SIN BRETHREN บาปรัก | MARKBAM [END]

ตอนที่ 29 : บาปรักครั้งที่ 27 : เธอทำลายทุกคน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    6 ก.พ. 60

SIN BRETHREN : CHAPTER 27

บาปรักครั้งที่ 27 : เธอทำลายทุกคน

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

 

            คะ...คุณแม่ผมเบิกตากว้าง ทั้งตกใจ ทั้งไม่เข้าใจว่านี่มันคือสถานการณ์แบบไหนกันแน่ รู้สึกสับสนมึนงงไปหมด อยากวอนให้เขาช่วยอธิบาย แต่มันก็ทำไม่ได้ ในเมื่อตอนนี้คุณแม่ได้กลายเป็นมารร้ายอย่างที่ควรจะเป็นมาตลอด

 

            เธอเหยียดยิ้มหยัน เดินเข้ามาเกลี่ยแก้มผมเบาๆ ราวกับหลงใหลในใบหน้าของผม

 

            รู้ไหมว่าแกได้แม่แกมาเต็มๆ

 

            “อะ...

 

            “แม่ที่อ่อนแอ อิดออดไม่ยอมยกผัวให้ใคร สุดท้ายก็ตรอมใจตายเพราะผัวไม่เอา แม่พี่มาร์คแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ดูสมเพชโชคชะตามากกว่าเวทนาคุณแม่ของผม ทว่ามันก็ทำให้ผมเม้มปากแน่นภาพของคุณแม่ที่เสียชีวิตลงหวนคืนกลับมาน่าสงสารเนอะว่าไหม ตรอมใจตายเพราะผัวตัวเอง

 

            “ไม่ใช่ เพราะคุณต่างหาก คุณแม่เลยตาย

 

            “…”

 

            “เพราะคุณทำลายของทุกอย่างที่คุณแม่รัก เอาทุกอย่างที่เป็นของคุณแม่ไป คุณทำร้ายจิตใจคุณแม่ ทั้งๆที่คุณแม่ดูแลคุณดีที่ทุกอย่าง

 

            “ดูแลดีงั้นเหรอ ?

 

หมับ !

 

            “กล้าพูดออกมานะว่าดูแลดี ถ้าดูแลจริงๆมันคงไม่แย่งความรักของฉันไปหรอก !” ผมนิ่วหน้าเจ็บทันทีที่แม่พี่มาร์คบีบเข้าไปที่กรามของผม ราวกับจะใช้มันบังคับให้ผมยอมทำตามที่เขาสั่งหรือไม่ก็ทนฟังในสิ่งที่เขาพูด นัยน์ตาสีสวยตวัดลงมาสบกับผมแสดงความเกลียดชังให้ผมได้เห็น

 

            แต่ไหนแต่ไหร่เขาก็ไม่เคยรักผมอยู่แล้ว แต่ที่ทำดีกับผมก็เพราะผมมีพ่อคอยคุมกะลาหัวอยู่

 

            พอไม่มีพ่อ ไม่มีพี่มาร์ค เขาเลยทำอะไรกับผมก็ได้ เช่นการพูดจาทำร้ายจิตใจ รวมถึงการกระทำแสนรุนแรงไม่สนใจว่าผมจะเจ็บปวดหรือทรมานไหม แม่พี่มาร์คมองตาผมอยู่พักใหญ่ก่อนจะฟาดมือใส่ใบหน้าผมจนหันไปอีกทาง

 

            เธอทำแบบนี้อยู่หลายครั้ง เล่นเอาผมแสบไปทั้งหน้า แถมยังมีเลือดไหลซึมออกมาจากมุมปาก

 

            แรงตบของเขามันมหาศาลพอที่จะทำให้ผมรู้สึกช้ำไปทั้งตัวได้ไม่ยาก

 

เพียะ ! เพียะ !

 

            “อึก !” ในสองรอบสุดท้ายแม่พี่มาร์คใส่แรงตบไม่ยั้ง ส่งผลให้ผมที่เผลอเสียหลักล้มลงไปกระแทกกับพื้นเข้าอย่างจัง ความเจ็บแล่นลิ่วไปทั่วร่าง ถึงอย่างนั้นก็ยังฝืนลืมตามามองคนใจร้ายที่ทำร้ายผมต่างๆนานาไม่ต่างจากคนบ้า ยิ่งไปกว่านั้นผมก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอไป

 

            ไม่ใช่เพราะตัวเองถูกมัดเอาไว้ ผมแค่ไม่อยากพูดอะไร

 

            มันเสียดายน้ำลายตัวเอง

 

            อย่ามามองฉันด้วยแววตาที่แม่แกมองฉันนะ แบมแบม !”

