Behind Relations สัมพันธ์ลับ... ต้องซ่อนรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,191 Views

  • 444 Comments

  • 685 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    12

    Overall
    21,191

ตอนที่ 1 : :: INTRO :: [Re]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    7 มิ.ย. 60





:: Intro ::

 

 

          งานในวันนี้คือ ให้นักศึกษาทุกคน ไปค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับหลักปรัชญาของเพลโต และเขียนใส่รายงานพร้อมพรีเซนต์ในคาบหน้าด้วยนะคะ วันนี้เลิกคลาสได้ค่ะ


            ทันทีที่เสียงอาจารย์บอกเลิกคลาสวิชาเลือกเสรี ผมรีบเก็บชีทเรียน และกวาดปากกาใส่กระเป๋า รีบลุกออกจากห้องอย่างรวดเร็ว 


            “เฮ้ย! เดี๋ยวๆ ไอ้นิว มึงจะรีบไปไหน

            “โทษที มีงานต่อ

      เออ ๆ แล้วก็พรุ่งนี้เช้า เก้าโมงที่เดิมล่ะ

อืม


ผมพยักหน้ารับรู้เล็กน้อย แล้วรีบวิ่งออกมา ก้มมองนาฬิกา อีกยี่สิบนาทีจะห้าโมงแล้ว ถ้าผมออกจากมหาลัยตอนนี้ กว่าจะนั่งรถเมล์ฟรีไปลงที่หน้าร้านก็ใช้เวลาราวๆ สิบห้านาที แถมรถเมล์ฟรีนี่ไว้ใจไม่ค่อยได้ กว่าจะมาแต่ละคันช้ามาก จนบางครั้งผมต้องวิ่งไปที่ร้านเองบ่อย ๆ


ก่อนอื่นก็ขอแนะนำตัวกันก่อน ผมชื่อนาย นรภัทร ชื่อเล่น นิว อายุ 18 ปี นักศึกษามหาลัยคณะมนุษย์ศาสตร์ปีหนึ่งของมหาลัยแห่งหนึ่งในตัวเมืองกรุงเทพ ใช้ชีวิตง่าย ๆ โดยทำงานหาเงินเลี้ยงส่งตัวเองเรียนและน้องสาวอีกหนึ่งคน เรื่องราวชีวิตของผมไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่ งั้นขอเล่าแบบผ่าน ๆ ละกัน


 

ตอนนี้ 16.50 น. คาดว่ารถเมล์ฟรีคงพึ่งไม่ได้แล้ว ไหนเขาบอกว่ารถเมล์ฟรีจากภาษีประชาชนมีบริการประชาชนตลอด แต่นี่ผมรอมาสิบนาทีแล้ว ยังไม่มีโผล่มาแม้แต่เงา สุดท้าย จึงต้องจำใจ วิ่งไปยังที่ร้านเหมือนๆทุกวัน กว่าจะมาถึงก็เอาเหงื่อไหลอาบทั่วทั้งตัว ยื่นหอบหน้าร้านสักพักก่อนจะเปิดประตูร้านเข้าไปทางด้านหลังร้าน


หวัดดีครับพี่ฝ้าย


พอเข้ามาถึง ผมกล่าวทักทายพี่ฝ้าย ที่รู้จักในร้าน ร้านที่ผมทำอยู่คือร้านอาหารแห่งหนึ่ง ค่อนข้างใหญ่พอตัว เปิดบริการตั้งแต่สี่โมงจนถึงสี่ทุ่ม ผมเริ่มงานตอนห้าโมงถึงสองทุ่ม ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ สี่ทุ่มต้องไปทำอีกที่ถึงตีหนึ่ง เสาร์อาทิตย์ทำงานที่เซเว่นกะดึก ไม่ค่อยมีวันหยุดแบบคนอื่นนักหรอก


อ้าว นิวมาแล้วหรอ ช่วยยกไปโต๊ะสี่หน่อย วันนี้คนเยอะมาก เลิกสามทุ่มได้ไหมผมนึกแปปนึงก่อนจะตอบตกลงไป

สองทุ่มครึ่งได้ไหมครับ

ได้จ้ะ เดี๋ยวพี่บอกให้เถ้าแก่เพิ่มเงินให้นะ

ครับ ผมพยักหน้าก่อนจะเอากระเป๋าไปเก็บและถอดเนคไทออกเหลือแต่เสื้อนักศึกษา ผู้ผ้ากันเปื้อนครึ่วตัวสีดำ แล้วยกถาดอาหารไปเสิร์ฟโต๊ะที่ว่า

นิว ลูกค้าโต๊ะสองสั่งออเดอร์ ไปรับแทนที ลืมหยิบกระดาษจดมาว่ะเปี๊ยกหันมาบอกผม ผมพยักหน้ารับรู้ เสิร์ฟอาหารโต๊ะสี่เสร็จ ผมหยิบสมุดจดที่เสียบไว้ข้างหลังออกมา และเดินไปที่โต๊ะสอง


