ทาสรักเมียยอดเสน่หา - สำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 21 : บทที่ 7 (1) สามีอยากให้ฟ้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    20 เม.ย. 60



บทที่ สามีอยากให้ฟ้อง

เช้านี้พราวฟ้าตื่นก่อนสามี เธออาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะลงไปข้างล่างก็เตรียมชุดสำหรับใส่ทำงานในไร่ไว้ให้เขา หญิงสาวไม่รู้ว่าหน้าที่ของภรรยาที่ดีนั้นมีอะไรบ้าง แต่เธอเคยได้เห็นมารดาทำอะไรให้บิดาบ้างก็ทำตามเช่นนั้น ครอบครัวของพราวฟ้าเป็นครอบครัวเล็กๆ ฐานะปานกลาง แม่ศรีจันทร์ของเธอเป็นแม่บ้าน ส่วนพ่อภวันต์ต้องออกไปทำงานหาเงินนอกบ้าน แม่จะเป็นคนจัดการทุกอย่างในบ้านเองทั้งหมด คอยดูแลพ่อตั้งแต่ก่อนจะออกไปทำงานจนเข้านอน ไม่เคยบ่นว่าเหนื่อยหากแต่ทำอย่างมีความสุขทุกครั้ง หญิงสาวเห็นมารดาทำแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ ก็พลอยซึมซับ แต่ไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งจะได้นำมาปฏิบัติใช้กับสามีตัวเอง

พูดถึงสามี...เมื่อวานพราวฟ้ายอมรับว่าโกรธกับคำพูดของเขามาก ทว่าไม่ถึงสิบนาทีที่เธอเดินเอาผ้าลงไปซัก พ่อเลี้ยงเมฆาก็ตามไปนั่งเฝ้า ใช่! นั่งเฝ้า ไม่พูดจาที่แสดงออกถึงการง้องอน หากแต่มองจ้องเธอไม่วางตาไม่ว่าจะขยับตัวไปไหนมอง ราวกับกำลังควบคุมนักโทษคดีร้ายแรงไม่ให้หลบหนี จนหญิงสาวรู้สึกอึดอัดเพราะสายตาที่ดุดัน จนต้องเลี่ยงด้วยการถือไม้กวาดขึ้นไปปัดเศษใบไม้ที่เฉลียงชั้นสอง เพราะงานอื่นๆ ในบ้านนิ่มกับนวลจัดการหมดแล้ว

แต่ก็นั่นแหละ...หนีไม่พ้นอยู่ดี ชายหนุ่มตามขึ้นมาแต่ไม่ได้วุ่นวาย หากแต่เดินกอดอกด้วยสีหน้าราบเรียบเดินวนเวียนอยู่ในระยะสายตาของเธอตลอด!

จนสุดท้ายพราวฟ้าทนไม่ไหวถามเขาไปตรงๆ ว่าต้องการอะไร ทว่าคนเป็นสามีก็ไม่ตอบ หากแต่ดึงตัวเธอเข้าไปกอดแล้วจุมพิตที่หน้าผากเบาๆ หญิงสาวได้แต่มองเขาด้วยความงุนงงทั้งๆ ที่อุ่นวาบไปทั้งตัวแถมใจยังเต้นแรง ง้อหรือเปล่าพราวฟ้าไม่รู้ แต่รู้ว่าใจนั้นอ่อนยวบยาบไปหมด แม้จะรู้ดีว่าผู้ชายแข็งกระด้างอย่างพ่อเลี้ยงเมฆาไม่มีทางพูดจาอ่อนหวานเพื่อง้องอน แต่หญิงสาวก็หายงอน ทำให้มันเป็นเหมือนเรื่องเล็กๆ แล้วปัดมันทิ้งไป

