The War of Love สงครามหัวใจ

ตอนที่ 13 : The War of Love สงครามหัวใจ :: CHEPTER 12 [LOADING 200%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    18 พ.ค. 62







12

ยั่วยวน


 

ROME SPECIALS

สิ่งที่ผมไม่เข้าใจมากที่สุดก็คือความคิดของมิลาน ในตอนนี้ผมไม่รู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นมาไม้ไหนและกำลังมีแผนการอะไรอยู่กันแน่ ก่อนหน้านี้ยัยนั่นยังมีท่าทางทั้งโกรธทั้งเกลียดเรื่องที่ผมทิ้งเธอไว้ เมื่อสักพักที่ผ่านมาทั้งท่าทางและสายตาของยัยนั่นบ่งบอกว่าจงใจยั่วยวนผม ผมรู้ว่าผมมันเลวและร้ายกาจมากแต่ผมก็ไม่ได้มีเจตนาที่จะให้ยัยนั่นโดนทำเรื่องอย่างว่าจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะแก้วใสดันมาพังแผนการของผมทั้งหมดเรื่องมันก็คงไม่ออกมาเลวร้ายขนาดนี้

ผมควานหาบุหรี่ในกระเป๋าเสื้อแต่กลับไม่เจอสงสัยจะโดนไอ้เฟร็ดขโมยไปอีกตามเคย ไอ้พวกเพื่อนเวรนี่มันเหลือเกินจริงๆ บ้านก็รวยเงินก็มีเยอะแต่กับอีแค่บุหรี่ซองไม่เท่าไหร่พวกแม่งไม่มีปัญญาซื้อ

เฮ้ย ไอ้โรมไม่เจอกันนานหน้าตามึงดูหม่นหมองไปหรือเปล่าผมหันไปตามเสียงที่โคตรจะคุ้นเคยก่อนจะเจอกับโจทย์เก่า จริงๆ ผมก็ไม่ค่อยแปลกใจหรอกที่เจอเพราะแถวนี้คือถิ่นมันและที่ๆ ผมกำลังยืนอยู่ตรงนี้ก็คือซอยเปลี่ยวมืดๆ ซึ่งมันเป็นซอยที่อยู่แถวหอของเพื่อนแก้วใส ตอนที่ผมออกมาจากร้านเหล้าจู่ๆ แก้วใสก็ขอร้องให้ผมมาส่งที่หอเพื่อนแต่ผมกลับต้องหัวเสียหนักกว่าเก่าเพราะตอนที่ผมเดินมาถึงลานจอดรถกลับพบว่ารถโดนปล่อยลมยาง ผมได้แต่เก็บความหงุดหงิดและความโมโหไว้ในใจเพราะคนที่กล้าทำเรื่องแบบนี้กับผมมันมีอยู่แค่คนเดียวเท่านั้นแหละ

มึงมันโง่ผมจ้องไอ้ภูมินิ่งๆ มันเป็นคู่ปรับของผม ผมกับมันมีเรื่องบาดหมางใจกันมาอย่างยาวนาน ประเด็นสำคัญเลยก็คือมันดันเป็นเพื่อนกับไอ้เคลวิน

วันนี้กูไม่อยากมีเรื่องกับมึงผมตอบกลับไป

แขนมึงสบายดีนะ อยากซ้ำรอบสองไหมมันกระตุกยิ้มมุมปากอย่างกวนๆ จนผมเริ่มโมโห

มีอะไรก็ว่ามาเลยดีกว่า

คนโง่ๆ อย่างมึงไม่คู่ควรกับมิลานหรอก ผู้หญิงสวยๆ แบบนั้นถ้ามึงดูแลไม่ได้ก็ควรจะยกให้เพื่อนกูซะ ดูท่าทางเพื่อนกูจะสนใจมิลาน

หึ เพื่อนมึงเหรอ ใครวะ อย่าบอกนะว่าไอ้เคลวินผมยกแขนขึ้นกอดอกมองหน้ามันอย่างเหยียดๆ

ถึงเคลวินมันจะไม่ใช่คนดีแต่อย่างน้อยมันก็ไม่มีทางปล่อยให้ผู้หญิงที่มันรักเกือบโดนข่มขืนแบบนั้นมันพูดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ไม่มีความจริงใจเอาซะเลย มึงควรปล่อยเธอไปซะ

ไม่ใช่เรื่องของมึง

ถามหัวใจมึงดูดีๆ ว่าไอ้สิ่งที่มึงทำอยู่มึงมีความสุขแล้วเหรอ.. กูว่าไม่

อย่ายุ่ง ไม่ใช่เรื่องของมึงผมยังคงสีหน้าเรียบเฉยดังเดิมในขณะที่ไอ้ภูมิมันกำลังยกยิ้มมุมปากใส่ผม

มึงยังไม่ลืมเรื่องนั้นไอ้ภูมิมันยังคงจ้องหน้าผม ผมมองเลยไปทางด้านหลังของมันก่อนจะเห็นว่ามีเพื่อนสนิทมันอีกประมาณสองสามคนเดินวนเวียนอยู่แถวๆ นี้แต่ไม่มีไอ้เคลวิน ผมไม่โง่ถึงขนาดที่จะไม่รู้ว่าไอ้ภูมิมันหมายถึงเรื่องอะไร

กูเห็นเมียกูกำลังนอนอยู่กับมึงๆ คิดว่ากูควรลืมสิ่งที่มึงทำง่ายๆ งั้นเหรอไม่มีใครกล้าพูดถึงเรื่องนี้อีกหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้นในคืนวันนั้นเรื่องพวกนี้แม้แต่เพื่อนในแก๊งผมก็ไม่รู้คนแรกที่ผมยอมเปิดปากคือไอ้เฟร็ดและมันก็เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ผมบาดหมางใจกับมิลานตั้งแต่ตอนนั้น สิ่งเหล่านี้มันยังคงเกาะกินหัวใจของผมเรื่อยมา ผมไม่เคยลืม

