(Fic Bleach) Imagination Love

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 1,891 Views

  • 28 Comments

  • 47 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    113

    Overall
    1,891

ตอนที่ 7 : • Episode 5 อิจิโกะกับลูเคีย สิ่งสำคัญที่ไม่อาจลืม •

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    25 เม.ย. 62

 ©  Baanbaan  Theme

เปิดเพลงเพื่อบรรยากาศ










- ณ บ้านคุจิกิ - 3.30 PM -




ห้องของลูเคีย




วันนี้ถือเป็นวันเทศกาลชมดอกซากุระในเมืองคาราคุระ ชาวเมืองและชาวต่างเมือง หรือแม้กระทั่งนักท่องเที่ยว ต่างก็มาเดินเที่ยวภายในงานกันทุกๆปี จัดขึ้นใน ต้นเดือนเมษายน - กลางเดือนเมษายน





"ชุดไหนดีนะ?" เธอยืนเลือกชุดที่จะใส่ในวันนี้ มองดูทั่วๆตู้เสื้อผ้าอย่างพร้อมกับครุ่นคิด ราวกับมีนัดสำคัญ





"ชุดนี้ก็แล้วกันค่ะ.." เธอหาสักครู่ก่อนที่จะตัดสินใจหยิบชุดกิโมโนสีแดง พร้อมกับเครื่องประดับผมรูปดอกไม้สีแดงเข้ากับกิโมโนของเธอโดยมีแม่บ้านคอยช่วยแต่งให้




เธอลงออกมาจากห้องนอนพร้อมกับชุดกิโมโนสีแดง เผยความสง่างามสมฐานะคนของตระกูลคุจิกิ





"ข้าขอตัวนะคะท่านพี่" ลูเคียก้มศีรษะลงเล็กน้อยเพียงบอกกล่าวพี่เขยของเธอพลางเดินออกจากบ้าน








"อืม..." เบียคุยะที่กำลังนั่งทำงานอยู่ตรงโต๊ะทำงานที่อยู่ใกล้เคียงกับห้องรับประทานอาหาร เนื่องจากกำลังยุ่งมากๆ เลยทำได้เพียงแค่พยักหน้าขานรับเบาๆ





ณ งานเทศกาลชมดอกซากุระแห่งเมืองคาราคุระ





  Rukia



"เจ้าบ้าอิจิโกะนี่ทำอะไรอยู่เนี่ย ลืมนัดไปแล้วใช่มั้ยเนี่ย!!" ฉันพยายามติดต่อเจ้าอิจิโกะ เพราะวันนี้เป็นวันหยุด ฉันตั้งใจจะมาเทศกาลกับเจ้านี่.. ใช่แล้ว ฉันสัญญาด้วยกันว่าจะมางานเทศกาลนี้เพียงสองคน



แต่ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมกัน ก็ตอนนั้นน่ะ...




เมื่อ 1 เดือนก่อน



ฉันกำลังเดินกลับบ้านกับอิจิโกะ อ้อ จริงสิ บ้านของอิจิโกะเป็นคลินิก เจ้านั่นอาศัยอยู่กับพ่อ และน้องสาวฝาแฝดอีก 2 คน

ครอบครัวของอิจิโกะชอบฉันมาก





บ้านของหมอนั่นอยู่ใกล้เคียงกับบ้านของฉัน เมื่อตอนที่ฉันยังเด็ก พี่สาวของฉัน ท่านพี่คุจิกิ ฮิซานะ เสียชีวิตเพราะโรคร้าย และร่างกายไม่แข็งแรง จึงไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล แต่วาระสุดท้ายของท่านพี่ อยู่ที่คลินิกคุโรซากิแห่งนี้... พ่อของอิจิโกะถือเป็นผู้มีพระคุณกับฉันมากเช่นเดียวกัน




