ทาสรักเมียยอดเสน่หา - สำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 (1) ข่าวดีหรือร้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,999
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    9 เม.ย. 60



คุณเมฆมีความดำนิดหน่อยนะคะ >___<

บทที่ ข่าวดีหรือร้าย

เส้นทางจากบ้านพักไปยังโรงครัวนั้นจำเป็นต้องผ่านไร่ส้ม ตลอดเส้นทางพราวฟ้าถูกตกเป็นเป้าสายตาจากคนงาน ไม่ว่าเจ้าของร่างอรชรจะเดินผ่านจุดไหนก็มีแต่คนหันมามองด้วยสายตาแปลกๆ บ้างก็ยกมือป้องปากกระซิบกระซาบ บ้างก็มองเธอด้วยสีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยความกระแนะกระแหน บ้างก็พูดคุยกันแล้วยิ้มหัวเราะคิกคักราวกับถูกใจอะไรบางอย่าง ซึ่งหญิงสาวก็ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่ ทำไมจะต้องมองมาที่เธอเป็นตาเดียวแบบนั้น

คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความฉงน ใบหน้าหวานหยดฉายแววของความไม่ชอบใจ รู้สึกอึดอัดที่ต้องตกเป็นหัวข้อในการสนทนา เธอปรับสีหน้าให้ราบเรียบจนเกือบกลายเป็นบึ้งตึง พยายามไม่ใส่ใจแล้วรีบเร่งฝีเท้าเพื่อเดินให้ถึงโรงครัวให้เร็วที่สุดเพราะรู้สึกไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้เลย

“ทำไมต้องมองกันแบบนั้นด้วย” เสียงหวานรำพึงรำพันกับเบาๆ แล้วเดินเข้าไปในโรงครัวขนาดใหญ่ที่มีหลังคายกสูง

โรงครัวแห่งนี้มีพื้นที่กว้างขวางเพียงพอต่อจำนวนคนงานหลายร้อยคน ที่ไร่คีรีรินทร์จะมีอาหารเลี้ยงคนงานวันละสองมื้อ นั่นก็คือมื้อเช้าและมื้อเที่ยง เนื่องจากต้องเริ่มทำงานกันแต่เช้า เจ้าของไร่เกรงว่าว่าคนงานจะเตรียมหุงหาอาหารกันไม่ทันจึงให้แม่บ้านเป็นคนจัดการให้ และทุกสิ้นเดือนหรือวันที่เงินเดือนออก ก็จะทำอาหารเลี้ยงโดยที่คนงานสามารถห่อไปฝากคนที่บ้านได้ ป้าศรีวรรณของเธอเล่าว่าเพราะความใจดีมีเมตตาของพ่อเลี้ยงเมฆา ทำให้คนงานต่างจงรักภักดีและช่วยกันทำงานอย่างขยันขันแข็ง

ทว่าสำหรับพราวฟ้าแล้ว พ่อเลี้ยงเมฆาคือผู้ชายร้ายกาจ หลงตัวเองและไร้ความเป็นสุภาพบุรุษที่สุด! คิดถึงเขาแล้วเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเช้าตรู่ก็ไหลย้อนเข้ามาให้หัว รสจุมพิตซาบซ่านยังคงติดตรึงอยู่บนริมฝีปากสีชมพูสวยความร้อนผ่าวค่อยๆ กระจายไปทั่วดวงหน้า นัยน์ตาคู่งามกะพริบไปมาเบาๆ เผลอเม้มริมฝีปากเข้าหากัน และหัวใจก็เริ่มเต้นระรัวดังเช่นในตอนนั้น...

