Sin Story IV วัยรักวังวนร้าย

ตอนที่ 1 : Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 พ.ค. 58

Seven Deadly Sins The Series

Part Four : Revelation

 

Prologue

 

ในสวนอีเด็น (Eden) ตามคัมภีร์ไบเบิ้ลมีอดัมกับอีฟและต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ แต่ในอีเด็นแห่งนี้ (Eden City) มีปีศาจมหาบาปเจ็ดตน…

 

Pride…Wrath…Envy…Greed…Lust…Gluttony…Sloth…

ความโอหัง...ความโกรธ...ความอิจฉา...ความโลภ...ความใคร่...ความตะกละ...ความเกียจคร้าน...

 

มหาบาปเจ็ดข้อที่วนเวียนอยู่ในทุกลมหายใจของทุกสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงนี้...

และผู้ชายเจ็ดคนที่ทุกคนจัดให้พวกเขาเป็นตัวแทนของบาปทั้งเจ็ด...

 

มาโนโล...โจเอล...อิซา...วูล์ฟ...โนอาห์...คาร์ล...ไรดาร์...

 

หรือที่ทุกคนเรียกว่า...Seven Sins…

 



 

เธอทำมันลงไปแล้วจริงๆ

มันมีหลายช่วงเวลาที่แคลร์ โกลด์เทนเดอร์อยากจะย้อนเวลาไปแก้ไขการตัดสินใจของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เธอเลือกใส่ชุดสีม่วงไลแล๊คเอลี่ซ้าบบ์ไปอาฟเตอร์ปาร์ตี้ของเมทกาล่าทั้งๆ ที่สีม่วงไลแลคเป็นสีที่เธอใส่ไม่ขึ้นเอาซะเลย หรือตอนที่เธอจูบแม็กซ์ วิลเลี่ยมส์ เธอดื่มเยอะเกินไป และกำลังเหงา ไม่อย่างนั้นไม่มีทางที่เธอพลาดไปนัวเนียกับไอ้ขี้โม้ประจำบ้านเดลต้า แม้ว่าสองช่วงเวลานั้นจะน่าอับอายแค่ไหนก็ตาม แต่ไม่มีอะไรเทียบกับสิ่งที่เธอเพิ่งทำลงไปได้เลย

แคลร์จอดรถคันสีดำสนิทข้างทาง เธอรีบเปิดประตูรถลงไปและสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดอากาศหายใจ เหมือนถูกใครบีบคอเอาไว้ เธอเดินหนีห่างจากรถที่ยังติดเครื่องอยู่ แคลร์ใช้มือเท้าลำต้นสนข้างทางเพื่อทรงตัว เธอบอกตัวเองให้ตั้งสติ สูดลมหายใจเข้าและออกเป็นจังหวะอยู่นานกว่าจะค่อยๆ ปะติดปะต่อตัวเองกลับคืนมาได้ เธอประหลาดใจว่าตัวเองทำมันลงไปได้ยังไง เธอไม่เคยมองว่าตัวเองเป็นคนโหดร้าย แต่ท่าทางนั่นจะไม่ใช่ความจริง เธอขับรถชนคนเชียวนะ

อัลลี่ พอร์ตแมนที่เป็นเพียงคนแปลกหน้าสำหรับเธอ ขาของเธออ่อนแรงเมื่อนึกถึงช่วงเวลานั้น ของร่างอัลลี่กระแทกกับรถยังคงเล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในความทรงจำ มันเป็นเสียงที่เธอไม่มีวันลืม มันจะหลอกหลอนเธอไปอีกนานแสนนาน

แค่เพียงเพราะต้องการจะเอาคืนโจเอล เฟอร์เรส เธอต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ แคลร์ทรุดตัวนั่งลงกับผืนหญ้าและเอนหลังพิงต้นไม้ แสงไฟสีส้มจากหน้ารถส่องมาที่เธอแต่แคลร์ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะใส่ใจ แคลร์ยกมือขึ้นดึงหมวกไหมพรมสีดำออกและโยนมันทิ้งกับพื้น เธอฝังหน้าลงกับฝ่ามือทั้งสองข้างก่อนจะกรีดร้องอย่างไม่มีเสียง

ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรขึ้นมา ถ้าเกิดเธอเกิดตายหรือพิการขึ้นมา ความผิดนี้จะต้องติดตัวเธอไปตลอดชีวิต แลกกับอะไร เพื่อแก้แค้นผู้ชายเส็งเคร็งคนหนึ่งน่ะเหรอ แคลร์ลูบคางตัวเองด้วยมืออันสั่นเทา เธอไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองคิดอะไรอยู่ ทำไมถึงได้ทำเรื่องนั้นลงไป ทำไมถึงได้เชื่อคำพูดของผู้ชายคนนั้น

เธอไม่น่าเชื่อเขาเลย

แคลร์สบถคำแล้วคำเล่ากับตัวเอง ตัวของเธอสั่นไปหมด แม้ว่าเธอจะพยายามควบคุมร่างกายตัวเองมากแค่ไหน แต่มันกลับไม่ยอมฟังเธอเลย แคลร์เสียการควบคุม เธอยกมือขึ้นปิดปากตัวเองและหลับตาลง ความมืดอาจจะช่วยให้เธอตั้งสติขึ้นมาได้ เธอดำดิ่งกับภาพมืดดำแค่เพียงไม่นานก่อนที่เสียงเครื่องยนตร์จะดังขึ้น มันไม่ใช่เสียงจากรถที่จอดอยู่ของเธอ แคลร์ลุกขึ้นยืนช้าๆ และมองไปทางรถคันสีดำที่กำลังเคลื่อนตัวมาในความมืดอย่างระมัดระวัง ถ้ามันไม่ใช่รถของเขา เธอจะได้รีบหนีไปจากที่นี่

แต่มันก็คือรถของเขา ผู้ชายคนนั้นมาตามนัด

แคลร์กัดริมฝีปากตัวเองอย่างกดดัน มันคือความพยายามครั้งที่สามที่เธอพยายามจะตั้งสติ มันไม่ง่ายเลย

รถคันสีดำจอดเทียบตรงถนนฝั่งตรงข้าม และไม่ถึงอึดใจเจ้าของรถก็เดินลงมา ไม่น่าเชื่อว่าคนเราจะสามารถรู้สึกโล่งใจและเกรงกลัวได้พร้อมๆ กัน แต่หากจะมีใครทำให้เธอรู้สึกแบบนั้นได้ก็คงเป็นเขา มาโนโล ควินลิงตันปรากฏตัวพร้อมกับเสื้อสเวตเตอร์สีน้ำเงินเข้ม เส้นผมสีทองคำของเขาปลิวไปตามสายลมของฤดูใบไม้ผลิ แคลร์ลืมหายใจไปชั่วขณะตอนที่มองเขาเดินตรงเข้ามาหาเธอ ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยเจอเขามาก่อน แต่ไม่มีครั้งไหนที่ได้เจอเขาระยะใกล้ขนาดนี้ ตาสีฟ้าใสของเขาสวยกว่าที่เธอคิดไว้มาก...และก็ดูอ้างว้างด้วย

มาโนโลเดินมายืนหน้ารถคันสีดำที่เธอใช้ก่อเหตุ เขาปรายตามองแคลร์ ความเงียบที่เกิดขึ้นยิ่งทำให้แคลร์ทำตัวไม่ถูก เขาจำได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ดูดี ไม่ใช่แบบที่เขาชอบ แต่เธอก็ดูดี แคลร์ โกลด์เทนเดอร์โด่งดังเรื่องความสวยราคาถูกแม้จะใช้แต่ของราคาแพง น่าประหลาดใจที่ผู้หญิงที่ยืนตรงหน้าเขากลับดูธรรมดามาก นัยน์ตาสีเขียวของเธอไม่สดใส ผมบลอนด์ไม่มีประกาย และสีหน้าซีดเซียว

