SIN BRETHREN บาปรัก | MARKBAM [END]

ตอนที่ 30 : บาปรักครั้งที่ 28 : จุดจบของพวกเรา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    19 ก.พ. 60

SIN BRETHREN : CHAPTER 28

บาปรักครั้งที่ 28 : จุดจบของพวกเรา

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

 

            กรี๊ดดดดด !!!!!” เป็นอีกครั้งที่แม่พี่มาร์คแผดเสียงลั่นจนน่าหวาดหวั่น ผมได้แต่หลับตาปี๋ไม่กล้าจะต่อปากต่อคำน้ำตาไหลอาบแก้มเมื่อไม่รู้ว่าตัวเองจะตายเมื่อไหร่ ตราบใดที่ปืนยังจ่อหัวตัวเองอยู่แบบนี้ อย่ามาพูดแบบนี้นะ ! คุณต่างหากที่ผิด ! ฉันมาก่อนมัน แต่คุณกลับรักมันมากกว่าฉัน ทั้งๆที่ฉันควรจะได้ความรัก !”

 

            “ก่อนที่คุณจะเรียกร้องขอความรัก คุณน่าจะให้ความรักกับคนอื่นก่อน

 

            “ฉัน...!”

 

            “คุณไม่เคยให้ความรักกับผม ต่อให้ผมจะดูแลคุณดีแค่ไหน สุดท้ายผมก็ไม่ได้อะไรคืนมาเลย !” คุณพ่อตวาดเสียงกร้าวอย่างที่ผมไม่ได้เคยได้ยินมาก่อน เขาดูเดือดปะทุด้วยโมสะจนผมกลัวว่ามันจะยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลงกว่าเดิม คุณหวังแค่สมบัติ คุณหวังแค่ว่าคุณจะได้ทุกอย่าง แต่คุณไม่คิดจะให้อะไรคนอื่นก่อน ถึงขั้นยอมหลอกว่ามาร์คเป็นลูกผม เพื่อที่จะเอาสมบัติจากลูกชายตัวเอง

 

            “อะไรนะ...

 

            “ไม่จริง...

 

            “เรื่องมาถึงยังจะหลอกตัวเองอยู่อีกเหรอ

 

            “…”

 

            “ผมรู้ความจริงนานแล้วว่ามาร์คไม่ใช่ลูกของผม แต่เป็นลูกของคนอื่นที่คุณไปนอนด้วยยังไงล่ะ !”คำพูดของคุณพ่อทำให้ทั้งผมทั้งแม่พี่มาร์คต่างก็ตกใจไปตามๆกัน ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าพี่มาร์คไม่ได้เป็นลูกของคุณพ่อ เขาไม่เคยบอกอะไรผม ผมเลยเข้าใจว่าเรามีพ่อคนเดียวกันมาตลอดเพราะงั้นผมถึงไม่อาจจะให้ใจเขาได้เต็มร้อย เนื่องมาจากเรามีสายเลือดเดียวกัน

 

            แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้น พี่มาร์คไม่ได้เป็นลูกของคุณพ่อ

 

            เขาไม่ได้มีเชื้อสายของคุณพ่อในสายเลือด...

 

            จนถึงตอนนี้นึกออกหรือยังล่ะว่าไปมั่วกับใครไว้ถึงได้เด็กคนนี้มา

 

            “ไม่...ไม่

 

            “แม้แต่เขายังรู้เลยว่าตัวเองไม่ใช่ลูกของผมน่ะ !” ผมเบิกตากว้างหันไปมองพี่มาร์คที่ยืนเงียบไม่พูดอะไร แต่ดวงตาของเขาสะท้อนความเจ็บเคลือบแฝงด้วยความเย็นชาออกมา ไม่ต่างจากพี่เจบีที่นิ่งเงียบเหมือนรู้เรื่องนี้มานานแล้วเหมือนกัน

 

            ผมได้แต่แสดงความตกใจ มันเหมือนกับพูดอะไรไม่ออก

 

            ผิดกับคนที่พยายามหลอกคนอื่นมาทั้งชีวิต ตอนนี้แม่พี่มาร์คกำลังดิ้นหาทางรอดให้ตัวเอง

