บอกแล้วใช่ไหม ก่อนจีบให้ดูดีๆ [yaoi] | สนพ.deep

ตอนที่ 6 : บทที่ 6 : ให้โอกาสเปลี่ยนใจอีกรอบ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,051
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 930 ครั้ง
    23 พ.ค. 61

เรื่อง: บอกแล้วใช่ไหม ก่อนจีบให้ดูดีๆ
tag: #ต๊อบแต๊บ
บทที่ 6 : ให้โอกาสเปลี่ยนใจอีกรอบ




ผมตื่นมาอีกทีก็เป็นเช้าอีกวัน แถมยังสายโด่งด้วย ฉิบหาย ไอ้ฟักไม่อยู่แล้ว สงสัยออกไปทำงานตั้งแต่เช้า มันก็ไม่คิดจะปลุกผมซะด้วยนะ นิสัยจริง ๆ ผมมึนหัว นอนนิ่ง ๆ อยู่ที่โซฟาเพื่อเรียกสติสักพักก่อนจะควานหาโทรศัพท์ที่ไม่แน่ใจว่าล่าสุดวางไว้ตรงไหน เมื่อคืนเมามากจนมารู้ตัวอีกทีคือตอนตื่นเนี่ยแหละ ยังดีที่ไอ้ฟักมันยังมีน้ำใจแบกผมนอนบนโซฟาดี ๆ หรือจริง ๆ แล้วผมคลานขึ้นมานอนเองวะ

ต๊อบ : ไม่ปลุกกูเลย สัตว์ฟัก

ผมส่งข้อความหามันก่อนจะโยนโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ แล้วนอนแผ่ต่อ เมื่อกี้เช็กดูแล้วยังไม่มีความเคลื่อนไหวของคุณแก้วเหมือนเดิม ล่าสุดที่คุยกันไว้อย่างไรก็อย่างนั้น หรือว่างานจะยุ่งจริง ๆ

นี่ผมกำลังติดคุณแก้วเกินไปใช่ไหมเนี่ย

อยากคุยด้วย

อยากเจอหน้า

อยากไปหมด

ผมคงต้องให้ความสนใจกับงานบ้างจะได้ไม่มีเวลามาอยู่เฉย ๆ แล้วคิดฟุ้งซ่านแบบนี้

Patchara : กูเป็นแม่มึงไง?

สักพักไอ้ฟักก็ตอบกลับมา ผมจึงทำการแจกนิ้วกลางให้มันรัว ๆ แล้วลุกไปอาบน้ำ มีเพื่อนรวยหน่อยมันดีอย่างนี้แหละครับ เราได้ใช้ของดี ๆ โดยไม่เสียสักบาท พออาบเสร็จผมก็ใส่ชุดตัวเดิม จริง ๆ ชุดไอ้ฟักมันเล็กไปหน่อย จะหาเสื้อกล้ามขาว ๆ สักตัวก็โคตรยาก ความจริงตู้เสื้อผ้าบ้านมันเหมือนเปิดเข้าไปในนาเนียร์ราวกับดินแดนลี้ลับสุดค้นหา ผมแม่งเคยหลงอยู่ในตู้เสื้อมันด้วย เชี้ย แค่จะยืมเสื้อกล้าม ไป ๆ มา ๆ หลงอยู่ในนั้นเป็นชั่วโมง น่ากลัวโคตร ห้องนอนกูยังเล็กกว่าเลย

ผมมันมาแนวหล่อธรรมชาติไง หล่อสมถะ หล่อแบบดิบๆ

แต่คุณแก้วเขาจะมาหลงอะไรในตัวผมไหมนะ นี่ผมยังไม่มั่นใจในตัวเองอยู่หลายส่วนหลายที่ ถ้าหากคุณแก้วเห็นรูปผมสมัยก่อนอาจจะมีเลิกกันทีเดียว หรือคบไปนาน ๆ ผมค่อย ๆ ไว้หนวดเหมือนเดิมด้วยความขี้เกียจ คุณแก้วจะชอบไม่ชอบ

เพ้อเจ้อ เพ้อฝัน เพ้อพก มึงมีครบจริง ๆ ไอ้ต๊อบ!

