ลาฟลอร่า&การิน การพบกันสุดแสนวุ่น(จบแล้วน้า)

ตอนที่ 49 : ตอนที่40 ความฟินบังเกิด ณ ห้องเก็บของ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    13 พ.ย. 58

ณ ตึกคลาสเอมเพรส
ห้องเก็บของ
แอด...
ห้องเก็บของที่มืดสลัว มีแต่ของใช้ทำกิจกรรมต่างๆหมกอยู่ทั้งนั้น บ้างก็มีโต๊ะเรียนเก่า หรือว่าเก้าอี้ ฝุ่นหนาเกือบสองเซนบนพื้น ใยแมงมุมตามมุมห้อง
"แค่กๆ!ฝุ่นเยอะจัง จะมีตัวอะไรออกมามั้ยเนี่ย"ทิวาบ่น
"ก็ต้องมีแหละ อย่างเช่น..."กียุลยังพูดไม่ทันจบ แมลงสาบก็บินตรงมาโฉบหัวทิวา
"กรี๊ดดดดดด!!!!"ทิวากระโดดกอดกียุล
"เฮ้ยยัยบ้า!ออกไปนะ"
"ฮือ~ไม่เอาแล้ว ไม่อยากทำ เค้ากลัวแมลงสาบง่าาาา~"กลัวเข้าขั้นเลยนะเนี่ย
"เพราะนายคนเดียวเลยนะยะฉันถึงต้องมาทำความสะอาดเนี่ย"ทิวาบ่นต่อไปย์
"ก่อนจะบ่นช่วยเลิกกอดทีเหอะ แค่เครื่องแบบก็ร้อนจะตายอยู่แล้ว"
ทิวาเพิ่งจะรู้สึกตัวก่อนหน้าแดงเล็กน้อยและถอยตัวห่างออกมาสามก้าว
"นั่นก็ห่างไปแล้ว"กียุลบ่น
"เอาเหอะน่า!"ทิวาหันหน้าหนี
"ก่อนอื่นก็ต้องไปเอาไม้กวาดกับที่โกยมาก่อนสินะ"ทิวาพูดขึ้นมา
"..."และแล้วทั้งคู่ก็เงียบ
"พูดงี้นี่จะเนรมิตเหรอ ก็ไปหยิบมาสิ"กียุลตอบกลับ
"แล้วมันอยู่ไหนล่ะ?"
"จะไปรู้เรอะ"สงครามประสาทเริ่มขึ้นแล้วค่ะพี่น้อง
.
.
.
.
หลังจากถกเถียงกัน กียุลจึงกลายเป็นฝ่ายไปยืมไม้กวาดและที่โกยมาจากป้าภารโรงและเริ่มทำความสะอาด กวาดพื้น กำจัดใยแมงมุม และ...อันนี้เด็ดสุด
ทิวากำลังหยิบกล่องเพื่อจะย้ายที่
"เหมือนมีอะไรอยู่เลยอ่ะ ไหนเปิดดูซิ~"
"อย่าเปิดซี้ซั้วสิยัยลิง"กียุลห้าม ทิวา แต่เจ้หาได้ฟังไม่ เปิดกล่องออกมาแข้งขาถึงกับอ่อนระทวยทรุดลงกับพื้น เพราะในนั้นมันมี...
"ก..กะ..กรี๊ดดดดดดดดด!!!!!!!!"