เวลาเลิกเรียน ฉันกับอิจิโกะก็เลยกลับบ้านด้วยกันทุกวัน แม้ท่านพี่เคยมีปัญหากับหมอนั่นครั้งนึง เพราะฉันไปช่วยพาหมอนั่นโดดเรียน แล้วอาจารย์จับได้ว่าพวกฉันหนีเรียนออกไปในช่วงพักกลางวัน แต่นั่นก็เพราะยูซึไม่สบายอยู่ที่บ้าน คารินไปโรงเรียน แล้วพ่อของหมอนั่นก็ไปธุระ





หมอนั่นน่ะ เป็นคนที่ห่วงครอบครัวมากๆเลยนะ เพราะอยากจะปกป้องทุกๆคนไว้แท้ๆ





แต่นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ท่านพี่ไม่ค่อยชอบเจ้านี่เท่าไหร่น่ะนะ แต่ก็ มีอยู่ครั้งหนึ่ง ปลาคาร์ฟของท่านพี่ที่เลี้ยงในบ่อน้ำไว้ หายไปไหนสักแห่ง




แต่สุดท้ายเจ้าอิจิโกะนี่แหละที่ตามล่าเด็กที่แอบเข้ามาขโมยปลาคาร์ฟของท่านพี่ไปได้




หมอนั่นก็เลย ไปบอกแม่ของเด็กคนนั้น ว่าให้ลูกของเขาไปขอโทษท่านพี่และเอาปลาคืน



นั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ท่านพี่ไม่โกรธเจ้านั่นแล้วล่ะนะ... 







อ้อจริงสิ เข้าเรื่องต่อเลยละกันนะ!!






ตอนที่กลับบ้านกับอิจิโกะ ฉันเห็นบอร์ดข่าวสารในสวนสาธารณะประกาศว่า ช่วงเดือนเมษายนจะมีเทศกาลชมดอกซากุระจัดขึ้นยาวนานถึง 2 สัปดาห์



"ไว้มาด้วยกันมั้ยล่ะ" อิจิโกะเห็นฉันหยุดเพื่ออ่านโปสเตอร์เทศกาลนี้ ก็เลยชวนล่ะสิ




"ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากมาหรอกน---" น..นั่นมัน กระต่ายชั๊ปปี้ที่น่ารักของฉัน!! นี่มันป้ายยาชัดๆ เอาชั๊ปปี้มาเป็นพรีเซนเตอร์ขายของ!!



โปสเตอร์เทศกาลเป็นรูปกระต่ายชั๊ปปี้สวมชุดกิโมโนสีชมพูชูป้ายงานเทศกาล!!




"ถ้างั้นก็ไม่เป็นไ--" อิจิโกะเดินนำหน้าฉันไป ฉันเห็นแบบนั้นฉันจึงเดินตาม




"งั้นก็ วันเสาร์นี้ก็แล้วกัน ไหนๆก็นะ นายเองก็อยากมาไม่ใช่หรอ?" ฉันเบี่ยงประเด็นก่อนที่อิจิโกะจะรู้ว่าฉันเองแหละที่เป็นคนอยากมา..




"หนวกหูน่า!! คนที่อยากมานั่นมันเธอต่างหากเล่า-*-!!" อิจิโกะเดินนำหน้าฉันไป




ชั๊ปปี้ต้องอยากให้ฉันมาล่ะสินะ คงจะมีของให้สะสมกันเยอะน่าดู><




"ลูเคีย" อิจิโกะหยุดเดินครู่หนึ่งเพื่อเรียกฉัน?




"อะไรเล่าเจ้างั่ง ทำไมต้องทำเสียงแบบนั้นด้วย.." อยู่ดีๆก็ทำน้ำเสียงจริงจังขึ้นมาซะได้




"มาด้วยกัน สองคนนะ" หา? เมื่อกี๊ว่าไงนะ




"ห..หือ? นี่นายพูดว่ายังไงนะ?"




