ทาสรักเมียยอดเสน่หา - สำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 17 : บทที่ 5 (3) คนเห่อเมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    16 เม.ย. 60




 

เบื่อผัวค่ะ หื่นมากเกินไป แต่ไม่ต้องรอเสียบนะคะ 

ไม่ปล่อยไปหรอก ดำๆ แถมรวยแบบนี้หายากมาก



อากาศในยามเช้านั้นเย็นสบายทำให้พราวฟ้าขดตัวหลับอยู่ในผ้าห่มผืนหนาอย่างแสนสุข และคงไม่รู้ตัวว่าเธอกำลังซุกอยู่อยู่กับอ้อมอกอุ่นๆ ของสามี ที่บัดนี้ตื่นแต่เช้าเพื่อนอนเฝ้ามองเธอในยามหลับใหลด้วยสีหน้าผ่อนคลาย ปลายนิ้วแกร่งไล้แก้มนวลเบาๆ อย่างทะนุถนอม เมื่อคนตัวนุ่มเบียดกระแซะกายเข้าหามากขึ้น เขาก็เริ่มรู้สึกร้อนเร่าแม้บรรยากาศโดยรอบจะหนาวเย็น นัยน์ตาคมมองจ้องกลีบปากสีระเรื่อตาปรอย พราวฟ้าจะรู้ไหมว่าตัวเองนั้นทำให้เขาลุ่มหลงคลั่งไคล้เพียงใด แม้ในยามหลับก็ยังทำให้เขาแทบบ้า

“หนาวไหม”

ใบหน้าคมก้มลงกระซิบถามเสียงนุ่มเมื่อหญิงสาวเริ่มขยับตัว แขนเรียวยังสวมกอดเขาแน่น ทำให้ริมฝากได้รูปเผยรอยยิ้มออกมาอย่างชอบใจ ชักอยากจะรู้ว่าถ้าพราวฟ้าตื่นขึ้นมาแล้วจะทำหน้ายังไงหากเธอรู้ว่าเขานอนอยู่ข้างๆ

“อือ” 

คนที่ซุกหน้าอยู่กับอกอุ่นครางรับเบาๆ ทั้งที่ยังหลับตา เบียดกายเข้าหาไออุ่นมากขึ้น พราวฟ้ารู้สึกเพลียและยังไม่อยากลุกจากที่นอนเลยสักนิด เปลือกตาหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ขึ้น บวกกับอากาศดีๆ ทำให้อยากซุกตัวอยู่ในผ้าห่มนานๆ

“กอดแล้วยังไม่หายหนาวอีกเหรอ หื้ม”

ถามอย่างเอ็นดู กดจุมพิตที่เรือนผมหอมเบาๆ กระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นเมื่อคนตัวเล็กหยักหน้าตอบรับ ชายหนุ่มไม่รบกวนการนอนของภรรยา ปล่อยให้หญิงสาวหลับอย่างเต็มอิ่มเพราะเมื่อคืนกว่าจะกลับมาถึงบ้านก็ดึกมากแล้ว เอี้ยวตัวไปหยิบเครื่องมือสื่อสารที่วางไว้บนโต๊ะข้างเตียงมาเปิดเชคอีเมล์จากลูกค้าอย่างเช่นทุกวัน ช่วงนี้ส้มจากไร่คีรีรินทร์จะถูกส่งขายในตลาดภายในประเทศเสียส่วนใหญ่ เพราะที่ต่างประเทศก็ถึงฤดูเก็บเกี่ยวส้มเช่นกัน แต่จะส่งออกต่างประเทศมากสุดในช่วงที่ส้มนอกฤดูสามารถเก็บขายได้ เพราะจะทำให้ได้ราคาสูงและส่งได้ในปริมาณมากๆ

ส้มของไร่คีรีรินทร์นั้นเป็นส้มปลอดสารเคมี ตั้งแต่การปลูกไปจนถึงกระบวนการส่งออก ชายหนุ่มคำนึงถึงผู้บริโภคมาเป็นอันดับแรก เพราะขนาดเขายังรักยังห่วงสุขภาพของตัวเอง คนอื่นๆ ก็ไม่ต่างกัน จึงอยากคัดสรรแต่สิ่งดีๆ ออกสู่ท้องตลาด หลายสิบปีแล้วที่เขาเข้ามาบริหารงานในตำแหน่งเจ้าของไร่ จากเดิมที่ปลูกแค่ส้มก็เริ่มหันมาปลูกพืชอื่นๆ และเลี้ยงสัตว์เพิ่ม ซึ่งตอนนี้ฟาร์มโคเนื้อที่ทำอยู่กำลังไปได้สวย เป็นที่ต้องการของตลาดพอสมควร นอกจากนั้นยังมีคาเฟ่คีรีรินทร์ ร้านกาแฟและขนมหวานตั้งอยู่ที่ปากทางเข้าไร่ เป็นจุดแวะพักสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการซื้อส้มสดๆ ราคาถูกและผลิตภัณฑ์จากส้มอีกหลากหลายอย่างจากฝีมือของชาวบ้าน ซึ่งพ่อเลี้ยงเมฆาส่งเสริมให้กลุ่มสตรีในชุมชนใกล้เคียงกับไร่คีรีรินทน์ได้มีรายได้จุนเจือครอบครัว