ผมสะบัด ๆ หัวสองทีขณะยืนกังขากับความหล่อของตัวเองหน้ากระจก ไอ้ฟักมันเป็นเจ้าของกิจการน้ำหมักไทยหรือไงวะ ขวดอะไรต่อมิอะไรเยอะแยะไปหมด ผมลองหยิบ ๆ อันที่ดูแล้วน่าจะเป็นน้ำหอมมากที่สุดมาสักขวดแล้วฉีดให้ตัวเองทีนึง

โอเค มั่นใจ ใช้ของแพงทีไรความมั่นใจมาทุกที

ผมออกจากห้องเพื่อนรักตรงกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่แล้วช่วยงานที่บ้านต่อให้ดูว่าเป็นลูกกตัญญูไม่ใช่เกาะกิจการพ่อแม่กินอย่างเดียว

กระทั่งเวลาผ่านไปสักพัก ผมหยิบโทรศัพท์ดูอีกทีถึงได้เห็นว่าคุณแก้วทักมาโคตรจะเยอะ!

ตั้งแต่ชั่วโมงที่แล้ว คุณแก้วเขาจะคิดว่าผมเล่นตัวไหม

เฮ้ย ไม่สิ ถ้าผมตอบเร็วเกินไปอาจแปลได้อีกอย่างว่าผมว่างงาน แบบนั้นก็ไม่ดีแฮะ ดูเป็นเหมือนพวกผู้ชายที่ไม่มีหลักแหล่งมั่นคงสักที ไม่ดี ๆ

คุณแก้ว: คุณต๊อบคะ แก้วเพิ่งทำงานเสร็จ เหนื่อยมากเลย

คุณแก้ว: คุณต๊อบตื่นหรือยังคะ

คุณแก้ว: แก้วตอบช้าไปหน่อย ไม่โกรธนะ

ผมนั่งจ๋องอยู่สามวิกว่าจะรู้ตัวอีกทีว่าหน้าเริ่มสุกจนไหม้เกรียมสามารถทำให้ปลาทูกรอบได้

ยังไงมันก็ไม่ชิน ไม่ชิน ไม่ชิน!

ผมทุบ ๆ อก บอกตัวเองให้ใจเย็น กำหนดลมหายใจเข้าออก แล้วค่อยพิมพ์ตอบคุณแก้ว

ต๊อบ : ตื่นนานแล้วครับ

ต๊อบ : คุณแก้วอยู่ไหนเอ่ย

คุณแก้ว : เพิ่งถึงบ้านค่ะ

ต๊อบ : แล้วมีคนนวดให้หรือยังครับ

ผมทำปากขมุบขมิบ ยิ้มคิกคักอยู่คนเดียว พิมพ์เสร็จก็เงยหน้ามองรอบตัวหน่อยเผื่อพ่อแม่เดินมา จะได้ไม่โดนแซ็ว

คุณแก้ว : เอ๋ ถ้าไม่มีแล้วทำไงดีคะ

ต๊อบ : อาสาครับ ยกมือแล้ว ๆ

ดูพิมพ์เข้าสิมึง ไอ้ต๊อบ ต่อหน้าเอาให้ได้ไงดิวะ ไม่ใช่เอะอะก็ติดอ่าง เป็นเบื้อใบ้ มันดูไม่เท่จริง ๆ  แย่อะ

คุณแก้วเพิ่งกลับ แสดงว่าประมาณวันสองวันที่ผ่านมางานคงหนักมากจริง ๆ  แล้วคุณแก้วเข้าบ้านยังไง ผมไม่ทันสังเกตด้วยว่าบ้านคุณแก้วมีรถหรือเปล่าแต่เห็นโรงรถอยู่ ถึงคุณแก้วจะบอกว่าไม่ชอบขับรถเอง ถ้าอย่างนั้นสงสัยอาจจะนั่งแท็กซี่มา

แต่ว่าคุณแก้วเป็นสาวเป็นนาง นั่งรถคนเดียวก็ออกจะอันตราย คุณแก้วอยากได้คนไปรับไปส่งแบบส่วนตัว หล่อ แถมไว้ใจได้อย่างต๊อบไหมครับ

