The War of Love สงครามหัวใจ

ตอนที่ 12 : The War of Love สงครามหัวใจ :: CHEPTER 11 [LOADING 150%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    18 พ.ค. 62







11

ความทรงจำที่ขาดหาย



เคลวิน นายมาทำอะไรแถวนี้ฉันถามขึ้นตอนที่เคลวินเดินออกมาจากร้านขายยา พอหมอนั่นหันมาเห็นฉันก็มีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย

ผู้หญิงของศัตรูเคลวินพึมพำกับตัวเองเบาๆ พร้อมขมวดคิ้วแต่ฉันมองว่ามันดูกวนฝ่าเท้ามากกว่า

ไม่ต้องย้ำบ่อยๆ ก็ได้มั้ง สรุปนายมาทำอะไร

เมื่อคืนไอ้ภูมิมันมามีเรื่องแถวนี้ วันนี้ฉันก็มาเก็บศพมัน

ห่ะ เพื่อนนายที่ชื่อภูมิตายแล้วเหรอเมื่อคืนฉันยังเพิ่งคุยด้วยอยู่เลยฉันถามขึ้นด้วยความตกใจ

ขวัญอ่อนจริงแม่คุณ หมอนั่นมันไม่ตายง่ายๆ หรอกเคลวินส่ายหัวไปมา นี่ฉันดูน่าตลกขนาดนั้นเลยเหรอ ว่าแต่เธอเถอะ เจ็บอยู่ไม่ใช่หรือไงนี่เดินไหวแล้วเหรอ

ก็ดีขึ้นแล้วแต่รู้สึกไม่สบายนิดหน่อยก็เลยลงมาซื้อยากิน

อืม ฉันไปล่ะวันนี้ธุระเยอะเคลวินตีสีหน้าเย็นชาใส่ฉันอย่างที่เคยทำก่อนจะเดินผ่านหน้าฉันไปแทบจะทันทีเห็นแบบนั้นฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเพราะคิดว่าเคลวินน่าจะเป็นคนแบบนี้อยู่แล้วก่อนจะเดินไปคุยกับเภสัชกรบอกอาการที่ตัวเองกำลังเป็นอยู่ หลังจากจ่ายเงินค่ายาเรียบร้อยแล้วตอนที่ฉันกำลังจะเดินออกจากร้านขายยากลับเห็นถุงยาของใครก็ไม่รู้วางอยู่ตรงเก้าอี้ที่อยู่เยื้องๆ กับประตูเลยตัดสินใจหยิบขึ้นมาดูด้วยความแปลกใจด้านในถุงยามีพวกอุปกรณ์ทำแผลกับล้างแผล

โทษนะคะ อุปกรณ์ล้างแผลนี่ของใครก็ไม่รู้ พอดีหนูเห็นมันวางอยู่ตรงเก้าอี้นี่ คิดว่าน่าจะมีคนลืมนะคะฉันหันกลับไปพูดกับเภสัชกรที่ขายยา

อ่อ น่าจะเป็นของน้องผู้ชายคนเมื่อกี้นี้นะคะ

เอ่อ คนที่คุยอยู่กับหนูเมื่อกี้นี้เหรอคะ

ใช่ค่ะ สงสัยน้องเขาคงลืมไว้เคลวินลืมอุปกรณ์ทำแผลงั้นเหรอ สงสัยคงจะซื้อไปทำแผลให้ภูมิหรือเปล่าหมอนั่นเพิ่งมีเรื่องมาไม่ใช่เหรอ

ค่ะ ถ้างั้นหนูฝากไว้ที่คุณได้ไหมคะคิดว่าหมอนั่นน่าจะกลับมาเอา

ได้ค่ะคุณเภาสัชกรยิ้มกลับอย่างใจดีก่อนจะรับถุงยาไป

ฉันเดินออกจากร้านขายยาก่อนจะหาอะไรกินที่ข้างทางหลังจากนั้นก็ขึ้นห้องและก็ไม่ลืมที่จะกินยาก่อนจะรีบนอนพัก ช่วงนี้ยิ่งเรียนไม่ทันอยู่ด้วยอีกอย่างฉันก็ใกล้จะเรียนจบแล้ว ฉันแค่ไม่อยากให้สิ่งที่กำลังประสบอยู่มาทำลายอนาคต อีกเรื่องก็คือฉันคิดดีแล้วว่าหลังจากเรียนจบฉันจะกลับบ้าน ฉันจะกลับไปอยู่กับครอบครัวของฉันที่ไม่ใช่ที่นี่ คิดได้แบบนี้ก็รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อยก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง ฉันรู้สึกได้ถึงแรงสั่นจากโทรศัพท์ที่ดังขึ้นนับครั้งไม่ถ้วนแต่ฉันก็เลือกที่จะไม่รับมัน

 

ROME SPECIALS

เฮ้ยมึง มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้วันนี้มึงไม่อยู่กับหวานใจของมึงแล้วหรือไงไอ้เฟร็ดตบบ่าผมเบาๆ ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงข้างๆ ผม หลังจากเลิกเรียนผมก็ตรงดิ่งมาที่บ้านไอ้เฟร็ดทันที โชคดีที่มันกลับมาถึงบ้านแล้ว

มึงหมายถึงแก้วใสงั้นเหรอผมแสยะยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นโดยที่ไม่ได้หันกลับไปมองไอ้เฟร็ดเลยสักนิด

อ้าว รู้ด้วย แสดงว่านี่คือตัวจริงแล้วใช่ไหมวะไอ้เฟร็ดหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะยื่นบุหรี่มาให้ผม

เหอะ มึงจะเอาอะไรมากมายกับคนอย่างกูผมส่ายหน้าเล็กน้อยอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะคาบบุหรี่พร้อมกับจุดสูบ

