(( แฟนฟิค Baramos บารามอส )) Shakespeare in Edinburg

ตอนที่ 4 : บทที่ 3 ขอเปลี่ยนบท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 มี.ค. 49

บทที่ 3 ขอเปลี่ยนบท

แองจี้และเรนอนเดินกอดคอลากกันเข้าห้องอาหารดราก้อนมาอย่างทุลักทุเล เพราะความเหนื่อยร้า เนื่องมาจากว่าเธอสองคนได้นั่งจัดการกับบทละครจนไม่ได้หลับได้นอน ดวงตาของทั้งคู่ออกสีม่วง นัยน์ตาคู่สวยนั้นแดงก่ำดุจดังผีดูดเลือด เพื่อนๆในห้องอาหารเมื่อหันกลับมามองก็พากับตกอกตกใจกันเป็นแถบ

ปั๊ง!!!!!!!!!!!!!!!!!

เสียงกระดาษปึกใหญ่กระแทกกับโต๊ะอาหารของหัวหน้าชั้นปีสาม  ร่างบางกระแทกกันเก้าอี้ ตัวเอนเอียงไปทางแม่หัวขโมยตัวยุ่ง

" เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย คิดจะแอบแตะอั๋งฉันเร้อออออ แองจี้ " คนปากดีแซวขึ้นอย่างอารมณ์ดี ผิดกับวันก่อน แต่ก็ไม่ได้ขยับตัวหนีแต่อย่างไร

" ขอพิงก่อนแปล๊บ " แองจี้เอ่ยเอื้อนๆช้ากว่าเต่าคลาน

( Angie : " นี่เอมริสเมอร์ลิน ใช้งานพวกเราหนักขนาดนี้จะจ่ายค่าจ้างเพิ่มรึเปล่า " , Emrysmerlin : " ค่าจ้างอะไร ก็จ่ายไปแล้วไง "  Renon : เบ้ปาก " งก " ว่าแล้วก็ลากแองจี้กลับเข้าฉากไป , Emrysmerlin :  ยืนมองตาค้าง " แล้วเราจะไปเอาเงินจากไหนมาจ่ายว่ะ ถ้ามีจ่ายไม่หลอกใช้ให้มาแสดงละครหรอก " )

" พวกเธอไปทำอะไรมาตาบวมเป่ง " เฟรินถามขึ้นแล้วก้มมองหน้า

" บทละคร " มือใหญ่ที่ถือบทละครปึกหนาคลี่กระดาษไปมา

" เสร็จแล้ว " คิลเอ่ยขึ้นอย่างไม่เชื่อสายตา " นี่อย่าบอกน่ะว่าเธอสองคนนั่งเขียนบทกันทั้งคืน " คิลถามขึ้นอย่างประหลาดใจ

" ต้องขอโทษด้วย ฉันไม่คิดว่าพวกเธอจะหักโหมขนาดนี้ " คาโลเอยขึ้น " ถ้าอย่างนี้ คงไม่ปล่อยให้พวกเธอทำแน่ "

( Kalo : " ฉันพูดไปแบบนั้นแหละ แม้จริงแล้วเอมริสต่างหากที่ใช้แองจี้")

" ม้าย เป็น รายยยย หรอกกก ค้าาา " เรนอนขยี่ตาอย่างเหนื่อยอ่อน

" ฉันจะแจกบทเลยแล้วกัน " คาโลเสนอ

" นายไม่คัดค้านอะไรเลยหรอ " แองจี้เหลือกตาถาม คาโลจึงส่ายหัว

" ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี หากฉันค้านก็เป็นการเสียเวลาทิ้งไปเปล่าๆ และอีกอย่าง พวกเธอก็อุตส่านั่งเขียนทั้งคืน " ว่าจบก็ส่งกระดาษแผ่นแรกให้เจ้าของบท เฟรินรับกระดาษของตนไปแล้วก้มหน้างุดๆอ่านอย่างงงๆ  หลังจากนั้นคาโลก็เดินเอากระดาษไปแจกให้กับบุคคลอื่นๆที่เป็นเจ้าของรายชื่อที่ถูกเขียนไว้ด้วยลายมือ ที่ถูกบรรจงคัดที่อยู่เหนือกระดาษ โรเป็นบุคคลที่สองที่ได้รับบทไป ตามมาด้วยกัส ครี๊ด โคลว์ คิล มาทิลด้า อาชูร่า เดท  ซีบิล เอ็ดเวิร์ด โซโล เจค นิกส์ จากนั้นคาโลก็ย้อยกลับมาที่โต๊ะของตัวเอง ยืนกระดาษให้คิลหนึ่งแผ่น แล้วก็แองจี้ จากนั้นก็เรนอน กระดาษชุดสุดท้ายจึงเป็นของเขาอย่างไม่ต้องเดาให้ลำบาก

