มารร้ายซ่อนใจรัก [สนพ.แสนรัก ในเครือ ไลต์ออฟเลิฟ]

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 9 :: เสือไม่อยู่ หนูร่าเริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    22 ธ.ค. 58









กว่าจะเสร็จสิ้นประชุมด่วนที่เขาให้เลื่อนออกไปก่อนเพราะติดงานหมั้น ไทเลอร์เพิ่งจะได้นั่งพักไม่ถึงสิบนาที เควินซึ่งออกไปประสานงานเกี่ยวกับงานด่วนที่ทำให้เขาต้องออกเดินทางภายในคืนนี้ 


นักบินเตรียมพร้อมแล้วนะครับ อีกสามชั่วโมงได้เวลาเดินทาง 


ไทเลอร์พยักหน้ารับ ขอบใจ แล้วที่เพนต์เฮ้าส์เป็นยังไงบ้าง 


ไม่รู้ว่าคนที่เขาพาตัวมาด้วยจะเป็นยังไงบ้าง แต่ถ้าให้เดาเธอก็คงจะสบายใจจนแทบจะเต้นระบำได้นั่นแหละที่เขาไม่อยู่ท่าทางเธอแสดงออกอย่างชัดเจนเสียขนาดนั้นว่าเธอไม่ชอบหน้าเขา 


แอนนิต้าบอกว่าเธอไม่ได้ต้องการอะไรครับ แล้วก็ไม่ได้ออกไปไหน 


     “งั้นเหรอ” คำตอบนั้นไม่เหนือจากที่คาดไว้แม้แต่น้อย “ถ้าขาดอะไรก็บอกแอนนิต้าให้ช่วยจัดการแล้วกัน” เขาสั่งเสียงเรียบ สีหน้ายังคงนิ่งเฉยไม่แสดงออกถึงความยินดียินร้ายในตัวคู่หมั้นสาวหมาดๆ ของตัวเองเลยสักนิด 


ท่าทางของไทเลอร์นั้นไม่สามารถมีใครเดาออกได้เลยว่าเขาเต็มใจ...หรือไม่เต็มใจที่จะหมั้นกับผู้หญิงคนนั้น ขนาดเควินที่เป็นคนสนิทก็ยังมองไม่ออก เพราะการกระทำครั้งนี้ของไทเลอร์คาดเดาได้ยากเกินไป 


ได้ครับ 


เควินตอบรับสั้นๆ และทำท่าจะออกไปเตรียมเอกสารที่จะต้องนำติดตัวไปประชุมที่อิตาลี ทว่ายังเดินไปไม่ถึงประตูด้วยซ้ำ เขาก็ถูกคนเป็นเจ้านายเรียกเอาไว้อีกครั้ง 


     “อ้อ เควิน 


ครับ 


เที่ยวนี้ไม่ต้องให้เซดดริกไปด้วย บอกเขาให้คอยดูแลชมพูที่นี่ 


คำสั่งนั้นทำให้เขาแปลกใจนิดหน่อย ร่องรอยของความสงสัยพาดผ่านดวงหน้าของผู้ช่วยหนุ่ม และนั่นทำให้เขาอดคัดค้านไม่ได้ 


แต่ว่า...” 


เซดดริกคือบอดี้การ์ดมือหนึ่งที่จำเป็นต้องติดตามตัวของไทเลอร์ตลอด การหายตัวไปของเซดดริกอาจจะทำให้เกิดเรื่องไม่คาดฝันได้ ทว่าไทเลอร์คิดอย่างไรถึงจะให้เซดดริกคอยอยู่เฝ้าผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่น่าจะมีอันตรายอะไรอยู่ที่นี่กัน 


ไม่มีแต่ 


เสียงเข้มๆ นั้นทำให้เควินเก็บคำพูดที่จะเอ่ยคัดค้านเอาไว้ทันที 


ได้ครับ 


บอกเขาว่ามีอะไรให้รายงานฉันทุกวัน 


ครับ 


เอาละ มีเอกสารอะไรที่ฉันต้องดูก่อนจะไปไหม เอาเข้ามาเลย 


ไทเลอร์เปลี่ยนกลับมาเป็นเรื่องงานอีกครั้ง และเควินก็ไม่คิดจะเซ้าซี้ถามหรือสงสัยในคำสั่งของคนเป็นเจ้านายอีกแล้ว 


