SIN BRETHREN บาปรัก | MARKBAM [END]

ตอนที่ 25 : บาปรักครั้งที่ 23 : คำเชื้อเชิญของเขา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    16 ธ.ค. 59

จอง+โอนค่าหนังสือ ได้ตั้งแต่วันนี้ - 25 ธันวา 59.

สนใจ อ่านรายละเอียดต่อได้ที่ >คลิ๊ก<

SIN BRETHREN : CHAPTER 23

บาปรักครั้งที่ 23 : คำเชื้อเชิญของเขา

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

 

            อะไร...นะครับ ? ผมถามย้ำอีกครั้งด้วยความตกใจ มันเหมือนกับว่าสมองเกิดอื้ออึงไปชั่วขณะจนประมวลผลตามที่เขาพูดไม่ทัน เมื่อกี้พี่มาร์คพูดว่าอะไรนะครับ ?

 

            “พี่ถามว่าเราอยากหนีไปกับพี่ไหม

 

            “…”

 

            “หนีไปให้ไกลจากคนใจร้าย

 

            “…”

 

            “หนีไปให้ไกลจากสิ่งที่สามารถแยกเราออกจากกัน

 

            “…”

 

            เราจะยอมทิ้งทุกอย่างแล้วไปกับพี่ไหม...ตัวเล็ก ? คำถามของพี่มาร์คทำให้ผมเม้มปากแน่นเกิดอาการอึกอักไม่กล้าตอบคำถาม ใจหนึ่งมันรู้สึกเหมือนว่าตัวเองรอคำคำนี้มานานและพร้อมที่จะตอบรับด้วยความยินดี แต่อีกใจหนึ่งกลับมองว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่จะแก้ไขให้ทุกอย่างมันดีขึ้นได้ กลับกันมันอาจจะแย่ลงจนเกินรับไหว มันบอกให้ผมอดทนต่อไปแม้ว่าร่างกายจะแหลกสลายก็ตาม

 

            ผมอยากไปกับเขา...แต่ผมไปไม่ได้

 

            ถ้าผมไปคุณพ่อจะเป็นยังไง ผมไม่ได้ไว้ใจว่าท่านจะปลอดภัยเมื่ออยู่กับแม่ของพี่มาร์ค...

 

            พี่มาร์ค...ทำไมถึงถามแบมแบบนี้ล่ะครับ ?

 

            “เพราะคิดว่าแบมน่าจะรอคำถามนี้มานานแล้ว

 

            “…”

 

            “และพี่ก็อยากถามนานแล้วเหมือนกันนัยน์ตาสีสวยทอดลงมามองผมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาราวกับว่ากำลังค้นหาคำตอบแทนที่จะหามันจากปากของผมที่ยังคงปิดแน่นสนิท ไม่มีท่าทีว่าจะให้คำตอบกับสิ่งที่เขาถาม พี่อยากไปอยู่ในที่ที่มีแค่เรา ไม่มีคนอื่นมาขวางกัน มีแค่เราเท่านั้น แค่เราสองคน

 

            “แล้วคุณพ่อล่ะครับ คุณแม่แล้วก็เพื่อนพี่มาร์คอีก พี่มาร์คจะทิ้งพวกเขาได้ลงเหรอ ?

 

            “คนพวกนั้นไม่ใช่เสี้ยวหนึ่งในชีวิตพี่หรอกนะแบม

 

            “…”

 

            “เพราะทั้งหมดของชีวิตพี่...มันเป็นของแบมหมดแล้วคำพูดของเขามาพร้อมกับการเน้นย้ำที่ริมฝีปาก พี่มาร์คกดจูบลงมาเหมือนต้องการยืนยันให้ผมเข้าใจว่าผมสำคัญกับเขามากแค่ไหน แน่นอนว่าเขาเองก็สำคัญกับผมมากเช่นกัน ไม่อย่างนั้นผมคงไม่แสดงท่าทางมาดร้ายใส่แจซอลที่ต้องการจะแย่งเขาไปจากผม

 

            เพราะเขาเองก็เป็นทุกอย่างในชีวิตผม ผมเลยขาดเขาไปไม่ได้

 

            แต่ตอนนี้คุณพ่อเองก็เป็นสิ่งที่สำคัญกับผมเหมือนกัน ถ้าผมเลือกพี่มาร์คผมก็ต้องมาหวงหน้าพะวงหลังอีกว่าคุณพ่อจะเป็นยังไง

 

            และผมรู้ว่าพี่มาร์คคงจะรู้สึกถึงสิ่งที่ฉุดรั้งผมเอาไว้

 

            เขาถึงได้กดจูบไปตามกรอบหน้าผมให้ผมใจอ่อนไปกับเขา...

 

            พี่อยากให้แบมแบมไปกับพี่ อยากให้ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง คิดแต่เรื่องของเราเหมือนที่พี่เอาแต่คิดเรื่องของแบม พี่มาร์คว่าพร้อมกดจูบลงบนเปลือกตาทั้งสองข้างของผม แสดงความรักที่น่าหลงใหลออกมาจนร่างกายผมเผลอตอบรับสัมผัสของเขาแทบจะทันที ผมปล่อยให้เขารุกรานเข้ามาในพื้นที่ ให้เขาเชยชิมความหอมหวานจากตัวผมอย่างที่เขาชอบทำ

 

            ให้เขารอคำตอบของผมซ้ำๆโดยที่ผมไม่คิดจะพูดมันออกไป...

