ทาสรักเมียยอดเสน่หา - สำนักพิมพ์ไลต์ ออฟ เลิฟ

ตอนที่ 1 : บทนำ First kiss in Kheereerin [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    29 มี.ค. 60

ทาสรักเมียยอดเสน่หา

บทนำ First kiss in Kheereerin



        “ตาเมฆ เมื่อไรจะหาลูกสะใภ้ให้แม่เสียที แม่อยากอุ้มหลานใจจะขาดแล้วนะลูก ถ้าไม่รีบมีเดี๋ยวแม่จะหาให้เองนะ”

        คำพูดของมารดาที่ฝากผ่านเครื่องมือสื่อสารสุดทันสมัยจากแดนไกล ยังคงดังกึกก้องอยู่ในหัวของบุรุษหนุ่มผู้หล่อเหลาคมเข้ม ที่ตอนนี้กำลังทอดสายตาสีเขียวอมฟ้าจากนอกระเบียงห้องไปยังไร่ส้มที่ยาวสุดลูกหูลูกตาในยามเช้าท่ามกลางสายหมอกสีขาวที่พาดผ่าน กระตุกยิ้มบางเบาๆ พลางยกถ้วยกาแฟดำขึ้นจรดริมฝีปาก ไอหนาวในยามเช้าไม่ได้ทำให้คนที่กำลังเปลือยแผ่นอกสีแทนและสวมเพียงกางเกงนอนเพียงตัวเดียวนั้นสะทกสะท้านแต่อย่างใด ยังคงจิบกาแฟทอดอารมณ์กับภาพเบื้องหน้า ที่ไม่ได้มีแค่ต้นส้มและสายหมอกเพียงเท่านั้น

        นัยน์ตาสีสวยของเจ้าของไร้ส้ม คีรีรินทร์’ เป็นประกายแวววาวขึ้นอย่างมีเลศนัย มุมปากหยักได้รูปยกยิ้มบางเบา ขณะยังจดจ่อมองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากจะละสายตาไปไหน เฉกเช่นเดียวกับคำพูดของมารดาสุดที่รักที่ยังคงดังวนเวียนอยู่ในหัวของพ่อเลี้ยงเมฆา พิพัฒนานันท์ ซาโรนอฟบุรุษหนุ่มมากเสน่ห์ลูกครึ่งไทย – รัสเซีย แม้ปีนี้อายุจะย่างเข้าสู่ปีที่สามสิบห้าแล้ว ทว่ายังคงความหล่อเหล่าไม่ต่างจากตอนอายุยี่สิบปลายๆ เลยสักนิด ใบหน้าหล่อคม ผมสีน้ำตาลไหม้ หน้าผากกว้างได้รูป คิ้วดกหนาพาดอยู่เหนือนัยน์ตาสีเขียวอมฟ้าคมกริบมีเสน่ห์ชวนหลงใหล จมูกโด่งแหลมเป็นสัน ริมฝีปากหยักรับกับปลายคางบึกบึนที่ล้อมรอบด้วยไรเคราครึ้ม กายกำยำสมบูรณ์แบบที่เคยขาวเปลี่ยนเป็นสีแทนสวยจากการทำงานตากแดดเป็นเวลานาน ทุกอย่างที่ประกอบขึ้นมาเป็นเขาล้วนแล้วแต่ได้รับมาจากบิดาที่มีเชื้อสายรัสเซียทั้งสิ้น

        ไม่เพียงแต่รูปลักษณ์ภายนอกที่หล่อเหลาบาดใจ ทว่าฐานะก็ร่ำรวยเข้าขั้นอภิมหาเศรษฐี นอกจากไร่ส้มคีรีรินทร์ที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของประเทศแล้ว ยังมีธุรกิจในเครือของตระกูลเก่าแก่อย่าง ซาโรนอฟ’ อีกมากมายทั้งที่ตั้งอยู่ทั้งในประเทศไทยและรัสเซีย ทว่าด้วยความที่รักในธรรมชาติและเงียบสงบ ทำให้ชายหนุ่มเลือกที่จะทำงานแตกแดดตากลมสานต่องานในไร่คีรีรินทร์ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาตั้งแต่รุ่นทวด แทนที่การนั่งทำงานตากแอร์บนตึกสูงของซาโรนอฟ ให้พี่ชายที่เก่งการบริหารมากกว่าดูแล ส่วนตัวเองก็ทำหน้าที่คอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง

แม้จะเพียบพร้อมทั้งรูปและสมบัติมากเพียงใด มีสาวสวยแวะเวียนเข้ามาหาไม่เคยขาด แต่ทว่าพ่อเลี้ยงหนุ่มกลับไม่เคยให้ความสนใจกับผู้หญิงเหล่านั้นเป็นพิเศษ เขาหาเพียงความสำราญตามประสาหนุ่มโสดวัยกลัดมัน ความสัมพันธ์ทางกายเกิดขึ้นเพราะความพึงพอใจและข้อเสนอมูลค่ามหาศาลตอนนี้หัวใจของพ่อเลี้ยงหนุ่มหล่อยังคง ว่าง’ รู้สึกเปล่าเปลี่ยวเมื่อไร้คนข้างกาย ตำแหน่งนายหญิงแห่งไร่คีรีรินทร์ก็ยังรอคอยคนที่เหมาะสมเข้ามาทำหน้าที่ ทว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิดที่จะเจอคนที่ถูกใจและเข้ากันได้ทุกอย่าง ไม่หวังทรัพย์สมบัติที่อยู่ภายนอกกาย แม้จะมีผู้หญิงผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย แต่กลับไม่มีใครทำให้เมฆารู้สึกอยากจดจำและอยากครอบครองเป็นเจ้าของเลยสักคน

เว้นเสียแต่สาวน้อยผิวขาวผ่อง ตากลมโต ร่างอรชรอ้อนแอ้นที่เคยหมายตาเอาไว้เมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้เธอเป็นสาวเต็มตัวแล้ว เห็นคนงานในไร่ลือกันว่าเรียนจบและเข้ามาช่วยงานป้าที่เป็นแม่บ้านใหญ่ของคีรีรินทร์ เพียงแรกพบได้สบนัยน์ตาสีน้ำตาลใส หัวใจอันแข็งกระด้างของบุรุษผู้มากด้วยเสน่ห์ที่ไม่เคยหวั่นไหวกับผู้หญิงคนไหนก็ถูกสั่นคลอนรุนแรง ใบหน้างามหมดจดและรอยยิ้มหวานหยดก็ทำให้เมฆารู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง ณ ตอนนั้นความรู้สึกอยากได้และอยากครอบครองที่มีต่อสาวน้อยแสนงดงามมันมีมากมายมหาศาล ทว่าต้องยับยั้งช่างใจเพราะเธอยังเด็กนัก...

ณ ตอนนี้แม้เวลามันจะล่วงเลยผ่านมาถึงห้าปีแล้ว ทว่าความต้องการที่เคยมีอยู่ในใจกลับยังหนักแน่นคงเดิม หากแต่เพิ่มพูนเป็นเท่าทวีที่ได้เห็นหน้าหวานหยดและท่าทีเชิดรั้นของหญิงสาวอีกครั้ง ในเมื่อมันคือความต้องการ เหตุใดเล่าพ่อเลี้ยงหนุ่มจึงจะต้องขัดใจตัวเองให้รู้สึกขุ่นมัว เพราะหมายตาเอาไว้ตั้งแต่แรกและเป้าหมายยังไม่เปลี่ยนแปลง ก็คงต้องถึงเวลาที่เขาจะทำตามความต้องการของตัวเอง ไม่มีอะไรที่พ่อเลี้ยงเมฆาแห่งไร่คีรีรินทร์อยากได้แล้วไม่ได้ตามใจปรารถนา มีแต่ต้อง ได้’ และ ได้’ เพียงเท่านั้น! แม้จะยากเย็นเพียงใดเขาก็จะไขว้คว้ามาเป็นของตัวเองให้ได้!

 

หยดย้ำค้างที่เกาะพราวบนยอดหญ้าและใบส้มที่เขียวชอุ่มค่อยๆ ร่วงหล่นลงสู่พื้นเมื่อแสงตะวันโผล่พ้นกลีบเมฆ อุณหภูมิในเช้านี้สูงขึ้นกว่าหลายวันที่ผ่านมา ทำให้อากาศกำลังเย็นสบายเหมาะแก่การสูดกลิ่นไอของความบริสุทธิ์เข้าปอด ท่ามกลางสายหมอก ขุนเขาและต้นส้มเขียวขจีตัดกับสีส้มๆ ของผลไม้ลูกกลมโตที่กำลังให้ผลผลิตมากมายในช่วงหน้าหนาว ความงดงามจากธรรมชาติเชิญชวนให้หลงใหลนั้นเรียกรอยยิ้มบางๆ ให้เกิดขึ้นบนเรียวหน้างาม นัยน์ตาหวานซึ้งเหลือบมองส้มสีสวย ขณะที่เท้าบอบบางในรองเท้าเตะแบบสานพากายอรชรอ้อนแอ้นที่อยู่ในชุดกระโปรงผ้าฝ้ายสีขาวยาวกรุยกรายคลุมข้อเท้า สวมทับด้วยเสื้อไหมพรมสีชมพูหวานเดินไปตามทางเดินในสวนส้ม สองข้างทางที่ทอดยาวนั้นมีต้นส้มเขียวขจีถูกปลูกเรียงรายไกลสุดลูกหูลูกตา