 

            คุณพูดอะไร มาร์คเป็นลูกของคุณ คุณก็เห็นในใบ DNA แล้วนิ

 

            “ของแบบนี้มันปลอมแปลงกันได้ ใช่ไหมเจบี พ่อผมหันไปหาตัวช่วยคนใหม่ที่ยืนกอดอกเหยียดยิ้มร้ายออกมา ถ้าไม่ได้เขาผมก็ไม่มีทางรู้เลยว่าคุณหลอกผมมาตลอดเพื่อสมบัติ

 

            “ขอโทษด้วยนะครับคุณอาที่ผมต้องหักหลัง

 

            “แก...!”

 

            “แต่ผมไม่ต้องการให้คนทั้งโลกหันหลังให้กับคนที่ผมรัก พี่เจบีว่าพลางสบตากับผม เขายิ้มอ่อนโยนผิดกับเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิง อีกอย่างนี่ก็เป็นความตั้งใจของลูกชายคุณอานะครับ คุณอาควรดีใจที่มาร์คเป็นเด็กดีไม่โกหกคน

 

            “มาร์ค... แม่พี่มาร์คถึงกับหน้าเสีย มองหน้าพี่มาร์คเหมือนไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน แน่นอนพี่มาร์คยังคงนิ่ง และความนิ่งเงียบของเขาคือคำตอบที่ดี เล่นเอาแม่เขาถึงกับสะอื้นฮักส่ายหน้าไปมาราวกับถูกมีดเสียบคาอก ทำไมทำแบบนี้ ทำไมถึงทรยศแม่ แม่อุตส่าห์ทำเพื่อพวกเราแท้ๆ

 

            “แม่ทำเพื่อตัวของแม่เองต่างหาก

 

            “อ๊ะ !”

 

            “ผมไม่เคยอยากได้สมบัติ ผมบอกแม่ไปไม่รู้กี่ครั้งว่าของล้ำค่าที่ผมอยากได้มีแค่แบมเท่านั้น พี่มาร์คยังคงพูดเจตนาเดิมที่ทำเอาปืนในมือแม่พี่มาร์คสั่นระริกไปหมด จนผมกลัวว่ามันจะลั่นใส่สมองผม ถึงจะรู้ว่าความตายคือสิ่งที่ทุกคนต้องได้รับ

 

            แต่ผมก็ยังไม่อยากตาย ผมยังไม่อยากตายตอนนี้...

 

            เลิกพยายามเป็นตัวร้าย แล้วคืนแบมมาให้ผมเถอะแม่

 

            “…”

 

            “มันจบแล้ว

 

            “ไม่ มันไม่ได้จบหรอกมาร์ค

 

กึก !

 

            “มันเพิ่งเริ่มต่างหากเสียงของแม่พี่มาร์คสั่นไหวไม่ต่างจากร่างกาย เขาใช้มือที่ล็อคคอผมอยู่จับปลายคางผมให้เชิดขึ้น จ่อปืนลงกับสันกรามของผม สัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบที่ปากกระบอกปืน มันจะจบก็ต่อเมื่อมันตาย

 

            “ไม่...!”

 

            ในเมื่อแม่เอามาร์คคืนมาไม่ได้ แม่ก็ขอพามันตายไปกับแม่ก็แล้วกัน มันจะได้ชดใช้กรรมที่ทำเอาไว้กับแม่ !”

 

            “แม่ ! ไม่ !”

 

ปัง !

 

            “โอ๊ย !”

 

            “มาร์ค !” วินาทีที่ได้ยินเสียงขึ้นนกมันทำให้ผมหลับตาปี๋คิดว่าตัวเองไม่รอดแล้วแน่ๆ ทว่าเสียงปืนที่ดังขึ้นไม่ได้ทำให้ผมบาดเจ็บแต่อย่างใด กลับกันมันดันสร้างบาดแผลให้กับผู้หญิงข้างหลังผมจนเธอปล่อยผมเป็นอิสระ เสียงของพ่อเรียกพี่มาร์คดังขึ้นมาก่อนที่ร่างของผมจะถูกกระชาก

 

            กระชากไปหาอ้อมกอดของคนที่คุ้นเคย

 

            แบมแบม !”