ต๊อบ : งานหนักเหรอครับ

คุณแก้ว : ใช่ค่ะ พอดีออเดอร์ล่าสุดมีปัญหาทั้งชุดเลย สีชุดผิด ต้องกลับมาแก้แล้วส่งไปให้ลูกค้าใหม่ แต่เคลียร์เรียบร้อยแล้วค่ะ ค่ำ ๆ นี้คุณต๊อบว่างไหมคะ

ต๊อบ : ว่างมาก ๆ เลยครับ

คุณแก้ว : แก้วว่าจะชวนคุณต๊อบไปหาอะไรทาน เลี้ยงคืนเมื่อคราวก่อน

ต๊อบ : คุณแก้วไม่เหนื่อยนะครับ ผมสะดวกครับผม แต่เห็นคุณแก้วเพิ่งทำงานเสร็จเอง

คุณแก้ว : เดี๋ยวแก้วหลับสักพักค่ะแล้วสักเย็น ๆ หน่อยค่อยตื่น

คุณแก้ว : แล้วคุณต๊อบอยู่ไหนคะ?

ต๊อบ : อยู่บ้านค่ะ

คุณแก้ว : พูดคะขาด้วย

คุณแก้ว : (สติ๊กเกอร์แก้มป่อง)

ต๊อบ : พูดกับแค่ไม่กี่คนเองน้า

ต๊อบ : เผลอ ๆ คุณแก้วเป็นคนแรกเลยนะครับ 

ผมหลุดหัวเราะชั่วร้ายหน่อย ๆ  แหม ดูเป็นผู้ชายอบอุ่นโคตร ๆ  อารมณ์และสถานการณ์มันพาไปครับ ถ้าไอ้ฟักมานั่งข้าง ๆ มันคงอ้วกจนหมดกระเพาะ เชี้ย มึงก็เคยพูดคะเคอะไม่ใช่เหรอไอ้ฟัก! กูเคยฟังอยู่!

สุดท้ายผมคุยกับคุณแก้วนานมาก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องจิปาถะล้วน ๆ  เธอคงเหนื่อยจากงานด้วยผมจึงไม่อยากวกเข้าเรื่องแบบนั้นมาก อยากให้คุณแก้วมีแต่เรื่องสบายใจเวลาอยู่กับผมมากกว่า

คุณแก้ว : เขาว่าผู้ชายพูดคะขาน่ะ เจ้าชู้

ต๊อบ : แล้วคุณแก้วคิดว่าผมเจ้าชู้ไหมครับ

มีความแพรวพราวออร่าจับ

จู่ ๆ ก็มีสายโทรเข้ามาขณะที่ผมกำลังภูมิอกภูมิใจแถมด้วยการคับ ๆ พอง ๆ ในอก ผมเกือบทำโทรศัพท์ตก มือเผลอกดรับโดยไม่ทันตั้งตัว

คุณแก้ว!

(คุณต๊อบเจ้าชู้เหรอคะ?)

“…”

เสียงจากปลายสายนิ่ง ๆ เรียบ ๆ เป็นจังหวะเนิบนาบ ผมทำปากพะงาบ ๆ  พูดอะไรไม่ออกไปชั่วครู่ แถมต่อจากนั้นก็เหมือนได้ยินอะไรอื้อไปหมด

คุณแก้วโทรมา!

โทรมา!

“อะไรต๊อบ ทำหน้าแปลก ๆ นะเรา” แม่เดินเข้ามาลูบ ๆ คลำ ๆ  ผมเบือนหน้าหนี ร้อนทั้งหัวทั้งคอ

“แม่!”

เผลอเสียงดังด้วยความเขินอย่างไม่รู้ตัวว่าคุณแก้วจะถือสายอยู่ไหม

“หนูคุยโทรศัพท์อยู่!”