 

            ผมยังไม่พร้อมที่จะไปกับเขาตอนนี้

 

-MARK PART-

 

            ร่างเล็กซุกตัวหลับอยู่ในอ้อมกอดของผม หลังจากที่ผมทำตามอำเภอใจตัวเองจนตัวน้องถึงกับเสียพลังงานหนักสลบไปตอนที่เรากำลังมีอะไรกัน แน่นอนว่าผมไม่สนว่าใครจะมาเห็นภาพนั้น ในเมื่อน้องต้องการให้ผมทำ ผมก็จะทำโดยไม่นึกถึงหน้าใครทั้งนั้น

 

            เพราะแบมแบมเป็นคนเดียวที่ดึงความสนใจจากผมไปได้ทั้งหมดเพราะแบบนั้นผมถึงได้ไม่เห็นหัวคนอื่น แต่จะโทษน้องก็ไม่ถูก ผมเป็นคนนิยามความสนใจด้วยตัวของผมเอง

 

            แบมแบมก็เป็นแค่ตัวแปรสำคัญเท่านั้น

 

            ดูเหมือนถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง ก็คงตัดความใจอ่อนเรื่องนั้นไม่ได้สินะ ผมพึมพำสลับกับลูบเรือนผมอ่อนนุ่มในกำมืออย่างอ่อนโยน ผมรู้ว่าการที่แบมแบมไม่ตอบรับผม เพราะเขายังมี พ่อเป็นตัวรั้งใจเขาเอาไว้ ถ้าตัดเรื่องพ่อออกไปมีเหรอว่าน้องจะไม่ยอมไปกับผม

 

            น้องไม่มีทางทนอยู่กับแม่เลี้ยงแสนโสมมได้หรอก ก็ขนาดผมเป็นลูกแท้ๆ ยังทนอยู่ร่วมชายคาเดียวกับแม่ไม่ได้เลย

 

            มันสะอิดสะเอียนจนไม่รู้จะทำยังไง

 

            ยิ่งตอนที่เห็นว่าแม่พยายามปกป้องยัยมารร้ายแจซอล ก็ยิ่งทำให้ผมรังเกียจเข้าไปใหญ่ แม่เห็นประโยชน์จากยัยนั่นมากไปจนปิดหูปิดตาไม่สนใจว่าตัวเองกำลังเก็บงูเห่ามาเลี้ยง แต่ก็นั่นแหละ คนสันดานเดียวกันย่อมมองเห็นเงาของกันและกัน

 

            คนที่โหยหาอยากได้ของของคนอื่นแบบนั้น มีจุดจบแบบเดียวกันเสมอ

 

            คือตายไปอย่างโดดเดี่ยว และไม่มีใครต้องการ

 

            สงสัยคงต้องให้มันช่วยสินะผมเลียริมฝีปากแห้งผากตัวเองพลางใช้ความคิด พอนึกถึงหน้า ไอ้เพื่อนตัวดี ก็ทำให้ผมแอบหงุดหงิดขึ้นมา บอกตามตรงผมไม่อยากขอความช่วยเหลือจากมันหรอกนะ แต่ถ้าจะให้ไปขอความช่วยเหลือจากไอ้แจ็คสัน แลดูจะเสียเวลาเปล่าซะมากกว่า

 

            อีกอย่างผมมั่นใจว่ามันน่าจะช่วยผมได้ แม้ว่าเราจะบาดหมางกันอยู่ก็ตาม แต่ตอนนี้ผมยอมทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับแบมแบม

 

            ต่อให้ต้องลดทิฐิก้มตัวไปหยิบมือถือมาโทรหามันก็ตาม

 

            (ฮัลโหล)

 

            กูมีเรื่องให้มึงช่วย เจบี

 

            ที่ทำอยู่นี่ก็เพื่อเราสองคน...

 

-JB PART-

 

กึก !

 

            “ก็ได้ ถ้ามึงต้องการแบบนั้น ผมตอบปลายสายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แม้จะแปลกใจที่ไอ้มาร์คเลือกมาขอความช่วยเหลือจากผม แทนที่จะเป็นไอ้แจ็คสันหรือเพื่อนคนอื่นในกลุ่มเรา แน่นอนว่าผมก็ไม่ได้ใจร้ายที่จะไม่ช่วยมัน ยังไงซะก็เพื่อนกัน แม้จะชอบคนคนเดียวกันก็ตาม แต่ผมก็รู้แหละว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ยืนตรงนั้นเคียงข้างแบมแบม

 

            ไม่ใช่เพราะไอ้มาร์คมันกันท่าจนเข้าหาแบมแบมไม่ได้ แต่เพราะแบมแบมไม่เคยมีใจให้ผมมากกว่าคำว่าพี่ชายหรือเพื่อนไอ้มาร์คเลย อีกอย่างพอเห็นว่าไอ้มาร์คยอมทำทุกอย่างเพื่อแบมขนาดนี้ ถึงขั้นลดทิฐิมาขอความช่วยเหลือจากผม ก็ทำให้ผมรู้แล้วว่าผมแย่งพื้นที่นั่นมาจากมันไม่ได้

 

            ถ้าจะมีคนที่รักแบมมากที่สุดในโลก ผมว่าก็คงเป็นไอ้มาร์คเนี่ยแหละ

 

            หึ...น่าสมเพชเนอะ ผมดีกว่ามันแท้ๆ แต่บางครั้งการเป็นพระเอกก็ไม่ได้ช่วยทำให้นางเอกหลงรัก ก็นะพระเอกมันโง่ รักนางเอกแท้ๆ ทว่ากลับเลือกที่จะปกป้องทุกคนรอบข้าง ผิดกับตัวร้ายที่เลือกจะปกป้องนางเอกคนเดียว และใช่ ไอ้มาร์คคือตัวร้าย

 

          เพราะมันเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างเพื่อปกป้องแบมแบมเพียงผู้เดียว...

