DEVIL IN LOVE ปีศาจร้าย! มัดหัวใจยัยหน้าใส

ตอนที่ 28 : บทที่ 16 - คู่กัดหน้าใหม่ & เปิดใจคุยกัน ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ค. 60




 




































https://www.facebook.com/DekDHayase/


ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ ^^ จะได้ติดตามผลงานกันง่ายขึ้น

 

เม้นๆ โหวตๆ ให้เพื่อนแพงด้วยนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงก็สามารถติ ชมกันได้นะคะ เรื่องนี้เพื่อนแพงจะอัพถึงแค่ตอนที่ 20 นะคะ แล้วหลังจากนั้นจะวางขายในรูปแบบของ E-Book ค่ะ ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ ส่วน FC ท่านใดที่ยังไม่ได้ไปกดไลค์แฟนเพจ เพื่อนแพงก็ฝากด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ ^^




บทที่ 16

คู่กัดหน้าใหม่ & เปิดใจคุยกัน ( 100% )

 

          ฉันนั่งเงียบมาตลอดทางไม่พูดอะไรจนกระทั่งเจ้าของรถหักพวงมาลัยจอดเข้าข้างทาง

          “จอดทำไมอ่ะ ?” ฉันเอ่ยถาม

          “นี่ใจคอเธอกะจะนั่งไปกับฉันเลยเนี่ยนะ ไม่กลัวฉันปล้ำว่างั้น ?” เคไนท์ถามแล้วยักคิ้ว

          เอ้า ! ไหงอีตานี่พูดแบบนี้ล่ะ เริ่มกลัวแล้วเนี่ย เริ่มคิดแล้วด้วย

          “อย่าบอกนะว่านายคิดจะปล้ำฉันน่ะ” ฉันถามเสียงสั่น

          “ถ้าฉันคิดจะปล้ำเธอจริงๆ ฉันคงไม่ถามเธอหรอกยัยบื้อ !” เคไนท์ว่าเสียงดัง

          “แล้วนายมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉันบื้อยะ ?

          ผู้ชายประหลาดนี่ ทีเมื่อกี้ยังหวานใส่ฉันโชว์ทุกคนอยู่เลย พออยู่สองต่อสองนี่ตวาดใส่ฉันแว๊ดๆ สติดีหรือเปล่าก็ไม่รู้

          “ก็เธอมันบื้อจริงๆ นี่น่า มีผู้หญิงที่ไหนกระโดดขึ้นรถคนแปลกหน้า แถมคนๆ นั้นยังเป็นผู้ชายอีกต่างหาก” ร่างสูงพูดไม่หยุด

          “แหม แล้วมีผู้ชายคนไหนบ้างที่ไปยืนจูบแลกลิ้นกับผู้หญิงในห้องน้ำสตรี แถมยังมีหน้าบอกชอบฉันบนเวทีอีก หน้าด้าน !” ฉันว่ากลับด้วยความโมโห

          “รู้ได้ไงว่าฉันจูบแลกลิ้น” เคไนท์ถาม

          “ก็ ก็ฉันเห็นอ่ะ” ฉันตอบรัวเร็ว

          “เห็นชัดขนาดนั้นเลยเหรอ ?” หรี่ตาถาม

          “ก็ ก็” ฉันเริ่มจนมุม

          ความจริงก็ไม่ได้เห็นแบบคมชัดลึกขนาดนั้นหรอก แต่เล่นจูบกันขนาดนั้นมันก็ต้องรู้สึกได้ปะ ? เข้าใจไหมคำว่าฟิลลิ่งอ่ะ

          “ช่างฉันเหอะน่า นายจะมาเซ้าซี้ทำไมเนี่ย” ฉันว่าพลางกับทำท่าจะลงจากรถคันหรูของเขา

          “เอ้าๆ แล้วนี่จะไปไหนเนี่ย ?” เจ้าของรถถามเสียงหลง

          “กลับบ้าน”

          “จะกลับยังไง ทางเปลี่ยวซะขนาดนี้”

