ตอนที่ 11 : [Sabo x Luffy] Super trouper [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2548
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    17 ม.ค. 59




Super trouper [4]











ฤดูหนาวสิบกว่าปีที่ผ่านมานั้น คือฤดูที่โหดร้ายทารุณที่สุดในชีวิต ทว่าเพราะทุกข์เข็ญในคราวนั้น เขาจึงจดจำวินาทีที่พี่หาผ้าห่มผืนหนานุ่มที่ดีที่สุดมาได้อย่างไม่มีวันลืม




หวา จมูกแดงอย่างกะรูดอล์ฟเลย




นั่นเป็นคำแรกที่ซาโบทักเมื่อเห็นเขา




รูดอล์ฟ? คือใครกันเหรอ?




เขาขยับตัวจากกองฟาง คลานเข่าเข้าไปนั่งข้างพี่ ตาวาวทันทีที่เห็นผ้าห่มนวมหนา แม้จะมีร่องรอยการปะชุนหลายที่แต่ก็ดูเลอค่าในสายตาเขา




เรนเดียร์จมูกแดง ที่คอยนำทางให้ซานต้าครอสไง ซาโบหัวเราะเบาๆ มือที่เริ่มแดงปัดเศษหิมะออกจากไหล่ พี่เดินเข้ามาในบ้านไม่พูดพร่ำใดๆ คว้าตัวเขาได้ก็อุ้มไปนั่งด้วยกันที่ข้างกองไฟทันที




เพราะจมูกแดงสว่างกว่าใคร รูดอล์ฟตัวน้อยเลยได้รับเลือกให้เป็นกวางนำทางของซานต้าครอสน่ะ




เห งั้นนายก็เป็นซานต้าของฉัน ขอบคุณสำหรับผ้าห่มนะ!’




เขาซุกหน้าลงบนผ้าห่ม สูดหายใจเอากลิ่นเก่าๆ ของผ้าเข้าไปอย่างไม่นึกรังเกียจ




และเพื่อเป็นการตอบแทน ฉันจะเป็นรูดอล์ฟให้นายเอง เขายิ้มเผล่




ณ ขณะนั้น เขาคิดว่าพี่คือทุกอย่าง และเผลอเข้าใจผิด ว่าพี่เองก็คิดเช่นเดียวกัน มันคือความฝันแบบเด็กๆ ความสุขเล็กๆ ของเขา ผ้าห่มผืนเก่า กับอ้อมกอดของพี่ เท่านี้ก็ทำให้ดีใจไปได้หลายวันแล้ว ไม่สิ...




...จนถึงตอนนี้ ก็ยังคิดถึง...

 








“ที่บอกว่าเจอพี่ชายน่ะ เล่าให้ฟังแบบละเอียดหน่อยได้มั้ย”




เสียงทุ้มเอ่ยถาม จงใจกดเสียงให้ต่ำลงเล็กน้อย ตอนที่เห็นว่าอีกฝ่ายดูเหม่อลอยไปไกลมาพักหนึ่งแล้ว




“เอ๊ะ นายว่าไงนะ?” ร่างเล็กหันควับมาทางเขา ใบหน้าที่ขาวใสอยู่แล้ว ยิ่งนวลผ่องกว่าเดิมเพราะการลงแป้งสีขาวทั่วใบหน้า เขาเผลอสูดลมหายใจเรียกสติ




เจ้านั่นในชุดนางรำประจำเกาะที่ถูกย้อมด้วยแสงนวลเหลืองยามเช้านั่น...จะว่าไงดีล่ะ




“สวย...”




“เลิกล้อเล่นเถอะน่า ฉันจะไม่สนใจนายแล้วนะ” เจ้านั่นทำปากยู่เพราะคิดว่าโดนล้อ




“ก็สวยจริงๆ ไม่ใช่เหรอ เนาะโทราโอะคุง?” โรบินส่งยิ้มหวานมาให้ เธอเองก็อยู่ในชุดนางรำเช่นกัน




“เธอก็อีกคน บู่ เลิกพูดแบบนั้นซะที ถ้าไม่ใช่เพราะเงินดี ฉันคงไม่มาทำงานแบบนี้หรอก”




เจ้าตัวเล็กสะบัดหน้าไปอีกทาง ชายผ้าสีเงินพริ้วยาวปลิวตามลม เขาเลิกคิ้ว อมยิ้มน้อยๆ นึกขอบคุณในใจที่งานนี้เงินดี




นางรำประจำเกาะ คือหนึ่งในกิจกรรมที่นักท่องเที่ยวนิยมกันอย่างกว้างขวาง ตัวนาง คือบรรดานางรำในชุดสีแดงสด ขณะที่ ตัวซ่อน คือนางรำเพียงหนึ่งเดียวที่เป็นชายหนุ่มผู้เร้นกายอยู่ในเครื่องแต่งกายของสตรีสีเงิน




