Handsome Mafia :: รักนะครับ บอดี้การ์ดของผม

ตอนที่ 3 : PART I :: Chapter 02 ll หล่อรักคุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 ต.ค. 59




2


ฉันยืนส่องกระจกมองสภาพตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะยักคิ้วให้ตัวเองอีกสองที แล้วคว้ากุญแจรถมอเตอร์ไซค์ลูกรักเดินออกนอกห้องนอนอย่างรวดเร็ว หลังจากไล่สามล้อออกจากห้องอยู่นานเพื่อแต่งตัวไปหาคนเลี้ยงเหล้า


แหม่...ของฟรีในช่วงถังแตก ถ้าพลาดไปเสียดายแย่ !


“แกจะไปไหนวะค้อน?” เสียงคำถามจากเพื่อนที่มานั่งสิงอยู่ที่ห้องนั่งเล่นในคอนโดฉันและไม่ยอมกลับห้องตัวเองสักทีดังขึ้นทันทีที่ฉันก้าวเท้าออกจากห้องในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนกับกางเกงยีนส์สีดำขายาวตัวโปรด


“สังสรรค์ดิ ฉันมันคนมีเพื่อน ไม่เหมือนแกหรอก เพื่อนไม่มี”


“กินเหล้าเหรอ??” น้ำเสียงตกใจกับสีหน้าที่เหมือนพ่อดุลูกสาวหนีเที่ยวนั่น ทำให้ฉันต้องกลอกตาใส่


“เออ ถามไม?”


“แกกล้าไปเที่ยวโดยไม่มีฉันได้ไงวะ? รอแปบ ฉันจะไปด้วย” สามล้อรีบลุกขึ้นยืนทันที


“จะเลี้ยงฉันรึไงไปด้วยน่ะ?” ฉันย้อนถามกลับไปอย่างหมั่นไส้แต่สามล้อก็ถามกลับมาทันควัน


“เลี้ยงแกน่ะนะ?”


“เออ เลี้ยงป่ะ ถ้าเลี้ยงก็ไปเร็ว” ฉันหันไปเร่งเพื่อนที่กำลังทำตาเป็นประกายอย่างหมั่นไส้ คนยิ่งกำลังรีบๆอยู่ด้วย กว่าจะไปถึงคลับเซท ฉันเลทแหง!


“ไปไหน?”


“ก็บอกว่าไปสังสรรค์ๆ”


“อ้าว เห็นบอกให้เลี้ยงให้เลี้ยง ก็นึกว่าให้ไปสู่ขอ” คำย้อนกลับมานั่น ทำให้ฉันหันไปเหวี่ยงสามล้อด้วยสายตาอีกครั้งอย่างเอือมระอา เพราะตั้งแต่มันตื่นมาก็เอาแต่ปล่อยมุขใส้ฉันไม่หยุด จนเพื่อนตัวดีถึงกับรีบวิ่งกลับห้อง


ถึงจะพยายามชิน แต่โดนคนที่ชอบมาล้อเล่นแบบนี้ใส่บ่อยๆ มันก็หวั่นไหวนะเฮ้ย!


“ฉันว่าแกอย่าเข้ามาดีกว่า ขอเปลี่ยนชุดแปบเดียว” สามล้อหันมาเบรกฉันที่กำลังจะเดินตามมันเข้าห้องจนฉันขมวดคิ้ว ก่อนจะหรี่ตามองคนที่กำลังยิ้มแหยๆให้ฉัน


ในห้องมันมีอะไรเหรอ?


“ฉันจะเข้า หลบไป ไอ้สามล้อ!” ฉันผลักอกเพื่อนรัก ก่อนจะก้าวฉับๆเข้าไปข้างใน แล้วก็ต้องผงะกับสิ่งที่เห็น จนขาทั้งสองข้างถอยหลบมายืนอยู่หน้าห้องอย่างรวดเร็ว


“ก็บอกแล้วว่าอย่าเข้ามา”


“รีบๆไสหัวไปเปลี่ยนเสื้อเลยไป๊!!” ฉันชี้นิ้วใส่คนที่ยืนเกาแก้มยิ้มแหยๆ อย่างหงุดหงิด เมื่อพอจะเข้าใจแล้วว่าเพราะอะไร ไอ้สามล้อมันถึงได้กระโจนเข้าไปนอนในห้องฉัน แถมไล่เท่าไหร่ก็ไม่ยอมกลับห้องตัวเองแบบนั้น


ครึ่งชั่วโมงต่อมา สามล้อก็โผล่ออกมาในสภาพที่ไม่ค่อยจะแตกต่างกับตอนที่หายเข้าไปข้างในนัก ร่างสูงพรมน้ำหอมหอมฟุ้งจนฉันถึงกับเบ้หน้า

“หายไปครึ่งชั่วโมงเพื่อทำให้ตัวเหม็นเนี่ยนะ?”