 

            แล้วดูเหมือนนางเอกก็ชอบแบบนั้นด้วยนะ...

 

            (ขอได้ไหมวะ อย่าบอกคนอื่นให้รู้เรื่องนี้)

 

            ...ก็ถ้ามึงลดตัวมาขอร้องกูขนาดนี้ กูก็ปฏิเสธไม่ลงหรอก

 

            (...)

 

            เอาเถอะถือซะว่าทำบุญ อีกอย่างมึงก็เป็นเพื่อนกู อะไรช่วยได้ก็ช่วย แม้มึงจะเอาหัวใจคนที่กูชอบไปก็ตามผมได้ยินเสียงจิ๊จ้ะในลำคอของไอ้มาร์คนิดหน่อยแสดงให้เห็นว่ามันไม่ชอบใจที่ผมแทนแบมแบมด้วยคำว่า คนที่กูชอบ ก็แน่ล่ะ ไม่มีใครชอบที่มีคนมาเรียกเมียเราแบบนั้นถูกไหม ?

 

            ดีหน่อยที่มันเป็นการหยอกล้อ มันเลยไม่ได้ตอบโต้อะไรมากคงกลัวว่าถ้าทำให้ผมไม่พอใจขึ้นมา ผมอาจจะไม่ช่วยมันก็เป็นได้

 

            ยอมทุกอย่างเพื่อแบมแบมจริงๆเลยนะมันเนี่ย...

 

            (แล้วเร็วสุดเมื่อไหร่ ?)

 

            คืนนี้ผมตอบปลายสายแค่นั้น คุยรายละเอียดกับมันอีกสักพักก่อนจะวางสายไป จากนั้นก็ไปจัดการหาที่พักรวมถึงความจำเป็นอื่นๆที่มันต้องใช้ ไม่มีการโทรไปบอกใครหรือพูดให้ใครฟังแม้กระทั่งไอ้แจ็คสันที่สนิทกันผมก็ไม่บอก ผมไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเอาเรื่องที่มันจะลักพาตัวแบมหนีไปบอกคนอื่นนิ ยิ่งไปกว่านั้นมาร์คมันก็กำชับไว้ว่าห้ามบอกใคร

 

            ให้ผมรู้คนเดียวว่ามันจะพาแบมแบมไปไหนก็พอ

 

            ถึงมันจะดูเป็นไปไม่ได้ที่ผมบอกมันว่ามันสามารถพาแบมไปได้ในคืนนี้ แต่เชื่อเถอะว่ามันเป็นไปได้ ด้วยความมีอิทธิพลของพ่อผมทำให้การจัดหาที่พักส่วนตัวไกลจากผู้คน ย่อมไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแค่สั่งคนของผมก็รีบจัดหาให้ในเวลาที่ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ผมส่งรายละเอียดทั้งหมดไปหาไอ้มาร์คทางมือถือแล้วส่งคนไปตรวจสอบสถานที่ว่าพร้อมรองรับจริงไหม

 

            แน่นอนว่าการที่ผมทำแบบนี้ไม่ใช่อยากจะส่งเสริมมาร์คในทางที่ผิด

 

            ผมแค่อยากให้แบมแบมไปจากที่ที่มันผิดก็แค่นั้น อาจจะเป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆ แต่การไปจากขุมนรกนั้นก็เป็นสิ่งที่ดีกว่า แบมแบมอาจเป็นคนเดียวที่ไม่รู้ว่าพ่อของตัวเองทำอะไรได้บ้าง ทว่าผมกับมาร์คไม่ใช่แบบนั้น

 

            เรารู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ และเพื่อให้แบมแบมหลบหลีก การหนีไปคือทางที่ดีที่สุด

 

            อาจสงสัยว่าทำไมผมถึงรู้เรื่องนี้ จริงๆผมไม่ได้รู้แค่เรื่องนี้หรอก ผมรู้ทั้งหมด ทั้งเรื่องที่แบมแบมเคยคิดจะฆ่ามาร์ค เรื่องที่มาร์คทำให้แบมแบมกลายเป็นของตัวเอง เรื่องที่พ่อแบมมีเมียใหม่ทำให้แม่แบมตรอมใจตาย หรือกระทั่งเรื่องลูกสะใภ้คนใหม่ที่พยายามจะจับไอ้มาร์คให้อยู่หมัด รวมถึงเรื่องแม่มันที่พร้อมจะฮุบสมบัติพ่อมันไว้ตลอดเวลา

 

            ผมรู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับไอ้มาร์ค เพราะแบบนั้นมันถึงไว้ใจผมไง

 

            มันรู้ว่าผมจะไม่เอาไปบอกใคร ต่อให้บาดหมางแค่ไหน คำว่าเพื่อนมันก็ตัดกันไม่ขาดหรอก ผมรู้จักมันมานาน รู้เรื่องของมันดีพอๆกับที่มันรู้เรื่องของผมดีนั้นแหละ ถึงจะไม่คิดว่าจะมาชอบคนคนเดียวกัน แต่ถือซะว่าเป็นเคราะห์กรรมแล้วกัน ทำไงได้

 

            ทว่าระหว่างที่ผมเช็คข้อมูลอยู่นั้น เมดสาวก็มาตามให้ผมลงไปข้างล่าง เนื่องด้วยมีแขกคนสำคัญมาหา แน่นอนว่ามันทำให้ผมสงสัย เพราะวันนี้ผมไม่ได้นัดใครไว้ และส่วนใหญ่ผมไม่ค่อยนัดใครให้มาที่บ้านของตัวเอง

 

            พลันความสงสัยก็ต้องจางหายเมื่อคนที่มาหาผมไม่ใช่ใครอื่น

 

          น้องสาวต่างมารดาของผมนั่นเอง...