ตามเนื้อเรื่องของนิทานที่ใช้ประกอบการร่ายรำ ตัวซ่อนก็คือเด็กเลี้ยงแกะหนุ่มที่แฝงกายเข้ามาในเกาะสตรีเพื่อตามหาดาบทองคำและนำไปคืนกษัตริย์แห่งทิศอุดร ผู้ที่รับบทนี้จะต้องร่ายรำด้วยท่วงท่าที่คึกคักและพลิ้วไหวยิ่งกว่าใคร




เขามาที่นี่ทุกอาทิตย์ ก็แค่เพื่อจะได้เห็นการร่ายรำนั้นในมุมที่ดีที่สุด




“เรื่องพี่ชายน่ะ เขาคือใคร ทำไมถึงเพิ่งโผล่มาป่านนี้?”




เขากอดอก วกเข้าเรื่อง รู้กันอยู่ว่าหมอนี่ใช้ชีวิตได้เข้าขั้นทุรกันดารแค่ไหน จู่ๆ ก็มีญาติโผล่มามันชวนให้ตะหงิดใจสงสัยแบบแปลกๆ




“เขาชื่อซาโบ เคยอยู่ด้วยกันตอนฉันเด็กๆ” เจ้านั่นตอบ ตากลมๆ ไม่เผยแววปิดบังใด




“แล้วทำไมถึงเพิ่งจะกลับมาละ?”




“เรื่องนั้น...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน” มันไหวไหล่ตอบ เขาหลุบตามอง ก่อนจะไปสะดุดที่รอยจ้ำแดงที่ต้นคอของเจ้านั่น




“นี่อะไร?” เขารู้ว่าวันนี้ตัวเองถามมากไป ผิดวิสัยของตัวเองไปนิดแล้ว




“หืม?”




“รอยแดงที่คอนั่น”




“อ๊ะ รอยอะไรเหรอ...” มือเล็กยกขึ้นแตะที่ร่องรอยประหลาดอย่างนึกแปลกใจ ก่อนจะทำหน้าเหมือนนึกอะไรได้ และเฉสายตาไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว




“โดน...ยุงกัดน่ะ”





.............................................................................................................................................ต่อ





“ถูกใครจูบมารึไง”




“......................” 




ใบหน้าของมันเหมือนคนที่รับประทานจุดไปเรียบร้อย ชัดเจนมาก จะมีใครหน้าตาสื่ออารมณ์ได้ดีเท่าเจ้านี่อีกมั้ย




“จูบอะไรไม่มีทั้งนั้น ที่สำคัญ มันไม่เกี่ยวกับโทราโอะซะหน่อย” 




เหมือนจะเมิน แต่ทำได้ไม่เป็นธรรมชาตินัก เขาเลยได้เห็นสองข้างแก้มที่แดงเรื่อนั่นไปเต็มๆ 




“ใคร” 




เขาไม่ลดละ ยิ่งเห็นร่องรอยที่ใครบางคนแต้มไว้บนร่างกายเจ้านี่ยิ่งแทบเก็บอารมณ์ไว้ไม่มิด 




“ทะ โทราโอะ นี่...” แรงยื้อที่ข้อมือบางฉุดรั้งสติเขาเอาไว้ เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองเผลอกำข้อมือของมันเอาไว้แน่นแค่ไหน




“เอาล่ะ ตัวนางและตัวซ่อนเตรียมตัวให้พร้อม อีก 5 นาทีจะถึงฉากออกโรงแล้ว” 




เสียงแหบพร่าของเจ้าของโรงละครเก่าแก่ดังขึ้น ร่างเล็กๆ ไหววูบผละจากเขาไป 3 ก้าวอย่างรวดเร็ว หมอนั่นจ้องเขาเงียบๆ เหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็หันหลังวิ่งตามกลุ่มนางรำไปติดๆ 




เขาผ่อนลมหายใจ เผลอก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเจ้านั่นแบบไม่น่าให้อภัยไปซะยกใหญ่ แต่ว่าเมื่อกี้มัน...เหมือนแมวน้อยชะมัด ไอ้แบบที่อยากจะรวบมากอด แต่เล่นผละจากไปอย่างไวนั่น 







ท่ามกลางกลุ่มก้อนสีแดงสดที่ร่ายรำอยู่ในช่วงจังหวะทำนองอันร่าเริงนั้น มีเพียงคนเดียวที่ดึงดูดสายตาของเขาไว้ได้ ร่างสูงเท้าคางกับเก้าอี้วีไอพีทอดมองร่างเล็กในชุดแต่งกายสีเงินนิ่ง รูปร่างเล็กพลิ้วบาง มุมปากที่ยกขึ้นนิดๆ และดวงตาทอประกายกล้า 




