ทาสรักเมียยอดเสน่หา - สำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 8 : บทที่ 3 (1) แม่เลี้ยงพราวฟ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,009
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    10 เม.ย. 60





บทที่ แม่เลี้ยงพราวฟ้า

วันนี้แล้วสินะ

พราวฟ้าคิดพลางถอนหายใจเบาๆ เวลาสองวันที่ผ่านมาช่วงรวดเร็วเหลือเกิน แต่หญิงสาวก็มีคำตอบให้กับพ่อเลี้ยงเมฆาเรียบร้อยแล้ว เป็นคำตอบที่เธอใช้เวลาสองวันในการขบคิดอย่างคุ้มค่า เป็นคำตอบที่พราวฟ้าไตร่ตรองมาเป็นอย่างดีแล้วว่าควรจะตอบมันออกไป

วันนี้อากาศแจ่มใสมากกว่าทุกวัน มีแสงแดดอ่อนๆ ตั้งแต่เช้า ทำให้ไม่หนาวมากนัก พราวฟ้าสวมเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกระโปรงผ้าฝ้ายทอลายยาวคร่อมเท้า ผมยาวสลวยถูกเกล้ามวยไว้กลางศีรษะแล้วปล่อยปอยลงลงมาคลอเคลียกรอบหน้าสวย ที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบา เช้านี้ไม่ได้ไปทำอาหารที่เรือนใหญ่เพราะไม่ได้มีคำสั่งมา ป้าของเธอเลยมาช่วยงานที่โรงครัว พราวฟ้าก็ตามมาด้วย

ขณะที่กำลังตักข้าวต้มร้อนๆ แจกจ่ายคนงานอยู่นั้น แลนด์โรเวอร์สีขาวคันโตก็ขับมาจอดที่หน้าโรงครัว ร่างอรชรของพราวฟ้าชะงักงันราวกับถูกแช่แข็งด้วยความตกตะลึง พลันใจก็เต้นระรัวเมื่อร่างสูงของใครบางคนก้าวลงมาจากรถ เขาทักทายคนงานด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ทว่าดวงตาคมกลับมองตรงมาที่เธอราวกับจะปักธงไว้เป็นเป้าหมาย หญิงสาวเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง ความประหม่าเริ่มก่อกำเนิดขึ้นในใจ ทำไมเขาต้องรีบมาขนาดนี้ด้วย

พราวฟ้ารีบวางถ้วยลงบนโต๊ะเมื่อมือมันอ่อนแรงเอาเสียดื้อๆ ใบหน้างามฉายแววของความประหม่าปนหวาดกลัว อยากจะเดินหนีออกไปจากตรงนี้แต่คงไม่ทันเสียแล้วกระมัง เมื่อพ่อเลี้ยงเมฆาก้าวตรงมาที่เธอด้วยฝีเท้ามั่นคง

“อ้าวอรุณสวัสดิ์ค่ะคุณเมฆ” ศรีวรรณเดินออกมาจากในครัวพอดีจึงเอ่ยทักทายและชักชวน “ข้าวต้มหมูร้อนๆ ไหมคะ ยายพราวเป็นคนทำเองกับมือเลยค่ะ”  

“ขอบคุณครับ แต่ไม่รบกวนดีกว่า ผมขอยืมตัวพราวฟ้าสักสองสามชั่วโมงนะครับป้า”

ชายหนุ่มไม่อ้อมค้อม ทั้งยังหันไปมองสบตาคู่งามของคนที่ต้องการอยากจะยืมตัว คิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าทรงเสน่ห์มีรอยยิ้มแต่งแต้มเจ้าเล่ห์

สองแก้มนวลของพราวฟ้าร้อนผะผ่าว ดวงตากลมโตเสหลบด้วยความเขินอายทุกครั้งที่มีโอกาสได้สบตาคมทรงเสน่ห์

“ตามสบายค่ะคุณเมฆ” นางยิ้มอย่างรู้ใจ 

“ป้าจ๋า” พราวฟ้าครางเสียงแผ่วเมื่อป้าไปคิดจะคัดค้านเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังยิ้มอย่างเห็นดีเห็นงามไปกับเจ้านายของตัวเองอีก

