DEVIL IN LOVE ปีศาจร้าย! มัดหัวใจยัยหน้าใส

ตอนที่ 20 : บทที่ 11 - ตัดสัมพันธ์ ! ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 พ.ค. 60






ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ ^^ จะได้ติดตามผลงานกันง่ายขึ้น


https://www.facebook.com/DekDHayase/


 

ฝากนิยายเรื่อง เพียงใจรักด้วยนะคะ เป็นแนวผู้ใหญ่เคล้าน้ำตา ( เล็กน้อย ) ถ้าใครยังไม่เคยอ่านมีตัวอย่างให้ทดลองอ่านในเว็บ MEB ยะคะ สามารถโหลดมาอ่านฟรีก่อนได้ค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมด 502 หน้า ราคา 259 บาทค่ะ !!!

 

 ปล.และเรื่องนี้ติดอันดับขายดีของเว็บด้วยนะคะ เย้ !!!!!! ^^
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30

 

 

 

รีบ ! ช่วงโปรโมชั่น !!!

ฝากนิยายเรื่อง “DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นแนววัยรุ่น ดาร์คๆ ดราม่า มีครบทุกรสชาติเลยค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมดอยู่ที่ 559 หน้า ราคาสงวนอยู่ที่ 299 บาทค่ะ ! เรื่องนี้แซ่บมากค่ะ หากใครยังไม่เคยอ่านก็สามารถโหลดตัวอย่างมาทดลองอ่านก่อนได้ในเว็บ MEB ค่ะ

( รีบหน่อยเด้อ เวลาโปรฯ มีจำกัดนะจ้ะทุกคน อิอิ )

ปล.และเรื่องนี้ติดอันดับขายดีของเว็บด้วยนะคะ เย้ !!!!!! ^^
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ3MzUiO30

 

เรื่องล่าสุด !!!

ฝากนิยายเรื่อง “So Bad Love รักสุดร้ายของนายจอมมาร ด้วยนะคะ เนื้อเรื่องแซ่บ และ จัดเต็มค่ะ จำนวนหน้าทั้งหมด 327 หน้า กับราคาเบาๆ เพียงแค่ 139 บาทเท่านั้นคร่า !!! ^^ ใครที่ติดตามพี่เซน และ หนูเดียอยู่ อย่าลืมไปอุดหนุนกันน้า ^^ จุ๊บๆ
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzg3MTAiO30




 

บทที่ 11

ตัดสัมพันธ์ ! ( 100% )

 

          “เปียโนรอฉันก่อน เปียโน !

          เสียงของยัยพลอยใสร้องเรียกฉันมาตลอดทาง ฉันเอาแต่กึ่งเดินกึ่งวิ่งไปตามทางลาดยาวของริมฟุตบาธ น้ำตารินไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง เสียใจกว่านี้มีอีกไหมล่ะ ? คงไม่มี !

          รู้สึกราวกับว่าตัวเองนั้นโง่เกินบรรยาย ! โง่ให้เขาหลอก โง่หลงคิดว่าเขารักเขาแคร์ ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วผู้ชายคนนั้นไม่เคยแคร์ฉันเลย ใช่สินะ ในเมื่อเขาเป็นคนหล่อ ดูดี คงไม่แปลกที่จะมีผู้หญิงสวยๆ เดินเข้าหา ฉันมันบ้าบอไปเอง แค่เขามาหยอดคำหวานด้วยหน่อยก็ละเมอหลงตนว่าดีพอที่จะยืนอยู่เคียงข้างเขา

          ฉันมันก็แค่เด็กกะโปโลคนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเทียบกับผู้หญิงคนอื่นได้เลย โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้น เธอทั้งสวย เซ็กซี่ ดูดีไปทุกกระเบียดนิ้ว ทุกองค์ประกอบล้วนแล้วแต่ชวนให้น่าหลงไหล ฉันก็ยอมรับในความมีเสน่ห์ของเธอนะ ขนาดฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันฉันยังอดชื่นชมเธอไม่ได้เลย แล้วในสายตาของผู้ชายล่ะ

          คงหนีไม่พ้นตกหลุมรัก

          หมับ !

