ทาสรักเมียยอดเสน่หา - สำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 14 : บทที่ 4 (4) "เมียของฉัน..."

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,071
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    13 เม.ย. 60




งานเลี้ยงที่อบอวลไปด้วยแสงสีไฟและกลิ่นอายของล้านนา ท่ามกลางบรรยากาศเย็นๆ และมวลหมู่ดาวที่ระยิบระยับบนท้องฟ้า คลอเคล้าด้วยเสียงสะล้อ ซอ ซึงที่ถูกบรรเลงอย่างไพเราะอ่อนหวานนั้นถูกจัดขึ้นที่บริเวณลานกิจกรรมของไร่คีรีรินทร์ รอบๆ งานถูกประดับประดาด้วยโคมไฟล้านนา ที่แขวนไว้บนต้นไม้ใหญ่ และตุงหรือธงที่ทำจากผ้าไหมหลากสีทอลายช้างพลิ้วไสว ซึ่งตุงนั้นเป็นสัญลักษณ์แห่งศิริมงคล ทุกคนที่มาร่วมแสดงความยินดีกับพ่อเลี้ยงและแม่เลี้ยงต่างร่วมใจกันแต่งกายด้วยชุดพื้นเมืองสวยงาม ปู๋สาดนั่งล้อมวงกิ๋นข้าวแลงรอบกองไฟ มีเสียงหัวเราะเสียงพูดคุยครื้นเครง ท่ามกลางความอบอุ่นจากเปลวไฟและความเป็นกันเองของเจ้าของไร่ การเลี้ยงขันโตกแบบนี้จะถูกจัดขึ้นทุกครั้งหากที่ไร่คีรีรินทร์มีงานเลี้ยงสำคัญๆ เนื่องจากพ่อเลี้ยงเมฆาต้องการสืบทอดประเพณีของชาวเหนือที่มีมาตั้งแต่โบราณ

แม่เลี้ยงพราวฟ้านั่งพับเพียบอยู่เคียงข้างกายพ่อเลี้ยงเมฆาหญิงสาวอดปลื้มใจไม่ได้ที่ทุกคนต่างมาแสดงความยินดีและให้ต้อนรับเธอในฐานะของแม่เลี้ยงอย่างอบอุ่น ความวิตกกังวลที่มีอยู่ในใจนั้นหายไปจนหมดสิ้น เนื่องจากเธอกลัวว่าคนในไร่จะตั้งแง่และไม่ยอมรับแม่เลี้ยงที่ไม่กี่วันก่อนถูกครหาว่าคิดจะจับพ่อเลี้ยงเมฆา มิหนำซ้ำยังแต่งงานแบบสายฟ้าแลบอีกต่างหาก ดวงตาคู่งามเหลือบมองคนข้างกาย ที่วันนี้เขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าฝ้ายพื้นเมืองคอจีนแขนยาวสีขาวนวล ปักลายด้นบริเวณข้อมือ คู่กับกางเกงขาก๊วยสีน้ำตาลอ่อน แม้จะเป็นชุดธรรมดาที่ทุกคนต่างใส่กัน แต่กระนั้นพ่อเลี้ยงเมฆาก็หล่อโดดเด่นเกินใคร

ใบหน้าคมทรงเสน่ห์ของพ่อเลี้ยงเมฆาเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นทุกคนที่มาร่วมงานต่างมีความสุข สนุกสนานเฮฮากันในวันสำคัญของเขาอย่างเต็มที่ ชายหนุ่มโอบเอวคอดของภรรยาอย่างหวงแหนและแสดงความเป็นเจ้าของ คอยมอบไออุ่น คอยกระชับผ้าคลุมให้เพราะกลัวว่าหากโดนอากาศเย็นๆ แล้วจะไม่สบาย เนื่องจากพราวฟ้าเพิ่งผ่านการรับบทรักอันร้อนแรงและยาวนานจากเขามาหมาดๆ นึกถึงเรือนกายงามหมดจดแล้วก็ยิ้มกริ่มด้วยความอิ่มเอมในอก พราวฟ้าช่างหอมหวานไปทั้งตัวจนเขาห้ามใจตัวเองไม่อยู่

