SIN BRETHREN บาปรัก | MARKBAM [END]

ตอนที่ 2 : บาปรักครั้งที่ 1 : ผมเป็นน้องชายเขา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 107 ครั้ง
    14 ก.พ. 59

SIN BRETHREN  : CHAPTER 1

บาปรักครั้งที่ 1 : ผมเป็นน้องชายเขา

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

ตอนเช้า

 

            “อือ... ผมครางอือในลำคออย่างงัวเงียพลางยันตัวเองขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงแล้วเหล่มองไปที่ผ้าม่านที่ถูกเปิดแง้มเอาไว้ให้แสงแดดส่องลงมา มันคงจะเป็นฝีมือแม่บ้านที่ต้องการจะปลุกผมทั้งๆที่คนอย่างผมไม่จำเป็นต้องปลุกผมก็ลุกเองได้

 

            เพราะยังไงผมก็นอนต่อไม่ได้หรอก ถ้ายังมีใครอีกคนร่วมชีวิตอยู่...

 

            พี่มาร์ค ผมเรียกชื่อร่างสูงเสียงสั่น การปลุกพี่มาร์คให้ตื่นนั้นถือว่าเป็นเรื่องเสี่ยงตายมากโดยเฉพาะกับผมที่มักถูกเขาลงโทษเป็นประจำ ทั้งๆที่บางครั้งมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมควรจะโดนเลยสักนิด

 

แต่เขาก็ไม่ผิดเพราะสิ่งที่เขาทำยังเทียบกับที่ผมทำไม่ได้เลย

 

อือ...แปปนึง พี่มาร์คพูดเสียงงัวเงียพลางดึงผ้าห่มไปส่งผลให้ผ้าที่คลุมตัวผมอยู่ล่นลงจนเห็นร่างกายเปลือกเปล่าที่มีร่องรอยแดงจ้ำเพราะฝีมือเขาเต็มไปหมด ผมมองรอยนั้นด้วยแววตาที่สลดลง มันเป็นแบบนี้เสมอเวลาที่เขาไม่พอใจหรืออยากจะได้ขึ้นมา

 

ผมไม่เคยคาดเดาอารมณ์ของเขาได้เพราะพี่มาร์คอารมณ์ไม่เคยนิ่งเลยเวลาอยู่กับผมสองคน...

 

งั้นแบมไปอาบน้ำนะ

 

หมับ !

 

            “ไม่ให้ไป มือหนาเอื้อมมือมาคว้าข้อมือผมไว้ในตอนที่ผมทำท่าจะหนีไปอาบน้ำและนั่นทำให้ผมหันมาสบตาเขาก่อนจะหลุบตาต่ำเพราะไม่กล้าสู้หน้าเขา พี่มาร์คมีแววตาดุดันที่ทำให้ผมสยบอยู่แทบเท้าเขาได้ไม่ยากจึงไม่แปลกถ้าผมปฏิเสธหรือต่อต้านไม่ได้เลย

 

            ไม่สิ ต้องบอกว่าเขาไม่เคยเปิดโอกาสให้ผมต่อต้านเขาต่างหากเพราะทุกครั้งที่ผมต่อต้าน เขาจะขุดเรื่องนั้นมาอ้างกับผมทำให้ผมต้องยินยอมเขา

 

            ความผิดพลาดครั้งเดียวกลายเป็นตราบาปชั่วชีวิต

 

            “แบมเหนียวตัวครับ ปล่อยแบมไปอาบน้ำนะ ผมพยายามอ้อนเขา การใช้ไม้แข็งไม่เคยได้ผลและผมก็ไม่คิดจะใช้ คนอย่างพี่มาร์คต่อให้ใช้ไม้ไหนมันก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์เขาอยู่ดี ถ้าพี่มาร์คไม่ปล่อย เราก็ไปอาบน้ำด้วยกันก็ได้ แบมอยากไปเรียน

 

            “อยากเรียนหรือว่าอยากไปให้ไปเจบีมันเอา ?