เปี๊ยกคือหนึ่งในลูกจ้างร้านนี้ สนิทกับผมที่สุดเพราะอายุเท่ากัน แต่เรียนคนละมหาลัย ความจริงไม่ได้ชื่อเปี๊ยกหรอก แต่เพราะอีกฝ่ายสูงแค่ร้อยหกสิบกว่า ๆ เอง เตี้ยกว่ามาตรฐานชายไทยเยอะแต่ขยันขันแข็ง เรียกได้ว่า เล็กพริกขี้หนู  คนในร้านเลยชอบเรียกว่าเปี๊ยก ขนาดผมสูงร้อยเจ็ดสิบนิด ๆ แต่ก็ยังเตี้ยกว่าพนักงานคนอื่นๆในร้านเยอะอยู่ดี


 

ไม่ทราบว่ารับอะไรดีครับผมหยิบสมุดเตรียมจด เงยหน้ามองลูกค้า เป็นสาวสวยหน้าตาคุ้น ๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน กับชายหนุ่มคนหนึ่ง หน้าตาหล่อเหลา ทำเอาสาวๆในร้านหลายคนหันมามอง แถมยังใส่ชุดนักศึกษามหาลัยเดียวกับผมอีกต่างหาก แต่ก็อย่างว่า คนไม่มีสังคมอย่างผมก็ไม่รู้จักอยู่ดี


เอาข้าวผัดปู ต้มยำน้ำข้น แล้วก็... เอกอยากกินอะไรอีกไหม หญิงสาวหันไปถามชายหนุ่มที่นั่งข้างๆ

ถิงอยากกินอะไรก็สั่งสิ เอกกินได้หมดล่ะ

งั้น เอาปลาหมึดทอดกระเทียม กุ้งอบวุ้นเส้น และก็ยำกุ้งสดอีกหนึ่งที่ค่ะ ถิงรู้นะว่าเอกชอบ อ้อ เอาน้ำส้มคั้นแก้วนึง และก็น้ำเปล่าขวดนึงค่ะ

ครับ กรุณารอสักครู่ครับผมหันไปโค้งให้ลูกค้าทีนึง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสองคนนี้เป็นแฟนกัน คนหนึ่งสวย คนนึงหล่อ เหมาะสมกันยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยก ห่อหมกใบยอซะอีก ผมเดินเอาใบรายการอาหารไปให้พี่ฝ้าย และเสิร์ฟโต๊ะอื่นต่อเรื่อย ๆ พอว่างก็ไปนั่งพักแถว ๆ ริมครัว สักพัก เปี๊ยกก็มานั่งข้างๆผม

โหย มึงดูดิ่ พี่ถิงโคตรสวย พี่เอกก็โคตรหล่อ เหมาะสมอะไรปานนั้น กูชักอิจฉาว่ะ

หืม ใครหรอ

โน่นไง โต๊ะที่มึงเพิ่งรับออเดอร์มาอ่ะ เขาอยู่มหาลัยเดียวกับมึงแท้ ๆ ไม่รู้จักได้ไงวะเปี๊ยกสะกิด และชี้ให้ผมดู ผมส่ายหัวและตอบกลับไป

ไม่รู้จักอ่ะ

เออ ลืมไป มึงไม่เคยสนใจอะไรอย่างอื่นเลยนอกจากงานและน้องสาวนี่หว่า


ที่หมอนั่นว่ามาไม่เกินจริงเลยสักนิด ชีวิตประจำวันผม ส่วนใหญ่หมดไปกับการทำงานหาเงิน ถึงแม้ตอนนี้จะค้างค่าเทอมอยู่ก็ตาม เพราะต้องนำเงินส่วนนั้นไปจ่ายค่าเทอมของน้องสาวผม ที่อายุห่างกันสองปี และต้องจ่ายทั้งค่ากินอยู่ รวมถึงค่าหอด้วย ไม่มีครอบครัว ไม่มีญาติ ผมอยู่กันสองคนพี่น้องตั้งแต่ผมอายุสิบสี่ เพื่อนสนิทก็มีไม่กี่คน


นิสัยผมก็เรื่อยเฉื่อยไปวัน ๆ ไม่ค่อยมีมนุษย์สัมพันธ์กับคนอื่นสักเท่าไหร่ ถ้าเขาไม่ทักผมก่อน ดังนั้น คนอื่นนอกจากเพื่อนและอาจารย์ในมหาลัย ผมแทบไม่รู้จักใครเลย เป็นเรื่องปกติ โธ่ บอกแล้วไง อย่าพูดเรื่องของผมดีกว่า มันไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิด


ถ้าไม่รู้มึงก็รู้ไว้ซะ พี่ถิงเขาอยู่คณะมนุษย์ศาสตร์ มหาลัยเดียวกับมึง แถมเคยเป็นดาวมหาลัยอีกด้วย ส่วนอีกคนชื่อเอก อยู่วิศวะปีสาม เป็นพี่ว้ากด้วย รูปหล่อ บ้านรวย ปกติพี่แกชอบใจดี แต่พอจะโหดก็โหดจนรุ่นน้องผวา  เลยไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าใกล้สักเท่าไหร่ แต่เขาหล่อไง สาวๆเลยกรี๊ดกันเข้าไป เขาทั้งคู่ออกจะเหมาะสมกัน เห็นมีคนบอกว่าพี่ถิงเนี่ยล่ะ ตัวจริงของพี่เอก...