 

            แจซอล ?” ผมเอ่ยชื่อหญิงสาวที่ใบหน้ายังคงมีคราบน้ำตาเปื้อนอยู่ หนำซ้ำสภาพก็เหมือนเพิ่งไปมีเรื่องกับใครมา ที่แก้มใสก็มีรอยแดงเป็นรอยนิ้วมือดูก็รู้ว่าถูกตบ ซึ่งทันทีที่เจ้าตัวเห็นหน้าผมก็รีบโผมากอดออดอ้อนผมทันที เป็นอะไรไป มีเรื่องอะไรเหรอถึงมาหาพี่ที่นี่ ?

 

            “พี่เจบี พี่เจบีต้องช่วยแจซอลนะ

 

            “หืม ?

 

            “ถ้าพี่เจบีไม่ช่วย แจซอลต้องแย่แน่ๆเลยร่างเล็กฝังหน้าลงกับอกผม มีเสียงสะอึกสะอื้นตามมา มันเป็นเอกลักษณ์เวลาที่แจซอลอยากได้อะไร เธอมักจะทำแบบนี้กับผมเสมอ จนผมรู้ทริคเธอว่าใช้ไม้นี้กับใครได้บ้าง ซึ่งมันใช้ไม่ได้กับผมเท่าไหร่

 

            ไม่สิ ต้องบอกว่ามันไม่เคยใช้กับผมได้เลยสักครั้ง แต่ผมก็เป็นพี่ชายที่ดีพอที่จะรับฟัง

 

            มันช่วยไม่ได้ที่ผมจะรู้สึกขยะแขยงลูกเมียน้อยร่วมพ่อเดียวกับตัวเอง จริงๆเมื่อก่อนก็ไม่ได้รู้สึกแบบนี้หรอกนะ ออกจะดีใจด้วยซ้ำที่มีน้องสาวเหมือนกับคนอื่น มันรู้สึกดีที่เราไม่ต้องอยู่คนเดียวเพียงลำพัง ทว่าพอโตขึ้นมาแล้วเห็นตัวตนที่แจซอลซ่อนเอาไว้ทั้งหมด มันก็ทำให้ผมเปลี่ยนตัวเองจากหน้ามือเป็นหลังมือ

 

            และใช่ ผมรู้ว่าน้องสาวคนดีของผมเป็นคู่หมั้นไอ้มาร์ค แต่ไอ้มาร์คไม่รู้ว่าแจซอลเป็นน้องสาวของผม อาจเป็นเพราะพ่อของมันมาดีลน้องสาวผมแบบลับๆ แล้วผมก็ไม่เคยบอกใครเรื่องที่มีน้องสาวต่างแม่ ผมไม่ชอบที่ชีวิตผมต้องมาถูกแซะแบบพังพินาศไม่มีชิ้นดี

 

            ชีวิตผมต้องเพอร์เฟค นั่นคือสิ่งที่ผมนิยามให้ตัวเองเสมอมา ขนาดตอนเจอกันที่โรงพยาบาลวันที่แจซอลถูกไล่ตะเพิดออกมานั่งปรับทุกข์กับแบม ผมก็ไม่ได้เข้าไปแสดงตัวหรือว่าโอ๋เธอเลยสักนิด เพราะผมรู้ดีว่าน้องสาวผมเล่นละครเก่งแค่ไหน

 

            ผมเลยไม่แปลกใจที่เธอจะถูกตบมาแบบนี้ ถึงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

 

            จะให้พี่ช่วยอะไร ?

 

            “ทำไงก็ได้ให้อีนั่นมันตาย !”

 

            “…”

 

            “หรือไม่ก็ให้มันตายไปทั้งครอบครัวเลย !” แจซอลพูดเสียงดัง แสดงความเคียดแค้นออกมาจนไร้ซึ่งความน่ารัก ถ้าหากมองผิวเผิน มองเฉพาะสิ่งที่เธอพยายามปั้นแต่งขึ้นมาก็คงมองว่าเธอเป็นเด็กสาวแสนน่ารักที่ไร้เดียงสา น่าเอ็นดูน่าถนอมใช่ไหมล่ะ ทว่าพอเจอตัวตนที่แท้จริงเหมือนที่เธอกำลังทำ คุณจะรู้เลยว่าเราไม่ควรมองใครที่ภายนอก

 

            แจซอลเป็นตัวแทนของความเน่าเฟ๊ะภายใน เพราะแม่ของเธอให้ท้าย ลูกตัวเองถึงได้เสียคนขนาดนี้ พ่อผมนี่ก็แปลกคนดี รู้ทั้งรู้ว่าลูกสาวตัวเองเป็นยังไง ยังไปยัดเยียดให้คนอื่นเขารับไปอยู่ในครอบครัว ตัวเองรับไม่ได้เลยต้องผลักไสให้คนอื่น ประจวบเหมาะกับที่แจซอลเล็งไอ้มาร์คไว้พอดีเลยอยากได้มันจนตัวสั่น

 

            ผู้หญิงโลภมากสันดานต่ำ...นิสัยเหมือนแม่โสเภณีของตัวเองไม่มีผิดJ

 

            “ถ้าทำแบบนั้น เราจะก็สูญเสียมาร์คไปด้วยนะ ยอมได้เหรอ ?