เขาไม่ควรจะคาดหวังสินะ มาโนโลบอกตัวเอง ยังไงซะ เธอก็เพิ่งขับรถชนคนมา

อัลลี่ถึงโรงพยาบาลแล้ว เธอไม่เป็นอะไร" เป็นครั้งแรกที่แคลร์ได้ยินเสียงเขาชัดๆ โดยไม่ผ่านสายโทรศัพท์ เสียงของเขาเหมือนกับที่เธอจินตนาการเอาไว้เลย มันนุ่มลึก ทรงพลัง และเซ็กซี่เป็นบ้า "ศรีษะกระแทกแต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง กระดูกข้อเท้าแตก กระดูกซีโครงหัก และมีบาดแผลฟกช้ำตามตัว"

แคลร์เผลอสบถออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น "กระดูกซี่โครงหัก คุณยังบอกว่าเธอไม่เป็นอะไรอีกงั้นเหรอ"

เธอไม่ได้ตาย" มาโนโลตอบอย่างไม่ใส่ใจ "เธอได้มันมารึเปล่า"

คุณแน่ใจนะว่าเธอปลอดภัยแล้วจริงๆ" เขาพยักหน้าแทนคำตอบ

ตกลงว่าเธอได้มันมาใช่มั้ย"

อ้อ...แฟ้มพวกนั้น...” แคลร์ยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองและพยายามเรียบเรียงเหตุการณ์ในหัว "เอ่อ...มันอยู่เบาะหลังรถ"

มาโนโลปรายตาไปมองรถคันสีดำของเธอที่จอดอยู่ด้านข้าง "เธอจะจัดการยังไงกับรถคันนี้" มาโนโลถามแต่ไม่ได้ดูใส่ใจกับคำตอบ

ฉันแคลร์ โกลด์เทนเดอร์ เรื่องแค่นี้จัดการได้น่ะ" เธอตอบ แต่ความคิดล่องลอยไปถึงเรื่องอื่น อัลลี่ปลอดภัย เจ็บตัว แต่ก็ไม่ตาย

ฉันไม่น่าเชื่อคุณเลย มันต้องมีวิธีที่จะเอาแฟ้มพวกนั้นมาได้โดยที่ไม่ต้องทำร้ายใครแน่ๆ"

วิธีนี้ล่ะง่ายที่สุดแล้ว ถ้าอัลลี่เอาไปเก็บที่อื่น เราคงไม่มีทางหามันเจอแน่"

ฉันน่าจะใช้อะไรฟาดเธอให้เธอสลบไป ไม่จำเป็นต้อง...”

ถ้าอีกฝ่ายเกิดเห็นหน้าเธอขึ้นมา มันคงไม่คุ้มแน่ และจุดเดียวที่ไม่มีกล้องวงจรปิดคือตรงถนนหน้าตึก" มาโนโลอธิบายเสียงเรียบ

คุณน่าจะให้คนอื่นจัดการเรื่องนี้แทน"

เรื่องอะไรฉันจะต้องมือเปรอะอยู่คนเดียว อย่างไรก็ตาม พวกเรามีจุดประสงค์เดียวกันไม่ใช่เหรอ" คำว่าพวกเราจากปากเขาทำให้เธอหน้าร้อน มาโนโลเดินไปเปิดประตูรถแคลร์ และหยิบเอาแฟ้มสีดำสี่อันออกมาจากเบาะหลัง

คุณแน่ใจนะว่าฉันจะไม่โดนจับได้น่ะ" แคลร์ถามย้ำอีกครั้ง

เราตกลงกันไว้แบบนั้น" มาโนโลพูด เป็นคำตอบเรียบง่าย แต่มันดีพอมากแล้วสำหรับแคลร์

แคลร์เชื่อว่าเขาจะรักษาคำพูด แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองต้องเชื่อผู้ชายคนนี้ด้วย เธอไม่ได้รู้จักเขาดีขนาดนั้นสักหน่อย และก่อนหน้านี้เธอยังบอกตัวเองอยู่เลยว่าไม่ควรจะเชื่อเขา มันมีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับมาโนโล ควินลิงตันที่ทำให้คนอื่นๆรอบตัวคล้อยตามเขา

มาโนโลไล่ดูแฟ้มพวกนั้นทีละอัน

โนอาห์ แอล. วูล์ฟ ดับบลิว. ดับบลิว. ไรดาร์ ที. และ...โจเอล เอฟ.