 

            “พี่มาร์ค !” ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ผมเห็นแม่ของพี่มาร์คเซไปชนกับกำแพงที่แขนของเธอมีเลือดไหลออกมามากมายจนทำให้ปืนในมือร่วงลงไป ทว่าแทนที่พี่มาร์คจะสนใจแม่ เขากลับวิ่งมากอดผมเอาไว้ ลากผมให้ออกมาไกลๆ

 

            ไกลจากจุดที่แม่ของเขาอยู่

 

            ซึ่งมันทำให้ผมเห็นว่าคนที่ยิงแม่พี่มาร์คไม่ใช่ เขาคือพ่อของผมเอง

 

            ไม่เป็นไรนะ ปลอดภัยแล้ว ปลอดภัยแล้วตัวเล็กผมหันกลับมาสนใจพี่มาร์คอีกครั้งหลังจากที่เขาแก้มัดให้ผม กอดผมไว้แน่นอกเล่นเอาผมแทบจะจมลงไปในอกแกร่งของเขา ไม่เป็นไรแล้วนะ พี่อยู่นี่แล้ว

 

            “พี่มาร์ค ฮึก แบมกลัว

 

            “ไม่ต้องกลัว เขาทำอะไรแบมไม่ได้แล้ว

 

            “ฮึก

 

            “ใครก็ทำอะไรแบมไม่ได้แล้ว คำพูดของพี่มาร์คมาพร้อมกับการลูบเรือนผมสีสวยของผมที่ยุ่งเหยิงไปหมดด้วยฝีมือของแม่เลี้ยงใจร้าย น้ำตาของผมไหลอาบแก้มทั้งสองข้างกอดอีกฝ่ายไว้แน่นเหมือนกลัวว่าเขาจะหายไปอีกครั้ง แน่นอนว่าการกระทำนั้นอยู่ในสายตาของทุกคน

 

            โดยเฉพาะแม่ของพี่มาร์ค

 

            มาร์ค ! แม่เจ็บขนาดนี้ยังเข้าข้างมันอีกเหรอ

กึก !

 

            “ต้องให้แม่ตายใช่ไหม มาร์คถึงจะสนใจแม่บ้าง !”

 

            แม่จะมาเรียกร้องอะไรในเมื่อแม่เป็นคนทำเองทั้งหมด

 

            “มาร์ค...!”

 

            “มันก็สมควรแล้วที่จะไม่มีใคร ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้คนแบบแม่หรอก !”พี่มาร์คตวาดลั่นอย่างเหลืออด มองแม่ตัวเองที่ร้องห่มร้องไห้อย่างไม่สงสาร ตลอดเวลาที่ผ่านมา แม่ไม่เคยทำเรื่องดีๆเลย ถ้าแม่ทำเรื่องดีไว้บ้างบางทีมันอาจมีทางออกมากกว่านี้ก็ได้

 

            “แม่ทำ แต่มาร์คไม่เห็นต่างหาก !”

 

            “ผมไม่เห็นหรือว่าแม่ไม่เคยทำกันแน่ !”

 

            “!!!!”

 

            “แม่มีแต่อิจฉา แม่มีแค่ริษยาและบ้าอำนาจ ! แม่ไม่เคยนึกถึงจิตใจของคนอื่นเลย ไม่เคยเลย !”ตัวของพี่มาร์คสั่นนั่นคือสิ่งที่ผมสัมผัสได้ ดวงตาสีดำสวยของเขามีหยาดน้ำตาคลอเบ้าคิดว่าคงโกรธจัดผสมไปกับความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาใหญ่

 

            และเหมือนแม่พี่มาร์คจะทนไม่ไหว เขาเลยหยิบปืนยิงลูกชายตัวเอง !

ปัง !

 

            “โอ้ย !”

 

            “พี่มาร์ค !”