 

            “ใครจะไปยอมกัน พี่ก็ทำให้พี่มาร์คสนใจแจซอลสิ !” ร่างเล็กกระตุกเสื้อผมไม่ต่างจากเด็กเอาแต่ใจ ทำยังไงก็ได้ให้อีแรดนั่นมันตาย มันต้องเป็นศพแรกที่หายไปจากโลกนี้ !”

 

            “ศพ...แรกเหรอ ?ผมทวนคำนั้นเผลอทำหน้านิ่งไปชั่วขณะ จะให้ผมยิ้มร่าขณะที่ยัยมารร้ายมาแช่งให้คนที่ผมชอบตายได้ยังไง ถึงผมกับแบมจะเป็นมากกว่านั้นไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมยินดีที่จะทำให้เขาตายตามคำขอของน้องสาวตัวเองหรอกนะ

 

            ไม่สิ ต่อให้เธอขอในเรื่องที่ดีผมก็ไม่ทำให้

 

            ก็ผมไม่ใช่พี่ชายที่แสนดีนี่น่าผมจะทำไปทำไม ทว่าเพื่อรู้แผนการของยัยมารร้าย ผมจำเป็นต้องดึงเธอมากอดปลอบเอาไว้ ให้เธอเข้าใจว่าผมยืนอยู่เคียงข้างเธอ ซึ่งแจซอลก็เชื่อแบบนั้นมาเสมอโดยที่ไม่รู้เลยว่าผมโกหกเธอมานานเท่าไหร่

 

            เธอเชื่อว่าผมจะไม่มีวันปล่อยมือเธอไป เพราะแบบนั้นถึงได้ไม่ตงิดใจตอนผมรับปากเธอ

 

            ได้สิพี่จะทำ พี่จะทำทุกอย่างเพื่อน้องสาวแสนรักของพี่J

 

            แต่บางที...เล่นอีกสักเกมมันก็น่าสนุกเหมือนกันนะ

 

-JB PART END-

 

            ผมตื่นมาอีกทีคือช่วงหัวค่ำของวัน รู้สึกระบมและล้าไปทั้งร่างกายเพราะพี่มาร์คใส่แรงไม่ยั้งตอนที่เรามีอะไรกัน มันเหมือนกับว่าเขาได้ทิ้งทุกอย่างเข้ามาในร่างผม ให้ผมแบกรับมันเอาไว้ น่าแปลกแทนที่ผมจะโยนของหนักพวกนั้นทิ้งไป...

 

            ผมกลับเลือกที่จะโอบกอดมันไว้แทน

 

            ตื่นแล้วเหรอ

 

            “อะ...

 

            “อยากนอนต่อไหม นอนได้นะผมเงยหน้าขึ้นไปสบกับคนตัวสูงที่เดินเข้ามาในห้องนอน ใบหน้าของเขาเปื้อนรอยยิ้มโอนอ่อนที่ดูอ่อนโยนเกินกว่าจะเป็นคนไม่ดี ร่างสูงเขยิบร่างมานั่งตรงข้ามเอื้อมมือมาเกลี่ยแก้มผมเล่นอย่างที่ชอบทำ สัมผัสแสนอ่อนหวานนั้นทำให้ผมยิ้มรับให้ด้วยความยินดี

 

            ซึ่งผมก็ไม่คิดจะพูดถึงเรื่องที่เขาชวนผมหนี เพราะรู้ว่าถ้าพูดไปคงได้สร้างบาดแผลให้เขาเพิ่มเป็นแน่

 

            ผมยังไม่พร้อม…

 

            “ไม่ครับ ไม่ง่วงแล้ว

 

            “แล้วตอนนี้หิวไหม ?

 

            “อืม....ก็นิดหน่อยครับ

 

            “งั้นออกไปกินข้าวข้างนอกกัน

 

            “หืม ?

 

            “ก็ตั้งแต่คบกันยังไม่ได้ออกไปไหนด้วยกันเลยนิ ตอนนี้ก็เป็นเวลาที่ดีนะผมแอบก้มหน้างุดนิดหน่อยเพราะรู้สึกเขินที่เขาพูดทำนองว่า ตอนนี้เรากำลังคบกันอยู่ ก็จริงที่ผมเลือกที่จะทิ้งความเจ็บปวดเดิมๆไปเพื่อเริ่มต้นใหม่กับเขา แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเราคบกันในฐานะที่มากกว่านั้นนี่น่า เขาไม่ได้ขอผมเป็นแฟนสักหน่อย

 

            หรือไม่บางทีตอนนี้พวกเราอาจจะรวบลัดขั้นตอนไปแล้วก็เป็นได้สินะ

 

            อาจจะอยู่ในความสัมพันธ์ที่มากกว่าคำว่า คบกัน ไปแล้วก็ได้

 

            ถ้าพี่มาร์คอยากไป...แบมก็ไปครับผมตอบเสียงแผ่วซ่อนใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อของตัวเองด้วยการก้มหน้า งั้นแบมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ พี่มาร์ครอแบมสักพักนะ

 

            “แล้วทำไมไม่ชวนพี่ไปอาบด้วยล่ะ ?

 

            “อะ...

