Androphobia อย่ากลัวผมเลยนะที่รัก

ตอนที่ 4 : ไม่ได้บังคับหรอกนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,720
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    12 ต.ค. 58


3




 “อย่ามาแตะตัวเงานะ!!

นั่นคือประโยคแรกที่ฉันพูดไป ทั้งๆที่ฉันตั้งใจจะขอโทษพี่ฟาร์แท้ๆ แต่ฉันเริ่มตัวสั่นขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้อีกแล้ว สองเท้าพาฉันก้าวถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่างระหว่างคนตรงหน้าทันที

“เงา พี่ขอโทษ” พี่ฟาร์ดูจะตกใจมากกับการตอบสนองของฉัน พอพี่ฟาร์ขยับเท้าเข้ามาใกล้ ฉันก็ก้าวถอยหลัง และนั่นยิ่งทำให้พี่ฟาร์มีสีหน้ารู้สึกผิดจนฉันเริ่มกลายเป็นฝ่ายที่รู้สึกแย่

แต่มันก็น่าตกใจจริงๆแหละ เมื่อตะกี้ฉันตะโกนดังลั่นเลยล่ะ

“เอ่อ...เงา” ฉันอึกอัก ยิ่งเห็นสีหน้ารู้สึกผิดของพี่ฟาร์ ฉันก็ยิ่งรู้สึกแย่ ความจริงพี่ฟาร์อาจจะไม่ตั้งใจก็ได้นะ แล้วฉันจะไปตวาดเขาทำไมเนี่ย T_T “เงาขอโทษค่ะ เงาไม่ได้ตั้งใจ”

ฉันไม่ได้อยากเป็นแบบนี้ซะหน่อย

“พี่ต่างหากที่ต้องขอโทษ” พี่ฟาร์ขมวดคิ้ว ก่อนจะเบ้หน้าแล้วลูบแขนตัวเองตรงบริเวณที่ฉันตี จนฉันอยากจะดูผลงานที่เกิดจากความไม่ได้ตั้งใจของตัวเอง หรือปฐมพยาบาลอะไรให้เขาก็ได้ อย่างน้อยฉันจะได้ไม่ต้องมายืนทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้แบบนี้

ฉันจะทำยังไงดีล่ะ

“เกิดอะไรขึ้นวะฟาร์” เสียงของเพื่อนพี่ฟาร์ ที่เดินออกมานอกร้าน พร้อมน้ำหอมกลิ่นฟรุ๊ตตี้ ฉันทำให้ฉันต้องย่นจมูกโดยอัตโนมัติ ไม่ว่าจะดมกี่ที กลิ่นนี่มันก็ไม่เหมาะกับผู้ชายเอาซะเลย

“แกไปทำอะไรน้องเขาวะ” เสียงของเพื่อนอีกคนของพี่ฟาร์ดังเหมือนต่อว่า ใบหน้าที่ดูขี้เล่นของอีกฝ่ายหันมามองฉันอย่างเป็นกังวล

“ฉัน...”

“เปล่าค่ะ” ฉันรีบโพล่งตอบออกไป

“แกไปทำอะไรน้องเขาวะฟาร์” เพื่อนคนแรกของพี่ฟาร์หันมามองหน้าฉันก่อนจะหันไปมองหน้าเพื่อนตัวเองอย่างคาดคั้น แต่พี่ฟาร์ยังคงมองฉันอย่างรู้สึกผิดจนฉันเริ่มทำตัวไม่ถูก

นี่ถ้าฉันเดินหนีไปเลยดื้อๆ มันจะน่าเกลียดเกินไปรึเปล่านะ ไม่สิ แบบนั้นไม่ดีแน่ๆเลย พี่ฟาร์จะต้องกลายเป็นคนผิดทั้งๆที่เขาไม่ตั้งใจด้วยซ้ำ

“เงาขอโทษนะคะพี่ฟาร์ ขอโทษจริงๆค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” ฉันตัดสินใจรวบรวมความกล้าบอกคนตรงหน้าไปอีกครั้ง ก่อนจะรีบชิ่งออกมาจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

ตายแล้วฉัน แล้วนี่ฉันยังต้องร่วมงานกับเขาด้วยนะ ไหนจะทำงานพรีเซนต์ด้วยกันอีก แล้วฉันจะเข้าหน้าเขาติดมั้ยเนี่ย TT__TT

 

“เงาแกเป็นอะไรรึเปล่า”  ใยแก้วถามอย่างเป็นห่วง ฉันทันทีที่ฉันทิ้งตัวนั่งลงในห้องเรียน

