-END- [BNior / BNyoung] Blue Hydrangea #ฟิคไฮเดรนเนียร์ [#7Flowers] mpreg

ตอนที่ 5 : Blue Hydrangea :: FOUR:: 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 541 ครั้ง
    8 มิ.ย. 60









Blue Hydrangea

:: FOUR::




            เช้าวันนี้เป็นเช้าที่สดใสมากพอที่จินยองจะหยิบสมุดเสก็ตมานั่งริมระเบียงของห้องนอน ใช้ดินสอขีดร่างรูปวิวสวนสวยๆของบ้านสกุลอิมเอาไว้

 

            "วันนี้วิญญาณศิลปินเข้าสิงหรือ" คำทักทายจากเจ้าของบ้านที่แต่งตัวเรียบร้อยอยู่ในชุดสูทพร้อมไปทำงาน เดินตรงมาเท้าเอวดูรูปที่จินยองร่างอยู่บนตัก ดูดีมากทีเดียว

 

            "ก็ไม่ต้องเอาแต่นอนซมอยู่ที่เตียงนี่ครับ ช่วงนี้ผมก็เลยตื่นเช้ามาทำอะไรที่อยากทำได้บ้าง" สิ้นประโยคด้วยการอมยิ้ม ดูกวนในขณะเดียวกันก็น่ารัก

 

            "โอเค ฉันขอโทษแล้วกันที่ทำให้นายตื่นสายบ่อยๆ"   มือหนาบีบจมูกรั้นอย่างมันเขี้ยว

 

            "แต่นี่ก็เจ็ดวันแล้วนะ นายอยากตื่นสายอีกไหม"

 

            "ฮื่อออ" ช้อนตามองส่ายหัวน้อยๆ เจบีถอนหายใจเฮือกยาว งั้นเขาก็ควรเก็บตาตัวเองให้ห่างจากซอกคอและเนื้อนุ่มใต้ร่มผ้าของจินยอง

 

            "นายวาดรูปสวยนะ" ย่อตัวลงมาดู จินยองเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตากลมโตเย็นชืดลง

 

            "ก็ผมชอบวาดรูปนี่ครับ ชอบที่สุดเลย ชอบจนฝึกให้ยิ่งวาดให้ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่มันก็ยังดีไม่พอหรอกครับ ผมต้องฝึกอีกมาก"

 

            "อย่างนี้สกุลหยินเลยสร้างห้องวาดรูปให้นายใช่ไหม"

 

            "ครับ" เจบีพยักหน้ารับ ยืนมองจินยองที่ใช้สมาธิกับดินสอกระดาษในมือไปอีกพักใหญ่

 

 

 

            เจบีไปทำงานนานพอสมควรแล้ว จินยองเองก็ลากดินสอขึ้นมาได้เป็นรูปเป็นร่างมากขึ้นจึงพักไว้ก่อน

 

             กระเป๋าใส่ของสำคัญที่เก็บไว้ในตู้เสื้อผ้าถูกหยิบออกมาเพื่อเอาที่ตรวจครรภ์ จินยองรอมาแล้วเจ็ดวันที่ไม่ตรวจเขาไม่อยากหงุดหงิด แต่บางอย่างในใจลึกๆบอกจินยองว่าวันนี้เขาจะไม่ผิดหวัง

 

 

            ตาโตมองแฟ้มชนิดแข็งที่ป้องกันไม่ให้กระดาษด้านในยับและเปียกชื้นใต้สุดของกระเป๋า ในหัวใจเต้นถี่รัวขึ้นมาเช่นทุกครั้งเมื่อแค่ได้มอง มือน้อยดึงมันขึ้นมา ปากอิ่มตึงวาดยิ้มอย่างไร้การปั้นแต่ง ยามที่เปิดแฟ้มออกเพื่อดูสิ่งที่เก็บไว้ด้านใน

 

            ความฝันของเขา

 

            จากการฝึกฝนทุ่มเท เขาได้รับทุนการศึกษาจาก University of the Arts London เป็นทุนที่แลกมาด้วยฝีมือของเขา แลกมาด้วยความอดทนและการฝึก เขาดีใจ ดีใจมากที่ได้รับทุนนี้ มันเป็นความภาคภูมิใจของเขา เขาจะได้เรียนวาดรูปและศิลปะต่อจนจบการศึกษา

 

            แต่เขาไปไม่ได้ เพราะเขามีหน้าที่ที่ถูกเตรียมตัว เรียนรู้และฝึกฝนมาตั้งแต่เยาว์วัย 

 

            เขาขอให้อาจารย์เหอ อาจารย์หัวหน้าภาคศิลปะที่คอยสอนและดูแลเรื่องทุนเขามาตั้งแต่ต้นให้ติดต่อกับทางมหาวิทยาลัยว่าจะได้ไหมถ้าเขาไปเรียนช้า จากการติดต่อและการส่งงานศิลปะฝีมือเขาไปให้ทางมหาวิทยาลัยดูว่าจะไม่ผิดหวังแน่หากรอเขาในที่สุดก็สำเร็จ แต่ทางมหาวิทยาลัย ระบุชัดเจนว่ารอเขาได้แค่หนึ่งปี  หลังจากนั้นจะถือว่าเขาสละทุน

