SIN BRETHREN บาปรัก | MARKBAM [END]

ตอนที่ 21 : บาปรักครั้งที่ 19 : ความคิดของเขา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    2 พ.ย. 59

ฝากนักอ่านทำแบบสอบถามทำเล่มให้เอลด้วยน้า >จิ้ม<

(ฟังเพลงไปด้วยจะได้ดำดิ่งกว่าเดิม...)

SIN BRETHREN : CHAPTER 19

บาปรักครั้งที่ 19 : ความคิดของเขา

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

 

เพียะ !

 

            ใบหน้าผมหันไปตามแรงตบของแม่ที่พาเอาเจ็บแสบไปทั่วซีกแก้มขวา ผมสัมผัสได้ถึงคาวเลือดที่คลุ้งไปทั่วในปาก ดูเหมือนว่าแรงตบของแม่จะรุนแรงพอที่จะทำให้เลือดของผมไหลออกมา ถึงกระนั้นผมก็ไม่คิดจะถอนคำพูดหรือสำนึกผิดกับสิ่งที่พูดออกไป

 

            แกจะบ้าเหรอมาร์ค นี่แม่นะ

 

            “แม่...เหรอ ?

 

            “…”

 

            คนที่เคยคิดจะฆ่าลูกตัวเองตอนยังไม่เห็นผลพลอยได้ สมควรจะเรียกตัวเองว่าแม่ด้วยเหรอ ?

 

            ผมตบหน้าแม่ด้วยคำพูดนี้ ทุกวันนี้บาดแผลที่แม่ทำยังคงฝังลึกอยู่ในจิตใจของผม ผมยังจดจำทุกการกระทำได้ดีว่าผู้หญิงคนนี้เคยทำอะไรผมไว้บ้าง มันตอกย้ำถึงความผิดพลาดที่เกิดมาเป็นลูกของเธอ และมันเจ็บปวดกว่าแผลที่แบมแบมทำเอาไว้

 

            ตอนผมห้าขวบ ผมเคยเจอไดอารี่ที่แม่เขียนเอาไว้ เขาบอกว่าเขาซื้อยาขับเลือดมากินตอนที่รู้ว่าท้องผม แต่ผมไม่ตาย ทำให้เขาไม่สามารถจะไปนอนกับผู้ชายคนไหนได้

 

            ตอนผมหกขวบ ผมถูกแม่ทิ้งไว้ที่สถานีรถไฟ รอแล้วรอเล่าก็ไม่มารับจนผมเผลอหลับไปที่นั่น แล้วเจ้าหน้าที่ก็มาเห็น เขาเลยส่งตัวผมกลับ

 

            ผมจำได้ดีว่าวันนั้นแม่อาละวาดบ้านแตก เอาแต่ถามผมว่าจะกลับมาทำลายชีวิตเธอทำไม

 

            ตอนผมเจ็ดขวบ แม่พาผู้ชายมาที่บ้าน ปล่อยให้เขาทำร้ายผมจนบอบช้ำ ขังผมไว้ในห้องไม่ให้กินข้าวเกือบสามวัน ผมมีแต่น้ำเปล่าขวดเดียวเท่านั้นที่ใช้ประทังชีวิตออกมา ตลอดเวลาที่อยู่กับแม่มันทรมาน ผมพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ท่านพอใจ แต่ผมไม่เคยได้รับความพอใจนั้นกลับมาเลย

 

            กลับกันยิ่งผมทำ แม่ก็ยิ่งเกลียดชัง ทำทุกวิถีทางให้ผมออกไปจากชีวิตท่าน

 

            จนกระทั่งเธอได้เจอกับพ่อของแบมแบม แม่เลยคิดแผนให้เขารับผมเป็นลูกเพราะท่านรู้ว่าตัวเองเคยนอนกับพ่อของแบมมาก่อน หึ แล้วแทนที่จะปฏิเสธ พอโดนมารยาหญิงเข้าไป พ่อแบมก็ไม่ต่างจากหนูติดจั่น

