ทาสรักเมียยอดเสน่หา - สำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 (2) ข่าวดีหรือร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,694
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    9 เม.ย. 60




“พราว...พราว ยายพราว เป็นอะไรลูก ทำไมยืนเหม่อแบบนั้น”

เสียงนุ่มนวลของศรีวรรณพยายามเรียกหลานสาวที่ยืนกอดอกเหม่อลอยอยู่เฉลียงหน้าบ้านหลังเล็ก ที่พักพิงของสองป้าหลานแสนอบอุ่นที่ได้รับความเมตตาจากเจ้าของไร่ บ้านหลังนี้อยู่ห่างจากเรือนใหญ่ไม่ไกลเท่าไรนัก

“ป้ามีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ”

พราวฟ้าหลุดจากภวังค์แล้วหันไปยิ้มให้กับคนเป็นป้า นึกต่อว่าตัวเองที่ใจมันไม่รักดี เอาแต่เฝ้าวนเวียนคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าตรู่จนเผลอเหม่อลอยอยู่หลายครั้ง เธอเสีย ‘จูบแรก’ ไปอย่างไม่ทันตั้งตัว มิหนำซ้ำยังเป็นจูบแสนร้อนแรงที่ทำให้คนอ่อนประสบการณ์หัวหมุน กายอ่อนระทวยรวยแรงในอ้อมแขนแกร่ง รสจุมพิตแรกนั้นวาบหวาม ซาบซ่านและเร่าร้อนเหลือเกิน กลีบปากของเธอยังคงเจ็บแปลบจากแรงบดขยี้ของคนร้ายกาจ หลังจากที่ปล้นจูบจากเธอไป พ่อเลี้ยงเมฆาก็ประกาศกร้าวหน้าตาเฉยว่าเขาได้ตีตราจองและหมายจะครอบครองทั้งตัวและหัวใจของเธอ พราวฟ้าฟังแล้วนึกฉุน คนอะไรเอาแต่ใจและเผด็จการชะมัดเลย แค่เสียจูบไม่ได้แปลว่าเธอจะต้องเสียทั้งตัวและหัวใจให้เขาเสียหน่อย

ทว่าในยามที่คิดถึงมันพราวฟ้ามักเผลอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน สองแก้มนั้นก็ร้อนผะผ่าวอย่างห้ามไม่อยู่ มันน่าแปลกที่เธอไม่ได้รู้สึกรังเกียจสัมผัสจากพ่อเลี้ยงเมฆาเลยสักนิด ตรงข้ามกันมันกลับให้ความรู้สึกอบอุ่นและร้อนแรงไปพร้อมๆ กัน บ้าชะมัด! ใจดื้อรั้นไม่รักดีของเธอหลงระเริงไปกับเขาจนได้สินะ

“มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าลูก”

ศรีวรรณเดินเข้าไปโอบเอวหลานสาว พราวฟ้าจึงกอดตอบแล้วส่ายหน้าเบาๆ ต่อให้มีเรื่องไม่สบายใจเธอก็ไม่อาจทำให้ป้าคิดมากตามไปด้วยหรอก

“ก็ดีแล้ว มีอะไรไม่สบายใจให้บอกป้า อย่าเก็บไว้คนเดียวรู้ไหม”

นางย้ำอยู่บ่อยครั้งด้วยความห่วงใย พราวฟ้ามาอยู่ที่ไร่คีรีรินทร์ด้วยสภาพจิตใจที่ไม่ดีเท่าไรนัก ศรีวรรณจึงต้องคอยเฝ้าสังเกตหลานสาวเพียงคนเดียวอยู่เสมอ แม้จะสดใสขึ้นกว่าตอนมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ แต่นางก็ไม่อาจวางใจเลยสักนิด เพราะสิ่งที่พราวฟ้าพบเจอมานั้นมันหนักหน่วงเกินกว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ จะรับไหว ยังดีที่หลานสาวของนางเข้มแข็งพอที่จะก้าวผ่านมันออกมา

“จ้ะป้า”

หญิงสาวระบายยิ้มอ่อนหวานเพื่อให้ป้าคลายความกังวลใจ ความรักและห่วงใยจากป้าซึ่งเป็นญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ทำให้พราวฟ้าเข้มแข็งมากขึ้น แม้จะยังมีความเสียใจจากความสูญเสียหลงเหลืออยู่ ใจยังคงเฝ้าคะนึงหาตลอดเวลา แต่เธอก็พยายามบอกตัวเองให้ปล่อยวาง เพราะถึงอย่างไรแล้วบิดากับมารดาก็ไม่อาจฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง

ศรีวรรณนั่งลงบนม้านั่งตัวยาวแล้วดึงแขนหลานสาวให้นั่งลงตาม พราวฟ้านั่งคลอเคลียไม่ห่าง โดยมีมืออวบอูมลูบเส้นผมยาวสลวยเบาๆ ด้วยความเอื้ออาทร ดวงตาสีนิลของสตรีวัยกลางคนมองไปบนท้องฟ้าที่มีแสงดาวพราวระยับ นานหลายนาทีที่มองขึ้นไปบนนั้นก่อนตัดสินใจเอ่ยคำพูดออกมา

“เมื่อหัวค่ำตอนที่ป้าไปเรือนใหญ่ คุณเมฆเขาสู่ขอพราวจากป้า”

“ป้าว่าอะไรนะจ๊ะ”

พราวฟ้าผละกายออกห่างจากร่างท้วม เสียงหวานอุทานถามอย่างไม่เชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน เบิกตากว้างพลางส่ายหน้าไปมาเบาๆ เธอต้องหูฝาดไปแน่ๆ

“พ่อเลี้ยงเมฆสู่ขอพราวจากป้า” นางเอ่ยย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ป้าจ้ะ ทำไมพ่อเลี้ยงต้องมาสู่ขอพราวจากป้าด้วยจ๊ะ”

ใบหน้างดงามของพราวฟ้าซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด เธออธิบายความรู้สึกของตัวเองในตอนนี้ไม่ถูกเลยจริงๆ ช็อกและจุกไปทั้งลำคอจนพูดไม่ออก บอกไม่ถูกว่าควรยินดีหรือไม่ มีแต่คำถามวนเวียนอยู่ในหัวเต็มไปหมดว่าทำไมกัน...ทำไมพ่อเลี้ยงเมฆาต้องสู่ขอเธอจากป้าศรีวรรณ

“รู้ไหม...ตอนนี้คนงานในไร่เขาลือกันไปทั่วว่าเห็นเราน่ะกอดจูบกับพ่อเลี้ยงอยู่ในไร่ส้ม จริงหรือเปล่าล่ะ”

นางถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ไม่ได้คิดตำหนิแต่อย่างใด เนื่องจากพราวฟ้าโตพอที่จะดูแลและรับผิดชอบตัวเองได้แล้ว ศรีวรรณเพิ่งจะทราบเรื่องราวทั้งหมดก็ตอนที่พ่อเลี้ยงเมฆาเข้ามาพูดเรื่องสู่ขอหลานสาว พร้อมกับบอกว่าได้ล่วงเกินพราวฟ้าจนคนงานในไร่เอาไปพูดกันในทางเสียหาย จึงอยากรับผิดชอบในการกระทำของตัวเอง คราแรกที่ได้ยินแทบลมจับ ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่เข้ามาคุกเข่าเพื่อขอขมาและขอดูแลพราวฟ้านั้นคือพ่อเลี้ยงเมฆา คนที่นางดูแลรับใช้มาร่วมสามสิบปี

“เอ่อ...”

พราวฟ้าไม่รู้จะปฏิเสธอย่างไร ปากอิ่มที่ถูกปล้นจุมพิตแรกไปอย่างไม่ทันตั้งตัวเม้มแน่นดวงตากลมโตหลุบลงมองมือที่บีบเข้าหากันอยู่หน้าตัก ที่คนงานต่างมองเธอด้วยท่าทีแปลกๆ ก็เพราะเรื่องนี้สินะ พวกเขาคงเอาไปพูดกันสนุกปากว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่าย ยอมให้ผู้ชายกอดจูบกลางไร่ คิดแล้วขอบตาก็ร้อนผะผ่าวขึ้นมา รู้สึกเจ็บจุกไปทั้งอก พราวฟ้าไม่อายแต่เสียใจที่กำลังทำให้ป้าผิดหวัง

“คุณเมฆไม่อยากให้พราวเสียหาย เลยจะรับผิดชอบด้วยการแต่งงาน”

พ่อเลี้ยงเมฆาเป็นคนจริงจังกับคำพูดของตัวเองเสมอ คนหวงความโสดไม่เคยให้ความสนใจกับผู้หญิงคนไหนเป็นพิเศษ แต่กลับยอมละทิ้งมันเพื่อรับผิดชอบพราวฟ้าด้วยการแต่งงาน นั่นหมายความว่าหากตัดสินใจทำแบบนี้ จะไม่สามารถใช้ชีวิตตามประสาหนุ่มโสดได้อย่างเดิมอีกต่อไปแล้ว