มึงยังกล้าเอาเรื่องพวกนี้มาถามกูอีกงั้นเหรอผมถามเสียงลอดไรฟัน

มึงยังไม่ลืมไอ้ภูมิเลิกคิ้วขึ้นอย่างกวนๆ

มึงจะมีเรื่องกับกูให้ได้ใช่ไหม

มึงมันเชื่อคนง่ายกูไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมิลานถึงไม่เหมาะกับมึง เลิกกันไปก็ดีไอ้ภูมิมันยังคงพูดจาหาเรื่องผมไม่เลิก คราวนี้ผมเดินขึ้นหน้าก่อนจะคว้าคอเสื้อของมันพร้อมทั้งง้างหมัดขึ้นกลางอากาศ

ทำไม กูพูดแทงใจดำมึงเหรอกูพูดผิดตรงไหนก็ในเมื่อมึงมันโง่จริงๆ มึงมันหูเบาใครพูดอะไรให้ฟังก็เชื่อคราวนี้ไอ้ภูมิมันยกนิ้วขึ้นชี้หน้าผมก่อนจะขยับไปมา คนแบบมึงจะเห็นค่าของอะไรบางอย่างก็ในวันที่มันสายไปแล้ว

มึงหมายความว่าไงผมถามย้ำอย่างสะกดอารมณ์

กูยังยืนยันคำเดิมว่ากูกับมิลานไม่เคยมีอะไรกันส่วนมึงจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็เรื่องของมึง

“…”

อ้อ ถ้ามึงอยากรู้อะไรมากกว่านี้กูแนะนำให้ลองไปถามเรื่องราวจากเมียคนปัจจุบันของมึงดู

END ROME SPECIALS


 

จริงๆ แล้วฉันแอบโล่งใจมากที่เมื่อคืนโรมไม่ได้มาก่อกวนที่ห้องอีกไอ้การที่ฉันเสี่ยงยั่วยวนโรมไปแบบนั้นไม่ใช่ว่าฉันไม่กลัวว่าหมอนั่นจะมาหาหรืออะไรนะใจจริงแล้วฉันกลัวมากเพราะถ้าเกิดหมอนั่นมาหาที่ห้องแล้วคิดที่จะทำเรื่องอย่างว่ากับฉันจริงๆ ฉันคงสู้แรงไม่ได้ ไม่รู้สิ ในหัวสมองฉันตอนนี้อะไรที่เป็นโรมก็ดูร้ายกาจไปซะหมด

ไง ซ้อมเทควันโดเสร็จแล้วเหรออัศวินวิ่งมาตบไหล่ตอนที่ฉันเดินออกมาจากยิม อันที่จริงฉันตกลงกับครูฝึกไว้แล้วว่าถ้ามีเวลาฉันจะมาซ้อมทุกวันยกเว้นวันไหนที่ไม่ว่างจริงๆ

ดูแกไม่ค่อยเครียดแล้ว เป็นไงบ้างทุกอย่างกำลังไปได้สวยใช่ไหมอัศวินยิ้มแถมยังจ้องหน้าฉันแปลกๆ ด้วย เป็นอะไรของมันนะ เพราะขี้เกียจใส่ใจฉันก็เลยไม่ได้ถามอะไรกลับไป

อืม ก็ดีนะ

แล้วครั้งหน้าแกคิดจะลงแข่งไหม

โอ๊ย คงยังหรอกฉันยังไม่พร้อมมากขนาดนั้น

ฮ่าๆๆ เออ ฉันก็คิดอยู่แล้วว่าแกต้องพูดแบบนี้

มีอะไรหรือเปล่าเนี่ยจู่ๆ ก็มาหา ฉันคิดว่าพอเลิกเรียนแกจะกลับบ้านแล้วฉันเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัยและมันก็ยังเป็นจังหวะเดียวกับที่อัศวินมันหันมามองฉันพอดี

มีดิ ว่าจะชวนแกไปกินข้าวก่อนกลับน่ะไม่มีเพื่อนกินไอ้เฟร็ดก็ไม่อยู่แกไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยดิ

เออ ได้ๆ แต่รอเดี๋ยวนะขออาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อน

โอเคว่าจบอัศวินมันก็เดินไปรอตรงเก้าอี้ ช่วงเย็นแบบนี้นักศึกษาส่วนใหญ่ก็จะเข้าชมรมทำกิจกรรมต่างๆ ถ้าเป็นกีฬาพวกนักศึกษาของชมรมกีฬานั้นๆ ก็จะไปซ้อมทุกเย็นยิ่งถ้าเป็นช่วงใกล้แข่งก็จะซ้อมกันบ่อยหน่อย อย่างฉันอยู่ชมรมเทควันโดถ้าไม่มีแข่งก็จะซ้อมทุกวันอยู่แล้ว

พี่มิลานๆรุ่นน้องผู้หญิงที่อยู่ชมรมเดียวกันวิ่งเข้ามาทักด้วยเสียงแตกตื่นเล็กน้อย

ว่าไงฉันยิ้มตอบกลับไป

ช่วงนี้พี่ดูใจดีขึ้นนะคะ สวยขึ้นด้วยยัยรุ่นน้องคนนั้นยิ้มฉันก็เลยยิ้มตอบกลับไป

ชมแบบนี้จะเอาอะไรเนี่ย

โอ๊ย ใครจะกล้าเอาอะไรจากพี่หนูก็แค่จะมาบอกว่าเมื่อกี้นี้เห็นมีผู้ชายหน้าตาหล่อๆ มาถามหาพี่ตอนนั้นหนูไม่เห็นพี่ก็เลยนึกว่าพี่กลับไปแล้ว

หืมม ใครเหรอ อัศวินหรือเปล่าพูดจบฉันก็เงียบไปเพราะคิดไปมาคิดมาก็ไม่น่าจะใช่อัศวินฉันกับหมอนั่นเพิ่งคุยกันเองว่าเราจะไปกินข้าวด้วยกัน อีกอย่างหมอนั่นก็กำลังนั่งรอฉันอยู่ด้วย

คุ้นหน้าอยู่แต่จำชื่อไม่ได้อ่ะขอโทษทีนะพี่

สรุปว่าคนนั้นกลับไปแล้วเหรอ

น่าจะใช่นะพอหนูบอกว่าพี่กลับไปแล้วเขาก็เดินออกไปเลย

โอเคๆ ขอบใจมาก

 

