THE END l เล่ห์รักเลอดาว [ สำนักพิมพ์ อรุณ ]

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 10...ซีนที่ 3-4 (รวม 100 %)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ม.ค. 59

ต่อเนื่อง

รถยนต์คันยาวสีตะกั่วของนิธานจอดชิดริมบาทวิถีอยู่ปากทางเข้าลานจอดรถซึ่งห่างจากร้านพอสมควร เลอดาวซึ่งเดินตามหลังหนุ่มใหญ่หลายก้าวเริ่มชะลอฝีเท้าทีละนิดจนกระทั่งหยุดกลางคัน เมื่อชายหนุ่มหันกลับมาเห็นหล่อนไม่เดินตามก็เลยต้องย้อนกลับมาหา คิ้วสองข้างของเขาเริ่มขมวดมุ่นเป็นปม

“แดดร้อนเปรี้ยงๆ คุณดาวไม่รีบเดินไปขึ้นรถล่ะครับ”

เขาถือวิสาสะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของหล่อนหมายจะดึงให้เดินตามไป แต่หล่อนก็สะบัดทิ้ง...ที่เป็นเช่นนั้นเพราะมันคือความตั้งใจแต่แรกของหล่อนนั่นแหละที่หวังใช้นิธานเป็นแค่หนึ่งในเครื่องมือก็เท่านั้น

“พอดีฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ค่ะว่ามีธุระต้องรีบไปทำ”

“แล้วแผนการผลิตที่ผมตั้งใจจะคุยกับคุณล่ะครับ”

เขาชักสีหน้าขึ้นมาเล็กน้อย แต่หล่อนก็ไม่เห็นว่ามันจะสลักสำคัญตรงไหน รู้อยู่เต็มอกว่าเขาเอาเรื่องธุรกิจระหว่างกันขึ้นมาเป็นข้ออ้าง จะหวังผลสิ่งใดก็แล้วแต่...คนอย่างหล่อนจะไม่มีทางยอมหลวมตัวไปไหนกับเขาสองต่อสองด้วยรถยนต์ของเขาอีกเป็นแน่ เพราะความไว้ใจที่เคยมอบให้มันเท่ากับศูนย์ไปเสียแล้ว

“เรื่องธุรกิจของคุณกับฉัน ขอเลื่อนไปคุยกันวันหลังดีกว่าค่ะ ขอนัดเป็นที่บริษัทของฉันนะคะ...ฉันไม่อยากไปคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวเท่าไหร่นัก”

เมื่อหล่อนพูดตรงไปกระทบใจ เขาก็เม้มปากบ่งว่าไม่พอใจ “ถ้าคุณดาวยังโกรธผมเรื่องวันนั้น ขอโอกาสให้ผมได้อธิบายสักหน่อยเถอะครับ”

“วันหลังแล้วกันนะคะ วันนี้ฉันขอตัว”

เลอดาวไม่พูดพร่ำทำเพลง หมุนตัวกลับและก้าวยาวๆ ทว่าหนุ่มใหญ่ที่มีความมาดหมายลึกล้ำอยู่ในใจไม่มีทางจะผละจากหล่อนโดยง่ายจึงคว้าข้อมือหล่อนอีกครั้ง...พร้อมกับดึงร่างของหล่อนเข้ามาอยู่ในวงแขน ฉวยโอกาสโอบรัดโดยไม่สนใจสายตาของรถที่สัญจรผ่านไปมาหรือว่าสายตาของผู้คนที่อยู่ในละแวกนั้น ส่งผลให้เลอดาวไม่อาจระงับอารมณ์ที่ซ่อนไว้จนลึกได้

หล่อนขืนตัวอย่างแรง เมื่อสบจังหวะก็ผลักอกกว้างของเขาจนร่างนั้นเซไปหลายก้าว

“คราวหลังอย่ามาทำรุ่มร่ามกับฉันอีก...ฉันมีน้ำอดน้ำทนกับคุณได้แค่ระดับหนึ่งเท่านั้นนะคะ ที่ผ่านมาฉันเห็นแก่ความสัมพันธ์ทางธุรกิจของเรา อย่าให้มันถึงกับต้องสะบั้นโดยต่อไปต่างคนต่างมองหน้ากันไม่ติดเลยนะคะ”

“ผมไม่ได้มีเจตนาจะล่วงเกินแบบนั้นนะครับ”

พวกปากว่าตาขยิบ...หล่อนได้แต่นึกในใจ

“จะคิดแบบไหนก็เถอะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของคุณ ได้โปรดอย่ามาทำท่าเจ้าชู้ไก่แจ้ใส่ฉันเลยค่ะ...ผู้หญิงของคุณที่มีอยู่ก็ตั้งมากมาย เอาเวลาไปดูแลพวกเธอเถอะค่ะ”

