DEVIL IN LOVE ปีศาจร้าย! มัดหัวใจยัยหน้าใส

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 - สาวน้อยคนนั้นชื่อ "เปียโน" ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 พ.ค. 62











































ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ จะได้ติดตามกันง่ายขึ้น ^^
https://www.facebook.com/DekDHayase/

รีบ ! ช่วงโปรโมชั่น !!!

 

ฝากนิยายเรื่อง “DEVIL BAD BOY กับดักรัก ( ร้าย ) ของนายปีศาจ” ด้วยนะคะ เรื่องนี้เป็นแนววัยรุ่น ดาร์คๆ ดราม่า มีครบทุกรสชาติเลยค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมดอยู่ที่ 559 หน้า ราคาสงวนอยู่ที่ 299 บาทค่ะ ! เรื่องนี้แซ่บมากค่ะ หากใครยังไม่เคยอ่านก็สามารถโหลดตัวอย่างมาทดลองอ่านก่อนได้ในเว็บ MEB ค่ะ
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ3MzUiO30

 

 

 

รีบ ! ช่วงโปรโมชั่น !!!

ฝากนิยายเรื่อง “เพียงใจรัก” ด้วยนะคะ เป็นแนวผู้ใหญ่เคล้าน้ำตา ( เล็กน้อย ) ถ้าใครยังไม่เคยอ่านมีตัวอย่างให้ทดลองอ่านในเว็บ MEB ยะคะ สามารถโหลดมาอ่านฟรีก่อนได้ค่ะ เรื่องนี้มีจำนวนหน้าทั้งหมด 502 หน้า ราคาเดิมคือ 259 บาท แต่ช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงโปรโมรชั่นค่ะ ลดราคาเหลือเพียงแค่ 99 บาท ! เท่านั้น !!! รีบหน่อยเด้อ เวลามีจำกัดจ้า
https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiODM2MDkwIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzA3ODAiO30


 

บทที่ 1

สาวน้อยคนนั้นชื่อ “เปียโน” ( 100% )


          1 ปีที่แล้ว

          [ บันทึกพิเศษ : อชิ ]

          ผมบิดขี้เกียจเพื่อขับไล่ความเหนื่อยล้าออกจากตัว หลังจากที่เมื่อคืนปาร์ตี้ริมสระน้ำกับไอ้พวกกรุ๊ปเพื่อนตัวแสบหนักไปหน่อย ร่างหนาลุกขึ้นจากเตียงกว้างเดินไปที่หน้ากระจก ทอดมองใบหน้าของตัวเองผ่านแสงสะท้อน

          “หนักไปหน่อยแฮะ” ผมลูบใบหน้าตัวเองอย่างสำรวจ ใต้ตาอันหมองคล้ำที่ปรากฏนั้นเป็นสิ่งที่น่ารำคานนัก

          ผมคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับความง่วงไม่น้อย สายน้ำเย็นฉ่ำที่ไหลจากฝักบัวลงสู่ร่างกายช่วยขับไล่ความเหนื่อยล้าที่มันเกาะกุม ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงผมก็ชำระล้างกายจนหมดสิ้น กลิ่นหอมอ่อนๆ จากสบู่ลอยเข้ามาเตะปลายจมูก

          ผมเลือกใส่เสื้อเชิตสีดำปลดกระดุมเม็ดบนออกไปสามเม็ด โชว์แผงอกกำยำตามแบบฉบับของผู้ชายที่ดูแลสุขภาพ ผมไม่ได้โอ้อวดว่าตัวเองหุ่นดีนะ แต่ก็ไม่ปฎิเสธว่าใครๆ ก็หลงใหลไปกับรูปร่างของผม

          มือหนาทาครีมบำรุงต่างๆ ลงบนใบหน้าอย่างลวกๆ ฉีดน้ำหอมตามจุดสำคัญบนร่างกาย ก่อนจะคว้าเอากุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องไป

          ทุกท่วงท่าของชายหนุ่มถูกจับจ้องไปด้วยสายตาของบรรดาสาวๆ

 