 

            “พี่มาร์ค

 

            “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าเมื่อวานพวกนายไปทำอะไรกัน ร่างสูงกดเสียงต่ำพร้อมบีบข้อมือผมแน่นกว่าเดิมเล่นเอาผมถึงกับต้องนิ่วหน้าเจ็บ แผลเมื่อคืนยังไม่ทันหายแผลใหม่ก็ตามมาอีกแล้ว คิดจะสวมเขาให้ฉันมันยังเร็วไปร้อยปี

 

            “แบมก็ไม่ได้คิดจะทำแบบนั้นซะหน่อย แบมกับพี่เจบีไม่ได้มีอะไรกันจริงๆนะครับ

 

            “แล้วที่มันมีไลน์ มีเบอร์นายล่ะ ยังเรียกว่าไม่มีอะไรกันอยู่ไหม ?

 

            “กะ...ก็พี่เขาบอกว่าเอาไว้ใช้ติดต่อพี่มาร์ค

 

            “ก็เลยให้ไปง่ายๆเหรอ นี่โง่หรืออ่อยเนี่ยแบมๆ !” เขาตวาดใส่พร้อมกระชากร่างผมให้โถมลงไปทับร่างเขาก่อนจะใช้แขนแกร่งตวัดมาโอบเอวผม และเพราะความปวดร้าวที่เขาสร้างให้ยังคงมีผลอยู่เลยทำให้ผมต้องครางออกมาเบาๆเพราะความเจ็บและนั่นทำให้เขาตวัดสายตามามองผมอย่างเกรี้ยวกราด

 

            เห็นไหมผมบอกแล้วว่าอารมณ์เขาไม่เคยนิ่ง...

 

            ทำหน้าแบบนั้นต้องการจะบอกอะไรฉัน ?

 

            “บะ...แบมเจ็บ....แบมเจ็บครับพี่มาร์ค

 

เจ็บเหรอ...เขาเหยียดยิ้มหยันก่อนจะกระชากร่างผมให้เข้าไปใกล้มากกว่าเดิมแล้วยื่นหน้ามากระซิบข้างหูเสียงหนักว่า คนอย่างนายไม่มีสิทธิ์เจ็บหรอกนะ

 

อะ...

 

อย่ามาทำสำออยแถวนี้เพราะฉันไม่คิดจะเห็นใจคนตอแหลอย่างนาย แบมแบม

 

            พี่มาร์ค... ผมเม้มริมฝีปากแน่นพยายามสะกดกลั้นความเจ็บให้ดิ่งลงไปในส่วนลึกของหัวใจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพูดจาแรงๆใส่ มันเป็นแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่วันนั้น...

 

วันที่ผมคิดจะฆ่าเขาเพราะเข้าใจว่าเขาคือลูกเมียน้อย...

 

ตุ้บ !

 

          ‘อ๊ากกกกก

 

          ‘ตายไปซะ

 

            มาร์ค !!!!’

 

ทว่าเรื่องมันกลับพลิกเพราะคนที่เป็นลูกเมียน้อยที่แท้จริงกลับกลายเป็น ผม ซะเอง ทำให้อุบัติเหตุครั้งนั้นกลายเป็นตราบาปครั้งใหญ่ในชีวิตผม

 

            ผมยังคงจดจำภาพนั้นได้อย่างขึ้นใจ ภาพคืนวันอันแสนโหดร้ายที่ทำให้ผมถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตกรโดยที่ไม่มีใครรู้ความจริงว่าผมได้ทำปิดอะไรไว้ ทุกคนเข้าใจว่ามันเป็นอุบัติเหตุเพราะตอนนั้นผมก็เพิ่งจะ 13 คงไม่มีใครคิดว่าผมจะทำเรื่องแบบนี้

 

            และเพราะผมทำไง ผมเลยโดนเขาหยิบเอาเรื่องนี้มาข่มขู่ตลอดเวลาและต้องทนนิสัยบ้าอำนาจและเอาแต่ใจของเขาเพียงเพราะต้องการให้ความจริงมันตายไปในความเงียบงัน

 

            แต่ทุกครั้งมันต้องแลกกับความเจ็บปวดแสนสาหัสของผม

 