          เออ เปลี่ยวจริงด้วยแฮะ

          “งั้นนายก็พาฉันไปทิ้งไว้ในเมืองแล้วกัน แล้วเดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับบ้านเอง” ฉันพูด

          “ดึกป่านนี้แหละจะนั่งแท็กซี่ ไม่เคยดูข่าวหรือไงแม่คุณ พวกผู้โดยสารที่โดนแท็กซี่จอมหื่นฆ่าข่มขืนอ่ะ” คนพูดยิ้มเยาะ

          ทำไมเขาชอบพูดแต่เรื่องข่มขืนนะ ฉันก็กลัวเป็นนะยะ

          “อยู่กับนายมันก็ค่าเท่ากันปะ ดูดิ พาฉันมาทางนี้ทำไม หรือว่า !” ฉันรีบกอดตัวเองแน่น “นายคิดทำมิดีมิร้ายฉันอย่างที่พูดเมื่อกี้”

          ตายแน่ๆ ยัยเปียโน หล่อนต้องตายศพไม่สวยอยู่ในป่าแน่นอน

          “หึ ถ้าฉันคิดจะทำอะไรเธอขึ้นมาจริงๆ ฉันไม่ลดตัวพาเธอมาทำในป่าหรอก เสียศักดิ์ศรี !” เคไนท์พูดด้วยสีหน้าเซ็งๆ “นั่งเงียบๆ เดี๋ยวจะพาไปส่งบ้าน”

          “จริงนะ ?” ฉันไม่ค่อยมั่นใจ

          “โกหกมั้ง” คนพูดประชด

          เชอะ !

          เคไนท์ออกตัวอีกครั้งไปตามทางลาดยาวของถนน รถคันหรูแล่นไปเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงเพลงคลอๆ ที่เจ้าตัวเปิดฟังจากวิทยุ ฉันก็นั่งเงียบไม่พูดไม่จาตลอดทาง นอกจากคอยบอกเส้นทางไปบ้านให้เขาได้รู้ พออยู่เงียบๆ ไม่ได้ต่อปากต่อคำกับคนข้างกาย หัวสมองมันก็พลอยคิดถึงเรื่องของเขาคนนั้น

          “บ้าที่สุด !

          ฉันระบายอารมณ์ออกมาอย่างหงุดหงิด ทำไมฉันต้องไปสนใจเขาด้วยนะว่าเขาจะรู้สึกยังไง

          ว่าแต่

          “จริงสิ !

          ฉันรีบเปิดกระเป๋าแล้วหยิบเอากระจกบานเล็กขึ้นมาส่องใบหน้าของตัวเอง ให้ตายเถอะ ! ช้ำเขียวขนาดนี้ถ้ากลับบ้านไปมีหวังโดนพ่อสอบสวนถึงเช้าแน่

          เอาไงดีนะ ?

          “เป็นอะไรของเธอ” เคไนท์เหลือบสายตามองมาที่ฉัน

          “หน้าฉันบวมมากเลยอ่ะ ถ้ากลับบ้านไปพ่อต้องรู้แน่ๆ ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง” ซึ่งฉันไม่อยากให้ท่านรู้

          “แล้ว ?

          “แล้วฉันจะทำยังไงดี ฉันยังกลับบ้านไม่ได้ถ้าหน้าฉันยังบวมช้ำแบบนี้ !” ฉันโวยวาย

          “ถ้าไม่กลับบ้านแล้วเธอจะไปไหน ?” ถามต่อ

          ใช่ ถ้าไม่กลับบ้านแล้วฉันจะไปไหนดีล่ะ ? ไปบ้านเพื่อนๆ ก็ไม่ได้ด้วย เพราะถ้าขืนไปพักกับใครสักคนในเดอะแก็งค์พวกนั้นต้องรีดความลับจากฉันเป็นแน่ เอาไงดีๆ คิดสิเปียโน คิด !

          หรือว่า

          “นาย” ฉันเรียกคนข้างกาย

          “ว่า ?

