Handsome Mafia :: รักนะครับ บอดี้การ์ดของผม

ตอนที่ 31 : PART II :: Chapter 29 ll เสียงที่ดังลั่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    27 ต.ค. 59




+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



29



KHONPOND TALKS >>>


...หลังจากทางตำรวจได้รับแจ้งว่าจะมีการซื้อขายยาเสพติดอยู่บริเวณตึกที่กำลังก่อนสร้างย่านอโศก ในเวลา 04.50 น. จึงได้นำกำลังออกไปล้อมจับคนร้าย ปรากฏว่าขณะกำลังแสดงตัวเข้าจับกุม คนร้ายได้ชักปืนเข้ามาแล้วทำการยิงใส่เจ้าหน้าที่ก่อน เจ้าหน้าที่จึงยิงสวนกลับไป จนเกิดการประทะกันอย่างรุนแรง โดยมีผู้เสียชีวิต หนึ่งคน และอีกหนึ่งคนได้รับบาดเจ็บสาหัส ตรวจค้นพบกระเป๋าสะพายเก่าๆ ภายในบรรจุยาบ้ากว่า หนึ่งแสนเม็ด…’


ฉันปิดโทรทัศน์หลังจากได้ยินข่าวที่ต้องการ แม้จะหงุดหงิดเล็กๆที่ข่าวดูจะเบาไปสักนิด แต่ถ้ามันจะทำให้ยักษ์เลิกยุ่งกับฉันไปได้สักพัก ฉันกว่ามันก็โอเค เพราะยักษ์เองก็ดูเหมือนจะเงียบหายไปตั้งแต่เมื่อเช้ามืด ฉันคิดว่ามันคงจะหัวหมุนอยู่กับข่าวเมื่อสักครู่นี้นั่นแหละ


แต่ก็ช่างเถอะ มันไม่ใช่เรื่องที่ฉันควรจะสนใจนี่ จริงมั้ย :)


ฉันเดินมากดออดอยู่หน้าห้องสามล้อเหมือนทุกเช้าตามความเคยชิน ซึ่งวันนี้ออกจะแปลกไปสักหน่อย เพราะสิ่งที่สามล้อทำเมื่อวานนี้มันดันติดค้างอยู่ในหัวฉันซะด้วย แต่เมื่อสามล้อไม่ยอมเปิดประตูสักที ฉันจึงลองบิดกลอนประตูแทนพร้อมกับก้าวเท้าเข้าไปอย่างงุนงง เมื่อห้องไม่ได้ถูกล็อกเอาไว้แบบทุกครั้ง


“สามล้อ” ฉันเรียกพลางเดินเข้าไปในห้องอย่างถือวิสาสะหลังจากปิดประตู แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นจานอาหารเช้าที่สามล้อทำเตรียมไว้ให้เหมือนทุกเช้า แต่ที่ไม่เหมือนก็เห็นจะเป็นร่างของคนตัวสูงที่ไม่อยู่ในห้องอย่างที่ควรอยู่


“สามล้อ?” ฉันส่งเสียงเรียกอีกครั้ง พลางเดินไปดูนู่นดูนี่รอบๆห้อง ก่อนจะผลักประตูเข้าไปในห้องนอนอย่างแปลกใจ เตียงที่มีรอยยับจากการนอน แต่กลับโล่งเพราะไม่มีร่างสูงทำให้ฉันก้าวเท้าเดินเข้าไปอย่างระวัง


อย่างกับหลุดมาในหนังสืบสวนสอบสวน ฆาตกรรมอำพรางยังไงไม่รู้


ปึง!


เสียงกระแทกประตูทำเอาฉันสะดุ้งฝ่ามือตะปบเข้าที่ชายกางเกงด้านหลังโดยอัตโนมัติแล้วหันไปมองทางประตูที่ใช้ออกไปทางระเบียง ก่อนจะชะงักเมื่อนึกได้ว่าตัวเองไม่ได้พกปืนมา แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นร่างสูงที่ยืนกอดอกพิงประตูที่จะใช้ออกไปยังระเบียงอยู่


นึกว่าโจรซะอีก


แล้วอะไรคือการที่มันมายืนเปลือยอกใส่บ็อกเซอร์อยู่ในห้องนอนแบบนี้!!!?


“แกไปใส่เสื้อหน่อยดีมั้ย?” ฉันเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ อย่าหวังเลยว่าจะได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดอะไรออกจากปากฉัน ก็แค่ผู้ชายเปลือยอกโชว์ซิกแพค ฉันเห็นเป็นประจำนั่นแหละ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลยสักนิด


เอ่อ นี่ฉันพูดจริงๆนะว่าฉันไม่ได้ตื่นเต้นเลย


ก็แค่กล้ามแขนเป็นมัดๆ แต่ไม่ใหญ่จนน่าเกลียด ไหนจะหน้าอกกับหน้าท้องที่ไม่ต้องแขม่วก็ดูมีกล้ามเนื้อที่ปราศจากไขมันแบบพอดีๆนั่นอีก ซิกแพคบนผิวขาวๆของมันยิ่งทำให้ฉันกลืนน้ำลายลงคอลำบาก แล้วไหนจะ... เอ่อ...ไม่ขออธิบายอะไรที่มันอยู่ต่ำไปกว่าหน้าท้องเขาละกันนะ