สมาชิกป้อมอัศวินนั่งอ่านบทงุดๆ เห็นจะมีแต่เรนอนและแองจี้ที่นั่งหลับ ก่อนที่มือเล็กๆของแม่ตัวกวนจะกวักเรียก

" นี่ๆ แองจี้ ทำไมชื่อฉันมันอุบาทจัง เฟเลียตหรอ อี๋ " ว่าจบก็เบ้ปากใส่ แองจี้หมุนคอกลับมามองแม่คนช่างติ

" แท้จริงแล้ว เธอต้องใช่ชื่อว่า จูเลียต แต่ฉันว่ามันเชย เลยเปลี่ยนเป็นเฟเลียต " แองจี้อธิบายแล้วหลับต่อ

" นี่ฉันต้องแสดงเป็นพ่อคนหรือนี่ " คิลเอ่ยขึ้น จากนั้นเสียงเจี้ยวจ้าวก็ดังขึ้นทั่วทุกบริเวณของห้องอาหารดราก้อน 

" ฉันได้เป็นขุนนาง " คาโลเอ่ยขึ้น

" งั้นเรามาแลกกัน " คิลต่อรอง แต่คาโลสายหัว

" นักฆ่ากับขุนนาง เข้ากันซะที่ไหน " เขาแก้ตัวแต่แท้จริงแล้วหาได้อยากเปลี่ยนบทไม่ เพราะเขาได้รับทคู่มั่นของเฟเลียต ที่มีชื่อว่าปารีส 

" นี่ๆ แองจี้ นี่มันบทอะไร >>ข้าล่วงล้ำมาในสถานวโรดมด้วยหัตถ์ไร้ค่า ปากหาร้ายไม่ ริมฝีปากข้านั้นเหมือน ผู้แสวงบุญ ขอแก้กิจกาลีด้วยรอยจุมพิต<<  โรมิโอดึงมือน้อยขึ้นมาจับ  ไอ้จับในที่นี้มันหมายความว่าไง ดึงมือแล้วยังต้องมาจับอีกหรอ " เจ้าตัวอ่านแล้วรู้สึกงงก่อนจะถามต่อไปว่า " แล้วนี่อีกน่ะ  >>จงอย่าบีบ ข้าจะประทานพรด้วยริมฝีปากข้า ขอโอษฐ์นางให้ข้าล้างบาป<< จับ     แล้วนี่อีก >>บาปจากโอษฐ์ข้าหวานดื่มด่ำชื่นอุรา ขอบาปข้านั้นคืนอีก<< จับ  มันจะจับอะไรกันนักกันหนาว่ะ ไอ้โรมีโอนี่ " เฟรินบ่นอุ๊บอิบ

" เฮ้ออ " แองจี้คราง " ขอโทษที งั้นเธอก็แทนที่คำว่า>>จับ<<  เป็น >>จุมพิต<< ก็แล้วกัน " แองจี้อธิบาย แต่คนฟังกลับเบิกตากว้างอย่างรู้สึกว่าบทของตนมันช่างไม่เป็นธรรมเอาเสียจริงๆ

" เฮ้ยยยยยยย " เฟรินโวยวาย " อย่างนี้ฉันก็โดนจูบตลอดเรื่องเลยน่ะสิ เสียเปรียบ เสียเปรียบ ไม่เอา ไม่รับ "  เฟรินประท้วง คาโลหูตั้งชันอย่างอยากรู้อยากเห็น แล้วรีบก้มหน้าดูบทตัวเอง ไม่เห็นมีบทไหนได้เขียนเอาไว้เลยว่าเขาจะได้จูบเฟเลียต เจ้าชายหมีขาวแห่งคาโนวาลสายเลือดสโนว์แลนด์ ส่ายหัวไปมาแล้วก้มดูบทอีกระรอก