“เออ ท่าทางแกดูไม่โอเคเลยอะ” ขอนไม้สนับสนุนเมื่อเห็นฉันส่ายหน้าไปมา

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่นอนไม่พอเท่านั้นแหละ ส่วนนี่งานพรีเซนต์วันนี้ พวกแกเอาไปลงคอมเตรียมพรีเซนต์ได้เลย เพราะฉันจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น นอนจากนอน”

“ไม่ได้นะเงา”

“ต้องได้สิ ฉันนั่งทำไอ้บ้านี่ทั้งคืน แล้วพวกแกยังจะมาห้ามไม่ให้ฉันนอนอีกเหรอ ใจร้ายไปรึเปล่าอะ =_=^

“โอเค แกนอนไปเลยก็ได้ เดี๋ยวฉันให้ไอ้ขอนมันนั่งข้างแกแล้วกัน เผื่อพวกฉันตอบอะไรไม่ได้มันจะได้สะกิดให้แกตอบแทน” ใยแก้วย่นหน้าใส่ฉัน

“ดีมาก”

พูดจบฉันก็เอาหน้าผากทับแขนตัวเองที่วางบนโต๊ะ ตั้งใจจะนอนชดเชยการอดนอนเมื่อคืน แต่ภาพพี่ฟาร์ตกใจยังคงวนเวียนอยู่ในหัวฉันไม่ไปไหน ฉันรู้ว่าพี่ฟาร์ไม่ได้ตั้งใจ แต่ฉันก็อดกลัวไม่ได้

อันที่จริงฉันก็พยายามแก้ไขอยู่นะ แต่ไม่ว่ายังไงฉันก็ยังไม่วางใจอยู่ดีอะ = =;; ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ขนาดพ่อกับพี่ชายฉันยังไม่ชอบให้มาแตะตัวฉันเลย  เพื่อนฉันไม่ว่าจะชายจริงหรือไม่จริง ฉันก็ไม่วางใจทั้งนั้น (เคยมีอยู่ครั้งนึงที่เพื่อนเกย์จะวิ่งเข้ามากอดฉัน ฉันยังเผลอยกขาขึ้นถีบโดยไม่ได้ตั้งใจ เล่นเอาโดนงอนไปเป็นอาทิตย์เลย) เวลาคุยกับเพื่อนที่สนิทๆฉันก็ยังคงตะกุกตะกักนะ ฉันจะกล้าคุยกับผู้ชายแบบปกติก็ต่อเมื่อฉันไม่ได้อยู่ใกล้เขา อย่างเช่นผ่านทางโทรศัพท์หรือข้อความเท่านั้นแหละ ส่วนกับผู้ชายที่สนิทนี่ฉันไม่รู้ เพราะฉันยังไม่เคยมี

บางทีฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเท่าไหร่ว่า ทั้งๆที่ฉันกลัวผู้ชายขนาดนี้ แล้วทำไมฉันยังชอบผู้ชายอยู่ และไอ้อาการกลัวผู้ชายบ้าบอไก่กาอาราเล่นี่แหละ ที่ทำให้ฉันดูเข้าถึงยากจนผู้ชายที่จะเข้ามาจีบฉันยังขยาด (เพื่อนบอกฉันมาว่าแบบนั้น แต่ฉันไม่เชื่อหรอก ที่ผ่านมาไม่เห็นจะมีใครมาจีบฉันสักคน -_-;) แถมบางกระแสบอกว่าฉันเป็นเลสเบี้ยนอีกด้วย ถ้าถามว่าไม่มีใครรู้เลยเหรอว่าฉันเป็นอะไร ฉันบอกได้เลยว่า ใช่

แหงล่ะ ฉันคงไม่เที่ยวไปโพนทะนาบอกใครๆหรอกว่าฉันกลัวผู้ชายน่ะ 

“เงาหลับเหรอ” เสียงแหบๆของชิน เพื่อนในภาคทำให้ฉันแอบเกร็งเล็กน้อย ที่มีตั้งเยอะตั้งแยะจะมายืนพูดข้างๆฉันกันทำไมเนี่ย

“อือ”

“งั้นฉันไม่กวนละ”

แม้เสียงฝีเท้าของชินค่อยๆห่างออกไป แต่ฉันยังคงไม่เงยหน้าขึ้นมามองรอบตัวทั้งนั้น ในหัวฉันยังคงมีแต่ความรู้สึกผิดที่ฉันสลัดมันไม่หลุด หรือฉันจะไลน์ไปขอโทษเขาดีนะ

เออ ใช่ ไลน์!!

ฉันเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง จนขอนไม้สะดุ้งโหยงแต่ก่อนที่เพื่อนสนิทจะอ้าปากถามอะไร ฉันก็ยกมือซ้ายห้ามไว้ก่อน ส่วนมือขวาควานลงกระเป๋าหาโทรศัพท์ ก่อนจะคว้ามากดอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่ฉันจะทันส่งไปข้อความไลน์จากพี่ฟาร์ก็เด้งขึ้นมา

Faroh : พี่ขอโทษนะครับ ถ้าทำให้เงารู้สึกไม่ดี

Shadow : เงาต้องขอโทษอีกครั้งที่ทำให้ตกใจนะคะ

Faroh : ไม่เป็นไรเลยครับ เพราะพี่ต่างหากที่เป็นฝ่ายทำให้เงาตกใจก่อน

Shadow : ไม่เป็นไรเหมือนกันค่ะพี่ฟาร์

“เงา แกคุยกับใครวะ” ขอนไม้ถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นฉันถอนหายใจอย่างโล่งอกแล้วยิ้มออกมา

“ยุ่งน่า” ฉันบอกปัดแล้วทิ้งตัวลงนอนท่าเดิมอีกครั้ง โดยมีเสียงบ่นกระปอดกระแปดของขอนไม้ดังพึมพำให้ได้ยินอยู่ข้างๆหูว่าฉันริอ่านมีความลับกับเพื่อน แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจที่จะตอบ ในเมื่อฉันสามารถหลับได้อย่างสบายใจ แล้วฉันยอมจะเสียเวลานอนของฉันทำไมล่ะ เดี๋ยวถ้ามีอะไรขอนมันก็คงปลุกฉันเองล่ะ ฮ้าววววว

 

“อนธการ ชนินทร์ หลังเลิกเรียนพบผมด้วยนะ” เสียงประกาศจากอาจารย์ประจำวิชาการผลิตสื่อมัลติมีเดียทำให้ฉันต้องขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิดเล็กๆ ก็ตอนนี้มันสี่โมงครึ่งแล้วและมันก็เป็นเวลากลับบ้านของฉันไง

“ได้ค่ะ” แต่ฉันก็ตอบได้เพียงเท่านี้แหละ

“ครับ” ชินตอบด้วยน้ำเสียงแหบๆ ที่บางทีมันทำให้ฉันระคายหูจนอยากจะซื้อยาอมให้อีกฝ่ายอมจนชุ่มคอให้รู้แล้วรู้รอด

“เอาล่ะ ก็ผลจากการทำแอนิเมชั่นรอบนี้ ทั้งสองกลุ่มได้คะแนนเท่ากันนะ แล้วก็สำหรับกลุ่มที่ได้คำแนะนำไป ครั้งหน้าก็เอาไปพัฒนาให้มันดีขึ้นด้วยล่ะ สำหรับวันนี้แยกย้ายกันได้ครับนิสิต”

ฉันโยนของลงกระเป๋าอย่างเซ็งจัด ใช่สิคนอื่นกลับได้ แต่ฉันยังกลับไม่ได้ไง -_-^

“พวกเธอสองคนสนใจลงประกวดผลิตสื่ออนิเมชั่นมั้ย ผมไปเจอประกาศรับสมัครมามันน่าสนใจมากๆเลยนะ แล้วมันรับเป็นทีม ผมว่างานนี้น่าสนใจนะ” เสียงกระตือรือร้นของอาจารย์ทำให้อดไม่ได้ฉันถอนหายใจออกมา

“ไม่ไหวหรอกค่ะ อาจารย์” ฉันบอกอย่างเบื่อๆ

“ผมว่ามันก็น่าสนนะครับ” ชินตอบอย่างกระตือรือร้นไม่ต่างจากอาจารย์ที่เคารพยิ่ง

“เงาไม่สนใจจริงๆเหรอ ผมว่ามันน่าสนใจมากเลยนะ”

“ก็ไม่นี่คะ -__-

“มันเป็นงานที่น่าสนใจและเหมาะกับเงามากเลยนะ จะไม่สนใจจริงๆเหรอ” ยังจะย้ำอีกนะคะท่านอาจารย์ที่เคารพ ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันเกร็ง T__T

“ไม่ค่ะ”

“เฮ้อ น่าเสียดาย จริงๆผมก็ไม่ได้บังคับหรอกนะ แต่ผมคิดว่าเงาควรจะทำนะ” น้ำเสียงที่ฟังดูซึมๆของอาจารย์ประจำภาควิชาทำให้ฉันขมวดคิ้วทันที  ไม่ได้บังคับ แต่คิดว่า ควร จะทำเนี่ยนะ ไม่ได้บังคับตรงไหนกัน