 

             ยังไงเขาก็จะทำหน้าที่ของตัวเองให้สำเร็จและไปเรียนตามทุนนี้ให้ได้  ทุนที่เขาทำได้เอง ไม่ใช่เงินของคนคนอื่น

 

            เขาขอนายแม่กับคุณแม่ ทั้งสองท่านบอกว่าจะไม่ห้ามหรือบังคับให้สละทุน แต่จะให้เขาเอาเปรียบพี่น้องคนอื่นก็ไม่ได้ เขาเข้าใจท่านทั้งสองดี นายแม่บอกว่าให้เขาตกลงกับคนที่ถือดอกไฮเดรนเยียร์ไปหาเขาเอง

 

            จินยองร้องขอแล้ว ทำข้อตกลงทั้งหมดแล้ว และชายผู้ครองดอกไฮเดรนเยียร์ก็ตอบรับอย่างแสนดี


            แต่เป็นคำตอบรับที่โป้ปด ความเชื่อใจที่ถูกเหยียบย่ำ

 



            มือน้อยสะบัดแท่งเล็กในมืออีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองตาไม่ฝาด รอยยิ้มหวานประดับพรายบนใบหน้า

 

            สองขีด

 

            "อาาา" จินยองถอนหายใจด้วยความโล่งใจรอยยิ้มหวานเบ่งบานทั่วใบหน้า มือน้อยลูบวนท้องน้อยของตัวเอง

 

            ความรู้สึกในใจของจินยองตอนนี้คือยินดีนักที่ในที่สุดก็ตั้งครรภ์เสียที แต่เขาไม่ได้อิ่มเอมใจปริ่มล้นเหมือนที่คุณแม่ปลูกฝัง  เขาจะต้องไม่ผูกพันกับก้อนเนื้อน้อยๆในท้องตัวเองมากจนเกินไป เพราะเช่นไรเด็กคนนี้ ก็จะกลายเป็นของเจบี เป็นลูกของเจบี และอนาคตของเด็กคนนี้จะไม่มีเขา

 

            ตอนแรกเขาคิดว่าถ้าเขาเรียนจบ แล้วไล่ตามความฝันสักห้าหกปี หากเจบียังไม่มีใครแล้วได้เจอกันอีกก็คงดี หรือแม้แต่ถ้าเจบีมีใครแล้วเขาก็อาจหน้าด้านมาขออยู่ใกล้เด็กคนนี้ ในฐานะคนแปลกหน้าที่เด็กน้อยไม่จำเป็นต้องรู้ว่าเขาคือแม่ก็ได้

 

            แต่ตอนนี้ความคิดเดิมคงใช้ไม่ได้แล้ว

 

            เขาไม่รู้ว่าทำไมเจบีถึงไม่อยากให้เขาท้อง แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม ผู้ชายคนนั้นคงโกรธไม่น้อยที่รู้ว่าเขาไม่ได้เป็นไปตามที่เจบีคิด เขาท้องแล้ว

 

            "เก้าเดือน ..แค่เก้าเดือน"

 



                                                                                                    

 



            เจบีเดินไปตามทางเดินที่โรยหินกรวดสีขาวตัดกลางสวนสวยเพื่อตรงไปบ้านของตัวเองด้วยความรู้สึกยินดีไม่น้อย รถรุ่นใหม่ใต้แบรนด์ของสกุลอิมถูกสั่งจองจำนวนมากจากประเทศจีน และทำให้ต้องเพิ่มยอดการผลิต ความเจริญก้าวหน้าทางบริษัทที่ขยายขึ้นซึ่งต้องแลกมากับเวลาที่เสียเพิ่มอีกหน่อย แต่มันก็คุ้ม

 


            "..." เจบีหยุดฝีเท้าไว้เมื่อเดินเข้ามาในบ้าน  โทรทัศน์ในห้องนั่งเล่นเปิดค้างเอาไว้ที่ช่องการ์ตูน และเรื่องกำลังเล่นอยู่คือ สบอนบ็อบ แสควเพนท์ การ์ตูนที่เขาเคยชอบยามเด็ก  ส่วนจินยองนั้นนอนฟุบหลับอยู่บนโซฟา เรียวแขนน้อยๆ โอบกอดเอวตัวเองไว้ บนโต๊ะมีสมุดวาดรูปที่ถูกวางทับด้วย ช่อดอกไม้สีม่วงครามที่ทำให้รู้สึกถึงความเย็นตาเย็นใจทุกครั้งที่มอง

 


            "ไฮเดรนเยียร์"

 


            "อื้อ คุณเจบีกลับมาแล้วเหรอครับ" จินยองงัวเงียลุกขึ้นมาขยี้ตา หน้าขาวบวมน้อยๆยามที่พึ่งตื่น ตาก็บวมตุ่ยเพราะนอนกลางวันแล้วมาตื่นเอาช่วงหัวค่ำ  เจบีทรุดตัวนั่งลงข้างๆ ดึงร่างน้อยที่ยังดูงัวเงียมากอด

 

            ตอนแรกเจบีคิดว่าการที่ยอดขายรถเพิ่มเขาอารมณ์ดีแล้ว แต่การได้กลับบ้านทำให้เขาอารมณ์ดีมากกว่าเสียอีก