เพราะคุณตาเป็นตัวอย่างที่ดีให้เห็นมาตลอด ชายหนุ่มจึงรักการแบ่งปัน ท่านบอกเสมอว่ามีเงินมากไม่ได้ทำให้ภูมิใจเท่ากับมีน้ำใจมาก อย่ารีรอที่จะช่วยเหลือคนอื่น และต้องช่วยอย่างมีสติรอบคอบ หากเรายื่นปลาให้เขา เขาจะอิ่มท้องแค่มื้อเดียว แต่หากเรายื่นเบ็ดและสอนเขาหาปลา เขาจะมีกินไปอีกหลายมื้อ พ่อเลี้ยงเมฆาจึงจำคำสอนนี้และปฏิบัติตามเสมอ เพราะเหตุนี้เจ้าของไร่คีรีรินทร์จึงเป็นที่รักของคนงานและชาวบ้านในละแวกนี้มานานหลายรุ่น

 

แสงแดดเริ่มสาดส่องให้ความอบอุ่นในยามสาย พราวฟ้างัวเงียลืมตาขึ้นมา บิดกายเล็กน้อยเพื่อขับไล่ความเมื่อยขบ ดวงตาคู่งามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย แล้วสองแก้มก็พลอยซับสีระเรื่อ ความอบอุ่นที่โอบล้อมรอบกายช่วยตอกย้ำว่าเธอนั้นตกอยู่ในอ้อมแขนของ ‘สามี’ จริงๆ ไม่ใช่อย่างที่ฝัน

“ตื่นแล้วเหรอ”

เสียงกระซิบนุ่มนวลตามด้วยจุมพิตที่หน้าผากกลมมนทำให้พราวฟ้าอุ่นวาบไปทั้งตัว เธอพยักหน้ารับเบาๆ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขา ทั้งที่กายนั้นแนบชิดจนแทบหลอมละลายเป็นเนื้อเดียวกัน เสียงขยับตัวและผ้าห่มที่ถูกสะบัดลงไปกองอยู่ที่ปลายเท้าทำให้พราวฟ้าเย็นวาบไปทั้งร่าง ใจดวงน้อยเต้นระทึกเมื่อร่างสูงใช้กายบึกบึนสีแทนสวยเปลือยท่อนบนคร่อมกักขังเธอเอาไว้ใต้ร่าง เขาใช้มือทั้งสองข้างค้ำไว้กับหมอนนุ่มข้างศีรษะของเธอ ย่อแขนแล้วโน้มตัวลงกดจุมพิตบนเรียวปากนุ่มอย่างหนักหน่วงแล้วผละห่าง ก่อนขยับตัวขึ้นไปดังเดิมแล้วทำแบบเดียวกันหลายครั้งติดกันโดยที่พราวฟ้านั้นได้แต่นอนอึ้งเพราะไม่ทันตั้งตัว

“มอร์นิ่งคิส” พ่

อเลี้ยงเมฆามองเรียวหน้างามแดงปลั่งของภรรยาด้วยความหลงใหล ทิ้งกายลงนอนแนบข้างพลางจับปอยผมหอมกรุ่นขึ้นมาสูดดมความหอม

คนถูกมอร์นิ่งคิสนอนนิ่งด้วยสองแก้มที่แดงเป็นลูกตำลึงสุก ดวงตากลมโตช้อนขึ้นสบตาคมร้อนแรง สัมผัสอุ่นๆ ยังคงติดอยู่บนเรียวปากอิ่มหญิงสาวเผลอเม้มมันเข้าหากันเบาๆ ทว่ามันช่างไม่ต่างจากการยั่วยวนให้พ่อเลี้ยงเมฆาใช้ริมฝีปากร้อนบดขยี้ให้มันแยกออกจากกัน ชายหนุ่มมองจ้องสีหวานๆ ของเรียวปากนุ่มด้วยความโหยกระหาย ค่อยๆ ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ เป่าลมหายใจร้อนรินรดผิวหน้าอ่อนเยาว์ จนหญิงสาวหลับนอนตัวเกร็งและตาปี๋ด้วยความเอียงอาย

