ทาสรักเมียยอดเสน่หา - สำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 19 : บทที่ 6 (2) สามีสายเปย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    18 เม.ย. 60

 


มีผัวดีก็แบบนี้แหละค่ะ เมียไม่ขอผัวก็เปย์ให้ #ยิ้มสวยวาสนาดี


“ไงเมฆ ดีใจที่ได้เจอ” ผู้มาใหม่ที่ก้าวเข้ามายืนดักหน้าเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม

“แต่กูไม่ดีใจที่เจอมึง”

พ่อเลี้ยงเมฆาสวนกลับเสียงห้วน นัยน์ตาคมเริ่มเข้มขึ้นด้วยความคุกรุ่น โอบเอวบางของภรรยาเข้าหาด้วยอย่างหวงแหน พราวฟ้าช้อนสายตามองสามี เห็นกรามแกร่งของเขาบดเข้าหากันแน่นจนเป็นสันนูนก็พอจะเข้าใจว่าคนตรงหน้าที่ยืนยิ้มแต่หาใช่รอยยิ้มแห่งความจริงใจนั้นคือศัตรู หญิงสาวขยับตัวเข้าชิดสามีด้วยความหวาดกลัวต่อสายตาของผู้ชายคนนั้น ท่าทางของเขาไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด

พ่อเลี้ยงธมธรไหวไหล่เล็กน้อยกับคำตอบรับ ยังคงมีรอยยิ้มในหน้าทั้งที่ใจนั้นกำลังเดือดปุดที่โดนหักหน้า พ่อเลี้ยงเมฆามันยังร้ายกาจเสมอ

“ได้ข่าวว่าแต่งงาน ยินดีด้วยนะ”

กล่าวพลางกวาดตามองคนที่อยู่ข้างกายของพ่อเลี้ยงเมฆาตาเป็นมัน ริมฝีปากสีเข้มยกยิ้มอย่างมีเลศนัย ไม่คิดว่ามันจะมีเมียสวยขนาดนี้ แววตากลมโตไร้เดียงสาราวกับลูกกวางตัวน้อยที่เธอมองตอบเขามันมีความหยิ่งยโสอยู่ไม่น้อย

“กูไม่ต้องการความยินดีจากมึง พ่อเลี้ยงธมธร”

ชายหนุ่มพยายามระงับเพลิงโทสะที่ปะทุขึ้นเรื่อยๆ กรามแกร่งของเขาบดเข้าหากันแน่นจนดังกรอด ยิ่งเห็นแววตาที่มันมองเมียเขาแล้ว พ่อเลี้ยงเมฆาก็อยากประเคนหมัดหนักๆ ใส่หน้ามันจริงๆ ไอ้สวะเอ๊ย!

“พาลว่ะเมฆ ฉันพูดดีๆ” พ่อเลี้ยงธมธรยียวนเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธกรุ่น

“คนอย่างมึงเคยพูดดีๆ ด้วยเหรอ คำว่า ‘ดี’ มันไม่เหมาะกับคน ‘ชั่ว’ อย่างมึงหรอก”

เสียงทุ้มห้าวห้วนกล่าวอย่างชัดถ้อยชัดคำ มองสบตาอีกฝ่ายด้วยแววตาดุดัน แล้วพาภรรยาเดินเลี่ยงออกมาอย่างไม่ต้องการให้พราวฟ้าต้องแปดเปื้อนเพราะสายตาของคนชั่วๆ ที่มันมองอย่างจาบจ้วง

 

ตลอดทางที่นั่งรถกลับมาที่ไร่ด้วยกัน ทั้งรถตกอยู่ในความเงียบสงบและเคร่งเครียดกว่าตอนไปมานัก พราวฟ้านั่งลอบมองสามีอยู่เป็นระยะ เขาใช้สมาธิจดจ่ออยู่กับการขับรถในระดับความเร็วคงที่ ทว่ามือที่กำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดขึ้นตามแขน ไหนจะกรามแกร่งที่บดเบียดเข้าหากันบ่งบอกถึงอารมณ์คุกรุ่น แล้วแววตาภายใต้แว่นกันแดดจะวาวโรจน์มากแค่ไหน เธอแทบไม่อยากคิด เขาเป็นแบบนี้ตั้งแต่เจอหน้าผู้ชายคนนั้น

หญิงสาวถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะรู้สึกอึดอัดกับสถานการณ์แบบนี้ร่างอรชรขยับเบี่ยงตัวหันไปเผชิญหน้ากับเขา

“คุณเมฆคะ”

เสียงหวานเอ่ยเรียกชื่อสามีเบาๆ ริมฝีปากบางสวยเม้มเข้าหากัน มือเล็กที่วางประสานอยู่บนตักจับกันแน่นด้วยความรู้สึกประหม่า กลัวว่าเสียงเรียกของเธอจะทำให้เขาหงุดหงิดเพิ่มมากขึ้น

“ว่าไง” พราวฟ้าลอบถอนหายใจอย่างเบาใจ อย่างน้อยเสียงของเขาก็ไม่เข้มห้วน

“ผู้ชายคนนั้นเป็นใครเหรอคะ ทำไมเขาน่ากลัวจัง”

เธอยังจำแววตาของผู้ชายคนนั้นได้ มันเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ ไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด

“มันชื่อไอ้พ่อเลี้ยงธมธร ทำฟาร์มวัวอยู่ใกล้ๆ กับไร่ของปัทม์”

พ่อเลี้ยงเมฆาตอบคำถามขณะใช้สายตาอยู่บนท้องถนน คิดถึงหน้าของคนชั่วๆ อย่างไอ้พ่อเลี้ยงธมธรแล้วเขาก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ แทบไม่อยากอยู่ร่วมโลกกับเศษสวะอย่างมัน ยิ่งหวนคิดไปถึงแววตาที่มันใช้มองพราวฟ้า เขายิ่งเดือดปุดๆ ชายหนุ่มหวงเมียมาก แทบไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนมอง โดยเฉพาะไอ้เลวธมธรนั่น

“เขาเป็นคนไม่ดีใช่ไหมคะ”          

พราวฟ้าไม่ได้อยากใส่ร้ายเขา แต่ที่ผู้ชายคนนั้นเข้ามาคุยกับสามีของเธอเหมือนมีเจตนาจะก่อกวนอารมณ์ แม้เขาจะยิ้มแย้มแต่ก็ไม่อาจซุกซ่อนความร้ายกาจที่มีในแววตาได้เลย ถึงเธอจะยังไม่รู้จักสามีของตัวเองดีพอ แต่พ่อเลี้ยงเมฆาค่อนข้างเป็นคนที่มีเหตุผลพอสมควร หากไม่มีเรื่องอะไรกันมาก่อนเขาคงไม่ใช้วาจาหยาบคายกับพ่อเลี้ยงธมธรหรอก

“ใช่” 

ตอบภรรยาเสียงเข้มแล้วหักพวงมาลัยรถเข้าจอดข้างทางที่ทั้งสองฝั่งนั้นเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี มือหนาดึงแว่นกันแดดออกจากใบหน้าแล้วถือไว้ หันหน้าไปเผชิญหน้ากับหญิงสาว

“อย่าเข้าใกล้ไอ้พ่อเลี้ยงธมธรเด็ดขาด เข้าใจที่ฉันสั่งใช่ไหม”

ดวงตาคมดุดันมองสำทับคำสั่งใบหน้าคมคร้ามเต็มไปด้วยความจริงจัง พราวฟ้าจึงพยักหน้ารับอย่างไร้ข้อโต้แย้ง เชื่อฟังคำเตือนจากสามีอย่างเคร่งครัด

“เขาน่ากลัวมากเลยค่ะ”

แม้จะกลัวผู้ชายคนนั้น แต่พราวฟ้าก็ไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมา เธอไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอที่ต้องการการปกป้องคุ้มครองอยู่ตลอดเวลา หากแต่ใช้ดวงตาคู่งามสบตาคมของสามี แล้วเธอก็พบกับแววตาที่ทำให้รู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยอย่างบอกไม่ถูกแววตาของเขาไม่เคยทำให้รู้สึกหวาดกลัวเหมือนกับแววตาของผู้ชายคนนั้นเลย

“อยู่กับฉันไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น เพราะฉันจะปกป้องเธอเอง”