            จำเอาไว้ว่านายเป็นของฉัน ถ้านายคิดจะไปหามันนายก็เตรียมตัวพบศพมันได้เลย และเขามันก็น่ากลัวเกินกว่าที่ผมจะต่อต้านเขาได้ รู้ใช่ไหมว่าฉันพูดจริง

 

            “...รู้ครับ

 

            “งั้นลองบอกสิว่าอะไรที่เป็นของฉัน ถ้ามีคนเอาไปฉันจะทำยังไง

 

            “…”

 

            “พูด

 

            “...จะแย่งกลับคืนมา…”

 

แล้ว ?

 

แล้วเล่นจนกว่าของชิ้นนั้นจะพังคามือ

 

@ห้องอาหาร

 

            ผมเดินลงมาช้ากว่าพี่มาร์คเพราะต้องจัดการร่องรอยที่เขาทำ ใจจริงผมไม่ได้อยากไปเรียนนักหรอกแต่ถ้าต้องทนอยู่บ้านแล้วมีคนมาวอแวถามว่าทำไมไม่ไปเรียนผมก็ไม่อยากทนอยู่เหมือนกัน ผมอยากอยู่ในที่เงียบๆเพียงลำพังจะได้ระวังตัวเองให้มากขึ้น

 

            ถ้าผมทำได้นะ...

 

            แบมแบมทำไมไม่สดใสเลยล่ะ ? คุณแม่ถามขึ้นมาหลังจากที่ผมทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามท่าน แต่อยู่ติดกับพี่มาร์คส่งผลให้เขาเสตามามองผมเล็กน้อย ทว่าก็ไม่พูดอะไรราวกับว่าไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น มีอะไรหรือเปล่า ไม่สบายเหรอลูก ?

 

            “นิดหน่อยครับ

 

            “ไปโรงเรียนไหวไหม ไปโรงพยาบาลไหมลูก ?

 

            “ไม่เป็นไรครับ แบมไหว ผมยิ้มอ่อนใจให้แม่แล้วพยายามรีบกินข้าว ประจำผมจะไปโรงเรียนโดยคนขับรถส่วนพี่มาร์คจะขับรถไปเอง จะมีบางครั้งที่เขาไปส่งผมเพราะกลัวว่าผมจะไปวอแวกับคนอื่น ทั้งๆที่ผมไม่ใช่คนแบบนั้น

 

            และวันนี้ก็คือวันนั้น...

 

            พี่มาร์คเดินคุมผมตลอดทางส่งสายตาอาฆาตให้กับผู้ชายที่เข้ามาทักทายผม ทั้งเพื่อน ทั้งคนรู้จักหรือแม้กระทั่งอาจารย์ก็ต่างพาหลบตาผมกันหมด ทุกคนรู้ดีว่าผมคือ สมบัติของพี่มาร์คจึงไม่แปลกถ้าพวกเขาจะคิดหนักเวลาจะเข้ามาทักทายผม

 

            มันทำให้ผมแทบไม่มีเพื่อนเลย นอกจากเพื่อนในกลุ่มของพี่มาร์ค

 

            เป็นอะไรของมึงแต่เช้าวะมาร์ค หน้าบูดเชียว เสียงของ แจ็คสันเพื่อนกลุ่มเดียวกันกับพี่มาร์คทักขึ้นมาในตอนที่พวกเราเข้ามาในห้องพักของพวกเขาที่ท่านโรงเรียนจัดไว้ให้กับ เด็กนักเรียนพิเศษที่ต้องการปลักวิเวกอยู่เพียงลำพัง แบมก็ด้วย หน้าตาไม่ดีเลย เป็นอะไรหรือเปล่า ?

 

            “ไม่เสือกสักเรื่องมึงจะตายไหมวะแจ็คสัน ?

