Handsome Mafia :: รักนะครับ บอดี้การ์ดของผม

ตอนที่ 18 : PART I :: Chapter 17 ll ลงโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    27 ต.ค. 59




ขออนุญาตแก้ตอนนี้นะคะ เนื้อหาคงเดิม แค่ตัดบางส่วนออกเฉยๆค่ะ ^^ 

ใครที่อ่านไปแล้วสบายใจได้เลย ไม่ต้องอ่านใหม่ก็ได้นะคะ ><

ส่วนใครที่ยังไม่อ่านก็ไม่ต้องกังวลนะคะ รู้เรื่องแน่นอนค่ะ ส่วนที่ตัดออกไปหาได้เกี่ยวกับเนื้อหาหลักๆไม่

ขออภัยด้วยนะคะ ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะอัพช้าๆแล้วไม่แก้แล้ว สุดท้ายก็กลับมาแก้อีกจนได้ แหะๆ


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


17



SAM TALKS >>>


ผมนั่งลุกลี้ลุกลนอยู่ในห้องตัวเองสลับกับการเดินมากดออดเรียกค้อนอยู่พักใหญ่ๆแต่อีกฝ่ายก็ยังไม่กลับมาสักทีทั้งๆที่ผมบอกว่าจะรอมันอยู่ที่คอนโด จนรู้สึกว่าทนไม่ไหวผมก็เลยเดินออกไปรอไอ้ค้อนอยู่หน้าห้อง


ผมไม่ได้ยินหรอกว่าปลายสายคุยอะไร แต่จากสีหน้าท่าทางของมันคงไม่ใช่เรื่องดี เพราะเมื่อตอนบ่ายนี่ไอ้ค้อนมันอยู่ในสภาวะน็อตหลุดเลยล่ะ ปกติคนขี้เล่นอย่างมันไม่เหวี่ยงคนแบบนั้นหรอกนะ


ผมได้แต่หวังว่าไอ้โรมคงไม่ให้มันขับรถตอนอารมณ์ร้อนแล้วกัน ปกติมันขับยืนพื้นก็ 100 - 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมงไปละ ยิ่งอารมณ์ร้อนยิ่งบิดเร็วขึ้นไปอีก ผมล่ะกลัวใจมัน


ว่าแต่นี่มันจะหกโมงเช้าแล้วนะ ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างแล้วด้วย เมื่อไหร่ไอ้ค้อนจะกลับมาสักทีวะครับ ผมเป็นห่วงจะตายอยู่แล้ว


ตึ๊ง!


เสียงลิฟท์ที่ดังจากทางด้านข้างทำให้ผมหันไปมองด้วยรอยยิ้ม เพราะคาดเดาได้ว่าไอ้ค้อนคงจะกลับมาแล้วแต่รอยยิ้มที่ว่าก็ค่อยๆเลือนหายไป เมื่อเห็นร่างของไอ้โรมประคองร่างโปร่งของค้อนออกมาจากลิฟท์


“ค้อนเอากุญแจมา”


“ไม่ให้!” ค้อนบอกโวยวายแล้วตั้งท่าจะเอนจนหัวทิ่มพื้นจนโรมต้องดึงไว้


“ไอ้ค้อน เอากุญแจมา”


เมื่อตอนกลางวันเพิ่งบอกผมว่ามันจะไปเตือนไอ้โรมให้ไม่เข้าห้องมันอีก ตกดึกมันพาไอ้โรมขึ้นคอนโดแบบนี้หมายความว่ายังไง!!!


“เอากุญแจมา” โรมหันไปดุคนข้างตัวโดยไม่หันมามองอะไรนอกจากค้อนปอนด์


สายตาคงมีแค่กันและกันเท่านั้นล่ะสิ =__=


ช่วยหันมาสนใจผมบ้างก็ได้นะ!


“ไม่ให้ ไม่ให้แกเข้าห้องหรอก เดี๋ยวสามล้อโกรธ!” เสียงโวยวายของคนตัวสูงน้อยกว่าคนประคองนิดหน่อยทำให้รอยยิ้มกลับเข้ามาระบายบนหน้าผมอีกครั้ง


เออ อย่างน้อยมันก็ยังรู้ว่าอะไรควรไม่ควร


“แกนี่แม่ง...แล้วจะเข้าห้องยังไงวะ ...อ้าวสาม” โรมหันมามองผมอย่างแปลกใจ ก่อนที่มันจะเริ่มยิ้มกวนตีนให้ผมอีกครั้ง


“ไปไหนมาเหรอ?”