เดี๋ยวเลือดกำเดาพุ่ง -.,-


“อือ” เสียงทักทายสั้นๆจากคนที่ดูไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก ทำให้ฉันมองผ่านร่างสูงไปยังด้านหลัง ก่อนจะเห็นว่ามีควันไฟซึ่งเกิดจากการลุกไหม้อะไรบางอย่างอยู่บริเวณระเบียง


“แล้วนั่นแกเผาอะไรน่ะ?” คำถามของฉันทำให้สามล้อเอี้ยวคอหันไปมองด้านหลัง ก่อนจะหันมาตอบฉันด้วยน้ำเสียงไร้อารมณ์


“นั่นเหรอ เอกสารสำคัญน่ะ”


“สำคัญแล้วเผาทิ้งทำไม?” ฉันขมวดคิ้วถามอย่างงุนงง


“มันปล่อยให้ไปถึงมือคนอื่นไม่ได้ ฉันเลยตัดสินใจเผามันทิ้งดีกว่าเก็บเอาไว้น่ะ” สามล้อตอบออกมาก่อนจะเงียบลงไปอีกครั้ง ดวงตาคู่เรียวมองหน้าฉันนิ่งจนฉันรู้สึกแปลกๆ


“แกเป็นอะไรรึเปล่า?”


“ที่แกเข้ามาห้องนอนฉันเนี่ย แกคิดดีแล้วเหรอ?” อีกฝ่ายพูดเสียงนิ่งแล้วเดินเข้ามาหาจนฉันต้องก้าวถอยหลังหลบ ก่อนที่ขาทั้งสองข้างจะชนกับขอบเตียงของสามล้อจนหงายไปด้านหลัง


ถ้าจะไม่ให้เข้าแล้วจะเปิดประตูห้องนอนไว้เพื่อ!?


แต่ถ้าดูดีๆเลยนะ อารมณ์สามล้อมันไม่คงที่อย่างรุนแรงเลย อย่างที่เคยบอกนั่นแหละ เวลาสามล้ออารมณ์ไม่ดีมันจะนิ่งๆ (เหมือนตอนนี้นั่นแหละ) แสดงว่าไอ้แฟ้มดำๆนั่นคงเป็นปัญหาใหญ่เอาเรื่องอยู่ พอคิดได้แบบนั้นปากฉันมันก็ถามออกไปเองโดยอัตโนมัติ


“เออ ว่าแต่แกเหอะมีอะไรให้ฉันช่วยรึเปล่า” ฉันจ้องตาสามล้อที่เคลื่อนตัวมาอยู่เหนือฉันซึ่งหงายหลังไปนอนบนเตียง มือทั้งสองข้างวางอยู่ข้างหูราวกับจะกักไม่ให้ฉันออกไปไหนด้วยความเป็นห่วง


“อยากช่วยฉันเหรอ?” สามล้อเลิกคิ้วขึ้นมองหน้าฉัน ดวงตาของเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาฉัน แล้วกระตุกยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวยาวของสามล้อเกลี่ยจมูกฉันไปมา ก่อนจะบอกคำที่พาให้หน้าทั้งหน้าฉันร้อนผ่าว


“ไม่ต้องช่วยหรอกฉันช่วยตัวเองได้”


เดี๋ยวนะ!? ไอ้คำพูดสองแง่สามง่ามกับสายตาวิบวับนั่นคืออะไร๊!


>>>  30 %  <<<



“หน้าแดงทำไม คิดลึกอะไรอยู่เหรอ” คำถามพร้อมรอยยิ้มมุมปากของคนที่อยู่เหนือร่าง ทำให้ฉันได้สติ แล้วยื่นมือออกไปผลักอกหนาให้ออกห่าง


“คิดลึกอะไร ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย!” ฉันแยกเขี้ยวใส่สามล้ออย่างรวดเร็วจนหางเสียงเผลอสูงขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ


“ไม่ได้คิดจริงเหรอ” ใบหน้าขาวใสแถมยังโคตรหล่อเมื่อมีแต่ฉันอยู่ในดวงตา ยื่นเข้ามาใกล้ ลมหายใจร้อนๆที่เป่าลมข้างแก้มกับใบหูยิ่งทำให้ฉันเกร็ง แต่คงไม่เท่ากับประโยคต่อมาที่ฉันได้ยิน


“แกไม่คิด...แต่ฉันคิด”


“ไอ้สามล้อ!!!” ฉันถลึงตามองหน้าคนกวนประสาท รับรู้ได้เลยว่าใบหน้าต้องแดงเถือกอย่างน่าตลกแน่ๆ เพราะยิ่งเขาย้ำเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งคิดลึกมากเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นสิ่งที่สามล้อต้องการ เพราะเขาพุ่งเข้ามาปิดปากฉันด้วยปากเขาอย่างรวดเร็ว!!