 

            “พี่ก็อยากอาบน้ำกับตัวเล็กนะน้ำเสียงทุ้มชวนฟังมีอิทธิพลกับหัวใจผมมากจนมันเต้นแรงไปหมด ร่างสูงเขยิบมาใกล้ใช้ใบหน้าหล่อเหลาไล่ต้อนให้ผมเงยหน้ามาสบตาเขา แน่นอนว่าตอนนี้ดวงตาของเขากำลังสะท้อนภาพของผมออกมาชนิดที่ว่าแทบจะไม่ละสายตาเลยด้วยซ้ำ และด้วยความที่ใบหน้าของเราอยู่ใกล้กัน คนใจร้ายเลยประทับริมฝีปากลงมา

 

            ความร้อนระอุแผ่ซ่านไปทั่วริมฝีปาก ดูดกลืนหยาดหวานในปากพร้อมกับส่งลิ้นชื้นเข้ามาหยอกเย้ากับลิ้นผม ดูดดุนจนริมฝีปากล่างบวมช้ำ ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงบดเคล้าริมฝีปากลงมาอย่างหนัก เลื่อนมือหนามาประคองใบหน้าผมเอาไว้ ล็อคท้ายทอยไม่ให้ขยับหน้าหนีไป

 

            ปรับองศาไปมาให้ริมฝีปากเราเคลื่อนเข้าหากันได้มากที่สุด

 

            อื้ม...ผมครางอื้มในลำคอตอนที่สัมผัสร้อนแรงทำให้ผมแทบจะละลายคาอกของเขา ไม่นานนักพี่มาร์คก็ถอนจูบออกไป แต่เป็นการอ้อยอิ่งที่น่าตีที่สุดเลย พี่มาร์ค...

 

            “หน้าแดงใหญ่แล้ว รู้สึกดีเหรอ ?

 

            “ก็พี่มาร์คแกล้งแบมนี่น่า เกือบหายใจไม่ทันแล้วนะ รู้ไหม ?

 

            “ก็ไม่เห็นเป็นไร

 

            “หืม ?

 

            “ถ้าแบมเป็นลมไป...เดี๋ยวพี่ผายปอดเองJ ใบหน้าผมร้อนวูบเมื่ออีกฝ่ายจูบผมอีกครั้ง แต่เป็นการจูบในระยะเวลาสั้นๆก่อนจะผละออกมาดูอาการของผม แน่นอนว่าผมเขินจนตัวแทบจะแตกอยู่แล้ว เลยรีบดันเขาออกยู่ปากใส่เขาที่เอาแต่แกล้งผมไม่เลิก ทว่าพอมือหนาเริ่มซนไม่อยู่นิ่งผมก็รีบยันตัวเองลุกขึ้นจากเตียง จะไปไหนตัวเล็ก ?

 

            “ก็ไปอาบน้ำไงครับ หรือว่าพี่มาร์คจะไม่พาแบมออกไปข้างนอกแล้ว ?

 

            “พาออกไปสิ แต่ตอนนี้อยากให้อยู่ข้างในก่อน

 

            “ครับ ?

 

            “อยากปล่อยของร้อนในร่างกายแบมพี่มาร์คยิ้มขำตอนที่เห็นว่าผมหน้าแดงขนาดไหน เล่นเอาผมถึงกับทุบอกเขาไปสองสามครั้งแล้วรีบพาตัวเองเข้าไปในห้องน้ำทันที คนใจร้ายก็มีเดินมาเซ้าซี้หยอกผมขณะที่กำลังอาบน้ำบ้าง ส่งผลให้ผมต้องตอบกลับให้เขาเลิกแกล้งผมไม่งั้นเลือดคงหมดตัวผมก่อนออกไปทานข้าวข้างนอกแน่นอน

 

            แต่พอคิดดูแล้วผมก็ฝันที่อยากให้เขาทำแบบนี้มาตลอดนะ ทั้งหยอกกัน ทั้งอ่อนโยนหรือแม้กระทั่งพูดจาลามก ไม่ใช่ว่าผมเป็นโรคจิตหรืออะไรแบบนั้นนะ ผมแค่คิดว่าการทำอะไรแบบนี้มันแสดงให้เห็นว่าเราสนิทกัน

 

            มันทำให้เราสัมผัสได้ถึงความใกล้ชิดกันจริงๆ

 

            ผมใช้เวลาอาบน้ำไม่นานนักก่อนจะออกมาแต่งตัว ซึ่งตอนที่ออกมาพี่มาร์คไม่ได้อยู่ในห้อง คาดว่าเขาน่าจะลงไปรอข้างล่าง ผมเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดที่ว่าดีที่สุดมาใส่ น่าแปลกใจที่ผมรู้สึกว่าเสื้อผ้าในตู้ของผมมันดูลดลงแปลกๆ แต่พอคิดว่าประจำผมก็ไม่ได้มีเสื้อผ้าใส่เยอะอยู่แล้ว ผมก็เลยสงสัยไป อีกอย่างบางครั้งคุณแม่บ้านก็มาดูแลเสื้อผ้าให้ ตัวไหนที่ขาดหรือว่าผมไม่ใช้ เขาก็จะเอาออกไปให้นั่นเอง

 

            หลังจากแต่งตัวเสร็จผมก็รีบลงมาข้างล่าง พี่มาร์คติดเครื่องสตาร์ทรถเอาไว้รอแล้ว เขายืนยิ้มไล่สายตามองผมด้วยแววตาเอ็นดู เล่นเอาผมถึงกับชี้หน้าขู่เป็นเชิงว่าผมรู้นะว่าพี่คิดอะไรอยู่ พี่มาร์คเลยหัวเราะเบาๆก่อนจะเปิดประตูให้ผมขึ้นไปนั่ง

 

            การนั่งอยู่ข้างบนรถคันเดียวกันในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน มันกลายเป็นประสบการณ์ใหม่ที่น่าตื่นตาตื่นใจสำหรับผม

 

            แล้ว...เราจะไปร้านไหนกันครับ ?