แล้วสองแก้มนวลก็แดงเรื่อราวกับลูกมะเขือเทศสุกกับคำพูดของเขา พยักหน้ารับเบาๆ ด้วยความเอียงอาย แม้ชายหนุ่มจะเป็นคนแข็งกระด้าง ดุดัน ปากร้าย แถมยังป่าเถื่อน ขนาดขอเธอแต่งงาน ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่าบังคับให้แต่งงานด้วยยังข่มขู่จะปล้ำทำเมีย แต่พราวฟ้าเชื่อว่าพ่อเลี้ยงเมฆาจะปกป้องดูแลเธอได้อย่างแน่นอน เพราะชายหนุ่มได้ให้สัญญากับป้าศรีวรรณเอาไว้แล้ว ถ้าเขาผิดสัญญาก็เท่ากับว่าเป็นคนไม่รักษาคำพูดที่ให้ไว้กับผู้ใหญ่

“แล้วเอาแหวนไปไว้ไหน”

ดวงตาคมมองหน้าถุงของร้านจิวเวลรี่ชื่อดังจากเบาะหลังรถ ที่ตอนนี้เต็มไปด้วยถุงเสื้อผ้าและของใช้ของพราวฟ้า เมื่อมีภรรยาแล้วเขาก็อยากเอาอกเอาใจเธอ อยากให้เธอสวมใส่เสื้อผ้าสวยๆ ไม่ได้ให้ใส่เพื่อไปอวดใคร แต่ใส่ให้เขามองคนเดียวเท่านั้น เพราะพราวฟ้าเป็นคนสวย ชุดสวยๆ พวกนั้นจึงเหมาะที่จะอยู่บนเรือนกายของเธอ

“อยู่นี่ค่ะ”

หญิงสาวหยิบถุงกระดาษใบเล็กออกมาจากข้างตัวที่ติดกับประตูรถ แล้วส่งให้สามีเมื่อเขายื่นมือมารับ ชายหนุ่มหยิบตลับกำมะหยี่สีแดงอันเล็กออกมาเปิดฝาออก พร้อมทั้งดึงแหวนเพชรน้ำงามออกมา จับมือเรียวของพราวฟ้าเข้าไปหาตัวแล้วสวมแหวนให้ที่นิ้วนางข้างซ้ายอย่างทะนุถนอม ทำเอาคนถูกสวมแหวนแก้มแดงปลั่งทันตาด้วยความขวยเขิน แล้วความร้อนก็พวยพุ่งขึ้นสู่ใบหน้าเมื่อเขายกมือของเธอขึ้นเพื่อที่จะจรดริมฝีปากเข้าหาเหมือนกับที่พระเอกในนิยายทำกัน หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว หลับตาปี๋อย่างรอคอย

“อุ๊ย!”

เสียงหวานอุทานแล้วรีบชักมือกลับ ตวัดตามองค้อนคนเป็นสามีเมื่อเขาไม่ได้จุมพิตแต่กลับกัดปลายนิ้วของเธอ พราวฟ้ากระฟัดกระเฟียดใส่ด้วยความขัดใจอย่างลืมตัว แต่จะให้ทำอย่างไรล่ะ เมื่อสามีเธอเป็นคนป่าคนดอย เหมาะจะเป็นผู้ร้ายกว่ากว่าพระเอก เฮ้อ...ทำไมเธอถึงยอมเป็นเมียผู้ร้ายอย่างเขานะ ความโรแมนติกก็หามีไม่

พ่อเลี้ยงหนุ่มหัวเราะในลำคอกับท่าทางของภรรยา ดึงมือน้อยเข้ามาหาอีกครั้งแล้วจรดริมฝีปากลงหาอย่างอ้อยอิ่ง พลางสบประสานสายตาด้วยดวงตาวาววับ ริมฝีปากได้รูประบายยิ้มกริ่ม กดจูบไปทั่วมือนุ่มๆ หอมกรุ่นราวกับจะแกล้งเมื่อเห็นคนตัวเล็กหน้าแดง เวลาไม่พยศก็น่ารัก แต่เวลาพยศก็น่าจับปล้ำ

“ใส่ไว้ คนจะได้รู้ว่ามีผัวแล้ว” ว่าพลางใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงแหวนเพชรบนนิ้วเรียวเบาๆ แล้วยักคิ้วให้

หญิงสาวถลึงตาใส่เขาอย่างอดไม่ได้ เกือบจะดีแล้วเชียวถ้าปากไม่ร้ายเสียก่อน แต่เอาเถอะ พราวฟ้าจะพยายามทำตัวให้ชินกับนิสัยโผงผางของสามีก็แล้วกัน

“กลับบ้านได้แล้วค่ะ จอดรถกลางทุ่งแบบนี้อันตรายแย่เลย”