เขายังจำวันแรกที่เด็กคนนั้นเห็นชุดนางรำประจำเกาะได้ ลูฟี่ทำตาโต มองดูการร่ายรำอันเป็นดั่งพิธีศักดิ์สิทธิ์ของเกาะไม่วางตา เพราะเป็นหนึ่งในสิ่งสวยงามไม่กี่สิ่งที่เคยเห็นบนเกาะ เจ้านั่นจึงเอ่ยชมไม่หยุด แต่พออถามว่าอยากสวมชุดแบบนั้นดูบ้างมั้ย กลับโดนค้อนกลับมาวงใหญ่




‘ให้ตายก็ไม่ใส่หรอก ชุดผู้หญิงแบบนั้น’




เขาคิดว่ามันคงน่ารัก ถ้าได้เห็น แต่ไม่คิดว่าจะดูใกล้เคียงกับคำว่า ‘น่าหลงใหล’ แบบนี้




"เด็กที่สวมชุดสีเงินคนนั้นเข้ามาทำงานที่นี่นานแล้วเหรอครับ?" ร่างสูงเอ่ยถามหญิงชราเจ้าของคณะนางรำที่ยืนอยู่ไม่ไกล




"ลูฟี่คุงสินะคะ น่าจะเข้ามาที่นี่ประมาณ 5 ปีได้แล้วล่ะค่ะ" หญิงชราตอบ 




"เด็กคนนั้นน่ะ เดินเข้ามาที่นี่ด้วยตัวเอง แถมบอกด้วยว่าอยากเป็น 'ตัวซ่อน'" เจ้าของคณะนางรำแย้มยิ้มเล่าเสียงเรียบเรื่อย 




"เขาคงมาดูบ่อยๆ เลยรู้ว่า ตัวซ่อน คือตัวละครที่เป็นผู้ชาย พอถามเหตุผลก็บอกมาตรงๆ ว่าอยากได้เงินกินข้าว ฉันเลยคิดว่าการมอบศิลปะการแสดงนี้ให้ ก็คือโอกาสอันดีสำหรับเขาน่ะค่ะ"




เธอนิ่งมองร่างสูงคู่สนทนาที่เงียบงันไปในอึดใจนั้น ก่อนเอ่ยถามเพิ่มไปอีกประโยค




"คุณชอบการแสดงของเด็กคนนั้นหรือคะ?"




"ดูเป็นธรรมชาติ สดใส เหมือนได้มองเห็นวัยเด็กในตัวของเขาอีกครั้งเลยครับ" 




"ฮุๆ แขกหลายท่านก็พูดทำนองเดียวกันละค่ะ เขาคือสีสันที่โดดเด่นขึ้นมาท่ามกลางขบวนนางรำของพวกเราแท้ๆ" หญิงชราอมยิ้มหวาน ก่อนโค้งกายลงอย่างนอบน้อมและถอยกายออกจากห้องรับรองไป  




 “เอ่อ คืนก่อน..ปรับความเข้าใจกันด้วยดีแล้วเหรอคะ?” โคอาล่าโน้มตัวลงมากระซิบถามทันทีที่ได้อยู่กันสองต่อสอง




"...พูดตามตรง ฉันเองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจน่ะ" 




เขาหลับตาพูดอย่างจนใจ ถึงจะกอดเอาไว้ได้ แต่ความนิ่งงันหลังจากนั้นของเด็กคนนั้น กลับทำร้ายเขาได้มากกว่าคำพูดที่เชือดเฉือนใดๆ ทั้งรอยยิ้มปลดปลงและคำถามสั้นๆ อย่าง กลับมาแล้วเหรอ?' นั่นก็ด้วย 




ถึงจะเป็นเจ้าตัวเล็กที่ร่าเริงสดใสแค่ไหน การถูกทิ้งไว้เพียงลำพังบนเกาะที่ถูกลืมแห่งนี้คงจะไม่ใช่ความผิดที่ลบล้างกันได้ง่ายๆ อย่างที่คิด




"คุณควรจะอธิบายทุกอย่างให้เด็กคนนั้นรู้นะคะ" 




โคอาล่าลอบพ่นลมหายใจเบาๆ ดูท่าปัญหาคราวนี้จะเคลียร์ยากกว่าโจทย์หินๆ ที่ผ่านมาซะอีก ทำไมต่างคนต่างก็เอาแต่สร้างกำแพงทางความรู้สึกกันแบบนี่เนี่ย




"เอาเป็นว่าดื่มชาร้อนๆ แล้วทำใจกล้าๆ ไปคุยกับน้องชายของคุณซะนะคะ" 




เธอหมุนตัวไปยกถ้วยน้ำชามาเสิร์ฟให้เจ้านายหนุ่มด้วยความกระตือรือร้น จนลืมสังเกตไปว่าถ้วยชานั่นกระดอนขึ้นมาจากที่รองแก้วเล็กน้อย




"คุณซาโบ...ว้าย!"