ฉันกับอัศวินมากินข้าวที่ร้านอาหารไม่ไกลจากมหาลัยเพราะอาหารที่นี่อร่อยแถมยังเป็นร้านอาหารติดแอร์เย็นช่ำบรรยากาศปลอดโปร่งด้วยและที่สำคัญราคาก็ไม่ได้แพงมาก ตอนที่ฉันเดินเข้ามาในร้านคนก็เริ่มเยอะมากแล้วน่าจะเป็นเพราะนี่มันเป็นเวลาหลังเลิกเรียนด้วย

ตรงไหนดีดูเหมือนว่าจะเต็มหมดแล้วฉันบ่นไปเรื่อยก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบๆ ร้านเผื่อจะมีที่ว่างเหลืออยู่บ้างแล้วก็เห็นว่ามีอยู่หนึ่งโต๊ะพอดี

เฮ้ยๆ นั่นไงโต๊ะนั้นอัศวินสะกิดฉันยิกๆ ฉันก็เลยพยักหน้าว่าเห็นแล้วก่อนจะเดินนำไปที่โต๊ะว่างตัวนั้น

เอ่อ พี่มิลานฮะ พอดีว่าโต๊ะตัวนี้มีคนจองแล้วครับเด็กในร้านที่รู้จักกันเดินเข้ามาทักฉันกับอัศวินฉันก็เลยถามกลับไปด้วยความสงสัยแตก็ไม่ได้คิดที่จะกดดันหรือทำให้หมอนี่ลำบากใจอะไรเลย ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเด็กคนนี้ต้องทำท่าทางเกร็งๆ เวลาเจอฉันด้วย

ใครเหรอ

พี่โรมครับ เขานั่งอยู่ที่โต๊ะนั้นพอดีไม่พูดเปล่าแต่หมอนี่ยังชี้ไปทางมุมที่โรมนั่งอยู่ให้ฉันดูเห็นแบบนั้นฉันก็เลยมองตามไปก่อนจะเห็นว่าโรมกำลังนั่งอยู่กับเพื่อนในแก๊งหลายคนและหนึ่งในนั้นก็มีเฟร็ดด้วยหมอนั่นโบกมือให้ฉันๆ ก็เลยยักคิ้วกลับไป ที่โต๊ะนั้นมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เต็มโต๊ะไปหมด ฉันชะงักเล็กน้อยเพราะตอนที่หันไปมองกลับเห็นว่าโรมก็กำลังมองฉันอยู่ก่อนหน้าแล้ว ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะสายตาที่โรมมองมา หมอนั่นดูตาแดงๆ ผิดไปจากเวลาปกติแถมยังเอาแต่จ้องหน้าฉันโดยไม่คิดที่จะหลบด้วย แต่ฉันก็ยังเป็นฉันนั่นแหละเพราะสิ่งที่ฉันทำก็คือจ้องหน้าโรมกลับด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกและแสดงออกอย่างชัดเจนถึงความไม่สนิทสนม

โอเคไม่เป็นอะไรงั้นเดี๋ยวพี่ไปกินร้านอื่นก็ได้ ป่ะวินเราไปกินที่อื่นกันฉันหันไปสะกิดอัศวินแต่อัศวินมันกลับทำสีหน้าประมาณว่าทำไมเราต้องออกไปจากที่นี่ด้วย

หรือแกจะอยู่ที่นี่ล่ะ แกไปนั่งร่วมโต๊ะกับเฟร็ดก็ได้นะตรงที่ผู้ชายคนนั้นนั่งอยู่ฉันพูดกับอัศวินด้วยสีหน้ายิ้มๆ และเลือกที่จะเรียกว่าผู้ชายคนนั้นแทนที่จะเป็นชื่อโรมเหมือนที่เคยเรียก

เรื่องอะไรล่ะแกก็รู้ว่าฉันเกลียดมันฉันจะอยู่กับแก

เอ่อ พี่มิลานครับพี่โรมบอกว่ายกเลิกจองโต๊ะแล้วยกให้พี่เลยเด็กในร้านคนเดิมวิ่งกลับมาหาฉันด้วยใบหน้ายิ้มๆ

นายไปถามหมอนั่นมาเหรอ

ใช่ครับ เมื่อกี้นี้พี่โรมเรียกผมไปถามว่ามีปัญหาอะไรผมก็เลยบอกว่าพี่มิลานไม่รู้ว่าโต๊ะนี้มีคนจอง

งั้นเหรอ ขอบใจนะถ้างั้นพี่ขอเมนูหน่อยล่ะกันว่าจบฉันก็ฉุดแขนอัศวินให้นั่งลงที่โต๊ะว่างตัวดังกล่าว ไอ้ฉันเองก็ไม่ใช่ผู้หญิงแสนดีอะไรขนาดนั้นอยู่แล้วประเภทที่ว่าผู้ชายเสนอโต๊ะว่างให้แล้วตัวเองจะปฏิเสธเพราะนอกจากฉันจะไม่ปฏิเสธแล้วฉันก็ยินดีรับน้ำใจจากหมอนั่นด้วย

แกเอาไรฉันถามอัศวิน

อยากกินข้าวแล้วกระแทกปากด้วยเบียร์เย็นๆอัศวินยิ้มกริ่มตอบกลับมา

ดีเลย งั้นสั่งให้ฉันด้วยฉันหัวเราะร่าเริงพร้อมทั้งโยนเมนูให้อัศวินเป็นคนสั่งอาหารต่อ

อะไรวะ เห็นถามก็นึกว่าจะสั่งให้อัศวินบ่นๆ ฉันแต่มันก็เดินไปสั่งอาหารให้ เห็นแบบนั้นฉันก็เลยหัวเราะตามหลังไปกระทั่งสายตาของฉันมันดันไปหยุดที่โต๊ะของโรมอีกครั้งและยังพบว่าหมอนั่นก็ยังคงมองฉันอยู่แถมยังมองด้วยสายตาแปลกๆ จนฉันรู้สึกอึดอัด ไม่รู้สิ ปกติคนอย่างโรมที่ฉันรู้จักถ้าไม่มองหน้ากันแบบหาเรื่องก็คงจะเดินมาหาเรื่องเลย ใครๆ ก็รู้ว่าเรื่องราวระหว่างฉันกับโรมมันเลวร้ายขนาดไหน คราวนี้ฉันไม่คิดจะหลบตาและจ้องหน้าหมอนั่นกลับไป เราจ้องตากันอยู่นานมากจนกระทั่งอัศวินเดินกลับมาฉันก็ยังจ้องอยู่แบบนั้นบอกตรงๆ ว่าฉันเดาความคิดของโรมไม่ออกว่าหมอนั่นกำลังคิดแผนการอะไรเล่นงานฉันอีกกันแน่