แมลงสาบเต็มกล่องเลยค่ะ ฐานทัพชัดๆ ดีนะไม่บินออกมารึคลานออกมายั้วเยี้ย
"บอกแล้วอย่าเปิดซี้ซั้ว เฮ่อ...เอามานี่ เดี๋ยวฉันจัดการเอง"กียุลเดินมาหยิบกล่องจากทิวา ปิดฝาลงดังเดิม มองหาสก็อตเทปมาปิดผนึก และหยิบมันออกไปนอกห้องพลางเอาปากกาเมจิกที่พกติดตัวมาด้วยเขียนบนกล่องว่า'cautious'(ระมัดระวัง)แล้วปิดประตู
"เอาล่ะ มาทำความสะอาดกันต่อ"กียุลหันมาหาทิวาที่ตอนนี้วิญญาณออกจากร่างไปแล้วเรียบร้อย
"เฮร้ยยย!!!อย่าเพิ่งช็อคตายสิยัยลิง"
~2*ชั่วยาม*ผ่านไป~
*1ชั่วยาม=2ชั่วโมง*
ขณะนี้เวลาบ่ายสี่โมงเจ้าค่ะ
"เสร็จแล้ว~"ทิวายิ้มร่าเริงหลังจากเหนื่อยมานาน
"เอาล่ะ ตอนนี้ก็เลิกเรียนพอดี กลับห้องไปอาบน้ำให้สบายตัวดีกว่า"กียุลบ่นพลางหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อตามคอและหน้าผาก
"ฉันไม่มีแรงอาบน้ำแล้วอ่ะ อยากนอนเลย"
"ให้ช่วยอาบมั้ย?"กียุลถาม เล่นเอาทิวาหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก
"..."เงียบ
"ม..ไม่เป็นไรเกรงใจ ฉันอาบเองก็ได้ แหะๆ"
"เหรอ งั้นออกจากห้องดีกว่า ร้อนก็ร้อน"กียุลเดินไปหมุนลูกบิดประตู แต่กลับเปิดไม่ออก
"เห?"กียุลลองหมุนใหม่อีกครั้ง
แกร๊กๆ
"ล็อคเหรอ?ไม่จริงน่า.."กียุลหมุนลูกบิดแล้วดึงประตูเข้าหาตัวก็ไม่ยอมเปิด ถีบกำแพงเพิ่มแรงก็ไม่ช่วย
"งั้นต้องลองนี่!"
ปัง!!!
กียุลถีบประตู แต่ไม่เป็นผล
"มามะ ให้ท่านทิวาทำเอง"ทิวาผลักกียุลออกเบาๆ ก่อนที่จะถอยหลังไปเล็กน้อย
"อย่าบอกนะว่าจะ..."
"ย้ากกกก!!!!"
ปัง!!!!!!
ทิวากระโดดถีบ แต่ก็ไม่เปิดขอรับ
"ทำไมอ้ะ!!?ลูกถีบก็ใช้ไม่ได้ ประตูทำจากไรเนี่ย เปิดเซ่ๆๆ!!!"ทิวากระชากประตูทั้งถีบทั้งต่อยก็ไม่ยอมเปิด
"โทรหาคริสดีกว่า"กียุลหยิบมือถือขึ้นมาปัดหน้าจอ คลิกเข้ารายชื่อแล้วเลื่อนไปจนเจอคำว่า'ลูกน้อง1'แล้วกดโทรออก
ตรูด...ตรูด...ตรูด...
"รับสิฟะ ไม่รับเหรอ?ถ้าออกไปได้ฉันซ้อมแกหนักแน่"
'กียุลโคตะระโหด!!'ทิวาคิด
[อ๊ะ!Hi! ยูโทรมาไมอ่ะ?]
"ฉันกับทิวาติดอยู่ที่ห้องเก็บของชั้น1ที่ตึกคลาสเอมเพรส มาเปิดให้ภายใน10นาทีซะ ไม่งั้นหักคะแนนเหลือ0"
[What?สัญญาณยูไม่ค่อยดีเลย ไอฟังไม่ชัด แต่ไอกำลังสวีทกับยูริจังอยู่ ยูก็สวีทกับเลดี้ทิวาฆ่าเวลาไปก่อนก็ได้นี่]
"ในนี้มันร้อนเฟ้ยยย!!!"
[ร้อนก็ถอดเสื้อสิ]
"พร่องส์ตายเหอะ"กียุลขมวดคิ้ว
[อะไรนะ ไอไม่ได้ยิน แค่นี้นะ Bye~]
ติ๊ด!
*ป.ล.ที่จริงคริสได้ยินทุกคำ*
"ไอ้คริส!!!!"กียุลแทบเควี้ยงมือถือทิ้ง พลางดูสัญญาณมือถือที่มีแค่ขีดเดียว ทิวาก็นั่งคอย
"เฮ่อ...ดันเต้ล่ะ"กียุลเปลี่ยนเบอร์เป็น'ลูกน้อง2'แทน
ตรูด...ตรูด...
[เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ]
"..."กียุลถึงกับกินจุด
"ฉันโทรเอง"ทิวาหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาโรซารี่
ตรูด...ติ๊ด!
[โรซารี่ เกรย์ค่ะ...]
"อ๊ะ!ฮัลโหล นี่โรซารี่ ฉันติดอยู่ที่..."