 

            “ร้านที่เราไปค่อนข้างไกล

 

            “…”

 

            “พี่เลยเก็บกระเป๋ามาให้ด้วย ถือว่าไปเที่ยวด้วยเลยผมขมวดคิ้วมุ่ยนิดหน่อยตอนที่พี่มาร์คพูดแบบนั้น มันทำให้ผมนึกถึงตอนที่เปิดตู้เสื้อผ้า แปลว่าเสื้อผ้าที่หายไปของผมพี่มาร์คเป็นคนเอามันยัดลงไปในกระเป๋างั้นสินะ ไม่เห็นเขาบอกผมเลยว่าเราจะไปเที่ยวกัน ผมนึกว่าเราจะไปทานข้าวกันแล้วก็กลับซะอีก คงไม่ว่าใช่ไหมที่ทำอะไรโดยภารการณ์ พี่แค่...กลัวว่าเราจะไม่มีเวลาได้ทำ

 

            “...ไม่เป็นไรครับ แต่วันหลังบอกแบมให้แบมตั้งตัวก่อนนะ กะทันหันแบบนี้แบมตั้งรับไม่ทัน

 

            “ใจจริงก็อยากจะบอกตอนที่พาไปถึงแล้วเหมือนกัน

 

            “เอะ...

 

            “แต่มันก็มีหลายอย่างที่เก็บไว้เซอร์ไพรส์เลยคิดว่าบอกไปบางอย่างก็เป็นเรื่องดีพี่มาร์คหันมายิ้มก่อนจะออกรถไปจากบ้าน ขับไปตามถนนที่ทอดยาว แน่นอนว่าตลอดทางผมก็ชวนเขาคุยไปด้วยเพื่อไม่ให้เขาเบื่อ แม้ว่าผมจะไม่ใช่คนที่ชวนใครคุยเก่งเลยสักนิด

 

            ทว่าในตอนที่เรากำลังหันมายิ้มให้กัน มือถือของผมก็ดังขึ้นมา

 

            วินาทีนั้นผมชะงักก่อนจะเอ่ยชื่อปลายสายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา...

 

            พี่เจบี

 

LOADING 100 PER

เจิมรอคำชวนของพี่มาร์ค คิดจริงทำจริง !

รอเยอะอัพไวนาจา

โค้งสุดท้ายสำหรับผู้ที่สนใจฟิคนี้แบบรูปเล่ม
รีบจอง+โอนก่อนวันที่ 25 ธันวา ช้าอดหมดพลาดนะคะ

สามารถสั่งจองก่อนโอนได้น้า >จิ้ม<

ฝากติดตามด้วยค่า งานนี้มาดูกันบ้างว่าแบมจะทำไงต่อJ

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบมคนบาปนะครัช

เมื่อพูดถึงความเลวของพี่มาร์ค อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

  

? themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,745 ความคิดเห็น

  1. #1699 MPTuan93 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 20:05
    อ่านไปรู้สึกว่ามาร์ครักแบมมากกกก
    อยากได้แบบนี้ จะตั้งใจเรียนเลย555555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 ธันวาคม 2561 / 20:12
    #1,699
    0
  2. #1653 oengoeng15 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 11:19

    พี่บีนี่รู้อะไรเยอะเนอะ ไม่ธรรมดาจริง ๆ

    #1,653
    0
  3. #1622 Facebook12345 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 11:48
    ซับซ้อนซอ้นเงื่อนทำไห้รุ้นได้ทุกตอนขอปรบเมือไห้กับคนแต่งแต่งได้ดีไห้น่ารุ้นทุกๆตอนจริงๆ
    #1,622
    1
    • #1622-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      19 กรกฎาคม 2561 / 18:01
      ขอบคุณค่า
      #1622-1
  4. #1592 999966669696 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 18:25
    ตัวละครทุกตัวมีความซับซ้อนในตัวเองสูงมากอ่ะ สรุปทุกคนก็ร้าย มีลับลมคมในเหมือนกันหมด อู้ววววตื่นเต้นนนน
    #1,592
    1
    • #1592-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 เมษายน 2561 / 07:35
      บอกแล้วว่าทุกคนใดๆในโลกล้วนมีความลับ
      #1592-1
  5. #1472 Aely (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 14:35
    เจบีจะทำอะไร มีลับลมคมในมากกว่านี้อีกเหรอ??
    #1,472
    1
    • #1472-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      22 มีนาคม 2560 / 15:57
      มีอีกเยอะ
      #1472-1
  6. #1403 shierichi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:09
    พี่บีจะทำไรอ่ะ....
    #1,403
    1
    • #1403-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      18 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:07
      ลุ้นเลยย
      #1403-1
  7. #1194 0981939356 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 22:46
    ทำไมกลัวพี่บี5555
    #1,194
    1
    • #1194-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      18 ธันวาคม 2559 / 16:24
      อย่ากลัวววว
      #1194-1
  8. #1189 541378 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 09:42
    รุ้สึกอยากเปนแบบบ 555555 ดีอ่ะมีแต่คนหล่อฉลาดคอยช่วย เดวช่วยฆ่าพ่อให้นะลูก55555
    #1,189
    1
    • #1189-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      17 ธันวาคม 2559 / 20:58
      เกลียดสุด5555
      #1189-1
  9. #1187 PexYen (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 22:38
    มาร์คทำเนียน พาหนีแบบไม่ให้รู้ตัว
    #1,187
    1
    • #1187-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      17 ธันวาคม 2559 / 07:13
      ฉันก็รักของฉันเข้าใจบ้างไหมมม
      #1187-1
  10. #1186 withmbky (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 16:49
    หืมมมม พี่มาร์คจะพาแบมหนีไปแบบนี้เลยหรอ 5555555 แบมแบมก็ไม่ได้รู้เรื่องเลย โดนหลอกแล้ว แต่เอาพี่เจบีมาใส่ไว้ตรงไหนของแผน คือแค่หาที่ซ่อนแค่นี้หรอ