“พราวมาพอดี มาช่วยพี่ๆ เขาล้างผักสิลูก”

สตรีร่างท้วมวางช้อนที่เพิ่งตักน้ำแกงขึ้นมาชิมรสไว้กับจานรองที่ข้างเตา นางพยักหน้าให้แม่ครัวเชิงบอกว่ารสชาติได้ที่แล้ว ก่อนเดินเข้าไปจับแขนหลานสาวที่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูห้องครัวขนาดใหญ่

“จ้ะป้า”

พราวฟ้าหลุดจากภวังค์แล้วรีบรับคำ เดินไปยังอีกฝั่งของครัวที่แบ่งแยกออกไปสัดส่วน หยิบเก้าอี้ไม้อันเล็กมาวางแล้วนั่งลงเพื่อจะช่วยคนงานล้างผักในกะละมังใบใหญ่ แต่ยังไม่ทันจะลงมือทำแตงอ่อนก็รีบกุลีกุจอลุกมาจับแขนเธอให้ลุกขึ้น แล้วจูงไปนั่งยังแคร่ไม้แทน ทำให้คนถูกจับจูงได้แต่เงยหน้ามองอย่างงงๆ

“คุณพราวจ้าว มายะอันนี้ดีกว่า แตงอ่อนจะไปล้างผักเองจ้าว” (คุณพราวจ๊ะ มาทำอันนี้ดีกว่า เดี๋ยวแตงอ่อนไปล้างผักเองจ้ะ)

“ใช่แล้วจ้าว แห๋มบึ้ดมืองามๆ จะเปื่อยหมดเน้อ คุณพราวมาเด็ดผักก่ะปอแล้วจ้าว” (ใช่จ้ะ เดี๋ยวมือสวยๆ จะเปื่อยหมดนะจ๊ะ คุณพราวเด็ดผักก็พอจ้ะ)

แสงหล้าเสริมขึ้นแล้วยิ้มกว้างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมมากกว่าปกติ เธอชอบและชื่นชมหลานสาวของหัวหน้าแม่ครัว เพราะทั้งสวย นิสัยดี และไม่ถือตัวอย่างผู้หญิงสวยๆ ที่เคยมาหาพ่อเลี้ยงที่ไร่ ผู้หญิงพวกนั้นชอบมองคนงานด้วยสายตาดูถูกดูแคลน หาว่าเป็นคนป่าคนดอยไม่อยากอยู่ใกล้

“ก็ได้จ้ะ”

หญิงสาวพยักหน้ารับทำตามอย่างไม่อิดออด หยิบใบโหระพาที่แตงอ่อนทำไว้ก่อนหน้ามาเด็ดใส่ตะกร้า ก่อนคิ้วเรียวสวยจะขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อสังเกตได้ถึงความผิดปกติ แตงอ่อน มะขิ่นและแสงหล้า ที่กำลังช่วยกันล้างผัก เริ่มจับกลุ่มซุบซิบแล้วเหลือบมองมาที่เธอพร้อมกับยิ้มแกมหัวเราะ เมื่อพราวฟ้าหันไปมองพวกเขาก็ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อราวกับเมื่อครู่ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น ทำให้ความสงสัยที่มีอยู่ในใจมันเพิ่มมากขึ้นยิ่งกว่าเดิม พราวฟ้าพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความรู้สึกกังวล วันนี้มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ทำไมคนงานถึงได้มีท่าที่แปลกๆ ต่อเธอกันนัก

“เดี๋ยวเด็ดผักเสร็จไปทำบัวลอยต่อนะลูก ป้าคั้นกะทิกับให้สามสาวปั้นแป้งไว้เรียบร้อยแล้ว ขูดมะพร้าวอ่อนกับหั่นเผือกหอมเตรียมไว้ให้ใส่ด้วย ภรรยาคุณไผทฝากมาให้”

ป้าศรีวรรณทรุดนั่งลงตรงข้ามกับหลานสาว พยับเพยิบไปยังวัตถุดิบที่เตรียมไว้สำหรับทำบัวลอย วันนี้ภรรยาของคุณไผทที่ปรึกษาอาวุโสของไร่ ฝากมะพร้าวอ่อนและเผือกหอมมาให้ เลยได้ทำบัวลอยทรงเครื่องของโปรดของพ่อเลี้ยงเมฆา

“จ้ะป้า”