 

            "อื่อออ ฮ้าวว" ครางอื้อในลำคอ ปิดปากหาว มือเรียวเอื้อมไปหยิบช่อไฮเดรนเยียร์มาทั้งที่ตายังตูบอยู่

 

            "ผมให้คุณเจบี" ยื่นช่อไฮเดรนเยียร์ให้

 

            "หืม ให้ฉันทำไม" แต่ก็รับมา

 

            "อยากให้" ตอบเสียงยานครางแล้วก็หลับตาซบไหล่เจบีไปด้วย

 

            จินยองไปหาซื้อดอกไฮเดรนเยียร์มาให้ แม้จะไม่มีช่อไหนสวยเท่าที่เขาปลูกเองใต้ขอบรั้วบ้านสกุลหยิน เขาไปหาดอกไม้ที่เป็นเหมือนสิ่งแทนตัวเองมามอบให้กับเจบี ตามคำสอนที่นายแม่และคุณแม่สอนมา

 

             หากพวกเขาตั้งท้อง จะต้องนำเอาดอกไม้ที่เป็นเหมือนสัญลักษณ์แทนตัวเองไปมอบให้กับผู้ชายที่เป็นพ่อของเด็กในท้อง

 

            ความจริงแล้วเขาจะต้องบอกเรื่องท้องพร้อมกับมอบดอกไม้ แต่เขายัง เขายังไม่อยากบอก เขาไม่ต้องการให้เจบีได้รู้ เพราะเขาไม่รู้ว่าทำไมเจบีถึงต้องให้เขาดื่มยานั่น

 

            ผู้ชายคนนี้พยายามทำทุกวิถีทางให้เขาไม่ท้อง แม้แต่วิธีที่อาจเสี่ยงขับลูกตัวเองออกมาจนแท้งก็ยังทำ แล้วจะมีอะไรไปแน่ใจได้ว่า ในขณะที่เขาท้องแล้วเจบีจะไม่พยายามทำให้ทุกอย่างกลับกลายเป็นศูนย์เหมือนเดิม จะไม่พยายามห้ามให้เด็กคนนี้มีชีวิตอยู่ต่อไปอีก

 

 

            มือน้อยลูบที่ท้องของตัวเอง

 

            เขารู้ว่าเขาอาจมองโลกในแง่ร้าย แต่เขาก็ไม่อยากเสี่ยงที่จะเชื่อใจอีก

 

            "แม่ฉันเคยสอนว่านอนช่วงโพล้เพล้แบบนี้ไม่ดีนะจินยอง" ปากดุแต่มือกับลูบผมนิ่มชวนให้เคลิ้มไปกว่าเดิม

 

            "ช่วงนี้เพลียนิดหน่อยครับ ก็เลยง่วงบ่อยๆ"

 

            "ไม่สบายหรือเปล่า"

 

            "อยู่ที่นี่สบายไปมั้งครับก็เลยขี้เกียจ"

 

            "ไปนอนต่อข้างบนเถอะ เดี๋ยวฉันอุ้ม" ตาโตปรือขึ้นมามอง ส่ายหน้าที่บวมตุ่ยแล้วลุกขึ้น เป็นการบอกว่าจะเดินขึ้นไปเอง ร่างน้อยก้าวเดินอย่างสะโหลสะเหลพร้อมหาววอดๆตรงไปที่บันได

 

            "หลับตาเดินเดี๋ยวก็ตกบันไดหรอก" ขาเรียวหยุดก้าวเดิน เหลียวหันมามองเจบี จู่ๆคนตัวโตก็รู้สึกว่ารอยยิ้มนี้แตกต่างไป และให้ความรู้สึกเยียบเย็นจับใจ

 

            "ผมไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองตกบันไดหรอกครับ" แล้วก็เปลี่ยนเป็นยิ้มหวานดังเคย จินยองเดินขึ้นบันไดไป

 

            เจบีนวดหัวคิ้วตัวเอง สะบัดหน้าไล่ทุกความรู้สึกแปลกๆออกจากหัว เขาคงทำงานจนเหนื่อยมากไปถึงได้รู้สึกอะไรแปลกๆ ตัวเขาเองก็อยากขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อน นอนสูดกลิ่นหอมๆให้ชื่นใจเหมือนกัน  

 

            มือหนาฉวยช่อดอกไฮเดรนเยียร์ มาถือไว้อย่างถนอม

            เขารู้สึกว่าดอกไม้ช่อนี้สำคัญ

 

             ..แม้เขาจะมีไฮเดรนเยียร์ช่อที่ดีที่สุดในโลกอยู่กับตัวก็ตาม

 

 

 





            "ฮ้าววว คุณเจบีบอกว่าอะไรนะครับ" มือน้อยขยี้ตาตัวเองด้วยแขนเสื้อที่คลุมข้อมือ ยามที่พยายามลืมตามองคนตัวโตที่แต่งชุดทางการเกือบจะเสร็จแล้ว

 



            "ไปทำงานกับฉันนะวันนี้"

 