แกมองไอ้โรมทำไมอ่ะ มันหาเรื่องแกอีกแล้วเหรออัศวินขมวดคิ้วไม่พอใจ ฉันก็เลยส่ายหน้าแทนคำตอบ

ไม่อ่ะ เห็นมองหน้าก็เลยมองกลับไป

มันกำลังหาเรื่องแกน่ะสิ คนแบบนั้นคิดอะไรดีๆ ในหัวไม่เป็นหรอก

ก็จริง

หลังจากบรรดาเครื่องดื่มและอาหารที่อัศวินสั่งไปมาเสิร์ฟที่โต๊ะฉันกับอัศวินก็ลงมือกินโดยไม่พูดไม่จา คือฉันเพิ่งออกกำลังกายมาไงนอกจากเหนื่อยมากก็ยังหิวมากด้วยไอ้เรื่องเม้าส์น่ะมันตอนไหนก็ได้แต่ตอนนี้ขออิ่มท้องไว้ก่อนดีกว่า

ฉันเงยหน้าขึ้นมามองใครบางคนที่กำลังเคาะโต๊ะที่ฉันนั่งอยู่แต่ไม่ยอมเรียกกระทั่งประสานสายตาเข้ากับเคลวิน ฉันกระพริบตาเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าเคลวินจะมาอยู่ที่นี่ก่อนจะคว้าแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม

หวัดดี นายมีอะไรเหรอฉันตัดสินใจถามออกไปเพราะเคลวินเอาแต่ยืนนิ่งค้ำหัวฉันอยู่แถมยังไม่ยอมพูดยอมจา แล้วนั่น เอ่อ.. เคลวินมากับเพื่อนที่ชื่อภูมิด้วย

สวัสดีภูมิยิ้มเล็กๆ ให้ฉัน

ฉันมาทำธุระแถวนี้หิวเลยแวะมาหาอะไรกินที่อื่นเต็มหมดแล้วขอนั่งด้วย

อันนี้คือการขอ? สาบานว่านี่ขอ ขอหรือสั่งกันแน่แล้วไหนจะหน้านิ่งๆ ทำราวกับจะมาหาเรื่องกันอีก ฉันหันไปขมวดคิ้วกับอัศวินด้วยความมึนงงก่อนจะเรียกเด็กในร้านให้เอาเก้าอี้มาเสริมเลยกลายเป็นว่าสมาชิกในโต๊ะตอนนี้ก็มีฉัน อัศวิน เคลวิน และภูมิเพื่อนของเคลวิน

พวกนายมาทำอะไรแถวนี้น่ะที่ถามนี่ไม่ใช่อะไรหรอกนะก็ที่นี่น่ะมันแถวมหาลัยฉันอีกอย่างสองคนนี้ก็ไม่ได้เรียนอยู่ที่นี่ด้วย

เรื่องส่วนตัวเคลวินตอบกลับมาใบหน้าบอกบุญไม่รับอย่างชัดเจน

โอเคฉันยกมือยอมแพ้แล้วก็ไม่ได้สนใจอะไรเคลวินอีก หมอนี่มัน.. มารยาทแย่มาก มาขอนั่งโต๊ะเขายังจะมาพูดจาไม่ดีใส่อีก เอาจริงแล้วฉันก็ไม่ค่อยอยากรู้หรอกที่ถามน่ะก็ถามตามมารยาทเหมือนกัน

ถ้างั้นเดี๋ยวฉันมานะแกก็นั่งอยู่นี่ไปก่อนฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงฉันบอกกับอัศวินก่อนจะลุกออกมาจากโต๊ะ ความจริงแล้วฉันเห็นสายตาของเฟร็ดที่มองมามากกว่าดูเหมือนหมอนั่นมีเรื่องอยากจะคุยกับฉัน

ว่าไงเฟร็ดแกมีเรื่องจะคุยกับฉันเหรอฉันเดินมาหยุดอยู่ตรงโต๊ะของเฟร็ดและแน่นอนว่ามันก็คือโต๊ะที่โรมนั่งอยู่นั่นแหละตอนนี้เพื่อนในแก๊งของโรมจ้องหน้าฉันด้วยสายตาแตกต่างกันไปในขณะที่ตินตินกับแพนเตอรก็ยังมีมนุษยสัมพันธ์ดีส่งยิ้มให้ฉันตามปกติ

หมอนั่นมาหาเรื่องแกเหรอเฟร็ดหันหน้าไปมองทางที่เคลวินนั่งอยู่

อ่อ เปล่าหรอกเขาเป็นเพื่อนฉันไม่มีโต๊ะก็เลยขอนั่งด้วย

อ๋อ งั้นก็แล้วไปว่าแต่ว่าแกจะกลับตอนไหนเหรอให้ฉันไปส่งไหม

ไม่เป็นไรฉันกลับเองได้ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะฉันบอกเฟร็ดไปแบบนั้นเพราะรู้สึกอึดอัด ฉันไม่ได้อึดอัดที่เพื่อนของโรมนั่งอยู่หรืออึดอัดกับสายตาแปลกๆ ที่มองมาเพียงแต่ว่าฉันกำลังอึดอัดกับพฤติกรรมของโรมมากกว่า

ตอนที่เดินมาหลังร้านกะว่าจะมาเข้าห้องน้ำปรากฏว่าคนกำลังต่อคิวเยอะ ฉันก็เลยจงใจเดินหลบออกมาด้านข้างร้านเพราะรู้ว่าตอนที่เดินออกมาใครบางคนก็เดินตามฉันออกมาแทบจะทันทีแต่ฉันก็ยังทำเป็นไม่สนใจ

มิลานโรมเรียกฉันจากทางด้านหลังแต่ฉันก็ยังไม่หันไปแกล้งทำเหมือนกับว่าไม่ได้ยินเสียงหมอนั่น