 

            “ผมมองคุณด้วยแววตาแบบไหนเหรอครับคุณแม่ ? ผมถามเขาเสียงเรียบไร้ซึ่งความเกรงกลัวราวกับหัวใจได้ด้านชาไปแล้ว ไม่รู้สิ ผมรู้สึกเหมือนควบคุมตัวเองไม่อยู่ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย อารมณ์ขึ้นลงจนทำให้อีกฝ่ายเองก็แปลกใจกับการเปลี่ยนไปของผม

 

            มันเป็นผลมาจากที่เขาพูดเรื่องของแม่ผม

 

            แม่ผมไม่ได้ตายเพราะพ่อหันไปสนใจเขา แม่ผมตายเพราะตรอมใจที่เขาทำร้ายจิตใจ และทรยศความเชื่อใจที่แม่ผมมีให้ต่างหาก !

 

            เขานั่นแหละคือสาเหตุ เขานั่นแหละคือฆาตกร !

 

            “ผมก็มองคุณปกตินิ

 

            “ไม่ ไม่ปกติ

 

            “…”

 

            “แกมองฉันด้วยสายตาสมเพช

 

            “…”

 

            อย่ามาเวทนาฉันนะไอ้เด็กบ้า แกกำลังเยาะเย้ยที่ไม่มีใครรักฉันจริงใช่ไหม !?”

 

            แม่พี่มาร์คไม่ต่างจากคนบ้า เธอส่ายหน้าไปมาเหมือนกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่อยู่ในหัว จากตอนแรกที่แสดงความเกลียดชังตอนนี้กลับเปลี่ยนมาฉายความเจ็บช้ำเกินต้านทาน เล่นเอาผมถึงกับชะงักเพราะจู่ๆเธอก็ร้องไห้ออกมา ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ผมไม่รู้ว่าแม่พี่มาร์คจะเอายังไงกับผมกันแน่

 

            รู้แค่ว่าในตอนที่ผมกวาดตามองเพื่อหาทางรอดให้กับตัวเอง ดวงตาผมไปสะดุดเข้ากับหยาดเหนียวข้นสีแดงฉานที่ไหลเป็นทางยาวอยู่ไม่ไกลจากตัวผม แวบนึงหัวใจผมเหมือนจะหยุดเต้นไปชั่วขณะก่อนที่มันจะรัวเร็วมากเมื่อผมมองต้นเหตุดีๆ

 

            วินาทีนั้นผมเบิกตากว้าง เนื้อตัวสั่นอย่างที่ไม่เคยเป็น เพราะสิ่งที่ผมเห็นทำให้ผมหวาดกลัวอย่างหนัก

 

            มันคือศพของคนที่ผมรู้จัก มันคือศพของ...

 

            จะ...แจซอล !” ผมเรียกชื่อหญิงสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่ไม่ไกล มีเลือดมากมายไหลอยู่บริเวณหัวของเธอ และเยิ้มลงกวาดพื้นที่ไปทั่ว แต่นั่นไม่น่ากลัวเท่ากับการตายของเธอ ในตอนนั้นเองที่เสียงของผมเหมือนเรียกสติแม่พี่มาร์ค ให้เธอเดินไปหาร่างไร้วิญญาณนั้น

 

            เธอจิกผมของคนลาโลกไปแล้วขึ้นมาให้ผมดู หันใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยเลือดให้ผมได้ชม

 

            เป็นไง ผลงานชิ้นเอกของฉัน สวยไหม ?

 

            “ทะ...ทำไม ! ทำไมถึงทำแบบนี้ คุณฆ่าเธอทำไม เธอไปทำอะไรให้ !?”