รับคำพร้อมทั้งทำงานของตัวเองไปด้วย พราวฟ้าสามารถทำอาหารได้ทั้งคาวและหวาน แม้จะไม่เก่งนักแต่ป้าศรีวรรณก็ไว้ใจให้เธอช่วยงาน โดยมีท่านคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง ตอนมาอยู่ที่นี่แรกๆ เธอไม่ค่อยชินเท่าไรนัก เพราะต่างจากเมืองกรุงที่เคยอยู่ ที่นู่นดูวุ่นวายและเร่งรีบไปเสียทุกอย่าง แต่ไม่นานนักก็เริ่มปรับตัวได้และชอบกับการใช้ชีวิตท่ามกลางธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์เช่นนี้

“แบ่งใส่หม้อเล็กๆ ไว้ด้วยนะ ป้าจะเอากลับเรือนใหญ่”

ป้าศรีวรรณบอกพลางหยิบตะกร้ามะเขือเปราะสดๆ จากสวนมาวางข้างๆ ตัดขั้วแล้วผ่าเป็นสี่ส่วนก่อนนำไปแช่ในน้ำเกลือเพื่อไม่ให้มะเขือดำ เตรียมไว้ใส่แกงเขียวหวานที่ตอนนี้แม่ครัวอีกคนกำลังจะลงมือทำ อีกคนกำลังทำน้ำพริกอ่อง ส่วนหัวหน้าแม่ครัวอย่างนางมีหน้าที่กำกับดูแลความเรียบร้อยและช่วยตระเตรียมของ งานหนักๆ ให้คนหนุ่มสาวที่กำลังดีกว่าเป็นคนทำ เพราะในแต่ละมื้อต้องทำกับข้าวหม้อใหญ่ๆ ห้าอย่างและของหวานอีกหนึ่งอย่าง เพื่อให้เพียงพอต่อจำนวนของคนงานในแต่ละวัน พวกเขาต้องใช้แรงงานจึงต้องให้กินอิ่มกันทุกคน

“จ้ะป้า”

คำว่า ‘เรือนใหญ่’ ทำให้ใบหน้าหล่อคมของใครบางคนลอยเข้ามาในหัว พลันมือที่กำลังเด็ดผักใส่ตะกร้าชะงักงันชั่วคราว พราวฟ้าเริ่มรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง หัวใจเต้นด้วยจังหวะแปลกๆ ในยามที่คิดถึงเขา...

กี่ครั้งแล้วในวันนี้ที่พยายามปัดความคิดเกี่ยวกับพ่อเลี้ยงเมฆาออกจากหัว ทว่ารอยสัมผัสที่ยังติดตรึงกลับทำให้ความทรงจำยังคงฝังแน่นไม่ยอมจางหาย เธอไม่อยากเป็นแบบนี้เลยสักนิดเดียว ได้แต่ถอนหายใจออกมาแรงๆ แล้วเด็ดใบโหระพาแล้วทิ้งลงตะกร้าอย่างไม่เบานักด้วยท่าทีกระฟัดกระเฟียด

“เด็ดเบาๆ สิลูก ช้ำหมดแล้ว” คนเป็นป้าปรามเบาๆ

“ขอโทษจ้ะป้า” แม้จะโดนดุแต่ก็ยังคลี่ยิ้มหวานหยด จนคนเป็นป้าได้แต่ส่ายหน้าอย่างเอื้อเอ็นดู

“ทำอาหารต้องใจเย็นๆ นะลูก”

ปากก็บ่นอย่างไม่จริงจังนัก มือก็สารวนอยู่กับการหั่นมะเขือเปราะ วันนี้พราวฟ้าดูแปลกไปกว่าทุกวัน เมื่อเช้าตอนไปช่วยนางทำอาหารที่เรือนใหญ่ก็เหม่อลอยอยู่หลายครั้ง ยิ่งตอนนี้ก็ขมวดคิ้วมุ่นราวกับกำลังคิดอะไรอยู่อย่างไรอย่างนั้น และวันนี้ก็ไม่ได้มีเพียงหลานสาวของนางที่มีท่าทีเปลี่ยนไป สามใบเถาที่กำลังช่วยกันทำงานอยู่นั่นก็อารมณ์ดีผิดปกติ ประเดี๋ยวกระซิบ ประเดี๋ยวหัวเราะคิกคักกันมาตั้งแต่เช้าแล้ว ไม่รู้มีเรื่องอะไรให้ยินดีนักหนา