            "หืม ผมนี่น่ะเหรอ ไปทำอะไรครับ เกะกะเปล่าๆ" จินยองขยี้ตา เมื่อคืนก็นอนไม่ดึก แต่ก็ยังง่วงไม่น้อยเลย ช่วงนี้น่าจะเริ่มเข้าสัปดาห์ที่สามที่จินยองตั้งครรภ์แล้ว มันเป็นช่วงเวลาที่เขารู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัว แล้วก็ง่วงเป็นบ้าเลย เอะอะ เขาก็จะนอนอย่างเดียว ได้แต่บอกคุณเจบีไปว่าตอนกลางคืนนอนไม่ค่อยหลับบ้าง คิดถึงบ้านบ้างถึงได้ทำให้กลับมาทีไรก็เจอเขานอนหลับอยู่ไม่ที่ห้องนั่งเล่น ก็ที่เปลยวนในสวนเสียทุกที

 


            "อยากให้ไปด้วย วันนี้มีตัดสินเลือกโมเดลรถซุปเปอร์คาร์รุ่นใหม่ที่จะผลิต ฉันอยากให้นายไปช่วยเลือก" พอฟังเหตุผลคนตัวโตที่นั่งผูกเนคไทอยู่ข้างๆไปคุยด้วยไป จินยองยิ่งงงใหญ่

 


            "ผมนี่นะครับ ถึงจะเป็นผู้ชายเหมือนกัน แต่ความเห็นของดอกไม้จะไปช่วยอะไรกับรถเร็วๆพวกนั้นกันล่ะครับ" รถซูเปอร์คาร์เขาเองไม่เคยนึกจะนั่ง ยิ่งตอนนี้แล้วใหญ่ เด็กน้อยในท้องคงแกล้งให้ร้องไห้น้ำตาท่วมแน่ แค่ตอนนี้ก็แทบจะร้องไห้ สลับกับง่วงนอนอยู่แล้ว

 

            "ไม่รู้หรือว่าความแข็งกระด้างน่ะต้องการความอ่อนโยน" พูดออกมาเสียจนมือน้อยที่จับเนคไทช่วยผูกให้ชะงักไป ตาโตช้อนมองตาเรียวขีดของเจบีที่จ้องมองมา ก่อนจินยองจะเบือนสายตาหนี

 

            "งั้้นผมไปเตรียมตัวแล้วนะครับ ผูกต่อเองนะ" เนคไทเกือบเสร็จ แต่ถูกละทิ้งไปจินยองเดินหายไปที่ตู้เสื้อผ้าและตามมาด้วยเสียงน้ำจากห้องน้ำ เจบีอมยิ้มกับตัวเอง แต่งเนื้อแต่งตัวจนเข้าที่ ไฮเดรนเยียร์ช่อสวยถูกทับแล้วจับใส่กรอบไว้เคียงคู่กับรูปที่จินยองวาดให้เขา

 

            เจบียืนดูของขวัญทั้งสองอย่างจากไฮเดรนเยียร์ ที่ใครต่อใครก็ปรามาสว่าช่างมีหัวใจที่ด้านชานัก


            ปากหยักฉีกยิ้มกว้าง เขาคงคิดไม่ผิดในสิ่งที่ตัดสินใจทำลงไป

 



 



 



            จินยองกวาดสายตามองออกไปนอกวิวกระจกใสที่เห็นตึกสลับสิ่งก่อสร้าง และไกลลิบสุดสายตาก็เห็นเส้นขอบฟ้า เป็นวิวที่ดูงดงามต้องตาไม่น้อย  ที่ทำงานของเจบี บ่งบอกได้ดีว่าสกุลอิมร่ำรวยมากแค่ไหน ที่นี่เป็นเพียงตึกสำนักงาน ยังไม่รวมโรงงานและโกดังท่าเรือที่ใช้ติดต่อกับท่าเรือทั้งนำเข้าและส่งออก รถยนต์จำนวนมากภายใต้การผลิตของสกุลอิม


 

            จินยองนั่งลงที่เก้าอี้ หยิบสมุดและดินสอที่ดีใจว่าไม่ลืมหยิบติดมือมา ลากเส้นขึ้นโครงร่างไปอย่างใจ ปากอิ่มกดยิ้มมุมปากน้อยๆ วันนี้ตลอดทางที่เดินขึ้นมาที่ห้องทำงาน พนักงานมากมายในบริษัทหันมามองว่าเขาคือใครกันที่เดินขนาบข้างมากับท่านประธาน เจบีไม่ได้หยุดแนะนำเขา และก็ไม่ได้ปล่อยให้ห่างตัวจนถึงที่ห้องนี้

 

            แบบนั้นเป็นอย่างที่จินยองรู้สึกพอใจอีกไม่นานเขาก็จะไป สถานะที่ผูกมัดเกินไปไม่มีความจำเป็น แต่ความใส่ใจที่มอบให้ก็ดีไม่น้อย

 

            "มาช่วยเลือกหน่อยสิ จินยอง" เสียงทุ้มดังขึ้น จินยองวางสมุดลงกับเก้าอี้ลุกเดินตรงมาหา เจบียกกล่องพลาสติกใสขนาดยาวมาวางบนโต๊ะ ในกล่องนั้นมีโมเดลรถอยู่สามคัน ทุกคันคล้ายคลึงกัน แต่ก็แตกต่าง โดยเฉพาะสีสัน

 