“คลับเซ็ทน่ะ แกมีกุญแจห้องมันมั้ย เปิดให้หน่อยดิ” โรมหันมาถามผมเป็นชุดจนผมขมวดคิ้ว เมื่อเห็นท่าทางเมาไม่รู้เรื่องของคนที่กำลังทำท่าจะหัวทิ่มลงกับพื้น


“แล้วทำไมไอ้ค้อนเมาขนาดนี้ แกมอมเหล้ามันเหรอ?” ผมขมวดคิ้วมองภาพตรงหน้าอย่างไม่พอใจ


“มอมบ้าอะไร พอมันมาถึงคลับเซ็ทแม่งก็ซัดเอาๆ ฉันหันมาอีกทีมันก็เมาอย่างกับหมาแล้วเนี่ย ว่าแต่อย่าเพิ่งถามเยอะได้ป่ะวะหนัก”


“งั้นให้มันมานอนห้องฉันก็ได้ ยังไงเราก็นอนห้องเดียวกันบ่อยๆอยู่แล้ว” ผมเน้นเสียงเข้ม พลางเปิดประตูห้องตัวเองออกแล้วมองคนตรงหน้าอย่างกวนตีน และนั่นทำให้โรมขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจทันที


ผมแน่ใจว่าไอ้โรมน่ะรู้ว่าผมชอบค้อน แต่ผมกลับเดามันไม่ออกเลยสักนิดว่าคิดอะไรกับค้อนรึเปล่า? บางครั้งมันก็ทำเหมือนไม่ได้สนใจ บางครั้งมันก็ทำเหมือนหวงค้อนแปลกๆ


และผมไม่ไว้ใจมัน



>>>  30 %  <<<

“งั้นเดี๋ยวฉัน...” โรมทำท่าจะประคองไอ้ค้อนเข้าห้อง แต่ผมยืนขวางไว้


“ปล่อย ฉันพาเข้าไปเองได้ ขอบใจที่มาส่ง” ผมขัดขึ้นมาแล้วเดินไปดึงแขนที่พาดคอไอ้โรมมาพาดคอตัวเองก่อนจะช่วยประคองไอ้ค้อนเข้าไปในห้องตัวเองแล้วปิดประตูใส่


“เดี๋ยว!” โรมดันประตูผมไว้ ก่อนใบหน้านั้นจะฉายแววจริงจัง


“อะไร?”


“หวังว่าแกคงเป็นสุภาพบุรุษพอจะไม่ทำอะไรคนเมาหรอกนะ” เสียงของคนตรงหน้าทำให้ผมหันไปจ้องหน้าอีกฝ่าย ที่กำลังมองตอบกลับมานิ่งๆ


“ฉันไม่ใช่แก และถ้าไม่นับว่ามันเมา ยังไงมันก็เพื่อนฉัน ฉันดูแลเองได้” ผมตอบแล้วปิดประตูใส่หน้าโรมที่อ้าปากจะพูดอีกอย่างไม่ค่อยชอบใจนัก


นี่มันเห็นผมเป็นผู้ชายประเภทไหนกันวะ?


“สามล้อเหรอ...”


“เออ”


“จะนอน...” ค้อนหันมาขมวดคิ้วทำตาปรือใส่ผม ทั้งๆที่ยังยืนโงนเงน


“เออ เดี๋ยวพาไปนอน” ผมบอกเบาๆ ก่อนที่ค้อนจะพยักหน้ารับ


หากแต่ไม่กี่วินาทีต่อมาเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของค้อนก็ดังมาจากคนที่กำลังยืนคอพับเข่าอ่อนหลับไปในสภาพนั้น จนผมต้องช้อนตัวค้อนปอนด์เข้ามาไว้ในอ้อมแขน


ถูกอย่างที่ไอ้โรมบอก


ไอ้ค้อนแม่งหนักจริง!!