ก็เพราะกูรู้ไงว่ามึงเป็นยังไง กูเป็นเพื่อนมึงมาตั้งแต่เด็กแค่มึงอ้าปากกูก็รู้หมดแล้วว่ามึงคิดอะไร

หึหึ เออก็จริง ไอ้เฟร็ดมันรู้สันดานของผมมากกว่าเพื่อนทุกคน

แล้วนี่มึงมีเรื่องอะไร ร้อยวันพันปีมึงไม่เคยมาหากู วันนี้มิลานก็ไม่มาเรียนโทรไปก็ไม่รับไม่ใช่ว่ามึงไปรังแกอะไรยัยนั่นอีกนะ

ผู้หญิงคนนั้นไม่ไปเรียนงั้นเหรอ

อืม ตอนแรกกูกะว่าจะไปดูที่คอนโดซะหน่อยแต่มึงดันมาก่อนพอดี

อืมผมอัดบุหรี่เข้าปอดไม่หยุด หลังกลับมาจากคอนโดมิลานผมก็ยังไม่ได้นอนต่อเลยในหัวของผมมันมีแต่ภาพผู้หญิงคนนั้นวนเวียนเข้ามาในหัวอย่างไม่หยุดหย่อน ไอ้เฟร็ด มึงคิดว่าอีกนานไหมมิลานถึงจะจำเรื่องทั้งหมดได้ผมตัดสินใจหันไปถามไอ้เฟร็ดใจนึงผมก็อยากให้ผู้หญิงคนนั้นจำเรื่องราวได้ทั้งหมดเร็วๆ แต่อีกใจ.. ผมไม่รู้ว่าผมต้องการอะไรกันแน่

กูก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เท่าที่คุยกับหมอมาเขาก็บอกว่ามิลานจะจำทุกอย่างได้เหมือนเดิมแต่แค่ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน ฮ่าๆๆ ทำไมวะ เบื่อเล่นบทบาทแฟนจอมปลอมแล้วหรือไงไอ้เฟร็ดหัวเราะราวกับเห็นเป็นเรื่องสนุก

จอมปลอมอะไร ก็มึงไม่ใช่เหรอที่เป็นคนบอกความจริงทุกอย่างกับยั่ยนั่น

ทำไงได้ ก็วันนั้นมิลานร้องไห้มาหากูถึงบ้านแถมยังคาดคั้นให้กูเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง นี่กูยังไม่ได้ด่ามึงเลยนะไม่ต้องบอกก็รู้ว่าวันนั้นมึงทำอะไรมิลานใช่ไหม

“…”

หึ เงียบแบบนี้ว่าจบไอ้เฟร็ดมันก็ผลักหัวผมอย่างแรง ถึงแม้ว่ายัยนั่นจะจำอะไรไม่ได้แต่มึงก็ไม่มีสิทธิ์ไปบังคับขืนใจแบบนั้นนะเว้ย มึงอย่าลืมว่ามิลานก็เป็นเพื่อนรักกูการที่กูทนเห็นเพื่อนอยู่ในสภาพนั้นไม่ได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

วันนั้นกูหงุดหงิดไปหน่อยผมกับไอ้เฟร็ดต่างคนต่างเงียบไปสักพักกระทั่งไอ้เฟร็ดมันคงทนไม่ไหวละมั้งมันก็เลยหันมาถามคำถามกับผมแทน จริงๆ มันเคยคาดคั้นเรื่องนี้กับผมมาสักพักแล้วแต่ผมไม่อยากบอกเพราะคิดว่าเป็นเรื่องส่วนตัว

ไอ้โรม จริงๆ แล้วกูกับมึงก็ไม่เคยมีความลับต่อกันนะ เมื่อไหร่มึงจะบอกกูสักทีว่าทำไมมึงกับมิลานถึงเลิกกัน

มึงอยากรู้จริงๆ เหรอผมพูดขึ้นแต่ความคิดของผมมันกลับหวนนึกไปถึงเรื่องราวในอดีต ไม่เคยมีใครรู้ว่าผมต้องผ่านช่วงเวลาที่เจ็บปวดมายังไงจริงอยู่ที่หลายคนอาจจะเห็นว่าร่างกายผมเจ็บแต่เหตุผลที่แท้จริงของมันกลับไม่เคยมีใครรู้นอกจากผมแล้วก็ผู้หญิงคนนั้น

เออดิ กูอยากรู้ใจจะขาดว่าทำไมมึงถึงทำตัวเหี้ยได้ขนาดนี้ กูบอกตรงๆ เลยนะว่ากูไม่ชอบผู้หญิงที่ชื่อแก้วใสเลยสักนิดกูว่ายัยนั่นแม่งไม่ได้ใสอย่างที่มึงคิดหรอก

กูรู้ผมเหยียบบุหรี่ที่พื้นก่อนจะหยิบกระป๋องเบียร์ข้างตัวมาเปิดพร้อมกับกระดกเข้าปาก

เมื่อก่อนมึงเคยบอกกูไม่ใช่เหรอว่ามิลานจะเป็นคนสุดท้ายของมึง แล้วมึงก็เคยบอกกูด้วยว่า..