"ฉันล้อเล่นน่ะ ใครจะอยากไปกับเธอสองคน เวลาเธอบ่นฉันก็หูชาอยู่คนเดียวน่ะสิ= =;" หนอย เจ้าบ้าอิจิโกะ



"นี่นายว่าฉันขึ้บ่นหรอ!!" ฉันปากระเป๋านักเรียนใส่หน้าเจ้านั่นแรงๆ-*-




"หนอย นี่เธอ มันเจ็บนะเฟ้ยยย โอ้ยยยย!!" ฉันเดินนำเจ้านั่นไปจนถึงบ้าน และแยกย้ายกัน





ณ งานเทศกาลชมดอกซากุระแห่งเมืองคาราคุระ
   เวลา 4.00 PM






แต่จะว่าไป ฉันก็ยังไม่ได้ชวนใครมาเลยนะ...








แถมตอนนี้ อิจิโกะก็ไม่รับโทรศัพท์ ไม่รู้ว่าลืมนัดฉันไปหรือยัง









นี่มันเลยเวลานัดแล้วนะ









มาสักทีสิเจ้างั่ง!!








ฉันนั่งรอหมอนั่นไปเรื่อยๆตามจุดนัดหมาย








ถ้านายไม่มา ฉันจะโกรธจริงๆด้วย...








ไหนสัญญากับฉันแล้วไง







เวลา 7.00 PM








เจ้าบ้าอิจิโกะ ฉันเดินคนเดียวก็ได้ เจ้าคนไม่รักษาสัญญา...






ฉันเดินเข้าไปในงาน ก็ยังไม่เห็นแม้แต่หัวสีส้มของเจ้านั่นเลย






คงลืมไปแล้วสินะ ว่าสัญญาอะไรไว้กับฉันน่ะ






ฉันเดินไปซื้อสายไหม แล้วมานั่งกินอยู่ตรงม้านั่งภายในงาน






คงไม่มาแล้วสินะ อิจิโกะ...





  Ichigo






ตอนนี้ผมอยู่ในงานเทศกาลที่นัดกับลูเคียเอาไว้เมื่อเดือนที่แล้ว





ที่ผมมาช้าน่ะ เพราะไอเจ้าตุ๊กตากระต่ายชั๊ปปี้ Limited Edition ที่ต้องไปต่อแถวรอซื้อนี่สิ





ราคาก็ไม่ใช่ถูกๆน้า จริงๆเลย= =;





แต่เพราะยัยนั่นดันชอบของแบบนี้





ก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ





ผมเดินถือสายไหมหาลูเคียอยู่ในงานซะทั่ว แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเจอเธอเลย





ผมเลยกะจะนั่งพักสักหน่อย คนเยอะเป็นบ้าเลย





เดี๋ยวนะ นั่นมัน..







"ลูเคีย" เธอนั่งกินสายไหมอยู่ตรงม้านั่งเงียบๆ




"อิจิโกะ.." เธอหันมาแล้ว ใช่เธอจริงๆด้วย

.
.
.


"มัวทำบ้าอะไรอยู่ฮะเจ้านี่ นอนกลางวันจนลืมนัดฉันไปแล้วรึยังไงกันน่ะ-*-!!" เธอใช้ศอกขวาของเธอกระแทกหน้าผม เล่นเอาซะสายไหมจะหลุดมือเลย อ้ากกกก!!




"โอ้ยยยยยย!! ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย!!" ผมวางกล่องตุ๊กตาชั๊ปปี้ Limited ที่จะเอามาเซอร์ไพรส์เธอ ไว้บนตักของผม เล่นซะไม่เซอร์ไพรส์เลยยัยนี่!!




"เห? นั่นมัน.." อยู่ๆลูเคียก็เปลี่ยนอารมณ์ ไหงงั้นล่ะฟระ!!