 

            “มันดันขี้ขลาดกลัวตำรวจมาจับแม่พี่มาร์คเหยียดยิ้มหยันผลักหัวของแจซอลกระทบกับพื้นอีกครั้งอย่างไม่กลัวว่าวิญญาณของเธอจะอาฆาตแค่ไหน มือขาวเปื้อนเลือดที่ไหลย้อมไปตามเส้นผม ถึงกระนั้นแม่พี่มาร์คก็ดูมีความสุขที่มือของเธอเป็นแบบนั้น ฉันเลยต้องเก็บปากไม่ให้มันพูด อีกอย่างมันดันมารู้แผนการและคิดจะทรยศฉัน มันก็ไม่แปลกถ้าจะต้องปกป้องตัวเอง

 

            “ตะ...แต่คุณชอบเธอไม่ใช่เหรอ ผมเห็นคุณยกย่อเธอจะตายไป

 

            “มันก็แค่การแสดงเท่านั้นแหละ ฉันแค่อยากได้สมบัติของพ่ออีเด็กนี่เท่านั้นใบหน้าของอีกฝ่ายแสดงความชิงชังก่อนที่เธอจะตรงเข้ามากระชากตัวผมให้มานั่งดีๆ จิกหัวผมขยุ้มมือลงไปแน่นจนผมรู้สึกเจ็บระบมไปหมด

 

            ถึงอย่างนั้นความกลัวก็ทำให้ผมไม่กล้าโต้ตอบ ได้แต่ฟังในสิ่งที่เธอบอกเท่านั้น

 

            น่าเสียดายที่มันก็เป็นลูกเมียน้อยเหมือนกัน สมบัติมันเลยไม่เท่าครึ่งหนึ่งของเจบี !”

 

            “คุณทำแบบนี้เพียงเพราะต้องการแค่เงินเท่านั้นเหรอ ไม่คิดว่ามันมากเกินไปหน่อยเหรอครับ !”

 

            “เฮอะ แกก็พูดได้สิ ชีวิตแกมันเกิดมามีทุกอย่างแล้วนิ

 

            “ผม...

 

            “คนที่เกิดมาดี มันก็ไม่มองหรอกว่าคนอื่นที่ไม่ได้เกิดมาดี ต้องเจอกับอะไร !” คนตรงหน้าแผดเสียงใส่ขยุ้มเรือนผมของผมแน่นขึ้นราวกับทึ่งให้หัวผมหลุดออกจากบ่า ฉันถูกแย่งความรักไปเพราะเป็นคนไร้ฐานะ ถูกย่ำยีต่างๆนานาเพียงเพราะเกิดมาต่ำกว่า ! ถ้าเกิดมีเงิน ฉันก็จะได้ทุกอย่าง แต่ถ้าไม่มีมัน ทุกคนก็จะมองฉันเป็นแค่ยัยแก่ที่เกาะคนอื่นกินเท่านั้น !”

 

            “ไม่มีใครคิดแบบนั้นหรอก ถ้าคุณปฏิบัติตัวดีน่ะ

 

            “แกจะไปรู้อะไรล่ะ มาร์คครอบแกไว้ในกะลา แกเลยไม่รู้ล่ะสิว่าจนถึงตอนนี้ฉันทรมานแค่ไหน !” ร่างบางฉายความเจ็บปวดออกมาอีกครั้ง คราวนี้น้ำตาไหลซ้ำทบกับของเก่า ฉันยังต้องอยู่กับเงาของแม่แก เป็นคนที่ถูกตราหน้าว่าแย่งสามีชาวบ้าน ทั้งๆที่ฉันได้พ่อแกก่อนที่แม่แกจะได้อีก !”

 

            “!!!!”

 

            “แทนที่คนอื่นจะมองว่ามันไม่ดี ฉันกลับถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรี ทำดีเท่าไหร่มันก็ไม่พอ ! แล้วรู้ไหมว่าพ่อแกเขาตอบแทนฉันด้วยอะไร ด้วยความรักเหรอ เฮอะ ประสาทเถอะ ! เขาแค่เลี้ยงดูฉันด้วยเศษเงินของเขา ที่อ้างว่ารักฉันก็เพื่อไม่ให้แกรู้สึกขาดความอบอุ่นของครอบครัว ทั้งๆที่ฉันไม่เคยอยากอยู่ในฐานะแม่ของแกเลย ! ได้ยินไหม ! ว่าฉันไม่ได้อยากเป็นแม่ของแกเลย !”