    แต่พี่บีโทรมาแบบนี้หมายความว่าไง จะบอกแบมหรอหรือยังไง แกล้งมาร์คแบมไม่สนุกหรอก มาแกล้งเราดีกว่า ยอมให้จับนะ ยอมให้จับนะ ~ 55555
    #1,186
    1
    • #1186-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:58
      มาอีกเพลงแล้ว555555
      #1186-1
  11. #1185 heyyol (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 00:18
    ฮักที่แลกด้วยแหกกฎฟ้า บ่มีน้ำตาเข้ามาแต่งเติม ความปวดร้าวสิเข้ามาเสริม บ่เคยคิดย้านนนนน เดี๋ยวว5555555 /ถ้าข๋อยพาเจ้าหนี เจ้าจะหนีไปกับข๋อยบ่ /ผิดเรื่อง55555555
    #1,185
    1
    • #1185-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:56
      มีทั้งเพลงกันเลยทีเดียว55555
      #1185-1
  12. #1184 DinoGong_0137 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 23:57
    เอ้ะๆหรือว่าฮันนีมูนล่วงหน้า555555
    #1,184
    1
    • #1184-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:56
      ใช่เหรอ555555
      #1184-1
  13. #1183 Khampoohnaka (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 22:53
    อย่าเรียกว่าลักพาตัวเลยค่ะ เรียกว่าเอามาฝากไว้ก่อน
    #1,183
    1
    • #1183-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:55
      มีงี้ด้วย5555
      #1183-1
  14. #1181 BBNM-99 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 21:18
    แบมหนีกับพี่มาร์คเลย หนีไปให้ไกลเลย~~
    #1,181
    1
    • #1181-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:54
      รอลุ้นวนไปปป
      #1181-1
  15. #1180 fernfern1f (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 20:39
    อิพี่พาหนีไปเลยค่ะ ไปให้ไกลลลลล
    #1,180
    1
    • #1180-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:53
      ไกลแสนไกลลล
      #1180-1
  16. #1179 somgotmarkBam (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 20:16
    จะไม่มีมาม่าใช่ไหมค่ะไรท์
    #1,179
    1
    • #1179-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:53
      ไม่หรอก....
      #1179-1
  17. #1178 Pansaporn_Nammon (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 19:58
    คงไม่มีดราม่าใช่มั้ยคะT_____T///ไรท์สนใจแจกฟิคมั้ยคะพอดีตังค์ไม่มีซื้ออ่ะค่ะ55555
    #1,178
    1
    • #1178-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:53
      ไม่น่าจะมีนะคะ55555
      ปล.ไม่แจก ! ซื้อ ! ไปเก็บเงิน ! 55555
      #1178-1
  18. #1177 thakina99 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 19:55
    เจบีคิดจะทำอะไรรร!!!
    #1,177
    1
    • #1177-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:52
      รอลุ้นนนน
      #1177-1
  19. #1176 1605Sukanya (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 19:42
    ดราม่ามาอีกแล้ว _ _
    #1,176
    1
    • #1176-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      16 ธันวาคม 2559 / 17:51
      ไม่หรอกกกก
      #1176-1
  20. #1175 PexYen (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2559 / 18:43
    ทำไมเรื่องนี้มีแต่คนหักหลังกันเอง

    เหมือนมาร์คจะพาแบมหนีไปไม่ได้ ยังไงไม่รู้ ความรู้สึกเดาว่าแบบนั้น
    #1,175
    1
    • #1175-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      14 ธันวาคม 2559 / 17:12
      รอลุ้นกันน
      #1175-1
  21. #1174 heyyol (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 22:08
    ตอนหน้าคงเป็นตอนที่จะมีชื่อแจซอลตอนสุดท้าย// บะบายแจซอล...
    #1,174
    1
    • #1174-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      13 ธันวาคม 2559 / 17:14
      รอลุ้น5555
      #1174-1
  22. #1173 fernfern1f (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 21:19
    อยากถามว่าในเรื่องมีใครไม่โหดหรือโกหก บ้างคะ ._.
    #1,173
    1
    • #1173-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      13 ธันวาคม 2559 / 17:14
      เอลไงง คนเขียนไง5555
      #1173-1
  23. #1172 Khampoohnaka (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 20:26
    แก็งค์คนโฉดหนิ (*???*)
    #1,172
    1
    • #1172-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      13 ธันวาคม 2559 / 17:13
      แน่นอน5555
      #1172-1
  24. #1171 phanphasa6 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 17:03
    ทำไมกลัวใจเจบี... พี่บีจะทำอะไร T^T 
    #1,171
    1
    • #1171-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      12 ธันวาคม 2559 / 20:02
      รอลุ้นกันนน
      #1171-1
  25. #1169 fanGsWag (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 15:19
    โห้! แจบอมร้ายว่ะ 5555 ให้มาร์คกับแบมหนีไปก่อนนะค่อยเริ่มเกมส์ 5555
    #1,169
    1
    • #1169-1 nicharee-33(จากตอนที่ 25)
      12 ธันวาคม 2559 / 20:02
      เกลียด5555
      #1169-1