(Fic Bleach) Imagination Love

ตอนที่ 8 : • Episode 6 ทฤษฏีมัดหัวใจเธอ •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    4 พ.ค. 62


Bleach - Momo Hinamori
             theme     。SYDNEY♔



...Soundtrack เพื่ออรรถรส...

-        



  -- ณ ห้องของฮินาโมริ เวลา 9.00 AM -

 

 

 

Momo :

 

 

วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ฉันยังครุ่นคิดอยู่ ว่าจะเอายังไงดี นั่นสินะคะ ฉันไม่ได้สบายใจไปเสียทุกเรื่องเลยค่ะ

 

จริงอยู่ที่ฉันบอกคุณอุราฮาระว่าฉันเข้าใจทุกอย่าง แต่จริงๆแล้ว ฉันน่ะลำบากใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆสำหรับฉันเสียด้วย..

ส่วนหนึ่งเพราะฉันเองก็ไม่ได้รู้จักเพื่อนๆในห้องทุกคน แถมตอนนี้ฉันอยู่ ม.ปลายสินะ

บทเรียนที่ฉันเรียนอยู่ล่าสุด เป็นบทเรียนของเด็ก ม.ต้น ปี 2 เชียวนะคะ

อา ใช่ค่ะ ปกติฉันติวหนังสือเอง เพราะฉันชอบอ่านหนังสือ ซึ่งเป็นงานอดิเรกของฉันโดยปกติ ฉันคงต้องไหว้วานให้ใครสักคนติวหนังสือให้ฉัน โดยเฉพาะเลข เป็นวิชาที่กว่าฉันจะได้คะแนนมา ฉันต้องอ่านหนังสือทั้งเทอมเพื่อคะแนนที่ต้องการ เอาล่ะ ฉันต้องทำอะไรสักอย่างซะแล้ว

 

 

ก๊อกๆๆ!!

 

 

  ขณะที่ฉันกำลังบ่นถึงโชคชาตะที่ฟ้าลิขิตชีวิตผิดเวลาของฉันในใจ ในที่สุดก็ดูเหมือนฟ้าจะเป็นใจส่งใครมาติวหนังสือให้ฉันแล้วค่ะ!!

 

 

ฉันลุกออกจากเก้าอี้แล้วเดินไปดู ไม่ต้องเดาก็รู้เลยค่ะว่าใครมาหาฉัน

 

 

เอี๊ยดดดด...

 

 

“อ้ะ ชิโร่จัง กำลังนึกถึงอยู่พอดีเลย^^;” ชิโร่จังยืนอยู่หน้าประตูพร้อมหนังสือเล่มฟ้าหนาประมาณ 3.5 เซนติเมตร คาดว่าน่าจะเป็นวิชาที่ฉันโหยหา..

 

 

“มีอะไรให้นึกถึงฉันล่ะยัยบื้อ” ชิโร่จังเดินเข้ามาในห้อง และฉันที่เป็นเจ้าของห้องก็หลบให้เขาเข้า ชิโร่จังวางหนังสือเรียนเล่มหนาพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้

 

 

ฉันกับชิโร่จังสนิทกันตั้งแต่สมัยเด็กๆค่ะ ฉันเลยไม่ถือสาอะไรชิโร่จังอยู่แล้ว เขาเองก็ช่วยเหลือฉันมามาก เขาอาจเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่ฉันรู้สึกสบายใจสำหรับทุกๆเรื่องเลยก็ว่าได้

 

 

“ว่าแต่ ชิโร่จังมาหาฉัน มาติวหนังสือกันงั้นหรอ?” ฉันยิ้มแห้งๆให้เขาขณะที่เขากำลังหยิบปากกามาจากหน้าที่คั่นหนังสือเอาไว้ โดยมีสมุดโน้ตเล่มพอหยิบมือคั่นเอาไว้เช่นเดียวกัน

 

 

“ถามอะไรล่ะ อาทิตย์ก่อนเธอเป็นคนขอร้องให้ฉันติวหนังสือให้เธอ” ฉัน?... จริงด้วยสิ ก็ฉันไง แต่ไม่ใช่ฉันคนนี้= =;