“…”

มิลานคราวนี้โรมคว้าข้อมือฉันไว้ก่อนจะกระตุกเบาๆ จนฉันต้องหันกลับมา

มีอะไร

ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอน้ำเสียงที่โรมพูดต่างไปจากปกติอย่างเห็นได้ชัด วันนี้หมอนี่เป็นบ้าอะไร ผีเข้าเหรอ

แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับนาย

 

ROME SPECIALS

ผมได้แต่ฝืนกลืนก้อนอะไรบางอย่างลงไปในลำคอทันทีที่มิลานพูดจบ แน่นอนว่ามันไม่ใช่คำพูดที่หลุดออกมาแบบส่งเดช ผมรู้ว่าในเวลานี้และวินาทีนี้มิลานแทบจะไม่อยากเห็นและไม่อยากมองหน้าผมด้วยซ้ำ ผมกำข้อมือมิลานไว้แน่นราวกับกลัวว่ามันจะหายไป ในหัวสมองของผมในเวลานี้มันมีหลากหลายความรู้สึกทั้งมึนงง สับสน เสียใจ ละอายใจ ผมไม่รู้ว่าผมควรจะรู้สึกอย่างไหนก่อน

ทั้งชีวิตที่ผ่านมาผมเป็นคนที่มีความมั่นใจและเชื่อมั่นในตัวเองสูงมากไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตามแต่ทันทีที่ได้ยินไอ้ภูมิมันพูดถึงเรื่องราวระหว่างผมกับมันที่เคยบาดหมางกันผมก็อดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าเรื่องในอดีตวันนั้นมันมีผลกระทบต่อความรู้สึกของผมเป็นอย่างมากจากที่ไม่เคยคิดว่าจะทำสุดท้ายความสงสัยมันก็ทำให้ผมอดใจไม่ไหว ผมตัดสินใจเดินย้อนกลับไปหาแก้วใสที่หอเพื่อนของยัยนั่น โชคดีที่หอนี้ระบบความปลอดภัยไม่ได้แน่นหนาอะไรมากใครๆ ก็สามารถเข้าออกได้สบาย ผมไม่ได้เคาะห้องก่อนจะแง้มประตูเปิดเข้าไปเงียบๆ เนื่องจากประตูไม่ได้ล็อก ปกติผมก็เป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว นึกอยากจะทำอะไรก็ทำเลย คนอย่างผมสะกดคำว่ามารยาทไม่เก่งหรอก

แก้วใส แกคิดว่ายัยนั่นมันจะทำอะไรฉันว่านะเหมือนมันกำลังพยายามยั่วโรมของแก

ฉันรู้

ผมได้ยินบทสนทนาของแก้วใสกับเพื่อนสนิทของยัยนั่นทันทีที่ผมเดินเข้ามาในห้อง สองคนนั้นกำลังสนทนากันอยู่ตรงริมระเบียงและไม่ได้สังเกตเห็นว่าผมเดินเข้ามา เห็นแบบนั้นผมจึงเดินมาหลบตรงมุมที่มีตู้เสื้อผ้าบังไว้

แล้วแกจะเอาไง แกจะจัดการมันยังไงต่อ

ฉันเกลียดมัน ทำไมนะ มันไม่ตายๆ ไปซะตั้งแต่ตอนที่รถคว่ำ มันควรตายซะตั้งแต่ตอนนั้นทำไมมันต้องอยู่เป็นมารหัวใจฉันด้วยน้ำเสียงแก้วใสต่างไปจากปกติที่ผมเคยได้ยิน ในเวลานี้ทั้งสีหน้าและน้ำเสียงของแก้วใสมันบิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความแค้นใจ

นั่นสิ ฉันว่าเรื่องมันก็แปลกๆ อยู่นะ แกจำได้ไหมฉันว่าถ้าแกสังเกตแกจะต้องจำได้ ก่อนที่ยัยนั่นจะประสบอุบัติเหตุฉันจำได้ว่ายัยนั่นน่ะร้ายจะตายทั้งขี้วีน ขี้เหวี่ยง แถมยังชอบมีเรื่องกับคนโน้นคนนี้ไปทั่วแล้วพอแผนการของแกสำเร็จโรมกับยัยนั่นก็มีปัญหาหัวใจกันหนักมากจะกระทั่งเลิกกันตามแผนการที่แกวางไว้

ใช่ แกรู้ไหมว่าฉันต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหนว่าจะสร้างสถานการณ์ทำให้ภูมิกับยัยมิลานนอนด้วยกันได้ มันไม่ง่ายเลยแถมนายภูมิก็ไม่ได้โง่ด้วยกว่าฉันจะวางยาหมอนั่นได้

ที่แกเลือกภูมิเพราะแกรู้สินะว่าโรมกับภูมิไม่ถูกกันแล้วถ้าเกิดโรมมาเห็นว่าแฟนตัวเองกำลังมีอะไรอยู่กับศัตรูโรมก็จะคลั่งและแค้นมากเพราะคิดว่าแฟนตัวเองหักหลัง

แน่นอน ฉันน่ะรู้จักโรมดีว่าหมอนั่นรักศักดิ์ศรีตัวเองมากแค่ไหน ฉะนั้นฉันก็ไม่แปลกใจหรอกที่โรมจะโกรธมากและหาวิธีเอาคืนยัยนั่นอย่างสาสม เช่น การไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นแล้วยัยมิลานนั่นก็มาเจอ ทีนี้ปัญหาหัวใจของสองคนนั้นก็เริ่มสาหัสมากขึ้นชนิดที่ว่าเกินจะแก้ไข แก้วที่มันร้าวแล้วยังไงก็ไม่มีทางต่อติด หึผมได้ยินเสียงแก้วใสหัวเราะอย่างร้ายกาจในขณะที่ทั้งร่างกายของผมกลับชาไปทั้งตัว ความจริงที่ผมได้รับรู้มันเปรียบเสมือนอะไรหนักๆ ที่กำลังหล่นทับตัวผม คนที่ผมไม่เคยนึกถึงแท้ที่จริงแล้วกลับอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดเลยงั้นเหรอ