          แขนเรียวของฉันถูกคว้าเอาไว้อย่างแรง

          “แกจะไปไหน ?” ยัยพลอยใสถามเสียงหอบ

          “ฉันไม่รู้” ฉันตอบพลางกับสะอื้น “แต่ไปไหนก็ได้ ฉันรู้แค่ว่าฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ ฮึกไม่อยาก

          “แต่แกจะเดินล่องลอยไปแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย เลือกมาว่าจะไปที่ไหน เดี๋ยวฉันจะไปเป็นเพื่อนแกเอง” พลอยใสเสนอ

          “ไม่รู้

          ฉันไม่รู้ ไม่รู้อะไรจริงๆ นะ สมองมันตื้อไปหมด มองไปทางไหนก็มืดมน ผู้คนมากมายที่เดินผ่านไปผ่านมารอบกาย ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก

          เกลียด ฉันเกลียดความรู้สึกแบบนี้ที่สุดเลย !

          “กลับบ้านไหม ?” พลอยใสถาม

          “ไม่กลับ”

ฉันตอบทันควัน ขืนกลับไปมีหวังได้โดนสอบถามยกใหญ่แน่ น้ำตาของฉันไหลทะลักราวกับเขื่อนแตกซะขนาดนี้ ถ้าพ่อเห็นท่านต้องไม่ยอมปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปอย่างแน่นอน

ถึงครานั้นคนที่จะลำบากที่สุดคงหนีไม่พ้นพี่อชิ

“จะไปไหนก็ไม่รู้ ให้กลับบ้านก็ไม่เอา งั้น ไปคอนโดฯ ฉันก่อนไหม ?

ยัยพลอยใสเอ่ยถามอีกครั้ง ยัยนี่ไม่ได้อยู่ที่บ้านกับพ่อแม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ แต่มันอยู่คนเดียวเพียงลำพัง นั่นเป็นเพราะพ่อแม่ของพลอยใสท่านทำงานเป็นนักธุรกิจอยู่ที่อเมริกา จึงไม่สามารถมาอยู่เมืองไทยกับลูกสาวเพียงคนเดียวได้ ครั้นจะให้ยัยพลอยใสไปอยู่ด้วยยัยนี่ก็ไม่ยอม อ้างว่าไม่ชอบบ้านเมืองของฝรั่งมั่งคา ชอบอยู่ที่ประเทศไทยมากกว่า ท่านทั้งสองจึงต้องจำใจยอมให้ยัยพลอยใสอยู่ที่นี่ตามลำพัง

“อืม” ฉันตอบตกลง

อย่างน้อยๆ ก็ไปตั้งหลักที่บ้านของพลอยใสก่อน แล้วหลังจากนั้นค่อยว่ากันอีกที

 

ณ คอนโดฯ พลอยใส

“แกต้องใจเย็นๆ ก่อนนะ คนรักกันก็แบบนี้แหละ ทะเลาะกันเป็นเรื่องปกติ” เสียงของพลอยใสคอยพูดปลอบใจฉัน

ความเย็นของเครื่องปรับอากาศไม่ได้ช่วยทำให้ใจของฉันหายร้อนรุ่มเลยแม้แต่น้อย

ภาพของคนใจร้ายยังคงลอยวนเวียนอยู่ไม่จาง

“แกจะให้ฉันใจเย็นได้ไง ในเมื่อเขานอกใจฉัน เขาทำลายความรักและความเชื่อใจของฉัน” ฉันพูดทั้งน้ำตา

สองสามชั่วโมงมานี้ฉันเอาแต่ร้องไห้ น้ำตาไหลแล้วไหลอีก ไหลจนแทบจะไม่มีให้ไหลอยู่แล้ว !

“ฉันรู้ แต่ว่าเฮ้อ !” พลอยใสถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา จะว่าไปเพื่อนของเธอก็พูดถูก พี่อชิทำขนาดนั้นเป็นใคร ใครก็ต้องเสียใจเป็นของธรรมดา

แต่พลอยใสก็ไม่อยากให้เปียโนต้องเครียดนี่น่า

“เสียแรงที่ฉันรัก ซื่อสัตย์กับพี่เขาเพียงคนเดียว แกรู้ไหมพลอยใส ตลอดเวลาที่คบกันมามีคนมาจีบฉันตั้งมากมาย แต่ฉันก็ไม่เคยสนใจ เพราะคนเดียวที่ฉันแคร์ก็คือเขา ! ฉันคิดเสมอว่าฉันเป็นแฟนเขา เป็นแฟนพี่อชิคนเดียว แล้วนี่เหรอ คือสิ่งที่เขาตอบแทนฉัน เนี่ยเหรอ ?!