            "ให้คนหัวมีศิลป์อย่างนายช่วยเลือกหน่อยน่าจะดี" ตาโตกวาดมองแต่ละคันอย่างพิจารณา และรู้สึกสะดุดใจกับคันสีน้ำเงินเข้มที่ไล่ระดับสีไปจนถึงฟ้าคราม มันดูไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย

 

            "ให้ผมเลือกเหรอ"

 

            "ใช่เลือกเถอะ ตัวเครื่องยนต์และอะไหล่ด้านในเหมือนกันทุกรุ่นที่ต่างกันก็มีแค่รูปลักษณ์ภายนอก เดี๋ยวจะเอาเข้าที่ประชุมต่อ ฉันจะออกเสียงคันที่นายเลือก" เจบีซ้อนตัวอยู่ด้านหลัง ชะโงกมาดูรถไปพร้อมจินยองด้วยจนปลายคางละอยู่ที่ช่วงบ่าของร่างน้อย

 

            "ทำไมหรือครับ" หันเสี้ยวหน้ามาเอ่ยถาม เจบีกดยิ้มจางๆลงที่แก้มหอม

 

            "ฉันอยากเลือกตามนาย" ช่างไร้เหตุผลนัก แต่จินยองก็ยิ้มออกมาอย่างไร้เหตุผลเช่นกัน

 

            "ผมชอบคันนั้น" แตะนิ้วไปเหนือกล่องใสที่ครอบรถคันสีครามที่ถูกใจ

 

            "อื้มม"

 

            "ทำไมทำเสียงแบบนั้นล่ะครับ"

 

            "ตอนมองครั้งแรกฉันก็รู้สึกชอบคันนี้" ข้อนิ้วชี้ใหญ่ลูบเบาๆที่ผิวหลังมือของจินยอง ซึ่งกำลังโอบเอวตัวเองเอาไว้ ตาของเจบีเรียวเล็กนักแต่กลับเก็บกักความรู้สึกร้อยพันได้ดีดังท้องนภาที่มีดวงดารากระจายกระจัด

 

            "สงสัยจะเอาแต่มองดอกไฮเดรนเยียร์ก็เลยหลงสีครามไปเสียแล้ว"

 

 



 

 

 






 

                "อื้ออ" จินยองรู้สึกร้อน และชื้น



 

                เฮือก!

 


                "คุณเจบีทำอะไร" จินยองผวาร้องอย่างตกใจ มือน้อยยันร่างสูงใหญ่ที่กำลังขึ้นคร่อมเขาอยู่บนโซฟา พอมองให้ดีเสื้อผ้าของเจบียังคงเรียบร้อย แต่ฝ่ามือใหญ่ซุกซนอยู่ในเสื้อของจินยองเสียแล้ว มือหนาแตะอยู่เหนือหน้าท้อง เจบีเป็นคนมือหนักเอาการถ้ากดฝ่ามือลงมาคงจุกจนน้ำตารินแน่

 

                "คุณเจบีลุกออกไปนะ" เสียงหวานนิ่งแข็งอย่างเย็นชา มือน้อยรีบดึงมือเจบีออกจากท้องตัวเองเสียจนคนตัวโตเกือบเสียหลัก ดีที่ว่ายันมือไว้กับพนักโซฟาก่อน

 

                "เป็นอะไรจินยอง รังเกียจฉันหรือไง" เจบีเลิกคิ้วถามเสียงไม่พอใจนัก จินยองกลืนน้ำลายฝืดคอพยายามจะฝืนยิ้มอย่างปกติ ตาโตหลุกหลิกจนต้องหลุบลง เมื่อครู่เขาตกใจเกินไปไปหน่อย แต่เจบีกดอยู่มืออยู่บนท้องเขา ..มันก็น่าตกใจ

 

                "ปะ เปล่า ผมฝันร้ายนิดหน่อย" ฉีกยิ้มหวานเท่าที่ทำได้ แต่ในสายตาคนมองก็ช่างจะฝืน

 

                "คุณเจบีลุกขึ้นไปก่อนเถอะครับเดี๋ยวใครเข้ามาเห็นจะไม่ดี"

 

                "ทุกคนต้องเคาะห้องฉันก่อนเข้า" เสียงทุ้มเริ่มแข็งหนัก

 

                "ผมอึดอัด"

 

                "อืม" แล้วก็ลุกไปเลย คราวนี้กลายเป็นงอนหนักไปเสียแล้ว เจบีทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้นวมทำงานตัวใหญ่ บนโต๊ะทำงานตัวยาว ฝั่งหนึ่งเป็นเอกสาร ฝั่งหนึ่งเป็นโมเดลรถแต่ละรุ่นของบริษัท คันล่าสุดสีครามวางอยู่บนโต๊ะห่างจากพวก เจบีพ่นลมหายใจ ทำหน้าหงุดหงิดแบบไม่ปิดบังยามที่หยิบแฟ้มงานมาเปิดดู

 

                จินยองสำรวจตัวเองนอกจากเสื้อโดนถกขึ้น กับเจ็บจี๊ดที่เชิงกระดูกไหปลาร้า เดาไม่ยากว่าโดนขบดูด บนร่างกายก็ไม่มีอะไรเสียหาย มือน้อยแตะไปที่ท้องตัวเองถอนหายใจโล่งอก