 

            “เอ้าไอ้นี่ ! พูดแบบนี้แสดงว่ามึงทำอะไรแบมอีกล่ะสิ พี่มาร์คลอยหน้าลอยตาไม่ตอบเลยทำให้พี่แจ็คสันเออออไปเอง ซึ่งผมก็ไม่คิดจะขัดเพราะถึงจะปฏิเสธไปยังไงความจริงมันก็เป็นสิ่งที่เขาเข้าใจอยู่ดี แจ็คสันเรียนห้องเดียวกับพี่มาร์ค เขาใจดีมาก ดูแลผมทุกอย่างพยายามให้คำปรึกษา เรียกได้ว่าผมสนิทกับเขารองลงมาจากจูเนียร์เลยก็ว่าได้

 

            เพราะพี่มาร์คให้ผมสนิทได้แค่นี้...

 

            แบมไปเรียนได้หรือยังครับ ? ผมหันมาถามร่างสูงโดยไม่มองหน้าเขา แบมมีเรียนคาบเช้า ต้องรีบไป

 

            “เดี๋ยวฉันไปส่ง

 

            “อย่าดีกว่าครับ

 

            “กล้าปฏิเสธเหรอแบมแบม ? พี่มาร์คถามเสียงต่ำเล่นเอาผมเผลอตัวสั่นไปแวบนึงเพราะหวาดกลัว ที่ไม่ให้ไปส่งเพราะจะไปหาไอ้...

 

            “อรุณสวัสดิ์ครับน้องแบมแบม ร่างกายของผมชาวาบเมื่อเสียงของใครคนนึงดังขึ้นมาจากด้านหลังขัดบทสนทนาของพี่มาร์คที่ยังพูดไม่จบ มันจะดีมากถ้าเขาไม่ใช่คนที่ทำให้ผมถูกพี่มาร์คลงโทษหนักเมื่อคืน

 

            มันจะดีกว่านี้มากถ้า พี่เจบีเพื่อนสนิทพี่มาร์คไม่เข้ามาทักทายผมตอนนี้...

 

            กำลังจะไปเรียนเหรอ ?”

 

อะ...อ่าครับ

 

งั้นเดี๋ยวพี่ไปส่งนะ เผอิญพี่จะไปส่งงานอาจารย์พอดี พี่เจบีว่าด้วยรอยยิ้ม ทว่าผมกลับไม่กล้ายิ้มตอบ เพราะตอนนี้พี่มาร์คหน้านิ่งมากแสดงให้เห็นว่าถ้าพี่เจบียังไม่หยุดพูด เขาจะซัดพี่เจบีให้ตายตรงนี้โดยไม่สนคำว่าเพื่อนที่พวกเขามีให้กัน

 

            พี่มาร์คทำได้ถ้าเขาอยากจะทำเพราะเขาไม่มีอะไรให้เสียอยู่แล้ว

 

            เราไปกันเลยดะ...

 

            “ไปหาที่ตายเถอะมึงอ่ะ

 

            “หา ?

 

            “จะไปส่งงานก็ไปดิ จะมาชวนคนของกูหาพ่อมึงเหรอ ?พี่มาร์คถามพร้อมตวัดสายตาดุดันไปมองหน้าเพื่อนสนิทนิ่งก่อนจะเลื่อนมือมาโอบเอวผมเอาไว้พลางรั้งผมเข้าไปใกล้ๆจนร่างกายเราสัมผัสกัน พี่เจบีชะงักไปเล็กน้อยทว่าก็ไม่พูดอะไรรอให้พี่มาร์คพูดจบ คนของกู กูไม่ส่งเองได้ไม่ต้องสาระแนมาพาไป กูมีความรับผิดชอบพอ

 

            “...

 

            เพราะแบมเป็นเมียกู กูเลยต้องดูแลให้ดี กันหมาแถวนี้สำคัญตัวผิดคิดว่าเมียกูมีใจ

 

            หาเรื่องแต่เช้าเลยนะไอ้มาร์ค ทำไมมองโลกในแง่จังวะ ? พี่เจบีถามพร้อมมองหน้าเพื่อนสนิทตัวเองนิ่ง ส่วนตัวพี่เจบีเองก็ไม่ใช่คนอันธพาลอะไร อะไรยอมได้พี่เขาก็ยอมหมดเว้นสุดจะทนจริงๆถึงจะสวนกลับ ซึ่งช่วงนี้เขาก็ถูกพี่มาร์คแซะบ่อยมากเลยทำให้เขาเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว

 

            อย่ามาทะเลาะกันได้ไหม เพราะสุดท้ายแล้วคนที่จะโดนหนักกว่าใครมันคือผมคนเดียว

 

            กูก็แค่เห็นว่าไปทางเดียวกัน ก็ไม่ได้คิดอะไรป่ะวะ ?