            “แม่ของแกกับฉันเป็นเพื่อนกันมานาน ก็จริงที่แม่ของแกใจดีกับฉันทุกอย่าง แต่คงไม่รู้เลยสินะว่าความใจดีของแม่แกมันทำให้ฉันทรมานแค่ไหน

 

            “ฉันเองก็ต้องนอนร้องไห้เพราะสิ่งที่ทำลงไป แต่ฉันหันหลังกลับไม่ได้ ชีวิตของมาร์คควรดีกว่านี้ ชีวิตของฉันมันควรดีกว่านี้ ใช่ ชีวิตของฉันควรดีกว่านี้ ฉันถึงได้ทำแบบนั้นลงไป

 

            “ไม่มีใครอยากเป็นตัวร้าย แต่โลกใบนี้มันบีบให้ฉันต้องร้ายต่างหาก ! แกคงไม่รู้สินะว่ามันแย่แค่ไหน แกมันก็ไม่เคยรู้อะไรอยู่แล้วนิ เป็นได้แค่เด็กในการดูแล ช่วยเหลือตัวเองไม่เป็น !”

 

            ถ้อยคำเหล่านี้ดังกระหน่ำอยู่ข้างหู ผมรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดและความเกลียดชัง ผมไม่ได้โต้ตอบหรือว่าพูดอะไรออกไป ไม่ใช่ว่าเธอไม่เปิดโอกาสให้ผมต่อต้านหรือว่าอะไร ผมแค่อยากฟังว่าภายในใจของเธอนั้นมันเก็บอะไรเอาไว้กันแน่ และตอนนี้เธอก็เหมือนระเบิดทุกอย่างออกมา ถึงขั้นปล่อยมือที่จิกหัวผมอยู่ ไปบ้าคลั่งพูดกับตัวเองอยู่นาน

 

            นั่นแหละที่ทำให้ผมเห็น แม่พี่มาร์คเก็บทุกอย่างไว้กับตัวเองจริงๆ

 

            ว่ากันตามตรงเธอก็น่าสงสารเหมือนกันนะ...

 

            ฉันต้องทรมานเพราะเรื่องนั้น โดยที่ไม่มีใครปลอบใจฉันเลย ฮึกหยาดน้ำตาสีใสไหลอาบแก้มขาวทั้งสองข้าง ส่งผลให้ผมเม้มปากรู้สึกปวดใจแทนเธอที่เป็นแบบนั้น คิดว่าฉันอยากทำหรือไง ฉันไม่ได้อยาก ถ้าพ่อของแกรักฉันบ้าง บางทีทุกอย่างอาจดีกว่านี้

 

            “ไม่หรอก ไม่มีใครผิดหรอก

 

            “อะ...

 

            “คุณก็แค่เลือกทางผิดเท่านั้น หลงทางมันเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้นหรอกครับผมพูดเสียงแผ่วพยายามเกลี่ยกล่อมให้เธอใจเย็น แน่นอนว่าคำพูดของผมทำให้แม่พี่มาร์คเงียบลงราวกับตั้งใจฟัง ทุกคนก็อยากได้ชีวิตที่ดีทั้งนั้น ผมอาจจะไม่เข้าใจชีวิตที่มันลำบากอย่างที่คุณเจอมา แต่เราก็เลือกเส้นทางใหม่ได้ไม่ใช่เหรอครับ

 

            “…”

 

            “แค่เราเปิดใจ หาโอกาสใหม่ๆบางทีอาจจะลบคำสบประสาทพวกนั้นก็ได้ ไม่มีใครจะถูกย่ำยีไปทั้งชีวิตหรอก

 

            “แกนี่มันเด็กใสซื่อ พูดแล้วไม่จำ

 

            “หา...

           

            “ถ้าฉันมีทางเลือกมาก ฉันจะทำแบบนั้นเหรอ !” เธอชี้ไปที่ศพของแจซอลตอกย้ำให้เข้าใจว่าเธอหันหลังกลับไปไม่ได้แล้ว คราวนี้เธอแสยะยิ้มร้ายหยิบปืนที่เหน็บอยู่อยู่ด้านหลังออกมา วินาทีนั้นผมเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำยิ่งกว่าตอนเห็นสภาพของแจซอล และแกเองจะเป็นแบบนั้นโทษฐานรู้มากเกินไป แกควรจะดีใจนะที่ความลับของฉันจะตายไปพร้อมกับแก

 

            “คะ...คิดจริงๆเหรอครับว่าทำแบบนี้มันดีแล้ว ต่อให้คุณฆ่าผมไป คุณก็ไม่ได้อย่างที่ต้องการหรอกนะครับ !”

