SIN BRETHREN บาปรัก | MARKBAM [END]

ตอนที่ 13 : บาปรักครั้งที่ 12 : หัวใจเขาบอบช้ำ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    19 ส.ค. 59

SIN BRETHREN  : CHAPTER 12

บาปรักครั้งที่ 12 : หัวใจเขาบอบช้ำ

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

           

พี่มาร์ค...?ร่างเล็กเบิกตากว้างกับสิ่งที่ได้ยิน ทำราวกับว่าคำพูดของผมกรีดลงกลางใจทำให้ความรู้สึกอีกฝ่ายแตกออกเป็นเสี่ยง ผมเบือนหน้าหนีกับภาพที่เห็น ผมไม่รู้ว่าแบมแบมรู้ตัวเองไหมว่าทำแววตาแบบไหนออกมา เพราะแบบนั้นผมเลยไม่รู้ว่ามันคือความรู้สึกที่ออกมาจากใจจริง หรือว่าแค่เสแสร้งให้ผมทบทวนตัวเองใหม่

 

ทว่าผมก็ไม่ได้พูดอะไร ผมแค่เงียบ

 

เงียบเพื่อข่มน้ำตาที่มันเอ่อขึ้นมา ผมไม่อยากให้มันไหล มันจะแสดงให้แบมแบมเห็นว่าผมอ่อนแอแค่ไหนตอนนี้ แต่พอคิดอีกทีถ้าผมร้องไห้ออกมาตอนนี้...

 

แบมแบมจะทำหน้ายังไง ?

 

เขาจะสงสารผมไหมหรือว่าจะสมเพชที่เขาทำให้ผมเป็นแบบนี้ได้ ทั้งๆที่ผมเข้มแข็งมาตลอด เขาจะหัวเราะผมไหมหรือว่าจะปลอบใจที่เขาทำให้ผมกลายเป็นคนไร้กำลังที่เหมือนจะหยุดหายใจไปเสียดื้อๆ หรือว่าเขาจะมองผมเป็นแค่คนคนนึง

 

คนคนนึงที่ควรจะตายๆไปซะ...

 

พี่มาร์ค...หมายความว่าไงเหรอครับ ?

 

กึก !

 

            “พี่หมายความว่าไง...เสียงของอีกฝ่ายกำลังสั่นเหมือนกับว่าเขาต้องการคำตอบจริงๆ ผมเม้มปากแน่นพยายามข่มใจไม่ให้หันไปมองหน้าเขา แบมแบมเอื้อมมือมาจับมือผม บีบเบาๆคาดคั้นให้ผมตอบเขา สัมผัสแสนอบอุ่นที่ผมโหยหาทุกค่ำคืนกำลังทำร้ายหัวใจผมซ้ำๆ

 

            มันทำให้ผมเหมือนตกนรกทั้งเป็น

 

            ฉันเหนื่อย

 

            “…”

 

            “สับสน

 

            “…”

 

            “ทำอะไรไม่ถูก

 

            “...

 

            “อยากจะหยุดแล้ว ผมเสยผมตัวเองอย่างคนเครียดจัด จนถึงตอนนี้ผมก็ยังรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรพูดแบบนั้นออกไป มันอาจจะทำร้ายจิตใจแบมแบมที่ไม่รู้ว่าผมกำลังเป็นอะไรอยู่ ทว่าอีกใจนึงผมก็ไม่ได้นึกสงสารอีกฝ่ายเลย กลับกันผมอยากให้เขาพูดอะไรสักอย่างเพื่อรั้งผมไว้

 

            ถ้าแบมแบมเอ่ยคำเดียวว่า อย่าไป

 

            ผมจะไม่ลังเลที่จะทิ้งความคิดนั้นไปเลย ผมจะกอดเขาไว้ จะบอกว่าผมขอโทษสำหรับทุกสิ่งที่ผมทำ ผมจะทำให้เขาเห็นว่าผมดูแลเขาได้

 

            พลันร่างกายผมก็ชะงักเมื่ออีกฝ่ายสูดลมหายใจแล้วพูดกับผมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

 

            แล้วแต่พี่มาร์คเลยครับ

 

            “อะไรนะ...