 

            “กูไม่เชื่อมึงว่ะ โทษทีพี่มาร์คเหยียดยิ้มพร้อมหยักคิ้วยียวนใส่ อีกอย่างถ้ามึงไม่คิดอะไรจริงจะมาเสือกเรื่องส่วนตัวแบมทำไม ขอเบอร์ ขอไลน์ไว้ติดต่อกู เป็นเหตุผลที่ไม่เข้าท่าเลยมึงคิดงั้นไหม ?

 

            “…”

 

            “ถ้ามึงข้องไรก็มาเคลียร์กับกู อย่าเสือกกับเมียกูอีก จำไว้ ร่างสูงว่าแค่นั้นใส่ก่อนจะพาผมออกมาจากห้องนั้น มือที่เขียนโอบเอวเปลี่ยนเป็นมากำข้อมือผมไว้แน่นส่วนตัวผมเองก็ทำได้แค่ยอมโดยไม่พูดอะไรที่เป็นการขัดขืนหรือต่อต้านเขาออกมา

 

            พี่มาร์คอารมณ์ร้ายมาก ถ้าไปสะกิดนิดเดียวคงมีปัญหายาวเป็นหางว่าวแน่นอน

 

            วันนี้ฉันจะมารับที่ห้อง

 

            “ครับ

 

            “ห้ามไปไหนกับไอ้เจบีหรือผู้ชายคนไหนเด็ดขาด เข้าใจไหม ? ผมพยักหน้ารับคำสั่งของเขา พี่มาร์คพาผมมาส่งที่หน้าห้องของพวกปี 2 ห้อง B ซึ่งเป็นห้องที่ผมเรียนอยู่ ผมไม่ค่อยมีเพื่อน จะสนิทก็แค่จูเนียร์กับยูคยอมที่อยู่กลุ่มเดียวกับพี่มาร์คเท่านั้น

 

            เขาไม่เคยให้ผมสนิทกับใครนอกจากคนในกลุ่มเขา หนำซ้ำถ้าสนิทมากเกินไปเขาก็จะเริ่มไม่พอใจแล้วดึงผมออกมาให้อยู่กับเขาเพียงผู้เดียว

 

            สุดท้ายแล้วผมก็เป็นแค่หุ่นเชิดโง่ๆของเขาเท่านั้น

 

            ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย อย่ามานอยด์เพียงเพราะฉันขัดความสุขของนาย พี่มาร์คตอนที่เห็นผมเอาแต่ก้มหน้านิ่งไม่พูดกับเขา เดี๋ยวมันก็หาทางมาพลอดรักกับนายได้ ไม่ต้องห่วง

 

            “แต่แบมกับพี่เจบีไม่ได้มีอะไรกันจริงๆนะครับ ทำไมพี่มาร์คไม่เชื่อแบมบ้าง ?

 

            “แล้วการกระทำตรงไหนที่ทำให้ฉันเชื่อได้บ้างล่ะ ?เขาถามพร้อมกำข้อมือผมแน่นขึ้นจนผมต้องนิ่วหน้าเจ็บ หากแต่ไม่มีเสียงร้องโอดครวญออกมาเพราะผมรู้ว่าต่อให้บอกไปว่าผมเจ็บแค่ไหน เขาก็ไม่สนใจความรู้สึกผมอยู่ดี อย่ามาพูดเหมือนว่าตัวเองทำถูกเพราะยังไงมันก็ต้องรับผิดชอบร่วมกัน

 

            “...ทั้งๆที่แบมไม่ได้ทำอะไรผิดน่ะเหรอครับ ?