มีเรื่องมีราวกันจนวุ่นวายในขณะที่แกก็ได้แต่ยืนดูละครสนุกๆ สุดท้ายก็กลายเป็นแกที่ได้โรมมาครอบครอง

แกก็รู้ว่าฉันแอบรักหมอนั่นมานานแล้วแต่หมอนั่นคิดกับฉันแค่เพื่อน ถึงแม้ว่าสองคนนั้นจะมีปัญหากันอยู่บ่อยๆ แต่ฉันก็มองออกว่าโรมรักมิลานมากและความร้ายของยัยนั่นก็สามารถควบคุมโรมได้จนฉันหมันไส้และยิ่งเกลียดมันเข้าไปอีก ทำไมเหรอ ฉันไม่สวยและไม่ดีตรงไหนโรมถึงไม่สนใจฉันบ้าง เพราะถ้าโรมคบกับฉันและเลือกฉันๆ ก็คงไม่ใช้แผนการบ้าๆ นั่นหรอก

แกนี่มันนางร้ายดีๆ นี่เอง เพียงแต่ว่าตอนนี้ฉันว่ายัยมิลานนั่นดูแปลกไปฉันจำได้ว่าโรมน่ะเลิกติดต่อกับยัยนั่นแล้วชนิดที่ว่าหน้าก็ยังไม่อยากจะมอง แต่ตั้งแต่ที่มันเกิดอุบัติเหตุจู่ๆ โรมก็กลับไปคบกับมันและแกก็ยอม อีกทั้งยัยมิลานนั่นก็ดูลดความร้ายกาจลง แถมยังดูเรียบร้อยแปลกๆ ฉันว่ามันแปลกมาก

แล้วแกคิดว่าฉันเต็มใจเหรอ ไม่เลย ฉันไม่เต็มใจสักนิดและฉันรู้สึกอยากฆ่ามันทุกครั้งที่โรมอยู่ใกล้มันแต่ฉันก็ต้องสวมบทนางเอกเพื่อให้โรมสงสารและไม่เกลียดฉันๆ ไม่อยากให้โรมมองฉันแย่ไปมากกว่านี้ แต่บางทีฉันก็ยังแอบคิดเลยว่าเพราะอุบัติเหตุนั่นหรือเปล่าถึงทำให้มิลานมันเปลี่ยนไปราวกับคนละคน หรือว่ามิลานจะความจำเสื่อม

เรื่องนี้ก็น่าคิดนะเพราะถึงแม้ว่าแกกับมิลานจะไม่เคยรู้จักกันก่อนหน้านี้แต่ยัยนั่นก็มีนิสัยแปลกไปจริงๆ ตอนนี้ยัยนั่นไม่ได้มีท่าทางว่าเกลียดโรมทั้งๆ ที่หลังจากเลิกกันสองคนนั้นมองหน้ากันแทบไม่ติด

หึ ฉันไม่สนหรอก เพราะถ้ายัยนั่นความจำเสื่อมก็ดีเหมือนกัน เรื่องที่มันยั่วโรมในวันนี้ยังไงฉันก็ไม่จบแน่ๆ คิดแล้วก็ยังแค้นไม่หายเรื่องวันนั้นถ้าไม่มีคนมาช่วยไปก่อนป่านนี้ยัยนั่นคงได้มีผัวหลายคนแล้ว หึ และถ้ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ ล่ะก็ยังไงซะโรมก็ไม่มีวันหวนกลับไปหามันอีก

แต่โรมสั่งแค่ขู่ไม่ใช่เหรอแล้วแกก็แอบโทรไปบอกพวกนั้นว่าให้ข่มขืนยัยนั่นจริงๆ

เออ แต่เสือกมีคนมาช่วยมันไปก่อน ผู้หญิงคนนั้นมีอะไรดีทำไมต้องมีแต่คนหลงมัน

เธอทำแบบนี้ได้ยังไงผมกำหมัดแน่นและอยากจะกระแทกมันลงกับอะไรสักอย่างเพื่อระบายความอัดอั้นในใจออกมา น้ำเสียงของผมที่พูดออกมามันราบเรียบและรวดร้าวจนผมเองยังรู้สึกได้ นี่ผมกลายเป็นคนโง่ที่ไม่รู้อะไรเลยงั้นเหรอ

ระ โรมผมค่อยๆ เดินออกมาเผชิญหน้ากับแก้วใสและเพื่อนสนิท แก้วใสมีสีหน้าตกใจอย่างเห็นได้ชัดทันทีที่เห็นผมก่อนจะพยายามเดินเข้ามาหาแต่ผมปัดมือออกอย่างแรง ผมไม่เคยคิดและสงสัยแก้วใสในเรื่องนี้ จริงอยู่ที่แก้วใสอาจจะร้ายแต่ที่ผมยอมทำดีกับเธอก็เพราะว่าเรารู้จักกันมานาน แก้วใสเป็นน้องสาวของรุ่นพี่ที่ผมสนิทด้วยผมก็เลยเห็นเธอเป็นเพื่อนและน้องสาวคนนึงเช่นกัน ผมรู้มานานแล้วว่าแก้วใสคิดกับผมมากเกินกว่าคำว่าเพื่อนฉะนั้นตอนที่ผมเลิกกับมิลานผมก็เลยยอมควงแก้วใสแก้เหงาหวังเพียงว่าถ้าผมกลับมาทำตัวเลวๆ ควงผู้หญิงไม่ซ้ำใครบางคนอาจจะหลุดออกไปจากใจผมได้ แต่สิ่งที่ผมกลับมองข้ามไปก็คือความร้ายกาจของผู้หญิงตรงหน้าผมไม่เคยนึกสงสัยในตัวแก้วใสมาก่อนเพราะเห็นว่าแก้วใสไม่เคยรู้จักมิลาน

นะ นายมานานแล้วเหรอแก้วใสพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักสีหน้าซีดไปหมดแถมยังพยายามบีบน้ำตาด้วยท่าทางน่าสงสาร

เธอกล้าทำเรื่องพวกนั้นได้ยังไงแก้วใสทุกสิ่งทุกอย่างมันแค่เพราะว่าฉันไม่ได้รักเธอและฉันคบกับมิลานอยู่เนี่ยนะ

หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะแก้วใสกัดริมฝีปากตัวเองอย่างแรงราวกับรับไม่ได้กับคำพูดที่ผมพูด แต่แล้วมันยังไงในเมื่อเราสองคนก็ต่างคนต่างรู้ดีว่าเราคบกับด้วยเหตุผลอะไร

ฉันถามว่าเธอกล้าทำเรื่องพวกนี้ได้ยังไง!!ผมตะคอกซ้ำและยังรู้สึกได้ว่าเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบๆ ด้วยความโกรธ ใช่ ผมกำลังโกรธ ผมโกรธที่ผมโง่ โกรธที่ไม่เคยเฉลียวใจ โกรธที่ตัวเองเป็นคนอารมณ์ร้อนไม่เคยฟังคำพูดของใคร โกรธที่ตัวเองหูเบาและโกรธที่สุดนั่นคือการกระทำของผมเอง

ฉันรักนายนะ ฉันไม่อยากเห็นนายเป็นของใครแก้วใสพูดคำพูดที่แสนน่ารังเกียจนั่นออกมาทั้งน้ำตาแต่ผมไม่สงสาร

ด้วยการทำเลวกับคนอื่นงั้นเหรอผมถามย้ำพร้อมทั้งก้าวเท้าเข้าหาคนตรงหน้ามากขึ้นกว่าเดิม ส่วนแก้วใสก็พยายามก้าวถอยจนแผ่นหลังชิดกับริมระเบียง

ไม่ว่ายังไงก็ตามแต่ ตอนนี้นายเป็นของฉันและเราก็มีอะไรกันแล้วแก้วใสจ้องหน้าผมกลับอย่างท้าทาย

แล้วยังไง เธอคิดว่าฉันมีอะไรแค่กับเธองั้นเหรอส่วนเธอน่ะก็ไม่ได้ใส่ซื่ออย่างที่แสดงออกมาอย่าคิดว่าฉันไม่รู้ และอย่าคิดว่าเหตุผลงี่เง่าๆ แบบนี้จะมาเหนี่ยวรั้งอะไรฉันได้

นี่นายจะกลับไปหามิลานงั้นเหรอ ยังไงซะผู้หญิงคนนั้นก็ไม่มีทางเหมือนเดิมกับนายแล้วเพราะนายทำเลวกับมันไว้เยอะผมรู้สึกสะอึกไม่น้อยกับคำพูดที่แก้วใสจงใจพูดมันออกมา ใช่ ผมทำเลวกับมิลานไว้เยอะมาก ผมเห็นเธอเป็นเครื่องมือไว้ระบายความแค้นเพราะความเข้าใจผิด ผมจงใจทำร้ายผู้หญิงคนนั้นอย่างเลือดเย็นถึงแม้ว่ายัยนั่นจะร้องไห้อ้อนวอนผมแต่ผมก็ไม่ฟัง ก่อนหน้าที่มิลานจะความจำเสื่อมและเราทะเลาะกันมิลานก็พยายามอธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้ผมฟังทั้งน้ำตาแต่เป็นผมเองที่ไม่ยอมเชื่อคำพูดของเธอ ทุกสิ่งทุกอย่างนี้มันก็สมควรแล้วที่จะทำให้ผู้หญิงคนนั้นเกลียดผมไปตลอดชีวิต

พลั่ก!! ผมปล่อยหมัดลงบนผนังจนเลือดอาบมือไปหมด แต่นั่นยังไม่พอ มันยังไม่เพียงพอกับสิ่งที่ผมเคยทำ

นายจะไม่ฟังฉันหน่อยเหรอ ถึงฉันจะนิสัยแย่และนิสัยไม่ดีแต่ฉันมีอะไรแค่กับนายฉันไม่เคยนอกใจนายเลยนะ

ฉันอธิบายอะไรไปนายก็ไม่ฟัง แต่นายกลับเอาคืนฉันด้วยการมามีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นเนี่ยนะ ผมจำไม่เคยลืมว่าวันนั้นมิลานพูดกับผมด้วยสีหน้ากระด้างเย็นชาราวกับคนหมดความรู้สึกและผมก็เชื่อว่าวันนี้เธอคงหมดความรู้สึกกับผู้ชายอย่างผมแล้วจริงๆ

 

นายจะจับมือฉันอีกนานไหม จะมาหาเรื่องฉันอีกใช่ไหมสายตาที่มิลานมองผมมันทั้งห่างเหินและเย็นชาจนผมรู้สึกรวดร้าว แต่มันก็สมควรแล้วกับสิ่งที่ผมได้ทำไว้กับเธอ แค่นี้มันยังไม่พอผมรู้ เจ็บแค่นี้มันยังไม่พอหรอกเพราะถ้ามิลานคนตรงหน้าคือคนเดิมที่ไม่ใช่ผู้หญิงความทรงจำขาดหายที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมในตอนนี้ ผมเชื่อว่าเธอคงเอาคืนผมแบบทบต้นทบดอกเลยแหละ

“…” ผมยังยืนนิ่งและไม่ได้พูดอะไรออกไป แม้แต่คำว่า ขอโทษก็ยังรู้สึกว่ามันเป็นคำต้องห้ามสำหรับผมเลยเพราะสิ่งที่ผมทำไว้กับผู้หญิงตรงหน้าล้านคำขอโทษที่จะพูดออกไปมันก็คงไม่เพียงพอ

ฉัน...ผมจ้องใบหน้าของผู้หญิงตรงหน้าที่ยังคงอยู่ในความทรงจำเสมอมาแต่เป็นผมเองที่เลือกที่จะโกหกตัวเองว่าเกลียดเธอมากแค่ไหน

ฉัน...” ‘ขอโทษสุดท้ายผมก็ไม่กล้าพอที่จะพูดมันออกไปเลยได้แต่พูดว่าขอโทษในใจตัวเองซ้ำๆ ไม่หยุดราวกับคนบ้าและนี่ก็ยังเป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกไม่อยากให้มิลานความทรงจำกลับมาถ้าเป็นไปได้ผมอยากจะเริ่มใหม่และอยากจะชดเชยทุกสิ่งทุกอย่างให้กับผู้หญิงตรงหน้า

END ROME SPECIALS








[LOADING 200%]