 

            เขารับผมไปเลี้ยง ทั้งๆที่ชีวิตตัวเองก็ดีอยู่แล้ว

 

            นรกมันอยู่กับตัวผม มันอยู่เคียงข้างผมตลอดมา

 

            เห็นไหมล่ะ พอผมมีค่าขึ้นมา แม่ก็มาเห็นค่าทีหลัง มารู้สึกเอาตอนที่ความเจ็บปวดทำให้หัวใจผมด้านชา จนผมสูญเสียทำว่าภักดีต่อท่านไปแล้ว ต่อให้ทุกคนจะบอกว่านี่คือแม่ยังไง ผมก็ไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่าผมอยากจะเรียกเขาว่าแม่จริงๆ

 

            แม่ที่ไหนจะฆ่าลูก มีแค่แม่ของผมเท่านั้นแหละ

 

            รอยแผลที่เคยถูกลามโซ่ไว้ตอนแปดขวบยังติดตรึงเป็นแผลเป็นอยู่ที่รอบข้อเท้าผม ซ้ำร้ายยังมีบาดแผลที่โดนบุหรี่จี้ที่ใต้ฝ่าเท้าอีก นี่น่ะเหรอความรักที่ผมควรจะได้ ?

 

            ผมเคยวิงวอนขอความรักจากแม่ แต่แม่ไม่เคยให้ผมเลยผมพูดออกมานัยน์ตาวาวโรจน์อย่างเกรียวกราด แม่มาเห็นค่าผมเพราะผมมีสิทธิ์ในสมบัติของพ่อ มาเห็นค่าตอนที่แม่รู้ว่าผมสามารถทำอะไรในบ้านหลังนี้ได้บ้าง ทั้งๆที่ผมไม่เคยต้องการอะไรเลย ผมแค่ต้องการความรักจากแม่เหมือนที่คนอื่นได้ แล้วดูสิ่งที่แม่ทำกับผมสิ ทำร้ายผมต่างๆนานาแล้วจะมาเรียกร้องอะไรจากผมอีก !”

 

            ในตอนนั้นก่อนหน้าจะเจอแบม ผมนอนร้องไห้ไร้เสียงสะอื้นทุกค่ำคืน ตัดพ้อต่อโชคชะตาว่าทำไมต้องให้ผมเกิดมามีชีวิตแบบนี้ ผมก็แค่เด็กคนนึงจำเป็นต้องแบกรับอะไรขนาดนี้เลยเหรอ

 

            แม่ก็เอาแต่นอนกับผู้ชาย ตัวเองก็ต้องทำงานตั้งแต่ 9 ขวบเพื่อส่งเสียตัวเองเลี้ยง ดีแค่ไหนที่ก่อนตายายตาย ท่านได้ทิ้งเงินไว้จำนวนนึงที่พอจะเลี้ยงดูผมได้หลายสิบปี แต่มันก็อยู่ได้เพียงแค่ไม่กี่ปีเท่านั้น แม่ใช้มันจนเราแทบไม่เหลืออะไร

 

            แล้วก็ตัดพ้อบอกว่าถ้าพ่อไม่ไป ชีวิตคงดีกว่านี้

 

            ไม่หรอก มันไม่ใช่ความผิดของพ่อ มันเป็นความผิดของแม่ที่ทำตัวไร้ค่าแบบนี้เอง ถ้าผมเป็นพ่อ ผมก็เลือกที่จะไปหาแม่แบมเหมือนกัน

 

            เธอใจดีและไม่เคยเกลียดชังที่ผมกับแม่มาร่วมครอบครัว

 

            ผิดกับแม่ของผม...แตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

 

            ผมขอแค่ความรักจากแม่ แต่ผมไม่เคยได้ พอผมได้ความรักมาใหม่ แม่จะตามมาทำลายมันทำไม แค่นี้แม่ยังทำลายชีวิตผมไม่พออีกเหรอ ?