“เหม็นที่ไหน หอมจะตาย จมูกแกเน่าเหรอค้อน ไม่เชื่อดมได้” ไม่พูดเปล่า มือหนาดึงหัวฉันให้ไปซุกอยู่ตรงซอกคอตัวเองอย่างไม่เกรงใจหัวใจดวงน้อยๆของฉันเลยสักนิด


เอ่อ...พอดมแบบนี้แล้วทำไมหอม -..-?


“พอเลย ไปได้แล้ว เพื่อนฉันรอจนรากงอกแล้วมั้ง!!” ฉันผลักเพื่อนซี้ออกทันที เมื่อรู้สึกหัวใจเต้นรัวจนอยากจะกระโดดกัดคอเพื่อนให้รู้แล้วรู้รอด


น่ากินเกินไปแล้ว!!


ไม่ได้สิค้อน แกตั้งสตินะ นั่นเพื่อนแกนะเพื่อนแก...


ถึงแกจะไม่เห็นว่ามันเป็นเพื่อน แต่มันเห็นแกเป็นแค่เพื่อนนะค้อน ใจเย็นๆนะ


ฉันก้าวเท้ายาวๆเดินมายังที่จอดรถของตัวเอง ซึ่งไปขอให้พี่ไขควงแอบเอาออกจากบ้านมาให้ ก่อนจะโดนสามล้อให้ลากเดินตามไปอีกทางจนต้องหันไปมองหน้าคนที่กำลังตีสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้อย่างเซ็งๆ

“ขอร้องเหอะ ถ้าแกจะพาฉันไปด้วย อย่าขับรถแบบเต่าคลานนะ เพราะฉันสายมากแล้ว!!


“ฉันไม่ได้ขับช้า แต่แกน่ะขับเร็วไป!” อีกฝ่ายหันมาผลักหัวฉันอย่างหมั่นไส้


“แค่ 150 มันเร็วตรงไหน!!” ฉันหรี่ตามองหน้าเพื่อนที่เคยโดนฉันหลอกขึ้นรถที่ฉันขับครั้งเดียว และนั่นทำให้สามล้อยื่นมามาเบิร์ดกระโหลกฉันอย่างรวดเร็วในทันที


150 ห่าอะไรล่ะ แกขับเกือบ 200 ฉันจำได้ แม่งเกือบไปคว่ำข้างทาง"


"น้อยๆหน่อยสามล้อ ฝีมือระดับฉันไม่คว่ำหรอก อีกอย่างตอนนี้ก็ไม่ได้ขับเร็วแล้วไง" ฉันย้อนกลับ ก็ตอนนั้นฉันจะรีบกลับไปนอนไง แล้วไอ้สามล้อมันดันให้ฉันแวะบ้านไอ้โจ้เพื่อไปเอาไฟล์งานก่อน ฉันบอกให้มันมาขับๆมันก็ไม่ขับ พอฉันต้องขับเองก็เลยเผลอเร่งความเร็วให้เร็วขึ้นอีกเพื่อจะได้กลับบ้านไวไว แค่เนี้ย!


"ไม่รู้แหละ แกขับเร็ว ฉันไม่ให้แกขับ” สามล้อยักไหล่ใส่ แล้วพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะดันฉันให้ไปยืนข้างรถของตัวเอง


ฉันกลอกตาใส่สามล้อที่ทำหน้าจริงจังก่อนจะหันมามองรถที่จอดอยู่ตรงหน้าด้วยความสนใจ แล้วก็ต้องชะงักเมื่อนึกขึ้นได้ว่าใครเป็นคนขับ จนต้องหันไปมองหน้าเจ้าของรถอย่างเหลือเชื่อ

“แกอย่าบอกนะว่าแกซื้อ Ferrari F12 berlinetta มาขับด้วยความเร็วไม่เกิน 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง???”


“รถเท่จะตาย แกไม่คิดแบบนั้นเหรอ?”