นั่นยิ่งทำให้เขาย่ามใจ แนบจุมพิตเข้าหากลีบปากอ่อนนุ่มอย่างหนักหน่วง บดเคล้าหนักสลับเบาด้วยความช่ำชองจนหญิงสาวเผยอแย้มริมฝีปากรับลิ้นร้อนสากเข้าไปสำรวจความหวานรับอรุณ เกี่ยวปลายลิ้นกับลิ้นเล็กอย่างหยอกเย้า เมื่อได้รับการตอบรับแสนเงอะงะก็ครางกระหึ่มในลำคอด้วยความพึงพอใจ แม้ภรรยาของเขาเธอจะไร้เดียงสาทว่ากลับทำให้เขาลุ่มหลงจนแทบคลั่ง

ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกห่างเล็กน้อยเพื่อเว้นช่วงให้พราวฟ้าได้หายใจ แล้วปากร้อนก็ตะโบมลงหาอีกคราอย่างดูดดื่ม ซอกซอนหาความหวานปานน้ำหวานจากเกสรดอกไม้ด้วยความหิวกระหาย ฝ่ามือหนาลูบไล้กายนุ่มละมุนผ่านชุดนอนตัวบาง ครอบครองความตูมเต่งดีดเด้งรับสัมผัสแล้วเคล้นคลึงแผ่วเบา จนคนตัวเล็ก...ในลำคอด้วยความหวามไหว ...ของพราวฟ้านั้นอวบหยุ่นได้ใจเขาเหลือเกิน มันทำให้เขาหลงใหลพอๆ กับริมฝีปากหวานๆ และดอกไม้งามแสนสวย พราวฟ้ามีเสน่ห์ไปทั้งเนื้อทั้งตัวจนห้ามใจไม่อยู่

พ่อเลี้ยงเมฆาละจากเรียวปากนุ่มฉ่ำหวาน แนบใบหน้าคมคร้ามกับร่องปทุมคู่งาม คลุกเคล้าจมูกและริมฝีปากร้อนอย่างลุ่มหลงคลั่งไคล้ เลื่อนฝ่ามือร้อนสากลงไปยังต้นขาเนียนนุ่ม แล้วค่อยๆ คืบคลานเข้าไปในชุดนอนตัวสวยที่เขาสวมให้เองกับมืออย่างช้าๆ

“พะพ่อเลี้ยง...หยุดนะคะ”

พราวฟ้าปรามสามีเสียงสั่นปนหอบ ผลจากการกระทำของเขาทำให้สองแขนของเธออ่อนแรง ดวงหน้างามแดงซ่าน หัวใจเต้นระรัว ปากอิ่มเผยอขึ้นหอบหายใจกระเส่า ร้อนรุ่มไปทั้งกายเมื่อเขายังคงไม่หยุดการรุกราน มือหนายังคงลูบไล้ขาขาวเนียนสูงขึ้นเรื่อยๆ จนน่าใจหาย

“หยุดรังแกพราวเสียที”

หญิงสาวหนีบขาเรียวเข้าหากันแน่นเพื่อป้องกันการรุกรานจากคนเอาแต่ใจ ทั้งมือและปากของเขาทำงานสอดประสานกันอย่างคล่องแคล่วจนพราวฟ้าเริ่มหัวหมุน แผ่นหลังบางแอ่นหยัดโค้งขึ้นด้วยความรัญจวนเมื่ออุ้งปากร้อนครอบครอง... มือบอบบางขยุ้มผ้าปูที่นอนแน่น แหงนหงายใบหน้าขึ้นหอบหาบใจสะท้าน เธอพยายามดึงสติกลับคืนทว่ามันช่างยากเหลือเกิน จนกระทั่งสามีหนุ่มยุติการรังแกร่างนุ่มชั่วคราว หญิงสาวจึงทิ้งกายลงกับฟูกนุ่มอย่างอ่อนแรง

“พราวฟ้า เธอเป็นเมียฉัน มันไม่แปลกที่ผัวเมียจะร่วมรักกัน”

พ่อเลี้ยงเมฆาส่ายหน้าไปมาด้วยแววตาจริงจัง ก้มลงจุมพิตเรียวปากนุ่มละมุนอย่างอดใจไม่ไหว ความงามหมดจดของพราวฟ้าทำให้ตาของเขาพร่ามัว ความต้องการที่มันอัดแน่นในกายมันทำให้เขาจวนเจียนจะคลั่งอยู่แล้ว ... ... เขากำลังจะมอบความสุขสมให้กับเธอ ไม่ได้คิดจะรังแกเลยสักนิด