 

            “มาร์ค...แม่ขอโทษ แม่ไม่ได้ตั้งใจ

 

            “ที่แม่พูดมันไม่ได้ออกมาจากใจ

 

            “…”

 

            “มันก็แค่รั้งผมไว้ให้เป็นสมบัติของตัวเอง เพราะแม่รู้ว่าถ้าแผนแม่ผิดพลาด ทุกอย่างมันจะพังพินาศไม่มีชิ้นดี แล้วแม่ก็จะไม่เหลือใคร...นอกจากผม คำพูดของผมทำให้แม่เงียบไป แววตาสั่นไหวจนผมปวดไปทั้งใจ ผมว่าผมโตพอที่จะเลิกรู้สึกอะไรแบบนี้แล้ว แต่สุดท้ายพอเจอน้ำตาแม่เข้าไป คนเป็นลูกมันก็ต้องรู้สึกแย่เป็นธรรมดา

 

            ทว่าตอนนี้ผมไม่อยากจะเห็นหน้า มันทำให้ภาพคืนวันแสนเจ็บปวดคืนกลับมา ผมเลยดึงแม่ออกหมุนตัวเตรียมเดินกลับไปทางเก่า

 

            โดยไม่ลืมบอกแม่ว่า...

 

            พอสักทีเถอะแม่...มาร์คเหนื่อยจะแย่แล้ว

 

            แม่ไม่ได้พูดอะไรต่อหรือไม่ก็คงเป็นผมที่ไม่อยู่ฟัง สองขาพาร่างตัวเองกลับเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง คราวนี้คนตัวเล็กยันตัวเองขึ้นมานั่งเหมือนรอผมอยู่ และพอผมเข้าไปใบหน้าหวานก็ระบายยิ้มบางๆออกมาที่ชวนให้ใจสั่นไปหมด

 

            กลับมาแล้วเหรอครับ ไปสูบบุหรี่มาเหรอ ?คนตัวเล็กถามพลางมองผมด้วยสายตาอ่อนโยนอย่างที่ผมต้องการมาตลอด มันทำให้ผมตรงเข้าไปทิ้งร่างกายที่เหนื่อยอ่อนลงกับตักของร่างบาง โอบกอดเอวเล็กเอาไว้ฝังหน้าลงกับหน้าท้องขาวภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวบาง

 

            กลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวแบมแบม มันทำให้ผมรู้สึกดีจริงๆ...

 

            เป็นไรไปครับพี่มาร์ค มีอะไรหรือเปล่า ?

 

            “...ไม่มี

 

            “…”

 

            “ไม่มีอะไรผมส่ายหน้าโกหกน้องไปโดยไม่เงยหน้าขึ้นสบตากับเขา แล้วทำไมเรายังตื่นอยู่ ตอนแรกพี่เห็นเราหลับอยู่นิ

 

            “มันรู้สึกว่าไม่มีพี่มาร์คอยู่ เลยตื่นขึ้นมาน่ะครับ

           

            “…”

 

            “มันนอนไม่หลับตอนพี่มาร์คไม่ได้นอนด้วยกันมือหนาวางลงบนหัวของผมลูบไปมาราวปลอบประโลม ทั้งๆที่ตัวเองต่างหากที่พูดเหมือนนี่เป็นเรื่องเศร้า มันเป็นเรื่องจริง เพราะเรานอนห้องเดียวกันตลอดตั้งแต่ที่ผมทำระยำกับเขา มันเลยทำให้เราเสพติดการนอนด้วยกัน จะแยกห้องกันนานๆครั้ง แต่ส่วนใหญ่ผมจะให้เขานอนอยู่ที่ห้องของผมเสมอ

 

            และเพราะเรานอนด้วยกันทุกวัน มันเลยกลายเป็นเรื่องชินชา พออีกฝ่ายหายไปเราก็รู้สึกว่าด้านข้างมันโล่งจนทำให้นอนไม่ได้ มันเหมือนกับว่าอ้างว้างจนไม่อยากอยู่คนเดียว

 

            แบมแบมคงรู้สึกแบบนี้ถึงได้ตื่นขึ้นมารอผม

 

            พี่มาร์ค...หน้าไปโดนอะไรมาน่ะ

 

กึก !