          “ฉันขอไปบ้านนายก่อนได้ปะ ?

          พระเจ้า ! นี่ฉันขอไปบ้านผู้ชายหรือเนี่ย ?! ทำไมฉันถึงกล้าขอไปบ้านของอีตานี่นะ ทั้งๆ ที่ก็เพิ่งรู้จักกัน ( รู้จักมั้งนะ ) ได้ยังไม่ถึงสองชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ !

          “ให้ตายเถอะ เธอเป็นผู้หญิงแบบไหนกันวะ ขอไปบ้านผู้ชายกลางค่ำกลางคืนเนี่ยนะ” เคไนท์ยักคิ้วถาม

          “ฉันอยากไปตายแหละ มันจำเป็น !” ฉันสวนกลับ

          “แล้วถ้าฉันบอกว่าไม่ได้ล่ะ” คนข้างกายยียวน

          “ขอร้องได้ปะละ ? ฉันกลับบ้านไปตอนนี้ไม่ได้จริงๆ” น้ำเสียงของฉันอ่อนลง

          “เออๆ ไปก็ไป”

          เคไนท์ว่าก่อนจะเลี้ยวรถกลับกะทันหัน เจ้าตัวมุ่งหน้าไปยังบ้านของตน โดยมีหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มติดรถมาด้วยหนึ่งคน

 

          ณ บ้านของเคไนท์

          รถคันหรูเคลื่อนตัวเข้ามายังภายในตัวบ้าน ความหรูหราอลังการจากภายนอกทำให้ฉันมองด้วยความชื่นชม โห ! ต้องรวยขนาดไหนกันนะ ถึงจะมีบ้านที่ทั้งสวยและใหญ่โตได้ขนาดนี้

          “นี่บ้านนายเหรอ ?” ฉันถามคล้ายคนละเมอ

          สวยจริงๆ นะ สวยแม้กระทั่งพื้นหญ้าที่ตกแต่งอยู่ตามสวน

          “แล้วเธอมาบ้านใครล่ะ ?

          “เอ้า ก็มาบ้านนายไง” ฉันตอบ

          “เออ ถ้ามาบ้านฉันก็ต้องเป็นบ้านฉันไง เธอจะถามเพื่อ ?” คนพูดดูหงุดหงิด

          “เชอะ !

          ฉันทำเสียงขึ้นจมูกพยายามไม่ต่อปากต่อคำกับเขา เพราะเวลานี้ฉันค่อนข้างเสียเปรียบอยู่พอสมควร อยู่ในเขตของเขาหากขืนพูดมากเดี๋ยวจะเกิดภัยกับตัวได้ เพราะฉะนั้นฉันจะต้องเซฟตัวเองไว้ก่อน

          “ตามมา”

          เจ้าของบ้านหันมาบอกฉันด้วยสีหน้าเรียบเฉย ฉันเดินตามร่างสูงเข้าไปในตัวบ้านที่เต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์สุดแสนจะอลังการงานสร้าง บรรดาสาวใช้ที่สวมใส่ยูนิฟอร์มสีชมพูอ่อนต่างโค้งคำนับให้กับเคไนท์และฉัน ( ก็ฉันเดินมาด้วยไง พวกเขาเลยต้องทำความเคารพ )

          “วันนี้พาเพื่อนมาด้วยเหรอคะ ?” คุณยายท่านหนึ่งเอ่ยถามเคไนท์ เขาหันมองฉันก่อนหนึ่งที

          “ไม่ใช่เพื่อนครับ” น้ำเสียงเข้มตอบ

          “นี่นาย บอกว่าฉันเป็นเพื่อนนายก็ไม่เสียหายปะ ?” ฉันกระซิบกับเขาสองคน

          “เธอเป็นผู้หญิงที่ผมชอบครับ ก็เลยพามาดูบ้าน”

          พีคกว่าบอกเป็นเพื่อนอีกค่ะท่านผู้ชม !