พูดแล้วก็เกลียดตัวเอง

“แกอย่าเพิ่งฟูมฟายดิวะ แกไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนนะ แก” เสียงของพลอยใสหยุดชะงักลง

เมื่อ
          ตี๊ดๆ

เสียงมือถือของฉันดังขึ้นขัดบทสนทนา ยัยพลอยใสถือวิสาสะหยิบไอโฟนสีชมพูหวานแหววขึ้นมาดูรายชื่อคนโทรเข้า

“พี่อชิ” ยื่นส่งให้กับฉัน

          เขาจะโทรมาทำไมกัน ?

          “ฉันรับนะ ?” ถามกรายๆ

          “ไม่ต้อง !” ฉันว่าเสียงดัง “จะรับทำไม ระหว่างฉันกับเขาเราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว ตัดสายทิ้งไปเลย”

          หรือเขาคิดจะโทรมาเพื่อขอเลิกกับฉันอย่างเป็นทางการ อย่าเพิ่งได้ไหม ? ฉันยังไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น

          ขอเวลาให้ฉันอยู่กับตัวเองสักพักได้หรือเปล่า ?

          “เห้ย ! ตัดสายทิ้งเลยเหรอวะ ? โหดไปปะ” ยัยพลอยใสทำหน้าเครียด “ฉันว่าแกรับเหอะ ลองคุยกัน” คะยั้นคะยอจับไอโฟนยัดใส่มือฉัน

          หมับ !

          “เปียโน” พลอยใสโอดครวญ

          ฉันจับไอโฟนมากดตัดสายทิ้งแบบไม่ใยดี เวลานี้ฉันไม่อยากเห็นแม้กระทั่งชื่อของเขาด้วยซ้ำ !

          “เปียโน

          “พอก่อนได้ไหมแก แค่นี้ฉันก็นอยจะแย่อยู่แล้ว” ฉันทำเสียงขึ้นจมูก

          “ไม่ แกดูนี่”

          พลอยใส่ยื่นมือถือของตัวเองมาตรงหน้าฉัน หน้าจอสี่เหลี่ยมกว้างปรากฏข้อความของใครคนหนึ่ง

          พี่อยู่หน้าห้องน้อง ช่วยบอกให้เปียโนออกมาคุยกับพี่ที

          “พี่อชิส่งข้อความหาฉัน ทำไงดีแก ตอนนี้เขาอยู่หน้าห้องแล้วนะ” พลอยใสดูกังวล

          “

          ส่วนฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไร

          “ฉันว่าแกออกไปเจอพี่เขาหน่อยดีไหม ? ไหนๆ เขาก็มาแล้วอ่ะ” คนพูดมองไปที่หน้าประตูห้อง

          “แต่ฉันไม่อยากเจอ

          ปังๆ !

          “หึ ไม่อยากเจอไม่ได้แล้วล่ะ เล่นทุบประตูซะขนาดนี้” พลอยใสถอนหายใจ

          “

          “เออๆ ไม่ต้องทำหน้าเศร้าแล้ว ถ้าแกไม่อยากเจอก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันออกไปรับหน้าพี่เขาเอง”

          พลอยใสตั้งท่าจะลุกขึ้นเดินไปที่ประตู แต่ฉันก็รีบจับแขนของเพื่อนรักเอาไว้เสียก่อน แค่นี้ก็รบกวนมันมากเกินพอแล้ว ฉันไม่อยากเอาเรื่องของตัวเองมาสุมหัวคนอื่นให้เดือดร้อน

          “ไม่ต้องแก เดี๋ยวฉันไปคุยกับเขาเอง” ฉันว่าเสียงเรียบ

          “เอางั้นเหรอ ?” ถามเพื่อความแน่ใจ

          “อืม” ฉันพยักหน้า

          “งั้น เดี๋ยวฉันไปเปิดประตูให้พี่เขาเข้ามาคุยกับแกข้างใน ส่วนฉันจะลงไปนั่งรอที่ร้านกาแฟใต้ตึก เคไหม ?

          “อืม

          “โอเค”

          พลอยใสพยักหน้ารับคำก่อนจะเดินไปเปิดประตู ไม่นาน ร่างสูงของพี่อชิก็ย่างกรายเข้ามาภายในห้อง ที่มีแค่ฉันกับเขาตามลำพัง

          “พี่

          เสียงเข้มเอ่ยขึ้นเบาๆ ใบหน้าหล่อเหลาค่อนข้างเจือนพอสมควร

          “พี่ขอโทษ

          ขอโทษ ?