[ขณะนี้ไม่สามารถรับโทรศัพท์ได้ หากมีธุระกรุณาฝากข้อความไว้หลังเสียงนี้ค่ะ]
"โรซารี่!!!~"ทิวาถึงกับทำท่าปาดน้ำตา
"ยูริไม่ว่าง โรซารี่ไม่รับ แนซซี่ไม่มาแน่ แล้ว...เหมยฮัวล่ะ!"ทิวากดโทรหาเหมยฮัว ปรากฎว่า...
[อั๊วสอนอาฮอรัสปักลายมังกรแบบจีนอยู่น่อ]
"..."ทิวาเงียบกริบ กียุลจึงแย่งมือถือมาจากทิวา
"นี่ยัยหมวย มันใช่เวลาสวีทกับฮอรัสมั้ยห๊ะ!นี่ตอนนี้พวกเรากำลังติดอยู่ที่ห้องเก็บของที่ตึกคลาสเอมเพรสนะ มาช่วยกันทีสิ!"
[อ้อ อากียุลอยู่อั๊วก็หายห่วงเลี้ยวน่อ พวกลื้อสองคนก็สวีทกันตามประสาคู่ข้าวใหม่ปลามันไปเถอะ อ้อ หลังเปิดซิงอาทิวาแล้วมาเล่าให้อั๊วฟังด้วยเลี้ยวกันน่อ คิกคิกคิก~]
"ด..เดี๋ยวสิยัยหมวย!!"
ติ๊ด!
"เหมยฮัวนะเหมยฮัว.."ทิวากำหมัดแน่น
"งั้นเราก็ต้องอยู่แบบนี้สินะ"กียุลบ่นก่อนจะเดินมานั่งข้างๆทิวา  เขาค่อยๆถอดเสื้อนักเรียนชั้นนอกออก ปลดเนคไทและปลดกระดุมคอสองเม็ด
"ทำไรน่ะ!?"ทิวาหน้าแดง
"ทำไมเล่า ฉันร้อน คิดลึกไปได้"
'คิดไปเองเหรอเนี่ย ก็เห็นเหมยฮัวพูดให้ท่าขนาดนั้น'ทิวาเกาแก้มเล็กน้อย
"ถ้านายร้อนฉันไปนั่งตรงอื่นก็ได้นะ.."ทิวาทำท่าจะลุกขึ้น แต่กียุลก็จับข้อมือไว้
"ย..อย่าไปสิ"กียุลมองหน้าทิวาแบบเขินๆแถมหน้าแดงด้วย
"นายหน้าแดงทำไมเล่า"
"ก็...ถ้าเธอเจอตัวอะไรอีกมันลำบากฉันน่ะสิ!"แหม่...ดูมันซึนหลาย
"ก็ได้"ทิวาก็นั่งลงข้างๆ
"ไม่ร้อนเหรอ ถอดเสื้อออกก็ได้นะ ฉันไม่ถือ"
"ก็ร้อนอยู่หรอก แต่เสื้อเชิ้ตข้างในมันบางอ่ะ"ทิวาตอบ ส่วนกียุลก็ถอดแว่นวางไว้กับเสื้อนักเรียนชั้นนอกบนพื้น
"เหอะ อย่างเธอไม่มีหน้าอกให้ดูหรอก"
ผั้ว!!!
เต็มๆอีกหนึ่งที
"เออถอดก็ได้ ไม่เห็นต้องว่ากันเลย"ทิวาก็ถอดเสื้อนักเรียนสีเขียวด้านนอกออกวางข้างๆ ส่วนกียุลก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่นเกมฆ่าเวลา
'เหอะ เครื่องเหลือแบตแค่35%อย่างเราทำไรได้ ฮือ~'ทิวาคิด
"นี่ เล่นกัน"
"ห๊ะ?หูไม่ได้ฝาดไปใช่มั้ย"
"จะหูฝาดได้ไงเล่า จะเล่นคนเดียวก็ยังไงอยู่ พอดีมีโหมดเล่นสองคนด้วยเลยถาม"
"เล่นดิๆ เกมไรง่ะ"ทิวาถาม
"โอเทลโล"
ทิวาถึงกับทำหน้าเซ็ง
"เอาเหอะ เล่นก็ได้ เบื่อ"
ด้าน การิน
ห้องนอน
ไฟในบ้านถูกปิดจนมืดสนิดหมดทุกห้อง ในห้องนอนมีเพียงแสงเทียนที่ถูกปักล้อมรอบห้องเป็นวงกลม ร่างของหญิงสาวถูกเชือกมัดแขนและขาอยู่บนเตียง เด็กหนุ่มแสยะยิ้มมองร่างบนเตียงด้วยแววตาอันมีเลศนัย
"ปล่อยฉันนะยะตาบ้า!!"