          “นาย !” ฉันแยกเขี้ยวใส่เขา ก่อนจะหันไปยิ้มแหยๆ ให้กับคุณยาย “สวัสดีค่ะ หนูชื่อเปียโนนะคะ” ฉันยกมือไหว้คนตรงหน้า

          “สวัสดีค่ะ หน้าตาน่ารักดีนะคะ เหมาะกับคุณหนูมากกว่าผู้หญิงหลายๆ คนที่เคยพามาเสียอีก” น้ำเสียงคนพูดแอบแหนะแหนคนข้างกายฉัน

          สงสัยอีตานี่คงพาสาวมาบ้านไม่ซ้ำคน

          “เดี๋ยวให้เด็กจัดอาหารขึ้นไปให้ผมบนห้องสองที่ด้วยนะครับ” เคไนท์ไม่ต่อกร นอกจากสั่งงาน

          “บนห้องนอนหรือคะ ?” คุณยายมีสีหน้าตกใจไม่น้อย

          ส่วนฉัน

          “นาย !!! จะบ้าเหรอ ? จะพาฉันขึ้นห้องนอนเนี่ยนะ” ฉันถามเสียงเครียด

          “ก็ใช่น่ะสิ ถามได้” ตอบแบบไม่แยแส

          “นายนั่นแหละพูดมาได้ ฉันเป็นผู้หญิงนะ จะให้ขึ้นห้องนอนไปกับนายได้ยังไง”

          ฟึ่บ !

          มือหนาคว้าข้อมือเล็กไปกำไว้แน่น

          “ทำตามที่ผมสั่งนะครับ แล้วอย่าให้ใครรบกวนผมจนกว่าจะเช้า” เคไนท์หันไปสั่งงานกับคุณยายอีกครั้ง

          อะไรนะ ? จนกว่าจะเช้างั้นเหรอ

          “โอ๊ย นาย ! มาลากฉันทำไมเนี่ย ไม่ขึ้น ! ฉันไม่ขึ้นไปกับนายหรอกนะ อีตาบ้า !!!

          ฉันร้องโวยวายตลอดทางที่ร่างสูงบังคับให้ฉันเดินตามเขาขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง แต่แรงอันน้อยนิดของฉันก็ไม่อาจต้านทานแรงช้างม้าวัวควายของเขาได้

          เคไนท์ลากร่างเล็กบอบบางขึ้นมาบนห้องนอนได้สำเร็จ ชายหนุ่มปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระ

          “ไม่รู้จะแหกปากทำไม ไม่ได้พามาฆ่าสักหน่อย” เสียงเข้มเอ่ยอย่างเซ็งๆ

          ฉันไม่ตอบอะไรนอกจากมองซ้ายมองขวาอย่างกลัวๆ นี่ฉันคิดผิดหรือคิดถูกเนี่ยที่ขอมาบ้านเขา ไม่รู้ว่าหนีเสียปะจรเข้หรือเปล่า เผลอๆ สู้กลับบ้านไปให้พ่อสอบสวนยังจะดีซะกว่า

          โอ๊ย ! ยัยเปียโน มาคิดได้ตอนนี้มันก็สายไปแล้วปะ ?

          “ทำไมทำหน้าเหมือนปวดขี้เลย ไง กลัวเหรอ ?” คนถามอมยิ้มเจ้าเล่ห์ “นี่เธอ มากลัวตอนนี้มันไม่ทันแล้วนะ เพราะว่าฉันน่ะ” ร่างสูงทำท่าเดินเข้ามาใกล้ร่างบาง

          เพี้ย !

          ด้วยความที่ฉันกลัวจนลนลานเลยเผลอตัวตบใบหน้าหล่อเหลาเข้าเต็มแรง ทำเอาเคไนท์หน้าชาจนแทบพูดไม่ออก

          “นี่เธอ !” คนตัวโตชี้หน้าฉันอย่างโกรธจัด “กล้าดียังไงมาตบฉัน หะ !!!” น้ำเสียงเข้มตวาดลั่น

          ยัยผู้หญิงบ้าเอ๊ย ! เกิดมาเขาไม่เคยโดนใครตบมาก่อนในชีวิต แล้วเธอเป็นใคร มันน่าจับหักคอนัก

          “ก็นายอยากมาทำเสียงหื่นใส่ฉันทำไมเล่า !?