 

หยุดสักที ! หยุดพูดเหมือนฉันเป็นคนผิดสักที !” ผมเบิกตากว้างรีบเข้าไปประคองร่างของพี่มาร์คเอาไว้เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเซตัวเหมือนจะล้มมาใส่ผม ดีที่พี่เจบีก็มาช่วยรับไว้อีกคนเราเลยไม่ได้ล้มลงกับพื้นไปด้วยกัน แต่นั่นมันไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

 

ประเด็นมันอยู่ที่ความบ้าคลั่งของผู้หญิงคนนั้นต่างหาก

 

ฉันอุตส่าห์เลี้ยงแกมา แกจะมาทอดทิ้งฉันแบบนี้ไม่ได้ ! ต่อให้ตายฉันก็ไม่ยอม !” แม่พี่มาร์คเอาปืนชี้หน้าเราทุกคนโดยเฉพาะผม คุณพ่อไม่ได้พูดอะไรตั้งแต่ที่ยิงปืนใส่แม่พี่มาร์ค ถึงอย่างนั้นความเงียบของเขาก็ไม่ได้เป็นตัวขัดขวาง

 

เขายังคงทำหน้าที่ของคนเป็นพ่อคือการเดินมาบังพวกเราสองคนจากวิถีกระสุนของผู้หญิงตรงหน้า

 

เลิกบ้าได้แล้ว ผมไม่ยอมให้คุณทำอะไรลูกๆของผมแน่

 

ลูกๆที่ว่านี่รวมมาร์คด้วยใช่ไหมเธอถามถลึงตาใส่เหมือนเอาเรื่อง ถ้าใช่ก็ดูแลกันเข้าไป เพราะถ้ามันไม่สนใจ ฉันก็จะลากมันลงนรกไปด้วยกัน ทีนี้สมบัติของแกก็จะตกเป็นของฉันทั้งหมด

 

คุณจะฆ่าทุกคนให้ตายเพื่อความต้องการของตัวเองไม่ได้

 

ทำไมจะทำไม่ได้ !”

 

ก็...!”

 

ทีกับแม่ของไอ้เด็กนั่นฉันยังฆ่ามาแล้วเลย แล้วกับคนอื่นทำไมฉันจะฆ่าไม่ได้ !”

 

            ทุกคนในทีนี้ถึงกับเบิกตากว้างไม่คิดว่าจะได้ยินถ้อยคำนี้หลุดออกมา โดยเฉพาะกับผมและคุณพ่อที่ถึงกับนิ่งค้าง ตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน เล่นเอาพี่มาร์คถึงกับบีบมือผมไว้แน่นราวกับเรียกสติ แต่มันแทบจะไม่ได้เข้ามาในโสตประสาทของผมเลยสักนิด

 

            เขาฆ่าแม่ผม...

 

            แม่พี่มาร์คฆ่าแม่ผม...

 

            เธอฆ่าแม่ของผม...!

 

            “มันไม่ได้ตรอมใจตายอย่างที่พวกแกคิดหรอก ! ฉันก็แค่วางยามัน ทำให้มันดูเหมือนตรอมใจตายเท่านั้น จริงๆต้องขอบคุณที่มันมีโรคประจำตัวอยู่แล้วด้วยนะ ไม่งั้นแผนการคงไม่สำเร็จ แม่พี่มาร์คหัวเราะลั่นไม่ต่างคนบ้า สารภาพความจริงออกมาราวกับไม่รู้ตัวว่ากำลังพูดอะไร หน้ามันตอนจะขาดใจเป็นอะไรที่น่าสงสารมากเลยนะ พยายามยื่นมือเหมือนจะมากอดขาฉัน สุดท้ายก็ต้องตายไปอย่างทรมาน

 

            “ไม่...

 

            “มันตายขณะที่มองหน้าฉันอยู่ด้วยล่ะ

 

            “ไม่ !” ผมตะโกนรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งอก ความชิงชังปรากฏชัดบนแววตาแสดงให้เห็นว่าผมเกลียดผู้หญิงตรงหน้าขนาดนี้มากแค่ไหน ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย ทำไม ! แม่ผมไปทำอะไรให้ ทำไมคุณต้องเกลียดถึงขั้นฆ่าแม่ผมขนาดนี้ด้วย !”

 

            “ก็เพราะฉันเกลียดที่มันได้ทุกอย่างไง !”