"เรื่องอะไรจะปล่อย ทำแสบไว้เยอะนะเธอ"การินกัดนิ้วของตัวเองจนเป็นแผล ขึ้นไปบนเตียงแล้วบีบแก้มลัลแน่น
"อ้าปากซะ"
"ไม่เอา!"ลัลเม้มปากแน่น การินยิ่งบีบแก้มเธอแน่นยิ่งขึ้น
"บอกให้อ้าปากไงยัยโง่!"
"ไม่เอา!!!"
เอ่อ...สงสาร ข้ามมาฝั่งทิวาแพร๊บส์
ด้านทิวา
ทิวาสีขาว กียุลสีดำ
"ไม่เอาๆนายโกงฉันใช่มั้ยอ่า!"
"ไม่ได้โกง ก็แพ้เห็นๆ"เพราะว่ากียุลโชว์เทพพลิกเป็นสีดำทั้งกระดานอีกแล้วงับ
"ฮืออออ~ไม่เคยเสียหน้าใครขนาดนี้เลยนะเนี่ย"
"งั้นเล่นเกมอื่นก็ได้"
.
.
.
.
.
เกมเศรษฐี( - _ -;)
เหลืออีก3ตา
"วะฮะฮ่า~นายเสร็จฉันล่ะ อีกเกาะเดียวก็จะชนะแล้ว"
"ไม่มีทางซะหรอก"กียุลทอยลูกเต๋า ลงColor Victoryชนะไปในทันใด
"กียุล!!!"ทิวาจ้องเขม็ง
"หึหึ คนมันเก่งนี่นา"
"ฮือ~คนใจร้าย"
~ครึ่งชั่วโมงผ่านไป~
ทิวานั่งอย่างหงอยเหงา เพราะแบตหมดขอรับ ส่วนกียุลก็เปิดเน็ตเล่นหุ้น(//อีกแล้วเรอะนาย) ทิวาจึงหันไปมองแนวชะเง้อ
"นี่ นายชอบเล่นหุ้นขนาดนั้นเลยรึไง เห็นเล่นตั้งแต่คลาสพริ้นซ์แล้วนะ"
"เปล่า ไม่ได้ชอบ"กียุลตอบแบบเฉยชา
"แล้วเล่นไมอ่ะ?"ทิวาถามด้วยความสงสัย
"ก็บริษัทที่เกาหลีน่ะไม่ได้ใช้ระบบแบบไทยที่จะยกบริษัทให้ลูกได้นี่ ที่เกาหลีน่ะนะ ใครถือหุ้นเยอะที่สุดก็จะได้เป็นประธาน เพราะฉะนั้นก็เลยต้องฝึกเล่นหุ้นตั้งแต่เด็ก ไม่ยอมให้พวกผู้ถือหุ้นคนอื่นๆที่หวังผลประโยชน์จากคุณพ่อฉันมาเอาบริษัทที่ท่านสร้างไว้หรอก..."
'กียุลเนี่ย..ความคิดเป็นผู้ใหญ่ชะมัด'ทิวาคิด พลางมองๆ
"มองอะไร?"กียุลถามแบบเย็นชา
"เปล่านี่!ก็แค่เล่นไม่เป็นเลยอยากดูเฉยๆ มือถือก็แบตหมดไปแล้วด้วย.."ทิวารีบตอบเพราะกลัวจะโดนเข้าใจผิด แต่ก็อดหน้าแดงไม่ได้เพราะตอนนี้อยู่ในระยะใกล้กันมาก
'อ้ากกก!!!ทำไมมันถึงเขินแบบไม่มีสาเหตุเนี่ย ใครก็ได้ช่วยที~~~'
"กลิ่น..."
"เอ๊ะ?"ในขณะที่ทิวากำลังเหม่ออยู่ กียุลก็พูดขึ้นมา
"กลิ่นแชมพูเธอหอมจัง.."