ผมวางร่างบางลงบนเตียงตัวเองแล้วตวัดผ้านวมขึ้นคลุมตัวไอ้ค้อนที่พลิกตัวไปนอนตะแคง ก่อนจะสอดตัวเข้าไปนอนอีกฝั่งของเตียงแบบกลิ้งอีกนิด ผมก็ตกเตียงได้เลย แล้วหันไปมองหน้าคนที่กำลังนอนหลับแบบไม่มีพิษสงอย่าพิจารณา เป็นครั้งแรกที่ผมนอนมองหน้ามันแบบนี้


ปกติไม่เคยสังเกตเลย ผมชอบที่จะอยู่ใกล้ๆแล้วก็แกล้งมันซะมากกว่า


แต่เห็นแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ว่าอะไรที่ทำให้ค้อนมันเมาจนหัวทิ่มหัวตำได้ขนาดนี้ ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวันรึเปล่า เพราะถ้าไม่เครียดจริงค้อนมันไม่ดื่มหนักหรอก ผมรู้ดี


มันชอบกินเหล้า แต่ไม่ได้ชอบที่จะเมาหัวราน้ำ


ร่างบางที่หลับตาพริ้มตรงหน้าทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปใกล้ เสียงหัวใจเต้นดังจนผมกลัวว่ามันจะได้ยินแล้วตกใจตื่น แต่เมื่อหน้าไอ้โรมแวบเข้ามาในหัว ผมก็ตัดสินใจดึงคนที่กำลังหลับตาพริ้มเข้ามาไว้ในอ้อมกอดตัวเอง ไม่แกล้งนอนเอาขาก่ายหน้ามันเหมือนปกติ


เปล่านะ ผมไม่ได้ลวนลามค้อนนะ


ผมแค่ลงโทษมันเฉยๆ J

 

>>>  60 %  <<<

KHONPOND TALKS >>>

             

                      ฟุดฟิดๆ


กลิ่นหอมๆนี่มันคุ้นๆยังไงชอบกล


ฉันสูดจมูกฟุดฟิดๆทั้งๆที่ยังไม่ลืมตา เมื่อรู้สึกว่าได้กลิ่นคุ้นเคยในระยะประชิด ก่อนจะยกมือขึ้นมาเพื่อนขยี้ตาแล้วก็ต้องหงุดหงิด กับการขยับตัวที่ดูจะลำบากของตัวเอง


แม่งติดอะไรวะ?


ฉันตัดสินใจลืมตาทั้งๆที่มีขี้ตาติดอยู่บนหน้าแล้วมองภาพตรงหน้าก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อเห็นความมืดๆมัวๆตรงหน้า ทำไมมันเป็นแบบนี้ล่ะ?


ตาฉันเป็นอะไรไปเนี่ย!!


แต่เดี๋ยว! ทันทีที่ฉันได้ยินเสียงลมหายใจที่เป่ารดหัวตัวเองอยู่ ความตื่นตระหนกแล่นขึ้นมาจนใจหายวาบ เมื่อนึกได้ว่าเมื่อคืนฉันเผลอกินหนักไปหน่อยเพราะกำลังเครียดกับเรื่องที่คุยกับประแจไว้ และไอ้โลมาเป็นคนอาสามาส่ง...


อะไรวะ แค่เผลอเมาครั้งเดียวไอ้โลมามันทำอะไรฉันวะ!


ฉันยกเข่าขึ้นกระแทกใส่คนตรงหน้าเต็มๆ ก่อนจะออกแรงถีบอีกฝ่ายให้กลิ้งตกเตียง แล้วลุกขึ้นยืนพร้อมกับชี้ด่าคนที่บังอาจมานอนกอดฉันอย่างหงุดหงิด


“ไอ้เพื่อนเวร!! แค่ฉันเมาแกกล้าดียังไงมานอนกอดฉันวะ!! อยากตายเหรอ!!!!! ฉันตวาดลั่น ตั้งใจว่าจะกระโดดลงไปศอกใส่ไอ้โลมาอีกทีให้มันหน้าเขียว แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นคนที่นอนกุมเป้าหน้าเขียวอยู่ข้างเตียง


อ้าว...ทำไมถึงเป็นสามล้อไปได้ล่ะ…!!