“ป้า...” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองป้าด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ดวงตาไหวระริกด้วยหยดน้ำตาที่คลอหน่วย แล้วค่อยๆ หยดแหมะลงอย่างช้าๆ จนศรีวรรณต้องเอื้อมมือไปเช็ดให้

“ป้าไม่โกรธ ไม่ต้องร้องไห้”

ได้เห็นตาแดงๆ และหน้าเศร้าๆ ก็พอจะมองออกว่าพราวฟ้ากำลังกลัวว่านางจะโกรธที่ไม่รักนวลสงวนตัว ศรีวรรณส่ายหน้าเบาๆ พร้อมกับยิ้มบางๆ นางจะโกรธทำไมกัน คนเราหากไม่มีความรู้สึกชอบหรือรักกัน จะกอดจะจูบกันทำไม แม้จะไม่เคยมีความรักแต่นางก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากกว่า พอจะมองออกว่าสิ่งที่พ่อเลี้ยงเมฆาทำนั้นไม่ใช่แค่อยากรับผิดชอบต่อการกระทำของตัวเอง แต่แววตามันฟ้องถึงความรู้สึกที่อยู่ภายในด้วย

“ป้าจ๋า...” 

พราวฟ้าโผเข้ากอดแล้วซุกหน้ากับอกอุ่น พอรู้ว่าป้าไม่โกรธก็ยิ่งรู้สึกผิด กลัวคนในไร่จะดึงป้าของเธอไปพูดในทางเสียหายด้วย เพราะมีหลานสาวไม่รู้จักรักศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิง

“พ่อเลี้ยงเป็นคนดีมากนะพราว ป้าอยากให้เรามีคนดีๆ มาคอยดูแลตอนที่ป้าไม่อยู่แล้ว”

ศรีวรรณว่าเสียงอ่อน ปีนี้พราวฟ้าอายุยี่สิบสามแล้ว เช่นเดียวกับนางที่อายุเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ก็เหลือกันอยู่แค่สองป้าหลาน ไม่มีญาติที่ไหนหลงเหลืออยู่อีกแล้ว หากวันหนึ่งต้องเป็นอะไรไปก็อยากให้มีคนดีๆ มาช่วยดูแลหลานสาวเพียงคนเดียว

“ป้าต้องอยู่กับพราวไปนานๆ สิจ๊ะ”

“ป้าอายุเยอะขึ้นทุกวันนะลูก จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ ป้าอยากให้มีคนมาดูแลเราแทนป้า จะได้หมดห่วงเสียที”

คนเป็นป้ารำพึงรำพันพลางถอดถอนใจ การเกิด แก่ เจ็บ ตาย ถือเป็นเรื่องปกติ ไม่ว่าเร็วหรือช้ามนุษย์ทุกคนจะต้องเผชิญ ไม่มีใครหลีกหนีมันได้

“แต่ป้าจ๊ะ...พราวไม่อยากแต่งงานกับเขา”

หญิงสาวไม่ได้รู้สึกยินดีเลยสักนิด พ่อเลี้ยงเมฆาคงไม่ได้กลัวเธอเสียหายหรอก เพราะการกระทำของเขาก็ไม่ได้เป็นการให้เกียรติเธอเลย ที่ชายหนุ่มบอกกับป้าศรีวรรณว่าจะรับผิดชอบคงทำไปตามหน้าที่ และกลัวตัวเองจะเสื่อมเสียชื่อเสียงมากกว่า พราวฟ้าไม่อยากแต่งงาน ไม่อยากเอาชีวิตไปผูกติดกับผู้ชายที่ไม่ได้มีความรักใคร่ให้แก่เธอ แค่เสียจูบไม่ใช่เสียตัว หรือแม้จะเสียตัวหญิงสาวก็ไม่ต้องการความรับผิดชอบจากเขาหรอก

“ป้าไม่บังคับหรอก แต่พราวต้องไปบอกกับพ่อเลี้ยงเองนะ”

“ป้าบอกให้ไม่ได้เหรอจ๊ะ” พราวฟ้าเริ่มงอแงเป็นเด็กๆ ไม่อยากเผชิญหน้ากับพ่อเลี้ยงใจร้ายแสนป่าเถื่อนในตอนนี้ แค่มีแต่เรื่องเขาวนเวียนอยู่ในหัวเธอก็แทบบ้าแล้ว