          ณ ร้านขายเครื่องดนตรี @ Like Music

          “ไงไอ้น้องชาย กว่าจะเสด็จมาได้”

          เมื่อร่างสูงเดินเข้ามาภายในร้านที่เต็มไปด้วยเครื่องดนตรีนานาชนิด เจ้าของร้านที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ก็อดไม่ได้ที่จะทักทายแบบกวนโอ๊ยตามประสา

          “ผมดื่มหนักไปหน่อยฮะ” ผมตอบเสียงเรียบ พลางกับทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา “แล้วนี่พี่เรียกผมมาทำไมฮะ ?” ผมถามคนตรงหน้า

          พี่ ซัน เจ้าของร้านคนนี้ไม่ใช่ญาติพี่น้องของผมโดยสายเลือดแต่อย่างใด แต่ว่าผมกับพี่เขานับถือกันเป็นพี่เป็นน้องมาเนิ่นนาน ความผูกพันที่มีต่อกันเลยทำให้เราสองคนซี้กันไปโดยไม่รู้ตัว

          “คืองี้นะ พี่จะไปฮันนีมูนกับแก้วที่ปารีสสามเดือน เลยอยากจะวานแกมาช่วยเฝ้าร้านให้พี่หน่อยช่วงเนี้ย” ซันเอ่ย

          “โอ๊ยพี่ ! ตั้งสามเดือน นานไปป่าว ? แล้วให้ผมมานั่งเฝ้าร้านให้เนี่ยนะ พอดีอ่ะ ผมไม่ต้องทำอะไรพอดี” ผมว่าอย่างเซ็งๆ

          ไม่ใช่ไม่อยากช่วยนะ แต่ผมเองก็มีงานมีการที่ต้องทำเหมือนกัน

          “ไอ้ชิ พี่ไม่ได้ให้แกมานั่งเฝ้าทั้งวันทั้งคืนเว้ย ! พี่หมายความว่าถ้าแกว่างก็มาช่วยดูๆ ที่ร้านแทนพี่หน่อย ยังไงๆ ไอ้เบญมันก็ทำหน้าที่ของมันเป็นประจำอยู่แล้ว” ซันร่ายยาว

          “นะ ไอ้น้องชาย ช่วยพี่หน่อยนะ” คนพูดทำหน้าตาเว้าวอน

          “นี่พี่กะไปแล้วได้ลูกกลับมาเลยช้ะ”

          “นิดหน่อยเว้ย แต่งงานแล้วพี่ก็อยากมีลูกเป็นของธรรมดา แถมแม่แกก็อยากอุ้มหลานใจจะขาด”

          พี่ซันกับพี่แก้วแต่งงานกันได้สักระยะหนึ่งแล้ว แต่ฝ่ายหญิงยังไม่ท้องสักที งานนี้ก็เลยต้องไปปั้มลูกกันไกลบ้านไกลเมือง

          “ตกลงแกจะมาช่วยพี่ดูร้านป่ะเนี่ย รอคำตอบอยู่นะเห้ย” เจ้าของร้านเร่งเร้า

          “ถ้าเป็นแบบที่พี่บอกว่าแค่มาช่วยดูธรรมดาไม่ได้มานั่งเฝ้า ผมก็มาช่วยได้พี่” ผมเอ่ย

          ก็ถือว่าไม่ได้หนักหนาอะไร เพราะถ้าผมว่างจากการทำงานที่บริษัทฯ ผมก็แวะมาดูความเรียบร้อยให้พี่เขาได้

          “ขอบใจมากเว้ยไอ้น้องชาย” ซันดีใจจนเก็บอาการไม่อยู่

          ขวับ !

          “พี่ซัน” เสียงเข้มเรียกคนตรงหน้า

          “ว่า ?