Devil's Set

Devil's Flower สยบหัวใจซาตาน [พูม่า&ชิลิน] 


Devil's Rival เดิมพันอันตราย [ฮันเตอร์&บีน่า] 






Devils Heart หลุมพรางใจ [สกาย & คาร์ริน] 

เป็นภาคต่อฮันเตอร์ค่ะ


1 เม้น 1 โหวต 1 แชร์ = ล้านกำลังใจนะคะ ขอบคุณทุกคนมากๆ ค่าาาาา :)









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,208 ความคิดเห็น

  1. #1196 Kissing_kiss (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 20:04
    พระเอกดูโง่ไปเลย555
    #1,196
    0
  2. #1141 Vanika (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 10:56

    อย่าไปคบกับโรมอีกเลย เขาทำเธอเจ็บมาก ชนิดแบบที่คนดีๆเขาไม่ทำกัน ทิ้งไว้เพื่อให้ถูกข่มขืน แถมตัวเองก็มาข่มขืนเขาทุกวัน. ไม่เข้าใจว่า มิลานทนเพื่ออะไร. ต่อให้เคยรักมากแค่ไหน ก็ต้องยอมแพ้

    #1,141
    0
  3. #1075 kanchayadao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 01:16
    รออยู่นะค่ะ สนุกมนกค่ะ
    #1,075
    0
  4. #1034 dreamptk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 08:19
    สมน้ำหน้านะ เชียร์เคลวินอ่ะบอกเลยยยยย
    #1,034
    0
  5. #895 jjzon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 15:41
    อย่ายอมนะมิลานเทอิโลมเเล้วเซไปหาเคลวินเหอะ
    #895
    0
  6. #894 Qwp Qwp (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 15:39
    ถถถถถ กว่าจะเลิกโง่ โรมเอ้ยยยย - -
    #894
    0
  7. #893 FAHIIII (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 12:36
    โอ้ยยย อิโรมเลิกโง่ เคลวิลของช้านนนน ก่อกหักเส้ๆๆๆ
    #893
    0
  8. #892 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 13:20
    ตาสว่างสักทีนะอีโรม คราวนั้คงไม่โง่อีกแล้วนะ

    แต่คงยากหน่อยนะที่มิลานจะให้อภัยแกน่ะ
    #892
    0
  9. #891 mamacream (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 13:17
    หาใหม่เถอะมิลาน เรียนจบแล้วกลับอิตาลี หาใหม่ดีกว่า เคลวินก็เข้าท่าดี 555
    #891
    0
  10. #890 barara~ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 12:02
    สมจ้าาาา
    #890
    0
  11. #889 Venisa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 10:57
    เลวมากนะโรม ไม่คู่ควรกับมิลานเลย อยู่กับนางแก้วขุ่นนะดีแล้ว เหมาะสมกันดี อย่ามายุ่งกับคนดีๆเลย
    #889
    0
  12. #888 sea_rain (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 10:43
    สมน้ำหน้า
    #888
    0
  13. #887 Sklogss_97 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 10:30
    หายโง่แล้วหรอโรม?
    #887
    0
  14. #886 dsnfdskjfpodsl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 09:42
    มาต่อไวๆนะคะ
    #886
    0
  15. #885 4001 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 09:21
    ออกเจแล้วเหรอโรม ควายมานานกว่าจะฉลาดแต่สายไปแล้วล่ะ

    บอกตรงๆขยะแขยงโรมมากเลวพอพอกับยัยแก้วใสเมียนางนั่นแหละ

    ถ้าเราเป็นมิลานต่อให้รักยังไงก็ไม่กลับไปหาโรมรักมากแต่ไม่เคยเชื่อใจไว้ใจไม่รู้จักใช้สมองให้ยัยแก้วใสสนตะพาย

    แถมเอากับยัยนั้นจนพรุนละแค่คิดว่าต้องใช้ผู้ชายร่วมกับยัยนั่นก็ขยะแขยงจะแย่
    #885
    0
  16. #884 Kie (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 09:01
    สมน้ำหน้าแกโรมสมน้ำหน้าแกจริงๆฉันไม่สงสารแกเลยสักนิดเหอะ!!!ทำกับเขาไว้มากมายแล้วมาเรียกร้องอะไรตอนนี้ห๊ะ!แกอ่ะมันต้องน้ำตาเช็ดหัวเค่าถึงจะสาสม หึ!!!
    #884
    0
  17. #883 annjaijai (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 08:50
    เชียร์เควินด้วย
    #883
    0
  18. #882 เรนิตา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 08:41
    สิ่งที่เห็นบางทีมันก็ไม่ใช่สิ่งที่เป็นก็ได้นะโรมสู้ๆนะ
    #882
    0
  19. #881 janejanejanee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 03:36
    อย่าแคร์ไปเอาเควินดีกว่าลำใยอีโรมโง่มาตั้งนานกว่าจะฉลาด เคลวินดีกว่า ให้อีโรมอกแตกตายไปเลย
    #881
    0
  20. #880 แค่คนเลว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 01:21
    พึ่งจะตาสว่างเค้าพูดทีแรกก็ไม่ฟังมิลานเล่นตัวเยอะๆลูก...ผู้ล้อมหน้าล้อมหลังเลยสาวจริงๆลูกเจ้
    #880
    0
  21. #878 Pthadee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 00:34
    ทำเค้าไว้เยอะ กลัวเเทนโรมเลยยย ขอให้เเฮปปี้
    #878
    0
  22. #877 TeeraratPin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 00:10
    มาต่อไวๆนะคะ
    #877
    0
  23. #876 Omm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 23:13
    รับไม่ได้เลย นางเอกจะโดนข่มขืนพระเอกเมิน โคตรเลวเลยผู้ชายอย่างนี้ก็มีด้วย ไปชอบเคลวินเถอะยังมีความเป็นสุภาพบุรุษมากกว่าโรมอีก นี่เหรอพระเอก อินหน่ะ
    #876
    0
  24. #873 MOD2527 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 10:23
    โรมโดนแก้วใสจัดฉากชัวร์พระเอกโง่
    #873
    0
  25. วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 01:37
    รอนานนนนนนนนนนนนมากกกกกกกกกก สู้ ๆ นะไรท์
    #871
    1