 

            “ไม่เห็นเป็นไรนิ ขอแค่แกตาย ฉันก็เหมือนได้ขึ้นสวรรค์

 

            “อ๊ะ !”

 

            “เพราะตอนนี้ฉันยิ่งกว่าตายทั้งเป็น เพราะเสียลูกชายให้กับคนอย่าง...

 

            “หยุดนะแม่ !”

 

ปึง !

 

            ถ้าแม่แตะต้องแบม งานนี้แม่จบไม่สวยแน่ !”

 

            “พี่มาร์ค !” ผมเอ่ยชื่อคนที่ถีบประตูเข้ามาช่วยผมทันทีด้วยน้ำเสียงดีใจ หัวใจของผมเต้นกระหน่ำแทบบ้าน้ำตาเอ่อคลอดวงตารู้สึกโล่งใจที่ได้เจอเขา นัยน์ตาสีสวยไล่สายตามองสภาพผมพลันต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นภาพของแจซอล

 

            ไม่ใช่แค่เขาที่ตกใจ คนที่ตามเขามาทีหลังก็ตกใจไม่แพ้กัน

 

            แจซอล... พี่เจบีเอ่ยชื่อน้องสาวของตัวเองออกมาเสียงแผ่ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อสายตาทำท่าเหมือนจะเข้าไปหาศพไร้วิญญาณนั้น แต่พี่มาร์คก็คว้าแขนอีกฝ่ายไว้ เล่นเอาพี่เจบีถึงกับกัดฟันกรอดตวัดสายตาไปมองแม่พี่มาร์คทันที คุณหักหลังเรา !”

 

            “ก็สมกับที่แกทำกับฉันแล้วนิ ! แกเองก็หักหลังฉันเหมือนกัน !”

 

            “แต่ผมก็ไม่ได้ไปฆ่าลูกชายคุณเหมือนที่คุณทำกับน้องสาวของผมนิ !”

 

            “แกควรดีใจด้วยซ้ำที่ฉันจัดการมันให้ มันเป็นลูกเมียน้อยพ่อแกที่ชอบเอาแต่ใจไม่ใช่เหรอ แกควรขอบคุณฉันซะ !”แม่พี่มาร์คโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้เดือดดาดไม่ต่างจากพี่เจบีที่แทบจะตรงเข้ามาบีบคอเธอ เขากำมือแน่นจนเส้นเลือดปูดออกมา พยายามอย่างมากที่จะสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองจนเนื้อตัวสั่นไปหมด

 

            ผมไม่รู้เรื่องของพี่เจบีกับแจซอลมากนัก แต่การที่เขาโกรธเคืองแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนที่สร้างความปั่นป่วนในชีวิตของเขาก็ตามแบบนี้ แสดงให้เห็นว่าในใจลึกๆเขาก็มีส่วนที่รู้สึกดีกับอีกฝ่ายอยู่

 

            อีกอย่างการมาเห็นคนในครอบครัวตายโดยฝีมือของคนที่รู้จักกัน มันคงเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยาก

 

            ยิ่งตอนนี้แม่พี่มาร์คแสดงอาการคลุ้มคลั่งไม่ต่างจากคนบ้า ก็ยิ่งทำให้พี่เจบีอยากจะเข้ามาขย้ำคอของแม่พี่มาร์ค เขาคงเห็นแล้วว่าเธอตั้งใจที่จะทำ และไม่ได้ใสซื่ออย่างที่ตัวเองเข้าใจ

 

            และตอนนี้แกก็ควรจะขอบคุณฉันอีกครั้ง เพราะฉันจะกำจัดไอ้ตัวมารที่ทำลายความเป็นเพื่อนของแกกับลูกชายฉัน

 

            “ไม่...!”

 

            “อย่าเข้ามา !”

 

หมับ !

 

            “ถ้าเข้ามา มันได้ตายแน่ ตัวของผมสั่นทันทีที่ความเย็นจากปากกระบอกปืนจ่ออยู่ที่หัว พร้อมกับมือบางที่ล็อคคอของผมอยู่ วินาทีนั้นพี่มาร์คได้แต่หยุดนิ่งไม่กล้าขยับตามที่แม่เขาบอก นัยน์ตาสั่นไหวฉายแววความเป็นห่วง

 

            “ปล่อยแบมแบมเดี๋ยวนี้นะแม่

 

            “ทำไมแม่ต้องปล่อยมัน ในเมื่อมันแย่งมาร์คไปจากแม่

 