 

            “หรือว่า...โดนคุณแม่...แบมแบมเบิกตากว้างไล้มือไปตามซีกหน้าที่ผมถูกแม่ตบ ดูเหมือนผมจะลืมไปแล้วว่าตัวเองโดนตกมาก่อน สมองผมมันคงเอาแต่คิดเรื่องที่แม่เคยทำไว้กับผมจนลืมความรู้สึกปัจจุบัน แบมแบมพยายามจะยกตัวผมขึ้นเพื่อให้นั่งตรงข้ามเขา แต่ผมก็ขืนตัวไว้ นอนกอดเอวเขาเหมือนเดิม พี่มาร์คอย่าสิ ให้แบมดูหน่อย

 

            “ปล่อยมันไป ไม่ต้องไปสนใจมันหรอก

 

            “ได้ไงกัน อย่างน้อยก็น่าจะทำแผล...

 

            “ปล่อยมันไปเถอะนะแบมแบม

 

            “อะ...

 

            “พี่ไม่เป็นไร...จริงๆเสียงของผมแผ่วลงไม่ต่างจากคนที่กำลังจะตาย และมันก็ทำให้อีกฝ่ายเลิกเซ้าซี้ที่จะดูแผลที่หน้าผม เขาเพียงแค่แนบมือลงกับแก้มผมให้ความอุ่นร้อนแทรกซึมเข้ามา ผมหลับตาลงจับมือเขาไว้ ซึมซับทุกความรู้สึกจากใต้ฝ่ามือนั้น

 

            สำหรับผมแบมคือสิ่งสำคัญที่ไม่ว่าต่อให้เลวแค่ไหนก็จะช่วงชิงมาให้อยู่กับตัวเองจนได้

 

            เพราะสำคัญมากผมเลยยอมตัดทุกอย่างออกไป

 

            แบมเป็นทุกอย่าง ทุกอย่างที่ผมต้องการ...

 

            พี่มาร์ค ถ้าพี่มาร์คไม่สบายใจอะไรก็บอกแบมได้นะครับ

 

            “…”

 

            “แบมไม่อยากให้พี่เก็บไปคิดคนเดียว พี่มีแบมอยู่นะน้ำเสียงที่แสดงถึงความเป็นห่วงทำให้ผมพลิกตัวมานอนหงายหนุนตักอีกฝ่าย สบตากับเขาที่ก้มหน้าลงมามองเช่นกัน พี่คุยกับแบมได้นะครับ

 

            “แบม...แบมเกลียดที่พี่เข้ามาในชีวิตแบมไหม ?

 

            “หา ?

 

            “เกลียดพี่ไหมที่ทำร้ายทุกความรู้สึกของแบม

 

            “…”

 

            “เกลียดที่พี่ไม่เคยให้โอกาสแบมต่อต้านพี่เลยไหม ?

 

            “…”

 

            “และเกลียดไหมที่พี่เข้ามาทำลายทุกอย่างในชีวิตของแบมคำถามของผมไม่ได้รับคำตอบจากแบมเลยสักคำ เขาเพียงแค่มองตามผม แววตานั่นสั่นไหวเช่นเดียวกับหัวใจผม ผมคงเจ็บปวดน่าดูถ้ารู้ว่าอีกฝ่ายเกลียดชังผมแค่ไหน แม้จะรู้ว่าตัวเองสมควรถูกเกลียดแค่ไหนก็ตาม ผมเอื้อมมือไปเกลี่ยแก้มใสๆนั้นราวกับต้องการให้เขารีบบอกคำตอบออกมา

 

            คำตอบที่ผมอยากฟัง...