ตั้งแต่คราวก่อนที่เดตกับคุณแก้วต่อมาผมเริ่มใช้เวลาอาบน้ำอยู่หนึ่งชั่วโมง เสริมความสะอาดเสริมความมั่นใจ แถมโกนหนวดเกลี้ยงเกลาชนิดที่ว่าเครื่องตัดหญ้ายังต้องอาย ความจริงผมชอบไว้หนวดเครารอบคางนิด ๆ หน่อย ๆ  ไม่งั้นถ้าโกนเกลี้ยงอย่างตอนนี้หน้าจะดูเด็กไง กลัวหน้าเด็กแล้วคนเรียกว่าน้องต๊อบไรงี้ ถุยจริงๆกู

“แม่ครับ ผมไปข้างนอกนะ”

“ไปไหนเอ่ย” แม่หันมาถาม จะให้บอกว่าไงดี ถึงแม่จะใจดีแต่ก็ชอบแซ็วผมกับพ่อ เข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียว เด็กเอ๊าะ ๆ อย่างผมมันหน้าบาง เบื่อ ไม่ชอบ

“ไปข้างนอกกับเพื่อน”

“ฟักเหรอหื้อ?”

ผมพยักหน้ารัว ๆ  ทำเป็นไม่มองไม่สบตา รีบ ๆ หยิบนู่นหยิบนี่แล้วออกจากบ้าน เดี๋ยวอยู่นานแล้วโดนจับโกหกได้ เอาไว้ให้แน่ใจกว่านี้ก่อนค่อยบอกไงครับ ไม่ใช่อะไรหรอก

“ไม่ใช่สาวที่ไหนนะ?”

“โหย แม่”  ผมลากเสียง แปลว่าอย่าเซ้าซี้สิเอ๊ะ

“อะ ๆ  แม่ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย แค่ว่าง ๆ พามาบ้านบ้าง”

“ไม่มีเหอะ ไปนะครับ เดี๋ยวดึก ๆ กลับ”

หูร้อน ๆ 

นี่กู อายุสิบสี่แน่นอน ตอนนี้กำลังวัยมัธยมเลย ช่วงเสียผู้เสียคน

ผมบอกไอ้ฟักไปแล้วว่าช่วงนี้ไม่ว่างยาว ๆ  กำลังติดเมีย โดยไม่รอฟังคำตอบของมันให้เสียเวลา ถือซะว่าเล่าเฉย ๆ  รับรู้หรือไม่ก็ช่างหัวแม่ง เออ กูติดผู้หญิง มีปัญหาอะไร

มีนัดกับคุณแก้วตอนหนึ่งทุ่ม ทานข้าวเฉย ๆ  ไม่มีคงมีค้างเนอะ

ไอ้ต๊อบคงไม่มีบุญขนาดนั้นหรอก!

คุณแก้วบอกให้ผมมารอก่อน เดี๋ยวเธอออกมาเอง ทั้ง ๆ ที่ผมอาสาไปรับที่บ้านแล้ว จำทางได้ด้วยครับ ทุกอย่างเป๊ะ แต่ในเมื่อคุณแก้วยืนยันเช่นนั้นจริง ๆ ต๊อบก็ยอมรับในการตัดสินใจ

“คุณแก้วครับ” ผมโบกมือ กระดิก ๆ เหมือนหมาตัวใหญ่เจอเจ้าของ คุณแก้วเดินเข้ามา ยิ้มเบิกบานใจ ราวกับได้อะไรสักอย่างมาฟื้นฟูร่างกาย รู้สึกกระชุ่มกระชวยดีจริง ๆ

วันนี้คุณแก้วแต่งกายสบาย ๆ หน้าแต่งอ่อน ๆ สีปากก็อ่อน ๆ  น่ารักโคตร เหมือนตุ๊กตาซะไม่มี ริบบิ้นที่ผูกไว้ตรงคอสีชมพู แต่ถ้าเทียบกับผมยังไงคุณแก้วก็แต่งตัวดีกว่าจริง ๆ  ถึงนี่จะดูเป็นการแต่งกายที่สามัญของคุณแก้วแล้วสุด ๆ ก็ตาม

เป็นอันต้องสำรวจชื่นชมทุกที

ผมอมยิ้ม เก็บอาการดีใจที่ได้พบหน้าเกือบไม่อยู่

ส่วนผมนี่คล้ายเดิมกับเดตรอบแรกเลย เปลี่ยนแค่สีเสื้อ จะเอาอะไรมากมายวะ กูไม่ได้เป็นผัวพี่เบิร์ด ไม่ต้องแฟชั่นจ๋าหรอก

ผมมองคุณแก้วแต่กลับยังไม่พูดอะไร คุณแก้วจึงมองผมตอบราวกับมีคำถาม คิ้วสวย ๆ เลิกขึ้นช้า ๆ  ก่อนมองไปรอบ ๆ ตัว “คะ?”