            “แบมแบมไม่ได้แย่งผมไป ผมต่างหากที่เป็นฝ่ายพาแบมแบมหนีมาเอง !” พี่มาร์คสารภาพความจริงด้วยสีหน้าจริงจังหวังให้แม่เขาเชื่อ ทว่าตลอดมาแม่พี่มาร์คไม่เคยเชื่อเรื่องดีๆของผมเลย เขาเอาแต่มองผมในแง่ร้ายโดยเฉพาะเรื่องของพี่มาร์ค

 

            ยิ่งพี่มาร์คออกรับแทนผมมากเท่าไหร่ แม่พี่มาร์คก็จะยิ่งเกลียดชังผมมากเท่านั้น

 

            มากจนเทียบเท่ากับสิ่งที่เขาทำ เพราะผมเองก็เกลียดเขาที่ทำกับแม่ผมอย่างนั้นเหมือนกัน

 

            ผมไม่อยากให้แบมแบมทนอยู่กับแม่หรือว่าพ่อ ผมไม่อยากให้แบมแบมต้องอยู่กับคนที่จ้องจะทำร้ายเขาตลอดเวลา ผมอยากให้แบมแบมมีความสุขกับโลกที่มีแค่ผมและเขา

 

            “แล้วมาร์คไม่คิดถึงใจแม่บ้างเหรอว่าแม่รู้สึกยังไง

 

            “อย่าพูดเหมือนว่าแม่รักมาร์คได้ไหม

 

            “ก็แม่รักมาร์ค มาร์คเป็นลูกแม่ แม่ก็ต้องรักสิ

 

            “ไม่จริง แม่รักผลประโยชน์ที่ผมจะได้ต่างหาก

 

            “อะ...!”

 

            “แม่รู้ว่าถ้าผมใกล้ชิดพ่อ ทำดีกับพ่อ พ่อต้องยกสมบัติให้ในฐานะที่ผมเป็นลูกคนโต ! แม่หวังแค่จะได้สมบัติของพ่อเท่านั้นเอง !”

 

            “ไม่จริง ! แม่ไม่ได้คิดแบบนั้น !” แม่พี่มาร์คพูดวนไปมาเธอส่ายหน้าราวกับโจรที่ถูกตำรวจคาดคั้นจนหวาดหวั่นไปทุกสิ่ง ทว่ามือที่สั่นขณะที่ปากกระบอกปืนอยู่ข้างขมับผมนั่นก็ยิ่งทำให้ผมหลับตาปี๋ คิดว่าอีกไม่นานมันคงลั่นฝังในหัวผมแน่ๆ อย่ามาใส่ร้ายแม่ แม่ทำเพื่อเราสองคน

 

            “ผมไม่เคยต้องการแบบนั้น สิ่งที่ผมต้องการมีแค่แบมแบม

 

            “จะไปต้องการมันทำไม !”

 

            “ก็ผมรักแบมแบม ! แม่ได้ยินไหม ! ผมรักแบมแบม !”

 

            “มาร์ค ! กรี๊ดดดดดด !!!!!!!” แม่พี่มาร์คแผดเสียงลั่นจิกหัวตัวเองไปมาไม่ต่างคนบ้า ส่งผลให้ผมเม้มปากแน่นน้ำตาไหลออกมาอย่างหวาดกลัว ตอนนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่าแม่พี่มาร์คอีกแล้ว เธอเหมือนจะทำลายได้ทุกคน

 

            ทว่าในตอนที่เธอสะอึกสะอื้นทั้งน้ำตา จู่ๆใครอีกคนก็เดินเข้ามา

 

            แหกปากจนพอใจหรือยังที่รัก

 

            “อ๊ะ !”

 

            “ถ้าพอใจแล้วก็คืนลูกรักของผมมาก่อนที่ทุกอย่างจะแย่ไปกว่านี้ เสียงทุ้มต่ำทำให้ผมกระพริบตาถี่ๆไล่หยาดน้ำออกไป หันไปมองพ่อที่เดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตึงเครียดอย่างที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ในมือของเขามีปืนจ่อไปที่แม่ของพี่มาร์คอย่างไม่เกรงใจ

 

            และเหมือนคุณพ่อจะรู้ว่าผมกลัวแค่ไหน ท่านเลยพยายามยิ้มให้เหมือนปลอบขวัญ

 