เส้นผมดำขลับยาวสลวยจรดบั่นเอวพลิ้วตามแรงเคลื่อนไหวของเจ้าของร่าง มือเรียวจับกระชับหูตะกร้าหวายใบย่อม ขณะนัยน์ตากลมโตประดับด้วยแพขนตางอนยาวที่กำลังกวาดมองไปยังส้มผลโตที่กำลังสุกได้ที่นั้นเต็มไปด้วยประกายแห่งความสดใส ริมฝีปากสีแดงระเรื่อระบายยิ้มอยู่ตลอดเวลาในยามที่สูดรับเอาอากาศอันบริสุทธิ์เข้าปอด แสนสุขใจกับธรรมชาติที่โอบล้อมอยู่รอบกาย ช่างเป็นความสุขที่ไร้ราคาทว่ากลับมีมูลค่าทางจิตใจอย่างมหาศาลเหลือเกิน

ที่ไร่ คีรีรินทร์’ แห่งนี้ปลูกส้มไว้มากมายหลากหลายสายพันธุ์ตามความต้องการของตลาด และแปลงที่พราวฟ้ากำลังเมียงมองอยากจะเก็บลงตะกร้าอยู่นี้ก็คือส้มพันธุ์สาย ‘คีรีรินทร์’ หญิงสาวรู้มาว่าเป็นส้มสายพันธุ์พิเศษที่ถูกคิดค้นขึ้นมาโดยศูนย์วิจัยของไร่ส้มคีรีรินทร์เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว ลักษณะพิเศษของมันคือส้มลูกใหญ่ มีรสชาติฉ่ำออกหวานอมเปรี้ยวและน้ำเยอะ หญิงสาวจะนำไปคั้นน้ำสดๆ ผสมกับส้มสายน้ำผึ้งที่มีความหวานมากกว่าเพื่อให้ได้น้ำส้มที่มีรสชาติหวานกลมกล่อมมากขึ้น ช่วงเช้าๆ แบบนี้คนงานยังไม่เข้ามาทำงานในไร่ พราวฟ้าจึงรีบลงมาก่อนจะกลับขึ้นไปช่วยป้าทำอาหารเช้าให้เจ้าของไร่ จะได้ไม่กีดขวางเวลาพวกเขาทำงาน

“มาเดินในสวนส้มแต่เช้ามืดคนเดียวแบบนี้ ไม่กลัวอันตรายหรือไง?”

มือเรียวสวยที่กำลังจะเอื้อมไปเก็บส้มนั้นชะงัก ใบหน้าหวานค่อยๆ เอี้ยวไปยังต้นเสียงอย่างช้าๆ ดวงตากลมกลมล้อมด้วยแพขนตางามงอนเบิกกว้างขึ้นด้วยความตื่นตระหนกเมื่อได้เห็นหน้าเจ้าของเสียงเต็มๆ ตา

‘พ่อเลี้ยงเมฆา’

พราวฟ้าอุทานชื่อคนตรงหน้าอยู่ในใจด้วยความตกใจ ปล่อยแขนให้ตกลงข้างลำตัว แล้วหมุนปลายเท้าไปเผชิญหน้ากับเจ้าของไร่ ชายหนุ่มเดินตามหลังเธอมาตั้งแต่เมื่อไรกัน พลันคำถามนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวด้วยความฉงน มือบอบบางกำเข้ากับหูตะกร้าแน่นบ่งบอกว่าเธอกำลังกลัวในยามที่ต้องเผชิญหน้ากับเขาเพียงลำพัง ใจดวงน้อยสั่นระรัวในยามที่สบตาคมดุดันน่าเกรงขาม

ดวงตาของเขาจ้องมองมายังเธอไม่วางตา ริมฝีปากหยักได้รูปกระตุกยิ้มเล็กน้อย และร่างสูงใหญ่ค่อยๆ ก้าวตรงมายังเธออย่างเชื่องช้าราวกับราชสีห์กำลังจะตะครุบเหยื่อ ทำให้พราวฟ้ายกมือขึ้นกุมหน้าอกข้างซ้ายที่กำลังเต้นกระหนำ รุนแรง ดวงตาของเธอไหวระริกไปมา ริมฝีปากบางเผยอขึ้นน้อยๆ ราวกับกำลังจะเอ่ยอะไรออกมา เพียงแค่สบตาเขาเธอก็ไม่ต่างจากต้องมนตร์สะกด ร่างกายไร้กายควบคุมอย่างที่ควรจะเป็น พวงแก้มใสเริ่มร้อนผ่าวและแปรเปลี่ยนเป็นสีระเรื่อขึ้นทันตา

“หรือว่ามาเดินอ่อยใครกันล่ะ”

คนถามยกยิ้มมุมปาก กวาดสายตาทรงอิทธิพลมองสาวสวยตรงหน้าอย่างจาบจ้วง แล้วมาหยุดนิ่งที่ใบหน้าหวานหยด ริมฝีปากสีชมพูสวยที่เผยอขึ้นนั่นช่างน่าครอบครองเหลือเกิน พวงแก้มนวลซับสีระเรื่อนั่นยิ่งเชิญชวนให้เขาจรดปลายจมูกลงหาเพื่อพิสูจน์ว่ามันนุ่มและหอมกรุ่นเพียงใด พ่อเลี้ยงหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆ หยุดเท้าที่ก้าวเดินห่างจากพราวฟ้าไว้สองก้าว