เลขาสาวเบิกตากว้างมองภาพถ้วยชาร้อนๆ โค้งทะยานไปทางเจ้านายหนุ่ม ไอขาวของน้ำยังไม่ทันจางหายไป ตอนที่น้ำชาร้อนๆ ราดรดลงบนไหล่ซ้ายของเขา




"ขะ ขอโทษค่ะ หวา ฉันนี่มันซุ่มซ่ามจริงๆ!"




เธอคว้าชายเสื้อโค้ทของเขาได้ก็รีบถอดทันที น้ำร้อนซึมไปถึงไหนต่อไหนแล้วเนี่ย ชุดของคุณซาโบยิ่งถอดยากๆ อยู่ด้วย






“ช่างเถอะ โคอาล่า แค่นี้ สำหรับฉันมันไม่ได้...”




เสียงทุ้มสะดุดไปตอนที่ได้เห็นแถบผ้าสีเงินพลิ้วไหวน้อยๆ อยู่ฝั่งตรงข้าม บานประตูปิดลงก่อนที่เขาจะมีโอกาสได้พูดอะไร แว่วเสียงเล็กห้าวที่แสนคุ้นพึมพำแผ่วเบาลอยมา




“เอ้อ ขอโทษ...ที่รบกวน”            




โคอาล่ากระพริบตาปริบๆ เพราะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก




“นั่นมันคุณลูฟี่ใช่มั้ยคะ ทำไมถึงไม่เข้ามาล่ะ? เอ๊ะ คุณซาโบ??”

 






เขาเดินเร็วๆ ออกมาจากจุดนั้น สมองชาหนึบร่างกายคล้ายจะไร้ความรู้สึก ยังคงงงๆ กับภาพตรงหน้า




คุณป้าซึรุบอกว่าการแสดงวันนี้ทำให้แขกท่านหนึ่งพอใจมาก และกำชับให้เขาขึ้นมาแสดงความขอบคุณด้วยตัวเอง เขาย่อมรู้ดีว่านั่นหมายถึงเงินบริจาคก้อนใหญ่ที่มอบให้กับคณะ เพราะที่ผ่านมาก็เคยมีเหตุการณ์แบบนั้นมาก่อน แต่เมื่อกี้มัน...ซาโบไม่ใช่เหรอ




พี่มาทำอะไรที่นี่? ทำไมถึงถอดเสื้อ แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันแน่...?




ไม่สิ จะว่าไป นี่มันอาจไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาเลยด้วยซ้ำ




จู่ๆ ก็รู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่ขอบตา ขาเล็กจ้ำไวๆ มาหลบที่หลังเสาหินริมหน้าต่าง สูดลมหายใจเข้าช้าๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดจี๊ดแปลกๆ ในอก ท่องคำว่าไม่เป็นไรวนซ้ำอยู่ในหัว ใช่ ไม่มีอะไรแปลกสักหน่อย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงด้วย รีบทำตัวให้เป็นปกติสิ




ทำให้เหมือนว่าเขาไม่เคยมาที่นี่ ทำให้ตัวตนของพี่ที่ยังหลงเหลือในใจเจือจางหายไปซะ




แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง...




“...!...”




แรงประทะที่อกทำให้ทุกสิ่งที่พยายามรวบรวมเอาไว้แตกกระจาย อ้อมแขนที่รัดแน่น ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปัดผ่านริมขมับ เขาตื่นเกร็งในทันที แต่ยิ่งพยายามถอยหนีกลับยิ่งรับรู้ถึงตัวตนของคนๆ นั้นชัดขึ้นทุกขณะ




“ชู่ว เย็นไว้ ลูฟี่”




มือหนาที่คุ้นเคยตวัดเกี่ยวสะโพกบางเข้ามาแนบใกล้ สัมผัสที่ปัดผ่านแผ่นหลังราวกับกำลังปลอบประโลมเด็กน้อยทำให้แรงต่อต้านลดฮวบลงเกือบครึ่ง ร่างบางเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงเงียบๆ พลางรีบปั้นยิ้มสดใส




“พี่มาทำอะไรที่นี่?”




“แล้วนายหนีฉันทำไม?” เขาย้อนถามกลับไป




“ไม่ได้หนี ฉัน ฉันแค่เห็นว่าเมื่อกี้มันไม่สะดวกที่จะ...”




“มันไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ” เขาพูด การง้องอนไม่ใช่เรื่องที่เขาถนัด แต่ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการทำความเข้าใจกับน้องเล็กที่ห่างกันไปเกือบ 10 ปีคนนี้




“ไม่ต้องอธิบายอะไรก็ได้ ฉันไม่ได้อยากรู้นักหรอก” ร่างเล็กยังคงฉีกยิ้มในแบบฉบับของตัวเอง แต่สายตากลับวนเวียนอยู่ที่ปลายเท้า




“ที่ผ่านมาความเป็นอยู่ของนาย...”