ปรี๊ด~
หน้าแดงสิคะ รออัลไล
"อะ..นี่ก็แค่แชมพูราคาถูกที่เอามาจากที่บ้านเองนะ!!"ทิวาตอบพลางเหงื่อท่วมตัว
"งั้นเหรอ"กียุลวางมือถือลงแล้วขยับตัวเข้าไปใกล้ทิวามากขึ้นกว่าเดิม(//ตอนแรกก็ยิ่งใกล้อยู่แล้ว)
"จะทำอะไรน่ะ?"ทิวาหน้าแดงยิ่งกว่าเก่า กียุลก็ยื่นมือมาจับแก้มนุ่มของเธอไว้
"อยู่เฉยๆสิ อย่าดิ้น"
'นายจิทำอาร๊ายยยย!!!'
กียุลค่อยๆเช็ดรอยดำที่เปื้อนอยู่บนแก้มออก
"ต้องให้บอกกี่ทีว่าเป็นผู้หญิงให้หัดดูแลตัวเองหน่อยน่ะ ไม่ไหวเลยนะเธอเนี่ย"
"อะ..."ทิวามีค้างไปเล็กน้อย
'ไอ้เราก็คิดไปซะไกล เฮ่อ...'ทิวาคิด แต่ยังไม่หมดแค่นั้น กียุลเลื่อนมือไปสางผมของทิวาเล่นและม้วนจนเป็นเกลียว
"ผมเธอนุ่มตลอดเลยแฮะ"
"แล้วมันดียังไงล่ะ"
"อยากได้.."
"เห?"ทิวาทำหน้างงๆ
"อยากได้เธอมาเป็นของฉันคนเดียว"
บรึ้ม!!!
ระเบิดลงอีกแล้วงับ หน้าแดงราวกับลูกตำลึงสุกกันเลยทีเดียว กียุลยิ้มนิดๆ ก่อนจะขยับเข้าไปข้างหูของทิวา
"ทำตัวน่ารักอีกแล้วนะเธอเนี่ย..ระวังฉันจะทนไม่ไหวจับเธอกินตอนนี้เลยก็ได้..."พูดจบกียุลก็งับใบหูของทิวาจนเธอขนลุกไปทั้งตัว รีบผลักกียุลออกไปอัตโนมือ
"นายตี๋แว่นบ้ากาม!!"
กียุลยิ้มพึงพอใจกับปฏิกิริยาของอีกฝ่าย
"ก็อยากทำตัวน่ารักเองนี่ ช่วยไม่ได้"
ทิวายิ่งสติไม่อยู่กับตัวไปกันใหญ่
'นี่ต้องทนอยู่ในห้องนี้อีกนานแค่ไหนเนี่ยยย!!'ทิวาลุกขึ้นยืนแล้วถ่อยห่างจากกียุล
"อย่าไปไกลสิ"กียุลพูด
"ไม่มีทางหรอกย่ะ!!"
"ยัยลิงระวัง!!"
"ว้าย!!!!!!!!"
โครม!!!!
ไม่ทันขาดคำ ทิวาสะดุดกล่องที่อยู่ข้างหลังล้มลงหัวทิ่ม
"เจ็บมั้ยนั่น"กียุลถาม
"เจ็บสิยะ...อ๊ะ!"ทิวาไปสังเกตเห็นสิ่งที่หล่นออกมาจากกล่องมีรูปร่างยาวประหลาด ไม่ใช่เชือก มีผิวคล้ายเกล็ดและนุ่ม เมื่อมองอีกทีพบว่าเป็น...
"งูนี่นา!!!"ทิวารีบปัดออกจากตัว
"อย่าเพิ่งตกใจไปสิยังลิง ดูให้ชัดรึยัง"กียุลถาม ทิวาก็ลองมองดูอีกที
"งูปลอมเองเหรอ.."
"ขนาดเท่าของจริงซะด้วย"
"ให้ตายสิ ทำไมถึงมีของแบบนี้ในโรงเรียนด้วยนะ โอ๊ย!"พอทิวาจะลุกขึ้นก็ลุกไม่ได้ เพราะข้อเท้าพลิกจากการล้มเมื่อครู่
"เป็นอะไรไปน่ะ?"กียุลลุกมาดูทิวาแล้วจับที่ข้อเท้าข้างขวา
"โอ๊ย!จับเบาๆสิยะ"
"ข้อเท้าพลิกแฮะ"กียุลลุกขึ้นยืน
"ยืนไหวมั้ย"
"ไหวย่ะ"ทิวาพยายามลุก
"ว้าย!!!"ทิวาเซไปซบอกกียุล
"ไม่ไหวก็บอกเหอะ"
"ชิ"ทิวาหน้าแดงนิดๆ
"จับไว้แน่นๆนะ เดี๋ยวล้มหน้าทิ่มอีก"
"ไม่ต้องบอกก็รู้ย่ะ!"ทิวาทำแก้มป่อง
"จิ้มให้แตกเลยดีมั้ยเนี่ย"
"แก้มนะยะไม่ใช่ลูกโป่ง!"