“ฉันถามก็ควรตอบ”

“จะให้ตอบคำถามไหนก่อนล่ะคะ”

พราวฟ้ารวบรวมความกล้า เชิดใบหน้าขึ้นแล้วตอบออกไป พยายามเก็บอาการไหวหวั่นต่อสายตาคมของพ่อเลี้ยงหนุ่มหล่ออย่างสุดความสามารถ ใช่! เขาหล่อ เธอไม่ปฏิเสธ ยิ่งอยู่ในขุดเสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีน้ำเงินดำพับแขนไว้บริเวณข้อศอก ชายเสื้อถูกยัดไว้ในกางเกงยีนสีเข้มอย่างลวกๆ เข้ากับรองเท้าบูทหนังสีน้ำตาลเข้ม ยิ่งเสริมให้มีเสน่ห์ ประกอบกับใบหน้าคมคร้ามด้วยเครื่องหน้าสมบูรณ์แบบทำให้รู้สึกใจสั่นในยามที่มอง

‘บ้าไปแล้วยายพราว ไปชมเขาได้ยังไงกัน!’

นึกตำหนิตัวเองอยู่ในใจที่เผลอไผลชื่นชมเขา ยิ่งชายหนุ่มอยู่ใกล้ๆ เพียงไม่กี่ก้าว ใจของเธอยิ่งเต้นระส่ำระสาย ระบบการทำงานในร่างกายหยุดสั่งการกะทันหัน แทนที่จะก้าวถอยหนีทว่ากลับยืนนิ่งไม่ไหวติง

“คำถามที่เธอคิดว่าควรจะตอบ”

ปากก็ว่าเสียงเคร่งขรึม สายตาก็จับจ้องเจ้าของเรือนกายอรชรนิ่งราวกับจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว แม้พราวฟ้าไม่ใช่ผู้หญิงสวยจัดอย่างที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต ทว่าเธอกลับสวยหวานละมุนละไมชวนหลงใหลจนยากจะถอนสายตาออกห่าง ด้วยใบหน้ารูปไข่เรียวสวย หน้าผากกลมมนรับกับคิ้วโก่งดั่งคันศร ดวงตากลมโตหวานซึ้ง จมูกโด่งปลายเชิดรั้น ริมฝีปากอิ่มสีสดสวย รูปร่างอรชรอ้อนแอ้นนั้นขาวผ่องตัดกับผิวกายสีแทนของเขา ผมดำขลับยาวสลวยยาวจรดบั่นเอวที่คลอเคลียอยู่กับพวงแก้มสีระเรื่อ ทำให้เขาอยากปัดมันออกไปเพื่อให้มองเธอได้ถนัดตามากกว่านี้ ความงามหมดจดของพราวฟ้าทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มแทบคลั่งเพียงแค่ใช้สายตามอง ความหื่นกระหายมันก่อกำเนิดขึ้นในกายจนรู้สึกร้อนรุ่ม ใช่! เขาอยากได้ผู้หญิงคนนี้ ไม่ใช่แค่ตัวแต่รวมถึง ‘หัวใจ’ ด้วย

“ทำไมต้องกลัวด้วยล่ะคะ” หญิงสาวเลือกตอบคำถามแรก ส่วนคำถามที่สองนั้นคงไม่จำเป็นต้องตอบ เธอไม่ได้มาอ่อยใครอย่างที่เขากล่าวหา

“ถ้าเกิดมีคนคิดจะทำมิดีมิร้าย ร้องไปใครจะมาช่วยทัน” ชายหนุ่มเลิกคิ้วสำทับคำถามนั้น ยังคงมีรอยยิ้มในหน้า

“คงไม่มีใครคิดอกุศลแบบนั้นหรอกค่ะ”

พราวฟ้าสวนกลับทันควัน ใบหน้างามเริ่มบึ้งตึงอย่างไม่ชอบใจกับแววตาและน้ำเสียงของชายหนุ่มขณะเอื้อยเอ่ยออกมา ณ ตอนนี้จะมีใครน่ากลัวและไม่น่าไว้ใจไปมากกว่าเขากันล่ะ

“รู้จักต่อปากต่อคำนะพราวฟ้า”

ปากได้รูปนั้นหยักขึ้นเป็นรอยยิ้ม นัยน์ตาคมฉายแววของความกรุ้มกริ่ม น้ำเสียงที่ใช้เรียกชื่อเธอมันแตกพร่าจนพราวฟ้าเริ่มมีความหวาดหวั่น

“ฉันแค่พูดความจริงค่ะ”

“ถ้าคนมันคิดจะทำจริงๆ เธอคิดว่าตัวเองจะรอดไปได้เหรอ...”