“สบายดีสุดๆ” คนตัวเล็กตัดบท มือเรียวยังไม่หยุดแกะอ้อมแขนแข็งของอีกฝ่าย “ฉันน่ะหาเลี้ยงตัวเองได้ดีกว่าผู้ใหญ่บางคนซะอีก เหลือใช้เหลือเก็บอีกต่างหาก”




“ลูฟี่”




“ดังนั้น พี่ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่ต้องมาหา ฉันอยู่แบบนี้ก็ดีแล้ว ไม่ต้องรู้สึกผิดหรืออยากจะรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”




 ท้ายที่สุด น้ำตาเม็ดโตก็ไหลรินออกมาจากดวงตากลมโตสุกใส เขากลั้นก้อนสะอื้นจนตัวสั่น ผิดไปจากที่วางแผนไว้ น้ำตา ความอ่อนแอหรืออะไรเทือกนั้น




นี่ไม่ใช่สิ่งที่อยากจะให้พี่ได้เห็นเลย





“ซาโบ ขอร้องล่ะ พี่ไม่ต้องมาเจอฉันอีกเลยจะดีกว่า”               
























ครบ 100 แล้วค่า วะฮ่าๆ ตอนนี้มันช่าง...สงสารฟี่ แต่ฟี่ก็ไม่ยอมฟังคุณพี่เลยย


มาลองนึกๆ ดู ถ้าเป็นเราโดนทิ้งให้อยู่ตัวคนเดียวแบบนี้ เป็นเทวดาที่ไหนก็คงอดเสียใจไม่ได้น่ะค่ะ ;v;


แต่ไม่ต้องห่วงตอนหน้าจะเริ่มเฉลยเหตุผล ปมอดีต และเริ่มต้นการเคลียร์ความรู้สึกแล้ว 


จริงๆ แล้วคุณพี่น่ะ มีเหตุผลอยู่นะ > <







สวัสดีปีใหม่2016ค่า ขอบพระคุณทุกคนที่ยังรอคอยนะคะ ขออภัยที่ไม่ค่อยได้ตอบเม้นในนี้


แต่ก็ยังอ่านทุกเม้น แรงผลักดันของเรา ยังไงก็เเป็นคอมเม้นนี่ละค่ะะ XD


ขอโทษที่มาต่อได้ทีละนิดค่าา แต่อัพทีละนิดยังดีกว่าหายไปเลยใช่มั้ยคะ แฮ่ๆๆ > <


ส่วนตัวไรด์ชอบรูดอล์ฟมากๆ เลยค่ะ เป็นเพลงที่ได้ฟังบ่อยสมัยเด็กๆ ที่ฟังบ่อยก็เพราะ ชอบเปิดฟังซ้ำๆ นี่ละค่ะ กวางน้อยจมูกแดงน่ะ น่ารักมากๆ เลยนะะ >v<






ปล. เรารีปริ๊นหนังสือ All luffy project เล่มแรกอีกครั้งนะคะ 


รายละเอียดในเล่มตามนี้เลยย   >> http://my.dek-d.com/darkinsides/writer/viewlongc.php?id=947668&chapter=94


ใครสนใจไปสอบถามในเพจหรือทางอีเมล์ได้ค่าา littleblabla@hotmail.com












© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

2,774 ความคิดเห็น

  1. #2541 Anasia_104 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 21:40
    แกกกกกกกกกกกกกกก๊!! ลูจังร้องไห้! ลูจังร้องห้ายยยยยยยย! โอ๊ยยย อยากจะเข้าไปเช็ดน้ำตาให้เทอว์

    ง้อน้องเดี๋ยวนี้นะคะซาโบ! ง้อเลย! ไม่งั้นเซียจะย้ายค่าย!(กลับไปค่ายเดิม?) จะย้ายไปเชียร์คุณหมอลอว์แล้วนะ -^-
    #2541
    0
  2. #2466 Nabidmon (@digitalword) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 12:39
    อร๊าก ฟี่นางรำ~
    อยากเห็นๆ > <b
    ขุ่นพี่ขา ท่านจะรุกเร็วไปแล้ว เจอหนากันปุ๊บก็ประทับคิสมาร์คให้เลยรึไง
    ถ้าขืนระหว่างที่พี่โบ้ไม่อยู่ฟี่มีแฟนไรงี่จะได้เลิกเหรา นี่พี่แผนสูงชิมิ....
    ทำเอาลอว์หวั่นๆ ไปเลย
    ฟี่โกรธล่ะสิที่พี่บังอาจมาฝากมาร์คไว้แล้วมีหญิงอื่นปรนนิบัติอยู่แล้วน่ะ....
    ไล่ไปเลยฟี่ ไล่ไปเลยยยย
    บอกเลยว่าพี่ที่ไม่มีแน่นวลกับหัวใจงี่ฟี่ไม่ต้องการรรรรร 555555
    เอาให้พี่โบ้น้ำตาหกไปเลย //โดนเผา....
    #2466
    1
    • #2466-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 11)
      17 มีนาคม 2560 / 15:39
      555 นั่นสิคะ
      อยากกระซิบบอกเหลือเกินว่าตอนแต่งไปถึงจุดนี้ มาอ่านอีกทีก็ด่าซาโบ (และตัวเอง)ไปหลายที
      นี่รีบไปมั้ย คิสมาร์คกันตั้งแต่เจอเลยทีเดียว 55