กูเคยบอกมึงว่ากูรักมิลานมากขนาดไหนผมต่อไอ้เฟร็ดจนจบประโยคคำพูดพวกนี้ผมเคยพูดเองทำไมผมจะจำไม่ได้ ผมแค่นยิ้มออกมาอย่างฝืนทนเต็มที

ใช่ มึงเคยพูด

มิลานเป็นผู้หญิงคนแรกที่ทำให้กูรู้สึกว่าความรักมันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดและมิลานก็เป็นผู้หญิงคนแรกอีกเหมือนกันที่ทำให้กูรู้ว่าแท้จริงแล้วความรักกับความเจ็บปวดเป็นของคู่กันผมถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อในสมองหวนนึกไปถึงเรื่องราวในอดีต

นี่ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้มึงทำเลวใส่มิลานไว้ยังไง กูกำลังคิดอยู่พอดีว่ามึงแม่งโคตรจะเป็นผู้ชายที่ดีมากไอ้เฟร็ดหัวเราะเบาๆ

แล้วเมื่อก่อนกูไม่ดีเหรอ

หึ ก็ดีมากกว่าตอนนี้

ทำดีไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก

โรมบ้า

บ้าก็บ้ารักเธอนั่นแหละ

แหวะน้ำเน่า

ผมตัดสินใจหันไปหาไอ้เฟร็ดที่กำลังนั่งเท้าคางจ้องหน้าผมเงียบๆ ผมรู้ว่ามันกำลังรอฟังเรื่องราวจากผมอยู่

มิลานไม่ได้มีแค่กู

ว่าไงนะ

มึงฟังไม่ผิดหรอก

กูรู้ว่ากูฟังไม่ผิด แต่กูไม่เชื่อเฟร็ดมันทำสีหน้าแบบไม่เชื่ออย่างจริงๆ จังๆ พร้อมทั้งส่ายหัวไปมาราวกับคนบ้า

มึงไม่เห็นแบบกูมึงไม่เข้าใจหรอกว่ากูต้องเจออะไรมาบ้าง

มึงเห็นอะไรมา

“…” ผมหันหน้าหนีไอ้เฟร็ด มันเป็นเรื่องยากที่จะพูดมันออกมา หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้นผมก็ตัดสินใจกลบฝังเรื่องราวเหล่านั้นไว้ในอดีต ผมไม่เคยคิดที่จะพูดถึงมันอีกเพราะยิ่งนึกถึงมันก็เหมือนมีคมมีดนับร้อยนับพันกำลังกรีดแทงความรู้สึก

มึงพูดมาไอ้โรม มึงไปเห็นอะไรเฟร็ดพยายามข่มอารมณ์ร้อนใจแต่ผมก็เลือกที่จะเงียบอีก

“…”

ไอ้โรม มึงอย่าเก็บเงียบ เรื่องมันเป็นยังไงทำไมมึงต้องปิดบังกูและนี่ใช่ไหมคือสาเหตุที่ทำให้มึงถูกกระทืบปางตาย

“…”

โรม!!

กูเห็นมิลานมีอะไรอยู่กับผู้ชายคนอื่น พอใจมึงยังผมตัดสินใจพูดเรื่องราวที่ไม่อยากจะพูดมากที่สุดออกไป บอกแล้วว่ายิ่งพูดมันก็ยิ่งตอกย้ำ ไม่สู้เงียบและทำลืมๆ มันไปยังจะดีกว่าแต่ผมก็ไม่เคยทำได้

ว่าไงนะไอ้เฟร็ดทำหน้าช็อกจะบอกให้อะไรให้ว่าถ้ามันได้อยู่ในสถานการณ์เดียวกับผมในวันนั้นมันจะช็อกยิ่งกว่านี้อีก

มึงคงไม่เชื่ออีกสินะผมกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ ก็รู้อยู่แล้วว่ามันไม่เชื่อ

ใช่ กูไม่เชื่อ กูเป็นเพื่อนกับมิลานมา กูรู้จักนิสัยมันดีว่ามันไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น

ถ้างั้นมึงลองบอกกูหน่อยว่าไอ้เรื่องที่กูเห็นมิลานกำลังนอนอยู่กับผู้ชายคนอื่นบนเตียงมันคืออะไรกูเห็นกับตา มึงจะบอกว่ามิลานสร้างสถานการณ์งั้นเหรอ

ก็แล้วถ้ามิลานมันถูกใส่ร้ายจริงๆ ล่ะ มึงมีศัตรูตั้งเยอะเรื่องนี้ใครๆ ก็รู้

แล้วมึงคิดว่าใครมันจะกล้าทำเรื่องแบบนี้กับกู

แก๊งไอ้เคลวินไง

หึ ไม่ใช่หรอก

ถ้างั้นมึงคิดว่าเป็นใคร อีกอย่างผู้ชายที่นอนอยู่กับมิลานคือใคร

มึงไม่ต้องรู้หรอก รอให้กูจัดการเรื่องบางอย่างให้ชัดเจนก่อน

มึงจะจัดการอะไรของมึงอีก กูไม่รู้ว่ามึงกำลังทำอะไรอยู่นะแต่แค่นี้มึงยังทำร้ายจิตใจมิลานไม่พอเหรอ หรือมึงต้องการให้ใครคนใดคนนึงตายกันไปข้างนึงเลยมึงถึงจะพอใจผมรู้ว่าเฟร็ดมันห่วงทั้งความรู้สึกของผมและความรู้สึกของมิลาน แต่ถ้าใครไม่ได้เจอเรื่องบ้าๆ นั่นแบบผมก็คงไม่มีวันเข้าใจ

หึ มึงยังรู้จักมิลานน้อยไปและถ้ากูบอกมึงอีกว่ามิลานเป็นคนจ้างคนมากระทืบกูปางตายในตอนนั้นมึงยังจะเข้าข้างมิลานอีกไหม

คราวนี้ไอ้เฟร็ดสบถเสียงดังกว่าเก่าในขณะที่ผมแค่นยิ้มออกมาอย่างสมเพชตัวเอง ผมเคยได้ยินไอ้ประโยคที่ว่ายิ่งรักมากก็เกลียดมากมานับครั้งไม่ถ้วน จริงๆ ผมไม่เคยเข้าใจเลยจนกระทั่งผมเจอเข้ากับตัวเองแต่ความรู้สึกของผมมันกลายเป็นความรู้สึกทั้งรักทั้งเกลียด

ก็ไอ้ที่มาของเหล็กที่แขนข้างนี้ของกูนี่ไงผมชี้ไปที่ช่วงแขนด้านขวา ตอนนั้นผมโดนกระทืบจนแขนหักปัจจุบันยังดามเหล็กไว้อยู่เลยแต่สภาพการใช้งานปกติดีทุกอย่าง