          “

          “พี่ไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้น แต่ทุกอย่างพี่อธิบายได้ พี่จะ

          “เราเลิกกันเถอะค่ะ”

          ฉันพูดแทรกคนตัวโต

          “เปียโน พี่ไม่ได้มาเพื่อเลิกกับเรานะ แต่พี่ต้องการอธิบาย” พี่อชิเริ่มกระวนกระวาย

          “อธิบายว่าพี่นอกใจหนูแล้วไปคบกับผู้หญิงคนอื่น อย่างงั้นเหรอคะ ?” ฉันยักคิ้วถาม

          “โอเค ! พี่ผิด พี่ยอมรับ ! แต่ยังไงซะพี่ก็รักเรานะเปียโน คนอื่นพี่ไม่เคยคิดอะไรด้วยเลย ก็แค่สนุกๆ อ่ะ”

          แค่สนุก ? ไอ้ผู้ชายเห็นแก่ตัว !

          “แค่สนุก แล้วทำไมถึงไม่กล้ายอมรับต่อหน้าเธอคนนั้นล่ะคะว่าเราเป็นอะไรกัน”

          “เปียโน

          “พี่กล้าพูดออกมาเต็มปากเต็มคำว่าหนูไม่ใช่แฟนพี่ แล้วแบบนี้ยังจะให้หนูเชื่ออีกเหรอคะว่าพี่รักหนูจริงอ่ะ !” ฉันเริ่มเสียงดัง

          “ใจเย็นก่อนเปียโน เรากำลังงี่เง่านะ” พี่อชิพูดราวกับพยายามข่มอารมณ์เอาไว้

          ฉันเนี่ยนะงี่เง่า ? ผู้หญิงที่ถูกแฟนนอกใจคือคนงี่เง่างั้นเหรอ

          “พี่มีเหตุผลที่ต้องพูดออกไปแบบนั้น แต่เราก็เห็นนี่ เราก็เห็นว่าพี่แคร์เรามากแค่ไหน พี่ถึงได้รีบตามมาง้อเราถึงที่นี่”

          “คงจะรีบมากเลยสินะ ถึงได้มีรอยแดงที่คอเต็มไปหมด !” ฉันกระแทกเสียงใส่

          เขาคิดว่าฉันมันโง่ใช่ไหม ? คิดว่าฉันดูไม่ออกหรือไงว่าไอ้รอยแดงเป็นจ้ำๆ ที่คอของเขามันเป็นรอยอะไร หึ บอกกับฉันว่ารีบร้อนมาง้อฉัน แต่นี่มันก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วหลังจากที่เกิดเรื่องในห้าง ถ้าเขารีบจริงเขาต้องมานานแล้ว ไม่ใช่ปล่อยให้ฉันร้องไห้แบบนี้

          คงเอาเวลาไปนัวเนียอยู่กับผู้หญิงคนนั้นสิท่า !

          “พี่อธิบายได้

          “พี่อธิบายได้ พี่อธิบายได้ พี่อธิบายได้ !!! พี่แม่งก็พูดแต่แบบนี้แหละ !!!!!!!!! ฉันตะโกนลั่นห้อง

          พี่อชิดูตกใจไม่น้อยที่เห็นฉันเหวี่ยงใส่แบบนี้ ใช่สิ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันไม่เคยทำตัวน่ารำคานใส่เขาเลยสักครั้ง เขาพูดอะไรฉันก็เชื่อหมด ถึงได้โดนหลอกเป็นควายแบบนี้ไง

          “พี่ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เพราะทุกอย่าง ทุกการกระทำมันชัดเจนหมดแล้ว ! พี่นอกใจหนู แค่นี้มันก็มากพอที่จะทำให้หนูตาสว่างแล้วเลิกยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายเฮงซวยแบบพี่ !” ฉันชี้หน้าเขา

          “

          “พี่รู้อะไรไหม ? ว่าตอนที่เรานัดทานข้าวเลี้ยงฉลองวันครบรอบเมื่อที่ผ่านมา ที่พี่มาช้า พี่บอกว่าพี่ติดธุระอยู่กับเพื่อน เพื่อนที่มีแต่ผู้ชาย หึ ! เพิ่งรู้นะคะ ว่าเพื่อนผู้ชายที่พี่ว่ามีคนเป็นเกย์ด้วย !” ฉันยิ้มเย้ยหยัน

          “เราหมายความว่ายังไง ?” พี่อชิไม่เข้าใจ

          “ก็เพราะว่าหนูได้ยินเสียงของผู้หญิงดังเล็ดลอดเข้ามาในสายยังไงล่ะ !” ฉันเฉลยคำตอบ

          !!!