ฉันพยายามปิดปากแน่นเพื่อไม่ให้โดนเอาเปรียบ สามล้อบดเม้มลงมาที่ริมฝาปากหนักๆจนฉันได้แต่ร้องประท้วงอู้อี้จนฟังไม่ได้ศัพท์ มือสองข้างก็พยายามทุบอกสามล้อให้ออกห่าง แต่เหมือนมันจะทำได้แต่เพียงทุบเบาๆ เมื่อร่างกายดื้อด้านมันไม่ฟังสมองฉันเลยสักนิด แถมยังตอบรับสัมผัสพวกนั้นอีก


“ทุบเลยเหรอ” สามล้อขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่ชอบใจ มือหนากดข้อมือฉันไว้กับเตียง ก่อนจะขมฟันคมลงบนริมฝีปากล่างแรงๆจนฉันเผลออ้าปากด้วยความเจ็บแล้วลิ้นร้อนก็กวาดเข้ามาในโพรงปากราวกับกำลังสำรวจและกลืนกินอย่างรวดเร็ว จนฉันต้องพยายามหดลิ้นหลบลิ้นของคนตรงหน้า แล้วร้องประท้วงอีกครั้งแม้มันจะฟังเป็นเสียงอื้อๆอยู่ในลำคอก็ตาม


“ทำตัวไม่ดีต้องโดนลงโทษ แล้วถ้าวันหลังยังเข้าห้องคนอื่นโดยพลการ จะโดนมากกว่านี้อีก จำเอาไว้” สามล้อยิ้มกว้างหลังจากผละออกไป จนฉันได้แต่ยกหลังมือขึ้นปิดปากตัวเอง ริมฝีปากเม้มปากแน่น เสียงหัวใจจะเต้นกระหน่ำจนเหมือนมีใครมารัวกลองอยู่ในอก ก่อนจะมองหน้าสามล้ออย่างเคืองๆ


“แกเอาเปรียบฉันอีกแล้วนะ!


“แล้วแกอยากเอาเปรียบฉันบ้างไหมล่ะ?” คำถามทันควันของคนที่ทำตาวิบวับ ทำให้ฉันเขม่นมองคนถามก่อนจะพยักหน้าหงึกหงัก


อยากท้านักใช่มั้ย เดี๋ยวแม่จัดให้!


งานนี้ต้องมีคนอาย สาบานได้เลย!


“อยาก...แกมานี่เลย” ฉันกวักมือให้สามล้อนั่งลงบนเตียง โดยที่อีกฝ่ายก็ทิ้งตัวลงนั่งอย่างว่าง่ายก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนหน้าขาของเขาพร้อมยื่นมือออกไปคล้องคอสามล้อเอาไว้ จนร่างสูงขมวดคิ้วว่าฉันจะมาไม้ไหน เอียงหัวลงไปซบบนไหล่กว้างก่อนจะผุดรอยยิ้มออกมา


“ไอ้ค้อน!” สามล้อสบถออกมา เมื่อฉันฝังหน้าตัวเองลงไปที่คอของเขาแล้วดูดเม้มแรงๆ ก่อนฉันจะรีบถอยหลบฉากออกมาเพื่อมองผลงานตัวเอง รอยแดงที่ข้างคอของสามล้อดูชัดเจนเมื่อฉันดูดย้ำๆจนมันแดงจัด แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นอีกฝ่ายนั่งหน้าแดงก่ำจนเป็นลูกตำลึงสุก เพียงเท่านั้นรอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนริมฝีปากฉันทันที


โอ้! การเห็นคนที่เรารักเขินมันสนุกอย่างนี้นี่เองสินะ


“แล้วอย่าใส่เสื้อคอเต่าหรือเสื้อมีปกนะ...คะที่รัก” ฉันยิ้มออกมาพร้อมพูดจาให้มันดูกวนตีนมากยิ่งขึ้น ก่อนจะเดินหันหลังลั้นลาออกจากห้อง โดยไม่ลืมที่จะพูดจากวนใส่คนที่นั่งนิ่งไปอีกครั้ง แล้วงับประตูปิดลงอย่างอารมณ์ดี


“ไปกินข้าวก่อนนะ รีบๆแต่งตัวเข้านะสามล้อ อิ้อิ้” 


>>>  60 %  <<<



“ค้อนเร็ว!” เสียงเร่งของสามล้อที่ดังออกมาจากทางหน้าห้องเพื่อลากฉันไปกินข้าวเที่ยงตอนสิบเอ็ดโมงเหมือนทุกวัน ทำให้ฉันที่กำลังส่งข้อความหาน็อตต้องรีบเก็บโทรศัพท์มือถือ แล้วก้าวเท้ายาวๆตามออกไปอย่างอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก


ใครจะไปรู้ว่าไอ้ที่ฉันทำเมื่อเช้ามันคือความผิดพลาดล่ะ!