แล้วไงต่อ ฉันต้องตอบอะไรเหรอ ฉันมีสิทธิปฏิเสธได้เหรอ

“ถึงแข่ง เงาก็ไม่มีทีมอยู่ดีล่ะค่ะอาจารย์”

“ฉันไง เดี๋ยวฉันเป็นสมาชิกในทีมให้เธอเองเงา >< แล้วถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกฉันได้เลย” เสียงดีอกดีใจของชินทำให้ฉันต้องหันไปทำหน้าตายใส่เขา พร้อมบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แม้จะยังเกร็งๆอีกฝ่ายก็ตาม ก็ตอนนี้ฉันอยากกลับบ้านมากกว่านี่น่า ฉันอยากนอนเข้าใจมั้ย ว่าฉันอยากนอน =_=

“อย่าเลยฉันไม่อยากทำ”

“จะไม่สนใจจริงๆเหรอเงา เงาตัดสินใจอีกที่มั้ย แต่ผมไม่ได้บังคับนะ”

“ถ้าอาจารย์ไม่ได้บังคับ หนูก็ไม่สนใจจะทำหรอกค่ะ ทุกวันนี้หนูก็แทบจะเอาตัวไม่รอดอยู่แล้วล่ะ และถ้าอาจารย์ไม่มีอะไรแล้ว หนูขอกลับบ้านก่อนนะคะ เดี๋ยวรถติด”

“แต่พี่ว่าแกควรทำนะ” เสียงของผู้มาใหม่ ทำให้ฉันนั่งค้าง นึกอยากจะทุบโต๊ะแรงๆสักที แต่เมื่อทำไม่ได้เพราะฉันนั่งอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ทั้งสองคน จึงหันไปสวัสดีอาจารย์ที่ปรึกษาของตัวเองแทน และเพราะอาจารย์ช่วยฉันไว้หลายรอบมาก ฉันจึงเกรงใจอาจารย์ที่ปรึกษามากๆเช่นกัน แม้อาจารย์จะเอ็นดูฉันเหมือนฉันเป็นน้องก็เถอะ

“อาจารย์พิมคะ หนูไม่ไหวหรอก” ฉันหันไปอ้อนที่ปรึกษาทันทีแล้วกระพริบตาปริบๆเหมือนจะบอกอาจารย์ว่า เชื่อหนูเถอะนะ เรื่องงานน่ะไม่กลัวหรอก แต่ให้ร่วมงานกับผู้ชาย ฉันไม่ไหววววว

“ลองสิ ถ้าไม่ลองแกจะรู้เหรอว่าไหวมั้ย”

“แต่...”

“พี่ไม่ได้บังคับนะ แต่พี่เห็นด้วยกับอาจารย์ยักษ์ พี่ว่าแกควรลองอะ จริงๆ จะได้หาประสบการณ์เก็บไว้เผื่อด้วยไว้ใช้สมัครงานด้วย” เสียงของอาจารย์พิมพ์รภัสฟังดูเคร่งเครียดและมีเหตุผล จนฉันยอมแพ้

“ค่ะ ถ้าอาจารย์ว่าอย่างงั้น ลองก็ลองค่ะ TOT

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

501 ความคิดเห็น

  1. #11 bblg (@bblg) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 19:28
    อัพต่อนะคะ
    #11
    1
    • #11-1 โกโก้สีชมพู (@lapang) (จากตอนที่ 4)
      9 ตุลาคม 2558 / 19:38
      อัพต่อแล้วจ้าาาาาาา

      //ขอบคุณที่อ่านนะคะ ><
      #11-1
  2. #10 superman (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 23:07
    ดำเนินเรื่องได้สนุกขึ้นทุกตอนเลยนะ แล้วก็ขอชมเรื่องที่ไม่มีคำผิดเลยคงตรวจสอบมาอย่างดี l ^O^ สู้ๆนะ
    #10
    1
    • #10-1 โกโก้สีชมพู (@lapang) (จากตอนที่ 4)
      9 ตุลาคม 2558 / 19:37
      ขอบคุณมากค่ะ ><

      กลัวเหมือนกันว่าถ้าพิมพ์ยาวๆ แล้วจะพิมพ์พลาดเพราะเบลอ 555

      //ถ้าเราพลาดตรงไหนทักท้วงได้เลยนะคะ ^^
      #10-1