 

            “ถ้าพี่มาร์คไม่ไหวก็หยุด

 

            “…”

 

            “ผมจะไม่ขัดคำสั่งของพี่ครับ ทุกอย่างจะจบอย่างที่พี่ต้องการ...คำพูดของแบมแบมไม่ต่างจากปีกคมปักอกผม เหมือนตอนนี้ผมมองเห็นเลือดของตัวเองไหลออกมาจากหัวใจ มองเห็นว่ามันแดงแค่ไหน แดงจนทำให้ทุกอย่างไร้สีสันอื่น ผมสัมผัสได้ถึงความเสียศูนย์และความเจ็บปวดที่ไม่เคยได้รับมาก่อน วินาทีนั้นผมเลยเงยหน้าขึ้นไปสบตากับอีกฝ่ายและพบว่าแววตาอีกฝ่ายไม่ได้มีความเสียใจใดๆอยู่ในแววตา

 

            ความเจ็บปวดหลอมละลายกลายเป็นโทสะ

 

            ผมเอื้อมมือไปจับบ่าเล็กกว่าก่อนจะเขย่าอย่างรุนแรง !

 

            นายนี่มันไม่เคยเข้าใจอะไรเลยสักอย่าง ! ไม่เคยเข้าใจเลยว่าฉันรู้สึกยังไง ไม่เคยถามว่าฉันต้องการไหม นายไม่เคยรั้งฉันไว้เลยแบมแบม ฉันเป็นแค่ปีศาจในสายตานายอย่างเดียวเหรอ นายถึงไม่เคยให้โอกาสกับฉันเลย !”

 

            “!!!!!”

 

            “ออกไป ! ออกไปจากห้องของฉัน !”

 

            “พี่มาร์ค ผม...

 

            “บอกให้ออกไปไงเล่า หูหนวกหรือไงวะ !?” ผมตะคอกใส่อย่างพอใจหนำซ้ำยังผลักร่างเล็กออกไป ยันตัวลุกขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเกรี้ยวกราด แบมแบมมองผมอย่างไม่เข้าใจ ทว่าก็ไม่มีคำอธิบายอะไรจากปากของผมส่งผลให้อีกคนต้องยอมลุกขึ้นยืนแล้วเปิดประตูเดินออกไป

 

            ทุกย่างก้าวมันสั่นไหวพอๆกับคำพูดของเขาที่ทำให้หัวใจผมพังทลายเหมือนกัน

 

            ผมขอโทษ…”

 

            ผมเกลียดคำคำนี้ของเขามากที่สุดเพราะทุกครั้งที่เขาพูด มันจะเจ็บปวดเหมือนตอนที่ผมรับรู้ความจริง...

 

            ความจริงที่ว่า...

 

ผมไม่เคยอยู่ในสายตาของเขาเลย

 

-MARK PART END-

 

ปึง !

 

            เสียงปิดประตูดังขึ้นเบาๆพร้อมกับที่ผมรู้สึกเหมือนตัวเองโดนโลกเหวี่ยงจนทรงตัวแทบไม่อยู่ต้องเกาะขอบประตูพยุงร่างของตัวเองเอาไว้ ผมไม่รู้ว่าแม่พี่มาร์คพูดอะไรถึงได้ทำให้เขาพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือขนาดนี้ ตอนแรกเขาเศร้าพูดอะไรหลายอย่างที่ผมไม่เข้าใจ แต่พอเขากลับเข้ามาอีกครั้ง

 

            เขากลับบอกว่าเราควรจบกันดีไหม...

 

            ยอมรับว่าตอนที่ได้ยินแบบนั้นหัวใจผมเหมือนโดนมีดเสียดแทงอย่างหนักราวกับว่าเขากำลังเอามีดกรีดอกผมยังไงยังงั้น มันทำให้ผมพูดอะไรไม่ถูกและด้วยความที่ผมไม่เคยมีโอกาสได้พูดหรือได้ตอบโต้กับเขาผมเลยบอกเขาว่าถ้าเขาอยากจบมันก็จะจบอย่างที่เขาต้องการ

 

            ก็เขาเป็นคนเริ่มมันขึ้นมา เขาก็มีสิทธิ์ที่จะจบมันเช่นกัน

 

            แล้วทำไมเขาต้องโกรธผมแบบนั้น ทำไมถึงทำเหมือนว่าผมไม่เข้าใจเขา ผมเคยคิดมาตลอดว่าพี่มาร์คอ่านผมออกต่างจากที่ผมอ่านเขาไม่ออก ทว่าตอนนี้มันไม่ได้เป็นแบบนั้น...