          “คิดไปเอง ! ฉันไม่โรคจิตขนาดนั้นหรอก ทำบุญบูชาโทษชัดๆ รู้งี้ปล่อยทิ้งให้โดนแฟนเก่าลากถูไปซะตั้งแต่แรกก็ดี” คนพูดดูท่าอารมณ์เสียสุดๆ

          แต่คำพูดของเขาก็ทำเอาฉันจุกขึ้นมาทันที

          “ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ” หนสุดท้ายเคไนท์ก็เป็นฝ่ายเอ่ยคำขอโทษให้กับฉัน

          “ไม่ต้องขอโทษฉันหรอก ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษนาย เจ็บไหมอ่ะ ?

          โหแดงเถือกเลยอ่ะ มือฉันนี่ก็หนักใช้ได้เลยแฮะ

          “เจ็บสิถามได้” เคไนท์ตอบเสียงห้วน “ไม่รู้ว่าฉันหลงชอบเธอได้ยังไงกัน ยัยผู้หญิงป่าเถื่อน”

          เห…?

          “นี่นาย ชอบฉันจริงๆ เหรอ ?” ฉันชี้หน้าตัวเอง

          “ก็จริงน่ะสิ หน้าฉันดูไม่จริงใจหรือไง” ถามพลางกับส่ายหน้า ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงกว้าง

          “ฉันนึกว่านายล้อฉันเล่นซะอีก” ฉันพูดเสียงแผ่ว ก่อนจะโพล่งพล่างขึ้นมาอีกครั้ง “แสดงว่าสิ่งที่นายพูดบนเวทีนี่คือพูดจริง ?

          “อืม ทำไม ?” ถามเสียงเข้ม

          “โอ๊ย ! นายเป็นผู้ชายประเภทไหนกันเนี่ย ชอบฉัน ? ทั้งๆ ที่เพิ่งเจอกับฉันเนี่ยนะ ?” ฉันถามเสียงสูง ไม่อยากจะเชื่อเลย ผู้ชายเพี้ยนหลุดโลกแบบนี้ก็มีด้วย

          “ทีเธอยังขอมาบ้านฉันทั้งๆ ที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานด้วยซ้ำ” เคไนท์ย้อนเสียงหยัน

          สาบานว่านี่คือปฎิกิริยาของผู้ชายที่บอกว่าชอบฉัน

          “จะว่าไป นายนี่ก็เป็นคนดีเหมือนกันนะ ถ้าตัดไอ้นิสัยชอบ” ฉันรีบเบรกคำพูดเอาไว้

          “ชอบอะไร ?” ถามด้วยสีหน้าเอาเรื่อง

          “เอ่อ” ฉันอึกอัก

          “อย่าเงียบ ถ้าไม่ตอบฉันฆ่าเธอหมกห้องแน่” เสียงเข้มดุ

          “นี่นายชอบฉันจริงป่าวเนี่ย ! เออะก็จ้องแต่จะทำร้ายฉันตลอดเลย” ฉันชักสีหน้าใส่คนตัวโต

          “นี่แหละฉัน” คนพูดยักไหล่ “ตอบมาเลย นิสัยชอบอะไร ?” หันมาคาดคั้นฉันต่อ

          “ก็ไอ้นิสัยชอบกวนประสาทฉันไง” ฉันตอบ

          “ทำใจนะ ฉันจะกวนประสาทก็ต่อเมื่อคนที่ฉันสนใจเท่านั้น และฉันก็ชอบเธอ เพราะฉะนั้นต้อง ทำใจ” คนพูดยักคิ้ว ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาเดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำมาส่งให้กับฉัน

          “อ่ะ เอาไปฉันจะไปอาบน้ำอีกห้องหนึ่ง ส่วนเธอก็อาบที่ห้องนี้แล้วกัน” เคไนท์จัดการเสร็จสรรพ์

          “นายจะไปอาบห้องไหนเหรอ ?” ฉันถามหน้าตาอยากรู้

          “จะอยากรู้ไปทำไมเนี่ย หรือว่า” ร่างสูงสาวเดินเข้ามาใกล้ฉัน “อยากให้ฉันอาบน้ำด้วย ฉันพร้อมนะ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์

          หมับ !