“เสียดายรถว่ะ ไปๆ รีบไปได้แล้วเดี๋ยวฉันบอกทางให้ ป่านี้เพื่อนด่าฉันยับแล้วมั้ง!” ฉันส่ายหน้าให้กับความคิดประหลาดๆของเพื่อนตัวเอง อย่างการซื้อรถสปอร์ตมาขับแบบเต่าคลาน ก่อนจะเข้าไปนั่งในรถอย่างรวดเร็ว พร้อมกวักมือเรียกคนที่ยืนนิ่งอยู่ข้างรถให้รีบเข้ามา


“เร็วๆสายแล้ว!!


>>>  40 %  <<<

กว่าฉันจะโผล่มาถึงคลับเซ็ทก็เลยเวลานัดมาเกือบสองชั่วโมง เมื่อคนขับรถหรูมันขับด้วยความเร็วยิ่งกว่าเต่าคลาน แบบที่ฉันแทบจะผลักมันออกนอกรถแล้วข้ามมาขับเองให้รู้แล้วรู้รอด


“ตามฉันมาได้แล้ว” ฉันดึงแขนคนที่หันไปล็อกรถให้เดินตามมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบลากเข้าไปด้านในที่พวกเพื่อนๆรออยู่


“แล้วแกคิดดูเซ่ ฉันโดนทิ้งด้วยเหตุผลนี้เนี่ยนะ เจ็บทรวงทะลวงถึงไส้ติ่ง! บอกว่าฉันชั่วฉันยังไม่เจ็บเท่าบอกเลิกเพราะฉันหล่อสู้ทอมไม่ได้เลย ฮือออออออออ”


“เออ แกใจเย็นๆนะสิงห์” โลมาพยายามตบบ่าเพื่อนที่นั่งร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร (อย่างบ่งบอกชัดว่าไอ้สิงห์คงกินเหล้าเกินสองแก้วไปแล้วเรียบร้อย) แม้มันจะเพิ่งถูกสาวบอกเลิกไปเมื่ออาทิตย์ก่อนมาเหมือนกันก็ตาม จนฉันต้องเดินไปตบบ่าสิงห์สองสามทีเป็นการปลอบใจ แม้จะยังสงสัยนิดๆว่ามันยังไม่ชินกันอีกเหรอกับการอกหักซ้ำๆซากๆเนี่ย? 


อย่าให้พูดเลยว่าสมัยเรียนด้วยความที่พวกฉันมีหน้าตาที่จัดว่าค่อนข้างดี (และเอนเอียงไปทางหล่อ แถมยังตัวสูงจนโดดเด่นกันทั้งกลุ่ม) ไอ้ยีนส์หนึ่งในกลุ่มก็เลยมโนเอาว่าพวกเรา คือกลุ่มคนที่หล่อจนสาวหลง และตั้งชื่อกลุ่มว่า ชมรมคนรูปหล่อ กันขึ้นมา แบบไม่ถามความยินยอมจากใครทั้งนั้น แต่เหมือนว่าไอ้สิงห์มันจะอกหักรักคุดบ่อยไปนิด พอมันอกหักทีไรก็มากินเหล้า นั่งเศร้า จนเป็นที่รู้กันว่ามันช่างอาภัพรักซะเหลือเกิน แล้วมันก็ไม่เข็ดด้วยนะ อกหักได้สองสามวันมันก็หาคนใหม่ แล้วก็มานั่งเฮิร์ต วนซ้ำไปซ้ำมา 


แรกๆมันก็ยังไม่เท่าไหร่หรอก แต่พอไอ้ยีนส์เริ่มอกหักด้วย ซินดี้ก็อกหักตามมาติดๆ ส่วนฉันที่ดันเข้าอกเข้าใจพวกมันเป็นอย่างดีก็ถูกเหมารวมว่าคงอกหักมาเหมือนกัน ถึงไม่ยอมคบใครเป็นจริงเป็นจัง และตบท้ายด้วยการเลิกกับแฟนที่สวยและรวยมากของโลมา 


เท่านั้นแหละชื่อกลุ่มฉันก็เปลี่ยนจาก "ชมรมคนรูปหล่อ" กลายเป็น "ชมรมหล่อรักคุด" ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา 


“เอาน่า หาใหม่ก็ได้แกอย่าไปเครียด ฉันขี้เกียจปลอบ” 


“ไม่ต้องมาปลอบฉันเลยไอ้ค้อน เพราะทอมแบบแกนั่นแหละ ทำให้ผู้หญิงหันไปกินกันเอง”


ผลั้วะ


“ใครทอม!?” ฉันผลักไหล่ไอ้สิงห์ไปแรงๆทีหนึ่ง อย่างหมั่นไส้ ก่อนจะดึงสามล้อให้ลงมานั่งข้างๆ 


ถ้าสามล้อเข้าใจฉันผิดล่ะก็ ไอ้สิงห์เดี๋ยวแกหัวลั่นแน่!!