ฉันคิดว่าสามล้อต้องอายแล้วหาวิธีกลบเกลื่อนรอยที่คอแน่ ซึ่งมันคงเป็นเรื่องน่าสนุกสำหรับฉัน แต่มันกลับกลายเป็นว่าสามล้อเล่นใส่เสื้อยืดคอกว้าง ทับด้วยสูทมาทำงานแบบเปิดเผยรอยแดงนั่นสุดๆ แถมพอมีใครถามเจ้าตัวก็หัวเราะหึๆแล้วมองมาทางฉันทุกครั้ง จนคนทั้งโรงแรมเอาแต่มองฉันแปลกๆกันหมด


บ้าที่สุด! สุดท้ายคนที่อายก็เป็นฉันอยู่ดี T___T


“เร็วดิวะ...” สามล้อที่กำลังเร่งฉันชะงักกึกทันที ร่างสูงหยุดก้าวเท้าทันควันจนฉันที่ก้าวยาวๆมาหน้าประตูเกือบชน และยังไม่ทันที่ฉันจะได้ถามอะไร เสียงทักทายของผู้มาใหม่ก็ดังแทรกขึ้นมา


“เหมือนที่คุณคนนั้นบอกเมื่อวานเลย ว่าถ้ามาตอนนี้ต้องเจอคุณค้อน” เสียงอุทานของไอซ์ทำให้ฉันที่กำลังสงบอารมณ์ตัวเองเลิกคิ้วขึ้นนิดหน่อย ก่อนเจ้าของเสียงจะถลามากอดแขนฉันไว้แล้วร้องบอกด้วยน้ำเสียงออดอ้อน


“ไหนๆวันนี้ก็เจอคุณค้อนพอดีหลังจากไอซ์มากี่ทีก็ไม่เจอ งั้นไอซ์จะมาทวงสัญญาล่ะ ไปทานข้าวกันนะคะ”


“จริงๆ เราก็อยู่ทุกวันนะ” ฉันบอกกลับไปอย่างงุนงง พลางหันไปมองหน้าสามล้อที่กำลังขยับสูทตัวเองราวกับร้อนนักร้อนหนาด้วยท่าทางไม่รู้ไม่ชี้ 


“แต่ไอซ์มาหาที่นี่ทุกวันแล้วคุณติ๊กบอกว่าคุณค้อนไม่อยู่นี่คะ!” เสียงฟ้องของคนที่เกาะแขนฉันอยู่ทำให้ฉันขมวดคิ้วแล้วเลื่อนสายตาจากสามล้อไปมองเลขาฯของเขาแทน และพอเห็นสีหน้าลำบากใจของอีกฝ่ายฉันก็พอจะเดาออก


“แล้วไอซ์มาหาเราตอนกี่โมงเหรอ?”


“ก็ประมาณเที่ยงๆนั่นแหละค่ะ”


“งั้นก็คงไม่เจอเราแบบที่คุณติ๊กบอกแหละ เพราะสามล้อมันลากเราออกไปกินข้างนอกประจำน่ะ” ฉันยิ้มบางๆแล้วแถสดเท่าที่สมองจะคิดได้


“ถ้าอย่างงั้นไอซ์ขอเบอร์คุณค้อนไว้หน่อยก็แล้วกันนะ คราวหลังไอซ์จะได้ไม่ต้องมาเก้อ” ไอซ์หันมาถามด้วยสีหน้าซึมจัด จนฉันได้แต่ยิ้มแห้งๆแล้วบอกเสียงอ่อย


“แต่เราไม่ค่อยรับโทรศัพท์นะ”


“ก็ไม่เห็นเป็นไร หรือว่าคุณค้อนไม่อยากให้เบอร์ไอซ์เหรอคะ?” ไอซ์ช้อนตามองฉัน ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำใสๆจนฉันทำอะไรไม่ถูก


“มันก็...โอเคๆ เอาไปเลย 091-xxx-xxxx” ฉันรีบบอกอย่างรวดเร็วเมื่ออีกฝ่ายตั้งท่าจะร้องไห้เข้าจริงๆ


“ค้อนปอนด์...”


อื้อหือ...รังสีอำมหิตก็มา ไม่ได้แค่เสียงพิฆาตอย่างเดียวซะด้วย ฉันฉีกยิ้มอย่างแห้งแล้งแล้วค่อยๆแกะมือของไอซ์ออกอย่างแผ่วเบา


ทำไมต้องโกรธด้วย ฉันทำอะไรผิด!!???


“อะไรเหรอ...”


“ฉันว่าเรามีธุระที่ต้องคุยกันนะ”

 


SAM TALKS >>>


               ผมลากค้อนกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง ห้องหลังจากได้ยินบทสนทนาหน้าห้องนั่น ทั้งๆที่ผมอุตส่าห์ไม่ยุ่งแล้วนะ ผมไม่อยากให้ใครเห็นว่าผมกำลังหึงไอ้ค้อนกับผู้หญิง แต่มันก็ไม่ได้สำนึกเลย!


ไอซ์ก็อีกคนเห็นรอยที่คอผมแล้วทำเมินนี่คืออะไรวะ!


“แกโกรธอะไรวะสามล้อ” เสียงถามอย่างกล้าๆกลัวๆของคนที่กำลังยืนหน้าจ๋อยยิ่งทำให้ผมขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ


นี่ไม่รู้ตัวหรือแกล้งไม่รู้!!?