“งามแต้ๆ เปิ๋งกั๋นแต้ว่า” (สวยจริงๆ เหมาะสมกันสุดๆ เลย) แตงอ่อนมองพราวฟ้าในยามนั่งทำครัวแล้วหันกลับไปเอ่ยกับเพื่อนๆ ด้วยใบหน้ายิ้มๆ

“ใช่ๆ บ่ะมีใครเปิงกันกว่านี้แห๋มแล้ว” (ใช่ๆ ไม่มีใครเหมาะสมกันกว่านี้แล้ว) แสงหล้าก็คิดไม่ต่างกัน ปากก็พูดไปมือก็ทำงานไปด้วยตามประสาขาเม้าธ์ประจำไร่

“ดีแล้วเนาะ จะได้มีแม่เลี้ยงกันสักเตื้อ” (ดีแล้วเนอะ จะได้มีแม่เลี้ยงกันสักที)

มะขิ่นที่กำลังยกตะกร้าผักขึ้นไปวางบนชั้นหันมาว่า ใครๆ ก็อยากเห็นหน้าแม่เลี้ยงของไร่คีรีรินทร์กันทั้งนั้น แต่พ่อเลี้ยงก็ยังไม่เจอคนที่ถูกใจสักที แต่เธอคิดว่าคงอีกไม่นานเกินรอ

“อ้าวๆ ทำงานๆ อย่ามัวแต่คุยกันสิ” ศรีวรรณว่าเสียงดุๆ เมื่อสามสาวยังคงคุยกันอย่างออกรส

“เจ้า” แตงอ่อนผู้เป็นหัวหน้าแก็งรับคำเสียงอ่อน ปิดปากฉับแล้วลงมือทำงานกันต่ออย่างตั้งใจ

พราวฟ้ายิ่งงุนงงไปใหญ่ คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันจนเป็นปม แตงอ่อน มะขิ่นและแสงหล้ากำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันอยู่ แม้เธอจะอู้คำเมืองไม่ได้แต่ก็ฟังออกแทบทุกคำ ความแคลงใจมันเริ่มลุกลามใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ กลัวเหลือเกินว่าเรื่องที่สามสาวกำลังพูดถึงจะเป็นเรื่องของตัวเองกับพ่อเลี้ยงเมฆา คิดแล้วได้แต่ถอดถอนใจเบาๆ ด้วยความรู้สึกกังวล อดหวั่นใจไม่ได้จริงๆ ว่าจะมีคนผ่านมาเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าตรู่ 



กลับมาแล้วค่ะ หลังจากหายไปหลายวันมากกกกกกกก มีใครรออยู่มั้ยคะ อย่าเพิ่งบ่นเนอะ สำนึกผิดเรียบร้อยแล้ว 5555

หนูพราวชักจะหวั่นไหวและหวั่นใจ จะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่านะ แถมสามใบเถาก็พูดอะไรแปลกๆ ด้วยนเนอะ

ปล.ใส่ภาษาคำเมืองด้วย ถ้าผิดพลาดตรงไหนรบกวนแจ้งหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา


ไถ่โทษที่หายไปหลายวันนนน แจก ยั่วรักซาตานทมิฬ 1 เล่ม 

แค่คอมเม้นตามปกติ ประกาศรายชื่อผู้โชคดีในวันที่อัพตอนถัดไปค่ะ


และฝากอีบุ๊คพี่ชาร์ลกับน้องไอเฟลด้วยนะคะ ส่วนอีกสองเรื่องในซีรีส์นี้จะตามมาเร็วๆ นี้ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