            ไม่เป็นไรนะคนเก่งของพ่อ ทุกอย่างมันต้องเรียบร้อย

 

            “พ่อครับ...ฮึก

 

            “พ่อจะไม่ทำให้ลูกต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้แล้ว

 

            “…”

 

            “อดทนไหวนะ พ่อจะช่วยลูกให้ได้ เราจะช่วยแบมแบมให้ได้ พ่อหันไปมองพี่มาร์คที่ยืนอยู่ข้างกาย ซึ่งเจ้าตัวก็พยักหน้าสมบทกับพ่อไปอย่างไม่ต้องหยุดคิด และนั่นทำให้แม่พี่มาร์คกลับมาสวมร่างวิญญาณนางมาร

 

            เธอแค่นหัวเราะเสียงดังใช้ปืนชี้มาที่ผมอีกครั้ง

 

            คิดเหรอว่าฉันจะยอมคืนของรักให้พวกแกง่ายๆ

 

            “คุณต้องคืน แบมแบมไม่ใช่สมบัติของคุณ

 

            “แบมแบมคือคนรักของผม และแม่ไม่มีสิทธิ์ทำอะไรเขา !”

 

            “น่ารังเกียจ !”

 

            “!!!!”

 

            “มาร์คไม่เคยรักแม่ คุณไม่เคยรักฉัน แล้วทำไมฉันจะต้องคืนของรักให้ ในเมื่อฉันไม่เคยได้รับความรักจากใครเลยสักคน !”

 

            แล้วมันผิดที่คนอื่นเหรอ ที่ไม่มีใครรักคุณก็เพราะคุณทำตัวเองทั้งนั้น !”

 

            “ไม่...!”

 

            หัดตื่นจากความฝันบ้างเถอะ คุณไม่ใช่ศูนย์กลางของโลกใบนี้นะ !”

 

LOADING 100 PER

เจิมตอนใกล้จบ สะท้อนทุกความเจ็บ !

รอเยอะอัพไวนาจา

มาถึงบทเกือบสุดท้ายของฟิคเรื่องนี้กันแล้วนะคะ อีกตอนสองตอนก็จบแล้วน้า

ขอบคุณที่ติดตามกันจริงๆ เอลมีแพลนจะลบเขียนใหม่เพื่อให้มันดีกว่าเดิม

แต่คงจะเริ่มรีไรท์ช่วงปิดเทอม หวังว่านักอ่านจะยังรอกันอยู่นะคะ รับรองว่าโฉมใหม่ไฉไลกว่าเดิมแน่นอน

ซึ่งเอลต้องขอบคุณจริงๆที่ติดตามเรื่องนี้จนมาถึงบทสุดท้าย

ขอบคุณทุกกำลังใจและขอโทษสำหรับเรื่องไม่ดีที่เอลทำไว้ ยังไงก็ฝากให้นักอ่านติดตามผลงานของนักเขียนคนนี้ไปเรื่อยๆด้วยนะคะ 

 

ฝากติดตามด้วยค่า งานนี้มาดูกันบ้างว่าแบมจะทำไงต่อJ

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบมคนบาปนะครัช

เมื่อพูดถึงความเลวของพี่มาร์ค อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

 

? themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,745 ความคิดเห็น

  1. #1702 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 11:15
    มาร์คช่วยน้องให้ได้นะ
    #1,702
    0
  2. #1657 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 15:26

    ใครก็ได้เอาอีป้านี้ไปเก็บให้ไกล ๆ ทีเถอะรำคาญ (เหมือนที่พี่มาร์คชอบพูดเลย)

    #1,657
    1
  3. #1626 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 13:23
    หน่วงนักมากรุ้นอะ
    #1,626
    1
  4. #1538 MinPraritchaya (@MinPraritchaya) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 17:46
    เรื่องทุกอย่างนี่ว่าเริ่มจากพ่อก่อนนะ แอบสงสารแม่พี่มาร์ค
    #1,538
    1
  5. #1485 toeyly45 (@0981939356) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 18:40
    ชอบประโยคสุดท้ายมาก มันโดนใจ555
    #1,485
    1
  6. #1481 Thungpang24 (@Thungpang24) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:17
    ชอบมากค่ะ...ประโยคสุดท้าย
    เหมือนในเดอะเฟสค่ะ
    #1,481
    1
  7. #1476 Aely (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 16:14
    ต้องช่วยแบมให้ได้นะ