"คร้าบๆ"กียุลก็ค่อยๆพยุงทิวาไปนั่ง พลางหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาผูกที่ข้อเท้าของทิวา
"อาจจะไม่ได้ช่วยอะไรมากนักนะ แต่ก็ดีกว่าทิ้งไว้เฉยๆ"กียุลหันหน้าหนี
"ยังเจ็บอยู่เลยอ่า ถ้ามีคนเป่าให้ซักทีอาจจะดีขึ้นก็ได้นะ แบบที่พ่อศิลาทำให้ตอนเด็กๆ เป็นตอนที่มีความสุขมากๆเลยล่ะ~"ทิวาเล่าไปพลางยิ้มไป ทำให้เปิดช่องว่างให้กียุลเข้ามาในระยะประชิดได้โดยง่าย พร้อมกับหอมแก้มไปหนึ่งที
"ทำอะไรยะ!!!"ทิวาหน้าแดงแจ๋พลางบ่นไปด้วย
"วิธีรักษาฉบับคุณหมอคิมไง~"
"คุณหมอคิมบ้านนายสิ!!"
"ก็บ้านฉันตระกูลคิมนี่"กียุลกวนประสาทกลับ
"ไม่ใช่อย่างนั้นย่ะ!"ทิวากุมขมับ
และแล้วก็อยู่ในช่วงเงียบกันทั้งคู่ กียุลได้แต่นั่งหันหน้าหนีเพราะเขิน(//หลังจากเมะมานานก็กลับเข้าสูโหมดเคะอีกครั้ง หนุ่มซึนหนอหนุ่มซึน)
กียุล:บอกว่าไม่ได้ซึนเฟร้ย!!!( -//*//- )
S-N:หราจ๊ะ~แล้วหน้าแดงทำไม
กียุล:ปล๊าววว~ใครหน้าแดงกัน(   -////-)
S-N:ไม่ต้องหันหน้าหนีเลยนะยะ
กียุล:ไปเขียนบทต่อไปไป๊
S-N:ไม่ไปย่ะ แบร่~( ^ v ^ )
กียุล:จะไปไม่ไป ไม่งั้นเอาปฏิทินลายฉันกับทิวาของปีหน้าที่ได้จากเพจลาฟลอร่ามาฉีกทิ้งนะ
S-N:ม่ายยยยรูปหนูทิวาเว่อร์ใส่แว่นหาที่ไหนไม่ได้แล้ว อุตส่าห์ได้มาอย่างยากลำบาก(?)เลยนะ ยุลลี่คุงที่เลิฟอย่าทำร้ายกันเลย~
กียุล:เออๆคราวหลังอย่าเรียกยุลลี่ละกัน ฉันขนลุก
S-N:เจ้าค่ะกียุลซามะ
~เข้าเรื่องกันต่อ~
หลังจากศึกถกเถียงภายในจิตกับผู้เขียน(//เดี๊ยนเอง) กียุลก็พูดขัดความเงียบขึ้นมา
"นี่ เธอคิดยังไงกับฉันน่ะ"
"เห?ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่"
"ไม่ใช่แบบนั้นซักหน่อย"
"แล้วแบบไหนล่ะ?"ทิวาถาม กียุลก็เริ่มแก้มขึ้นสีเล็กน้อย
"ก็...ตั้งหลายปีแล้วนะ ตั้งแต่คลาสพริ้นซ์จนถึงดุ๊กเนี่ย 'เธอ'..อ๊ะ ไม่สิ..'เรา'จะไม่ขยับความสัมพันธ์ของเราให้มากไปกว่าคำว่าเพื่อนเลยเหรอ?ไม่เคยคิดกับฉันมากกว่านั้นเลยจริงๆน่ะเหรอ?"