          “กีตาร์สีชมพูตัวนั้นของใครอ่ะพี่ ?” ผมถามเมื่อสายตาหันไปเห็นกีตาร์สีชมพูหวานแหววตัวหนึ่งตั้งอยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน

          “อ้อ ของน้องคนที่มาฝึกเรียนกีตาร์ที่ร้านพี่น่ะ”

          “พี่รับสอนด้วยเหรอ ?” ผมถามด้วยสายตางุนงง เพราะปกติพี่ซันจะขายอย่างเดียว ไม่รับสอนใคร

          “คนนี้คนเดียวว่ะ เห็นน้องเขามีความตั้งใจดี แถมเป็นผู้หญิงหวานๆ น่ารักๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะชอบเล่นกีตาร์”

          “เหรอ แล้วถ้าพี่ไปฮันนีมูนใครจะสอนเขาอ่ะ ?

          นั่นดิ ไปฮันนีมูนตั้งสามเดือน

          “ก็นี่ไง พี่บอกเขาไปแล้วว่าพี่จะไม่อยู่ร้านสามเดือน พี่ก็เลยให้เขามาเอากีตาร์กลับไป”

          “แล้วทำไมเขาต้องฝากกีตาร์ไว้ที่ร้านพี่ด้วยอ่ะ ทำไมไม่เอากลับบ้าน ?” ผมถามอีกครั้ง

          “เหมือนพ่อกับแม่จะไม่ชอบให้เล่นดนตรีมั้ง น้องเขาก็เลยเอามาฝากไว้ที่ร้านถาวรเลย” ว่าพลางกับทำท่านึกคิด

          “น้อง ?

          “อืม เพิ่งจะอยู่มอปลายเอง ใสๆ วัยรุ่นชอบ” ซันยิ้มกริ่ม “เนี่ย กีตาร์ตัวนี้น้องเขาก็ซื้อจากร้านพี่นะ แถมยังให้พี่สลักชื่อให้อีกต่างหาก” คนพูดแลภูมิใจ

          “แล้วเขาชื่ออะไรพี่ ?

          ผลั่ก !

          “พี่ซันสวัสดีค่ะ” เสียงหวานทักทายเจ้าของร้าน

          คำถามที่ผมยังไม่ทันจะได้คำตอบจากคนตรงหน้า ประตูของร้านก็ถูกเปิดด้วยมือของใครสักคน        

          สาวน้อยถักเปียคนหนึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้าผม

          ใบหน้าหวานใสยิ้มแย้มให้กับพี่ซันอย่างเป็นกันเอง ร่างบางอยู่ในชุดนักเรียนมอปลายแขนยาว มีโบว์สีชมพูผูกอยู่ที่คอเพิ่มความน่ารักให้เธอดูมีเสน่ห์มากขึ้นกว่าเดิม

          ยอมรับ ว่าผมจ้องมองเธอไม่วางตา !

          “ขอโทษที่มาช้านะคะ พอดีเพิ่งเรียนพิเศษเสร็จน่ะค่ะ” สาวน้อยว่าแล้วยิ้มแก้เขิน

          “ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่วันนี้จะมาเอากีตาร์ไปด้วยใช่ไหม ?” ซันเอ่ยถาม

          “พี่ซันคะ คือ หนูรบกวนฝากกีตาร์ไว้ที่ร้านของพี่ต่อได้ไหมคะ ? หนูกลัวว่าถ้าเอากลับบ้านพ่อต้องไม่พอใจมากแน่ๆ เลยอ่ะค่ะ” ท่าทางของสาวน้อยดูลำบากใจ

          “เอางั้นเหรอ ?” ซันทำท่าคิดหนัก “แต่พี่ไม่อยู่หลายเดือนเลยนะ ลูกน้องพี่ก็กลัวว่ามันจะดูแลของหนูให้ไม่ดีเท่าไหร่”

          “เหรอคะ” ร่างเล็กคอตก “เอาไงดีอ่า ถ้าเอากลับบ้านความต้องแตกแน่เลย” เสียงหวานเอ่ยอย่างเป็นกังวล

          “พี่เองก็” ซันยังพูดไม่ทันจบประโยค

          “เดี๋ยวผมช่วยดูแลให้ก็ได้พี่”