“ไปเถอะลูก” ศรีวรรณพยักหน้าให้

พราวฟ้าหน้ามุ่ยแต่ก็ยินยอมเดินตามหลังคนตัวสูงออกมา ท่ามกลางสายตาคนงานนับร้อยคู่ที่มองเป็นตาเดียว นึกอยากจะร้องไห้ออกมาเหลือเกิน พ่อเลี้ยงเมฆามาหาถึงในโรงครัวแบบนี้ ก็เริ่มเกิดความหวั่นใจว่าหลังจากนี้เธอจะตกเป็นคำครหาในเรื่องอะไรอีก หญิงสาวถอนหายใจด้วยสีหน้าติดกังวล เท้าเรียวหยุดก้าวเมื่อเดินมาจนถึงรถราคาแพงของพ่อเลี้ยงเมฆา

“ฉันมาทวงคำตอบ”

พ่อเลี้ยงเมฆากล่าวอย่างตรงไปตรงมา เพื่อตอกย้ำให้พราวฟ้ารับรู้ ใบหน้าทรงเสน่ห์เคร่งขรึม แววตาดุดันมองคนตรงหน้านิ่งราวกับกำลังค้นหาคำตอบที่ต้องการ

พราวฟ้ายืนนิ่งกับท่าทางสุขุมเยือกเย็นของคนตรงหน้า มองสบตาเขาตาแป๋ว เผลอใช้ฟันขาวสะอาดขบเม้มปากอิ่มสวย ทว่าการกระทำของเธอช่างกระตุ้นความใคร่กระหายในตัวพ่อเลี้ยงเมฆาได้ดีนัก นัยน์ตาคมมองจ้องริมฝีปากสีหวาน พลันลำคอก็แห้งผากจนต้องกลืนน้ำลายลงคอ ยิ่งมองดวงตายิ่งพร่ามัว ความต้องการยิ่งเพิ่มมาก กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นเพื่อยับยั้งสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกาย

“ขึ้นรถสิ” มือหนาเปิดประตูให้พร้อมพยักหน้าสำทับคำสั่ง

พราวฟ้าทำตามคำสั่ง ก้าวขึ้นไปนั่งบนรถอย่างเงียบๆ เพราะกลัวว่าพ่อเลี้ยงเมฆาจะทำอะไรให้อายสายตาคนงานไปมากกว่านี้ หัวใจดวงน้อยแทบล่วงไปอยู่ที่ปลายเท้าเมื่อประตูฝั่งคนขับถูกปิดลง แล้วรถคันหรูก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากหน้าโรงครัว ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบกริบ อาการเงียบขรึมของชายหนุ่มทำให้พราวฟ้าไม่กล้าเอ่ยปากถาม มีเพียงดวงตาหวานซึ้งเหลือบมองเสี้ยวหน้าคมเป็นระยะ

รถคันโตยังคงขับผ่านไร่ส้มลึกเข้าไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง พราวฟ้าเริ่มนั่งไม่ติดเบาะ ใจดวงน้อยเริ่มเต้นระส่ำด้วยความหวาดหวั่น เมื่อสิ้นสุดอาณาเขตของไร่ส้ม เข้าสู่ถนนลูกรังที่สองข้างทางนั้นเต็มไปด้วยป่าหญ้าเขียวขจี ใจเริ่มไม่ดี พานจินตนาการไปต่างๆ นานา หากเธอไม่สามารถให้คำตอบเป็นที่น่าพอใจกับพ่อเลี้ยงเมฆาได้ ชายหนุ่มจะฆ่าเธอหมกไว้ในพงหญ้าหรือเปล่า ถึงได้พามาไกลขนาดนี้