" ใครเป็นโรมิโอ " เฟรินประกาศหาเจ้าของบทบาทผู้เอารัดเอาเปรียบเธอ มือหนึ่งยกขึ้นอย่างภาคภูมิใจ กระดกถ้วยชาขึ้นมาจิบแล้วนั่งอ่านบทอย่างสบายอุรา ไม่ได้ใส่ใจอีกเสียงหนึ่งที่กำลังโวยวาย  " ไอ้โร อย่างนี้ฉันก็ต้องเสียเปรียบแกน่ะสิ " เปลวไฟพุ่งออกจากหูเฟริน จนคิลต้องมุดลงไปอยู่ใต้โต๊ะเพราะทนความร้อนไม่ไหว  เจ้าชายหมีขาวเริ่มมีอาการรุกรี้รุกรนผิดแปลกไปจากเดิม เท้าที่เคยสงบนิ่งเริ่มขยับไปมา

" อย่าลืมสิว่าฉันไม่ได้เป็นคนเขียนบทน่ะ " เด็กหนุ่มผมสีชาเอ่ยขึ้นอย่างไม่สะทกสะท้าน

" ไม่เอา ไม่เป็นเฟเลียต เปลี่ยนบท " เฟรินแย้งขึ้น

" แต่พวกเราคิดว่าพี่เฟลิโอน่าเหมาะกับบทนี้ดีน่ะค่ะ " เด็กสาวผมสีทองที่เดินมากับเพื่อนสาวอีกสองคนเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน เฟรินจึงได้แต่เบ้หน้าใส่ แต่เด็กอีกสองคนกลับสาธยายต่อไป

" พี่โรก็หล่อ เหมาะสมกันดี หากเป็นอย่างนี้ต้องขอลางานไปดูละครให้ได้ " เด็กสาวอีกสองคนพูดด้วยท่าทางกระดี๋กระด๋า แล้วดึงมือของแต่ละฝ่ายขึ้นมากุมแล้วส่งยิ้มให้กัน คนนั่งฟังละอยากจะเสกให้เป็นน้ำแข็งนัก

( Ferin : " ใครก็ได้ มาลากไอ้รุ่นน้องสามคนนี่ออกไปที "  เฟรินตะโกน พนักงานที่อยู่หลังฉากพากันเดินตรงมา  , Emrysmerlin  : วิ่งหางจุกตู-ดเข้ามาขวาง  " แฮ๊ก แฮ๊ก " นั่นคือเสียงหอบ เหนือยหอบน่ะ ไม่ใช่เสียงหอบข้าวหอบของ " ไม่ได้ๆ " กำมือขึ้นแล้วหมุ่นๆ ชูมือขึ้นโบกไปมา กางแขนขึ้นและลง พับแขนมือแตะไหล่  แล้วก็ยืนจังก้าขวาง " กลับไปหลังเวที เด็กสามคนนี้ฉันอุตส่าหลอกมาได้ " พนักงานจึงทำตาม , Ferin : แลบลิ้นใส่ )

" ขอโทษด้วยน่ะ เธอไม่มีทางเลือกใดๆทั้งนั้น " แองจี้ตัดบท " เพราะฉนั้นรับบทนี้ไป ก่อนที่จะไม่มีป้อมให้คอยซุกหัวนอน  " เฟรินเบ้หน้า

" โอ๊ย ก็ฉันเสียเปรียบตลอดงานเลย " แม่ตัวยุ่งโวยวาย จิตใจของอีกหนึ่งบุรุษร้อนรนมองไปยังผู้เป็นเจ้าของบทโรมิโออย่างกดอารมณ์ มือหนาจิกบทที่ถืออยู่

" และอีกอย่างน่ะชื่อโร มันคล้ายๆกับโรมิโอ เราก็เลยตั้งให้โรมารับบทนี้ไปเลย " แองจี้ยียวนยิ้มเยาะอย่างมีเลสนัยน์

" ฉันขอเปลี่ยนบท " โรเอยขึ้น พรางมองหน้าบุรุษผู้มีนัยน์ตาสีฟ้าอย่างรู้ทัน

" นายก็เปลี่ยนไม่ได้ " แองจี้ลุกขึ้นหันหน้าไปแขวะทันที

" ฉันกลัวว่าจะกลายเป็นน้ำแข็งไปเสียก่อนที่ป้อมจะเสร็จ " โรอธิบายอย่างสบายๆ แล้วยิ้มที่มุมปากให้ผู้เขียนบท

" ไม่นายไม่ต้องเปลี่ยน " เฟรินค้านขึ้น

ปัง!!!!!!!