"..."ทิวาค้างไปเล็กน้อย เพราะไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย
'นี่คือสิ่งที่เรียกว่าการขอเป็นแฟนรึเปล่านะ'ทิวาคิด เพราะถึงเธอจะมีความหวั่นไหวภายในใจแต่ก็มักจะคอยกลบเกลื่อนว่าเพราะกียุลชอบแกล้ง และยังไงความสัมพันธ์มันคงไม่มากไปกว่านั้นแน่ พอกียุลถามแบบนี้ก็เงียบเป็นธรรมดา
"ไว้วันอาทิตย์ค่อยตอบละกัน ถามแบบนี้คงกระทันหันไป ฉันจะรอคำตอบนะทิวา..."
"นายชอบฉันเหรอ?"ทิวาลองถามออกไปดู
"ถ้าเป็นฉันในตอนนี้คงต้องเรียกว่าใช่แล้วล่ะมั้ง"กียุลตอบแบบมีเลศนัยแปลกๆ
'ไม่ใช่...นี่ไม่ใช่วิธีการตอบของกียุล ปกติหมอนั่นจะตอบอย่างไม่ลังเล ใช่ ไม่ใช่ หรือไม่รู้คำตอบ ไม่เคยมีมากไปกว่านี้วิธีการตอบมันไม่ใช่ ยังไงก็ไม่ใช่!ถ้าเกิดว่าที่ที่เราอยู่ในตอนนี้ไม่ใช่อนาคตของจริงเหมือนกับคราวที่แล้วอีกล่ะ?กียุลที่นั่งข้างๆเราตอนนี้คืออะไรล่ะ?ถ้าเกิดว่าเป็นอนาคตจริงๆ ทำไมต้องมีคำว่า'ฉันในตอนนี้'ด้วยล่ะ รึว่ากียุลไม่แน่ใจกับคำตอบที่จะให้เรากันแน่?'
แกร๊ก...
"หือ?"ทั้งสองหันไปมองประตูที่ถูกเปิดออก
"หนีห่าว~อั๊วมารับพวกลื้อเลี้ยวน่อ"
---
สวัสดีเจ้าค่ะ ตอนยาวเกิน ใส่ธีมไม่ได้( T _ T ) หลังจากหายไปนานแสนนาน คือจะบอกว่าไงดีล่ะ เวลาอัพไม่สม่ำเสมออ่า บางที3-4วัน บางทีก็4-5 บ้างก็มากกว่านั้น แต่โดยส่วนมากคือประมาณสัปดาห์นึงจะอัพครั้งนึงนะคะ ส่วนใครที่อ่านตอนโปรโมทนิยาย&แถลงการณ์ไปแล้วจะรู้ได้ว่า ถ้าถึง200แฟนคลับจะลงประวัติส่วนตัวเล็กๆน้อยๆนะเจ้าคะ บอกไว้ก่อนเลยว่า เป็นนักเขียนหน้าใส(?)อายุยังน้อย แต่ก็รุ่นพี่บางท่านนะเจ้าคะ 555 ใครอยากอ่านตอนพิเศษไปตามเพื่อนมาเป็นแฟนคลับเร็ว~~(//นี่คือการโฆษณาเจ้าค่ะ) พล็อตเรื่องก็ใกล้จบแล้วแหละ จบเรื่องนี้แล้วค่อยต่อเรื่องที่ดองมานานกว่า5เดือนให้จบ แล้วจะกลับมาเขียนแยกเรื่องลาฟลอร่ากับการินไปเลย~ วันนี้ขอลาไปก่อนน้า~สวัสดีจ้า( ^ v ^ )
*เรมxริทสึกะคือสัจธรรมข้อที่4 แอร้ก!!!!(//โดนโดดถีบ)*
13/11/15

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

850 ความคิดเห็น

  1. #511 ลูกแมวตัวน้อยๆ (@noramonj) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 15:14
    เรม กับ ริทสึกะ คือใครอ่าา
    #511
    3
    • #511-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 49)
      15 พฤศจิกายน 2558 / 15:34
      เรมประธานนักเรียน(//ที่เราอวยว่าคนนี้น่าจะเป็นพระเอก)กับริทสึกะนางเอก จากเรื่องDance With Devilsงับ
      #511-1
    • #511-3 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 49)
      15 พฤศจิกายน 2558 / 22:07
      ใจเย็นอารายยยย
      #511-3
  2. #510 RinDomiNO (@RinDomiNO) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 07:37
    เย้ไรท์อัพแล้วๆ ดีใจจุยยยย ยังคงฟิเหมือนเดิม ปล.พอไม่อ่านนานรู้สึกจำเนื้อความตอนเดิมม่ายด้ายยยแฮะ (//การินทำอัลไลนู๋ลัลน่ะ?)