บริเวณโดยรอบมีแต่ทุ่งหญ้าอันเวิ้งว้างแล้วถนนเส้นนี้ค่อนข้างเงียบ ไร้บ้านคน ต้องเข้ารถเข้าไปอีกพอสมควรถึงจะเจอกับหมู่บ้าน และไร่สวนอีกหลายแห่ง

“ไม่อยากลองเปลี่ยนบรรยากาศมาเป็นกลางทุ่งบ้างเหรอ”

ถามด้วยน้ำเสียงติดจะแหบพร่านิดๆ ไม่เพียงเท่านั้นยังใช้ฟันขาวสะอาดกัดริมฝีปากล่างขณะมองเธอด้วยแววตาหื่นกระหาย

“คุณเมฆ!” พราวฟ้าตวาดแว้ดกับท่าทางหื่นกามของสามี เรียวหน้าหวานแดงปลั่งขึ้นทันตา

“คิดลึกหรือไง” เอ่ยกลั้วหัวเราะในลำคอ เอื้อมมือไปดึงแก้มแดงๆ อย่างหยอกเย้า เมียใครก็ไม่รู้เวลาอายช่างน่าจับปล้ำเหลือเกิน

“พราวไม่ได้คิดลึกเสียหน่อย แต่หมายถึงไม่ชอบบรรยากาศกลางทุ่งแถมแดดเปรี้ยงแบบนี้ต่างหากค่ะ” พราวฟ้ารีบอธิบายแก้ตัวเป็นพัลวัน ก็เขาทำท่าทางแบบนั้นใครจะไม่คิดลึกล่ะ

“เธอคิด ฉันรู้ เพราะฉันก็คิด”

เขาไม่ได้คิดเพียงอย่างเดียวแต่ทำด้วย มือหนารั้งท้ายทอยของภรรยาเข้ามาหาพร้อมโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้บดเบียดจุมพิตเข้าหาอย่างหนักหน่วง ซอกซอนหาความหวานฉ่ำจากโพรงปากนุ่ม ดูดดื่มเนิ่นนานจนพอใจแล้วค่อยผละห่างอย่างอ้อยอิ่ง ยังคลอเคลียริมฝีปากค้อนกับกลีบปากนุ่มบวมเจ่ออย่างหลงใหล เรียวปากหวานๆ ของพราวฟ้าช่วยชะล้างความขุ่นมัวในใจของเขาได้อย่างน่าอัศจรรย์

“เจ็บค่ะ”

พราวฟ้าเบี่ยงใบหน้าหลบริมฝีปากร้อน ปากสีหวานเผยอแย้มขึ้นหอบหายใจกระเส่าเพราะจุมพิตร้อนเร่า ผิวแก้มของเธอร้อนผ่าว กายสั่นสะท้านกับการโจมตีอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวจาก ‘คนหื่นกาม’ ที่ตั้งหน้าตั้งตาเอาเปรียบเธออยู่ทุกเวลา เพียงแค่สองวันที่ได้เป็นภรรยาของพ่อเลี้ยงเมฆา ก็ถูกรังแกจนช้ำไปทั้งตัวแล้ว

“เจ็บอะไร จูบเบาๆ เองนะ”

พ่อเลี้ยงหนุ่มยังตามไปรังแกแก้มนุ่มละมุนเมื่อภรรยาคนสวยขยับตัวเบียดชิดกับประตูรถ จับมือบอบบางที่ยกขึ้นมาปิดปากเขาขึ้นมากดจูบลงกับฝ่ามือนุ่มเบาๆ ไม่ว่าจะดมตรงไหนพราวฟ้าก็หอมไปหมด ไม่รู้ว่าหญิงสาวใช้น้ำหอมกลิ่นอะไรถึงได้หอมติดทนและถูกใจเขานัก

“คุณเมฆทำให้พราวเจ็บค่ะ”

ริมฝีปากสีสดนั้นยื่นออกมาด้านหน้าเล็กน้อยเพื่อให้เขาดูผลงานตัวเอง นอกจากปากจะช้ำเพราะโดนรังแกแล้ว รอบๆ ริมฝีปากยังแดงและระคายเคืองจากไรหนวดเคราแข็งๆ คนบ้านี่เอะอะก็จูบตลอดเลย

“คราวหน้าจะระวังแล้วกัน”