“เฮ้ย! โรม ไอ้ค้อนมันพาแฟนมาว่ะ!” แรงสะกิดจากไอ้ยีนส์ที่นั่งกรอกเหล้าเข้าปาก ทำให้เพื่อนที่กำลังคร่ำครวญของฉันหันไปมองคนที่กำลังยิ้มให้คนอื่นๆอย่างเป็นมิตรเป็นตาเดียว


“พอเลยพวกแก นี่สาม เพื่อนฉัน ส่วนสามล้อ นั่นสิงห์ ยีนส์ โลมา...” ฉันชี้นิ้วแล้วบอกชื่อเรียงไปตามคน เริ่มจากไอ้สิงห์ที่นั่งเมาเป็นหมาแล้วร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวรจนใบหน้าหล่อตี๋องมันมีสภาพที่เรียกว่าดูไม่ได้ ถัดไปเป็นผู้ชายหน้าหล่อคมจนบาดใจสาวที่แม้จะซัดเหล้าเข้าไปเป็นขวดก็ยังไม่รู้จักคำว่าเมา ต่อด้วยใบหน้าหล่อตี๋ขี้เล่นที่ประดับด้วยรอยยิ้มกวนประสาทแทบจะตลอดเวลา...


“ฉันชื่อโรม” โลมาหันมาถอนหายใจใส่ฉัน ก่อนจะหันไปยิ้มให้สามล้อเป็นการทักทาย และก่อนที่ฉันจะทันได้แนะนำคนสุดท้ายเจ้าตัวก็รีบโพล่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว


“ซินดี้ค่ะ”


“ไอ้ซิน ถ้าแกแตะเพื่อนฉัน ฉันเตะนะ” ฉันยิ้มหวานให้เพื่อนหน้าหล่อคนสุดท้ายของกลุ่มที่กำลังจะพุ่งไปนั่งตักสามล้อ บุคคลผู้ซึ่งรักธรรมชาติและโปรดปรานการอนุรักษ์ป่าไม้ ที่รีบสะบัดหน้าไปทางอื่นอย่างงอนๆ มือทั้งสองข้างของซินดี้ขยับชงเหล้าอย่างรวดเร็ว ก่อนมันจะหันมายื่นแก้วให้ฉันอย่างรู้ใจ


“ฉัน สาม ยินดีที่ได้รู้จักนะทุกคน” 


“สาม กินหล้ามั้ย” ไม่ว่าเปล่ามันยังขยิบตาให้สามล้อด้วย จนฉันถลึงตามองเพื่อนสาวตัวเองอย่างคาดโทษ


เดี๋ยวเหอะ นี่ของใครให้มันรู้ซะบ้าง!


“ไม่ดีกว่า ฉันแค่มาเลี้ยงเหล้าไอ้ค้อนเฉยๆน่ะ” คำปฏิเสธของเพื่อนทำให้ฉันหันไปมองสามล้ออย่างไม่อยากจะเชื่อ ก่อนมันจะไปเรียนต่างประเทศนี่มันกินหนักกว่าฉันอีกนะ คอแข็งจนฉันกลัวว่ามันจะเป็นตับแข็งเลยแหละ


แปลก! ไหงพอกลับมาแล้วไม่กิน!?


“ว่าแต่ช่วงนี้ทำไมช็อตวะ ตั้งแต่คบกันมาฉันไม่เคยเห็นแกช็อตเลยนะ เห็นกี่ทีก็มีตังค์เลี้ยงสาวตลอด” ซินดี้หันมาจีบปากจีบคอใส่ จนฉันไหวไหล่นิดหน่อย


“โดนไล่ออกจากบ้านน่ะ”


“อะไรนะ!!