“แต่คุณเมฆทำให้พราวเจ็บ พราวกลัว”

ดวงตาคู่งามของพราวฟ้าไหวระริกด้วยความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัดเจน มือบางสั่นเทาดันแผงอกกว้างกำลังเอาไว้อย่างเก้ๆ กังๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังสร้างความหวาดหวั่นให้แก่เธออยู่ไม่น้อย

“ครั้งแรกก็เจ็บเป็นธรรมดา ฉันรู้ว่าตัวเองใหญ่เกินไป แต่อีกหน่อยเธอจะชินกับมัน” เขาแนบหน้าผากได้รูปกับหน้าผากมนสวย มองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาหวานซึ้งพลางกระซิบปลอบโยน

“ไม่ชิน พราวไม่ชินค่ะ” เธอปฏิเสธเสียงสั่น ส่ายหน้าระรัวพลางมองเขาอย่างวอนขอความเมตตา

“ไม่ชินก็ต้องชิน เพราะเธอต้องบำรุงบำเรอความต้องการของฉันทุกคืน” เสียงเข้มห้าวออกคำสั่ง ดวงตาคมเข้มขึ้นด้วยอารมณ์คุกรุ่นที่ถูกขัดอารมณ์ ความขุ่นมัวในใจค่อยๆ ปะทุขึ้นมาทีละนิด

“พราวไม่ใช่นางบำเรอของคุณนะคะ!”

เสียงหวานตวาดแว้ดใส่กับเหตุผลแสนเผด็จการ ขอบตาร้อนผ่าวแล้วน้ำตาก็เริ่มรื้นขอบตา ใบหน้าเรียวสวยฉายแววของความหมองเศร้าเสหลบอย่างขมขื่น สุดท้ายแล้วเธอก็คงเป็นได้แค่เครื่องบำรุงบำเรอความต้องการทางกายอย่างถูกต้องตามกฎหมายสินะ

“เธอเป็นเมีย ไม่ใช่นางบำเรอ พราวฟ้า” 

พ่อเลี้ยงเมฆากัดฟันกรอด มองภรรยาอย่างไม่พอใจ ทำไมพราวฟ้าต้องดูถูกตัวเองขนาดนั้น

“ความหมายมันก็ไม่ได้ต่างกันนักหรอกค่ะ”

เธอประชดเสียงแข็ง มองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยการตัดพ้อต่อว่า ชายหนุ่มบอกว่าเธอเป็นเมีย แต่สิ่งที่เขากำลังยัดเหยียดให้นั้นมันไม่ต่างจากนางบำเรอเลยสักนิด พราวฟ้าไม่ได้อยากเป็นคนสำคัญเฉพาะเวลาที่อยู่บนเตียง

“งั้นลองทำหน้าที่นางบำเรอหน่อยซิ ว่าจะถูกใจฉันไหม”

“ไม่! ปล่อยพราวนะ!"

เมื่อได้รับการประชดประชันด้วยน้ำเสียงที่ดูห่างเหิน ก็ไม่ต่างจากเป็นการปลุกกระตุ้นความร้ายกาจในตัวของพ่อเลี้ยงเมฆาให้ลุกขึ้นมาแสดงอำนาจ มือหนากระชากชุดนอนตัวสวยออกจากการงดงาม ไม่สนต่อแรงต่อต้าน จนเรือนกายขาวผ่องเปลือยเปล่าตลอดร่าง เริ่มปลุกเร้าภรรยาแสนพยศอีกครั้งด้วยมือและปากอย่างเชี่ยวชาญจนสาวเจ้าอ่อนระทวยรวยแรง นัยน์ตาสีเขียวอมฟ้ามองผลงานของตัวเองแล้วกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ ก้มลงจุมพิตกลีบปากบวมช้ำเบาๆ แล้วลากไล้ริมฝีปากร้อนลงมาตามแนวคาง ลำคอระหงแล้วขบเม้มเบาๆ พานทำให้ขนอ่อนตามกายสาวลุกเกรียว ฝ่ามือร้อนสากลูบไล้ผิวกายเนียนละเอียดอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ไม่ว่ายามใดที่เขาแตะต้องผ่าน พราวฟ้าเป็นต้องสั่นสะท้านวาบหวามทุกครา

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

...

