เมียอุปถัมภ์

ตอนที่ 2 : เมียลับๆ 1-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 942
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    8 พ.ย. 59


       “นนั้นไงล่ะภรรยาลับๆ ของเจ้าสัวรังสรรค์”

 

 

       เสียงซุบซิบกระฉ่อนดังไปทั่วงานศพเมื่อเจ้าของร่างบางระหงในชุดเดรสสีดำก้าวเข้ามาในงานและนั่งลงที่เก้าอี้บริเวณมุมศาลาแม้ว่าหล่อนจะหลีกเลี่ยงไม่ให้เป็นจุดสนใจแต่ข่าวเสียหายๆ ที่เกี่ยวกับตัวหล่อนทำให้พวกช่างเม้าหยุดนินทาใส่ร้ายหล่อนไม่ได้

 

 

       “ผู้หญิงหน้าสวย หุ่นดีสมัยนี้ ทำมาหากินไม่เป็นแล้ว ดีแต่เกาะผู้ชายไปวันๆ”

 

 

       “แล้วใครจะไปทำงานให้เสียแรงเล่า สู้นอนแบอยู่บนเตียงก็ได้เงินมาใช้ฟรีๆ แถมเลี้ยงดูอย่างดีแบบนี้ใครเขาจะไม่เอา เจ้าสัวรวยขนาดไหนเธอก็รู้ มีหรือแม่คนนี้จะเกาะไม่ปล่อย”

 

 

       “แหวะ! ทุเรศ น่ารังเกียจที่สุด เป็นลูกเป็นหลานฉันไม่ได้จะตบให้คว่ำเลย” หญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ข้างๆ แก้วกานดาเอ่ยออกมาตั้งใจให้หล่อนได้ยิน

 

 

       แก้วกานดานั่งนิ่งน้ำตาคลอเบ้า แม้คำผรุสวาทจะสะพัดเข้ามาใส่หล่อนจนแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ แต่แก้วกานดาอดทนยอมให้ชาวบ้านนินทาเพื่อรักษาเกียรติของผู้มีพระคุณ เพราะนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่หล่อนจะสามารถทำได้คือการทำให้รังสรรค์หมดห่วง

 

 

       แก้วกานดาตัดสินใจลุกจากตรงนั้นเพื่อตัดรำคาญ เมื่อเห็นคนที่หน้าโลงศพเบาๆ บางลงแล้วหญิงสาวก็เตรียมจะเดินออกไป

 

 

       “สงสัยต้องบอกคุณนายชื่นให้เปลี่ยนเก้าอี้ตรงนั้นหน่อย มีเสนียดเกาะอยู่เต็มเลย แขกคนอื่นมาจะได้ไม่ติดเสนียดกลับไป” หญิงช่างเม้าคนเดิมเอ่ยขึ้นมาลอยๆ

 

 

       “หล่อนก็หน้าทนจริงๆ ที่กล้ามา” หญิงวัยกลางคนอีกคนกล่าวเสริม

 

 

       “หน้าไม่ด้านจริงคงไม่กล้ามาเหยียบหรอก คงอยากจะประกาศให้

โลกรู้ว่าตัวเองเป็นเมียน้อยเศรษฐี หึ! คางคกขึ้นวอ! ผู้หญิงสกปรก

 

 

       สุดจะกลั้น น้ำตาเม็ดโตหยดลงที่พื้น ริมฝีปากบางสั่นระริก คำพูดเหล่านั้นไม่ต่างอะไรกับการลากหล่อนไปตบกลางสี่แยกเพราะเสียงของหญิงทั้งสองดังพอที่จะทำให้แขกบริเวณนั้นหันมามองที่หล่อนเป็นตาเดียวกัน แน่นอนสายตาเหล่านั้นไม่มีความเห็นใจมีแต่ดูถูกและเหยียดหยาดจนหล่อนไม่กล้าสู้หน้าใคร แก้วกานดาจำต้องกลืนก่อนสะอื้นแล้วย่ำเท้าเดินออกไป

 

 

       คริสเตียน วาเลนติน  ประธานบริษัทหลักทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์ ในเครือวาเลนตินกรุ๊ป จ้องมองเจ้าของใบหน้าเรียวรูปไข่ ไร้เครื่องสำอางย่างสนใจ ดวงตากลมตาฉายแววหม่นหมอง ผมยาวดำเงางามถูกถักรอบศีรษะของหล่อนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เพียงแค่หล่อนเดินผ่านหน้ากลิ่นหอมหวนราวกับอัปสรก็โชยเข้าจมูกเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์จนเผลอสูดกลิ่นนั้นอย่างไม่รู้ตัว