    #510
    1
    • #510-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 49)
      15 พฤศจิกายน 2558 / 17:22
      พิธีอาถรรพ์งับ ต้องให้อีกฝ่ายดื่มเลือดผู้กระทำพิธีเข้าไป หึหึหึ....
      #510-1
  3. #509 RA เหม่ยหลัน (@chompatong) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 22:02
    นี่เป็นครั้งแรก ที่รอมาเนิ่นนานนนนนน\♡_♡/ ไรท์เตอร์เจ้าคะ ถ้าพวกกียุลกลับลาฟลอร่าได้แล้วจะมีเซอร์วิสแถมท้ายมั้ยงัฟฟฟฟ//โดนลอบฆ่า ข้อหาโลภมาก---
    #509
    1
    • #509-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 49)
      13 พฤศจิกายน 2558 / 22:57
      กะว่าจะไม่มี ลองคิดๆดูอีกที เอาก็ดีนะ 5555
      #509-1
  4. #508 Q ting.>< (@0906877348) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 20:30
    ถอยค่านายท่าน~ไม่ใช่ถ่อย อันนั้นมันอยู่ใันคำพูดของหนูรัน การิน ไขคดีปริศนาอาถรรพ์ เล่ม3จ้า ('ทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว ว่าฉันเป็นผู้หญิง แต่นายก็ยังทำตัว เถื่อน ถ่อย ถุย กับฉัน...')ต่อจากนั้นข้าพเจ้าก็จำม่ายด้ายแว้ว=*=
    #508
    1
    • #508-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 49)
      13 พฤศจิกายน 2558 / 20:38
      เขียนไปตอนไหนนะ ลืม...
      #508-1
  5. #507 Kayame-คายาเมะ (@vichayasrisopa) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 20:21
    อร้ายยย~ ฟินคร้าาา~
    #507
    0
  6. #506 Florin-lan (@Pimtarn) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 18:49
    อัพ!เค้ารออยู่น้า อัพเลย อัพพพพพพพพได้ยินไหมมมเจ้จ้จ้จ้จ้จ้เค้าบอกให้อัพพพพพอัพพพพพเลยยยยย
    #506
    0
  7. #505 Florin-lan (@Pimtarn) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 06:32
    เค้ายังอยู่ เจ้อัพเลยค่าา
    #505
    0
  8. #504 Kayame-คายาเมะ (@vichayasrisopa) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 05:43
    ว้าว มาอัะเร็วๆนะค้าา~
    #504
    0
  9. #503 crazytinydevil (@crazytinydevil) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 05:14
    ยังรออยู่คะ ชอบภาษาของไรต์นะคะ
    #503
    1
    • #503-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 49)
      13 พฤศจิกายน 2558 / 07:07
      แต่ภาษาไทยของเค้าไม่แตกฉานนะเจ้าคะ ได้10/20เอง ( T _ T ) (//เมื่อก่อนดี๊ดี จำความได้ตอนป.2ก็เริ่มเรียนไทยไม่รู้เรื่องจนส่งผลถึงปัจจุบัน)
      #503-1
  10. #502 สาวน้อยผู้โดดเดี่ยว (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 00:05
    ยังอยู่นร้า
    #502
    0
  11. #501 HanaPrincess (@Pozianberriez) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 22:07
    อัพด่วนน
    #501
    0
  12. #500 Rajinipoon (@Rajinipoon) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 21:52
    ไม่ได้ทิ้งซักหน่อย~เขารออยู่ที่ริมแม่น้ำทุกวันเลยน้า~//ถุ้ย!!!ผิดเรื่องแระ \=A=/
    #500
    1
    • #500-1 Sweet-novel (@Sweet-novel) (จากตอนที่ 49)
      13 พฤศจิกายน 2558 / 07:05
      อะจะอะ...(//ลูกมะนาวกลิ้งมาจากไหนฟร๊ะ)
      #500-1
  13. #499 RinDomiNO (@RinDomiNO) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 21:46
    อยู่นี่จย้าาา มารออ่านแว้ว สู้ๆค่า(><) (อยู่กับการบ้านมันเครียดเลยหนีมารอนิยายจากไรท์) //กรรม????
    #499
    0
  14. #498 ขิม (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 21:13
    หนูยังอยู่ค่าาาาาาาา

    มารอทุกวันเลยนะเนี่ย~
    #498
    0