"ที่ฉันมาช้า เพราะไปต่อแถวรอตุ๊กตากระต่ายชั๊ปปี้ รุ่น Limited Edition ของบริษัท Danbai ให้เธอไงล่ะยัยเบื๊อก" ลูเคียหยิบกล่องตุ๊กตาไปดูด้วยความตื่นเต้น




"อันนี้ ซื้อมาให้ฉันหรอกหรอ?!" สายตาเป็นประกายเชียวนะ




"หนวกหูน่า ฉันแค่บังเอิญเห็นเท่านั้นแหละ ก็เลยซื้อมาฝาก= =;" ที่จริงแล้วผมเห็นโปสเตอร์ขายตุ๊กตาในบอร์ดของสวนสาธารณะนั่นแหละ มีแต่ยัยลูเคียแหละนะที่ไม่เห็นเอง= =




ผมกับลูเคียกลับเข้าไปในงานเทศกาลอีกครั้ง ถึงผมจะมาหาเธอไม่ทันชมดอกซากุระช่วงบ่าย แต่ตอนกลางคืน ที่นี่ก็มีดอกไม้ไฟจุดให้ดูนั่นแหละ









Soundtrack เพื่ออรรถรส








"ฉันคิดว่านายลืมนัดของฉันไปแล้วซะอีก..." ลูเคียเปิดประเด็นเรื่องการนัดหมายอีกครั้ง




"เพราะมันสำคัญขนาดนี้ ใครจะลืมลงเล่า" เพราะเป็นเธอนั่นแหละ ฉันถึงจำได้




"มันสำคัญ.. อย่างนั้นหรอ?"




"อาา ก็..นะ ยิ่งเป็นเธอ ฉันก็ยิ่งจำได้นั่นแหละ ขอโทษนะลูเคีย...แต่ถ้าเป็นเธอ ฉันไม่ลืมอะไรง่ายๆหรอกน่า" ผมยิ้มบางๆให้กับเธอ




"จ..เจ้าบ้า รู้แล้วน่า!!..ฮึฮึ" ลูเคียพูดจบสักพักก็หัวเราะเบาๆ
 



"ขอบคุณนะ อิจิโกะ" เธอยิ้มบางๆให้ผมเช่นกัน











สักพักหนึ่ง ก็มีเสียงดอกไม้ไฟขึ้นมาบนท้องฟ้า ผู้คนต่างก็หยุดทุกอย่างเพื่อชมมัน






"กลับบ้านกันเถอะ ลูเคีย :) "











ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー


เราเรียกคนอ่านสุดความสามารถ ทั้งโฆษณาเอย แปะฟิคเอย
วอนขอความเมตตาคืนจาก 5 ปีที่ผ่านมาไม่ได้หรอกค่ะ นานมาก55555
สวัสดีทุกคนไม่ว่าจะหลงเข้ามา หรือตั้งใจมาอ่านนะคะ
โปรดรับรู้ด้วย ไรท์สำนึกผิดแล้ววว ม.ต้น ยันจะ ปี 1 ไม่ไหวแล้ว นานมาก555555

- EP นี้ ยกให้อิจิโกะกับลูเคียทั้ง EP เลย
- คู่นี้เป็นคู่รองแต่เราก็รักมากๆเหมือนกันค่ะ
- เราช้ำใจกับบลีชตอนจบของจริงแล้ว แน่นอนว่านี่เป็นพื้นที่ทีมอิจิลูคิอย่างถ่องแท้..?
- หลังจากจบเรื่องนี้โดยสมบูรณ์ มีแพลนจะทำภาคโซลโซไซตี้หากมีความพร้อม
- นอกจากจะให้กำลังใจตัวเอง อ่านเองแล้ว ต้องมีคนหลงมาบ้างแหละ ยังไงก็ไม่ว่าจะเจตนาหรือไม่ก็ตาม ยอดวิวบ่งบอกแล้ว ขอขอบคุณค่ะ :)


















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #21 Felicita-chan (@skn40) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 19:40

    งู้ยยย ไรท์จ๋าาาา ใครไม่อ่านเดี๋ยวรีดอ่านเองงงง 555+


    ปล.ขอช้ำใจกับตอนจบบลีชด้วยคนค่ะ ตะมายคนเขียนต้องพังเรือหลวงของพวกเราด้วยยยย T^T

    #21
    1
    • #21-1 Peach.momo (@mmomojang) (จากตอนที่ 7)
      25 เมษายน 2562 / 20:54
      กรี๊ดดดด!! ขอบคุณค่าาา น่ารักที่สุดเลย แงงงง ขอบคุณมากเลยนะคะ
      #21-1