แม้จะเขินอายต่อสายตาของป้าและผู้ใหญ่ที่นั่งรวมกลุ่มอยู่ไม่ห่างกัน จนสองแก้มนั้นแดงเปล่งปลั่ง แต่กระนั้นพราวฟ้าก็ยังคงยิ้มแย้ม สนุกสนานไปกับเสียงหัวเราะเคล้าเสียงเพลงอันไพเราะจับใจ เธอไม่เคยสัมผัสงานเลี้ยงแบบล้านนาเช่นนี้มาก่อนจึงค่อนข้างตื่นตาตื่นใจ ยิ่งได้เห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ก็พลอยรู้สึกผ่อนคลายและยิ้มตามไปด้วย มิหนำซ้ำวันนี้พ่อเลี้ยงเมฆายังใจดีอนุญาตให้ทุกคนดื่มกินได้อย่างเต็มที่แต่ห้ามดื่มมากเกินกว่าร่างกายจะรับไหว

พราวฟ้าฟังคำบอกเล่าของป้าแล้วไม่เคยเชื่อเลยสักครั้ง จนกระทั่งได้สัมผัสด้วยตัวเองว่าทำไมคนงานในไร่ถึงจงรักภักดีต่อเขานัก เป็นเพราะพ่อเลี้ยงเมฆาปฏิบัติตัวต่อคนเหล่านั้นอย่างเป็นกันเอง ไม่ถือตัวว่าเป็นเจ้านายแล้วต้องอยู่เหนือลูกน้อง และในงานวันนี้นอกจากครอบครัวของนายอำเภอและนายทะเบียนที่มาช่วยจดทะเบียนสมรสให้แล้ว เขาก็ไม่ได้เชิญคนใหญ่คนโตที่รู้จักในจังหวัดมาร่วมงานเลย มีเพียงคนในไร่คีรีรินทร์เท่านั้น เพราะชายหนุ่มบอกกับเธอว่าให้ความสำคัญกับทรัพยากรบุคคลมากกว่าหน้าตาและชื่อเสียง แม้จะหมั่นไส้แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชม

“หนาวหรือเปล่า”

เพราะเสียงดนตรีที่ดังพอสมควรเขาจึงโน้มใบหน้าลงกระซิบถามใกล้ๆ ริมฝีปากร้อนกดจุมพิตที่ข้างขมับเบาๆ พลางลมสูดดมกลิ่นกายหอมเย้ายวน อ้อมแขนแกร่งยังคงตระกองกอดด้วยความห่วงใย พอได้ครอบครองเป็นเจ้าของเรือนกายงามหมดจด ความหวงแหนของพ่อเลี้ยงเมฆายิ่งเพิ่มเป็นเท่าทวี

คนถูกถามส่ายหน้าเบาๆ เขินจนแก้มซับสีนะเรื่อ การกระทำของเขาทำให้อุ่นซ่านไปทั้งหัวใจ เธอจะหนาวได้อย่างไรเมื่ออ้อมแขนแกร่งของเขานั้นอุ่นจนเกือบจะร้อน มิหนำซ้ำยังนั่งเบียดชิดทั้งที่พื้นที่ว่างออกจะเยอะแยะ

“แล้วหิวไหม”

พ่อเลี้ยงเมฆาลืมไปสนิทว่าภรรยายังไม่ได้ตั้งอะไรนอกจากมื้อเช้า เพราะถูกกักขังอยู่ใต้ร่างเขานานหลายชั่วโมง ส่วนเขานั้นไม่หิวเลยสักนิดเพราะอิ่มเอมในรสเสน่หาอันไร้เดียงสาของพราวฟ้า

พราวฟ้าพยักหน้าให้เบาๆ ด้วยความเหนียมอาย ชายหนุ่มจึงเลื่อนขันโตกหวายเข้ามาใกล้ๆ หยิบกระติบข้าวเหนียวร้อนๆ เปิดฝาออกแล้วส่งให้ หญิงสาวรับมาแล้ววางไว้บนตัก ดวงตากลมโตมองอาหารตรงหน้าแล้วกลืนน้ำลายลงคอ เพราะกินแค่ข้าวเช้ามื้อเดียวทำให้ท้องของเธอประท้วงหาอาหาร

“กินได้หรือเปล่า”

ชายหนุ่มถามด้วยความห่วงใยและเอาใจใส่ภรรยา อาหารในขันโตกนั้นมีอาหารเหนือแท้ๆ หลายอย่าง ทั้งลาบ แกงอ่อม น้ำพริกหนุ่ม พร้อมผักจิ้มและแคปหมู ไส้อั่ว แกงฮังเล แกงกระด้าง ไก่ทอดสมุนไพร และมีขนมหวานเป็นข้าวแต๋นน้ำแตงโม

“กินได้ค่ะ”