 

                อย่างไรก็ยังระแวง แม้แต่ตอนนี้

 

                ตาโตหันไปมองคนตัวโต เจบีตีหน้านิ่ง มองแต่กระดาษทั้งที่ยังกรุ่นๆกับเขาอยู่

 

                "คุณเจบีสัญญาแล้วว่าจะไม่ปล้ำกัน" จินยองท้วงขึ้นมา เสียงถอนลมหายใจยาวๆดังมาจากเก้าอี้ท่านประธาน

 

                "ฉันก็ไม่ได้ปล้ำ แค่พยายามทำให้นายเคลิ้ม สามอาทิตย์แล้วนะจินยอง ไม่เห็นใจฉันบ้างเหรอ จะเหี่ยวแห้งตายหมดแล้ว" โวยวายออกมา  จินยองถอนหายใจ สามเดือนแรกไม่ควรจะมีอะไรรุนแรงกระทบเด็กน้อยในท้องเขา นี่ก็พึ่งจะสามสัปดาห์เอง จะทำอะไรอะไรได้ยังไงล่ะ

 

                "ผมไม่สบายอยู่เลย คุณเจบี"

 

                "งั้นก็พักผ่อนเถอะ ปล่อยฉันไปตามยถากรรมก็แล้วกัน" เสียงสะบัดแบบนั้นไม่ใช่แค่หื่นแล้ว งอนเสียเต็มๆ

 

                จินยองกัดปากตัวเองยามคิดคำนวณในใจ ถ้าปล่อยให้เจบีอดทนมากเกินไป ผู้ชายความต้องการสูงแบบนั้นทนไม่ไหวขึ้นมาสักวันจะทำอะไรตามใจตัวเองโดยไม่ฟังเขาก็ย่อมได้ เขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่สำคัญอะไรอยู่แล้วถ้าเจบีไม่อยากให้ความสำคัญ ป้องกันผู้ชายคนนี้จะลมหื่นจับบางทีก็คงต้องมีอะไรให้หย่อนใจบ้าง

 

                "คุณเจบีรู้ไหมที่สกุลหยินน่ะ พวกผมจะได้เรียนทักษะมาตั้งแต่เด็ก เพราะนายแม่บอกว่า พวกเราจำเป็นต้องรู้การบ้านการเรียน รู้ศิลปะและสิ่งสวยงาม เอาไว้ทั้งดูแลตัวเอง ดูแลลูก ดูแลสามี สอนทุกอย่างเลยนะ แล้วสิ่งที่เคี่ยวเข็ญพวกผมหนักช่วงสองปีหลังน่ะ ก็เป็นเรื่องจำเป็นที่ต้องใช้หลังจากออกจากสกุลหยินไปกับใครสักคน จะในครัวหรือบทเตียงก็ต้องเชี่ยวชาญไม่ต่างกัน" เสียงหวานพร่าเล่าอย่าอ้อยอิ่ง ทิ้งจังหวะน่าฟัง เสียจนคนที่คิดว่าจะไม่ยอมเงยมามองก็ต้องเงยขึ้น ปากอิ่มฉีกยิ้ม

 

                "นายแม่ไม่ยอมบอกว่าฝึกบทเรียนพวกนั้นทำไม พี่น้องผมบางคนตามไม่ทันสักบทเรียนว่ามีไว้ทำไมแต่ก็ทำอันดับได้อย่างดี บางคนก็ตามทันบ้างไม่ทันบ้างกับอะไรที่มันดูเดายากเกินไป อย่างผมเองคิดว่าเข้าใจทุกทักษะว่าเรียนไปทำไมแต่มีบางอันก็เกินจินตนาการอยู่เหมือนกัน เพราะผู้ชายบางคนก็ชอบลีลาแบบใสซื่อ รู้บ้างไม่รู้บ้างว่าคืออะไร แต่เวลาทำ ทำแล้วออกมาดีเพราะเคยฝึกมาอย่างไม่รู้ตัวมันก็เร้าใจดีจะตายไป" ร่างน้อยยืนเท้าแขนอยู่ที่อีกฝั่งโต๊ะ ตาโตปลายมองหน้าเจบีที่ดูก็รู้ว่ากำลังคิดตามบทเรียนในหัวเสียจนจินตนาการพันกันยุ่งเหยิง

 

                "มีคลาสนึงเป็นทักษะฝึกกินไอศกรีมให้หมดแท่งโดยไม่ต้องกัด"ปากอิ่มตึงกดยิ้มหวาน ตาโตพราวเป็นประกาย

 

                "และผมก็ได้ที่หนึ่ง คุณเจบีอยากรู้ไหมครับว่าทำไม"  

               

 

 






 

                เมื่อเช้าเจบีคิดว่าวันนี้หนาว แต่ความจริงแล้วมันร้อนต่างหาก ร้อนระอุเลยล่ะ

 

                "ฮืม" เสียงลมหายใจร้อนพ่นออกมาอย่างหนักหน่วงยามที่ตาเรียวจ้องมองร่างน้อยที่คุกเข่านั่งอยู่บนพื้นตรงระหว่างขา นึกชอบใจวันนี้เองที่โต๊ะทำงานมันสูงมากขนาดนี้ มากถึงขั้นที่จินยองจะมุดไปอยู่ใต้โต๊ะได้สบาย