“หายแล้วใช่ไหมครับ” ผมมองไปที่ข้อเท้าคุณแก้วแล้วถามทั้งเป็นห่วงทั้งจะหยอก

“หายแล้วสิคะ” คุณแก้วตอบกลับ ดูเหมือนจะหยอกผมเล่น “คนดูแลดี เตือนให้ทายาเช้าเย็น”

ผมปากแห้ง ๆ  นึกถึงจูบแรกของตัวเองในบ้านคุณแก้ว จากนั้นก็ฟุ้งซ่านทันที เฮ้ย ไม่ได้เว้ย!

“แล้วอยากได้คนไปรับไปส่งด้วยไหมครับ” ผมพยายามจะแกล้งเธอคืน พูดสองแง่สองง่าม จากนั้นก็เปลี่ยนไปเรื่องอื่นทันทีเลย เป็นกลยุทธ์ที่ได้มาจากเพื่อนรักฟักทอง คุณแก้วเหมือนจะกำลังอยู่กับคำถามแรกไม่ทันตอบผมก็เปลี่ยนคำถามใหม่ “วันนี้ทานร้านไหนดีครับ”

“…วันนี้แก้วเลี้ยง คุณต๊อบเลือกเลยค่ะ” เธอกะพริบตา ปรับน้ำเสียงเล็กน้อยแล้วพูดต่อเหมือนไม่มีอะไร แปลว่าที่ผมหยอดไปเมื่อกี้ ส่งผลบ้างเล็กน้อย ฮี่ ๆ

ผมพาคุณแก้วเข้าร้านก๋วยเตี๋ยว ผมดูแล้วคุณแก้วชอบกินอะไรจืด ๆ  เธอแทบไม่ปรุงสักอย่าง สั่งอย่างไรก็อย่างนั้นทีเดียว

พอทานเสร็จ ผมกับคุณแก้วก็ไปเดินดูของเรื่อยเปื่อยกันต่อ คุณแก้วชอบดูเสื้อผ้ามาก เธอยืนเลือกได้เป็นชั่วโมง

“คุณต๊อบไม่เบื่อนะ”

ถามทั้ง ๆ ที่หน้าตาอ้อน ๆ แบบนี้ จะให้ใจร้ายได้ยังไงกันครับ

“ไม่เลยครับ”

เหมือนจะมีความปิ๊ง ๆ รอบตัวผม ดูหล่อ

วันนี้คุณแก้วไม่ได้สวมส้นสูง แต่เธอก็ยังสูง

ไม่เป็นไร ท่องเอาไว้ พ่อเตี้ยกว่าแม่

เราเดินไปต้องลานน้ำพุต่อ มันเป็นเหมือนทางเท้าสวย ๆ  แถมมีไฟประดับระยิบระยับ เปิดตอนกลางคืนแล้วสวยดี ผมกับคุณแก้วนั่งลงตรงเก้าอี้ยาว เราคุยกันเปื่อย ๆ  แต่ไม่ได้อึดอัดอะไรและผมก็มีความสุขจังเลย

“ตอนเด็ก ๆ ผมเคยโดนพี่แกล้งให้ไปยืนตรงที่มีน้ำพุ ที่แบบว่ามันจะออกมาเป็นเวลา คุณแก้วนึกออกใช่ไหมครับ ตัดภาพไปที่ผมยืนเปียกแล้วก็วิ่งไล่เตะพี่ตัวเองแทบตายเลย”

คุณแก้วหัวเราะ ดูเหมือนจะชอบมาก แก้มเธอชมพู ๆ  รอยยิ้มยิ่งทำให้ดวงตาดูเหมือนจะแพรวพราว

“คุณต๊อบตอนเด็ก ๆ ซนมากไหมคะ” คุณแก้วเอียงคอนิด ๆ มองผม ทั้ง ๆ ยังอมยิ้ม

“ไม่นะ ไม่ค่อยครับ ผมค่อนข้างขี้อายมากกว่า” ผมนึกแล้วถามต่อ “แล้วคุณแก้วดื้อไหมครับ?”