จนกระทั่งรถขับเข้ามาจอดอยู่กลางทุ่งปอเทืองสีเหลืองอร่าม ที่มีอาณาบริเวณกว้างใหญ่ ซึ่งทุ่งปอเทืองแห่งนี้ปลูกไว้สำหรับไถกลบเป็นปุ๋ยพืชสดและนำไปเลี้ยงสัตว์ ชายหนุ่มปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัวแล้วหันไปมองคนข้างกายด้วยแววตาเต็มไปด้วยเลศนัย มุมปากหยักยกยิ้มเล็กน้อย พราวฟ้ากวาดสายตามองไปรอบๆ กาย จากเดิมที่มีความกลัวบัดนี้กลายเป็นความตื่นเต้นในความงามของภาพเบื้องหน้า เธอหันไปสบตาคนข้างกายก็พบว่าชายหนุ่มกำลังมองจ้องอยู่ จึงรีบเสหลบสายตาด้วยการมองออกไปนอกกระจก ใจดวงน้อยเต้นด้วยจังหวะรุนแรงเมื่อเขาเริ่มขยับตัว ร่างอ้อนแอ้นนั่งนิ่งไม่กล้าขยับเมื่อคนตัวโตขยับโน้มตัวเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ แล้วจับปลายคางมนให้หันไปเผชิญหน้าอย่างนุ่มนวล

“มาลองเป็นเมียชาวไร่จนๆ สักห้าสิบหกสิบปีไหม”

คำถามที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักคล้ายทีเล่นทีจริง หากแต่ดวงตาสีฟ้าอมเทาที่มองสบตาสีน้ำตาลใสนั้นเต็มไปด้วยความแน่วแน่มั่นคง

พราวฟ้าเบี่ยงใบหน้าหลบเล็กน้อยเมื่อลมหายใจร้อนรวยรดผิวแก้มของเธอจนแดงและร้อนผ่าว ตากลมโตเสมองใบหน้าทรงเสน่ห์ที่อยู่ใกล้แค่คืบแล้วพลอยทำให้ใจเต้นแรง เรียวปากอิ่มสวยที่เม้มเข้าหากันเบาๆ แล้วค่อยๆ คลายออกเพื่อเอื้อนเอ่ยคำพูดออกมา

“นานไปไหมคะ คนอื่นคงหมดโอกาสพอดี”

“ก็ฉันไม่คิดจะให้โอกาสผู้ชายหน้าไหนให้มาเป็นผัวเธอต่อจากฉันอยู่แล้วนี่”

พ่อเลี้ยงเมฆาสวนกลับเสียงเข้มห้วนบ่งบอกว่าไม่ค่อยสบอารมณ์กับคำตอบนี้เท่าไรนัก เมื่อได้ตีตราจอง นั่นหมายความว่าเขาจะต้องครอบครองเธอเพียงคนเดียวตลอดไป

หญิงสาวฟังแล้วนึกฉุนกับคำพูดคำจาโผงผางและเอาแต่ใจ ดวงตาคู่สวยกลอกไปมาเบาๆ ใบหน้างามฉายแววของความครุ่นคิด เธอควรจะเปลี่ยนแปลงคำตอบที่คิดเอาไว้แต่แรกดีหรือเปล่า คนอะไรก็ไม่รู้พูดจาไม่น่าฟังเอาเสียเลย

“ว่าไง จะยอมเป็นเมียฉันดีๆ หรือต้องให้ใช้กำลังปล้ำเอา บอกเลยว่าฉันแรงเยอะนะ อดอยากปากแห้งมานาน อาจจะรุนแรงไปหน่อย ตัวเธอยิ่งเล็กๆ อยู่ด้วย คงช้ำคามือฉันแน่ๆ”

ไม่เพียงแต่ใช้น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมเพื่อข่มขู่ แววตาคมยังคงมองอย่างคุกคามตั้งแต่ใบหน้าหวานหยดระเรื่อยลงมาจนถึงหน้าอกอิ่มที่สะท้อนสะท้านตามแรงหายใจ พานทำให้กายพลุ่งพล่านด้วยไฟปรารถนา ก่อนช้อนใบหน้าคมคร้ามขึ้นสบตาเจ้าของร่างแสนเย้ายวนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยหื่นกระหาย ก็สวยไปทั้งเนื้อทั้งตัวแบบนี้ใครจะไม่อยากได้มาทำเมีย สองวันที่ผ่านมันทำให้ทรมานแทบบ้ากับการรอคอย พราวฟ้าคงไม่รู้ว่าเขาต้องข่มใจตัวเองมากแค่ไหนเพื่อไม่ให้ฉุดเธอมาทำเมียก่อนเวลาอันสมควร