 

            “ได้ทุกอย่างแล้วมันดีกว่ายังไง ได้ทุกอย่างไม่ได้แปลว่ามีความสุขนิ !”

 

            “!!!!!”

 

            “แม่ผมต้องทรมานตอนที่เห็นคุณกับพี่มาร์คอยู่ที่นี่ เธอนอนร้องไห้เป็นวันเป็นคืน แต่พยายามฝืนเพื่อให้คุณพ่อสบายใจ ท่านเห็นว่าคุณเป็นเพื่อนคนสำคัญเลยพยายามไม่คิดอะไร แต่ดูสิ่งที่คุณทำสิ ! คุณฆ่าเธอ คุณทำร้ายเธอ หักหลังเธอ คนทรยศ !”

 

            “ฉัน...ฉันก็แค่อยากได้ความรักบ้าง

 

            “ลองพิจารณาตัวเองสิว่าควรได้ความรักไหม

 

            “อ๊ะ !”

 

            “ถ้าคุณเป็นแบบนี้ผมก็ไม่เสียใจ

 

            “…”

 

            “ผมไม่เสียใจที่แย่งพี่มาร์คมาจากคุณ !”

 

            “กรี๊ดดดด !!!!!” แม่พี่มาร์คแผดเสียงลั่นขณะที่ผมตัวสั่นกอดพี่มาร์คไว้แน่น หลังจากที่พูดความในใจออกไปจนหมด มันทนไม่ไหวจริงๆที่ได้ยินแบบนั้น พอนึกถึงเรื่องที่เขาทำ มันก็เกลียดชังเกินกว่าจะให้อภัยจริงๆ

 

            แน่นอนว่าการที่ผมพูดออกไปแบบนั้น มันย่อมส่งผลร้าย ทำให้แม่พี่มาร์คเล็งปืนมาทางผม

 

            แต่พ่อผมไม่ยอมให้เธอได้ลั่นไก

 

            ผมจะไม่ยอมให้คุณทำร้ายใครอีกแล้ว !”

 

            “งั้นก็ไปตายด้วยกันซะเลย !”

 

ปัง ! ปัง ! ปัง !

 

            “อึก !”

 

            “อั๊ก !” ต่างฝ่ายต่างยิงปืนใส่กันจนเลือดมากมายกระเซ็นใส่ วินาทีนั้นผมเบิกตากว้าง ร่างของแม่พี่มาร์คร่วงลงไปกับพื้น ทั้งๆที่น้ำตายังเปื้อนใบหน้า ดวงตาไม่ยอมปิดสนิท เช่นเดียวกับร่างของคุณพ่อที่ล้มลงไม่ต่างจากคุณแม่

 

            มีเลือดมากมายไหลออกมาจากบริเวณอกและท้องของเขา ย้อมเสื้อสีฟ้าให้กลายเป็นสีแดงทางยาวพร้อมกับที่เปลือกตาบางปิดสนิทลงผิดกับคุณแม่

 

            ในตอนนั้นมันเหมือนกับสมองไม่สั่งการ ผมได้แต่บีบมือพี่มาร์คแน่นมองร่างของทั้งคุณพ่อและแม่ของพี่มาร์คที่สิ้นใจไปต่อหน้า ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนผมไม่รู้ว่าเมื่อกี้ใครเป็นฝ่ายถูกยิงก่อนกัน รู้แค่ว่าพอร่างของพวกเขาร่วงลงพร้อมกัน

 

            ก็ไม่มีคำสั่งลาใดๆหลุดออกมา

 

            จนกระทั่งตั้งสติได้ ผมถึงได้พุ่งตัวไปหาร่างไร้วิญญาณของคุณพ่อ

 

            ไม่ ไม่สิ ไม่เอาแบบนี้สิ คุณพ่อ ตื่นสิครับ อย่าทิ้งแบมไปนะ ผมร้องไห้พยายามเขย่าร่างของคุณพ่อให้ท่านฟื้นขึ้นมา อย่าทิ้งแบมสิครับพ่อ แบมจะอยู่กับใครถ้าไม่มีพ่อ ฮึก อย่าทำแบบนี้ อย่าทิ้งแบมเลยนะ ฮึก คุณพ่อ

 

            “แบมแบม...