 

 

       “มาทำไม! นังผู้หญิงหน้าด้าน! ออกไปจากงานเดี๋ยวนะ!  หนอย คิดว่าเป็นเมียของลูกชายฉันแล้วจะมาขอส่วนบุญ ชูคอเป็นเมียอีกคนงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ! เชิญไสหัวกับตัวเน่าๆ ของแกกลับไปที่ซ่องซะ! ก่อนที่ฉันจะเรียกคนมาลากแกออกไป ” หญิงชราวัย 75 ปี นามว่าคุณนายชื่นชอบ พันธารา หรือที่ทุกคนเรียกกันว่าคุณนายชื่นตะโกนด่าหญิงสาวที่เพิ่งมาใหม่ด้วยความเกลียดชัง เพราะต้นเหตุการตายของบุตรชายเพียงคนเดียวของนางเกิดจากแม่ผู้หญิงวัยคราวลูกคนนี้

 

 

       “คุณนายขา กรุณาให้แก้วเขาไปกราบศพคุณท่านอีกสักครั้งนะคะ” สาวน้อยวัยใสที่เรียกแทนตัวเองว่าแก้วมีชื่อจริงๆ ว่า แก้วกานดา กิตติประภา ยกมือขึ้นไหว้ขออนุญาตจากหญิงชราผู้มีเกียรติ



       “คุณย่าอย่าไปยอมนะคะ ที่มันมาวันนี้ก็เพื่อหวังสมบัติของคุณพ่อ”  มุกระวีหลานสาวของคุณนายชื่นเข้ามาผสมโลง หล่อนเกลียดแก้วกานดาเพราะแย่งบิดาของหล่อนไป

 

 

       “เปล่านะคะ แก้วไม่ได้อยากได้ทรัพย์สมบัติอะไรเลย แก้วแค่” หญิงสาวละล่ำละลักจะอธิบายแต่ก็ถูกคนแก่ชี้หน้า

 

 

       “โกหก! ลูกชายฉันให้เงินแกไปแล้วยังไม่พออีกหรือไง ถึงได้เสนอหน้ามาขอส่วนแบ่งอีก ไป๊! ไปเลยนะ ไสหัวแกออกไปเดี๋ยวนี้ งานศพนี้เขาเชิญแต่แขกผู้มีเกียรติ ผู้หญิงชั้นต่ำอย่างแกอย่าได้เสออะเสนอหน้าเข้ามา ไป๊!” พูดจบก็ผลักร่างบางจนเซล้มลงไปกองตรงหน้า สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความคับแค้นใจและชิงชัง

 

 

       แก้วกานดาถลาฟุบลงแทบเท้าของคริสเตียนที่เดินมาหยุดตรงหน้าหล่อนพอดีคล้ายกับจงใจ ใบหน้างามค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของรองเท้าหนังเงาวับ แต่เมื่อหล่อนแหงนขึ้นมองชัดๆ หญิงสาวถึงกับชะงัก ตกตะลึงกับความหล่อเหลาของชายตรงหน้าจนเผลอมองเขาตาไม่กะพริบ

 

 

       เจ้าของเรือนกายสูงใหญ่มองลงมาอย่างไม่เป็นมิตร ดวงตาสีดำขลับเรืองรองของเขาทำเอาหัวใจของคนตัวเล็กสั่นไหว ร่างกายร้อนวูบวาบขึ้นมาทันที เพียงแค่ได้สบตาแก้วกานดาก็รู้ทันทีว่าหัวใจของหล่อนเป็นของผู้ชายตรงหน้าแล้ว

 

 

       จนกระทั่งเขาถอนหายใจออกมาอย่างขุ่นเคืองแก้วกานดาจึงตระหนักได้ว่าหล่อนควรจะกล่าวขอโทษ

 

 

       “ขะขอโทษค่ะ” หญิงสาวเอ่ยบอกเสียงสั่น รังสีความเย็นชาที่แผ่ออกจากร่างสูงสง่าทำให้ปากคอของหล่อนสั่น

 

 