มาอยู่ที่เชียงรายอีกไม่กี่วันจะครบเดือนแล้ว พราวฟ้าเริ่มชื่นชอบอาหารเหนือและคุ้นชินกับการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ จากที่คิดว่าจะอยู่แค่ชั่วคราวเพื่อเยียวยาความเศร้าหมองจากการสูญเสียบิดามารดา แล้วกลับจะไปหางานทำที่เมืองกรุง แต่คงต้องอยู่ที่นี่ไปอีกยาว แต่ก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้นานแค่ไหน

“อันนี้แกงกระด้าง เคยกินไหม”

แกงกระด้างหรือแก๋งกระด้าง เป็นอาหารที่นิยมกินกันในหน้าหนาว ทำจากขาหมูเคี้ยวผสมกับเครื่องแกง ซึ่งในขาหมูจะมีเอ็น เวลานำมาทำแกงจะข้นและเป็นวุ้นหรือกระด้างในยามที่โดนอากาศเย็นๆ เวลารับประทานแล้วจะละลายในปาก

พราวฟ้าส่ายหน้า ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ยังไม่เคยเห็นอาหารที่ไม่เหมือนแกงแต่เรียกว่าแกงเช่นจานนี้เลย ได้แต่มองรูปร่างสี่เหลี่ยมคล้ายวุ้นที่น่าจะมีเนื้อสัตว์อยู่ด้วยในด้วยความสนใจ

“ลองชิมดูสิ แกงกระด้างต้องกินตอนหน้าหนาวถึงจะอร่อย”

ชายหนุ่มปั้นข้าวเหนียวพอดีคำจิ้มกับแกงกระด้างแล้วป้อนให้ภรรยาได้ลองชิม ซึ่งพราวฟ้าก็รับเข้าปากแต่โดยดี สองแก้มนวลร้อนผ่าวกับการกระทำอ่อนโยนของสามี

“อร่อยไหม”

พ่อเลี้ยงหนุ่มหล่อยังคงให้ความสนใจกับภรรยามากเป็นพิเศษ ในสายตาคมตอนนี้มีเพียงแค่พราวฟ้า ราวกับงานเลี้ยงนี้มีเพียงเขาและเธอเท่านั้น ทว่าก็ยังสายตาหลายคู่ที่กำลังจ้องมองแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พร้อมทั้งส่งเสียงแซ็วกันอย่างครื้นเครง

“อร่อยค่ะ แต่พราวกินเองได้”

เสียงอ่อนหวานปฏิเสธพร้อมแตะที่มือหนาเพื่อปรามเมื่อเขาจะป้อนเธออีกครั้ง พราวฟ้ากระอักกระอ่วนระคนเขินอายกับสายตาที่กำลังจ้องมอง นึกค้อนสามีอยู่ในใจที่ชอบทำอะไรประเจิดประเจ้อ แต่ชายหนุ่มหาได้ฟังในสิ่งที่เธอปรามไม่ แม้จะใจเต้นแรงกับสิ่งที่เขาทำให้ แต่พราวฟ้าไม่อยากให้เขาพะเน้าพะนอเธอจนเกินไป เพราะมันทำให้เธอรู้สึกอึดอัด

“คุณเมฆคะ พราวกินเองได้ค่ะ” หญิงสาวว่าอย่างอ่อนใจเมื่อเขาฉีกไก่ทอดสมุนไพรอย่างพอดีคำใส่จานไว้ให้

“เดี๋ยวมือจะเปื้อน”

“กินข้าวเหนียวมือก็เปื้อนอยู่แล้วนี่คะ”

แม้ใจจะพองโตคับอกกับเหตุผลของเขาแต่เสียงหวานก็มิวายโต้เถียง พราวฟ้าไม่ค่อยชินเท่าไรนักกับพ่อเลี้ยงเมฆาในมุมอ่อนโยน ปกติชอบทำตัวป่าเถื่อน พูดจาโผงผางตลอดเวลา พานทำให้อดคิดไม่ได้ว่าเพราะเธอยังใหม่หรือเปล่าเขาถึงเอาอกเอาใจนัก

“ห้ามเถียง ไม่งั้นจะโดนจูบ”

เสียงขรึมข่มขู่และมองริมฝีปากอิ่มสวยตาเป็นมัน หมายจะบอกว่าพร้อมจะทำจริงๆ ทำให้คนโดนขู่ทำหน้ามุ่ยใส่ทั้งที่แก้มแดงปลั่งชวนมอง ยอมหยิบไก่ทอดที่เขาฉีกไว้ให้ใส่ปาก ชายหนุ่มจึงยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ ดวงตาทอประกายแวววาวในยามที่นั่งมองพราวฟ้ากินข้าวอยู่เงียบๆ คอยตักกับข้าวป้อนให้เป็นระยะแม้จะรู้ว่าหญิงสาวอายแต่ก็ยังไม่วายกลั่นแกล้ง เขาเพิ่งจะเคยมีเมียจึงอยากเอาใจเมียเป็นธรรมดา แม้เมียจะไม่ค่อยเต็มใจก็ตามที