 

            “ฮึก อ้อมกอดอุ่นร้อนสวมกอดผมจากด้านหลัง ผมรู้ดีว่าเป็นพี่มาร์ค บอกตามตรงว่าภายในใจลึกๆผมเกลียดเขามากมาย เพราะถ้าไม่มีเขาหรือว่าแม่ใจร้ายของเขา ครอบครัวของผมคงไม่ต้องพังพินาศขนาดนี้ แต่พอคิดอีกที...

 

            พี่มาร์คน่าสงสารกว่าผมเยอะ เขาถูกลากให้เข้ามาเป็นส่วนนึงของความบ้าคลั่งของแม่ตัวเอง ที่ไม่เคยรักเขาจริงๆเลยสักครั้ง ที่ให้เขามีชีวิตอยู่ก็เพื่อสมบัติ แถมพอไม่เหลือใครก็มาเรียกร้องให้เขากลับไป สุดท้ายก็ต้องตายไปชดใช้กรรม

 

            คนที่น่าเห็นใจมันคือเขาต่างหาก

 

            เพราะถึงแม้แม่ของเขาจะตายอยู่ตรงหน้าเขากลับเลือกมากอดผมเอาไว้ ถึงอย่างนั้นร่างสูงก็กำลังร้องไห้ ผมเลยผละจากร่างของคุณพ่อหันไปกอดเขาแทน

 

            พลางบอกกับเขาทั้งๆที่สะอื้นเสียงสั่นว่า

 

            มันจบแล้ว ฮึก มันจบแล้วพี่มาร์ค

 

-JB PART-

 

            ผมมองร่างของเพื่อนรักและคนที่ตัวเองรักด้วยแววตาเฉยชา จู่ๆก็รู้สึกว่าพวกเขาเกิดมาเหมาะกันแล้ว ส่วนผมมันก็แค่ตัวประกอบที่เข้ามาเพื่อให้เรื่องมันดำเนินต่อก็เท่านั้น ถึงอย่างนั้นความเจ็บปวดก็กลืนกินหัวใจ ผมพาร่างของตัวเองมามองน้องสาวที่ตายไป

 

            เพราะความเห็นแก่ได้เหมือนกับแม่ของตัวเองเลยทำให้เธอต้องตาย

 

            เพราะความไม่สนใจสันดานของใครเลยทำให้เธอไว้ใจคนผิดจนตัวตาย

 

            เพราะความเอาแต่ใจเลยทำให้เธอต้องมีจุดจบเช่นนี้ จุดจบของคนที่ไม่มีอะไรคือตายไปอย่างโดดเดี่ยวโดยไม่มีใครเหลียวแล

 

            ผมย่อตัวลงลูบเรือนผมที่ถูกย้อมด้วยเลือดอย่างไม่รังเกียจ พลางคิดว่าถ้าตัดนิสัยที่ไม่ดีออกไป แจซอลจะเป็นน้องสาวที่น่ารักคนนึงเลย น่าเสียดายที่ต่อให้เธอจะดีแค่ไหน ผมก็ยังคงขยะแขยงเธอไม่ต่างจากแม่โสเภณีของเธอ

 

            จะว่าไปแล้วครอบครัวผมกับมาร์คมันก็คล้ายกัน เพราะงี้ล่ะมั้งผมถึงไม่เคยคิดจะทรยศมันจริงๆ ผมรู้ดีว่ามันจะรู้สึกยังไงถ้าเกิดผมทำแบบนั้น ถ้าตอนนี้ผมเลือกที่จะช่วยเหลือแม่ของมัน ผมรับประกันได้เลยว่ามันจะไม่ได้มานั่งกอดแบมอยู่ตรงนี้

 

            และแบมก็จะไม่มีชีวิตอยู่ให้มันกอดเหมือนกัน

 

            หลับให้สบายนะแจซอล

 

            “…”

 

            “ไม่ต้องห่วงทางนี้นะ พี่จะดูแลให้เอง ผมพูดเสียงแผ่วราวกับกระซิบให้ได้ยินกันสองคนก่อนจะไล้มือปิดดวงตาเรียวบางที่เปิดค้างไว้ให้ปิดสนิท จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่มีแม้แต่น้ำตาสักหยด จริงๆผมก็สงสารที่แจซอลต้องมาตายแบบนี้นะ แต่พอคิดอีกทีมันก็สมควรแล้วที่จะโดน

 

            เหมือนกับที่แม่ของมาร์คโดนนั้นแหละ เพราะงั้นผมเลยไม่ติดใจ ยืดตัวขึ้นหันไปบอกกับทั้งสองคนว่า

 

            รีบไปก่อนที่ตำรวจจะมาเถอะ

 

            “เจบี...