1,655 ความคิดเห็น

  1. #1361 กำไล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 21:54
    ชอบมากคะ
    #1361
    0
  2. #1360 กำไล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 21:54
    ชอบมากคะ
    #1360
    0
  3. #1308 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 08:41
    พ่อเลี้ยง สร้างปัญหาให้ฟ้าแล้ว
    #1308
    0
  4. #1164 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 12:18
    ข่าวลือออกมาแบบนี้ ใครกันนะที่จะได้เป็นแม่เลี้ยง
    #1164
    0
  5. #176 NNPNR (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 21:31
    หนังสือจะออกวันไหนค่า สนุกชอบมากกแนวแบบนี้ อิอิ
    #176
    0
  6. #118 Mouthnaka (@Mouthnaka) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 15:49
    สนุกคะ
    #118
    0
  7. #88 nararada (@radapupu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 01:35
    รอค่ะรอออออ
    #88
    0
  8. #87 karunaplanee (@karunaplanee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 08:25
    #87
    0
  9. #86 Purujang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 05:35
    ต้องมีคนเห็นแน่ ๆ เลย พ่อเลี้ยงเอาแต่ใจ
    #86
    0
  10. #85 Nunam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 22:36
    พ่อเลี้ยงทำพราวฟ้าหวั่นไหวแล้วรู้ตัวเปล่า รอค่ะไรท์
    #85
    0
  11. #84 jigkohmoo (@jigkohmoo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 10:48
    ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ยังจะรอจนกว่าจะได้อ่านตอนใหม่จ้า
    #84
    0
  12. #83 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 09:52
    ข่าวนู๋พราวปัยไกลเกิ๊นล่ะ มันต้องมีอัลรัยแน่นวล
    #83
    0
  13. #82 nongmildsmile (@nongmildsmile) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 18:07
    5555พ่อเลี้ยงเมฆาเลี้ยงต้อยยยยย ปล.นานแค่ไหนก็รอค่าไรท์><ควรค่าแก่การรอคอยยยย5555
    #82
    0
  14. #81 sakana108 (@sakana108) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 17:13
    รอๆๆๆ สนุกคะ
    #81
    0
  15. #80 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 12:47
    ชอบ รอลุ้นโคแก่ อิอิ
    #80
    0
  16. #79 Nootwara17 (@Nootwara17) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 12:07
    ้ว้าว. พ่อเลี้ยง..เลี้ยงต้อยเด็กหรือคะ อย่างนี้จะรอดพ้นเด็กใหมค่ะ ระวังถูกเด็กจับกินตับนะค่ะ. (เป็นห่วงแทนค่ะ)
    #79
    0
  17. #78 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 09:24
    ขนาดคนงานยังรู้เลยว่าพี่เมฆกะคุณพราวมีอะไรเหมาะสมกัน รู้สึกฟิ่นอ่ะ พระเอกเราหน้ามึนนิดๆเน้อ รอจร้า
    #78
    0
  18. #77 Larwan (@Larwan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 08:15
    นานแค่ไหนก็รอได้ค่ะ  เป็นอีกเรื่องที่น่าติดตาม😽
    #77
    0
  19. #76 Mai & Nut (@maisiam42) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 08:03
    มาต่อนะ รออยู่
    #76
    0
  20. #75 aeed (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 07:12
    รอเงือกแห้ง..... แต่ใจรักทำไงได้รักแล้วต้องรอ
    #75
    0
  21. #74 LadySky (@fahloveluhan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 02:27
    คิดถึงไรต์จัง~~~~ ยัยหนูพราวฟ้าจะรอดมั้ยเนี่ยย ลุ้นๆ ปล.ชอบตอนไรต์ใส่ภาษาคำเมืองลงไปด้วยจัง>.<
    #74
    0
  22. #72 anna (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 00:32
    รอๆคะ ติดตามทุกเรื่อง
    #72
    0
  23. #71 Nalin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:34
    รอต่อนะค่ะ ไรท์เขียนน่าติดตามทุกเรื่องเลยค่ะ
    #71
    0
  24. #70 ตะวัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 22:28
    รออยู่หลายๆๆๆๆวันเลยคะ คิดถึง
    #70
    0
  25. #69 Supranee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 21:30
    รอคอยมาตั้งนานแล้วววววมาอัพเพิ่มอีกเร็วๆนะคะ
    #69
    0