เสียงบุรุษคนหนึ่งลุกขึ้นอย่างไม่พอใจเมื่อได้ยินคำนั้น  ดุจดังมจุราจเข้าสิง ดวงอกร้อนรุ่มเป็นไฟ ควันพุ่งออกจากสองใบหู

" คาโล นายจะไปไหน " คิลตะโกนถาม แต่ไม่ได้รับคำตอบ

" นายเป็นโรมิโอ ส่วนฉันจะเปลี่ยนบทกับไอ้คาโลเอง " แม่ตัวดียื่นข้อเสนอเล่นเอาหมีขาวแห่งคาโนวาลหยุดชงัก อารมณ์ขุ่นเคืองถูกแทรกแทนด้วยอารมณ์ที่ปลงไม่ตก นี่มันบื่อ หรือมันโงกันแน่จะให้เขาไปเป็นเฟเลียต แล้วมันจะมาเป็นขุนนาง

" แกจะบ้ารึไงเฟริน เฟเลียตนั่นมันบทผู้หญิง แกจะให้ไอ้คาโลมันมาแสดงได้ไง " คิลค้านขึ้น

" จริงด้วยครับ เฟรินเหมาะกับบทเฟเลียตดีออก " ซีบิลเสริม

" งั้นนายมาเป็นเฟเลียตแทนฉัน "  เฟรินหันไปเสนอให้ซีบิล

" พอๆๆๆ เลยเฟริน ถ้าหากนายจะจับคาโลมาเป็นเฟเลียต ชื่อของนางเอกก็ต้องถูกเปลี่ยนเป็นคาเลียต ฟังดูพิลึก และถ้าเอาซีบิลมาแสดง ชื่อนางเอกก็ต้องกลายมาเป็นซีเรียส หากติดป้ายประกาศไปว่า >> โรมิโอ แอนด์ ซีเรียส<< แล้วใครเขาจะมาชมละครของเราฮะ " แองจี้แจกแจงพรางยืนค้ำเอว แต่ต้องใช้มือหนึ่งค้ำโต๊ะเอาไว้เพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้ม

( Ferin : " กรั๊ก ๆๆๆๆๆๆ ฮ้าๆๆๆๆๆ ซีเรียส ชื่อน่าสนใจดีน่ะเจร๊ " , Emrysmerlin : .....หัวเราะไปเถอะ ฉันไม่ให้แกเปลี่ยนบนหรอก 5555555.....  แกล้งตีหน้าตลกไปกับเฟริน )

" แล้วจะเปลี่ยนชื่อนางเอกทำไมว่ะ ใครจะมาแสดงก็ต้องให้มันชื่อเฟเลียตสิ " เฟรินบ่นเป็นหมีกินผึ้ง

" ไม่ได้น่ะค่ะ มันเป็นคอนเซ็ปของพวกเราน่ะค่ะ ที่ชื่อพระเอกกับนางเองจะต้องถูกเปลี่ยนไปตามอักษรตัวแรกของชื่อผู้ที่จะมาแสดง เพื่อสร้างจุดสนใจแก่ผู้ชม " เรนอนลุกขึ้นมาอธิบายบ่าง

" แล้วเปลี่ยนไม่ได้หรอ ทำไมต้องทำให้มันวุ่นวายนักล่ะ " เฟรินโวยวาย

" ก็คนที่ทำให้เรื่องวุ่นวายในที่นี้มัน เธอเองไม่ใช่หรอเฟริน " แองจี้เน้นเสียง พรางส่งสายตาแดงกำบวมเป่งมายังเฟริน

" โอ๊ย " คนถูกว่านั่งจ่ำแหมะอยู่บนเก้าอี้ แล้วตักอาหารยัดเข้าปากอย่างไม่สบอารมณ์ คนอื่นๆจึงได้แต่นั่งมองแล้วหัวเราะขบขันอากัปกิริยาของแม่หัวขโมยสาว