คราวนี้หล่อนตวัดตาคมกริบมองเขาด้วยท่าทางเอาเรื่อง...มั่นใจว่าเขาคงไม่กล้าตอแยหล่อนอีกในนาทีนี้ จึงเดินย้อนกลับไปทางเก่า โดยไม่รู้เลยว่าเหตุการณ์เมื่อครู่นั้นถูกบันทึกด้วยภาพเคลื่อนไหวทางโทรศัพท์มือถือของผู้หญิงคนหนึ่งที่เป็นศัตรูหัวใจหมายเลขหนึ่งของหล่อนในขณะนี้

//////////////////////////////////////

เพลงพิณขับรถเร็วจี๋ เปลี่ยนทิศทางซึ่งแต่แรกกำลังขับไปที่ทำงานของก้าวไกล โดยเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ไปยังพิกัดที่เลขาฯส่วนตัวของชายหนุ่มรีบโทร.รายงานใกล้รุ่ง ทว่ารถราที่ติดแน่นขนัดเต็มท้องถนนทำให้หล่อนเกือบคลาดกัน พอหล่อนเจอหน้าเลขาฯสาวซึ่งทำตามคำสั่งใกล้รุ่งด้วยการซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์รับจ้างเพื่อสะกดรอยมาคอยล่วงหน้า ก็ไม่รีรอที่จะควักเงินให้จำนวนหนึ่งอย่างงามเป็นการตกรางวัล

“ขอบใจมากนะ”

พอเลขาฯผู้ทำหน้าที่คาบข่าวได้รับธนบัตรหลายใบก็รีบสอดเก็บในกระเป๋าสตางค์ เอ่ยปากขอบคุณด้วยถ้อยคำหวานหูอย่างเอาอกเอาใจ อาการที่เคยไม่ชอบขี้หน้าหล่อนดูจะจางหายไปกับอำนาจเงินโดยแท้

“รีบหน่อยเถอะค่ะคุณเพลง ดิฉันเห็นแม่นั่นมันควงแขนคุณก้าวเข้าไปในร้านอาหารตั้งนานแล้ว ไม่รู้ทานใกล้จะอิ่มหรือยัง”

เพลงพิณเชิดหน้าขึ้นพยักน้อยๆเป็นเชิงรับรู้...ช่างเป็นท่าที่ไว้ตัวจนเคยชิน แต่ก็ไม่วายบ่นอุบขึ้นมา

“นี่เธอแน่ใจนะว่าพี่ก้าวมานั่งกับแม่นั่นในร้านข้างหน้า”

“แน่ใจสิคะ...ดิฉันตามมาไม่คลาดสายตาเลยนะคะ”

“ทำไมถึงได้เลือกมานั่งในร้านที่แอร์ก็ไม่มี ร้อนจะตายชัก ดูซิว่าตอนนี้แดดเปรี้ยงขนาดไหน...แม่นั่นนอกจากแต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้แล้วยังเป็นพวกไร้รสนิยมในการกิน เดี๋ยวนี้อาหารอีสานขึ้นห้างฯมีออกเยอะจะตายชัก”

พอบ่นได้ที่หล่อนก็ผละจากเลขาฯผู้นั้น ขยับแว่นตากันแดดทรงโตจนคิดว่ามั่นใจ แล้วก็ก้าวฉับๆมุ่งไปยังหน้าร้านอาหารอีสานแห่งนั้น แต่เดินไปไม่กี่ก้าวก็ต้องชะงักแทบไม่ทันเมื่อเลอดาวเดินตามหลังหนุ่มใหญ่อีกคนออกมาโดยไร้เงาของก้าวไกล

หล่อนแอบเดินตามหลังในระยะที่ห่างพอสมควร ทุกฝีก้าวที่ตามนั้นเต็มไปด้วยอาการสอดรู้สอดเห็น จนกระทั่งคนคู่นั้นหยุดยืนแล้วมีการสนทนากัน ถึงแม้หล่อนจะไม่ได้ยินว่าคุยอะไรบ้างแต่หล่อนก็เตรียมพร้อมที่จะหยิบโทรศัพท์หรูรุ่นล่าสุดขึ้นมาบันทึกภาพโดยพลัน

แล้วโชคก็เข้าข้างหล่อน...ภาพที่เห็นตรงหน้าช่างเหมาะเจาะ!

หล่อนเห็นเต็มสองตาว่าหนุ่มใหญ่ไฝกระดิกผู้นั้นดึงร่างนางตัวดีเข้าไปกอดไว้แนบแน่น รอยยิ้มก็พลันยกขึ้นที่มุมปากอย่างสาแก่ใจ

นี่น่ะหรือ...ผู้หญิงที่ก้าวไกลกำลังลุ่มหลง

ไม่เห็นจะต่างไปจากผู้หญิงตลาดล่างสักนิด!

//////////////////////////////////////จบตอนที่ 10

41 ความคิดเห็น