นี่กูพลาดอะไรไปวะ เดี๋ยวนะ คือกูงงไปหมดแล้วกูอยากรู้ว่าก่อนที่มึงจะโดนกระทืบมันจะต้องมีเหตุอะไรสักอย่างที่ทำให้มิลานจ้างคนมากระทืบมึง กูรู้จักนิสัยเพื่อนกูดี ยัยนั่นเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น จู่ๆ จะจ้างคนมากระทืบมึงแบบไม่มีสาเหตุเนี่ยนะ

ผมพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงให้มันรู้ว่ามันเข้าใจถูกต้องแล้ว

สาเหตุอะไรของมึง

พอหลังจากวันที่กูเห็นมิลานนอนอยู่กับผู้ชายคนอื่น กูก็ประชดมิลานโดยการไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น สุดท้ายเราก็เลิกกัน มิลานแค้นกูมากก็เลยจ้างคนมาจัดการกู

มึงมันชั่วไอ้เฟร็ดผลักหัวผมอย่างแรง

แล้วทำไมมึงไม่ว่ายัยนั่นด้วย มึงรู้ไหมว่าตอนนั้นกูเกือบตาย กูทรมานมากแค่ไหนมึงก็เห็น

ถ้าเรื่องที่มึงพูดเป็นความจริงมิลานก็มีส่วนผิดอยู่แล้ว แต่มึงไปเอาความมั่นใจมาจากไหนว่ามิลานเป็นคนส่งคนมากระทืบมึง

แล้วมึงคิดว่าเรื่องแค่นี้กูสืบไม่ได้หรือไง

กูอยากจะรู้จริงๆ ว่าถ้าเรื่องทุกอย่างที่มึงกับมิลานเข้าใจไม่ได้เป็นอย่างที่พวกมึงคิด คราวนี้พวกมึงจะทำยังไง โดยเฉพาะมึงไอ้เฟร็ดส่ายหัวไปมาคล้ายกับว่ามันยังคงไม่เชื่อเรื่องที่ผมพูด แต่ใครสนล่ะ

มึงยังไม่รู้จักนิสัยผู้หญิงคนนั้นดีพอมึงอย่ามั่นใจมากไปดีกว่า ยังไงซะกูก็จะไม่กลับไปหามิลานอีกแล้ว

กูจะคอยดูนะ จะโกหกอะไรก็โกหกไปแต่โกหกหัวใจตัวเองน่ะมันยากเว้ย

END ROME SPECIALS

 

ไม่แน่ใจว่าฉันเผลอหลับไปกี่ชั่วโมงแต่ตอนที่ตื่นขึ้นมาอาการปวดหัวมันก็เริ่มทุเลาลงบ้าง อย่างน้อยก็ดีกว่าเมื่อเช้านี้มาก ฉันหยิบโทรศัพท์ข้างตัวขึ้นมาดูเวลาก่อนจะชะงักเล็กน้อยตอนเห็นตัวเลขบนหน้าจอมือถือบอกเวลาหนึ่งทุ่มตรง ให้ตายเหอะ นี่ฉันเผลอหลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอและมันยังเป็นการนอนหลับที่เรียกได้ว่าหลับลึกด้วย เพราะฉันไม่ฝันหรือไม่สะดุ้งตื่นเลย โทรศัพท์ฉันก็เปิดสั่นไว้ คิดได้แบบนั้นฉันจึงเปิดโทรศัพท์ขึ้นดูอีกครั้งก่อนจะพบว่ามีเบอร์โทรเข้าที่ไม่ได้รับประมาณหกสิบกว่าสาย ข้อความอีกเป็นสิบ แถมไลน์ยังเด้งเข้ามาเรื่อยๆ

นี่ฉันยังไม่ได้ตายนะฉันบ่นแบบไม่จริงจังก่อนจะเดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ หลังจากเช็ดตัวเสร็จก็เดินลงมาชั้นล่างเพื่อหาอะไรกินสุดท้ายก็มาจบลงที่ร้านข้าวต้มข้างทาง

หือฉันเงยหน้าขึ้นมาจากหน้าจอโทรศัพท์เพราะกำลังคุยแชทอยู่กับอัศวิน หมอนั่นเอาแต่บ่นๆๆๆ เรื่องที่ฉันไม่รับโทรศัพท์แถมยังไม่ยอมตอบไลน์กลับตั้งหลายชั่วโมง ส่วนเฟร็ดก็โทรมาหาฉันไม่หยุดแต่ตอนที่เดินลงมาจากคอนโดฉันโทรกลับไปหาหมอนั่นแล้ว

นายเองเหรอฉันค่อนข้างแปลกใจที่เห็นเคลวินอยู่ที่นี่

ดูนี่ซะก่อนว่าเธอทำอะไรเคลวินชี้นิ้วไปที่ถุงอะไรสักอย่างที่หมอนั่นวางแปะอยู่ตรงหน้าฉัน

อะไร

เธอยังจะกล้าถามเหรอเคลวินเลิกคิ้วก่อนจะทำหน้าหงุดหงิด

ก็ใช่น่ะสิ นี่ฉันงงไปหมดแล้วนะว่าจบฉันก็หยิบถุงตรงหน้าขึ้นมาดู จะว่าไปมันก็คุ้นๆ นะ แต่พอฉันเปิดดูของที่อยู่ด้านในถุงเท่านั้นแหละฉันถึงได้รู้ว่ามันคืออะไร นี่มันอุปกรณ์ทำแผลนิ แล้วยังไง นายเอามาให้ฉันทำไมฉันจำได้ว่านายลืมไว้ที่ร้านขายยา

ฉันเนี่ยนะลืม

ใช่ นายลืม เพราะฉันเห็นมันวางไว้ พอฉันรู้ว่าเป็นของนายฉันก็ฝากไว้ที่ร้ายขายยาเผื่อนายจะกลับมาเอา