“ไม่อยากแต่งกับเขาเพราะอะไรก็ไปบอกเหตุผลกับเขาเอง ถึงป้าไปบอกคุณเมฆก็ต้องมาเอาคำตอบจากปากเราอยู่ดีนั่นแหละ”

คนเป็นป้าว่าพลางยิ้มอย่างนึกขันกับน้ำเสียงกระเง้ากระงอด การแต่งงานเป็นเรื่องของคนสองคน ผู้ใหญ่อย่างนางไม่ได้แต่งด้วยจึงไม่อยากยุ่งมากนัก ไม่อยากบังคับฝืนใจหลานสาว ให้แต่งด้วยความสมัครใจจะดีกว่า หลังจากนี้คงต้องปล่อยให้หนุ่มสาวได้พูดคุยตกลงกันเอง ว่าจะแต่งหรือไม่แต่ง

พราวฟ้าทำได้เพียงแค่ถอนหายใจ ดวงตาคู่หวานฉายแววของความวิตกกังวล เม้มเรียวปากอิ่มเข้าหากันเบาๆ อย่างขบคิด แค่คำครหาของคนมันไม่มีผลต่อการใช้ชีวิตเลยสักนิด ก็แค่เพียงลมปากไม่กี่วันคงจางหาย จึงไม่จำเป็นเลยสักนิดที่จะต้องสนกับคำนินทาเล่านั้น จริงอยู่ที่เธอเสียหายเพราะโดนกอดจูบจนกลายเป็นเรื่องให้คนในไร่พูดถึง แต่การที่พ่อเลี้ยงเมฆาจะรับผิดชอบด้วยการแต่งงานนั้นถือเป็นเรื่องใหญ่โตไม่น้อย การแต่งงานไม่ใช่เรื่องล้อเล่น มันสมควรเป็นเรื่องของคนสองคนที่ตกลงปลงใจจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมากกว่า และคงไม่ใช่เรื่องที่ดีนักหากจะต้องฝืนใจแต่งงานกับคนที่ ‘ไม่ได้รัก’

 

แม้ไม่อยากเผชิญหน้า แม้จะพยายามหลีกหนีเพียงใด แต่สุดท้ายก็ไม่พ้นอยู่ดีเมื่อพราวฟ้าต้องมาบอกพ่อเลี้ยงเมฆาด้วยตัวเองว่าไม่ต้องการแต่งงานกับเขา เจ้าของกายอรชรอ้อนแอ้นสวมเสื้อไหมพรมพอดีกับกับกระโปรงผ้าทอลายพื้นเมืองตัวยาวสาวเท้าไปตามทางเดินที่ทอดยาวไปจนถึงหน้าบ้านไม้สองชั้นสไตล์ล็อกโฮมท่ามกลางสายหมอก มือบางกระชับผ้าคลุมไหล่สีครีมเข้าหากันเพราะความหนาวเหน็บในยามเช้าตรู่ ดวงตาคู่งามช้อนมองบ้านหลังใหญ่ที่ปลูกดอกมะลิซ้อนไว้เต็มหน้าบ้านด้วยความรู้สึกประหม่า ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนเดินขึ้นบันไดโค้งจากด้านข้างซึ่งเชื่อมต่อกับเฉลียงชั้นสองของบ้านอย่างช้าๆ ด้วยใจที่เต้นระส่ำมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่บริเวณลานโล่งตรงกลาง

พลันเท้าเรียวก็เป็นอันต้องชะงักงันเมื่อเจ้าของบ้านเลื่อนเปิดประตูกระจกกรอบไม้บานใหญ่ออกแล้วก้าวตรงมายังเธอ พราวฟ้าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงแล้วรีบเบือนใบหน้าไปด้านข้างเพื่อหลบเลี่ยงภาพตรงหน้า ความร้อนผะผ่าวกระจายไปทั่วดวงหน้าเนียนจนแดงปลั่งแม้อากาศภายรอบๆ กายจะถูกโอบล้อมด้วยหนาวเหน็บ

เพียงเพราะ...เห็นแผ่นอกเปลือยเปล่าสีแทนสวยที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามสมบูรณ์แบบ งดงามราวกับรูปปั้นของพ่อเลี้ยงเมฆา ลอนกล้ามสีแทนนั้นน่าลูบไล้เสียจนใจสั่น

“ไง ว่าที่แม่เลี้ยง”