“กรี๊ด! คนหยาบคาย”

กำปั้นน้อยๆ ทุบเข้าที่ไหล่บึกบึนดังตุ๊บ ใบหน้าแดงปลั่งด้วยความโมโหปนเขินอาย บางครั้งเธอก็เหลืออดกับคำพูดและการกระทำอันแสนป่าเถื่อนของพ่อเลี้ยงเมฆาจริงๆ

“ชาวไร่ชาวสวนอย่างฉันก็เป็นแบบนี้แหละพราวฟ้า จะให้พูดจาหวานๆ มันก็กระดากปาก ว่าไง...ยอมดีๆ หรือต้องให้ปล้ำ เอ...พยศแบบเธอนี่ ฉันว่าปล้ำเอาน่าจะง่ายกว่านะ”

เสียงทุ้มแตกพร่ากล่าวออกมา ใช้หลังมือหนาเกลี่ยพวงแก้มแดงปลั่งเบาๆ แล้วลากไล้ลงมาตามลำคอระหงอย่างเชื่องช้าๆ ขณะรอคอยคำตอบ สัมผัสจากปลายนิ้วร้อนผ่าวแม้แผ่วเบาทว่ากลับทำให้ขนอ่อนตามกายสาวลุกเกรียว ใบหน้างามร้อนจัดยิ่งกว่าเดิม ใจดวงน้อยเต้นด้วยจังหวะระทึกเมื่อมันเริ่มลากต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงคอเสื้อของเธอ แล้วปลายนิ้วแกร่งก็ค่อยๆ เกี่ยวมันไปด้านข้างอย่างช้าๆ จนนินอกอวบขาวผ่องปรากฏสู่สายตาคมร้อนแรง

“ว่าไง” เขายื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ แล้วกระซิบถาม มุมปากหยักกระตุกยิ้มอย่างคนเหนือกว่า เมื่อสัมผัสได้ว่าพราวฟ้ากำลังมีความหวาดหวั่น “ยอมไหม

“ยอมค่ะ!”




ถึงหนูพราวไม่ยอม แต่อิพ่อเลี้ยงมันก็ทำให้ยอมอยู่ดีแหละเนอะ อยากได้น้องมาเป็นเมียมากนี่น่า จะปล่อยให้ปฏิเสธได้ยังไง ส่วนอีหนูก็คิดไปไกลเหลือเกิน กลัวเค้าเอามาฆ่าทิ้งได้ไง อยากมีเมียขนาดนี้ 5555

คุณคะ อิชั้นจะบอก ที่คุณเมฆพาน้องพราวมาถึงทุ่งปอเทืองท้ายไร่ก็เพราะว่าถ้าน้องไม่ยอมแต่งงานด้วยมันจะจับปล้ำกลางทุ่งปอเทืองค่ะ!!! คราวนี้ไม่ต้องตบต้องแต่งกันแล้ว เป็นเมียพี่เลยไรงี้ 

อ่านแล้วฝากเม้นๆ ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา


โปรยสิโปรยหน่อยยยย

“ฉันอายุเยอะแล้วพราวฟ้า ไม่ต้องกลัวหรอกว่าฉันจะได้เธอแล้วทิ้ง”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