เธอจะบ้าเหรอ นี่ถ้าฉันไม่ย้อนกลับไปฉันคงไม่รู้ว่าเธอไม่ได้เอามันไปด้วยแถมยังฝากถุงยานี่ไว้กับเภสัชกร

ก็แล้วถ้านายไม่ลืมนายจะวางไว้ทำไมล่ะ ฉันจำได้ว่านายบอกว่าเพื่อนนายมีเรื่อง

เออ เพื่อนฉันมีเรื่อง แต่เพื่อนฉันก็ไม่ได้เปราะบางถึงขนาดต้องการคนทำแผลให้

แล้วฉันจะรู้เหรอ

ก็เธอมันโง่ไง ดึงสติหน่อยฉันได้แต่นั่งอ้าปากหวอในขณะที่เคลวินกระแทก ย้ำว่ากระแทกตัวนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม วันนี้หมอนี่มาอารมณ์ไหน บางทีเคลวินก็มีอารมณ์แปรปรวนแบบแปลกๆ

สรุปว่านายซื้ออุปกรณ์ทำแผลพวกนั้นมาให้ใครถ้าไม่ใช่เพื่อนนาย

ผู้หญิงของศัตรู เธอนี่มันโง่เง่าจริงๆเคลวินส่ายหัวไปมาก่อนจะหันไปสั่งข้าวต้มบ้าง ระหว่างที่รอข้าวมาเสิร์ฟทั้งฉันและเคลวินก็เอาแต่นั่งเงียบ เคลวินก้มหน้าลงพิมพ์ๆ กดๆ อะไรสักอย่างในโทรศัพท์ ส่วนฉันก็กำลังแชทอยู่กับอัศวินหมอนั่นบอกจะมาหาตอนที่ฉันบอกว่าป่วยแต่ฉันก็บอกกลับไปว่าอาการดีขึ้นแล้ว

มาแล้วๆ ขอโทษที่ให้รอนานวันนี้คนเยอะมากเลย เด็กที่ช่วยงานในร้านก็ไม่อยู่คุณลุงที่ยกถาดข้าวต้มมาส่งกล่าวขอโทษพร้อมกับสีหน้าที่ดูเหนื่อยๆ

ไม่เป็นไรค่ะลุง แค่นี้สบายมากเลยฉันยิ้มตอบกลับไป

อ๋อ หนูนั่นเอง หนูอยู่ที่คอนโดนี้ใช่ไหมลุงเคยเห็นหนูบ่อยๆ นะแต่ว่าเมื่อก่อนหนูไม่เคยแวะมากินข้าวต้มร้านลุงเลย เดี๋ยวนี้หันมาชอบกินข้าวต้มรอบดึกแล้วเรอะคุณลุงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

เอ่อ.. ค่ะฉันยิ้มตอบกลับไปก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ฉันมองกับข้าวตรงหน้าที่มีทั้งผัดหอยลาย ผัดกุยช่ายขาวเต้าหู้หมูสับ ผัดผักบุ้ง ปลากะพงนึ่งซีอิ๊ว ต้มจับฉ่าย

ฉันจำได้ว่าฉันสั่งแค่ผัดหอยลายกับผัดผักบุ้งฉันถามเคลวิน ส่วนเคลวินก็กำลังจ้องกับข้าวตรงหน้าก่อนจะยักไหล่กลับมาอย่างไม่สนใจ

ฉันสั่งเอง ฉันกำลังหิวถ้าเธอไม่อยากกินเธอก็กินแค่ส่วนของเธอสิผู้หญิงของศัตรู

ฉันชื่อมิลานฉันย้ำกลับไป เรียกว่าผู้หญิงของศัตรูครั้งสองครั้งไม่เท่าไรหรอก แต่พอเรียกแบบนี้บ่อยๆ ก็ชักรำคาญเหมือนกัน อีกอย่างฉันก็ไม่ใช่ผู้หญิงของโรมด้วย

ฉันพอใจจะเรียกแบบนี้มีอะไรไหม

นี่จะเห็นแก่ที่นายช่วยฉันไว้หรอกนะ ไม่งั้นฉันไม่ยอมกินข้าวร่วมโต๊ะกับคนนิสัยไม่ดีอย่างนายหรอกฉันกัดฟันกรอดๆ อย่างมีอารมณ์ บางทีหมอนี่ก็เป็นคนที่แบบ.. เหมือนผีผลุบๆ โผล่ๆ นึกจะมาก็มา นึกจะไปก็ไป

ฉันก็ไม่ค่อยอยากกินข้าวร่วมกับผู้หญิงของศัตรูแบบเธอหรอกเคลวินตอกกลับมาตอนที่ยังตักกับข้าวเข้าปากไม่หยุด

ตะกละ

เรื่องของฉัน

หลังจากกินข้าวต้มมื้ออึดอัดมากที่สุดเท่าที่ฉันจำความได้ เคลวินก็ลุกออกไปโดยที่ไม่ลืมวางเงินไว้ หมอนั่นไม่ยอมพูดอะไรกับฉันสักคำระหว่างที่กำลังกินซึ่งนั่นก็ดีแล้วแหละจะไปหวังอะไรกับคนที่ไม่ค่อยมีมนุษย์สัมพันธ์แถมยังไร้มารยาทแบบเคลวิน ยังดีหน่อยที่หมอนั่นยังพอเป็นคนมีน้ำใจอยู่บ้าง ฉันหยิบเงินจำนวนนึงที่เคลวินทิ้งไว้ขึ้นมาดูก่อนจะพบว่าหมอนั่นให้เงินมาเกินจำนวนด้วยซ้ำ เอาเป็นว่ามันมากพอที่จะจ่ายค่าอาหารมื้อนี้และยังมีส่วนที่เหลือที่สามารถเอาไปซื้อขนมมากินเล่นได้อีกหลายห่อเอาเป็นว่าถ้าเจอกันอีกครั้งฉันจะเอาเงินทอนคืนหมอนั่นแล้วกัน