เห็นรอยแดงๆ บนผิวบอบบางแล้วรู้สึกผิดขึ้นมาทันที พ่อเลี้ยงเมฆาแทบไม่อยากให้ผิวขาวๆ มีรอยมลทินเลยสักนิด ฝ่ามือหนากอบกุมซีกแก้มแดงปลั่ง แล้วใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือไล้รอบริมฝีปากสีสวยเบาๆ ราวกับกำลังปลอบโยนที่พลั้งเผลอทำให้ระคายเคือง แต่จะให้ชายหนุ่มหยุดจูบเมียคงเป็นไปไม่ได้ กลายเป็นสิ่งเสพติดไปแล้ว ทางเดียวที่จะแก้ปัญหาได้ก็คือโกนหนวดเคราบนหน้าทิ้งซะ



เรื่องศัตรูอะไรนั่นตัดทิ้งไป มาสนเรื่องพ่อเลี้ยงกับเมียดีกว่า คู่นี้มีความเคมีเข้ากันมากเนอะ อิหนูก็เป็นไปกับผัวด้วย ทำใจนะพราวฟ้ามีผัวเป็นคนเถื่อน ความโรแมนตงโรแมนติกไม่ค่อยมีหรอก 5555

สำหรับนักอ่านที่ถามเรื่องรูปเล่ม อีกไม่นานนะคะ ตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการทำของกองบรรณาธิการค่ะ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

1,655 ความคิดเห็น

  1. #1336 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 16:55
    พ่อคนกลัวเมีย
    #1336
    0
  2. #1213 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 14:03
    เฮียรักและหวงเมียมากจริงๆ
    #1213
    0
  3. #522 SomekoPranom (@SomekoPranom) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 00:56
    เฮียรักเมียมากเนอะ😘😘😘😘
    #522
    0
  4. #521 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:19
    น้องชอบมาก^[]^
    #521
    0
  5. #518 P_CHCH (@P_CHCH) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 19:31
    คุณเมฆจิโกนหนวดล้าวว
    #518
    0
  6. #517 owen1981 (@owen1981) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 17:11
    คุณเมฆน่าร้ากกกก
    #517
    0
  7. #516 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 16:12
    หื่นหนักรักเมียมาก
    #516
    0
  8. #515 kanokradaparima (@kanokradaparima) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:44
    อื้อหือ!! ถึงขนาดยอมโกนหนวดเพื่อเมีย ^^
    #515
    0
  9. #514 paggiizzpp (@paggiizzpp) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:43
    โอยยย ฟินนน อยากได้เล่มเเล้วววว
    #514
    0
  10. #513 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:12
    เอิ่ม พ่อเลี้ยงคะ.....แม่ยกก็คิดค่ะ 555
    #513
    0
  11. #512 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:11
    555555555
    #512
    0
  12. #511 lisa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:11
    อิอิ...
    #511
    0
  13. #510 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:09
    ดีๆ โกนหนวทิ้งซะก้อจบล่ะ 55
    #510
    0
  14. #509 Napissapn (@Napissapn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 12:06
    รอคะหยอดกระปุกรอแล้วอย่านานนะ
    #509
    0
  15. #508 JeabJirunthanin (@JeabJirunthanin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:51
    รักคนเขียนจ้า รออ่านรูปเล่มค่ะ
    #508
    0
  16. #507 คนบ้านิยาย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:33
    รักคนเขียนจัง อยากให้อยู่โหมดนี้นาน ๆ
    #507
    0
  17. #506 AOPHAK™ (@aophak) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:29
    เอาละมันต้องมีฉากโกนหนวดมา
    #506
    0
  18. #505 jarin (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:22
    โกนเลย โกนเลย โกนหนวดทิ้งไปซะ ให้เมียได้เปลี่ยนบรรยากาศหน่อย เดี๋ยวค่อยไว้ใหม่ 55555
    #505
    0
  19. #504 วารุณี (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:19
    มีความหื่นเป็นที่ตั้งน่ะค่ะคุณพ่อเลี้ยงขา
    #504
    0
  20. #503 PamNarueporn (@pam18566) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:11
    เฮือกกกฟินนนน-//-
    #503
    0
  21. #502 "ติกาหลัง" (@Tikalung_02) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:10
    รอเล่มนะคะ !!!!!!!!!!
    5555555555555555555
    #502
    0
  22. #501 น้อง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:06
    หื่นกับน้องพราวคนเดียว
    #501
    0