          ฉันตั้งท่าจะยกมือฟาดแก้มเขาอีกครั้ง แต่ครานี้เขาไวกว่า มือหนาจับหมับเข้าที่ข้อมือของฉัน

          “อ้ะๆ ไม่ได้กินพี่เป็นครั้งที่สองหรอกอิหนู” คนพูดหัวเราะร่าก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ฉันเจ็บใจอยู่ตามลำพัง

          “อีตาบ้า !

          ฉันด่าไล่หลังร่างสูง แต่จะว่าไป อีตาเคไนท์นี่ก็เป็นคนดีเหมือนกันนะเนี่ย อุตสาห์เสียสละไปอาบน้ำห้องอื่น ทั้งๆ ที่ห้องนี้เป็นห้องนอนส่วนตัวของเขา

          ไม่รู้ทำไมฉันถึงรู้สึกไว้ใจเขาแปลกๆ ไม่รู้สิ ถึงจะรู้จักกันเพียงไม่นาน แต่ฉันกลับรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไว้ใจได้ แม้ในบางครั้งจะกวนประสาทไปบ้างก็ตาม

          วันนี้เป็นวันโชคร้ายที่ฉันเจอกับเขาคนนั้น แต่ก็บนความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้างกับการได้เจอกับนายคนนี้

          เคไนท์

--------------------------------------


https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30

 

ฝากนิยายเรื่อง เพียงใจรักด้วยนะคะ เป็นแนวผู้ใหญ่เคล้าน้ำตา ( เล็กน้อย ) ถ้าใครยังไม่เคยอ่านมีตัวอย่างให้ทดลองอ่านในเว็บ MEB ยะคะ สามารถโหลดมาอ่านฟรีก่อนได้ค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมด 502 หน้า ราคา 259 บาทค่ะ !!!

 ปล.และเรื่องนี้ติดอันดับขายดีของเว็บด้วยนะคะ เย้ !!!!!! ^^





https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ3MzUiO30



 

ฝากนิยายเรื่อง “DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นแนววัยรุ่น ดาร์คๆ ดราม่า มีครบทุกรสชาติเลยค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมดอยู่ที่ 559 หน้า ราคาสงวนอยู่ที่ 299 บาทค่ะ ! เรื่องนี้แซ่บมากค่ะ หากใครยังไม่เคยอ่านก็สามารถโหลดตัวอย่างมาทดลองอ่านก่อนได้ในเว็บ MEB ค่ะ

ปล.และเรื่องนี้ติดอันดับขายดีของเว็บด้วยนะคะ เย้ !!!!!! ^^






https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzg3MTAiO30


 

เรื่องล่าสุด !!!

ฝากนิยายเรื่อง “So Bad Love รักสุดร้ายของนายจอมมาร ด้วยนะคะ เนื้อเรื่องแซ่บ และ จัดเต็มค่ะ จำนวนหน้าทั้งหมด 327 หน้า กับราคาเบาๆ เพียงแค่ 139 บาทเท่านั้นคร่า !!! ^^ ใครที่ติดตามพี่เซน และ หนูเดียอยู่ อย่าลืมไปอุดหนุนกันน้า ^^ จุ๊บๆ

อย่าช้า !!! เรื่องนี้กำลังอยู่ในช่วงโปรโมชั่นด้วยนะคะ รีบหน่อยเด้อ เวลามีจำกัดจร้า ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น