 

            พี่มาร์คอ่านผมไม่ออกเลย เขาอ่านผมไม่ออกเลยสักนิดเพราะถ้าเขาอ่านผมออกจริง เขาจะรู้ว่าผมอยากจะพูดว่าอะไรที่ไม่ใช่คำพูดนั้น การกระทำของเขา ความเสียใจของเขา ความสับสนของเขามันทำให้ผมรับรู้ได้ถึงความว้าวุ่นที่รบกวนจิตใจของเขาอยู่

 

            ผมไม่โกรธที่เขาทำร้ายผม ไม่ใช่ว่าผมชินหรือว่าไม่สนใจ

 

            แต่เพราะพี่มาร์คไม่ได้ตั้งใจ ผมเลยไม่ถือสาการกระทำของเขาเลย...

 

            แบมแบม

 

กึก !

 

            “เป็นอะไรไปลูก ทะเลาะกับพี่มาร์คเหรอ ?ผมเงยหน้ามองตามเสียงที่ดังขึ้นก่อนจะสบตากับผู้เป็นพ่อและแม่เลี้ยงของผมที่ยืนขนาบข้างท่านอยู่ ทั้งคู่แสดงความเป็นห่วงออกมาผ่านแววตาเลยทำให้ผมต้องก้มหน้าพลางส่ายหน้าช้าๆปิดบังพวกท่าน

 

            เปล่าครับ พี่เขาแค่อยากอยู่คนเดียว

 

            “แล้วกัน...เราไม่เป็นอะไรใช่ไหม พี่เขาพูดจาไม่ดีใส่เหรอ ?

 

            “เปล่าครับ มันไม่มีอะไร

 

            “…”

 

            “ไม่มีอะไรจริงๆเสียงของผมมันสั่นเครือยิ่งกว่าอะไร แน่นอนว่าถ้าเกิดผมยังยืนอยู่ตรงนี้ต่อไปผมคงโดนพ่อกดดันคาดคั้นมากกว่านี่แน่ๆ พอคิดได้แบบนั้นผมเลยขอตัวกลับห้องของตัวเองอ้างว่าผมรู้สึกป่วยนิดหน่อย และสภาพผมก็คงเหมือนคนป่วยจริงๆ คุณพ่อเลยยอมปล่อยให้ผมกลับห้องไป

 

            ทว่าในตอนที่ผมกำลังจะเดินผ่านแม่เลี้ยง เธอกลับคว้าแขนผมเอาไว้บีบแน่นจนขึ้นรอยแดงสร้างความเจ็บจนทำให้ผมหันไปมองเธอ มองรอยยิ้มอ่อนโยนที่ส่งมาให้ก่อนจะชะงักค้างไปกับคำพูดของเธอ

 

            ถ้าเหนื่อยนักก็ไม่ต้องดูแลมาร์คอีกก็ได้ แม่มั่นใจว่าพี่เขามีแรงมากพอที่จะยืนด้วยตัวเองJ

 

            ...

 

ราวกับใบ้กิน ตอนที่ได้ยินแบบนั้นมันเหมือนกับตอกย้ำทุกการกระทำที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ภาพของพี่มาร์คที่บอกให้เรื่องของเรามันจบลงทำให้ผมเม้มปากแน่นก้มหน้าลงไม่พูดอะไร และเหมือนแม่พี่มาร์คอยากจะปลอบใจเพราะท่านกระชับมือที่จับแจนผมไว้แล้วพูดต่อ

 

พี่เขาโตแล้วคิดได้มากกว่า เรายังเด็กเกินกว่าที่จะยืนด้วยขาของตัวเองได้

 

“…”

 

แม่เป็นห่วงเรานะ หวังว่าจะเข้าใจแม่นะแบมแบม แม่พี่มาร์คส่งยิ้มหวานให้ผมอีกทีก่อนจะปล่อยแขนผมให้เป็นอิสระ ผมไม่ตอบรับอะไรท่าน เพียงแค่มองพวกท่านหายเข้าไปในห้องของพี่มาร์ค

 

            มองอยู่แบบนั้นก่อนจะพาร่างไร้เรี่ยวแรงกลับมาที่ห้องของตัวเอง

 

ปึง !