 

            “จะผิดหรือไม่ผิดฉันไม่รู้ แต่นายไม่มีสิทธิ์มาท้าทายสู้กับฉัน เขาว่าด้วยน้ำเสียงดุดันและนั่นทำให้ผมต้องยอมแต่โดยดี เข้าห้องไปเรียนได้แล้ว และอย่าให้ฉันรู้ว่านายแอบหนีไปหาใครล่ะ ถ้าฉันรู้เมื่อไหร่ไอ้คนนั้นมันต้องตายสถานเดียว

 

            “…”

 

            “และนายเองก็จะถูกฉันคุมความประพฤติมากกว่าเดิมเขาปล่อยข้อมือผมอย่างไร้เยื่อใยเล่นเอาผมถึงกับต้องกลั้นน้ำตาไว้แล้วรีบหนีเข้าห้องเรียนไปให้เร็วที่สุด ผมพยายามปรับอารม์ตัวเองไม่ให้อ่อนแอจนร้องไห้ออกมาเพราะถ้าผมเป็นแบบนั้นก็จะตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งห้อง ผมเลยเพียงแค่ถอนหายใจแล้วเดินมานั่งที่ตัวเองเท่านั้น

 

            ไม่นานนักยูคยอมก็เดินมาหาผม ใบหน้าที่ยิ้มอ่อนดูก็รู้ว่าเขาเห็นเหตุการณ์เมื่อกี้นี้ เพื่อนรักใจดีเลยส่งยาทาแก้ปวดมาให้ผม

 

            ทาซะ จะได้หายเจ็บ

 

            “...ขอบคุณนะ ผมยิ้มแล้วรับมันมาก่อนจะเหล่ไปมองร่างสูงที่ยังคงมองผ่านหน้าต่างเข้ามา แต่แล้วก็เดินไปพร้อมกับพี่ยองแจที่เดินสวนทางมาพอดีเลยทำให้ผมสามารถปล่อยวางตัวเองได้สักที ไม่ต้องทำเหมือนว่าตัวเองไม่รู้สึกอะไรแล้ว ยูคยอมที่เห็นว่าผมกำลังมองอะไรก็พูดขึ้นมาเบาๆว่า

 

            เมื่อไหร่นายจะเลิกทนกับเขา ฉันไม่เห็นว่าเขาจะดูแลนายตรงไหน เอาแต่ทำร้ายจิตใจ ทำไมต้องทนเขาขนาดนั้นด้วย ?

 

            “ถ้าฉันหนีไปได้ฉันคงทำไปนานแล้ว ผมตอบเสียงแผ่ว อีกอย่างฉันจะหนีเขาไปได้ไงในเมื่อเขาเป็นพี่ชายของฉัน ต่อให้หนีจากโรงเรียนได้ยังไงที่บ้านก็ต้องเจอเขาอยู่ดี

 

            “ก็จริงแฮะ

 

            “บางทีถ้าฉันตายไปเลยก็คงดี

 

            “คิดมาก...

 

            จะได้ไม่ต้องมารับผิดในฐานะน้องชายแบบนี้ยังไงล่ะ

 

            ผมก็คิดอยู่หลายครั้ง แต่มันก็เหมือนไม่มีทางออกให้ผมเลยสักนิดเดียว

 

LOADING 100 PER

 

ถ้าคุณคาดหวังว่าพี่มาร์คแสนดี เราขอให้คุณคิดใหม่

เพราะเรื่องนี้พี่มาร์คเลวกว่าที่คุณคิดจนเหมือนพวกไร้หัวใจ J

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบมคนบาปนะครัช

เมื่อพูดถึงความเลวของพี่มาร์ค อย่าลืมติดแท็ก

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

? themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 107 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,745 ความคิดเห็น

  1. #1734 lek0868909108 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 21:01