โอ๊ย!! ไม่นะ ถ้าสามล้อเป็นหมันฉันจะทำยังไง!


“ไอ้ค้อน!!” อีกฝ่ายเรียกฉันเสียงเขียวจนฉันได้แต่ยิ้มแหยๆแล้วค่อยๆปีนลงเตียงไปหาคนที่นอนเดี้ยงอยู่ที่พื้น


“แกโอเคเปล่าวะ? ฉันขอโทษคือฉันคิดว่า...”


“รับผิดชอบเลย!” สามล้อโวยวายเสียงเขียวแทรกขึ้นมาจนฉันสะดุ้งกับน้ำเสียงจริงจังของอีกฝ่าย


“ฮะ! รับผิดชอบอะไรวะ!?”


“ถ้าฉันเป็นหมันแกต้องรับผิดชอบแต่งงานกับฉันเลยนะไอ้ค้อน!!! เสียงโวยวายของคนที่นอนอยู่กับพื้นทำให้ฉันยืนอึ้งไปด้วยความเหวอ


คืออะไร นี่มันขอฉันแต่งงานใช่ไหม!!


พอคิดแบบนั้นริมฝีปากก็ขยับยิ้มขึ้นมา ก่อนจะกัดริมฝีปากล่างของตัวเองเพื่อกลั้นเสียงกรี๊ดที่เกิดจากการดีใจเอาไว้


...ทำไมมันเข้าทางฉันวะ? 


“เออ ถ้าแกเป็นหมันฉัน เดี๋ยวฉันยกขันหมากไปสู่ขอแกเอง โอ๋ๆ ไม่ร้องนะ”


“โอ้ยยยยยย อาทิตย์หน้าเลยนะค้อน ฉันว่าฉันเป็นหมันแน่ๆเลยว่ะ” สามล้อนอนกุมเป้ากลิ้งไปอีกทางจนฉันไม่เห็นหน้าคนพูด แต่ก็อดเบ้หน้าไม่ได้เมื่อรู้สึกว่ามันคงจะเจ็บน่าดู


“อย่ามาเว่อร์ไอ้สามล้อ” ฉันขมวดคิ้วมองหลังคนที่อยู่ในชุดนอนลายทางสีขาวฟ้าอย่างลำบากใจ


...ก็แค่อาทิตย์เดียวใครจะไปเตรียมงานทันล่ะ


“โอ๊ยยยยยยย”


อันนี้ฉันว่ามันเจ็บโอเวอร์ไปนะ ฉันไม่ได้เข่าใส่มันแรงขนาดนั้นเลยด้วยซ้ำ ไอ้นี่แม่งล้อเล่นแกล้งฉันอีกแล้วแหงเลย!!


“สามล้อ อย่าสะตอ...” ฉันยืนกอดอกหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้


“รู้ตัวแล้วเหรอ” สามล้อหันกลับมามองฉันตาเป็นประกาย ก่อนจะไหวไหล่แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูงด้วยท่าทีปกติสุดๆ แล้วร่างสูงของเพื่อนสนิทก็โน้มตัวเข้ามามองหน้าฉันใกล้ๆ พร้อมส่งรอยยิ้มมาให้อย่างพอใจ


“แล้วอย่าลืมที่แกพูดไว้นะค้อน”


“แกเป็นหมันแล้วเหรอไง” ฉันถามออกมาอย่างระอา ก่อนสามล้อจะยื่นหน้ามากระซิบที่ข้างหูเฉียดแก้มฉันไปเพียงนิดเดียวจนฉันยืนนิ่งด้วยความตกใจ


“ถ้าอยากรู้...จะลองดูมั้ยล่ะ?” พูดจบมันก็ถอยกลับมาจ้องตาฉันอีกครั้ง เสียงหัวใจเต้นรัวกับความร้อนที่ยังคงรู้สึกอยู่ข้างหู ทำให้ฉันเบิกตากว้างมองหน้าคนถามอย่างทำอะไรไม่ถูก


เดี๋ยว! ทำไมเดี๋ยวนี้มันชอบเข้าใกล้ฉันแบบนี้วะ!