หลังจากทำอาหารเช้าง่ายๆ เตรียมไว้ให้สามี พราวฟ้าก็หยิบเสื้อแขนยาวมาสวมทับกันหนาวแล้วมุ่งตรงไปยังโรงครัว เพื่อช่วยป้าและเหล่าบรรดาแม่ครัวทำอาหารอย่างเช่นที่ทำเป็นประจำ เนื่องจากเมื่อวานที่ไร่หยุดงานหนึ่งวันเธอเลยไม่ได้ไป สายหมอกในยามเช้ายังไม่จางหายไปเลยด้วยซ้ำ เพราะพระอาทิตย์ยังไม่ส่องแสง แต่คนงานเริ่มทยอยเข้ามาในไร่ส้มกันแล้ว พราวฟ้าเดินผ่านคนงานที่กำลังเตรียมตัวจะทำงานด้วยรอยยิ้ม พวกเขาก็ต่างยิ้มตอบและทักทายเธออย่างจริงใจ

“สวัสดีตอนเจ๊าจ้าวแม่เลี้ยง”

คนงานหญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาทักทาย นางจับมือแม่เลี้ยงแห่งไร่คีรีรินทร์แล้วยิ้มอย่างชื่นชม เมื่อคืนงานเลี้ยงเห็นความงามของแม่เลี้ยงไม่ค่อยชัดเท่าไรนัก เพราะค่ำมืดแล้วสายตาจะไม่ค่อยดี แต่พอได้มองใกล้ๆ แล้วสวยหยาดฟ้ามาดินเหมาะสมกับพ่อเลี้ยงเมฆามากๆ

“สวัสดีค่ะ มาทำงานแต่เช้าไม่หนาวกันเหรอคะ”

พราวฟ้าระบายยิ้มอ่อนหวาน ยังคงรู้สึกเขินอายกับสรรพนามที่คนงานใช้เรียก เพราะไม่ค่อยชินเท่าไรนัก คงต้องปรับตัวเหมือนกับตอนที่เธอมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ

คนงานหลายคนเดินเข้ามาห้อมล้อมทักทายกับแม่เลี้ยงพราวฟ้าเช่นกัน ต่างพูดคุยกันและชื่นชมในความสวย ด้วยความที่พราวฟ้าค่อนข้างสูงและสวมใส่เสื้อผ้าสีหวาน เธอจึงโดดเด่นอยู่ท่ามกลางคนงาน ทำให้มีสายตาบางคู่คอยมองจ้องด้วยความริษยาอยู่ไม่ไกลนัก

“หนาวแต่มันชินแล้วจ้าว มาทำงานแต่เจ๊า จะได้เสร็จไวๆ” (หนาวแต่มันก็ชินแล้วจ้ะ มาทำงานแต่เช้าๆ จะได้เสร็จไวๆ)

น้ำใจและความห่วงใยอย่างจริงใจจากแม่เลี้ยงสร้างความปลื้มใจให้คนงานนัก นอกจากสวยแล้วยังใจดีอีกต่างหาก

“แม่เลี้ยงจะไปโฮงครัวใจ่ก่จ้าว” (แม่เลี้ยงจะไปโรงครัวใช่ไหมจ๊ะ)

เด็กสาววัยรุ่นชื่อแสงดาวเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มแฉ่งอย่างกระตือรือร้นที่ได้มีโอกาสได้พูดคุยกับแม่เลี้ยง แววตานั้นเป็นประกายด้วยความดีใจ เธอชอบแอบมองเพราะอยากสวยเหมือนคุณพราวฟ้า ยามใดที่เดินผ่านมาที่ไร่ส้มก็มักจะชะเง้อมอง

“ใช่จ้ะ ฉันจะไปช่วยงานป้าที่โรงครัว” หญิงสาวยังคงมีรอยยิ้มหวานหยดบนใบหน้า

“เป๋นแม่เลี้ยงบ่ะต้องยะก๋านก่ะได้หนาจ้าว” (เป็นแม่เลี้ยงไม่ต้องทำงานก็ได้หรอกจ้ะ)