 

            แผ่นหลังบอบบางของผมราบไปกับประตูก่อนที่ขาทั้งคู่จะพากันอ่อนแรงให้ร่างผมทรุดฮวบไปนั่งพิงกับประตูสภาพไม่ต่างจากพี่มาร์คก่อนหน้านี้ จู่ๆผมก็รู้สึกว่าตอนนี้ทุกอย่างมันผิดเพี้ยนไปหมด ทั้งๆที่ผมรู้ว่ามันไม่ควรเป็นแบบนี้ แต่ผมกลับไม่รู้ว่าจะแก้ไขมันยังไง

 

            ภาพของพี่มาร์คยังคงลอยเวียนวน

 

            เสียงของพี่มาร์คยังคงดังซ้ำไปซ้ำมา

 

            และคำพูดของพี่มาร์คยังคงตอกย้ำทุกความรู้สึกของผม

 

            นายนี่มันไม่เคยเข้าใจอะไรเลยสักอย่าง ! ไม่เคยเข้าใจเลยว่าฉันรู้สึกยังไง ไม่เคยถามว่าฉันต้องการไหม !’

 

นายไม่เคยรั้งฉันไว้เลยแบมแบม

 

ฉันเป็นแค่ปีศาจในสายตานายอย่างเดียวเหรอ นายถึงไม่เคยให้โอกาสกับฉันเลย !

 

            “พี่มาร์ค...ผมพึมพำชื่อของเขาออกมากอดเข่าตัวเองแน่นลูบแขนตัวเองเหมือนกับคนจิตตก ตอนนี้ผมสับสนไม่ต่างจากเขา ผมพยายามคิด พยายามทบทวนเรื่องราวระหว่างเราที่มันเกินเลยจนหาที่สิ้นสุดไม่ได้ ผมคิดมาตลอดว่าผมคงไม่มีทางหยุดเรื่องแบบนี้ได้

 

            แต่ผมก็ไม่คิดว่ามันจะจบเร็วขนาดนี้

 

เขา...เขาไม่ให้ผมตั้งตัวเลย เขาขอความเห็นใจจากผมแต่เขาก็ไม่เคยให้ความเห็นใจกับผมเหมือนกัน

 

            ตอนนี้มันคืออะไรกันแน่ผมถามตัวเองเสียงสั่นค้นหาคำตอบที่มันฝังลึกอยู่ในใจ แต่ค้นหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอราวกับว่าผมซ่อนมันไว้ในที่ที่ตัวผมเองก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน หรือไม่คำตอบที่แท้จริงมันคงไม่มีอยู่บนโลกใบนี้

 

            มันคงไม่มีบทสรุปของเรื่องแบบนี้ใช่ไหม...

 

            ผมฝังหน้าลงกับเข่าของตัวเอง ถอนหายใจข่มอารมณ์ซ้ำๆไม่ให้มันฟุ้งซ่าน ทว่าผมกลับไม่สามารถหักห้ามมันได้เลย ผมยังคงกังวล ยังคงคิดไม่ต่างจากคนบ้า ทั้งๆที่เรื่องมันกำลังจะจบลงอย่างที่ผมตั้งใจอยากให้เป็น แต่ไม่รู้ทำไม...

 

            ผมกลับร้องไห้ให้กับจุดจบแบบนี้

 

            มันดีแล้วใช่ไหม...มันเป็นแบบนี้ดีแล้วใช่ไหม...แบมแบม ฮึก

 

ตอนเช้า

 

            ไม่รู้ว่าผมเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แค่ว่าผมตื่นมาอีกทีเพราะเมดสาวในบ้านมาเคาะประตูเรียกผมในตอนเช้าเหมือนกับทุกวันที่เธอจะมาเรียกผมกับพี่มาร์ค ผมเหลือบตาที่บอบช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักเมื่อคืนไปมองนาฬิกาก่อนจะพบว่าตอนนี้จะเจ็ดโมงครึ่งแล้ว

 

            ประจำพี่มาร์คจะปลุกผมก่อนเจ็ดโมง...

 

            บางทีเขาอาจจะยังไม่ตื่นเหมือนกัน พอคิดได้แบบนั้นผมก็เลยไปอาบน้ำคาดว่าคงเจอพี่เขาที่ห้องอาหารพร้อมกับคุณพ่อและคุณแม่

 

            แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้น...