 

วันนี้อาการป่วยของฉันดีขึ้นกว่าเมื่อวานเยอะมากก็เลยมาเรียนตามปกติ อีกไม่นานฉันก็จะเรียนจบแล้วตอนนี้ในหัวสมองฉันเอาแต่คิดเรื่องเรียนจบ ฉันไม่แน่ใจว่าหลังจากเรียนจบฉันจะหางานทำอยู่ที่นี่ต่อหรือกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่ที่เมืองนอก และตอนที่ฉันกำลังจะเดินไปที่คณะสายตาของฉันดันเหลือบไปเห็นโรมกับแก้วใสเลยแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น แต่ก็ใช่ว่าเรื่องต่างๆ มันจะง่ายอย่างที่ฉันคิดเสมอไป

สวัสดี มิลานแก้วใสทักฉัน ส่วนที่แขนของยัยนั่นกำลังคล้องแขนของโรมอยู่

หึฉันแสยะยิ้มตอบกลับไป เคยสัมผัสถึงคำว่า เกลียดจนซึมลึกไปถึงขั้วหัวใจไหม นี่คือความรู้สึกของฉันในตอนนี้

ดูเธออารมณ์ไม่ค่อยดีเลยแก้วใสยังคงทำหน้าตาใสซื่อใส่ฉันแต่ฉันไม่ตอบ คราวนี้ฉันเลือกที่จะเดินผ่านแก้วใสและโรมไปโดยที่ไม่แม้แต่จะชายตามองแต่แก้วใสกลับคว้าข้อมือฉันไว้ เห็นโรมบอกว่าตัดขาดจากเธอแล้วแก้วใสยังคงพูดต่อไป คราวนี้ฉันก็เลยตัดสินใจหันกลับมาเผชิญหน้ากับแก้วใสและโรม ฉันสบตากับโรมก่อนจะหันมามองแก้วใส

แล้วเขาได้บอกเธอไหมล่ะว่าทำไมถึงตัดขาดจากฉัน

โรมบอกว่าเธอหน้าไม่อาย เอ่อ.. บอกว่าเธอนอนกับผู้ชายไปทั่ว

ได้ยินแบบนั้นฉันก็เหลือบไปมองโรมก่อนจะแค่นยิ้มออกมานิดๆ นายว่างั้นเหรอโรมคนตรงหน้าไม่ตอบแต่กลับสาดสายตาเย็นชาใส่ฉันอย่างไม่ยอมแพ้

อย่างฉันเนี่ยนะเคยนอนกับผู้ชายไปทั่วฉันพูดขึ้นพร้อมทั้งชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง เอาผู้หญิงของนายไปเก็บด้วยนะโรมหน้าด้านไม่พอแถมยังรอบกัดคนอื่นไม่เลิก

นี่เธอ..แก้วใสทำท่าจะแวดใส่แต่ฉันไม่ได้สนใจ กินของเน่าติดต่อกันหลายคืน อร่อยดีไหมโรม โอ๊ะ.. ดูเหมือนนายจะชอบนะเพราะนายหยุดกินไม่ได้เลยฉันกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะเดินออกมาจากคนทั้งคู่ ไอ้เลว ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ทำไมคนแบบโรมต้องเกิดมาบนโลกใบนี้ด้วย เคลวินที่ฉันเคยคิดว่าร้ายยังร้ายไม่เท่าโรมเลย เมื่อไหร่ฉันจะหนีผู้ชายเฮงซวยกับผู้หญิงสารเลวคนนั้นพ้น ฉันจะทำยังไงกับคนอย่างนายดีนะ

 

ตกเย็นฉันเดินออกมาจากมหาลัยพร้อมกับอัศวินและเฟร็ด จุดมุ่งหมายของเราก็คือหอของเพื่อนชายคนนึงที่สนิทกับเฟร็ดหมอนั่นบอกว่าจะไปเอาแผ่นเกมส์อะไรก็ไม่รู้ที่หอเพื่อน

ทำไมจู่ๆ แกก็เป็นไข้อ่ะวันก่อนก็ไม่เห็นมีท่าทีว่าจะป่วยอัศวินหันมาถามด้วยความสงสัย

แหม เวลาจะเป็นไข้นี่มันเลือกเวลาได้ป่ะจู่ๆ มันก็เป็นฉันเลี่ยงที่จะตอบความจริงไปและไม่ได้เล่าเรื่องที่ฉันเกือบโดนข่มขืนให้เพื่อนฟังด้วย เพราะฉันรู้ว่าถ้าเล่าไปอัศวินจะต้องไปหาเรื่องโรมแน่ๆ

เหรอ แล้วนี่กินยายังเนี่ยพูดจบอัศวินก็ใช้หลังมือมาวางบนหน้าผากฉัน ตัวก็ไม่ค่อยร้อนแล้วนะ

เออ แต่อยากนอนพักผ่อนเฉยๆ

เอาน่า เดี๋ยวไปส่งรอก่อน

ให้ไวด้วยนะ หิวข้าว เออ อัศวิน แกอย่าลืมไปเอารถให้ฉันนะฉันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบพยายามไม่ให้ผิดสังเกต

ที่แกลืมไว้คืนวันก่อนอ่ะหรอ

อืม ฉันขี้เกียจไปเอาอ่ะเดี๋ยวดึก

เออๆ ได้ เดี๋ยวจะขับไปจอดทิ้งไว้ให้ที่คอนโดล่ะกัน

อืมๆ ขอบใจ

ว่าแต่ไปไงมาไงแกถึงไปลืมไว้ที่นั่น วันนั้นอยู่ดีๆ แกก็กลับไปอัศวินยังคงซักไซ้ไม่เลิก