      เรื่องนี้ตั้งใจทำร้ายพี่โบ้สุดๆ แต่รู้สึกว่ามันไม่สำเร็จค่ะ 555 //แง้
      #2466-1
  3. #2379 Yeti456 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:57
    ฮืออออออออออ เศ้าอ้ะไรท์. (แต่ก็อยากเห็นลูฟี่ในชุดนางรำสักครั้งเหมือนกันแฮะ)-..-//
    #2379
    0
  4. #1818 Beelatte (@beelatte) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 00:36
    ห้ะ อะไรนะ ฉันจะเป็นรูดอล์ฟให้นาย 'ขี่' เอง *ขยี้ตา*
    มาดูอีกที อ้อ อ่านผิด 555555555 ตกใจหมด คำว่าขี่มาจากไหนเนี่ยยย  #จิตใจสกปรก
    แต่พี่ยูนทำร้ายกันมากค่ะ ใส่ลอว์ลูในเรื่องเดียวกับซาโบลู ม่ายยยย T^T
    #1818
    0
  5. #700 ทิพวรรณ การะเกตุ (@i_sai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 14:51
    โอ้ย  ตอนที่แล้วยังมีออกแนวเขิลอยู่เลย
    มาตอนนี้  น้ำตาซึมค่ะ  
    #700
    0
  6. #602 POYZ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 16:23
    เป็นเทวดาที่ไหนก็เสียใจ ขนาดเราเป็นนางฟ้าเรายังเสียใจเลย // ว่าไปนั้น 555
    #602
    1
    • #602-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 11)
      18 เมษายน 2559 / 17:49
      นางฟ้าเลยเหรอคะ แหมๆ นั่นสิ ขนาดนางฟ้ายังเสียใจเลยย ><
      #602-1
  7. #418 free fran (@freenoboom) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 21:02
    โอเคเรายอม
    เราแพ้คู่นี้เข้าซะแล้ว
    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    จริงๆด้วย คิดไม่มีผิดว่าตัวเอง
    ต้องตกหล่มคู่นี้แน่นอน

    ตอนนี้ทำเอาเราจะร้องไห้ตาม
    ฮืออออ สงสารฟี่
    เรามโนความสวยของฟี่เอง
    อยากเห็นภาพจัง คงจะสวยน่าดู!

    เอ่อไรท์คะ พอดีเห็นว่ามีตอน
    NC เราขอล่วงหน้าเลยได้ไหมคะ
    อยากอ่านไหนลื่น...
    ><
    freeno.96@gmail.com
    อันนี้ค่าาาาา
    ขอบคุณล่วงหน้าคะ!!!!
    #418
    0
  8. #324 Smile...^^ (@secret-of-star) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:06
    อืมมมมมมมม ซู๊ดดดดดดด อุไมมมมมมม มา่ม่าอร่อยจังเลย ขุ่นน้องลูฟี่เชิญค่ะปล่อยดราม่าเต็มที่ให้สมกับที่เราเจ็บมานาน ถ้าไอขุนพี่ไม่มีข้อแก้ตัวดีๆ หล่าวแม่ยกจะตื๊บเอง ปล. อยากเห็นขุ่นน้องในชุดนางฟ้าโฮกกกกกกกกกกกก
    #324
    0
  9. #318 sec_chan (@secchan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:50
    เหมือนมีดแทงอก ไล่กันทั้งน้ำตาแบบนี้ สมน้ำหน้าคะ 555
    #318
    0
  10. #281 zmbyun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:08
    สงสารฟี่น้อยยยยย T^T ซาโบรีบเคลียกับฟี่เร็วๆนะ
    #281
    0
  11. #270 Mim Luffy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 16:55
    อยากอ่านเจ้าสาวสายฟ้า---อ่าวมาผิดเรื่องรึนี่555
    #270
    1
    • #270-1 dark_violeta (@darkinsides) (จากตอนที่ 11)
      20 มกราคม 2559 / 23:40
      ผิดเรื่องแล้วค่ะ 555
      #270-1
  12. #255 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 12:23
    อ๊ากกก ยู๊นนน ทำไมทำร้ายจิตใจฟี่น้อยเยี่ยงเน้ ทำร้ายจิตใจเราด้วย T^T ทำไมต้องโผล่มาเจอฉากชวนเข้าใจผิดด้วย ลูฟี่ก็ทิฐิไม่ยอมเข้าใจหรือฟังคุณพี่ซาโบ้เลย (แต่เป็นเราก็คงคิดแบบลูฟี่นะ เจอแบบนั้น ><) แต่คนผิดสุดๆ คือคุณพี่ซาโบ้นะ ทำไมไม่อธิบายอะไรเลย พยายามขึ้นอีกเซ่ ถ้าอยากได้ตัวลูฟี่คนเดิมกลับไปจริงๆ แล้วคืนก่อนหน้าไม่ได้พูดอะไรเลยเหรอ แล้วทำคิสมาร์คนั่นได้ยังไงอ้ะหากไม่เข้าใจกันก่อน หรือว่าคุณพี่ฉวยโอกาส รีบปรับความเข้าใจกันโดยด่วนนะ ไม่งั้นเราจะเชียร์ลอว์จริงๆ นะเออ