 

 

“อ่า จริงสิ ฉันลืมไปซะสนิทเลยล่ะนะ ง..งั้นฉันไปหยิบขนมให้นะ” เพื่อไม่ให้เกิดพิรุธใดๆ ฉันจำเป็นต้องตัดประเด็นและเดินไปหยิบนัตโตะหวานของสุดโปรดของเขามาเสิร์ฟ เพื่อไม่ให้เขาเห็นพิรุธฉันไปมากกว่านี้

 

 

ชิโร่จังน่ะ เป็นคนฉลาดมากเลยนะ ฉันยิ่งโกหกไม่เก่งด้วย //กระซิบให้คนอ่านฟังเบาๆ

 

 

ฉันวางจานนัตโตะหวานไว้ตรงกลางระหว่างฉันกับชิโร่จัง เขากำลังเขียนโจทย์เลขที่ฉันไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน

 

 

โจทย์แบบไหนชิโร่จังก็สามารถคิดขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นระดับยากหรือง่ายก็ทำได้หมดน่ะนะ

 

 

“นี่ ฮินาโมริ.. ฉันจะให้โจทย์เธอไปแก้ 10 ข้อ เหมือนเดิม เธอทำเสร็จแล้วก็ทำแบบเดิมเลย” เหมือนเดิม?

 

 

“เหมือนเดิม? แบบไหนหรอชิโร่จัง?” ฉันทำหน้าตาสงสัยให้น้อยที่สุดเท่าที่ฉันจะสามารถทำได้?

 

 

“นี่เธอ จะแยกกันอ่านหรือไง เขยิบมานี่สิ= =” ชิโร่จังพูดจบปุ๊บ ฉันก็นึกออก บ้าไปแล้ววว ใครเขาติวกันแล้วนั่งคนละฝั่งกันเล่า

 

 

“นั่นสิเนาะ” ว่าแล้วฉันก็เลื่อนเก้าอี้ไปหาเขา

 

 

“ทฤษฏีนี้ ต้องใช้ความจำเป็นระบบ เธอเองก็น่าจะทำได้” ชิโร่จังอธิบายพร้อมกับชี้ตามหนังสือ

 

 

แย่แล้วล่ะ วิชาเลขที่ฉันเรียนล่าสุด ก็เป็นทฤษฎีพีทาโกรัส ฉันยังท่องสูตรไม่หมดเลย และตอนนี้ฉันจำอะไรไม่ได้แล้วค่ะ.. และสิ่งที่ฉันกำลังเผชิญ นั่นคือทฤษฎีจำนวนเบื้องต้น //น้ำตาไหลริน.......

 

 

“เอ่อ... ชิโร่จัง ฉันทำไม่ได้น่ะTwT” ฉันแกล้งเข้าใจไม่ไหวแล้วค่ะ

 

 

“ฮินาโมริ... ช่วงนี้เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?” ชิโร่จังหันมามองหน้าฉันด้วยสีหน้าจริงจัง

 

 

“ฉัน......ฉัน...... คือว่า.....” อยู่ดีๆฉันก็อยากร้องไห้แล้ว ฉันทำไม่ได้..

 

 

“ฉันจะสอนเธอตั้งแต่พื้นฐาน” ชิโร่จังหันไปเปิดหนังสือตั้งแต่หน้าแรกของบทเรียน

 

 

โล่งอกไปที.. ฉันเกือบจะร้องไห้แล้วนะ

 

 

“ฮินาโมริ... หลังจากนี้ ฉันจะไม่สอนเธอแล้วนะ= =” ดุ..ดุไปแล้วชิโร่จัง

 

 

“.......ขอโทษนะ... ชิโร่จัง....” ฉันก้มหน้าลง เพราะฉันเริ่มกังวลเสียแล้ว ชิโร่จังต้องมาลำบากเพราะฉันอีกแล้วนะ

 

 

“มีสมาธิได้แล้วยัยบื้อ แล้วก็ตั้งใจฟังฉันให้ดี..” ชิโร่เริ่มลงมือสอนฉันตั้งแต่แรก พื้นฐาน ทำโจทย์เบาๆ

 

 

เอาล่ะ เพราะแบบนี้ ฉันเลยต้องตั้งใจให้ดีที่สุด

 

 

ชิโร่จังจะได้ไม่ต้องลำบากเพราะฉันอีก...