 

            เกลียดสิครับ

 

            “แบม...

 

            แบมเกลียดพี่มาร์คมากเลย หัวใจผมเหมือนถูกบีบอัดตอนที่อีกฝ่ายบอกผมแบบนั้น มันเหมือนกับโลกทั้งใบพังทลายลงมา ถึงจะบอกกับตัวเองว่ามันก็ถูกแล้วที่จะถูกเกลียดแบบนี้ แต่ในใจลึกๆผมก็รู้ว่าผมไม่อยากได้ยินคำตอบแบบนี้ คำตอบที่ทำให้ลมหายใจผมขาดห้วงไปชั่วขณะก่อนมันจะตามมาด้วยถ้อยคำสารภาพ แต่ตอนนี้ไม่รู้สึกแบบนั้นแล้วล่ะ

 

            “…”

 

            “เพราะพี่มาร์คบอกให้เราเริ่มต้นใหม่ แบมเลยตัดใจที่จะมองว่าพี่ดีกับแบมไม่ได้ไป แบมอยากเปิดใจให้พี่มาร์คกว่านี้ มากกว่าก่อนหน้านี้ที่เปิดให้ แบมไม่อยากเห็นพี่มาร์คทำร้ายตัวเอง เพราะถึงพี่มาร์คจะโกรธ จะเกลียดแบมแค่ไหน พี่มาร์คไม่เคยทำร้ายร่างกายแบมเลย

 

            “…”

 

            “แบมอาจจะไม่รู้ว่าพี่มาร์คแบกรับอะไรไว้บ้าง แต่ถ้าเราเชื่อใจกัน เปิดใจให้กัน แบมเชื่อ...อึกแบมเหมือนคนจะร้องไห้ ผมเลยยันตัวลุกขึ้นไปประคองใบหน้าหวานที่เริ่มจะมีน้ำตาอาบลงที่แก้มทั้งสองข้าง ลึกๆแบมรู้ว่าแบมยังไม่ไว้ใจพี่มาร์คทั้งหมด แต่แบมก็อยากลอง...อยากลองเสี่ยงอีกสักครั้ง

 

            “แบม...พอแล้ว ไม่ต้องพูดแล้วผมกอดแบมไว้แน่น ลูบหลังปลอบให้อีกคนหยุดร้องไห้ พี่จะไม่ทำให้แบมผิดหวัง ขอโทษนะที่คาดคั้นจนทำให้รู้สึกแย่ แบมสำคัญกับพี่มากนะ

 

            “พี่มาร์ค ฮึก...

 

            “มันอาจจะสายไปที่จะพูด แต่อย่าเกลียดพี่เลยนะ พี่ไม่อยากให้เราเกลียดพี่...แม้แต่นิดเดียวก็ไม่เอาพอเห็นอีกฝ่ายร้องไห้ให้กับเรื่องของเรา มันก็ทำให้ผมปวดหนึบไปทั้งใจ ผมประคองใบหน้าอีกฝ่ายมาจูบซับน้ำตาให้ รู้สึกผิดไปหมดใจที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ แบมแบมสบตากับผมอีกครั้งจับมือผมที่ประคองใบหน้าเขาอยู่

 

            ผมเห็นแววตาที่สั่นไหวสะท้อนภาพผมออกมาก่อนที่ผมจะพูดกับเขาว่า...

 

    ลืมความเกลียดไปแล้วเริ่มต้นกันใหม่ แบมจะรักพี่ได้ไหมครับ ?

 

            “พี่มาร์ค...เสียงหวานเอ่ยชื่อผมแผ่วเบา ถึงกระนั้นมันก็มีอิทธิพลกับผมมาก ผมคาดหวังว่าคำตอบที่ได้ยินมันจะเป็นไปในแง่ดี เพราะตอนนี้บอกตามตรงผมยังคงเจ็บช้ำที่แบมแบมพูดว่าเกลียดผมไม่หาย มันค่อนข้างทำใจลำบากกับคนที่เป็นทุกอย่างของเรา

 

            แต่ผมก็ต้องรับกรรม ยังไงซะมันก็มาจากการกระทำของตัวผมเอง...