“เมื่อไหร่จะเลิกม่อสาวสักที” ผมถามออกไปเสียงเรียบ


“แกถามฉันเหรอ?” อีกฝ่ายชี้หน้าตัวเองเหรอหรา จนผมหันไปมองอย่างไม่พอใจแล้วสาวเท้าเดินเข้าไปใกล้


“แล้วในห้องนี้มีใครให้ฉันถามนอกจากแก” ผมถามเสียงเข้มแล้วเดินต้อนค้อนไปจนอีกฝ่ายหลังชนกำแพง ดวงตาคู่สวยของอีกฝ่ายฉายแววงุนงงอย่างเห็นได้ชัด


“แล้วฉันไปม่อสาวตั้งแต่เมื่อไหร่?”


โห แม่ง! แจกเบอร์ขนาดนั้นแล้วไม่แถมที่อยู่บ้านให้ไปด้วยเลยล่ะ!


>>>  100 %  <<<


“ไม่รู้แหละ! แกเป็นของฉัน อย่าไปทำหน้าหล่อม่อสาวอีก ฉันอุตส่าห์กันไอซ์ออกจากแกแทบตาย แล้วแกก็ไปทอดสะพานให้อีกฝ่ายหน้าตาเฉยเนี่ยนะ?”


“อะไรของแกวะ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย แกเองก็ยืนมองอยู่ไม่ใช่เหรอไง!?”


“ก็เลยม่อแม่งต่อหน้าต่อตาฉันเลยงั้นดิ!?" ผมสวนกลับไปอย่างหงุดหงิด แม้จะรู้ว่าตัวเองกำลังทำตัวงี่เง่า แต่ผมก็หยุดตัวเองไม่ได้ ค้อนมันใจดีกับผู้หญิงมากเกินไป พอมีอะไรเข้าหน่อยก็ดีก็เออออตามเขาไปซะหมด วันนี้ให้เบอร์ วันหน้าก็คงพาผู้หญิงเข้าห้องอย่างที่ผมกลัวเพราะสงสารไม่เข้าเรื่องนั่นแหละ!


"เฮ้ย! มากไปมั้งแก ฉันไม่ได้ม่อ แกก็อย่าคิดมากดิวะ"


"ถ้าไม่อยากให้คิดมาก ก็อย่าทำให้คิด แกอย่าให้ฉันสาธยายนะว่าแกใจอ่อนกับผู้หญิงจนเป็นเรื่องมากี่รอบแล้ว” ผมย้อนกลับจนค้อนปอนด์หน้าเสีย


“ตะ...แต่รอบนี้มันไม่มีอะไรเลยนะ”


“แล้วไง? บอกว่าไม่มีอะไรแล้วจะไปยุ่งกับใครก็ได้ใช่เปล่าวะ! จำไว้เลยนะ ตั้งแต่นี้ต่อไปอย่าเข้าใกล้ผู้ชายหรือผู้หญิงที่ไหนทั้งนั้น ฉันไม่ชอบ!” ผมเสียงดังใส่ค้อนที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ก่อนจะหันมามองหน้าผมด้วยสีหน้าหงุดหงิด


“มีเหตุผลหน่อยดิวะสามล้อ ฉันก็มีสังคมนะโว้ยไม่ใช่อยู่ในป่า ถ้าฉันจะทำอะไรจะคุยกับใครไม่ได้เลยมันก็ไม่ใช่นะ ละที่แกห้ามฉันแบบนี้นี่แกมีสิทธิ์อะไรวะ!?”


“มีสิทธิ์อะไรงั้นเหรอ? ฉันที่เป็นแฟนแกไม่มีสิทธิ์หึง ไม่มีสิทธิ์หวง ไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเองเลยงั้นดิ! ถ้าวันหลังฉันไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นมั่งแล้วแกจะโอเคมั้ย ฮะ!!!” ผมที่กำลังโวยวายถึงขั้นขมวดคิ้วออกมาเมื่อเห็นสีหน้าแตกตื่นของอีกฝ่าย แล้วความหงุดหงิดที่มีก็ทวีคูณขึ้นทันทีเมื่อได้ยินคำถามถัดมา


“แฟนฉัน!? ตอนไหน?”


“ที่ฉันบอกว่ารักแกซ้ำๆ นี่แม่งไม่ได้เข้าหัวแกเลยใช่ป่ะวะ??” ผมหันไปถามค้อนเสียงเย็น


“ก็แกไม่ได้บอกว่าเป็นแฟนกันนี่!!!” ค้อนร้องเสียงหลง จนผมชะงัก


“เออ งั้นก็รู้เอาไว้ ว่าตอนนี้เป็นแล้ว รอยที่คอฉันแกก็เป็นคนทำ ประกาศความเป็นเจ้าของฉันขนาดนี้ แล้วยังจะกล้าไปไปม่อไปใจดีกับคนอื่นอีกเหรอ! คิดมั่งดิว่าฉันจะรู้สึกยังไง วันหลังอย่าไปยุ่งกับคนอื่นอีก ฉันไม่ชอบ! เข้าใจรึเปล่า!?” ผมย้อนกลับไปเสียงเรียบ 


และทันทีที่ผมเอื้อมมือจะไปจับตัวค้อน ดวงตาคู่สวยของอีกฝ่ายเบิกกว้าง ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบวิ่งหนีออกจากห้องจนผมดึงไว้ไม่ทัน ซึ่งพอผมเดินตามออกมา เลขาฯหน้าห้องกลับบอกผมว่าค้อนพาไอซ์ออกไปกินข้าวแล้ว


มันจะทำให้ผมหงุดหงิดไปถึงไหน ผมถามจริง!