แล้วรอยยิ้มนั่นคืออะไร!! สนุกที่ได้แกล้งฉันอีกแล้วใช่ไหม!!!!


ฉันจะไม่ทนให้มันแกล้งฉันแบบนี้ต่อไปหรอกนะ!!


“เข้าใกล้แบบนี้บ่อยๆ ถามจริงคิดอะไรกับฉันเปล่าวะสามล้อ?” ฉันเลิกคิ้วถามสามล้อด้วยสายตากรุ้มกริ่ม แล้วเป็นฝ่ายยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่ายแทน ก่อนจะขยับยิ้มเมื่ออีกฝ่ายไม่คิดหลบ


“คิด เสียงตอบสั้นๆที่แสนจะจริงจังของสามล้อ ทำให้ฉันแทบเหลือกตากว้าง แล้วมองอีกฝ่ายด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความหมายอะไรบางอย่างนั่น


ฮะ!!! อะไรนะ!!


“คิด???”


ขอฟังให้ชัดๆ!! ใกล้ขนาดนี้ถ้าคิดเหมือนกัน ฉันจับจูบเลยนะ!!


รอบนี้ฉันเอาจริงนะขอบอก!!! ฉันรวบรวมความกล้าไว้แล้ว!!


“คิดว่าแกปากเหม็นอ่ะค้อน ไปแปรงฟันก่อนมั้ย =_=;;” สามล้อหันมาบอกแล้วเอานิ้วบีบจมูกตัวเองจนฉัน ยืนตัวแข็ง หุบปากทันควัน


เตือนตัวองอีกสักรอบไหม ว่าไม่ควรไปหวังอะไรกับไอ้สามล้ออยู่แล้วน่ะ!!

 


>>>  100 %  <<<

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

โถ....กว่าค้อนจะรวบรวมความกล้าได้ไม่ง่ายนะสามนะะะะ

สรุปนิยายไรท์มันขึ้นแจ้งเตือนว่าอัพเดทไหมคะ? งงมากตอนนี้

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ทำไมมันไม่ขึ้นว่าอัพแล้วอ่ะ

คือวันนี้ไรท์อัพไปสองสามรอบแล้วมันขึ้นแจ้งเตือนให้รี้ดป่ะคะ? หรือไม่ขึ้นเลยง่ะ

งงอะ เมื่อกลางวันไรท์พิมไปยาวเหยียด พออัพแล้วมันก็ไม่ขึ้นเนื้อหาที่เพิ่งลง ต้องมานั่งลงใหม่

คือไรง่ะ (เมื่อกี้ไปลองอัพตอนใหม่มาก็ขึ้นแจ้งเตือนนี่นา แล้วทำไมอัพในตอนไม่ขึ้นเลยอะ งง)

ถ้ารี้ดคนไหนอ่านข้อความนี้แล้วมันขึ้นแจ้งเตือนหรือไม่ขึ้นบอกไรท์ด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ


ปล.ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้เลยนะสามล้อ 55555555



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เม้นท์ค่ะ ถ้ายังมีคนอ่านอยู่เม้นให้หนูชื่นใจด้วยค่ะ TT^TT





//ค้อนปอนด์ยิ้มหวานเลยทีนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

488 ความคิดเห็น

  1. #95 Jaow-Ying (@YingLita) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 05:40
    จ้าลงโทษจ้า
    #95
    0
  2. #94 kaenew0811 (@kaenew0811) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 14:45
    สนุกง่า นางเอกเก่ง แมน ชอบอะ รอตอนต่อไปนะไรท์
    #94
    0
  3. #93 ถุงนอน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 13:25
    รอจ้ารอ
    #93
    0
  4. #92 Chakeya Boonyarat (@chaya2013) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 12:00
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #92
    0
  5. #91 MeaniE_18 (@MeaniE_18) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 07:42
    เอ...หรือโลมาจะเป็นเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ
    #91
    0
  6. วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 19:26
    ต่อค่ะไรท์  ตอนอื่นๆสนุกมากๆค่ะ:)#มนุษย์เงา
    #90
    0
  7. #89 Bio z (@bio-z) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 15:23
    อ่านตั้งแต่แรก รวดเดียวเลย สนุกมากรออยู่น่ะครับ
    #89
    0