 

 

 

 






 

[CUT]


*เคยมีคนกล่าวว่านยองยิ่งเซกซี่เวลามีอะไรอยู่ในปากเราว่ามันจริงค่ะคุณ*

 

*ใส่รูปนี้เพราะนยองน่ารัก ไม่มีครอบลิ้งอะไรทั้งนั้น ห้ามแบนเด้อออ*

 










 

 

                "ผมนึกว่าจะวัดไข้กับคุณเลขาคนสวยเสียอีก" จู่ๆก็พูดขึ้นมาทั้งที่เสียงยังติดหอบ เจบีเลิกคิ้วมอง รอยยิ้มกว้างวาดชัด


 

                "หึงเหรอ" พอถูกถาม จินยองก็ทำปากเบะ

 


                "ใครหึงกันครับก็แค่สงสัย ปกติทำงานด้วยกันจนดึกไหมครับ เลือกดีนะครับ คุณเลขามินอาผมเห็นละ หุ่นก็ดี นมเป็นนม เอวเป็นเอว หน้าก็สวย นุ่งก็สั้น" พูดจบก็เบะปาก จนเจบีนึกอยากจะบีบปากอิ่มตึงน้อยๆนั่น

 


                "อย่างนี้แหละเขาเรียกว่าหึง"

 


                "คุณเจบีอย่าคิดไปเอง" เบะปากใส่เขาอีก แล้วจินยองก็มุดออกมาจากใต้โต๊ะทำงาน ลุกเดินหนีออกมา

 


                "จะไปไหน จินยอง"


 

                "หาน้ำดื่มครับ แสบคอ" แล้วก็ทำแก้มป่องเดินหายไปเลย เจบีส่ายหัวยิ้มกริ่มมองตามไม่ละสายตาจ้องมองไปที่สะโพกที่ดูอวบน่าฟัดของจินยอง กลืนน้ำลายแล้วตบอกตัวเอง

 


 

                "ใจเย็น ไอ้เจบี ใจเย็น ใจเย็น ผิดสัญญาโกรธตายห่าเลยนะ" 

 

 



 

 






ไม่มีอะไรจะบอกมาก นอกจาก จดจำช่วงเวลาเหล่านี้ไว้นะคะ *ยิ้มหวาน

ย้ำ ไม่ได้ขายฉากเรท แค่มีสี่ตอนติด หลังจากนี้ หมดแล้ว หมดแล้วไปอีกพักนึงใหญ่ๆจริงๆ

เพลาๆบ้าง พี่บีเอ๊ย

---

หลานคนที่สอง (กอดนยอง)

ใครชงยาบำรุงครรภ์ติดมือมาแล้วก็ได้ใช้เลยค่ะ

ตอนนี้แต่งแล้วอยากจะร้อง ต้นเหตุของความเสียใจ ก็คือความจริงที่สองเราไม่พูดกัน ไม่เคยจะมองตากัน ..(ที่เหลือไปหาเพลงฟังต่อเอาค่ะ ๕๕)

ความม่าของคู่นี้กำลังกรุ่นๆเท่านั้นยังมิได้งอกเงยเท่าไหร่ 



 ฝากชาวสวนรดน้ำ พรวนดิน เร่งดอกใบ และหลานตัวน้อยด้วยเถอะค่ะ

เมนต์ โหวต เฟบ ชวนเพื่อนมาอ่านจะยิ่งดีงาม ถ้าพุดถึงเรื่อนี้อย่าลืม ติดแท็ก #ฟิคไฮเดรนเนียร์ นะคะ 


แล้วก็ขอบคุณมากๆเลยนะคะ แค่ติดท็อปร้อยก็ดีใจแล้วอ่ะ ^^ ถ้าในอนาคตขึ้นไปได้สูงกว่านี้คงสุดยอดเลยเนอะ 

ความรักของชาวสวนทุกคนที่มีต่อไฮเดรนเยียร์สุดยอดด 

 



ป.ล. เรารักทุกดอกน๊า อยากแต่งทุกดอกเลย แต่เราแต่งได้ทีละเรื่องเท่านั้น ทุกคนต้องใจเย็นนะ 

รักนะคะชาวสวนดอกไม้ทุกคน 




#ฟิคไฮเดรนเนียร์ 




_______________________________________


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 541 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,574 ความคิดเห็น

  1. #7566 GOT7STORY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2564 / 22:46
    คนบว้าาาาา เจบีคนบว้าาาา
    #7,566
    0
  2. #7545 thongjai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 03:00
    จริงๆแล้วอยากให้จินยองไปเรียนต่อลอนดอนไปเลย! ไม่ต้องทิ้งทุน ไปเรียนเถอะ เอาลูกหนีไปด้วยกัน!!
    #7,545
    0
  3. #7477 Friendship_Lee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 17:31