ผมหันกลับไปถาม พอแค่เอียงใบหน้าเข้าไปเท่านั้นก็เกือบจะโดนคุณแก้ว แต่กลับเป็นผมเองที่ชะงักอยู่ แต่คุณแก้วกลับกำลังจ้องผมนิ่ง ๆ  โดยรอยยิ้มยังค้างคาบนใบหน้าสวย ๆ  ริมฝีปากเธอเผยอเล็กน้อย แววตาเป็นประกาย

ผมลืมว่าตัวเองต้องหายใจ แถมยังเหมือนถูกคุณแก้วแช่แข็งให้ค้างไว้ ปลายจมูกคุณแก้วเกือบโดนผม ผมหลบสายตาแล้วค่อย ๆ เอาหน้าตัวเองออกมาห่าง ๆ

คุณแก้วยังอยู่ท่าเดิม เธอยิ้ม “แก้วดื้อมากเลยค่ะ”

จู่ ๆ บรรยากาศมันก็เหมือนมีหมอกจาง ๆ มากั้นไว้ระหว่างผมกับคุณแก้ว ในใจเธอมีบางอย่างหรือกำลังนึกถึงเรื่องอื่น เธอดูเหม่อ ใจลอยไปไกล

“คุณต๊อบ” คุณแก้วพูดขึ้น “เราเป็นอะไรกันคะ”

เมื่อโดนคำถามพุ่งตรงโดยไม่มีการเตรียมตัว ดวงตาผมเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ใบหน้ารู้สึกร้อน ๆ ชา ๆ ตั้งแต่คอขึ้นไป “ผมชอบคุณแก้วครับ”

“คุณต๊อบแน่ใจแล้วใช่ไหมคะ” ตอนที่ถาม ผมจับได้ถึงน้ำเสียงที่สั่นของเธอ คุณแก้วดูหวาดกลัวเล็กน้อยแต่ก็คาดหวังปะปนอยู่ ครั้งนี้เองที่เธอหลบตาแต่ก็กลับมามองผมต่อ แววตาเธอราวกับต้องการคำยืนยันที่แท้จริง “แก้วแค่อยากรู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อ”

คุณแก้วดูสับสนอยู่ในที วินาทีนั้นเองที่ผมรู้ว่าคุณแก้วกำลังตื่นเต้นเหมือนกัน เธอเลือกที่จะถามผมตรง ๆ  ไม่อ้อมค้อมและต้องการความชัดเจน

ผมเองก็เป็นอย่างนั้น คล้ายพอโตขึ้นมา เราผ่านเรื่องราวต่างๆมาจนถึงจุดหนึ่ง ผมเองก็ไม่อยากอ้อมไปอ้อมมาให้เสียเวลา หากเจอคนที่เข้ากันได้จริง ๆ ผมก็จะเดินไปข้างหน้าอย่างไม่รีรออีก

ผมดีใจที่เธอถามผม เป็นครั้งแรกที่หัวใจผมค่อยๆเต้นถี่ก่อนจะสงบลงและมั่นคง

“คุณต๊อบแน่ใจจริง ๆ เหรอคะ ทั้ง ๆ ที่แก้ว…”

“แล้วคุณแก้วชอบผมไหมครับ”

เธอชะงัก ก่อนจะคลี่ยิ้มแทนคำตอบ

“ปกติแล้วถ้ามีคนสองคนที่ชอบกัน”

ผมค่อย ๆ เอื้อมไปแตะมือเธอ ประคองมือนุ่ม ๆ นั่นไว้แล้วบีบเบา ๆ  ราวกับนี่คือสิ่งเดียวที่จะทะนุถนอมไว้ให้ดีที่สุด คุณแก้วมองผม ขอบตาเธอเอ่อด้วยน้ำบาง ๆ  เหมือนมีม่านน้ำบดบังอยู่ชั้นหนึ่ง ผมระบายยิ้มอย่างอ่อนโยนโดยที่ชีวิตนี้ไม่เคยทำมาก่อน