ไม่เพียงแค่เอ่ยเสียงพร่า ทว่าร่างสูงกำยำยังก้าวเข้าหาเจ้าของร่างบอบบางอย่างคุกคาม ก่อนที่เชลยสาวแสนสวยจะมีโอกาสหลบหนี ท่อนแขนแกร่งก็ตวัดเกี่ยวเอวบางจนร่างอ้อนแอ้นปลิวเข้ามาชิดกายกำยำ จนกลิ่นหอมหวานละมุนลอยเข้ามาปะทะจมูกโด่งคมให้เขาดมดอมมันสมใจปรารถนา

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคะ พ่อเลี้ยงเมฆา!”

พราวฟ้าถลึงตาใส่เขาอย่างเอาเรื่อง ดิ้นขลุกขลักเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการ พร้อมใช้กำปั้นเล็กระดมทุบไหล่บึกบึน ใจเต้นแรงด้วยความตกตะลึง สองแก้มของคนที่ไม่เคยใกล้ชิดชายใดมาก่อนแดงและร้อนผ่าว ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของพ่อเลี้ยงเมฆาเหมือนมีกระแสไฟอ่อนๆ ทำให้เธอรู้สึกสั่นสะท้านอย่างบอกไม่ถูก

“ปล่อยค่ะ!”

แม้แรงจะมีเพียงน้อยนิดแต่พราวฟ้าก็ไม่ละความพยายาม เธอออกแรงดิ้นอย่างสุดกำลัง ทุบตีเขาไม่หยุด แต่กระนั้นก็ไม่ประสบความสำเร็จเลยสักนิด มิหนำซ้ำยังรู้สึกเจ็บมือไปหมดเพราะร่างกายของเขานั้นแข็งแกร่งประดุจหินผา

“แรงเท่ามดจะไปสู่อะไรใครได้”

เสียงทุ้มห้าวกระซิบอยู่เหนือศีรษะหอมกรุ่น อ้อมกอดของเขายังคงรัดแน่นเสียจนอกอวบอิ่มเบียดชิดกับแผงอกกว้างกำยำ กายเริ่มร้อนรุ่มเพราะเลือดร้อนที่วิ่งพล่าน บางสิ่งบางอย่างเริ่มมีปฏิกิริยาต่อกายนุ่มละมุน พราวฟ้าช่างมีอิทธิพลเหลือเกิน เธอปลุกกระตุ้นให้เขาตื่นตัวได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ได้ดอมดมกลิ่นกายหอมเย้ายวนใจ

“สู้ได้หรือไม่ได้ พ่อเลี้ยงก็ไม่ควรมารังแกฉันแบบนี้นะคะ”

ร่างเล็กยุติการดิ้นขัดขืนและทุบตี ช้อนใบหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาขุ่นเคือง มือและแขนเรียววางทาบอยู่บนอกแกร่งกระด้าง ความร้อนผะผ่าวค่อยๆ ลามเลียไปทั่วเรียวหน้าสวยเมื่อต้องสบตาคมในระยะประชิด ใจดวงน้อยเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ น่าแปลกที่พราวฟ้าไม่ได้รังเกียจอ้อมแขนของพ่อเลี้ยงเมฆาเลยสักนิด กลิ่นกายเฉพาะตัวของบุรุษในยามใกล้ชิดทำให้รู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาด  แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายที่จะยอมปล่อยให้เขาโอบกอดโดยไม่คิดดิ้นรนขัดขืน

“อยากรังแก มีปัญหาอะไรไหม”

ชายหนุ่มกล่าววาจายียวน กอดกระชับอ้อมแขนจนกายส่วนหน้าของพราวฟ้าแนบชิดกับเรือนกายกำยำมากขึ้นกว่าเดิม ในยามที่เจ้าของร่างนุ่มดิ้นรนจนเกิดการเสียสี พ่อเลี้ยงหนุ่มได้แต่กัดฟันกรอดอย่างระงับความพลุ่งพล่านที่เริ่มไหลเวียนในกาย นอกจากกลิ่นกายของแม่คุณจะหอมถูกใจ เนื้อตัวยังนุ่มนิ่มไปทุกสัดส่วน โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ชุดตัวสวย แม้ไม่ได้สัมผัสเมฆาก็รู้ดีว่ามันอวบอิ่มแค่ไหน

“หน้าด้าน ไร้ความเป็นสุภาพบุรุษ!”

“ฉันไม่เคยเป็นสุภาพบุรุษอยู่แล้ว”

พ่อเลี้ยงแห่งไร่คีรีรินทร์ไหวไหล่เบาๆ อย่างไม่หยี่หระ คนเถื่อนๆ ใช้แรงงานอยู่กลางป่าเขาแบบเขาไม่รู้จักคำว่าสุภาพบุรุษที่พราวฟ้าเอ่ยถึงหรอก รู้แต่ว่าเมื่ออยากได้ก็ไม่รีรอที่จะทำตามความต้องการของตัวเอง ต่อให้ต้องใช้กำลังปลุกปล้ำให้สมยอมก็พร้อมจะทำ!