       “คุณคริสขา อย่าไปโดนตัวมันค่ะ เดี๋ยวตัวคุณจะติดโรค” มุกระวีปราดเข้าไปแตะที่ลำแขนล่ำ ก่อนจะดึงร่างสูงออกห่างแก้วกานดาด้วยความหึงหวง จริงๆ แล้วหล่อนกลัวว่าคริสเตียนจะหลงเสน่ห์แม่โสเภณีสาวสวยคนนี้ต่างหาก เพราะว่าหล่อนหมายตาชายหนุ่มเอาไว้และไม่ต้องการให้นังเมียน้อยมาแย่งคนที่เธอหมายปองไปอีกคน

 

 

       คริสเตียนปรายตามองไปที่มุกระวีด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะปัดมือของหล่อนออก เจ้าของมือนั้นมองร่างสูงด้วยอาการช็อก

 

 

       “ผมจะเข้าไปเคารพศพ กรุณาหลีกทางด้วย” เขาเอ่ยบอกเสียงเรียบจัด

 

 

       คำว่า หลีกทาง ของเขาจงใจบอกให้คนที่ยังนอนมอบแทบเท้าได้รู้สึกตัว แก้วกานดาพยายามประคองตัวเองให้ลุกขึ้นโดยมีสายตานับสิบคู่จ้องมาที่หล่อนราวกับเป็นตัวประหลาด แต่มีเพียงดวงตาคมเข้มคู่เดียวที่ทำให้หล่อนเกิดอาการร้อนรุ่มทุกครั้งที่เขาใช้สายตาไล่มองการกระทำของหล่อน

 

 

       “เชิญคุณคริสเตียนเลยค่ะ” คำพูดคำจาของคุณนายชื่นที่พูดกับคริสเตียนช่างแตกต่างกับตอนที่พูดกับแก้วกานดาลิบลับ พร้อมเผยมือเชื้อเชิญร่างสูงสง่างามตรงไปที่หน้าโลงศพ

 

 

       “ขอบคุณ” เขากล่าวโดยไม่เหลียวมองหญิงชรา ก่อนจะก้าวต่ออย่างมั่นคง

 

 

       คุณนายชื่นจำเป็นต้องสงวนท่าทางที่น้อบน้อมต่อบุตรหนุ่มรุ่นหลาน เพราะเขาคือนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่เป็นเพื่อนทางธุรกิจคนสำคัญของบุตรชาย และนางหมายมั่นปั้นมือจะจับเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ให้หลานสาวคนสวย คราวนี้แหละตระกูลของนางจะได้มีคนนับหน้าถือตาเพิ่มมากขึ้นและคริสเตียนจะเป็นที่ช่วยปลดเอกหนี้สิ้นทั้งหมดทั้งมวลของตระกูลที่นับวันจะพอกพูนขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ

 

 

       “ออกไปจากงานเดี๋ยวนี้นะ” คุณนายชื่นหันมาเล่นงานสาวน้อยที่ยืนตัวลีบอยู่ข้างๆ อีกครั้ง

 

 

       “คุณนายขา กรุณาเถอะนะคะ” หล่อนยังดื้อรั้นไม่ยอมเลิก

 

 

       “ใครที่อยู่แถวนั้น ลากอีนางกาลกิณีคนนี้ออกไปจากงานศพลูกชายฉันทีสิ” คุณนายชื่นตะโกนเรียกลูกน้องของรังสรรค์ดังลั่น สักพักชายสองคนก็เข้ามาล็อกร่างบางและพยายามลากหล่อนออกไป

 

 

       “ไม่นะคะคุณนายขา ได้โปรดให้แก้วได้เข้าไปกราบศพคุณท่านอีกสักครั้ง แล้วแก้วจะไม่มาให้เห็นหน้าอีกเลย” หล่อนขืนตัว สะบัดแขนสุดพลังแต่ก็ไม่เป็นผล ร่างบางลอยลิ่วก่อนจะไถลลงไปกับพื้นอย่างน่าสงสาร


 

 ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจ และแอดเป็นแฟนนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #13 ana_ka (@ana_ka1993) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2559 / 13:55
    รอคร่าาา  น่าติดตามมากก
    #13
    0
  2. #12 Soodteerak San D (@vanilla-seal) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 21:08
    รอเลยจ้าาาาาา
    #12
    0
  3. #10 Rlompapai (@rlompapai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 16:31
    ประเดิมด้วยดราม่านะครัช
    ดูท่าคงได้ด่าพระเอกกับครอบครัวนางตัวร้ายกันทั้งเรื่อง...
    สาแกใจอิแย้มยิ่งนักเจ้าค่ะ....ฮึฮึ
    #10
    0