          พี่อชิดูตกใจมากกว่าเดิม เขาคงไม่คิดว่าตัวเองจะพลาดท่าขนาดจนฉันจับได้

          “แต่ตอนนั้นหนูเชื่อใจพี่ หนูถึงไม่คิดถาม เพราะหนูคิดเสมอว่าพี่อชิของหนูเป็นคนดี เป็นแฟนที่น่ารัก ผู้ชายคนนี้จะไม่มีวันทำให้หนูเสียใจ หรือร้องไห้”

          ความคิดฉันมันดูโง่สิ้นดีใช่ไหม ?

          “แต่ตอนนี้หนูรู้แล้วขอบคุณนะคะที่ทำให้หนูเข้าใจว่าความรักมันไม่ได้มีแค่รสหวานเสมอไป”

          “

          “หากมันมีรสขมปนแทรกเข้ามาด้วย !

          “

          พี่อชิไม่ยอมพูดอะไรนอกจากยืนนิ่งเงียบ

          “พอเถอะค่ะ เราจบกันแค่นี้เถอะ”

          !!!

          “เปียโน อย่าพูดแบบนี้ !” แววตาของพี่อชิดูดุดันขึ้นมา

          แววตาที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน กำลังทำให้ฉันรู้สึกกลัว แต่ต่อให้กลัวยังไงฉันก็เลือกที่จะข่มความรู้สึกเหล่านั้นเอาไว้ เพื่อต่อกรกับผู้ชายตรงหน้าให้ถึงที่สุด !

          “เราเลิกกันเถอะค่ะ หนูคงไม่อาจเข้าถึงรสนิยมของผู้ชายเจ้าชู้อย่างพี่ได้หรอก พอเถอะ

          “เราจะทิ้งพี่ไปง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้นะ” พี่อชิกดเสียงต่ำในลำคอ

          “หนูไม่ได้ทิ้งค่ะ แต่พี่เองต่างหากที่ทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้” ฉันยิ้มอธิบาย

          ยิ้มทั้งน้ำตา !

          “เราสองคนไปกันไม่รอดหรอกค่ะ กลับไปใช้ชีวิตลั้นลาตามประสาของพี่เถอะ ขอบคุณที่ดูแลหนูมาโดยตลอด หนูจะเลือกจำแต่ความดีของพี่ ส่วนอะไรที่มันไม่ดี

          “

          “หนูจะวางมันทิ้ง

          ถึงทางตันแล้วสินะ ความรักระหว่างฉันกับเขา ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่เราสองคนต่างยืนมองหน้ากันด้วยความไม่เข้าใจ

          แล้วปิดท้ายด้วยคำว่า

          ลาจาก…!!!

 

-------------------------------------
 

 

 

เม้นๆ โหวตๆ ให้กันด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้กันค่ะ ขอบคุณค่ะ
 

 

นิยายของเพื่อนแพงทั้งสามเรื่องค่ะ สามารถโหลดซื้อได้ที่เว็บ MEB ในรูปแบบ E BOOK ที่เพื่อนแพงนำลิ้งค์มาแปะไว้ให้ที่ด้านบนสุดของแต่ละตอนนะคะ ( เลื่อนขึ้นไปโหลดโลดดด ^^ ) ฝากด้วยนาจา ^^
 

พี่คิน & น้องดา 




 

ซีโร่ & ไอรีน 




 

เซน & นาเดีย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #32 Phutthiphong Pongkaew (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 23:15
    โอ้ยๆบีบหัวใจสุดๆสงสารเปียโน
    #32
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  3. #30 katicknam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 13:15
    เศร้าฯ
    #30
    0
  4. #29 Zizi (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 00:56
    กำลังเข็มคนเลยมาตอไวๆนะรออยู่สบุ่กมาก
    #29
    0
  5. #28 Pitcha-nurse (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 23:32
    ชอบค่าา สู้ๆน้ะไรท์
    #28
    0