“ก็นั่นแหละ พ่อฉันไล่ออกจากบ้าน บอกถ้าไม่หางานทำอย่าได้เหยียบเข้าบ้านอีก พอไม่มีงานก็ไม่มีเงิน เลยต้องหาคนเลี้ยงเหล้าไง” ฉันยิ้มให้เพื่อนก่อนจะยักคิ้วใส่ แล้วก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อเห็นสามกำลังนั่งมองหน้าฉันตาไม่กระพริบ


ก็เข้าใจว่าสวยมาก แต่ไม่ต้องมองขนาดนี้ก็ได้นะ มองเหมือนมีอะไรติดหน้าฉันงั้นแหะ...


หรือผักชีติดฟันเหรอ...ก็ไม่นะ ฉันกินแต่เหล้าป่ะ?


“มีอะไรรึเปล่าสาม?”


“แกบอกว่าแกกำลังหางานอยู่เหรอค้อน?”


>>>  70 %  <<<


“เออ ทำไมไอ้สาม แกจะจ้างฉันไปทำงานเหรอไง?” ฉันเย้าใส่ลูกนักธุรกิจใหญ่ เจ้าของโรงแรมระดับห้าดาว อย่าง นครินทร์ไพศาล ที่มีสาขาอยู่ทั่วประเทศอย่างหยอกล้อ ก่อนจะนิ่งอึ้งไปเมื่อได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายบอก


“งั้นฉันจ้างแก มาทำงานให้ฉันที มาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉันหน่อยนะค้อน” สามล้อหันมายิ้มหวานให้ฉันจนฉันขนลุก เพราะรู้ดีว่ามันไม่ต่างจากแอปเปิ้ลเคลือบยาพิษ รู้สึกตัวเย็นเฉียบ จนต้องถามออกไปอย่างระแวง


มันคงไม่ได้รู้ใช่ไหมว่าบ้านฉันทำอะไร?


บ้าเหรอ ฉันไม่เคยบอกมันสักคำเลยนะ!


“บอดี้การ์ด? แล้วฉันต้องทำอะไรมั่งวะสาม?” ฉันตีเนียนไม่รู้เรื่องแล้วฉีกยิ้มแห้งๆถามเพื่อนกลับไป แม้ตัวเองจะรู้ดีว่าหน้าที่ของบอดี้การ์ดคืออะไร


แหงล่ะ จะไม่รู้ได้ไง ในเมื่อฉันเองก็มีบอดี้การ์ดประจำตัวน่ะ


แต่ขอโทษนะ ไอ้หน้าที่ต้องมาคอยปกป้องรักษาความปลอดภัยอะไรนั่นฉันไม่ทำได้ไหม คือทุกวันนี้สามล้อมันก็ไม่มองว่าฉันเป็นผู้หญิงแล้วป่ะ จะให้ควงปืนยิงกระสุนแสกหน้าใคร ฉันก็ไม่อยากทำนะ


หนีจากงานที่บ้าน เพื่อมาเจองานของเพื่อนรักเหรอ...ตลกละ!


“กันสาวให้หน่อย” ฉันชะงักไปกับหน้าที่ที่หลุดออกมาจากปากเพื่อน แล้วถามกลับไปอย่างงงๆ เมื่อมันมีหน้าที่ไปคนละทางกับที่ฉันคิดอย่างสิ้นเชิง


“บอดี้การ์ดบ้านแกมีไว้กันสาวเหรอวะ ไอ้สามล้อ!?”


“เออ ฉันจ้างแกมาโดยตรงเลย เผื่อไอซ์จะหันไปหลงแกแทนที่จะมาหลงฉันหัวปักหัวปำแบบนี้ บอกตรงๆฉันไม่ไหวว่ะ” สามล้อยิ้มกว้างจนมันกระแทกตาฉันเข้าอย่างจัง ไม่กระแทกแค่ตาหรอกนะ แต่ทั้งใจทั้งสมองฉันก็ถูกรอยยิ้มสะกดใจจนเบลอไปหมดแล้วเช่นกัน


แม้รูปประโยคมันจะแปลกๆก็เหอะ


“ทำไมวะ มีสาวมาชอบไม่ดีเหรอไง เท่าที่ฉันเห็นก็น่ารักด้วยนี่นา” ฉันย้อนกลับ ก่อนหัวใจจะเต้นแรงขึ้นเมื่อสามล้อหันมาสบตาฉันอย่างมีความหมายพร้อมคำตอบแบบชัดถ้อยชัดคำ


“ไม่ดีหรอก..เพราะถ้าไอซ์ยังตามราวีฉันแบบนี้...ฉันจะไปจีบผู้หญิงคนอื่นได้ยังไงกันน่ะ...” น้ำเสียงอ่อนลง พร้อมสายตาที่ช้อนมามองฉันอย่างมีความหมายของสามล้อทำให้มือฉันเริ่มเย็นเฉียบ


โอ๊ยยยย หัวใจ แกหยุด หยุดเต้นรัวแบบนี้เดี๋ยวนี้นะ!!


