่อเธอรู้แล้วว่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นเพียงแค่ละคร ฉะนั้นฉันก็จะรอให้เธอฟื้นความทรงจำอย่างใจเย็นว่าเธอเคยทำอะไรกับฉันเอาไว้

จบคำโรมก็ค่อยๆ โน้มหน้าลงมากระทั่งหน้าใบหน้าเราอยู่ห่างกันไม่ถึงเซ็นต์ สัมผัสที่ปลายจมูกของคนตรงหน้าแตะกับปลายจมูกฉันเบาๆ กลับทำให้ร่างกายฉันสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่ ฝ่ามือของโรมค่อยๆ รั้งเอวฉันเข้าหากระทั่งร่างกายเราบดเบียดกันมากขึ้น ริมฝีปากของโรมค่อยๆ สัมผัสลงเหนือริมฝีปากฉันอย่างเชื่องช้า โรมกดริมฝีปากลงอย่างเชื่องช้าอีกครั้งและอีกครั้ง ฉันค่อยๆ หลับตาลงพยายามกดความรู้สึกบางอย่างลงไปให้ลึกสุดใจ ความรู้สึกที่เหมือนกับคุ้นเคยก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทางอย่างรวดเร็วนั่นจึงทำให้ริมฝีปากของโรมประทับเข้ากับข้างแก้มฉันอย่างแรง

ฉันจะไปแล้วฉันออกแรงผลักโรมอย่างแรงก่อนจะเดินหนีออกมา ฉันกึ่งเดินกึ่งวิ่งปัดไล่ความรู้สึกบ้าบอไร้สาระออกไป

 

(Lovesick Fool ศิลปิน The Cab)



 






[LOADING 100%]








1 เม้น 1 โหวต 1 แชร์ = ล้านกำลังใจนะคะ :p
 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,208 ความคิดเห็น

  1. #1019 Whitesand (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 21:51
    โรมเลวมาก แก้แค้นผู้หญิงโดยให้คนมาข่มขืนนี่นะ จะบอกว่าแค่ขู่ก็อ้างไมขึ้นหรอกนะ คนเลวแบบนี้เป็นพระเอกได้ไง มีความคิดต่ำแบบนี้ไม่เป็นลูกผู้ชายเลย เสียชาติเกิดจริงๆ
    #1,019
    0
  2. #622 maybiwbell050615 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:37
    ชอบนิยายเรื่องนี้มากๆ
    #622
    0
  3. #306 Piyanut Noot Phochac (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 21:56
    คิดยังไงก็คิดไม่ออกอะไรน์ ตกลงใครเป็นคนทิ้งใครก่อนอะ แง้ๆๆเค้าคิดจนปวดหัวแล้วงะ
    #306
    0
  4. #237 #อากาศแจ่มใส🎈 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 00:29
    เจิมมมมมมมมมม
    #237
    0
  5. #235 tattoo t-ara (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 23:04
    อ่าาาาาา
    นางลุกขึ้นสู้แล้ว
    พระเอกมีความเลวทรามมาก
    #235
    0
  6. #234 beam-chida (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 17:54
    อัพต่อเร็วๆๆเลย
    #234
    0
  7. #232 thanapotn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 13:48
    อัพ ต่อๆ ชอบมาก
    #232
    0
  8. #231 methaya2531 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 11:01
    รอๆๆ สนุกๆ แบบ หนวงๆ ชอบๆๆ
    #231
    0
  9. #230 honey_jackjin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 19:56
    มันมีปมมมม
    #230
    0
  10. #229 Meawkyoya (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 10:03
    โรมมันแค้นมิลานอะไรเบอร์นั้นวะ55555 สงสารมิลาน
    #229
    0
  11. #228 สตอเบอรี่สีสด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 09:50
    มิลานทำอะไรให้โรมอ่ะ ทำไมโรมถึงเกลียดมิลานนักหนา อยากรู้ๆๆๆๆๆๆ
    #228
    0
  12. #227 Mintring (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 06:29
    อยากให้มิลาน แก้แค้นโรมบ้าง
    #227
    0
  13. #226 zegirl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 02:12
    มิลานหาแฟนใหม่เร็วๆเลย
    #226
    0
  14. #225 Aiw Carbon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 01:09
    มีความหน่วงอยุ555
    #225
    0
  15. #222 Mintring (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 14:28
    อัพๆๆต่อค่ะอยากอ่านแล้วค่ะ
    #222
    0
  16. #221 pearwa >//< (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 18:36
    พระเอกนี่เลวจริงจัง555555
    #221
    0
  17. #220 tattoo t-ara (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 01:10
    นี้คือพระเอกใช่มั้ย!?
    ไหนตอบสิไรท์
    #220
    0
  18. #219 Aiw Carbon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 23:07
    มาอัพเร็วนะะะะ
    #219
    0
  19. #218 Balllze (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 08:19
    อดทนนะมิลานร้ายมาร้ายกับอย่าโกง
    #218
    0
  20. #217 Balllze (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 08:19
    รอนะรอนะ
    #217
    0
  21. #216 zegirl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 05:06
    มิลานหาใหม่เลยลูก
    #216
    0
  22. #215 Mint_Sudarat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 22:24
    เหนื่อยแทนนางเอก
    #215
    0
  23. #214 สตอเบอรี่สีสด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 17:05
    มิลานเธอมีความอดทนสูงมากกกกกก ถ้าเป็นเรานะอัดน่วมละ โรมนายหาเรื่องได้ตลอดเวลาจริงๆ
    เฮ้ออออ เหนื่อยแทนมิลานที่ต้องมาคอยรองรับอารมณ์โรม
    คิดไม่ออกเลยว่าคู่นี้จะรักกันได้ยังไง
    #214
    0
  24. #213 Qwpcy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 17:01
    สตรองต่อไปมิลาน แต่โรมนี่อะไรนักหนา - -
    #213
    0
  25. #212 YiEn_626 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 11:02
    แรงได้อีก......
    #212
    0