มีสามสี่เรื่องครับ คุณมีเวลาอีกแค่ชั่วโมงเดียวในการสะสางงานก่อนจะไปสนามบิน 


เควินแจ้งตารางเวลาของคนเป็นเจ้านายออกมา อีกฝ่ายขยับตัวจากการนั่งเอนหลังสบายๆ ก็กลับมากระฉับกระเฉงอีกครั้ง 


งั้นส่งเข้ามาเลย 




๐๐๐๐ 




ทางด้านชิดหทัยนั้น หลังจากที่แอนนิต้าปล่อยให้เธออยู่คนเดียวนานหลายชั่วโมง อีกฝ่ายก็เข้ามาหาเธออีกครั้งในตอนเย็น พร้อมกับรายงานเธอว่า 


มิสเตอร์แฮมิลตันจะไม่อยู่สักสัปดาห์ค่ะ ท่านให้ดิฉันมาเรียนคุณให้ทราบไว้ก่อนน่ะค่ะคุณแคทเธอรีน 


หญิงสาวถึงกับชะงัก เกือบจะหลุดโห่ร้องด้วยความดีใจออกมาเสียแล้ว เธอลอบกลืนน้ำลาย เก็บสงวนท่าทีของตนเองเอาไว้เพราะถึงอย่างไรก็ต้องไม่ลืมว่าแอนนิต้าเป็นคนของไทเลอร์ เกิดเอาท่าทางของเธอไปรายงานแล้วอีตาจอมบงการคนนั้นไม่พอใจตามมาจิกกัดเธออีก เธอจะซวยเอา! 


ขอบคุณค่ะแอนนิต้า 


คุณจะรับอาหารเย็นเลยไหมคะ?” แอนนิต้าเปลี่ยนเรื่องถามอีกฝ่าย พยายามไม่สนใจสีหน้าแปลกๆ เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวบึ้งของหญิงสาวเท่าไรนัก 


ไม่ต้องค่ะ ไม่ต้อง” ชิดหทัยโบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน “เดี๋ยวฉันว่าจะออกไปหาทานเอาข้างนอก 


ในเมื่อไทเลอร์ไม่อยู่ เธอก็ไม่ขออุดอู้อยู่แต่ในห้องนี้หรอก  


งั้นให้ดิฉันโทร.จองโต๊ะที่ร้านเอาไว้ให้ไหมคะ ไม่ทราบว่าคุณอยากจะทานที่ร้านไหน” ไม่เพียงแต่สอบถามเท่านั้น แอนนิต้ายังถึงขั้นหยิบเตรียมกดโทรศัพท์มือถือแล้วจัดการจองให้เธอทันทีเพียงแค่เธอตอบตกลงเท่านั้น 


นี่ชักจะไปกันใหญ่แล้ว! 


ไม่ต้องค่ะแอนนิต้า ฉันกะว่าจะไปเดินหาเอาข้างหน้า ไม่รบกวนคุณดีกว่า” หญิงสาวตอบปฏิเสธ ซึ่งแอนนิต้าดูก็รู้ว่าคงจะบังคับอีกฝ่ายไม่ได้แล้ว จึงได้แต่ยอมจำนนแต่โดยดี 


งั้นดิฉันจะบอกคนรถให้นะคะ คุณอยากไปที่ไหนคะ?” 


พอได้ยินอย่างนั้น ชิดหทัยก็ถึงขั้นตีหน้าเหยทันที 


คือนี่ก็ไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวฉันจะเดินทางไปเอง 


เธออยู่ลอนดอนมาตั้งแต่เกิดจนถึงสิบแปดถึงจะย้ายไปอยู่ต่างเมือง เพื่อนฝูงเธอส่วนใหญ่ก็อยู่ลอนดอนพอมาคิดถึงว่าวันหนึ่งมีคนทำเหมือนเธอจะไม่สามารถไปไหนมาไหนด้วยตัวเองได้ แค่คิดเธอก็ขนลุกแล้ว! 


แต่ว่า...” 