คนงานคนหนึ่งว่าขึ้นคล้ายกระแนะกระแหน่ ทำให้คนอาวุโสสุดในกลุ่มถลึงตามองด้วยความไม่พอใจที่ปากไม่ดี แต่อีกฝ่ายยังคงลอยหน้าลอยตาไม่มีความสลดเลยสักนิด

“ต้องทำสิจ๊ะ ขนาดพ่อเลี้ยงเป็นเจ้าของไร่ยังต้องทำงานเลย”

พราวฟ้าตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม น้ำเสียงอ่อนหวาน ไม่ได้นึกเคืองขุ่นใจกับคำพูดคล้ายประชดประชัน ที่เธอจดจำน้ำเสียงได้ดีว่าเป็นเสียงเดียวกับที่เคยพูดจากระทบกระเทียบเสียดสีเธอเมื่อหลายวันก่อน

“แม่เลี้ยงหมั่นไปจ้วยก๋านป้าศรีวรรณตึงวัน บ่ะได้ขี้คร้านเหมือนไผบางคนหรอกเน้อ” (แม่เลี้ยงน่ะขยัน ไปช่วยงานป้าศรีวรรณทุกวัน ไม่ได้ขี้เกียจเหมือนใครบางคนหรอกนะ)

แสงดาวพูดพร้อมทำท่าทางกระแนะกระแหน่ใส่บุษบาที่พูดจาแบบนั้นใส่แม่เลี้ยง แล้วขยับเข้าไปยืนข้างกายคนที่เอายปกป้อง ราวกับจะบอกว่าเธอคือแฟนคลับของแม่เลี้ยงพราวฟ้า ใครห้ามแตะต้องเด็ดขาด

นี่ อี่ดาว อี่ปากดี คิงว่าฮาก๋า” (นี่! นังดาว นังปากดี แกว่าฉันเหรอ) บุษบาชี้หน้าแสงดาวด้วยท่าทางโกรธจัด

ฮาอู้ความจริง คิงชอบอู้  ขี้คร้านยะก๋าน คนอื่นเปิ้นบ่ะบอกป้อเลี้ยงหื้อหักเงินเดือนก่ะเพราะเอ็นดูลูกคิง กลั๋วมันอดต๋ายต่างหาก

(ฉันพูดเรื่องจริง แกชอบอู้งาน ขี้เกียจทำงาน คนอื่นเขาไม่บอกพ่อเลี้ยงให้หักเงินก็เพราะสงสารลูกแก กลัวว่าจะอดตายต่างหาก)

บุษบาพูดไม่ออก ใบหน้าสลดลงในทันที ได้แต่กระฟัดกระเฟียดแล้วเดินเข้าไปในแปลงส้ม และไม่วายหันกลับไปมองด้วยแววตาขวางๆ

แม่เลี้ยงอย่าไปสนใจ๋กำอู้มันเลยจ้าว พวกปากกระโถนก่ะอย่างอี้แล้วจ้าว” (แม่เลี้ยงอย่าไปสนใจคำมันพูดเลยจ้ะ พวกปากกระโถนก็อย่างนี้แหละ)

คนสูงวัยว่าแล้วส่ายหน้าอย่างระอา ถ้ามีลูกหลานแบบนี้นางคงอับอายขายขี้หน้าเขาแย่ เพราะชาวบ้านเขาพากันนินทาว่าไม่รู้จักรักดี มีลูกตั้งแต่ยังเรียนไม่จบมัธยมปลาย ผู้ชายก็ไม่รับผิดชอบ ต้องหมดอนาคตเพราะความไม่รักดีของตัวเอง แถมยังทิ้งภาระให้พ่อแม่ต้องเลี้ยงดูลูกตัวเองอีก ที่พ่อเลี้ยงรับเข้าทำงานก็เพราะสงสาร แต่บุษบาก็ไม่ได้ขยันทำงานตอบแทนที่พ่อเลี้ยงเมตตาเลยสักนิด