 

            คุณแม่...? ผมขมวดคิ้วมุ่ยอย่างไม่เข้าใจเมื่อพบว่าในห้องอาหารมีเพียงผมกับแม่ของพี่มาร์คเท่านั้น ไร้วี่แววของพี่มาร์คและคุณพ่อที่ควรจะอยู่ในห้องอาหารตั้งนานแล้ว ผมไล่สายตามองใบหน้าสวยสง่าของแม่เลี้ยงก่อนจะชะงักตอนที่ท่านยิ้มให้

 

            แม้ว่าท่านจะผายมือให้ผมนั่งลงตรงที่ประจำ ขาของผมกลับสั่นจนก้าวไม่ออก

 

            รีบมาทานข้าวสิแบมแบม เดี๋ยวไปเรียนสายนะลูก

 

            “แล้วคุณพ่อกับพี่มาร์คละครับ ?

 

            “…”

 

            “ออกไปแล้วเหรอครับ ?

 

            “จะว่าแบบนั้นก็ได้ คุณแม่ยิ้มแล้วแต่รอยยิ้มของท่านเต็มไปด้วยความไม่น่าไว้วางใจ นัยน์ตาสวยคมนั่นเหมือนกับใบมีดที่กรีดลงร่างผมได้ง่ายๆมันเลยทำให้ผมประหม่าเวลาอยู่กับเธอ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น สิ่งที่เป็นประเด็นคือคำพูดของเธอต่างหาก คุณพ่อพาพี่มาร์คไปโรงพยาบาล

 

            “อะไรนะ...

 

            เพราะดูเหมือนว่าลูกชายของแม่จะอกหักจนถึงขั้น กรีดข้อมือ ตัวเองJ

           

LOADING 100 PER

1 เม้น 1 กำลังใจให้กำลังใจแบมคนบาปนะครัช

เมื่อพูดถึงความเลวของพี่มาร์ค อย่าลืมติดแท็กในทวิต !

#ฟิคบาปรักมาร์คแบม

? themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,745 ความคิดเห็น

  1. #1722 kontamada (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:06
    จะสฃสารดีมั้ยยยย
    #1,722
    0
  2. #1707 ploylovely632 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 23:11
    ไม่ใช่แค่ตัวละครสับสน ฉันก็สับสนปวดหัวปวดใจ เดี๋ยวสงสารเดี๋ยวปวดใจเดี๋ยวสงสัยเดี๋ยวโมโห เออนะ
    #1,707
    0
  3. #1681 MPTuan93 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 23:10
    แม่มาร์คน่ากลัวกว่ามาร์คอีก -"-
    #1,681
    0
  4. #1642 oengoeng15 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 17:18
    มาร์คทำไมทำแบบนี้
    #1,642
    1
    • #1642-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2561 / 17:21
      รอลุ้นนน
      #1642-1
  5. #1629 muay2546 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 23:30
    คนอ่านหรือพี่มาร์คจะเป็นไบโพล่าก่อนกัน
    #1,629
    1
    • #1629-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      15 สิงหาคม 2561 / 07:08
      นั่นสิ5555
      #1629-1
  6. #1567 JJaneBBJK_97 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 23:20
    โหดร้ายยยยยย
    #1,567
    1
    • #1567-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      21 มกราคม 2561 / 07:51
      ช่วยไม่ได้ ฮือออ
      #1567-1
  7. #1500 rabbit998 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 21:32
    มาร์คทำไมคิดสั้นแบบนี้!!!
    #1,500
    1
    • #1500-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      8 พฤษภาคม 2560 / 06:21
      เอาน่าาา
      #1500-1
  8. #1461 Aely (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:50
    แม่พี่มาร์คพูดแบบนั้นออกมาได้น่าตาเฉย ได้ยังไง. เป็นคนแบบไหนกัน!!
    #1,461
    1
    • #1461-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      22 มีนาคม 2560 / 05:58
      อ่านไปเรื่อยๆ
      #1461-1
  9. #1395 shierichi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:25
    อมก. ตายแล้ว แม่พี่มาร์คทำเรื่องแล้ว
    #1,395
    1
    • #1395-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      18 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:06
      ทำเรื่องมานานนน
      #1395-1
  10. #1287 aina2838 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 22:37
    ตอนนี้อ่านละค่ดเจ็บปวด ฮือออ ???????? แม่พี่มาร์คดูจิต
    #1,287
    1
    • #1287-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      21 มกราคม 2560 / 06:15
      จิตมากกกก
      #1287-1
  11. #1003 fernfern1f (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 11:10
    แม่ อิพี่ ต้องมีอะไรสักอย่างเเน่ๆ
    #1,003
    1
    • #1003-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      13 พฤศจิกายน 2559 / 11:46
      มีเงื่อนงำเลย
      #1003-1
  12. #770 ninewloly (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 22:01
    แม่พี่มาร์คเนี้ยแหละจิตไม่ปกติ-_-
    #770
    1
    • #770-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      17 ตุลาคม 2559 / 06:41
      ก็ไม่ปกติทั้งเรื่อง----
      #770-1
  13. #744 pex (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 14:55
    ตกลงเป็นแม่ของมาร์คจริงรึป่าว ดูไม่เป็นห่วงลูกชายเลย