ก็.. วันนั้นรู้สึกมึนๆ กลัวเกิดอุบัติเหตุอีก

เหรอ เอาจริงๆ แกโดนรถชนอีกสักรอบก็ดีนะเผื่อความทรงจำบางส่วนจะกลับมาอัศวินหัวเราะ

จะบ้าเหรอ ฉันกลัวว่าถ้าโดนอีกคราวนี้ฉันจะไม่รอดกลับมาน่ะสิฉันว่าขำขำก่อนจะเดินไปขึ้นรถของเฟร็ด

ระหว่างทางที่ขับรถไปที่หอเพื่อนพวกเราสามคนก็คุยเรื่องโน้นเรื่องนี้กันซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่ฉันจำไม่ได้ อัศวินพยายามช่วยพูดทบทวนความจำเผื่อว่าฉันจะนึกอะไรออกขึ้นมาบ้างโดยมีเฟร็ดคอยออกความเห็นบ้างบางครั้งเพราะเวลาปกติถ้าเฟร็ดกำลังขับรถอยู่หมอนี่จะไม่ค่อยคุยกับใครถ้าไม่จะเป็น พอถึงหน้าหอเพื่อนของเฟร็ดฉันเลือกที่จะรออยู่ข้างล่างโดยให้อัศวินขึ้นไปเป็นเพื่อนเฟร็ดแทน ตอนที่กำลังนั่งรออยู่ฉันก็ดันเหลือบไปเห็นโรมกำลังขับรถผ่านหน้าไปโดยมีแก้วใสนั่งอยู่ข้างๆ ฉันมั่นใจว่าจำไม่ผิดเพราะฉันจำรถของโรมได้ คราวนี้ฉันก็แค่มองแต่ไม่ได้สนใจอะไร

มิลาน เดี๋ยวเราจะไปที่ร้านเหล้ากันก่อนนะ ไม่นานหรอกพอดีฉันมีเรื่องจะคุยกับเพื่อนน่ะพอเฟร็ดเปิดประตูรถเข้ามาก็หันมาบอกฉันด้วยสายตาแปลกๆ

เพื่อนไหนของแกอีกเนี่ย ฉันจะได้กลับห้องป่ะถามจริงนี่ง่วงจะตายล่ะฉันบ่น

เออ แป๊บเดียวเองไอ้เฟร็ดมันไม่ตอบคำถามจนฉันเริ่มสงสัย

แล้ววินอ่ะ

โน่นไงฉันหันไปมองข้างหลังรถก่อนจะเห็นว่าอัศวินกำลังทำหน้างออยู่

เมื่อมาถึงร้านที่เฟร็ดว่าฉันก็จำได้ทันทีว่าที่นี่คือร้านเดียวกับคราวก่อนที่โรมพาแก้วใสมาเย้ยและยังเป็นร้านเดียวกับที่โรมและอัศวินมีเรื่องกันด้วย หรือว่าที่อัศวินมันทำหน้างอเพราะใครบางคนอยู่ที่นี่

กูบอกมึงแล้วเฟร็ด มิลานไม่ได้โง่หรอกความจำเสื่อมไม่ได้หมายความว่าเพื่อนจะโง่ไปด้วยอัศวินสะกิดเฟร็ดยิกๆ

โรมอยู่ที่นี่เหรอฉันหันไปถามเฟร็ดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

อืมสีหน้าของเฟร็ดดูระแวดระวังเล็กน้อยตอนที่ฉันถามแบบนั้น

ถ้างั้นพวกแกเข้าไปก่อนเลยขอเวลาฉันทำใจแป๊บ กลัวประสาทจะแตกตายก่อนตอนที่เจอหน้าหมอนั่น

หึ แกทำให้ฉันนึกถึงแกคนเมื่อก่อนเฟร็ดผลักหัวฉันเบาๆ

ทำไมเหรอฉันย้อน

แกชอบจิกกัดพูดจบเฟร็ดก็ลากอัศวินลงไปในขณะที่ฉันกำลังนั่งอยู่ในรถ จำได้ว่าเมื่อกี้นี้โรมขับรถผ่านหน้าไป ฉันเลยตัดสินใจกวาดสายตามองโดยรอบลานจอดรถ ลานจอดรถที่นี่ค่อนข้างกว้างและมีรถจอดอยู่เต็มไปหมดแต่มันก็ไม่ยากจนเกินไปในการมองหารถของโรม แล้วฉันก็เห็น..

ฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ารอยยิ้มร้ายกาจมันปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของฉันโดยไม่รู้ตัว

 

หลังจากจัดการธุระที่ลานจอดรถเสร็จฉันก็เดินกลับเข้ามาในร้าน หันมองซ้ายขวาอยู่ไม่นานก็เห็นเฟร็ดก่อนคนแรกหมอนั่นกำลังแทงสนุ๊กอยู่กับโรม ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมตอนที่เฟร็ดเห็นฉันจะต้องหันไปส่งสายตาใส่โรมด้วย โรมเงยหน้าขึ้นมามองฉันก่อนจะยกยิ้มร้ายๆ คราวนี้ฉันเลยกวาดสายตามองไปที่โซฟาตรงนั้นมีแก้วใสกับบรรดาเพื่อนผู้หญิงนั่งอยู่ประมาณห้าถึงหกคนโดยมีแก๊งเพื่อนโรมที่ฉันรู้จักอยู่เต็มไปหมด แพนเตอร์กับตินตินหันมาส่งยิ้มให้ฉันพร้อมกับโบกมือไปมา บอกแล้วว่าเพื่อนโรมสองคนนี้น่าคบหามากที่สุดแล้ว