“พราวไม่สนใจหรอกค่ะ ใครจะพูดอะไรก็ปล่อยเขาไปเถอะ”

“คนอะหยังงามแล้วยังจิตใจดี๊ดีแห๋ม” (คนอะไรสวยแล้วยังจิตใจดี๊ดี)

แสงดาวชมเสียงใส ขนาดไม่ใช่คนโดนว่ายังขึ้นแทน แต่แม่เลี้ยงกลับใจเย็น ไม่เอาเรื่องคนปากไม่ดีอีก

หมู่เฮาไปยะก๋านก่อนเน้อจ้าวแม่เลี้ยง เดี๋ยวจะเก็บส้มไปส่งกาดบ่ะตัน” (พวกเราไปทำงานก่อนนะจ๊ะแม่เลี้ยง เดี๋ยวจะเก็บส้มส่งตลาดไม่ทัน”)

พราวฟ้ายิ้มพร้อมพยักหน้าตอบรับ จากนั้นเหล่าคนงานก็ทยอยแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง โดยจะมีกระเป๋าผ้าสะพายข้างใบขนาดกลางกันเกือบทุกคน ซึ่งหญิงสาวก็นึกสงสัยมาตลอดว่ากระเป๋าผ้าหลากสีสันนั้นมีไว้ทำไมกัน แต่ก็เก็บความสงสัยเอาไว้แล้วรีบไปช่วยป้าทำงานก่อนที่จะสายไปมากกว่านี้ เพราะคนงานจะหยุดพักเพื่อกินข้าวเช้ากันประมาณแปดโมงครึ่งถึงเก้าโมง และพักกลางวันประมาณเกือบบ่ายโมง

 

“มาอยู่ได้กำเดียว ได้เลื่อนขั้นมาเป๋นถึงแม่เลี้ยง บ่ะฮู้ว่าเปิ้นใช้มารยาหรือใช้อะหยังมาจับพ่อเลี้ยงกันแน่ แต่ดูท่าแล้วคงได้ชูคออยู่อีกบ่ะเมิน” (มาอยู่ได้ไม่นาน ได้เลื่อนขั้นมาเป็นถึงแม่เลี้ยง ไม่รู้ว่าใช้มารยาหรือใช้อะไรมาจับพ่อเลี้ยงกันแน่ แต่ดูแล้วท่าจะได้ชูคออยู่อีกไม่นาน)

ทว่ายังเดินไปได้ไม่ไกลเท่าไรนักก็มีเสียงกระแทกแดกดันก็ดังตามหลังมา พราวฟ้าชะงักฝีเท้าโดยพลันแล้วหมุนกายหันไปยังต้นเสียง ใบหน้างดงามฉายแววของความไม่พอใจนั้นเชิดชึ้น ปรายตามองคนงานหญิงสองคนที่ยืนกอดอกมองเธอด้วยสีหน้าและแววตาหยันเย้ย แต่นับว่าก็พลาดไม่น้อยที่ไม่ปิดหน้าก่อนที่จะจิกกัดเธอ จะได้ไม่ต้องเสียหน้ามากกว่าวันนั้น รู้จักพราวฟ้าน้อยไปสินะ เธอไม่ชอบกัดใครแต่ถ้าได้กัดแล้วจมเขี้ยวแน่นอน

“ชูคอไปเตอะ สักวันป้อเลี้ยงเปิ้นเบื่อขึ้นมา เฮาสองคนจะสมน้ำหน้าหื้อ” (ชูคอไปเถอะ สักวันพ่อเลี้ยงเบื่อขึ้นมา เราสองคนจะสมน้ำหน้าให้) อีกคนเสริมขึ้น มองด้วยแววตาเหยียดๆ

“ได้แค่ผ่อหน้า รับความจริงบ่ะได้ อู้บ่ะออกบอกบ่ะถูกเลยก่า” (ทำได้แค่มองหน้า รับความจริงไม่ได้ล่ะสิ ถึงกับพูดไม่ออกเลยเหรอ)