โรเดินตรงเข้ามาหาเฟรินวางมือไว้บนไหล สายตาอาฆาตเก็บกดของอีกคนจ้องไม่กระพริบ

" เอาเถอะน่า ฉันไม่ทำให้นายสึกหลอหรอก " เด็กหนุ่มผมสีชาตบบ่าเพื่อนไปสองสามที  บุรุษผมสีเงินนึกอยากจะเดินกลับมาแล้วเอาคทาฝาดหัวผู้ล่วงล้ำสิทธิของคู่รักของตนยิ่งยัก หากไม่ติดที่ว่าเขาต้องรักษาฟอร์มเอาไว้

(  Emrysmerlin : " ฟอร์มจัดจริงๆน่ะคาโล เดี๋ยวตะคิวก็กินหรอก" , Kalo : " วีสกาย่า "   , Emrysmerlin : Ooo " ไม่อยู่แล้วโว๊ย" )

โคร่ม!!!!!!

ฝ่าบาท ( ฝ่าพระบาท นั่นเอง) หฤโหดยันขอทานกิตติมศักดิ์ลงไปกองอยู่กับพื้น เสียงหัวเราะจากสมาชิกใหญ่น้อยดังลั่นห้องอาหาร ส่วนคนช่างรีรอที่ตั้งท่าว่าจะเดินหนีก็ไม่ยอมก้าวเท้าออกไปซักที มิหนำซ้ำยังนึกสะใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 ( Emrysmerlin : " นี่นายไม่โหดร้ายไปหน่อยหรอ นายเป็นพระเอกน่ะ "  Kalo : " โหดร้ายงั้นรึ " เอียงหัวเล็กน้อย  " งั้นเตรียมตัวลงนรกได้เลย เอมริสเมอร์ลิน แค่นี้มันยังน้อยไป "  Emrysmerlin : " หยุด " ยกมือขึ้นปรามอย่างไม่หวั่นเกรง คาโลชะงัก " ถ้านายไม่หยุด ฉันจะไม่เขียนบทให้นายได้คู่กับเฟริน "  Kalo : ทำหน้าหงอเก็บคทาพิพากษาเข้าที่ เดินคอตกแล้วไปแอบอยู่หลังผ้าม่าน )

โรปัดเสื่อผ้าอีกครั้ง ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาแองจี้แล้วกระซิบบางสิ่งบางอย่าง แองจี้พยักหน้ารับ โรหันกลับไปส่งยิ้มกวนประสาทเฟรินเล่นๆอีกครั้งแล้วเดินผ่านภูเขาน้ำแข็งไป มุ่งหน้าตรงไปยังห้องเรียน

คาโลนึกได้ว่าตนลืมบทจึงเดินกลับไปหยิบบทของตนที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะ แล้วหยุดมองเฟรินสวาปาม ( สวบ ) นี่มันจะกินจนกระเพาะแตกตายไปเลยรึไง

" มองอะไร มีปัญหารึไง " คนถูกมองถามขึ้นอย่างหาเรื่อง สายตาที่เคยอ่อนโยนกลับกลายเป็นแข็งกระด้างอย่างไม่พึงพอใจกับคำพูดของหัวขโมย แล้วจึงสาวเท้าก้าวออกไป

" นี่แกจะแช่แข็งป้อมรึไง ถึงได้ไปพูดกับมันแบบนั้น " คิลกระซิบถาม เนื่องจากเกรงว่าคาโลจะได้ยิน 

( Kalo : " กระซิบค่อยๆก็ได้ ฉันได้ยิน "    Kill : ทำหน้าตื่นตด " อ้าวหรอ " นึกเสียวสันหลัง )

" เรื่องของป้อม ถ้ามันจะแช่แข็งพวกแก ฉันจะเผ่นกลับไปหาพ่อ " เฟรินพูดอย่างไม่ใยดี

" โถ่ พี่ก็ พี่โรก็ออกจะหล่อ ไม่เห็นต้องทำท่าไม่พอใจเลย ถ้าเป็นผมน่ะจะอุทิศจูบให้เลย เสียแต่ว่าผมไม่ใช่ผู้หญิง "  รุ่นน้องปีสามแซวขึ้น เฟรินจึงหันกลับไปเขม้นตามองแล้วผายมืออก

( Ro : " โอ้พระเจ้าจอร์ช ช่วยผมด้วย อย่าให้ผมต้องสละจูบให้กับเด็กนั่นเลย" ,  รุ่นน้อง : " นี่พี่ ผมไม่ได้ชอบไม้ป่าเดียวกันหรอกน่ะ ที่พูดไปน่ะ ให้กำลังใจพี่เฟรินเฉย " ,   Emrysmerlin : " แกทำคนแก่เสียวสันหลังรู้มั้ย "  , Ro: " ก็เจร๊เป็นคนเขียนบทนั้นเองไม่ใช่หรอ " , รุ่นน้อง : ผยักหน้ารับ เอมริสยืนเกาหัวอย่างงงๆ )