เขายิ้มกับตัวเองขณะที่ปิดประตูรถและเดินมาหาเธอ แคลร์กลั้นหายใจเพราะอยากรู้ว่าเขาจะทำยังไงต่อไป ตอนนี้พวกเขาทำตามข้อตกลงกันแล้ว เธอช่วยเขา และเขาต้องช่วยเธอ บางทีเขาอาจจะไม่ทำแบบนั้นก็ได้

มาโนโลเงยหน้ามาสบตาแคลร์ นัยน์ตาสีฟ้าใสที่แสนเย็นชาของเขาทำให้เธอรู้สึกชาไปชั่วขณะ เธอสงสัยจริงๆว่าผู้ชายคนนี้ทำไมถึงได้ดูอมทุกข์ขนาดนี้

มาโนโลหยิบแฟ้มสีดำที่มีชื่อของโจเอล เฟอร์เรสออกมาและยื่นให้แคลร์

ตามสัญญา" เขาพูดสั้นๆ แคลร์รับแฟ้มนั้นมาไว้ในมือและจ้องมันราวกับเธอไม่เคยเห็นมันมาก่อน ทั้งๆที่เธอเป็นคนเก็บมันมาจากพื้น ข้างๆ ร่างที่แน่นิ่งของอัลลี่ พอร์ตแมนเองแท้ๆ

คิดให้ดีก่อนจะใช้มัน" เขาพูดทิ้งท้าย

มาโนโลเดินข้ามถนนกลับไปที่พาหนะของเขาที่จอดรออยู่ ไม่มีคำบอกลาอะไรเป็นพิธีรีตอง และเขาก็จากไปอย่างว่องไวเหมือนตอนมา แคลร์จ้องจ้องแฟ้มสีดำในมือ หัวสมองเธอโล่งไปหมด เธอจะใช้แฟ้มนี้ไปทำอะไรกัน มันสามารถทำร้ายผู้ชายเลวๆอย่างโจเอลได้จริงๆน่ะหรือ ถ้ามันไม่สำเร็จขึ้นมา ทุกอย่างที่เธอทำก็ไม่มีค่าน่ะสิ เธอขับรถชนคนๆหนึ่ง และทำสัญญากับปีศาจนามสกุลควินลังตินเพื่อให้ได้ความลับของเขามาในมือ ถ้ามันไม่ได้ผลขึ้นมา...

แคลร์กำแฟ้มสีดำอันนั้นไว้แน่นและดึงมันเข้ามากอด เธอมาไกลเกินกว่าที่จะมานั่งกังวลเรื่องพวกนั้นแล้ว สิ่งเดียวที่เธอควรทำตอนนี้คือหาทางว่าจะใช้สิ่งที่ได้มายังไงให้เป็นประโยชน์ แคลร์เข้าไปนั่งบนรถและวางแฟ้มนั้นลงข้างตัวราวกับมันคือของมีค่าที่อาจจะแตกหักได้ มือขาวซีดของเธอกำรอบพวงมาลัยเอาไว้ และจดจำความรู้สึกตอนที่ตัวเองเหยียบคันเร่งพุ่งชนอัลลี่ แค่คิดถึงมันหัวใจเธอยังเต้นแรงขึ้นมา ในวินาทีนั้นเธอสาบานกับตัวเองแล้วว่าเธอจะต้องทำให้โจเอลได้รับบทเรียน เธอจะทำให้เขาชดใช้ให้ได้...ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม...

มันไม่มีการหันหลังกลับอีกแล้ว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น

  1. #10 'princess (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 00:17
    - ปีศาจร้ายมาโนโล อยากรู้จริงๆว่าถ้ามีความรักจะออกมาเป็นแบบไหน
    #10
    0
  2. #2 Pangkokakalala (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 20:47
    แลดูร้ายกาจ
    #2
    0
  3. #1 #Maze# (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 01:32
    "เรื่องอะไรฉันจะต้องมือเปอระคนเดียว..." โอ้โห คำนี้นี่ได้ฟีลชั่วร้ายมาก
    อยากรู้ว่าแคลร์จะทำยังไงกับโจเอล แล้วความลับความ7Sin ที่เหลือคืออะไร
    #1
    0