พวกปากดีมาอีกแล้วค่ะ คราวนี้หนูพราวเลื่อนขั้นเป็นแม่เลี้ยงแล้วนะ หึหึ ไม่รอดแน่ๆ เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับแม่เลี้ยงพราวฟ้า ไม่รอดๆๆๆ

อ่านแล้วฝากเม้นๆ ด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

1,655 ความคิดเห็น

  1. #1338 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 17:02
    พวกนี้ วอนหาเรื่องแล้วไง
    #1338
    0
  2. #1215 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:12
    ปากดีอีกแล้วพวกอจฉาแม่เลี้ยง...ยังไม่เจียมนะพวกแก
    #1215
    0
  3. #586 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 17:53
    ยังงงอีกนะยังงจะปากดีอีกเดี๋ยวก็ได้รู้สึกหรอก
    #586
    0
  4. #564 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 23:17
    แม่เลี้ยงจัดการหนักๆคะ
    #564
    0
  5. #563 Irish66 (@Irish66) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 19:59

    ช่างกล้านะ...
     

    #563
    0
  6. #562 Soud Pete (@pete-nett) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 18:57
    เสร็จแน่
    #562
    0
  7. #561 Nok (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 18:54
    จัดหนักไปค่ะหนูพราว จะได้รู้ไผ๋เป็นไผ๋
    #561
    0
  8. #559 Napissapn (@Napissapn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 17:06
    สู้ๆๆนะคะไรท์ รออยู่นะ อยากอ่านไปยิ้มไป
    #559
    0
  9. #558 dalyth_p (@preiwlovely) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 16:08
    ป้อเลี้ยงมาจ้วยแม่เลี้ยงแล้ะ
    #558
    0
  10. #557 P_CHCH (@P_CHCH) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 15:25
    ฮึ่มป้อเลี้ยงอยู่ไหนมาจัดการเลย
    #557
    0
  11. #556 น้องซิงซอง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 14:57
    จัดหนักเลยค่ะแม่เลี้ยงจะได้เป็นตัวอย่าง เอาให้คัก ๆๆๆ
    #556
    0
  12. #553 AOPHAK™ (@aophak) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 11:42
    ดูซิปม่เลี้ยงจะทำยังไง
    #553
    0
  13. #552 Princess Pig Aomsin (@princess-pig) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 11:24
    จัดการ !!
    #552
    0
  14. #551 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 10:23
    ฟ้องหรือจัดการเองดีน้อหนูพราว
    #551
    0
  15. #550 Tanny (@tan2492540) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 10:07
    อาเฮียมาเร็ว เมียโดนรังแก
    #550
    0
  16. #549 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 09:42
    หนูพราวสู้คนนะค่ะขอบอก
    #549
    0
  17. #548 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 09:33
    จัดเลยมั๋ยพราวฟ้า
    #548
    0
  18. #547 ทิพย์กนก (@0832853575) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 06:15
    อ่อยยย รออยู่ค้าาา รีบมาต่อนะค่ะ
    #547
    0
  19. #546 วารุณี (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 04:46
    ปากแบบนี้ซิจะได้มีสีสัน จะไว้เหรอค่ะ ถ้าเก็บไว้จะเป็นแม่เลี้ยงพราวเหรอ ต้องจัดแบบเจ็บๆ
    #546
    0
  20. #545 nittedujob (@nittedujob) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 04:38
    ถ้าตบแล้วจบก็จัดเลย!!! อุ๊ย!ขอโทษค่ะ มือลั่น ^^ ให้พ่อเลี้ยงจัดการโลด
    #545
    0
  21. #544 เพชรมาลา (@numwhan1988) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 02:17
    ตบมันตบมัน555
    #544
    0
  22. #543 SomekoPranom (@SomekoPranom) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 00:44
    จัดการหนักๆเลยนะแม่เลี้ยงคนปากดี
    #543
    0