ฉันสบตาแก้วใสนิ่งๆ วันนี้แก้วใสอยู่ในชุดเดรสรัดรูปสีแดงที่สั้นมากถึงมากที่สุด ฉันไม่เข้าใจว่ายัยนี่จะใส่ชุดรัดๆ โชว์เนื้อหนังไปถึงไหน สงสัยกลัวโรมหนีหรือไม่ก็คงกลัวเสน่ห์ที่มีอยู่น้อยนิดลดลงไปมากกว่าเดิม อันที่จริงเมื่อก่อนฉันไม่น่ามีความคิดว่าแก้วใสดูใสซื่ออยู่ในหัวเลยผู้หญิงคนนี้แสดงละครเก่งเป็นบ้า แก้วใสกำลังนั่งอยู่กับเพื่อนโดยไม่ลืมที่จะส่งสายตานางมารมาให้ฉันด้วย

ฉันก้าวเท้าเข้าไปหาโรมอย่างช้าๆ ซึ่งหมอนั่นก็กำลังเงยหน้าขึ้นมาพอดี เฟร็ดหันมามองฉันก่อนจะพ่นควันบุหรี่อย่างสบายอารมณ์ กลุ่มของแก้วใสกับเพื่อนๆ ของโรมหันมามองฉันด้วยความมึนงงตอนที่ฉันเดินไปหาโรม อีกไม่กี่ก้าวที่จะถึงตัวโรมฉันฉีกยิ้มกว้างมากถึงมากที่สุด ฉันกำมือตัวเองจนแน่นก่อนจะตัดสินใจล้วงหยิบของในกระเป๋ากางเกงยื่นไปตรงหน้าโรม คราวนี้โรมมองหน้าฉันด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงความแปลกใจอย่างเห็นได้ชัด ในขณะที่เฟร็ดถึงกับเผลอไอออกมาเสียงดัง

มันคือกล่องถุงยางกับกุญแจห้อง คืนก่อนนายลืมไว้ที่ห้องฉันฉันโน้มหน้าขึ้นไปกระซิบข้างๆ หูของโรมจนได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของเจ้าตัว ก่อนจะใช้หางตามองไปทางแก้วใสที่จ้องฉันไม่วางตา

“…”

ฉันเอามาคืน 







[LOADING 150%]











1 เม้น 1 โหวต 1 แชร์ = ล้านกำลังใจนะคะ :p







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,208 ความคิดเห็น

  1. #1195 Kissing_kiss (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 19:46
    ทำไมโรมถึงเห็นมิลานนอนกับคนอื่น จัดฉากหรือจริง
    #1,195
    0
  2. #879 แค่คนเลว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 00:38
    นางเองฉันก็ร้ายนะจ้ะ
    #879
    0
  3. #868 Babilone (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 22:07
    มิลานอย่ายอมแพ้นะ ตอกกลับไปบ้าง ให้รู้บ้างว่าเราไม่โง่ อย่ามารังแกกันง่ายๆ
    #868
    0
  4. #825 dreamptk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 19:07
    เชียร์มิลานกับเคลวินอ่ะะะะ
    #825
    0
  5. #776 Pang Ko Ku (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 19:00
    อยากรู้ความหลังอ่ะเมื่อไหร่ปมจิคลาย
    #776
    0
  6. #773 janejanejanee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 06:16
    อยากให้เคลวินมาหามิลาน อิโรมหึงตายไปเลย มิลานจะได้มีคนช่วย มิลานเหมือนกันคนเดียว
    #773
    0
  7. #772 ChaPomz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 06:09
    มิลานนน หัวใจจะวายกับความอ่อยนี้ >< รอนะคะ
    #772
    0
  8. #771 59311584pa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 20:31
    เควิน แอบมีความเปันห่วงมิลาน:D
    #771
    0
  9. #770 onenazaaaaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 16:49
    รอคร๊าาาา
    #770
    0
  10. #769 annjaijai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 14:36
    รอออออออ
    #769
    0
  11. #766 FAHIIII (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 01:53
    เม้นนนโอ้ยยยดีต่อใจจิงงง
    #766
    0
  12. #765 Palmyzii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 01:26
    โอ้ยยย เปลี่ยนพระเอกเถอะ หลงเคลวินจริงๆ
    #765
    0
  13. #764 TeeraratPin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 01:07
    อยากให้โรมหึงมั้ง
    #764
    0
  14. #763 Qwp Qwp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 21:52
    ชอบเคลวินเหมือนกัน เปลี่ยนๆพระเอก อิอิ
    #763
    0
  15. #761 YayPrawe (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 09:54
    ขออัพแบบ INFINITY น่ะค่ะ ชอบ
    #ห้ามหายไปอีก
    #761
    0
  16. #760 Jubjang Jubjub (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 08:46
    ชอบเคลวินอ่ะ เป็นพระเอกเถอะนะ
    #760
    0
  17. #759 janejanejanee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 01:54
    เปลี่ยนพระเอกทันไหมอ่ะ ชอบเคลวินดูใส่ใจแปลกๆ555 ไรท์อย่าหายอีกนะ มาต่อเรื่อยๆนะ เก๊าไม่อยากอ่านใหม่5555
    #759
    0
  18. #758 wancsk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 00:34
    เคลวินนน
    #758
    0
  19. #757 FAHIIII (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 01:46
    อย่าหายไปอีกนะ เค้ารอสามียุ
    #757
    0
  20. #756 Meawkyoya (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 00:49
    โรมเตรียมกลับลำไม่ทันได้เลยจ้า เคลวินทำคะแนนสุดไรสุด
    #756
    0
  21. #755 Musume (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 23:36
    รอๆๆๆๆๆๆๆ
    #755
    0
  22. #754 annjaijai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:42
    มาแล้วๆๆๆๆๆๆ
    #754
    0
  23. #753 หว๋าย.... (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 19:17
    #753
    0
  24. #752 somsomany (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 19:07
    รออออออออออ
    #752
    0
  25. #751 sea_rain (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 18:44
    สนุกกกก รอน้าาา
    #751
    0