    ส่วนแม่มาร์ค เดี๋ยวรีดตบเรียกสติเอง หุหุ
    #1,476
    1
  8. #1406 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:38
    แบ๊มมมมมม ต้องรอดนะะะ
    #1,406
    1
  9. #1378 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:32
    จะรอดไหมแบมมมมม
    #1,378
    1
  10. #1349 Sumalee_Amii (@Sumalee_Amii) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:49
    ปืนจะไม่ลั่นไปโดนใครใช่ไหม สงสารมาร์คกับแบมจัง ทุกอย่างต้องผ่านไปด้วยดี แบมต้องปลอดภัย พ่อมาช่วยแล้วว
    #1,349
    1
  11. #1348 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:09
    กลัวปืนลั่นค่ะคุณพ่ออออ
    #1,348
    2
  12. #1347 nongmui_igot7 (@nongmui_igot7) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:48
    แต่ละคำพูดช่างแรงกระแทกใจจริงๆ ชอบๆ
    #1,347
    1
  13. #1346 ชื่อ เฟิิร์น (@fernfern1f) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:22
    หื้อชอบบ คุณไม่ใช่ศูนย์กลางโลกใบนี้ หื้ออ ดีต่อใจ 5555
    #1,346
    1
  14. #1345 The MJ. (@tkn1032003) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:31
    โอโห ชอบอ่ะ ประทับใจแต่ละคำพูด ปรบมือค่ะ5555
    #1,345
    1
  15. #1344 Lucky'Number9 (@deeninemoexia88) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:09
    แรว๊งงงง ขุ่นพ่อทำดีมากกกก
    #1,344
    1
  16. #1343 DinoGong_0137 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:37
    วร๊ายยยยย สะใจค่ะ แหกมันเลยค่ะคุณพ่อออ อย่ามาทำตัวสเหร่อค่ะ ไม่มีใครรักก็เพราะตัวเองทั้งนั้นแหละค่าาา อิอิส์
    #1,343
    1
  17. #1342 BBMTT (@BBMTT) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:16
    ใช่ ใช่ ช่ายยย ตื่นสิเฮ๊ยยย เเกไม่ใช่ศูนย์กลางโลกน่ะเวยยย ทุกคนถึงจะได้หมุนรอบเเก เด๋อออ!!!
    #1,342
    2
  18. #1341 BUMMUG (@heyyol) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:10
    แม่พี่มาร์คเป็นผลข้างเคียงจากการฉีดโบท็อกซ์เข้าสมองแน่ๆ -! /แบมหนูต้องปลอดภัยนะลูก
    #1,341
    1
  19. #1340 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:23
    เค้าเองตอบเมลล์แล้วนะคะ รอดูคุณแม่กับมาร์คใครจะโหดกว่ากัน รีไรท์ใหม่ก็ยังรอเหมือนเดิมนะคะ
    #1,340
    2
    • #1340-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 29)
      4 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:48
      ตอบเมลแล้วนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า
      #1340-1
    • #1340-2 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 29)
      4 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:48
      ตอบเมลแล้วนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า
      #1340-2
  20. #1339 มนุษย์ขี้ชิป (@Kkkaewalin) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:44
    แม่มพี่มาร์คน่ากลัวอะะะ
    #1,339
    1
  21. #1338 DinoGong_0137 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:05
    สะใจกับแจซอลมากๆค่ะสังค๊มมมม พี่มาร์คจัดการอิคุณแม่ทีค่ะ น้องเป็นกำลังใจให้ฮี่ฮี่
    #1,338
    1
  22. #1337 The MJ. (@tkn1032003) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:17
    ลาก่อนค่ะแจซอล บ๊ายบายยย~ พี่มาร์คต้องช่วยน้องมห้ได้นะ!!
    #1,337
    1
  23. #1336 nongmui_igot7 (@nongmui_igot7) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:54
    เจ้าชายขี่ม้าขาวมาแล้วววววว ต้องช่วยแบมให้ได้นะมาร์ค!
    #1,336
    1
  24. #1335 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:22
    พระเอกมาทัน เซฟ ๆๆ
    #1,335
    1
  25. #1334 ชื่อ เฟิิร์น (@fernfern1f) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:05
    ฮอลลล พี่มาร์คมาเเล้ว
    เเต่ก็สงสารแม่พี่มาร์คนะเเต่นางทำตัวเอง คงต้องได้รับกรรม
    #1,334
    1