1,655 ความคิดเห็น

  1. #1619 Airjung24 (@Airjung24) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 12:41
    อยากถามว่า ทุ่งปอเทืองรูปนี้ ที่ไหนคะ เหมือนแถวบ้านที่นครสวรรค์เลย
    #1619
    0
  2. #1325 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 14:27
    พ่อเลี้ยง
    #1325
    0
  3. #1183 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 17:40
    จะยอมหรือไม่ยอมยังก็ต้องโดนปล้ำอยู่แล้วใช่ไหมพ่อเลี้ยง
    #1183
    0
  4. #320 pam18566 (@pam18566) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 16:42
    ถ้าบังคับด้วยวิธินี้ก็ตะครุบกลางทุ่งปอเทืองไปเลยเถ๊อะพ่อคู๊ณณ
    55555
    #320
    0
  5. #254 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 22:16
    ยอมด้วยคนคะ555
    #254
    0
  6. #214 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 11:08
    แม้คุณเฆฆขาพูดเพราะกับน้องก็ได้ค่ะ อยากได้เขาเป็นเมียมากจนตัวสั่นเลยเหรอค่ะพ่อเลี้ยงเฆฆขา
    #214
    0
  7. #213 so-white-ii (@so-white-ii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 09:12
    เอากะพ่อพระเอกสิ 5555
    #213
    0
  8. #212 Kung 11906 (@kung11906) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 08:36
    อิป๋าน่ารักอ่ะ..ขอแต่งงานแบบมัดมือชกจริงจริ๊ง
    #212
    0
  9. #211 Nootyty (@Nootyty) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 08:14
    ปูเสื่อรอทุกวันเลยอิอิ
    #211
    0
  10. #210 samangkay (@samangkay) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 05:25
    ถูกใจอย่างแรงค่ะพระเอกเถื่อนๆดิบๆหื่นๆแบบนี้หาจากไหนไม่ได้แล้วค่ะ
    #210
    0
  11. #209 nichapat7171 (@nichapat7171) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 03:22
    รอน่ะค่ะไรท์
    #209
    0
  12. #208 Por Teesuda (@lpttk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 01:00
    เห็นโปรยอันต่อไปละมาอัพบ่อยๆหน่อยนะคะ จะขาดใจ5555555
    #208
    1
  13. #207 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 00:04
    555555 มีขู่กันด้วย
    #207
    1
    • #207-1 Aiyada.Author (@provokelove) (จากตอนที่ 8)
      9 เมษายน 2560 / 00:57
      คนอ่านจะได้จดจำค่ะ ว่าพ่อเลี้ยงเมฆาได้เมียมายังไง 555
      #207-1
  14. #206 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 23:38
    อ่านจบแล้วนอนได้....ฝันดีนะคะทุกท่าน ขอบคุณไรท์ที่รักที่มาอัพให้อ่านจ้า
    #206
    1
  15. #205 alegicoffee (@alegicoffee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 23:05
    กะปล้ำจริงๆเลยเร้อะ พ่อเลี้ยง
    #205
    1
    • #205-1 Aiyada.Author (@provokelove) (จากตอนที่ 8)
      9 เมษายน 2560 / 00:58
      ก็ถ้าไม่ยอมก็ปล้ำอะค่ะ พ่อเลี้ยงคนจริงค่ะ 555
      #205-1
  16. #204 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:41
    ชัดเจนนะค่ะ
    #204
    1
  17. #203 linn-nalin (@linn-nalin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:37
    ไม่ยอมก็โดนฆ่าหมกป่าแหง๋
    #203
    1
    • #203-1 Aiyada.Author (@provokelove) (จากตอนที่ 8)
      9 เมษายน 2560 / 00:58
      พ่อเลี้ยงไม่โหดขนาดนั้นค่ะ ถ้าจับปล้ำอะชอบมาก
      #203-1
  18. #202 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:31
    ยอมใจพ่อเลี้ยงเลย...
    #202
    1
    • #202-1 Aiyada.Author (@provokelove) (จากตอนที่ 8)
      9 เมษายน 2560 / 00:59
      ไม่มีใครเหมือนค่ะ
      #202-1
  19. #201 Kai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:18
    โอยยยยยฟินค่าาาไรท์
    #201
    1
    • #201-1 Aiyada.Author (@provokelove) (จากตอนที่ 8)
      9 เมษายน 2560 / 00:59
      ไรท์ก็ฟินค่ะรีดเดอร์
      #201-1
  20. #200 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:04
    อยากให้พ่อเลี้ยงมาส่งเข้านอน ^^
    #200
    0
  21. #199 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 21:22
    มามั๋ยค่ะ เรารอยุวนะ
    #199
    0
  22. #196 ohkrissana (@ohkrissana) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 19:46
    ปูเสื่อรอเลย
    #196
    0
  23. #195 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 14:02
    รอเลยคร้าว่าคำตอบคืออัลรัย
    #195
    0
  24. #194 Just fine (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 13:50
    แป๋ว แบบนี้ก็เรียกโปรย รอ ต่อ ไป
    #194
    0
  25. #193 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 13:50
    โปรยได้ใจร้ายมาก 555555 รอจ้า
    #193
    0