“แกคิดดูดิ น้องกิ๊บ น้องมิน น้องปลา น้องปู น้องนก น้องลิง น้องแสม ฉันวืดไปหมดเลยอ่ะ ไม่รู้จะหลงอะไรฉันนักหนา เล่นกันสาวคนอื่นออกจากชีวิตฉันหมดแบบนี้ฉันโคตรเหี่ยวเฉาเลยแกรู้ป่ะ


คือบางทีฉันก็ไม่ควรไปหวังอะไรกับมันใช่ป่ะ?


“ก็เลยจะให้ฉันไปกันไอซ์ให้ออกจากชีวิตแกเพื่อที่แกจะได้ไปหลีสาวคนอื่นว่างั้น” ฉันถามอีกฝ่ายเรียบเรื่อย ในขณะที่สามล้อพยักหน้าตอบอย่างรวดเร็ว


“ใช่ เรื่องเงินเดือนแกเรียกมาเลยฉันเต็มที่ อยากได้เท่าไหร่บอก ขอแค่แกมาทำงานให้ฉันแค่นั้นพอ” สามล้อหันมายักคิ้วให้ฉันที่นั่งแสยะยิ้มอยู่ข้างๆ


งานแบบนี้ไม่ต้องจ้างฉันก็ทำให้ได้!


หึ...แกพลาดแล้วไอ้สาม ไม่ใช่ไอซ์หรอกที่จะกันสาวออกจากชีวิตแก แต่ฉันนี่แหละที่จะทำให้แกไม่เหลือสาวในสต็อกเลยไอ้เพื่อนยาก หึหึ


“งั้นก็ได้ เห็นแก่ที่แกมาขอร้องหรอกนะ ฉันยิ้มแล้วยักคิ้วใส่สามล้อกลับไป ก่อนที่อีกฝ่ายจะยิ้มกว้างออกมาอย่างยินดี จนฉันอดหัวเราะด้วยน้ำเสียงแบบแม่มดในใจไม่ได้ 


ในขณะที่สามล้อกับฉันกำลังมองตากันอย่างที่รู้ดีว่าอีกฝ่ายต่างมีแผนอยู่ในใจ หัวของฉันก็เซไปตามแรงจากมือของใครสักคนที่ตรงเข้ามากระแทกแบบไม่บอกกล่าวล่วงหน้าพร้อมเสียงตัดพ้อของเจ้าของมือที่เมาแอ๋ตั้งแต่ซัดเหล้าแก้วที่สองเข้าปาก


“เห็นคนอินเลิฟแล้วอิจฉา กลับบ้านไปเลยไป๊!


ต่อยคนเมาสักหมัดนี่ฉันจะชั่วมั้ยคะ??


>>>  100 %  <<<



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพต้อนรับคริสมาสต์เบยยยยย

          ความเร็วขนาดไหนแกถึงจะเรียกว่าเร็ววะค้อน 55555 เท่านั้นสามมันก็หัวใจจะวายตายแล้วนา 55555 (ไม่ดีนะคะ อ่านแล้วอย่าไปขับรถเร็วกันนะ มันอันตราย ทั้งต่อตัวเองและผู้อื่นนะคะ -..-

เพลงบ่งบอกความเป็นสิงห์สุดๆ - -
.
.



.
.
.


เม้นท์ค่ะเม้นท์ อย่าช้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
55555555555555555555555555555

อย่าเพิ่งนิ่ง.... เม้นท์ก๊อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

เรื่องนี้ยังมีคนอ่านอยู่มั้ย 555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

488 ความคิดเห็น

  1. #415 Pari (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 08:09
    มีจ้าอย่าเพิ่งลบเค้าเพิ่งว่า
    #415
    0
  2. วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 11:00
    555สนุกอ่ะไรท์มาต่อนะๆ
    #7
    0