.

.

.

 

“เมื่อกี้คุณค้อนวิ่งหนีอะไรออกจากห้องสามเหรอคะ?” เสียงใสๆที่ดังขึ้นทันทีที่ลิฟท์เปิดออก ก่อนที่ร่างเล็กของไอซ์จะหันไปมองหน้าแฟนผมอย่างเป็นห่วง 


“เอ่อ...คือ เรา...”


“ค้อนกลับมาคุยให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้นะ!!” ผมเรียกเสียงเข้มๆจากทางด้านหลังทันทีที่เดินตามมาเห็นหลังมันจนแทบจะแตะไหล่ค้อนได้ ทำเอาอีกฝ่ายสะดุ้งเฮือก ก่อนจะรีบดึงไอซ์แล้ววิ่งหนีออกจากโรงแรม จนผมต้องรีบตามออกไปโดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองกำลังกระโจนเข้าไปในกับดักของใครบางคนเข้าอย่างจัง


ปัง!


>>>  125 %  <<<


เสียงที่ดังสนั่นนั่นตามมาด้วย การสะบัดแขนซ้ายไปทางด้านหลังอย่างรุนแรงทันทีที่ผมขยับตัวออกมาหน้าโรงแรม พร้อมๆกับที่เสียงกรีดร้องจากรอบข้างดังขึ้นมาอย่างชุลมุน สมองมึนงงอย่าตั้งรับไม่ทันว่าเกิดอะไรขึ้นจนได้แต่ยืนนิ่งๆเพื่อเรียบเรียงความคิดในสมอง สายตามองเห็นไอซ์ทรุดลงนั่งปิดหูกับพื้น โดยมีค้อนที่พอแกะมือไอซ์ได้ก็วิ่งตรงมาหาผม  ดวงตาของค้อนปอนด์ฉายแววแตกตื่นจนผมที่ยืนอยู่ห่างออกไปยังรับรู้ได้ ก่อนมือบางจะวิ่งมาดึงผมให้หลบไปอีกทางแบบไม่กลัวอันตราย เสียงกระสุนที่ดังอยู่ตรงหน้าไม่ได้ทำให้ค้อนมีท่าทางตื่นกลัวแม้แต่นิด 


แล้วเพื่อนรักผมดึงปืนออกมาจากด้านหลังกางเกงตัวเอง พลางกดหัวผมลงแบบไม่บอกกล่าว


ปัง! เพล้งปัง! ปัง!!


เมื่ออีกฝ่ายยิงมาอีกครั้ง ค้อนก็หันไปยิงสวนกลับอย่างรวดเร็ว ความแม่นยำนั่นทำให้เสียงเงียบหายไปทั้งๆที่มันยิงออกไปแค่นัดเดียว ทุกอย่างในความรู้สึกผมเหมือนมันกำลังถูกดึงเข้าความเงียบสงัด ทั้งๆที่ภายนอกกำลังชุลมุน ดวงตาของผมก็จ้องมองปืนในมือค้อนนิ่ง และพอค้อนเห็นว่าผมมองมันอยู่ เธอก็รีบเก็บปืนไปไว้ด้านหลังกางเกงที่เดิม 


“สาม” เสียงใสที่เอ่ยเรียกจากด้านหลังค้อนทำให้ผมหันไปมอง ท่าทางตื่นกลัวของไอซ์ ดูตรงข้ามกับค้อนอย่างสิ้นเชิง ไอซ์ยืนตัวสั่นมองผมสลับกับค้อน ดวงตาคู่โตเบิกกว้างอย่างตกใจ และถึงจะรู้ว่าไอซ์เป็นทำให้ผมต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ แต่ผมก็ไม่ได้โกรธเธอหรอกนะ เพราะเรื่องนี้เธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยหรอก 


ไอซ์เป็นแค่หมากที่โดนหลอกใช้มาก็เท่านั้น


“พัฒน์ เดี๋ยวนายเตรียมชุดทำแผลให้ฉันด้วยนะ” คำสั่งรัวเร็วจากปากค้อนปอนด์ที่พูดลงโทรศัพท์ขณะที่ดวงตาคู่สวยจับจ้องอยู่ที่แขนผมซึ่งมีเลือดไหลออกมาโดยไม่สนใจอะไรอื่น ก่อนอีกฝ่ายจะก้มมองแผลใกล้ๆแล้วถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก


“แค่ถากๆ เดี๋ยวทำแผลเฉยๆก็พอ ส่วนไอซ์ อย่าหาว่าเราไล่เลยนะ แต่เราว่าไอซ์กลับไปก่อนดีกว่า ตอนนี้ที่นี่ไม่ปลอดภัยเท่าไหร่ ถ้าเป็นไปได้ช่วยอย่าบอกเรื่องนี้กับใครด้วยนะ รับปากเราได้ไหม?” ค้อนหันไปมองหน้าไอซ์ที่พยักหน้ารับอย่างลนลานเพราะเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้นตรงหน้า ก่อนจะพยุงให้ผมลุกขึ้นยืน