 

 

เราพักกินข้าวตามเวลามื้อต่างๆโดยชิโร่จังลงไปซื้อจากร้านสะดวกซื้อมาให้

 

 

ฉันทำตามทุกอย่างที่ชิโร่จังสอนโดยไม่บ่นสักคำ

 

 

เอาล่ะนะชิโร่จัง.. ฉันจะตั้งใจแล้ว!!

 

 

 

-          ณ ห้องของฮินาโมริ เวลา 9.30 PM

 

 

 

“เสร็จแล้วววว ชิโร่จังงงง” ฉันส่งกระดาษโจทย์ที่ชิโร่จังฝึกฝนฉันอย่างหนัก ฉันเหลือบไปเห็นเวลาตอนนี้ 3 ทุ่มแล้วสินะ

 

 

 

เสียงฝนตกลงมาดังแบบนี้ ฝนตกหนักซะด้วยสิ

 

 

 

เห? ทำไมถูกหมดเลยล่ะ ไม่จริงใช่มั้ย?

 

 

 

“ฮินาโมริ เธอทำถูกหมดเลย?” ชิโร่จังเหมือนจะตกใจไม่น้อยไปกว่าฉัน

 

 

“ก็เพราะชิโร่จังสอนฉันยังไงล่ะ...” ฉันยิ้มได้แล้วนะ เพราะชิโร่จังอีกแล้ว

 

 

“ขอบคุณนะชิโร่จัง” ฉันยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหน้าชิโร่จัง เพราะตอนนี้ชิโร่จังเริ่มหน้าแดงแล้ว

 

 

“น..หนวกหูน่า... เพราะเธอต่างหากที่ตั้งใจทำ....” ชิโร่จังเบือนหน้าหนีแล้วคว้าเมล่อนปังชิ้นสุดท้ายที่อยู่บนจาน แล้วหยิบหนังสือขึ้นมาหันหลังหนีฉัน

 

 

ชิโร่จังนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ... น่ารักเหมือนเดิมเลย ^///^

 

 

“ดึกแล้วนะ ชิโร่จังกลับห้องเลยมั้ย เดี๋ยวฉันไปส่ง” ฉันเดินเหยาะๆไปหาชิโร่จัง

 

 

พรึ่บบบ!!

 

 

จู่ๆไฟก็ดับ...



ฉันไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย

 

 

“ชิโร่จัง นอนที่นี่ก็ได้นะ”

 

 

“ฮินาโมริ นี่เธอ..?”




ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー

May 4, 2019


มาแล้วค่าาา แต่ข้อความเตือน ขอเป็นช่วงค่ำนะคะ ไม่ไหวแล้วววว

ตอนนี้อาจจะสั้นไปมากกก แต่ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรเพราะ...

วันนี้วันเกิดไรท์ค่ะ ฉิบแปดขวบแล้ว เลยจัดอะไรพิเศษๆ(?)

                              นั่นก็ครืออออออออ...

อัพถี่กว่าเดิม เพิ่มเติมคือพิมพ์เสร็จปุ๊บอัพปั๊บค่าาา555555

ขอขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกๆแรงใจที่ส่งมา มันมีค่ากับเรามากๆ

                           ขอขอบคุณมากๆนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น

  1. #23 ~Felicità~ (@skn40) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 06:15
    ทำไมน้องเห็นนุ้งโทชิโร่เขินแล้วน้องเขินตาม... อรั้ยยยยย ใจบางงงงงง

    ปล.H.B.D.นะคะะะ ขอให้พี่โมมีความสุขมรั่กๆ ขยันอัพนิยายบ่อยๆ(?) นะค้าาาา
    #23
    1
    • #23-1 Peach.momo (@mmomojang) (จากตอนที่ 8)
      4 พฤษภาคม 2562 / 23:09
      ขอบคุณน้าาา จะขยันก่อนเปิดเทอมมหาลัย(?)ไปเลยยยย
      #23-1