ให้ตายเถอะ! พราวฟ้าถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่มองเขาด้วยแววตาขุ่นขวาง ผู้ชายบ้าอะไรคำพูดคำจาตรงอย่างกับไม้บรรทัด แล้วเธอก็เหลือเกินแทนที่จะร้องให้คนช่วย แต่กลับยืนให้เขากอดอย่างไม่กลัวว่าจะมีใครผ่านมาเห็นเข้า หรือว่าเธอชอบให้เขากอดกันล่ะ? บ้าน่ะสิ ใครจะชอบให้คนป่าเถื่อนอย่างเขากอดกันล่ะ

แม้จะปฏิเสธแต่กระนั้นก็ยังยืนนิ่งไร้การขัดขืนอย่างเช่นตอนแรก...

“ไง...ถึงกับพูดไม่ออกเลยเหรอ” ริมฝีปากหยักภายใต้หนวดครึ้มกระตุกยิ้มร้ายกาจ 

“ปล่อยฉันเถอะค่ะพ่อเลี้ยง เดี๋ยวมีคนมาเห็นเขามันจะไม่ดี”

พราวฟ้าร้องขออย่างอ่อนใจ พอได้อยู่ใกล้ชิดเขามากๆ เธอก็เริ่มหวั่นไหว ไม่เป็นตัวของตัวเอง ดวงตาคมสีสวยที่ทอดมองทำให้หัวใจดวงน้อยสูบฉีดรุนแรง พวงแก้มแดงก่ำและร้อนผ่าว เรี่ยวแรงในกายมันถดถอยเอาเสียดื้อๆ ในยามที่ตกอยู่ในอ้อมแขนแกร่ง และถูกฝ่ามืออุ่นลูบไล้แผ่นหลังบางเบาๆ

“เห็นก็ช่างสิ ฉันไม่สนใจ”  

“พ่อเลี้ยงไม่สน แต่ฉันสนค่ะ เพราะมันกำลังทำให้ฉันเสียหาย”

หญิงสาวบอกเสียงกระด้าง พลันขอบตาก็ร้อนผ่าวกับการกระทำที่ไม่ให้เกียรติของเขา หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดแรงๆ อย่างอดสู ไม่คิดว่าพ่อเลี้ยงเมฆาแห่งไร่คีรีรินทร์ที่ป้าของเธอชมนักหนาว่าเป็นคนดีจะทำตัวไร้ความเป็นสุภาพบุรุษเช่นนี้ หญิงสาวเกลียดการกระทำของเขาที่สุด!

“แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้หรือไง”

คำพูดที่หลุดออกมาจากริมฝีปากหยักทำให้พราวฟ้ากัดฟันกรอดความกรุ่นโกรธ หากไม่ตกเป็นรองเขาอยู่เธอคงได้ตวัดฝ่ามือใส่หน้าเขาแรงๆ สักทีให้หายเจ็บแค้นใจ

“ไม่ได้ค่ะ! เพราะฉันมีศักดิ์ศรีพอ ไม่ได้ง่ายเหมือนกับผู้หญิงที่พ่อเลี้ยงพบเจอมา ที่คิดอยากจะทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ จำไว้ด้วยว่า ฮื้อ!”

ริมฝีปากสีหวานที่เปล่งคำพูดออกมาไม่หยุดถูกริมฝีปากร้อนผ่าวโฉบลงหาอย่างรวดเร็ว แล้วเพิ่มแรงบดขยี้บนเรียวปากนุ่มอย่างจาบจ้วง ยิ่งคนในอ้อมแขนพยศ ปิดริมฝีปากแน่นไม่ยอมจำนนให้ง่ายๆ ชายหนุ่มยิ่งเพิ่มแรงบดเคล้าอย่างหนักหน่วง มือหนาตรึงท้ายทอยสวยไว้มั่นไม่ให้หลบหนีจากการรุกรานของเขาได้ง่ายๆ ส่วนอีกข้างนั้นล็อกเอวคอดกิ่วให้ชิดกายไว้แน่น และด้วยประสบการณ์ที่มีเหนือชั้นกว่า ทำให้พราวฟ้าต้องยอมเปิดริมฝีปากตอบรับเรียวลิ้นร้อนให้เข้าไปซอกซอนเสาะหาความหวานล้ำ

ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปภายในโพรงปากฉ่ำเกี่ยวกระหวัดกับเรียวลิ้นนุ่มที่พยายามหลบหนีสุดชีวิต แล้วดูดดึงเบาๆ อย่างหยอกเย้าจนสาวเจ้าส่งเสียงครางอืออาในลำคอ ทว่าพ่อเลี้ยงเมฆากลับไม่มอบความปรานีให้ ยังคงดื่มด่ำกับความหวานปานน้ำผึ้งรวงราวกับโหยกระหายมันมานาน เขาไม่เคยจูบใครแล้วรู้สึกหลงใหลและไม่เคยพออย่างนี้มาก่อนเลย ยิ่งจูบยิ่งเสน่หา ยิ่งจูบยิ่งคลั่งไคล้ ไม่อาจตัดใจละจากความนุ่มและหวานล้ำได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว

“ฮื้อ...”