“เดี๋ยวค้อน?” ผมดึงข้อมือค่อนข้างบางของเพื่อนไว้ ก่อนจะมองหน้าค้อนปอนด์อย่างจริงจัง


“อะไรของแก ถ้าเรื่องแผลบอกเลยว่าแค่นี้ฉันทำแผลได้ ขอบใจพัฒน์” ค้อนหันมาบอกอย่างรวดเร็ว ก่อนร่างสูงโปร่งของเพื่อนผมจะหันไปรับกล่องอะไรสักอย่างจากชายชุดดำที่ผมคุ้นๆหน้า แล้วโบกมือไล่ให้ชายคนนั้นเดินจากไป


“แกพกปืนตั้งแต่เมื่อไหร่?”


“เฮ้ย ฉันเป็นบอดี้การ์ดแกนะ พกปืนมันก็เรื่องปกติเปล่าวะ” ค้อนยิ้มแล้วพูดเหมือนคุยเรื่องสภาพดินฟ้าอากาศหลังจากชะงักไปกับคำถามผมอยู่พักใหญ่ๆ


“แกเคยบอกฉันว่าแกไม่ชอบอะไรพวกนี้ไม่ใช่เหรอ?” ผมย้ำเสียงเข้ม จนค้อนยืนนิ่งไป


“ไม่ชอบก็ไม่ได้หมายความใช้ไม่เป็นนี่หว่า เลิกถามแล้วนั่งเฉยๆให้ฉันทำแผลดีกว่ามั้งแกน่ะถอดเสื้อออกด้วย” ค้อนกดผมให้นั่งลงบนโซฟา แล้วให้ผมใช้เสื้อตัวเองห้ามเลือด ก่อนมันจะเปิดกล่องยา แล้วหยิบของในกล่องออกมาทำแผลให้ผมอย่างชำนาญและเบามือจนผมแทบจะไม่รู้สึกเจ็บ


ไม่ก็อาจจะเพราะความรู้สึกผมกำลังด้านชาไปแล้วน่ะ


“ฉันว่าแกกินยาดักไว้มั้ย จะได้ไม่ปวดมาก แล้วก็เรื่องแผลของแกน่ะ เดี๋ยวฉันคอยดูให้ก็แล้วกันนะ อ้อ ระวังอย่าให้แผลโดนน้ำด้วยนะ” ค้อนหันมาบอกผมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบผ้าขาวสะอาดเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ แล้วกลับมาจัดการเช็ดคราบเลือดบนตัวผมออกจนหมด ผมมองคนที่กำลังทำทุกอย่างด้วยความคล่องแคล่วแล้วก็รู้สึกเจ็บลึกๆในใจ ความคิดที่วิ่งวนอยู่ในหัวทำให้ผมหันไปมองคนที่กำลังเช็ดตัวให้ผมอย่างแผ่วเบา พร้อมกับเผลอผุดรอยยิ้มเย้ยหยันตัวเองออกมาโดยที่ค้อนไม่ทันสังเกตเห็น


ผมชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วสิ ว่าสำหรับค้อนแล้วผมสำคัญจริงๆรึเปล่า?!


>>>  150 %  <<<


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


สามล้อ แกคิดอะไรอยู่ T___T

ฝีมือใคร ใครบังอาจมาหลอกใช้ไอซ์ แล้วยิงสามแบบนี้ ฮะ!


//เผื่อใครลืมมม เฮนโหลวววว เราอยู่ในโมเม้นต์ที่มีตัวเอกเป็นมาเฟียนะคะ 555



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


จุดพีคของเรื่องนี้มาถึงแล้ว ต่อไปจะเข้าบทหนัก(แล้วรึเปล่า?) 555555555 อย่าปล่อยเรื่องเงียบนะ เม้นด้วยก็ได้น้า 5555555555


เป็นไงล่ะค้อน ไปฝังรอยใส่คอเขา เขาเลยโชว์ซะหราเลย 5555 สามล้อว่าแต่แกนี่ขี้หึงจังวะ 55555

// กลับมาแล้วนะคะ >___<


หืมมมมมม ถึงขั้นทำคิสมาร์คกันเลยทีเดียว แล้วสามล้อจะทำยังไงล่ะนี่ 5555

//นี่อยากมาอัพมาก แต่ติดอะไรหลายๆอย่างทำให้มาช้า แต่สัญญาว่าจะ(พยายาม)มาบ่อยๆนะคะ 

หมดวันอาทิตย์นี้ไรท์ก็คงกลับมาอัพได้ปกติแล้ว (ดีใจม้ายยยยย ไรท์ดีใจมาก 555) 555555555 

ส่วนข้อสงสัยสามล้อหมกเม็ดอะไรรึเปล่า ไรท์บอกเลยว่า ...ไม่บอกค่ะ 555 

(โดนรี้ดพุ่งมาตบแล้วกระทืบซ้ำรัวๆ)

(ไรท์ :: อั่กแม่นาง (เหยียดมือออกไป) ช่วยข้าด้วย อะเหื้อ!)