ผมนั่งฟังเปี๊ยกมันเล่า เรื่องเกี่ยวกับทั้งคู่ ๆต่าง ๆนา ๆ ออกมาไม่หยุด ราวกับมันไปใช้ชีวิตร่วมกับพวกเขา ผมไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่ ปล่อยให้เข้าหูซ้าย ทะลุหูขวา สายตาจับจ้องอยู่ตรงหน้าจอทีวีมากกว่า


ถ้ามีเวลาว่างไปสอไปเกือกเรื่องคนอื่นแบบนี้ เอาเวลาไปทำงานดีกว่าไหมจ๊ะอันนี้โต๊ะเก้า


เปี๊ยกสะดุ้งทันทีที่พี่ฝ้ายโผล่ออกมาไม่ให้สุ่มให้เสียงแถมยังฉีกยิ้มหวาน ๆ ให้ แต่ดูยังไง ๆ ก็โคตรน่ากลัว เพราะถึงจะปากยิ้ม แต่ดวงตาพี่แกไม่ยิ้มเลยสักนิด แล้วจะให้หมอนั่นทำยังไงได้นอกจาก

คร้าบ

ยกถาดอาหารไปเสิร์ฟ

ส่วนนิว ไปช่วยเก็บจานโต๊ะสิบสองทีนะ

ผมพยักหน้าและเริ่มทำงานของตัวเองต่อ อู้มากไม่ได้ เดี๋ยวโดนตัดเงิน แค่นี้รายจ่ายผมก็เยอะจนไม่รู้จะหาเงินมาใช้ยังไงแล้ว


ในขณะที่ผมเก็บและเช็ดโต๊ะอยู่ สายตาก็เหลือบไปมองโต๊ะที่สอง เห็นคู่รักกิ่งทองใบหยกที่เปี๊ยกว่า กำลังกินข้าวกันอย่างมีความสุข ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า เวลาที่พี่ถิงหันไปมองทางอื่น สายตาพี่เอกจะเปลี่ยนไปทันที พอพี่ถิงหันไปเขาก็กลับมายิ้มให้เหมือนเดิม...


ช่างเถอะ เรื่องของพวกเขา ผมไม่ยุ่งดีกว่า


ผมไม่รู้เลยว่าการที่ผมได้รู้จักเขา


จะเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตผมมากมายขนาดนี้........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

To Be Continued…..



Talk

เฮลโหล้ว มาอัพบทนำเรื่องใหม่แล้วค่า~~ หลังจากที่เปิดเรื่องมาก็ได้มาอัพบทนำสักที เปิดเรื่องมาอาจจะยังงงๆว่าสองงคนนี้จะไปรู้จักกันตอนไหน รักกันยังไง ขอบอกเลยว่ากว่าจะถึง ณ จุดๆนั้นคงยาก เพราะแค่เริ่มมาเดี๋ยวก็... ฮี่ๆๆ ไม่สปอยละดีกว่า -..-

จะพยายามมาอัพให้บ่อยนะคะ ทั้งเรื่องนี้ และก็ตอนพิเศษเรื่อง Buddy Conflict! ด้วย

ทุกความคิดเห็นเป็นกำลังใจให้คนเขียนเสมอค่า

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #12 XOL_ELF (@cha-ahc) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:10
    พี่เอกเรื่องbuddyนี่โคตรเทวดา แต่เรื่องนี้ดูแววแล้วน่าจะเป็นอะไรที่ตรงข้ามกับคำว่าเทวดามากโข 555555 จะรอน้าาาา
    #12
    0
  2. วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:06
    ไม่ใช่อิพี่เอกนั่นไปเมาที่ร้านที่นิวทำงานตอนดึกแล้วเกิดไปปล้ำน้องขึ้นมานะ
    #11
    0
  3. #10 CHeeRss (@cheer32) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 05:18
    จาเอาอีกกกกก รอเน้ออ
    #10
    0
  4. #9 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:07
    พี่เอกต้องมีอะไรในใจแน่เลยย
    #9
    0
  5. #8 Mammy Sentereza (@mam3714) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:39
    พี่เอก... พี่เอกเปลี๊ยนไป๋!? เอาจริงหรอไรท์ เอคนงามของเค้าอ่ะนะ =0=
    #8
    0
  6. #7 SonaSong (@SonaSong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:53
    อะเครผมรอมาต่ออีกน่ะคับ^^เม้นแรกขอเรื่องนี้สนุกแน่เลย เริ่มอยากอ่านต่อไปแล้วละสิ ????????????
    #7
    0