    (ไรท์ มีอะไรจะบอก พื้นสีดำ ตัวหนังสือสีแดง อ่านอยากมาก เปลี่ยนเป็นเพื้นสีขาว ตัวหนังสือสีดำได้ใหม)
    #744
    1
    • #744-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      16 ตุลาคม 2559 / 18:16
      แม่มาร์คมีอะไรบางอย่างในใจค่ะ
      #744-1
  14. #504 withmbky (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 19:52
    กลัวแม่เลี้ยงมากกว่าพี่มาร์ค 55555 แต่อะไรอะมาร์ค โห อ่อนอะ โดนแม่เลี้ยงไซโคอะไรเนี่ย กลับมาสู้เลยนะ
    #504
    1
    • #504-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      2 กันยายน 2559 / 17:03
      กลับมาแน่ รอฟื้นก่อน
      #504-1
  15. #471 Fbbjbjs (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 22:47
    แม่เลี้ยงใจร้ายยย
    #471
    1
    • #471-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2559 / 13:46
      มากกกก
      #471-1
  16. #470 thakina99 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 07:59
    ฮืออออพี่มาร์คคคค
    #470
    1
    • #470-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2559 / 13:44
      รอลุ้นนน
      #470-1
  17. #469 marin2222 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 01:32
    รีบมาต่อนะคะ
    #469
    1
    • #469-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2559 / 13:43
      รับทราบค่า
      #469-1
  18. #468 Khampoohnaka (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:45
    หัวใจบอบช้ำกันทั่วหน้าเลย
    #468
    1
    • #468-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2559 / 13:43
      เจ็บปวดไปอีก
      #468-1
  19. #467 phanphasa6 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 21:35
    แลดูแม่จิตกว่าผู้ใดในโลกา ;-; จะไม่เป็นไรใช่มั้ยเนี่ยยยยย 
    #467
    1
    • #467-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2559 / 13:43
      รอติดตามน้า
      #467-1
  20. #466 0981939356 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 19:04
    สับสน แงง~
    ขอบคุนค่ะ
    #466
    0
  21. #465 0981939356 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 19:03
    สับสน แงง~
    ขอบคุนค่ะ
    #465
    1
    • #465-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2559 / 13:40
      รอติดตามน้า
      #465-1
  22. #464 pinlprd99 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 18:57
    omg!!! แม่ต้องมีอะไรแน่ๆอ่ะ ฮืออออ!! สงสารพี่มาร์คจัง สงสารแบมด้วย T^T
    #464
    1
    • #464-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      20 สิงหาคม 2559 / 13:40
      แม่พี่มาร์ค...หึหึหึหึ5555
      #464-1
  23. #462 WEAREONE_EXO_99 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 14:29
    บีบหัวใจเหลือเกิ๊นนน ;-;
    #462
    1
    • #462-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      9 สิงหาคม 2559 / 18:07
      นี่ซอฟสุดแล้ว...
      #462-1
  24. #461 kyaryshizuka (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 16:29
    เดี๋ยวๆๆๆๆ ทำไมแม่ถึงดูร้าย!!!???
    แบมแบมลูกสตรองค่ะ
    #461
    1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
  25. #460 541378 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 13:04
    เออค่ะเอาเข้าไป เข้าใจผิดกันไปทั้งคู่
    #460
    1
    • #460-1 nicharee-33(จากตอนที่ 13)
      6 สิงหาคม 2559 / 13:33
      งานนี้คนผิดคือใครกันแน่นะT^T
      #460-1