 ช่วงนี้มาช้าจริงตอนแรกตั้งใจจะหายไปสองอาทิตย์เลย แต่สุดท้ายก็อดไม่ไหวแวะมาอัพอยู่ดี (คิดถึงรี้ดเดอร์จัดอะ 5555)

ค้อนนี่สายมโนจริมๆ 55555555555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

488 ความคิดเห็น

  1. #342 PiekpoonQtie (@PiekpoonQtie) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 23:13
    จะมีดราม่าละหรออ #โอ่ยย อีสาม คิดอะไรแปลกจริง
    #342
    0
  2. #339 Primo tm. (@vrzomolkk) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 07:28
    สามล้อ ค้อนห่วงแกขนาดนั้น ทำไมแกคิดแบบนี้
    #339
    0
  3. #335 ใจกลางดับสูญ (@0852611939) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 07:11
    าามเป้นอะรัยทำไมคิดงั้น?
    #335
    0
  4. #334 AonnySlaggers (@AonnySlaggers) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 00:15
    สามล้ออออ ค้อนออกจะเป็นห่วงแกขนาดนี้ แกคิดอะไรรรร
    #334
    0
  5. #333 Jaow-Ying (@YingLita) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 21:51
    สามคิดอะไรอยู่เนี๊ยค้อนห่วงออกนอกหน้ามาาก ไม่ม่าเนาะ
    #333
    0
  6. #332 fchaty (@fchaty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 21:35
    ยังไงทำไมสามคิดงั้น
    #332
    0
  7. #331 Rebellion-naN (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 21:18
    สามค้อนมันทำถึงขนาดนี้แล้ว แกคิดได้ไงว่าไม่สำคัญว่ะคะ //ไรท์สู้ๆ เป็นกำลังใจให้
    #331
    0
  8. #330 Jaow-Ying (@YingLita) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 21:25
    โอ๊ยหึงแม่มทุกเพศ
    #330
    0
  9. #329 ใจกลางดับสูญ (@0852611939) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 20:52
    โอ้ยกุยากมีแฟนแบบอีสาม
    #329
    0
  10. #328 fchaty (@fchaty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 20:39
    สามโดนยิงหร่อออ ????????
    #328
    0
  11. วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 06:51
    แหมๆ พี่สามจอมขี้หึงขี้หวงแถมหื่นด้วย5555
    #มนุษย์เงา
    #327
    0
  12. #326 fchaty (@fchaty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 00:27
    ไอซ์มาได้ไง รออจ้าาาา
    #326
    0
  13. #324 Rebellion-naN (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 08:34
    #รอนะไรท์ สู้ๆ &#12299;&#12299;&#12299;&#12299;&#12299;ค้อนเด่วนี้มีตีตรานะ อิอิ ฟินๆ ลุ้นอิสามจะเอาคืนยังไง ไรท์ยังไม่มาต่อ ขอมโนก่อนนะ คิคิ&#12298;&#12298;&#12298;&#12298;&#12298;
    #324
    0
  14. #322 fchaty (@fchaty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2559 / 01:57
    หืออออออเขิน รอๆๆ
    #322
    0
  15. #321 pimsuritmahl (@pimsuritmahl) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 23:26
    รีบๆมาอัพอีกน๊า รอรอ
    #321
    0
  16. วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 05:44
    อิพี่สาม แอบอะไรไว้ค่ะ! ตอบค่ะ!  พี่ค้อนนี้ก็สายมโนจริงเลย~
    มาช้าได้นะค่ะ. แต่อย่าช้ามากหุหุหุหุ
    #มนุษย์เงา
    #320
    0
  17. #319 Rebellion-naN (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 00:03
    อ่านไปอ่านมา อีสามแก๊แอบหมกอะไรไว้รึป่วววววว
    #319
    0
  18. #318 @ลีลาว (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 21:03
    สามต้องมีอะไรหมกเม็ดแน่เลย จริงๆ ทำตัวแบบเนี้ยแหละแต่เบื่องหลังนี้น่ากลัวชิบ ไม่อยากไว้ใจสามเท่าไรเลยตอนนี้แล้วยังบอกว่าเอกสารสำคัญนั้นไม่สามารถนำไปให้คนอื่นรู้ได้อีกเลยต้องเผา มันต้องมีอะไรหมกเม็ดแหละสามมมมมมมมมม หืมๆความมโนของชั้นไปไกลจริงๆ



    ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านมาต่อเร็วๆนร้าาา
    #318
    0
  19. #316 fchaty (@fchaty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 19:58
    กรี๊ดดดดดดค้อนจะโดนกดไหม
    #316
    0
  20. #314 P_Kulworapisit (@P_Kulworapisit) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:26
    เจิมมมมม
    #314
    0
  21. #313 fchaty (@fchaty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 11:22
    เจิมมมๆๆ
    #313
    0
  22. #312 Patcha_Kingy (@Patcha_Kingy) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 13:51
    มาเร็วๆน้าาาา
    #312
    0
  23. วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 09:56
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #มนุษย์เงา
    #311
    0
  24. #310 fchaty (@fchaty) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 00:48
    เจิมมมมมม รอน้าไรท์
    #310
    0