แหมมมม อิพ่อเลี้ยง! เขายอมแต่งงานด้วยล่ะเหรอ รีบเรียกว่าที่แม่เลี้ยงเชียวนะ เจ้าเล่ห์เจ้าแผนการจริงๆ 5555

ขอโทษที่หายไปหลายวัน นับนิ้วดูแล้วหลายวันมาก 5555 ขอโทษนะคะ แต่จะพยายามมาให้บ่อยขึ้นนะคะ >___<

อ่านแล้วฝากคอมเม้นด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

และฝากอีบุ๊คพี่ชาร์ลกับน้องไอเฟลด้วยนะคะ ส่วนอีกสองเรื่องในซีรีส์นี้จะตามมาเร็วๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

1,655 ความคิดเห็น

  1. #1640 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 18:58
    เร็วมากค่ะ เจอหน้าก็จะเเต่งด้วยซะเเล้ว ถถถถถถ
    #1640
    0
  2. #1309 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 08:51
    พ่อเลี้ยงใจร้ายยยย
    #1309
    0
  3. #1178 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 16:26
    พ่เลี้ยงคะเค้ามาปฏิเสธนะรู้ยัง
    #1178
    0
  4. #1099 อามูร์ (@cookkiecake) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 10:50
    ป้าเป็นป้าที่ดีมาก ชอบ
    #1099
    0
  5. วันที่ 17 เมษายน 2560 / 12:34
    มันเป็นแผนสินะ...พ่อเลี้ยง
    #463
    0
  6. #315 pam18566 (@pam18566) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 15:29
    โอ๊ยยย-///-
    #315
    0
  7. #255 mutmutza (@mutmutza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 22:23
    โอ้ย รุกเหล่อเกิน ฟินจิกหมอน555
    #255
    0
  8. #173 Por Teesuda (@lpttk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:29
    มาตามอ่านแล้วขอบๆ
    #173
    0
  9. #102 tateeturk (@tateeturk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 13:39
    หมั่นหน้าอิพ่อเลี้ยงมากกกกกกก
    #102
    0
  10. #101 Kai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 10:25
    ชอบอ่ะ...มาต่ออีกนะ.. .รอค่าาาา
    #101
    0
  11. #100 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 10:04
    อั๊ยยะ!!! พ่อเลี้ยงมีความมั่นหน้า  ได้ใจแม่ยกจริงๆ  ชอบจังคำนี้ "ว่าที่แม่เลี้ยง" ^___^  ขอเป็นตำแหน่งนี้ด้วยได้ไหม 5555++++
    #100
    0
  12. #99 ningoo (@ningoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 02:24
    ร้ายนะพ่อเลี้ยงคิดจะรวบรัดหนูพราวล่ะสิ
    #99
    0
  13. #98 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 23:25
    ตายยแล้วพ่อเลี้ยงน้องเขาจะมาปฎิเสธว่าจะไม่เเต่งกับตัวนะจะรีบร้อนเปลี่ยนสถานะน้องขนาดนั้นเจ้า
    #98
    0
  14. #97 9395066 (@9395066) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:40
    อ๊ายยยยย อะไรยะ พ่อเลี้ยง ว่าที่สามี ร้ายนะยะ
    #97
    0
  15. #96 nongmildsmile (@nongmildsmile) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:26
    5555พ่อเลี้ยงขี้ตู่
    #96
    0
  16. #95 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 21:49
    อิพี่มัยร้ายกาจ
    #95
    0
  17. #94 Twinsmoon (@lolipink-pop) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 21:31
    ขำ 555555 รอนะค้าไรท์
    #94
    0
  18. #93 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 21:11
    ลองปฏิเสธซิ..เจอดีแน่ฟ
    #93
    0
  19. #92 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 20:19
    พ่อเลี้ยงอยากได้น้องเขามากๆเลยมัดมือชกไปขอน้องเขากับป้าว่างั้น ทันใจจังเลยชอบๆๆๆๆ5555555 สนุกมากๆๆค่ะ
    #92
    0
  20. #91 dalyth_p (@preiwlovely) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 19:52
    แค่จูบป๋าก็จับทำเมียแล้ว
    #91
    0
  21. #90 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 19:00
    พ่อเลี้ยงอยากมีเมีย555
    #90
    0
  22. #89 samangkay (@samangkay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 18:44
    สนุกมากมายค่ะชอบมากค่ะพระเอกเถื่อนๆหื่นๆนี่จองเล่มอีกค่ะ
    #89
    0