" ผ่าปฐพี "

" อ็าก ไม่อยู่แล้วโว๊ย " ว่าจบก็รีบวิ่งแจ้นออกจากห้องไปก่อนที่ปฐพีของเจ้าหญิงแห่งเดมอสจะฟาดลงบนหัว

" แกอย่าดุนักสิว่ะ แบบนี้เด็กลูกคาโลมันกลั้นใจไปเกิดเป็นห-ม-า แล้วคาโนวาลจะมีทายาทสืบสกุลหรือไง " คิลแซว

" แกลืมไปแล้วหรอว่าฉันมีอะไรอยู่ในมือ " เฟรินกัดฟันลากเสียงถามนักฆ่า

" เอาเป็นว่าพวกนายยอมรับบทได้แล้วน่ะ " แองจี้เอ่ยขึ้นหลังจากยืนเงียบ จ้องมองเฟรินมานาน แล้วเดินจากไป

" นายแสดงเป็นใครคิล "

" แสดงเป็นพ่อของ โรมิโอ " คิลยกมือขึ้นมาค้ำคาง

" ดีกว่าฉันเยอะ " เฟรินถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่

" เอาเถอะน่า ไอ้โรไม่ทำแกสึกหลอหรอกน่า แกไม่ได้ยินคำที่มันรับประกันรึไง " หัวขโมยจ้องหน้ายักฆ่า ราวกับจะกลายร่างเป็นปีศาจที่พร้อมจะเขมือบคิลลงไปได้ทุกเมื่อ คิลมองเพื่อนแล้วยิ้มแห้งๆ

" เราได้เป็นขี้ข้าของแม่นมของเฟเลียต " เดท ถือบทเดินผ่านโต๊ะหัวขโมยและนักฆ่าไปกับเดอะพรีสหน้าหวาน

( Deth : " ดีเหมือนกันออกน้อยดี " , Emrysmerlin : " เออเดท ฉันลืมบอกนายไป ว่านายต้องรับบทเป็นสหายของโรมิโอด้วย " ,  Deth : เดินคอตก )

" อิอิอิ เป็นขี้ข้าหรอ " เฟรินหัวเราะเยอะ " เอาเถอะว่ะ อย่างน้อยก็ไม่ต้องรับใช่ใคร " คนพูดพยายามปลอบใจดวงน้อยๆของตนเอง

" แต่ต้องใช้ปากรองรับปากใครบางคน " คิลกวนประสาท

โป๊ก!!!!!

ด้ามดาบปฐพีล่วงลงสู่หัวนักฆ่า

" อุ๊ยตายแล้ว ดาบหลุดมือ " เสียงเล็กแสร้งทำเป็นล้อเลียน พรางตีหน้าซื่อใส่ก่อนจะแลบลิ้นแล้วเดินหนีไปอีกราย

" โดนแบบนี้ทุกเช้าเลย " คิลบ่นอุบ

" ถ้าหยุดกวนประสาทเฟรินซักวัน สมองนายคงโตขึ้นเยอะเลยน่ะคิล " ครี๊ดแซว

" ฉันก็ต้องสร้างความบันเทิงหน่อยสิ ไอ้สองตัวนั้นมันยิ่งชอบทำตัวเป็นเครื่องปรับความเย็นใส่กันอยู่เรื่อย ไอ้คนหนึ่งก็เอาแต่ประชุม ไอ้คนหนึ่งก็เอาแต่งงอน " คิลพักถอนหายใจ " แต่ละวันบรรยากาศในห้องยิ่งแปรปรวน บวกกับป้อมที่ใกล้จะตายแหล่ไม่ตายแหล่แล้วยิ้งปวดหัว ขอให้ทำงานเสร็จได้เงินมาซ้อมให้มันรู้แล้วรู้รอดเร็วๆไปเลย จะได้นอนหลับสบายซะที แต่ละคืนนี่ต้องนอนสดุ้งเหมือนเด็กฝันร้ายทุกที "