นะคะ” หญิงสาวอ้อน ก่อนจะรีบพูดต่อไปเมื่อนึกขึ้นมาได้ “อ้อ แล้วคุณไม่ต้องตามไปหรอกค่ะ ฉันไปไม่นานเดี๋ยวก็กลับ แค่อยากเดินเล่นด้วยนิดหน่อยเท่านั้นเอง 


          “ดิฉัน…” 


แอนนิต้ามีสีหน้าไม่เห็นด้วยในทันที ทว่ากลับทักท้วงอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เอาเสียเลย และชิดหทัยก็คงจะสังเกตเห็น เพราะเจ้าหล่อนเอ่ยปลอบใจเธอว่า 


ไม่ต้องมีสีหน้ากังวลนะคะแอนนิต้า คุณทำงานดีมาก แต่ฉันแค่อยากจะไปข้างนอกเพียงคนเดียวน่ะค่ะ อาจจะเลยไปแวะทักทายเพื่อนก็ได้ค่ะ 


งั้นถ้ามีอะไรด่วนโทร.หาดิฉันนะคะ นี่เป็นโทรศัพท์ที่มิสเตอร์แฮมิลตันเตรียมไว้ให้คุณค่ะ กรุณาพกติดตัวเอาไว้เสมอนะคะ” หญิงสาวส่งโทรศัพท์อีกเครื่องที่ถือติดมือเอาไว้นานแล้วให้กับอีกฝ่าย มันเป็นสิ่งที่คนของไทเลอร์เพิ่งส่งมาให้เธอเมื่อเย็นนี้พร้อมกับคำสั่งที่ให้เธอบอกต่อคู่หมั้นสาวนั่นเอง 


ชิดหทัยไม่อยากเรื่องมาก จึงยอมรับเครื่องมือสื่อสารรุ่นล่าสุดนั้นมาทันที 


ได้ค่ะ 


แอนนิต้าเห็นอย่างนั้นก็อดที่จะถามอีกฝ่ายอย่างกังวลไม่ได้ 


คุณจะไม่ให้คนขับรถไปส่งจริงๆ เหรอคะ?” 


ชิดหทัยเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย แล้วส่งยิ้มจนดวงตาคู่โตของเธอหยีโค้งขึ้นเป็นเชิงประจบอีกฝ่าย ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะแอนนิต้า ฉันเพิ่งมาลอนดอนครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่แล้วก็จริง แต่ก็ยังจำทางได้อยู่นะคะ 


แอนนิต้าถอนหายใจยาว ดูเหมือนเธอจะไม่สามารถตามอีกฝ่ายไปได้จริงๆ 


งั้นดิฉันจะรอคุณที่นี่นะคะ 


แต่ชิดหทัยกลับโบกมือปฏิเสธอีกครั้ง 


ไม่ต้องรอหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันก็กลับมาแล้ว คุณกลับบ้านไปพักผ่อนได้เลย 


ดิฉัน…” 


ไปเถอะค่ะ นี่ห้าโมงเย็นแล้วด้วย หมดเวลางานแล้วนะคะ บายค่ะ 


ตอนท้ายเจ้าหล่อนถึงกับลุกขึ้นยืนแล้วรุนหลังผู้คุม เอ๊ยผู้ดูแลสาวให้ออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว เพื่อที่ตัวเธอเองจะได้เตรียมตัวออกไปข้างนอกเช่นเดียวกัน 




๐๐๐๐ 




ไม่ได้ตั้งใจหายไปนะครัชชชช

เค้ามีสอบอ่ะ มีสอบ งื้อออออ T^T

แถมที่โดนรถชนตั้งแต่เดือนก่อน ยังไม่หายดีเลยครัช

เพราะมันอักเสบ เลยทำให้นั่งนานๆ ไม่ได้ ช่วงนี้เลยไมม่ได้อยู่หน้าจอคอมน่ะค่ะ

งานเงินอะไรไม่มีเดินหน้าเลย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

389 ความคิดเห็น

  1. #241 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:32
    ป๋า พลาดแล้ว ยัยชมพูหนีเที่ยวแล้ว
    #241
    0
  2. #33 jeabkiss (@jeabkiss) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 19:24
    สู้ สู้นะคะหายไวไวค่ะ
    #33
    0
  3. #32 Kear_att (@Kear_att) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 16:41
    ขอให้สอบได้เกรดเอนะคะ แล้วก็ให้หายเจ็บไวๆด้วยนะคะ รีดรอได้ค่าาา ^^
    #32
    0