 

            และผมเพียงแค่ต้องการโอกาสอีกสักครั้ง โอกาสที่จะให้ผมได้เริ่มต้นใหม่กับเขา ผมแนบหน้าผากตัวเองลงกับหน้าผากเขา สบนัยน์ตาที่คลอไปด้วยน้ำตา เวลานี้ผมอาจจะให้มันหยุดไว้นานๆไม่ต้องเดินต่อไป ไม่อยากให้มันไปถึงตอนที่เขาตอบรับคำถามผม

 

            ผมรู้ตัวว่าตัวเองกลัวคำตอบจากอีกฝ่ายแค่ไหน

 

            เพราะผมรู้สึกกับเขามากไป ผมเลยไม่อาจจะทำใจหากคำตอบที่ได้ไม่ใช่คำตอบที่ดี

 

            ได้สิ...ครับ

 

            “อะ...

 

          “แบมเองก็อยากได้โอกาสอีกครั้งเหมือนกัน

 

            “…”

 

            “เพราะแบมเคยทำร้ายพี่มาร์ค และตอนนี้ก็ยังคงทำ แบมอยากได้โอกาสอีกครั้ง โอกาสที่แบมจะได้ดูแลพี่มาร์คจริงๆหัวใจของผมเต้นกระหน่ำไม่เป็นส่ำตอนที่อีกฝ่ายพูดแบบนั้นออกมาราวกับว่าเขามาจุดไฟให้โลกที่มืดหม่นของผม แบมแบมประคองใบหน้าผมเกลี่ยแก้มผด้วยนิ้วโป้งเนียนนุ่มของเขา

 

            เรามองตากันแล้วเขาก็ยิ้มทั้งน้ำตา

 

          ให้โอกาสแบมดูแลพี่มาร์คนะ แบมสัญญาว่าจะไม่ทำให้พี่มาร์คเจ็บอีก...

 

            “แบม...ผมไม่เคยเข้าใจไอ้คำที่ว่าความสุขมันจุกอกมาก่อน จนกระทั่งตอนนี้ ความรู้สึกนั้นกำลังปะทุในร่างทำให้ผมโอบกอดแบมเอาไว้เช่นเดียวกับเขา อ้อมแขนเล็กกอดช่วงคอและบ่าของผมเอาไว้จนร่างกายเราแนบแน่นไปทุกส่วน ผมดีใจมาก มีความสุขจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา

 

            ผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้รับการให้อภัยและไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาขอโอกาสจากผมแบบนี้

 

            มันเหมือนกับฝัน...ฝันที่เป็นจริง

 

            เราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้วนะเพราะตอนนี้เราต่างเป็นของกันและกัน

 

            เขาคงไม่รู้หรอกว่าผมรอโอกาสนี้จากเขา...มาตลอดเลย

 

กลางดึก

 

ตึก !

 

            เสียงฝีเท้าของผมดังขึ้นในความเงียบท่ามกลางบรรยากาศของกลางดึกที่ไม่มีใครออกมาเดินเผ่นพล่านอยู่แถวนี้ ผมรู้ว่าวันนี้พ่อคงกลับช้ากว่าทุกวันและตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งแล้ว เสียงก๊อกแก๊กที่น่าประตูทำให้ผมค่อยๆเดินลงไปที่ชั้นล่าง

 

            ดูเหมือนว่าพ่อเพิ่งจะกลับมาจากที่ทำงาน

 

            และท่านก็เลื่อนสายตามาเจอผมพอดี...

 

            ฝนกำลังตกด้วยสินะ...