    ร้ายพอกันทั้งคู่ ไม่อยากจะคิดถึงวันที่จินยองจะไปคงจะเศร้าน่าดู

    #7,477
    0
  4. #7447 llllovellll (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 17:09
    น้องแซ่บมาก เซ็กซี่มาก ยั่วมากๆ คือตายไปเลยย เหนื่อยแทนพี่บี ต้องอดทน มีเมียยั่ว555555
    #7,447
    0
  5. #7428 PiyadaSombutmak (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 18:30
    ฮือออออเขินนน
    #7,428
    0
  6. #7405 Wannipa Aonsang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 16:35

    จินแซ่บบบบ ❤❤❤

    #7,405
    0
  7. #7386 Ja-Nara (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 07:01
    หึงหรอหนูอรั้ยยย
    #7,386
    0
  8. #7368 AprilPeach (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 01:32
    หืมมมมมมมมมมมม กลั้นยิ้มตะหมูกบานหมดแล้วค่ะ ฮืออออ
    #7,368
    0
  9. #7347 colmegeegee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 12:16
    อยากให้เจบีรู้ว่าน้องท้อง ไม่รู้สิ ดูโกหกกันไปกันมายังไงไม่รู้
    #7,347
    0
  10. #7327 MayKamon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 00:17

    จินยองแซ่บจริงๆ

    #7,327
    0
  11. #7261 Taonoiifangkung (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 02:14
    ได้แค่นี้แหละพี่บีเอ้ยยยย ต่อจากนี้ต้องอดทนแล้วหละนะ 5555
    #7,261
    0
  12. #7244 fandao_o (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 16:28
    เอ็นดูความพี่ใช้โควต้าหมดแล้ว 55+
    #7,244
    0
  13. #7172 หมี่กะทิ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:31
    คุณแม่สอนอะไรหนูมาบ้างคะเนี่ย ฮึ่มๆๆๆๆ เจอแบบนี้มันไม่แปลกเลยที่อิพี่จะทนไม่ด้ายๆๆๆๆ แต่ก็ต้องทนเพราะสัญญากับน้องไว้แล้ว ว้ายยยย สม!!!! เนี่ยๆๆผลของการสัญญาอะไรไม่คิด55555555555
    #7,172
    0
  14. #7081 Harukim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 00:31
    เป็นคนที่เหมือนจะไม่ยอมใครแต่ยอมจินยองไงยอมแล้วทุกๆอย่าง
    #7,081
    0
  15. #7045 `dalnimmb♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2560 / 03:37
    ยั่วเก่งเหลือเกินน ;/////////; จินยองน่าจะบอกพี่บีนะ เดี๋ยวต้องม่าแน่ๆเลยย
    #7,045
    0
  16. #6989 |2e@L (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 17:47
    ใช่ไง ผิดสัญญาโดนโกรธแน่ แล้วที่สัญญาจะให้เขาไปลืมหรือไง

    คิดภาพตาม แล้วอยากสิงคุณเจบีจังเลยค่ะ ถ้าจินยองจะน่าฟัดขนาดนี้
    #6,989
    0
  17. #6970 Ohsem (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 00:41
    ถ้าบอกจะไปเรียนก็จบ - -
    #6,970
    0
  18. #6936 Agasegus (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 20:52
    นี่ใช้บทเรียนกินไอติมทุกตอนเลยใช่มั่ยเนี่ย
    #6,936
    1
    • #6936-1 Butterfly 8ffect(จากตอนที่ 5)
      6 พฤศจิกายน 2559 / 21:12
      บทเรียนไอติมนี่เรียนเหมือนกันทุกคนค่ะ ต้องได้ใช้ทุกคนสิคะ ถถถ
      #6936-1
  19. #6918 ดั๋มได๋ยัยแตง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 23:19
    อืม นะอ่านคาเนชั่นก็เจอไอติม อยาไฮเดรนเยียก็เจอออ ไม่อยากให้คู่นี้ม่าอ่า งึไม่ม่าได้มะ แอบขำไรท์รักทุกดอก55555555เราก็รักทุกดอกค่ะ
    #6,918
    0
  20. #6893 diamonside (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 02:21
    รู้เรื่องเลย งื่ออออออ จินอ้อยง่าาา
    #6,893
    0
  21. #6877 mananyalookmoo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 15:35
    พอเจอประโยค ฝึกกินไอกรีมให้หมดแท่งโดยไม่กัด อินี่ถึงกับต้องหยุดอ่านแล้วมานั้งเขิลเลยค่ะ 555555 จินยองทำไมยั่วขนาดเน้~~ ถ้าเราเป็นพี่บีเราจะไม่ทนนน งื้อออ
    #6,877
    0
  22. #6859 anan_momo01 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 18:13
    หลังจากนี้ได้กินม่าแน่ T_T
    #6,859
    0
  23. #6810 xstcphpp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 17:58
    กลินม่าแรงมาก
    #6,810
    0
  24. #6748 N_udaen_G (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 16:06
    จินยองแซ่บมากลูก งื้ออออออออออออ 
    พี่บีก็หลงน้องไปค่ะ ถถถ น้องหึงเนอะ
    ได้ใจไปก่อนเถอะ หึหึ
    #6,748
    0
  25. #6413 Harukim (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 02:59
    ก็ไม่แปลกใจทำไมน้องได้ที่หนึ่งเนอะ แล้วมีแอบหึงพี่ด้วยอ่ะ เมื่อไหร่จะรักกันน้าา
    #6,413
    0