    'ถูกใครจูบมาหรือไง' กรี๊ดด คำถามนั่นมันตรงประเด็นไปแล้ว ตอนนี้สัมผัสได้ถึงความรู้สึกอันรุนแรงของลอว์ต่อลูฟี่เลยอ้ะ หึง หวง หลงใหล อยากได้มาเป็นของตน >//< ลอว์จ๋า เราไม่อยากเห็นลอว์ผิดหวังเลย เพราะฟิคนี้พระเอกคือคุณพี่ซาโบ้นี่นา อย่าให้ลอว์เสียใจมากนะยูน T^T
    #255
    0
  13. #254 BlackIceDay (@BlackIceDay) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มกราคม 2559 / 09:21
    สงสารฟี่น้อยเหลือเกินนนน เข้าไปเห็นฉากในตำนาน(?)ซะแล้ว (ฉากที่ชวนเข้าใจผิดในตำนาน =.,=)
    พี่โบ้รีบอธิบายให้ลูฟี่ฟังเร้วววว ไม่งั้นจะยกฟี่น้อยให้หมอลอว์แล้วนะ! 
    หมอลอว์เขารองาบ(?)มาหลายตอนแล้ว อย่าให้หมอต้องผิดหวัง 555+ (//โดนตรีนซาโบ)
    ฟี่แต่งอะไรก็สวย ไม่ใส่อะไรก็สวย(?)นะ น่ารักน่าหม่ำ......
    รอลุ้นกันต่อไป....ถ้าเหตุผลคุณพี่ชายไม่ดี งานนี้เจอมีดแทง(?)แน่ๆ (- -+) หึๆๆ
    #254
    0
  14. #253 Buka (@bukazota) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 19:58
    ลอว์คุงหวงฟี่น้อยขึ้นมาแล้วล่ะสิ ส่วนคุณพี่จะปรับความเข้าใจกับฟี่น้อยยังไง
    #253
    0
  15. #252 Azai Nagamasa (@azai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 23:50
    อร้าาาา!! ฟี่น้อยหึงเจ้าค่าาา!!! น่ารักจัง เข้ามาถูกจังหวะมากพ่อหนู

    สวัสดีปีใหม่ค่ะท่านยุน ตอนนี้เปิดเรียนใหม่ๆเลยมีอะไรให้จัดการเยอะ ตารางสอนก็ไม่ลงตัว ลุ้นกันยาวๆเจ้าค่า แต่ไม่ลืมแวะเข้ามาอ่านแน่นอน
    #252
    0
  16. #251 inlove_Yaoi (@inlove_poo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 23:27
    ครบ 100 เปอร์เซนต์แล้ว ทำไม เรากลับคิดว่ามันช่างค้างคา 
    รอตอนต่อไปจ้า
    #251
    0
  17. #249 Katty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 20:11
    อะฮึกๆ...ไรเตอรรรร์...น้ำตาแทบไหล เข้ามาปุ๊บเห็นไรเตอร์อัพแล้ว ดีใจมากเลย สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะ เป็นเรื่องแรกที่ตามติด ชอบคู่นี้และหาอ่านยากมากกก ตอนแรกจะเชียโทราโอะและ พออ่านมาถึงฉากกอดโทราโอะหายไปจากหัวเลยค่ะ5555