    สงสารน้อง

    #1,734
    0
  2. #1727 anjalar (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 23:16
    มาร์คใจร้ายแงงงงง สงสารน้องๆๆๆๆๆๆ
    #1,727
    0
  3. #1710 Porsche_poshh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 10:45
    งงความสัมพันธ์เค้าจุง
    #1,710
    0
  4. #1671 MPTuan93 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 23:01
    อื้อหือ มีความหึงหวงแรงมากกก
    เราว่าจริงๆมาร์คชอบแบมอ่ะ แต่แสดงออกผิดวิธีไปหน่อย
    #1,671
    0
  5. #1631 oengoeng15 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 20:30

    มาร์คเอ้ยทำไมใจร้ายได้ขนาดนี้เนี่ย ไม่ฟังอะไรทั้งนั้นเลยเหรอ มองบ้างสิไม่ใช่เอาแต่คิดเองแบบนี้

    ไรท์อย่าว่าเค้านะ แต่พื้นหลังสีดำแบบนี้อ่านยากชมัด (รีดแก่แล้วตาไม่ค่อยดีเลย) แต่ไม่เป็นไร พยายามเพ่งเอาได้

    #1,631
    1
    • #1631-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      19 สิงหาคม 2561 / 20:32
      สู้ๆจ้า
      #1631-1
  6. #1602 Facebook12345 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 15:34

    สงสารน้องจัง

    #1,602
    1
    • #1602-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      18 กรกฎาคม 2561 / 21:09
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #1602-1
  7. #1575 999966669696 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 00:16
    คลเฬว.
    #1,575
    1
    • #1575-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      14 เมษายน 2561 / 06:49
      ฝากติดตามด้วยน้า
      #1575-1
  8. #1556 JJaneBBJK_97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 19:36
    เฮ้อออออ อึดอัด
    #1,556
    1
    • #1556-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      21 มกราคม 2561 / 07:47
      อย่าร้องงง
      #1556-1
  9. #1528 anMarkBambamGOT7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2560 / 13:03
    คือทุกคนรู้หมดในความสัมพันธ์นี้ ยกเว้นคนในครอบครัวหรอ
    #1,528
    1
    • #1528-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      22 กรกฎาคม 2560 / 15:58
      ใช่จ้า
      #1528-1
  10. #1510 Mat_AnGel (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 09:40
    อยู่ก็เหมือนตาย
    หนีก็ไม่ได้ ทรมานแท้น้อ