 

            อ้าวมาร์ค ยังไม่นอนอีกเหรอ ?พ่อถามพร้อมระบายยิ้มบางแสดงความอบอุ่นแสนจอมปลอมออกมา ถ้าเทียบกันแล้วเขาก็ไม่ต่างจากแม่ผมเท่าไหร่หรอก เพียงแค่ไม่ได้จิตใจเลวร้ายเหมือนแม่ผมก็เท่านั้น นัยน์ตาสีน้ำเงินดำสบเข้ากับดวงตาผมซ้ำๆเหมือนสงสัยในตัวผม มีอะไรเหรอถึงลงมากลางดึกขนาดนี้ เพิ่งออกจากโรงพยาบาลควรนอนพักนะลูก

 

            “ผมไม่เป็นไร และจะไม่มีวันเป็นอะไร

 

            “หืม ?

 

            “ผมมีเรื่องอยากคุยกับพ่อ

 

            “เรื่องอะไรเหรอ ?

 

            “เรื่องของเรา

 

            “หมายความว่าไง ?พ่อขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ ผิดกับผมที่แสดงความเรียบนิ่งจนเหมือนกับฆาตกรเตรียมสังหารเหยื่อ ผมเขยิบร่างเข้าไปใกล้พ่อ หยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา ไม่มีแววตาล้อเล่นในดวงตาสีดำของผม มาร์ค...ทำไมมองพ่อแบบนั้น ?

 

            “คุณเคยกระดากปากบ้างไหมตอนแทนตัวเองแบบนั้น

 

            “หา ?

 

            เลิกแสร้งทำเป็นพ่อที่ดีของผมเถอะ คุณก็รู้ว่าคุณไม่เคยเป็น

 

LOADING 100 PER

ปริศนาใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ทุกการกระทำของตัวละครล้วนมีเหตุผลของมันเสมอ อาจจะมองว่ามาร์คแรงไปที่ว่าแม่แบบนั้น แต่ในความคิดมาร์คนั้น มันมีบางอย่างที่ฝังใจเขาอยู่ !

มารอดูกันว่าอะไรคือสิ่งนั้น ! รอเยอะอัพไวนาจา

ฝากนักอ่านทำแบบสอบถามทำเล่มให้เอลด้วยน้า >จิ้ม<

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบมคนบาปนะครัช

เมื่อพูดถึงความเลวของพี่มาร์ค อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

 ? themybutter

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,745 ความคิดเห็น

  1. #1695 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 10:49
    มาร์คน่าสงสารอ้ะ มากอดทีๆ งื้อออ
    #1,695
    0
  2. #1649 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 22:45