" ฉันก็หวังว่าอย่างนั้นแล้วกัน ภาวนาให้เฟรินให้ความร่วมมือแล้วกัน ทุกอย่างจะได้ผ่านพ้นไปด้วยดี " ครี๊ดออกความเห็น

( Creed : " อยากจะรู้จริงๆ หากเฟรินต้องมารับบทหญิงสาวเต็มตัวจะเป็นยังไง " , Emrysmerlin : " นรกชัดๆ "  , Creed : " แล้วเจร๊ไปมอบบทนั้นให้มันทำไม " , Emrysmerlin : " ตอนแรกฉันว่าจะยกบทจูเลียตให้คาโล แล้วบทโรมิโอให้เฟริน แต่พอนึกถึงหมีขาวแห่งคาโนวาลในชุดราตรีแล้วรับไม่ได้ " , Creed : นั่งจินตนาการภาพคาโลในชุดราตรีแล้วหัวเราะ , Kalo : " เมื่อกี้นี้มีใครกล่าวถึงฉันรึเปล่า " , Emrysmerlin+Creed " ปะ เปล่าเลย " ตีสีหน้าไร้เดียงสา แต่น้ำแข็งมันกลับจ้องจับผิด )

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 เราเข้ามาอัพบทที่ 3 เร็วกว่าที่บอกเอาไว้ ก็เพราะว่า วันพุธนี้เราจะสอบ แล้ววันศุกร์จะสอบขับรถ ทำใบขับขี่ อาทิตย์หน้ามีสอบ ซึ่งหมายความว่าอาจจะไม่ได้เข้ามาอัพเดทเรื่องในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ตอนนี้อัพเรื่องราวแล้วจะกลับไปอ่านหนังสือต่อ

ตอบคอมเม้น

ท่าน
soul- = ท่านนี่น่ารักเสียจริงๆ เข้ามาเยี่ยมตั้งสองหน ขอบคุณมากน่ะค่ะ เราเคยเข้าไปอ่านเรื่องของท่านแล้วน่ารักน่าติดตามดี แต่ขอโทษก่อนน่ะ อาทิตย์นี้+ อาทิตย์หน้าเราอาจจะไม่ได้มีเวลามานั่งอ่านเท่าไหร่ อาจจะไม่ได้เเวะไป อย่างอนน่ะค่ะ

ท่าน
Davil Dark- =  เราอาจจะทำให้ท่านต้องผิดหวังเล็กน้อย เพราะว่าโรมิโอน้อยไม่ได้คู่กับมาทิลด้า แต่ว่ามาทิลด้าเด่นอยู่แล้วค่ะในเรื่องนี้ จะพยายามเอาออกมาโชว์น่ะค่ะ

ท่าน
kirara_chan = ชื่อท่านน่ารักเสียกระไรนี่ ของคุณมากน่ะค่ะที่มาเยี่ยม เราเคยเข้าไปอ่านฟิคท่านแต่โพสไม่ติด เอาไว้เที่ยวหน้าจะไปแก้ตัว มาตามเขกตามทวงได้ตามสบายใจท่านเลยน่ะค่ะ

ท่าน
^^สายลมแห่งความหวัง^^ = ขอบคุณมากน่ะค่ะสำหรับกำลังใจ เรามีกระจิตกระใจจะแต่งต่อเยอะเลย เมื่อรู้ว่าท่านให้เกียรติมาเยี่ยมถึงที่นี่ TToTT

ท่าน
prince max =  ท่านช่างรวดเร็วดุจกระแสไฟฟ้า เรายังโพสต์เรื่องไม่เสร็จท่านก็มาโผล่ซะแล้ว ขอบคุณมากๆน่ะค่ะที่มาเยี่ยม มาอ่าน เราไม่ได้ตั้งใจจะเเกล้งให้อยากอ่านแล้วหายไปน่ะ วันนั้นลงเรื่องวันแรกพอดี

ท่าน
moechan = ซาบซึ้งเหลือเกินท่านมาแระเดิมเป็นคนแรก ( โค้ง) ขอบคุณมากๆถึงมากที่สุดที่มาอ่านน่ะค่ะ ท่านอุตส่าสละเวลามาเราก็แทบตายแทบเท้าอยู่แล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

88 ความคิดเห็น

  1. #85 นักเวทย์ปีศาจ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2557 / 18:44
    จินตนาการตาม....เอิ่ม....
    #85
    0