 

            “ถึงเวลาที่พวกเราควรจะได้พักกันจริงๆแล้ว

 

            “…”

 

            “พวกเราเหนื่อยกันมาพอแล้วคำพูดของผมทำให้ทั้งสองคนหันมามองผมด้วยแววตาเข้าใจ ผมเข้าไปพยุงร่างไอ้มาร์คช่วยเหลือแบมแบมที่ตัวเล็กกว่ามันมาก แน่นอนผมไม่หวังให้ตัวเองดูดีในสายตาของคนที่ผมรัก เพียงแค่อยากให้เขาได้มีความสุขกับคนที่เขาต้องการ

 

            เพราะงั้นตอนที่พวกเดินออกมาจากที่แห่งนั้น ไอ้มาร์คเลยบอกกับผมว่า...

 

            ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง

 

            “อะ...

 

            ขอบคุณ เจบี

 

-JB PART END-

 

LOADING 100 PER

เจิมจุดจบของพวกเรา งานนี้มีคนตาย !

รอเยอะอัพไวนาจา

อีกตอนเดียวก็จบอย่างเป็นทางการแล้วนะคะ จากนั้นก็จะรีไรท์อาจจะช่วงมีนา

ขอบคุณที่ติดตามมาโดยตลอด และหวังว่านักอ่านจะยังอยู่กับเอลแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆนะคะ

ฝากติดตามด้วยค่า งานนี้มาดูกันบ้างว่าจะเป็นไงต่อJ

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบมคนบาปนะครัช

เมื่อพูดถึงความเลวของพี่มาร์ค อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

 

? themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,745 ความคิดเห็น

  1. #1742 JBfangirl (@JBfangirl) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 23:27
    แจบอม โอ้ย พ่อยอดขมองอิ่มของชั้น😭
    #1,742
    0
  2. #1703 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 13:27
    หมดปัญหาซะที.. ทีนี้ก็คงได้รักกันดีๆแล้ว
    #1,703
    0
  3. #1658 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 17:01
    ตอนนี้เหลือกันอยู่แค่นี้ต้องรักและเข้าใจกันมาก ๆ นะ
    #1,658
    1
  4. #1627 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 13:40
    ความโลบของคน
    #1,627
    1
  5. #1594 999966669696 (@999966669696) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 22:50
    T.T เจบี จบม แจยอมอ่า ทำไมนายน่าสงสารปานนี้ จัลล้องแล้วนะ!
    #1,594
    1
  6. #1486 toeyly45 (@0981939356) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 19:50
    เรื่องมันจบแล้ว ทุกคนคงเหนื่อยมากอ่ะ เขาจะได้รักกันสักที ฮือออ
    #1,486
    1
  7. #1477 Aely (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 16:32
    สุดท้าย ความตายคือจุดจบของเรื่องสินะ มันเป็นอะไรที่น่าเศร้ามาก ยิ่งเกิดกับความเป็นครอบครัวแล้ว. มันก็ยิ่งเศร้า แต่เรื่องราวมันจบลงแล้ว นับจากนี้ หวังว่าคงมีแต่เรื่องดีๆเข้ามาทดแทน สิ่งที่สูญเสียไปหละนะ
    #1,477
    1
    • #1477-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 30)
      22 มีนาคม 2560 / 20:54
      ดีใจด้วยสำหรับการอ่านจนจบตลอดสองวันสามวันที่ผ่านมาน้า
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #1477-1
  8. #1415 Kangbeau kawaohh (@kangbeau37ts10) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:18
    ขอบคุณนะชอบบบ
    #1,415
    1
  9. #1414 Kangbeau kawaohh (@kangbeau37ts10) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:18
    จบแล้วววววขอบคุณนะ
    #1,414
    1
  10. #1413 Kangbeau kawaohh (@kangbeau37ts10) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:17
    ในที่สุดทุกอย่างงงงงง
    #1,413
    1
  11. #1411 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:33
    โห พี่มาร์คเลือกที่จะมากอดแบมอะ สุดยอด เอาแค่แบมจริง ๆ แม่ของมาร์คก็เห็นแก่ตัวเหลือเกิน
    โธ่ เจบีพระเอกเลยพ่อคุณ เดี๋ยวเราเป็นนางเอกให้เอง อิอิ
    #1,411
    1
  12. #1410 tastycake (@tastycake) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:38
    เจ็บปวดกันถ้วนหน้า หลังจากนี้ ทุกคนจะได้มีความสุขสักที
    #1,410
    1
  13. #1409 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:28
    ตายทั้งคู่เลยมาร์คน่าสงสารอ่ะ
    #1,409
    1
  14. #1408 Mikimiki015 (@vip_minmy) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:57
    พี่บีหล่อมากค่ะอยากให้มีคนมาดามใจพี่บีจัง
    #1,408
    1
  15. #1407 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:45
    พี่บีหล่อมากจริงๆ ฮือ เขาจะรักกันอย่างมีความสุขแล้ว วู้วๆ
    #1,407
    1
  16. #1400 Benzz Zaza Chokrom (@kanon-596) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:11
    แจซอลตายตอนไหน ย้อนไปอ่านแปบเราชอบอ่านข้ามอ่ะนาย. ขอโทษ555
    #1,400
    1
    • #1400-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 30)
      18 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:06
      ต้องอ่านให้หมดถึงจะรู้เรื่องค่ะ
      #1400-1
  17. #1392 nongmui_igot7 (@nongmui_igot7) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:56
    เรื่องทุกอย่างจบซักทีแบมเองก็จะได้ไม่ต้องเจ็บตัวและเหนื่อยด้วย
    #1,392
    1
  18. #1391 BUMMUG (@heyyol) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:52
    ฟ้าหลังฝน ย่อมสวยงามเสมอ ดูแลซึ่งกันและกันเหมือนชีวิตจริงตลอดไปนะ /อ้าวชิป5555555555
    #1,391
    1
  19. #1383 ชื่อ เฟิิร์น (@fernfern1f) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:41
    พ่อ เป็นคนดีมากเลยนะ ขอโทษที่เคยด่าไว้ เเต่มันจบเเล้ว เขาจะได้รักกันเสียที
    #1,383
    1
  20. #1382 DinoGong_0137 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:19
    ตายซะที อิผี!!! แต่ทำไมต้องเอาคูมพ่อไปด้วยยยงื้ออ
    #1,382
    1
  21. #1381 Sumalee_Amii (@Sumalee_Amii) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:48
    ตายแล้ว ตายแล้ววววว แต่ไม่อยากให้พ่อแบมตายเลยงะ สงสารเขานะ สงสารแบม แต่ไม่เป็นไรนะ แบมยังมีมาร์ค มาร์คก็ยังมีแบม ขอบคุณนะเจบี แบมไม่รัก มารักกับเราไหม เรายังว่างนะ 5555555
    #1,381
    1
  22. #1380 leehwayeon bb (@541378) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:20
    ทำไมรุ้สึกดีตายซักทีทั้งคู่เลออออ555555
    #1,380
    1
  23. #1379 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:37
    เดี๋ยวได้ตายสมใจนะคะคุณป้าาา สารภาพต่อหน้าสามีเขา เขามีปืนนะคะ เดี๋ยวปั่นลันแล้วจะพูดไม่ออก
    #1,379
    1
  24. #1377 Tangmo KiD4869 (@kingkid) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:07
    แงงงงง ต่อเถอะไรต์ อย่าค้างแบบนี้เลย ใจคอไม่ค่อยดี งื้ออออ
    #1,377
    1
  25. #1376 DinoGong_0137 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:27
    โอ้ยยยอิเฬววว เกลียสชิบหัยยยส์
    #1,376
    1