พราวฟ้าครางในลำคอเมื่อรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ เธอพยายามสะบัดใบหน้าออกห่าง ทว่าท้ายทอยกลับถูกตรึงไว้แน่น กำปั้นน้อยๆ พยายามทุบอกแกร่งเพื่อประท้วงให้เขายุติจุมพิตร้อนแรง พ่อเลี้ยงเมฆายอมถอนริมฝีปากออกห่าง ทว่าเพียงแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นที่พราวฟ้าได้เผยอริมฝีปากขึ้นหอบหายใจเข้าปอด ปากร้อนก็กดจุมพิตลงหาอย่างดูดดื่มกว่าคราแรก

ครั้งนี้ชายหนุ่มละเลียดชิมความหวานหอมอย่างใจเย็น ค่อยๆ บดเคล้ากลีบปากนุ่มอย่างอ่อนโยนเพื่อให้คนในอ้อมแขนเคลิบเคลิ้มไปกับรสจุมพิตที่เขามอบให้ สอนเธอให้รู้จักตอบสนองและขยับริมฝีปากตอบรับ แม้จะเงอะงะไร้เดียงสาทว่าสร้างความอิ่มเอมใจให้ไม่น้อย เพราะเป็น ‘จูบแรก’ ที่เขาได้เป็นคนครอบครอง

พราวฟ้าหลับตาพริ้มรับสัมผัสอ่อนหวานละมุนละไมราวกับลอยล่องอยู่บนปุยเมฆ เรียวหน้าหวานแหงนหงาย เท้าเรียวเขย่งขึ้นเล็กน้อยตามแรงฉุดรั้งของท่อนแขนแกร่ง แม้คราแรกจะตกตะลึงดิ้นรนขัดขืน ทว่ากลับพ่ายแพ้ให้กับความช่ำชอง ยอมมอบริมฝีปาก มอบ ‘จูบแรก’ ในวัยสาวให้คนร้ายกาจได้เชยชิมอย่างไร้แรงต้านทาน หลงระเริงไปกับสัมผัสอ่อนโยนอ่อนหวาน หลงมัวเมาไปกับชั้นเชิงที่เหนือกว่า

ผิวแก้มร้อนผ่าว ในกายร้อนรุ่มจากกระไอร้อนในตัวเขาที่ถ่ายทอดมาถึง เริ่มอ่อนระทวยรวยแรงจนต้องเอนซบกายแกร่งเพื่อพักพิง เพียงแค่ถูกจุมพิตเธอก็แทบไม่หลงเหลือความเป็นตัวเอง พราวฟ้าครางในลำคอแผ่วเบาในยามที่พ่อเลี้ยงเมฆาถอนริมฝีปากออกห่าง ดวงตาฉ่ำปรือค่อยๆ เปิดขึ้นสบสายตาคม สองแก้มที่ร้อนระอุและแดงจัด ผินใบหน้าไปด้านข้างเมื่อใบหน้าหล่อคมโน้มลงหาจนลมหายใจร้อนเป่าร้อนผิวแก้มนวล มือบางดันอกกว้างให้ออกห่าง ปากอิ่มบวมเจ่อเพราะฤทธิ์จุมพิตร้อนแรงเม้มเข้าหากัน ย่นลำคอหนีเมื่อพ่อเลี้ยงหนุ่มขยับเข้ามาหาไม่หยุด ใจดวงน้อยเต้นระส่ำ กายสั่นสะท้าน รู้สึกหวิวๆ คล้ายจะเป็นลมเสียให้ได้

พ่อเลี้ยงเมฆายกยิ้มด้วยความพึงพอใจกับการตอบสนองเมื่อครู่ เรียวปากอิ่มสวยของพราวฟ้าหอมหวานเหลือเกินจนเขาจะเชยชิมมันอีกครั้ง ทว่าต้องหักห้ามใจด้วยการประทับริมฝีปากร้อนลงหาแก้มนุ่มหอมกรุ่นหนักๆ แทน ก่อนกระซิบเสียงพร่าที่ข้างใบหูเล็กด้วยคำพูดที่ทำให้คนฟังสะเทิ้นอายและสั่นสะท้านไปทั้งกาย

“วันนี้แค่จอง แต่วันหน้าฉันจะครอบครองไว้ทั้งหมด ทั้งตัวและหัวใจของเธอ พราวฟ้า”



สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับเข้าสู่ไร่คีรีรินทร์ค่ะ ^_____^