 บทเพลงแห่งรักถูกบรรเลงขึ้นอย่างเร่าร้อนปนอ่อนหวานจนหญิงสาวแทบสำลักความสุขที่สามีมอบให้



ดรามงดราม่าอะไรกันคะ ผัวเมียกันก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันเป็นธรรมดาแหละน่า สุดท้ายเขาก็ลงเอยกันที่บรรทัดสุดท้ายอยู่ดี 5555

ขออภัยที่ตัดนะคะ เลี่ยงแบนนนน อากาศมันร้อน ไม่เหมาะแก่การซดแบนเนอะ หุหุ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

1,655 ความคิดเห็น

  1. #1334 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 16:43
    อิพ่อเลี้ยงหนิ น้องยังเจ็บอยู่นะ
    #1334
    0
  2. #1209 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 13:36
    เช้ามาก็มีเถียงกันเล็กน้อย..ก่อนที่จะ...
    #1209
    0
  3. #455 ae65757 (@ae65757) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 08:26
    ฟินๆๆๆๆ
    #455
    0
  4. #454 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 13:27
    งอนกันเพราะคำพูด
    #454
    0
  5. #453 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 10:29
    รอตอนต่อไปคะ^^
    #453
    0
  6. #452 DoHunChen (@exo-l84210) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 10:10
    รอค่าาาาาา????
    #452
    0
  7. #451 Sukan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 10:00
    รอค่ะ ค้างงงงง5555
    #451
    0
  8. #450 janch (@janch) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 09:37
    พ่อเลี้ยงเอาแต่ใจมากอ่ะนะ แต่ก้อชอบมาก
    #450
    0
  9. #449 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 08:49
    พ่อเลี้ยวนี่จิงๆเลย ม่ายสงสารพราวฟ้าบ้างเลย เอาแต่จัยจิงๆนะ
    #449
    0
  10. #448 paiAppmin (@paiAppmin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 06:09
    คุยกันบนเตียงจบ!!!
    #448
    0
  11. #447 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 06:05
    หาเรืองส่ามีทำไม
    #447
    0
  12. #446 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 05:20
    ถ้ารบกันแล้วไม่ดีขึ้นมากพอ...ขอเชิญไปรบกันต่อบนเตียง...#เป็นแบบนี้นี่เอง ^^
    #446
    0
  13. #445 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 02:20
    ระวังมีลูกหัวปีท้ายปีเน้อพ่อเลี้ยง 555+ สมใจนายแม่แล้วหลานกำลังจะมาเกิดแย้ว
    #445
    0
  14. #444 nongmildsmile (@nongmildsmile) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 01:51
    55555เขาว่าผัวเมียคู่ไหนทะเลาะกันบ่อย จะลูกดกกกกกก
    #444
    0
  15. #443 NhooWaa (@sweetpastel) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 01:45
    ยิ่งทะเลาะ ลูกยิ่งดก อิอิ
    #443
    0
  16. #441 วารุณี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 01:43
    รักมากมายตอนตี2โอ้ย ๆๆๆๆๆ
    #441
    0
  17. #440 Chalanthorn Siri-aksorn (@pimmeras) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 01:11
    รออออออค่าาาาา
    #440
    0
  18. #439 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 00:11
    ไปยั่วอารมณ์พ่อเลี้ยงทำไมหนูพราว
    #439
    0
  19. #438 nararada (@radapupu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 23:59
    อีก 2 นาที
    #438
    0
  20. #437 ichiko_hana (@ichiko_hana) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 23:30
    ห้องนอนพ่อเลี้ยงเต็มไปด้วยรีดเดอร์จับจองพื้นที่ข้างเตียง ;p
    #437
    0
  21. #436 Tatar (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 23:03
    อ้าว ตอนที่แล้วยังหวานยุเลย อย่ามีมาม่าเลยนะไรท์ อิอิ
    #436
    0
  22. #435 Princess Pig Aomsin (@princess-pig) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 22:59
    พราวไม่ยอมเค้ายอมเอง!!!
    #435
    0
  23. #434 Ratty_nn (@Ratty_nn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 22:32
    อย่า โปรยย แบบ นี้ ค่าาา 5555 สายหื่นนน
    #434
    0
  24. #433 Nootwara17 (@Nootwara17) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 22:22
    พ่อเลี้ยงพูดอารายยย ค่ะ
    #433
    0
  25. #431 nam3231 (@nam3231) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 21:40
    รอๆๆค่ะ
    #431
    0
  26. #427 Just fine (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 21:23
    ขอพื้นที่เล็กๆ ตรงริมระเบียงนะคะ
    #427
    1
    • #427-1 Aiyada.Author (@provokelove) (จากตอนที่ 17)
      15 เมษายน 2560 / 23:09
      จับจองไว้เลยค่ะ
      #427-1