          จากที่นั่งฟังมานานผมก็เอ่ยขึ้นมาขัดบทสนทนาของคนทั้งคู่

          “หืม แกเนี่ยนะ ?” ซันไม่อยากจะเชื่อ

          “ทำไมพี่ ยังไงพี่ก็ต้องให้ผมช่วยดูร้านให้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวผมช่วยดูกีตาร์ของน้องเขาให้ก็ได้” ผมว่าเสียงเรียบ

          “ขอบคุณนะคะพี่ ! ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ ดีเลย ความจะได้ไม่แตกว่าหนูแอบเรียนดนตรี” สาวน้อยหน้าใสยิ้มกว้างอวดฟันขาว

          ผมเพิ่งสังเกตุ เธอคนนี้นอกจากจะหน้าหวานแล้ว ยังมีลักยิ้มอยู่ที่แก้มเนียนใสอีกต่างหาก

          “งั้น ตามนี้เนอะ ให้ไอ้ชิน้องพี่มันช่วยดูแลให้” ซันหันมาพูดกับสาวน้อย

          “พี่ชื่อชิเหรอคะ ?” ถามร่างสูง

          “อชิ” ผมตอบเสียงนิ่ง

          “ว้าว ! ชื่อเหมือนคนญี่ปุ่นเลย” พูดด้วยท่าทีตื่นเต้น “แต่จะว่าไปพี่เองก็หน้าตาหล่อเหมือนหนุ่มญี่ปุ่นเลยนะคะ แถมผิวก็ขาวด้วย” สาวน้อยชมไม่หยุดปาก

          เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมรู้สึกเขินอายไปกับคำชมของเธอ !

          “เออ ได้เวลาไปรับภรรยาไปทานข้าวพอดี งั้น พี่ฝากแกปิดร้านให้พี่ด้วยเลยนะไอ้น้องชาย” ซันพูดพลางกับหยิบกุญแจรถเดินเตรียมจะเดินออกจากร้าน

          “พี่ไปก่อนนะหนู” ยิ้มให้เด็กสาว

          “ค่ะ สวัสดีค่ะพี่ซัน” ยกมือไหว้

          ร่างสูงใหญ่ของพี่ซันเดินออกจากร้านไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นาทีนี้จึงเหลือแค่เพียงผมกับเด็กน้อยคนนี้สองต่อสอง

          “ขอบคุณพี่อีกครั้งนะคะที่จะช่วยดูแลกีตาร์ให้”

          “ไม่เป็นไร” ผมพูดเสียงเรียบ

          “แต่น่าเสียดาย พี่ซันไม่อยู่ตั้งหลายเดือนแล้วหนูจะไปเรียนกีตาร์กับใครเนี่ย เฮ้อ” เสียงหวานแอบนอย

          เรียนกีตาร์งั้นเหรอ ?

          “เรียนกับฉัน เอ่อ กับพี่ไหม ?

          เฮ้ย !!! ไอ้บ้าอชิ มึงเป็นบ้าอะไรวะถึงได้เสนอตัวจะไปสอนเขา

          “จะ จริงเหรอคะ ?!” สาวน้อยถามย้ำ

          “อืม ถ้าอยากเรียนต่อ เดี๋ยวพี่ช่วยสอนให้ระหว่างที่พี่ซันเขาไม่อยู่” ผมตอบพลางกับล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง

          นี่ผมเป็นอะไรไป ทำไมผมถึงดูไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

          “ขอบคุณค่า !” ใบหน้าหวานยิ้มกว้าง “งั้นเอาเป็นว่า เดี๋ยวหนูขอเบอร์ของพี่เอาไว้ได้ไหมคะ จะได้เอาไว้โทรฯ หาเรื่องเวลาเรียน” มือเล็กหยิบมือถือขึ้นมาจากในกระเป๋านักเรียน

          “พี่เบอร์อะไรคะ ?” ถามตาใส

          “เอ่อ… 088xxxxx”  เสียงเข้มตอบ

          “โอเคค่ะ ว่าแต่ พี่ชายชื่ออะไรคะ ?