“เขาจะเป็นแฟนกันครับคุณแก้ว






TBC


ขอบคุณทุกคอมเม้นเลยน้า ดีใจหลายๆ


1 คอมเม้นต์เท่ากับ 1 กำลังใจ

tag: #ต๊อบแต๊บ


FACEBOOK

TWITTER

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 930 ครั้ง

942 ความคิดเห็น

  1. #937 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 08:02
    ฮืออออออ
    #937
    0
  2. #928 idkpy (@_iamchompoo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 14:20
    ต๊อบสู้ๆนะ 555555
    #928
    0
  3. #919 rubik cube (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 12:09

    หนูต๊อบผู้ใสซื่อ ยังไม่รู้ว่าที่เผชิญหน้าคือ หมาป่าห่มหนังแกะชัดๆ วงวารหนูต๊อบ

    #919
    0
  4. #913 ChaTzar (@ChaTzar) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 20:45
    จำเริ่มแล้ว--ต๊อบ5555
    #913
    0
  5. #907 Weetaime (@Weetaime) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 22:36
    ฮี่ๆ ไม่รู้จะเม้นอะไร แต่มันฮี่ๆ
    #907
    0
  6. #894 Prematt (@Prematt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 01:18
    สนุกๆๆ มากเลย
    #894
    0
  7. #890 NadPipatwong (@NadPipatwong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 21:26
    ติดใจตอนน้องพูดหนูมากอะน่ารักกกก
    #890
    0
  8. #885 Red riding_Hood (@plaifarfar) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:33
    โอ๊ะโอวววว
    #885
    0
  9. #877 BrownEye (@monsicha51241) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:11
    เอาจีงงงงงงงง นี่แอบคิดวาาคุณแก้วเป็นคนเดียวกับฟักรึป่าววว
    #877
    0
  10. #859 Mifuru_2546 (@Mifuru_2546) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 20:12

    สนุกมาก เขินมากด้วย ฮืออออ

    #859
    0
  11. #858 petamon (@petamon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 07:26
    ฮืออออรอนะคะT T
    #858
    0
  12. #857 Pinkk_ (@Ppinkattyp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:16
    รออยู่นะคะ คิดถึงงงง งืออ
    #857
    0
  13. #856 รอไรท์ที่ท่าน้ำ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 05:02

    หายไปปีนึงแล้ว อัพเถอะค่ะ????

    #856
    0
  14. #853 Mingimark369 (@Mingimark369) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 06:43
    ฮือออ อัปเถิดไรท์ ไอรอไม่ไหวแว้วT^T
    #853
    0
  15. #852 Wiaillaksn (@Wiaillaksn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 00:53

    ยังรออยู่นะคะะะะ
    #852
    0
  16. #847 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:59
    โอ๊ยยยย หลงรักคุณแก้วกับต๊อบแต๊บอ่ะ กลัวอย่างเดียวตอนต๊อบรู้ว่าคุณแก้วไม่ใช่ผู้หญิง จะมาม่า ขอสุขนิยมเถอะค่ะ
    #847
    0
  17. #846 The madison jame (@3068) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 23:13

    น่ารักกกด
    #846
    0
  18. #845 0872576159 (@0872576159) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 08:43
    ต๊อบลูกกกกก น้องงงน่ารัก555ระวังโดนงูยักษ์ฉกนะลูกกก#ไรท์ค่ะ โปรดอัพเถอะค่ะ ฮือออยากอ่าน
    #845
    0
  19. #844 snowdraqon (@snowdraqon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 12:12

    มาต่อก่อนนนนน!!!
    #844
    0
  20. #841 wooko (@misssoso) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 22:42
    เสร็จแน่เยย
    #841
    0
  21. #840 soda_zoom (@oumnarukna) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:58
    เหอะๆอิต๊อบ เดะได้โดนงูฉก!!
    #840
    0
  22. #839 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 16:20
    หึหึ แร้วเลาจะคอยดูววว
    #839
    0
  23. #837 Mizza (@wawy111) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 16:13
    น้องต๊อบยังไม่รู้อะไรรร
    #837
    0
  24. #832 Moon-drop (@Moon-drop) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 12:51
    ทั้งๆที่แก้ว... มีงู
    #832
    0
  25. วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 22:20

    คิดถึงงงงงง

    #829
    0