    เอาแล้ว มีเรื่องให้คิดอีกแล้ว

    #1,649
    0
  3. #1618 Facebook12345 (@Facebook12345) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 10:35
    สู้ๆทุกคน
    #1,618
    1
  4. #1588 999966669696 (@999966669696) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 02:24
    พ่อไม่ใช่พ่อแท้ๆแน่ๆ!!
    #1,588
    1
  5. #1507 rabbit998 (@rabbit998) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 17:40
    อะไรยังไงรู้ว่าไม่ใช่พ่อแล้วรับมาร์คมาเลี้ยงทำไม?
    #1,507
    1
  6. #1468 Aely (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 13:13
    ตกลงเค้าเป็นพ่อมาร์ครึเปล่า มาร์ครู้อะไรมา!!
    #1,468
    1
  7. #1399 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 13:00
    อาจจะไม่ใช่พ่อจริงๆก็ได้...
    #1,399
    1
  8. #1013 ชื่อ เฟิิร์น (@fernfern1f) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:54
    พ่อจริงหรือเปล่านะ ?? แต่แม่คะ เค้ารักกันเเล้วค่ะ งื้อออ
    #1,013
    1
  9. #949 pinlprd99 (@pinlprd99) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 23:48
    เฮ้อ~ ใช่พ่อแท้ๆหรอ ปมเริ่มมาอีกแล้ว
    #949
    1
  10. #940 tastycake (@tastycake) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 07:16
    สรุปพ่อไม่ใช่พ่อแท้ๆของมาร์คป่าวอ่ะ สับสนไปหมด @.@
    #940
    1
  11. #939 thakina99 (@thakina99) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 17:31
    โอ้โห งงไปหมดแล้ววว ขอยาแก้ปวดหัวด่วน555555
    #939
    1
  12. #938 knp2002 (@knp2002) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 18:04
    สรุปคือเเบมกับมาร์คไม่ได้เป็นพี่น้องกันจริงๆ?
    #938
    1
  13. #937 midnightpp (@midnightpp) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 10:27
    มาร์คมีความเมพ
    #937
    1
    • #937-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 21)
      2 พฤศจิกายน 2559 / 17:51
      แต่มาร์คไม่ได้ฉลาดที่สุดในเรื่องนี้ :)
      #937-1
  14. #936 Sumalee_Amii (@Sumalee_Amii) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 00:19
    มีความสุขกับคำตอบของแบม ดีจริงๆ ชอบที่ไรท์บรรยายความรู้สึกพี่มาร์คตอนรอคำตอบจากน้องจัง ^^" เราลุ้น เรากลัวคำตอบไปกับมาร์คด้วย บรรยายได้เห็นภาพมากเยย คิคิ (: พ่อต้องรู้แหละว่ามาร์คไม่ใช่ลูก รอนะคะ
    #936
    1
  15. #935 toeyly45 (@0981939356) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 23:27
    พ่ออีกหรอ พี่มาร์คมีเรื่องกับพ่อด้วย พี่มาร์คเหมือนรู้ทุกอย่างเลย555
    #935
    1
  16. #934 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 22:59
    รอลุ้นอยู่น้าาาา
    #934
    1
  17. #933 Hatsuharu Sora (@196687) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 20:03
    มาร์คนี่เป็นโคนันช่ะะะะ55555555มีความรู้ทุกเรื่อง มีความรู้ทัน
    #933
    1
    • #933-1 [12GODs ll POSEIDON]RIVER PIE (@nicharee-33) (จากตอนที่ 21)
      2 พฤศจิกายน 2559 / 17:47
      แต่มีบางอย่างที่มาร์คยังไม่รู้ววว
      #933-1
  18. #932 phph.vw (@phanphasa6) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 19:52
    ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่า.. มาร์คเหมือนอะไรสักอย่างที่รู้ไปหมด -.,- คราวนี้ก็ตาพ่อสินะ แม่ยังไม่จบดีเท่าไหร่พ่อมาซะและ 55555
    รอน้าาา >3< 
    #932
    1
  19. #931 nongmuiza (@nongmuyza) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 19:45
    ยิ่งอ่านเรื่องนี้ ปริศนาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและ...ความ งง ก็ผุดขึ้นยิ่งกว่าดอกเห็ดด้วยจ้า
    #931
    1
  20. #930 เอิ๋ง (@ing-wsi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 19:15
    อ่าวเห้ย งง พ่อก็อีกคนเหรอ ทำไมมาร์คดูรู้ทุกอย่างเลยอ่ะ
    #930
    1
  21. #929 ing conan (@thanayalak) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 19:04
    รออออออออออ
    #929
    1
  22. #928 leehwayeon bb (@541378) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 18:46
    อัลไลอีกเนี่ยยยย
    #928
    1
  23. #927 PexYen (@PexYen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 18:44
    ทำไมมีแต่คนทำร้ายมาร์ค
    สงสัยนี่จะเป็นอีกคน
    #927
    1
  24. #926 Fbbjbjs (@Fbbjbjs) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 18:18
    เนี้ยพี่มาร์คาดยอด
    #926
    1
  25. #925 DinoGong_0137 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 18:11
    จุกมั้ยคะขุ่นพ่อ55555
    #925
    1