 

          พี่ชาย

 

 

“อชิไง บอกไปแล้วนะ” ผมตอบหน้านิ่ง

          “แหะๆ ลืมไปเลยค่ะ” สาวน้อยยิ้มแก้เขิน ก่อนที่ร่างบางจะสะดุ้งสุดตัว “ตายล่ะ ! เลยเวลากลับบ้านมาเป็นชั่วโมงแล้ว เดี๋ยวหนูขอตัวก่อนนะคะ”

          “แล้วเราล่ะ ชื่ออะไร ?” ผมถามในสิ่งที่อยากรู้มานาน

          “เปียโนค่ะ หนูชื่อเปียโน” เสียงหวานตอบ

          เปียโน ชื่อน่ารักแฮะ

          “งั้นหนูกลับก่อนนะคะพี่ แล้วเดี๋ยวจะโทรฯ หานะคะ” สาวน้อยชูมือถือขึ้นตอนพูด “บ้ายบายค่ะพี่อชิ” ว่าแล้วก็ยิ้มหวานให้ชายหนุ่มอีกที ก่อนจะเปิดประตูเดินออกจากร้านไป

          พี่อชิ เปียโน

          ทำไมหัวใจของผมถึงได้แต้นแรงแบบนี้นะ ผมเจอผู้หญิงสวยเซ็กซี่มาก็มาก แต่ทำไม ?

          หรือว่าผมจะ !

          [ จบบันทึกพิเศษ : อชิ ]


 

คุยกันหน่อยนะคะ ^^

หายไปนานสำหรับเรื่องนี้ ก่อนอื่นต้องขอโทษก่อนนะคะ พอดีว่ายุ่งกับการรีไรท์เรื่อง “So Bad Love” ที่กำลังจะลงเว็บขายภายในเดือนนี้อยู่อ่ะค่ะ และบวกกับอะไรหลายๆ อย่างที่ปัญหาเยอะเหลือเกิน โดยเฉพาะคอมเพื่อนแพง ช่วงนี้ไม่ค่อยเป็นใจเลย แฮ้งค์บ่อยเกิ้น 555 ยังไงก็เอาเป็นว่าเริ่มอัพอย่างเป็นทางการแล้วนะคะ สำหรับหนุ่มอชิ หนึ่งในแก็งค์สุดแสนอย่าง Devil ก็ตามเดิมนะคะ อัพวัน เว้น วัน ค่ะ ถ้าไม่ติดธุระอันใดเด้อ ถ้าหากใครที่เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกแล้วกลัวว่าจะไม่รู้เรื่อง ไม่ต้องกลัวนะคะ ไม่ได้เป็นภาคต่อจากซีโร่ “Devil Bad Boy” แต่อย่างใดค่ะ เพียงแต่ตัวละครมาจากก๊วนเดียวกัน แล้วอาจจะมีบางฉากที่ตัวละครในแก็งค์จะมาลิ้งค์กันในเนื้อเรื่อง เอาเป็นว่าอ่านแยกได้นะคะ ^^ แต่ถ้าใครอยากรู้เรื่องราวของซีโร่นั้น ก็สามารถหาอ่านได้ที่บล็อคของเพื่อนแพงเลยนะคะ ชื่อเรื่องก็ตามที่บอกไปด้านบนเลยค่ะ แล้วถ้าใครอ่านแล้วอยากอุดหนุนตาซีโร่ก็ง่ายๆ เลยนะคะ โหลดซื้อ E BOOK นะคะ โดยเฉพาะช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงลดราคาเลยค่ะ ( เลื่อนขึ้นไปอ่านรายละเอียดได้ที่ด้านบนใต้รูปภาพเลยงับ ! ) ปล.เม้นๆ โหวตๆ เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ เพื่อนแพงจะได้มีกำลังใจในการแต่งนิยายค่ะ ขอบคุณค่ะ ^^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น