อัยย์ญาดามาอีกแล้วววว ครั้งนี้พาเรื่องใหม่มานำเสนอค่ะ 'ทาสรักเมียยอดเสน่หา' ชื่อเรื่องบ่งบอกถึงความหวานเนอะ ไม่เหมือนมัจจุราช อสูรร้ายหรือซาตานอะไรนั่น 55555 เรื่องนี้บีอาจจะยังอัพไม่ต่อเนื่องในช่วงแรกๆ นะคะ เพราะเขียนไปอัพไป อาจต้องรอนิดหนึ่งค่ะ ไม่ได้อัพทุกวันนะคะ แต่จะรีบเขียนแล้วรีบมาลงให้อ่านกันค่ะ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นด้วยนะคะ แค่ 1 คอมเม้นก็ต่อลมหายใจคนเขียนได้เนอะ จะได้มีกำลังใจมาอัพต่อค่ะ 

ฝากติดตามด้วยนะคะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

1,655 ความคิดเห็น

  1. #1295 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 15:31
    ตาแก่!!!
    #1295
    0
  2. #1235 O_gang (@O_gang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 22:46
    ชอบพ่อเลี้ยง จองก่อนเลยค่ะ
    #1235
    0
  3. #1174 Kazama1001 (@Kazama1001) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 14:59
    ตอนแรกมาก็ดูดดื่มเชียว^^
    #1174
    0
  4. #1162 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 12:12
    พ่อเลี้ยงตีตราจองได้ดูดดื่มจริงๆ
    #1162
    0
  5. #1074 Noknunwat (@Noknunwat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 19:35
    น่ารักทั้งคู่ค่ะ
    #1074
    0
  6. #603 RLek (@RLek) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 13:16
    น่ารักอ่ะ..พ่อเลี้ยงหื่นตลอดๆๆๆ
    #603
    1
    • #603-1 black26 (@black26) (จากตอนที่ 1)
      28 เมษายน 2560 / 00:15
      นางเอกปากกล้าดีพระเอกก็หื่น555
      #603-1
  7. #560 apple_pk (@sunareepk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 17:49
    แค่เริ่มน่ะเนี๊ย ยังเข้มข้นขนาดนี้
    #560
    0
  8. #555 น้องซิงซอง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 12:45
    ไม่เคยทำให้ผิดหวังสำหรับ อัยย์ญาดา
    #555
    0
  9. #520 Kanyawan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 21:19
    หลงรักพ่อเลี้ยงคร่าา
    #520
    0
  10. #519 Kanyawan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 21:18
    หลงรักพ่อเลี้ยงคร่าา
    #519
    0
  11. #354 ARUNRAM (@ARUNRAM) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 10:28
    อย่ามีดราม่านะ  ไม่ชอบเลยค่ะ
    #354
    0
  12. #353 ARUNRAM (@ARUNRAM) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 10:28
    อย่ามีดราม่านะ  ไม่ชอบเลยค่ะ
    #353
    0
  13. #314 pam18566 (@pam18566) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 14:54
    อ๊ากกกกกกกกรีดร้องแรงมากเขิลแทนพราวฟ้า-//- ชั้นอยากได้พ่อเลี้ยง5555555555
    #314
    0
  14. #298 pullpens (@chaladone) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 00:16
    พ่อเลี้ยงรุกได้เร็วมากเลยนะคะ55555
    #298
    0
  15. #171 Por Teesuda (@lpttk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 20:20
    ตอนแรกก้สนุกจะแล้วสิ
    #171
    0
  16. #117 Mouthnaka (@Mouthnaka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 15:43
    สนุกคะ
    มีคำตกหล่น
    เสียสี......เสียดสี..
    #117
    0
  17. วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 08:48
    ชอบจัง..พ่อเลี้ยงเมฆา
    #56
    0
  18. #55 Kung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 07:36
    รอค่ะ ❤❤❤
    #55
    0
  19. #53 P_CHCH (@P_CHCH) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 22:52
    รีบมานร้าา
    #53
    0
  20. #50 Khamdang (@Khamdang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 15:33
    จะรออ่านทุกวันค่ะ
    #50
    0
  21. #49 Khamdang (@Khamdang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 15:33
    จะรออ่านทุกวันค่ะ
    #49
    0
  22. #48 JeabJirunthanin (@JeabJirunthanin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 15:28
    รอค่ะ????????????
    #48
    0
  23. #47 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:20
    วันนี้แค่จองใช่ไหม  ต่อไปรุกหนัก  อิอิ่ 
    #47
    0
  24. #46 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:20
    วันนี้แค่จองใช่ไหม  ต่อไปรุกหนัก  อิอิ่ 
    #46
    0
  25. #45 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:49
    ว้าว....วันนี้แค่จอง..แต่ต่อไปจะครอบครองทั้งตัวและหัวใจ...คริๆๆ จัดไปพ่อเลี้ยง
    #45
    0