    รู้สึกสฃสารโทราโอะคุงอ่าา ไรอย่าทำคุณหมอเค้าเสียใจนะ เคืองซาโบนิดๆ ย้ำว่านิดดเดียว5555 อัพต่อนะคะเแ็นกำลังใจให้สุดๆเลย ^^
    #249
    0
  18. #248 ทาม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 19:15
    โธ่.... พี่ชาย ตอนนี้เราเชียร์หมอแหละ55555555555 สงสารฟี่อะ ก็คิดว่าต้องมีเหตุผลแหละ แต่ถ้าเราเป็นฟี่ เราจะไม่ให้เห็นหน้าเลยจริงๆ หนีไปแต่งงานแม่-- //อินจัด// แล้วดูเข้าๆ พี่ไม่อธิบายเลยยยยยยยยยย จบสูงซะป่าวไม่เอาใจใส่คนใกล้ตัวเลยยยยย เดียวเถอะๆๆ เดียวให้หมอไปขโมยมาเลย //// อยากเห็นฉากการปะทะของพี่ชายกับเหล่าเมะทั้งหลายจริงๆ แค่ังเดือดขนาดนี้ ถ้าคนอื่นจะขนาดไหน โฮะะๆๆๆๆๆ พี่ชายต้องโดนเอาคืนแล้วแหละ ทำฟี่เสียใจแล้วคิดว่าจะได้คืนไปง่ายๆหรอ คิดผิดแล้วแหละ55555555555 ////โอ้ยยยยย ตอนนี้มันหน่วง นี้ตอนอ่านต้องย้ำเตือนตัวเองว่าอ่าน โบxลู ๆๆๆ ไม่งั้นหลุดไป ลอว์xลู ตลอด เฮ้อออออหมอเอาใจใส่ขนาดนี้ หวั่นไหวทุกครั้งที่มีบทเลย สู้ๆนะคะไรต์ ช่วงนี้มีสอบ(อีกแล้ว) เลยมาอ่านมาเม้นช้า แต่เก๊ายังตามเพจอยู่นะ แค่ไม่ได้เม้นแต่กดไลค์เสมอๆๆนะ อิอิ
    #248
    0
  19. #247 tityjiu (@tityjiu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 16:30
    งือออ สงสารฟี่น้อยอ่าา

    #247
    0
  20. #246 APHIN.HOSHIZORA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 13:22
    กรี๊ดดด ทำไมยูนตัดฉับเอาตอนเน้ มันค้างคาทรมานคนอ่านมาก >< ระ รอยนั่น คุณพี่ซาโบ้เป็นคนทำใช่ไหม แล้วมันเกิดอะไรขึ้นตอนนั้นล่ะนั่น ฟี่น้อยยกโทษให้คุณพี่ซาโบ้แล้วเหรอ หรือคุณพี่ถือวิสาสะเอาเอง ต้องใช่แน่ๆ ประกาศว่าลูฟี่มีเจ้าของแล้วใช่ไหม ชะรอยจะเห็นว่าฟี่น้อยมีคนตามติดใช่ป่ะ//มโนไปไกล

    ตอนนี้คุณหมอลอว์ออกนอกหน้ามากเลยจ่ะ อะไรจะซักถี่ยิบขนาดนั้น เริ่มหวงลูฟี่แล้วใช่ไหม อยากเห็นฉากเผชิญหน้าระหว่างคุณหมอลอว์กับคุณพี่ซาโบ้จัง บรรยากาศมาคุแน่ๆ มาต่อเร็วๆ น้า ยูนนี่^^
    #246
    0
  21. #245 Katty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 19:31
    กรี๊ดดด!!!ดีใจแทบสลบ เห็นไรต์มาอัพ แหมม..ยุงยัดษ์กัดเหรอค้าาลูฟี่555
    #245
    0
  22. #244 Bornfreeonekiss (@ployjea) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 22:16
    ค้างจัง
    #244
    0
  23. #243 inlove_Yaoi (@inlove_poo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 20:40
    อ่า  ตรงลง พี่น้อย คู่กะใครละนี่  หรือ จะเป็น 3P คุณหมอตามพี่น้อยซะขนาดนี้ 
    #243
    0
  24. #242 uustaetae (@uustaetae) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 12:39
    เย้ๆๆๆ มาต่อแล้วดีใจมากกกกก
    ไรท์สู้ๆ นะ
    เอ๊ะรอยอะไรง่ะอย่าบอกนะว่าาาาาาาาา~
    #242
    0
  25. #241 BlackIceDay (@BlackIceDay) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 11:25
    เย้...ไรท์มาต่อแว้ว!! (มาทีละนิดก็ยังดีกว่าไม่มา >O<)
    ชัดเลย...ลอว์ต้องชอบลูฟี่แน่ๆ ซักยังกะพ่อ 555+
    หนูลูฟี่ถูกยุงอะไรกัดค้าาาาา ยุงหัวเหลือง(?)หรือเปล่า
    รอไรท์มาต่อค่ะ สู้ๆ นะคะ
    #241
    0