พ่อเลี้ยงเอาอกเอาใจแม่เลี้ยงน่าดูเลยเนอะ ก็คนเพิ่งเคยมีเมียอะนะ เห่อมากไปเป็นธรรมด๊า แต่เรานั้นมีความอิจฉาหนักมากกกกก ต่อจากนี้ไปเตรียมตาร้อนกันได้เลยค่ะ หุหุ

ปล.ฉากนี้หาข้อมูลเขียนนานมากค่ะ กว่าจะเรียบเรียงออกมาสมบูรณ์ได้ อยากให้นักอ่านได้สัมผัสบรรยากาศแบบล้านนาค่ะ หวังว่าจะชอบกันนะคะ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา





 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

1,655 ความคิดเห็น

  1. #1331 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 16:31
    หาเรื่องเอาเปรียบกันตลอด
    #1331
    0
  2. #1202 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 13:08
    พ่อเลี้ยงเอาใจเมีย แม่เลี้ยงเขินจนตัวจะแตก งานนี้มีเพียงเราสอง
    #1202
    0
  3. วันที่ 17 เมษายน 2560 / 13:37
    หวานสุดติ่งจริงๆ..พ่อเลี้ยง
    #477
    0
  4. #368 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 15:20
    ตาฮักอีหลีอีหลอ
    #368
    0
  5. #367 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 15:19
    ตาฮักอีหลีอีหลอ
    #367
    0
  6. #355 mOouaN (@muuan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 10:54
    น่าร้ากกกกก ฟินตัวจะแตกค่าา
    #355
    0
  7. #352 janejane3578 (@janejane3578) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 09:31
    ชอบมากเลยค่ะ เราก็คนเชียงราย
    #352
    0
  8. #351 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 07:43
    อ่านแล้วทำให้คิดถึงบรรยากาศเก่าๆตอนไปเหนือ เก่งมากจ้าไรท์ ...
    ปล. อยากเถียงอิพ่อเลี้ยง อยากถูกจูบ บอกเลย!!! #มโนแป๊บ อิอิ
    #351
    0
  9. #350 นานา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 06:57
    เขียนดีมากจะได้รู้ชีวิตชาวเหนือ
    #350
    0
  10. #349 Phimraput Ulek (@enjoy_phimraput) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 01:57
    หลงเมียยหนักกมากกกก
    #349
    0
  11. #348 pam18566 (@pam18566) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 00:20
    แหมๆหลงเมียใหญ่เลยนะพ่อเลี้ยง555 หวานจริ๊งงงพ่อคุณ
    #348
    0
  12. #347 May (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 23:56
    เร็ว ๆ ค่ะ Write นั่งรอในห้องพ่อเลี้ยงนานแล้วค่ะ
    #347
    0
  13. #346 warunee (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:11
    หือหวานๆๆๆๆมากๆๆๆๆ
    #346
    0
  14. #345 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:10
    พ่อเลี้ยงหวานอะไรเบอร์นั้นค่ะ บอกเลยโคตรอิจฉาแม่เลี้ยงพราวฟ้าเลยอ่ะ รอติดตามค่ะ
    #345
    0
  15. #344 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 22:05
    เขิลลล
    #344
    0
  16. #342 คนรักอ่าน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:37
    พ่อเลี้ยงหลงเมีย อิๆๆๆ
    #342
    0
  17. #341 ae65757 (@ae65757) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:06
    ทั้งรักทั้งหลงเลยนะพ่อเลี้ยง
    #341
    0
  18. #340 ต่าย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 21:04
    พ่อเลี้ยงเอาใจเมีย
    #340
    0
  19. #339 nongmildsmile (@nongmildsmile) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 20:57
    อิอิ พ่อเลี้ยงงงง
    #339
    0
  20. #338 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 20:56
    บรรยากาศพาฟิน...อิจฉาหนูพราว
    #338
    0
  21. #337 samangkay (@samangkay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 20:43
    สนุกมากมายค่ะหวานน่ารักมากค่ะ
    #337
    0
  22. #336 samangkay (@samangkay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 20:43
    สนุกมากมายค่ะหวานน่ารักมากค่ะ
    #336
    0
  23. #335 NNPNR (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 20:34
    หนังสือจะออกช่วงไหนค่า อยากอ่านเต็มๆแล้ววว
    #335
    0