    แต่มาร์คไม่ได้รักแบมใช่มั้ย แค่เห็นเป็นสิ่งของ?
    #1,510
    1
    • #1510-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      28 พฤษภาคม 2560 / 09:44
      ไม่หรอกก คิดมากกก
      #1510-1
  11. #1491 rabbit998 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 14:35
    โหดร้ายและหึงแรง แม้แต่เพื่อนก็ไม่เว้นสงสารแบมTT
    #1,491
    1
    • #1491-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      6 พฤษภาคม 2560 / 19:04
      ไฟท์ติ้งนะ
      #1491-1
  12. #1450 Aely (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 18:12
    หวงแบมแรงมากกกก
    #1,450
    1
    • #1450-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      21 มีนาคม 2560 / 20:18
      ผัวเมียกันก็งี้
      #1450-1
  13. #1385 shierichi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:13
    สงสารแบมนะ มาอยู่กับเรามา โอ๋เอ๋ๆ
    #1,385
    1
    • #1385-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      18 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:04
      มีเจ้าของแล้วจ้า55555
      #1385-1
  14. #1324 ployzaza4477 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 21:20
    ทำไมมาร์คเป็นคนแบบนี้ ! เดี๋ยวปั๊ดเอาลูกซองยิงเลย = =^ น้องแบมม ถ้าไม่ไหว มาอยู่กับแม่ม่ะ แม่มีข้าวครบสามมื้อ ค่าเทอมฟรี แถมมีหมอนข้างกอดนอนอุ่นๆทั้งคืนเลยน้าา สนใจโทรมาที่ 0---//โดนมาร์คยิง
    #1,324
    1
    • #1324-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      30 มกราคม 2560 / 17:34
      ใจเย็นๆจ้า 55555
      #1324-1
  15. #985 yeen170539 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 15:35
    พี่มาร์ค ไมเป็นคนแบบนี้ว่ะ หึย!!
    สงสารแบม หนีมาอยู่บ้านเราได้นะ 555
    #985
    1
    • #985-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      12 พฤศจิกายน 2559 / 15:46
      ไม่ได้นะ5555
      ปล.เปิดพรีแล้วน้า
      #985-1
  16. #759 ninewloly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 20:18
    พี่มาร์คแม่งร้ายมากอะแต่ยังดีกว่าพาคนอื่นมาข่มขืนแบมอะแบบนั้นรับไม่ได้
    #759
    1
    • #759-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      17 ตุลาคม 2559 / 06:38
      ใช่ม่ะ พี่เขาหวง
      #759-1
  17. #700 wonnybum (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 23:51
    ทำไมมาร์คดูนักเลงจังเป็นพวกอันธพาลหรือมาเฟียร์อ่ะหรอ แต่ที่บ้านก็มีแม่อยู่นี่แล้วมัยมาร์คทำร้ายน้องได้อ่ะ นึกว่าอยู่กันสองคนและมาร์คเป็นใหญ่ที่สุดในบ้าน ยังงงๆเรื่องอยู่
    #700
    1
    • #700-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      11 ตุลาคม 2559 / 06:52
      อ่านไปเรื่อยๆค่ะแล้วจะรู้
      #700-1
  18. #659 prangmy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 20:29
    แบมฆ่าใครไปบ้างเนี่ย แต่ก็น่าจะรู้สึกผิดไปบ้างแล้วไหม เพราะดูอ่อนลง หรือเพราะมาร์คโหด มาร์คคนจริงมาก5555 หวงของเล่นหรืออะไรกันแน่ แต่เหมือนแฟนหึงจริงๆนะถ้าไม่นับความโกรธ เลยแอบกร๊าวใจTT มาร์คโหดแบมก็น่าจะทำผิดจริงๆ เราว่าก็ดีนะ ถ้าแบมเป็นคนดีเราไม่อยากให้คบกับมาร์คเลย สงสาร5555
    #659
    1
    • #659-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      6 ตุลาคม 2559 / 07:02
      มีความกร๊าวเบาๆ ก้าวร้าว5555
      #659-1
  19. #650 songprince (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 18:59
    สงสารแบ๊มมมมTT
    #650
    1
    • #650-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      5 ตุลาคม 2559 / 06:37
      อ่อนแอต้องแพ้ไป...
      #650-1
  20. #592 PexYen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 14:00
    มาร์ครุนแรงกับแบมเกินไปใหม
    #592
    1
    • #592-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      23 กันยายน 2559 / 18:08
      คนเราแสดงออกไม่ค่อยเป็น...
      #592-1
  21. #422 leenatao (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 16:23
    พี่มาร์คดาร์กเเรง
    #422
    1
    • #422-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      23 กรกฎาคม 2559 / 20:25
      นี่ซอฟสุดแล้วว
      #422-1
  22. #406 Fbbjbjs (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 12:28
    ร้ายเพราะรักกก
    #406
    1
    • #406-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      23 กรกฎาคม 2559 / 20:22
      ช่ายยยย
      #406-1
  23. #385 นานะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 11:37
    สงสารน้องแบมจังง เรื่องน่าติดตามมาก พี่มาร์คสายดาร์กก
    #385
    1
    • #385-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      16 กรกฎาคม 2559 / 10:16
      ขอบคุณค่า ฝากติดตามด้วยน้า
      #385-1
  24. #378 Khampoohnaka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 00:19
    จะรักจะเกลียดเรียกเอาสักอย่างเถอะ
    #378
    1
    • #378-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      16 กรกฎาคม 2559 / 10:14
      รักสิมาขนาดนี้แล้วว
      #378-1
  25. #368 thaksaporn407 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 13:05
    พี่มาร์คไม่มีเหตุผลเลย ทำไมไม่เชื่อแบมบ้าง ??
    #368
    1
    • #368-1 nicharee-33(จากตอนที่ 2)
      16 กรกฎาคม 2559 / 10:09
      ก็มาร์คเขาหวงงง
      #368-1