Romantic Soulmate ภารกิจอินเลิฟฉบับคู่รัก

ตอนที่ 8 : Episode6: Don't ask. Don't think. Don't guess.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 พ.ค. 58


6

Don’t ask. Don’t think.

Don’t guess

 

       01.48 A.M.

สองสามวันที่ผ่านมาฉันสะดุ้งตื่นจากฝันร้ายกลางดึกตลอด... ฉันฝันเรื่องเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา ฝันว่าตัวเองถูกขังอยู่ในห้องมืดๆ หรือไม่ก็ฝันว่ากำลังจะถูกยิง

...บางทีฉันคิดว่าอาจเป็นเพราะช่วงนี้ฉันมีเรื่องให้คิดมากตลอดเวลาก็เลยทำให้ฝันร้ายแบบนั้น  

ฉันเหวี่ยงขาลงจากเตียงแล้วเดินออกจากห้องไปดื่มน้ำเย็นๆ ในห้องครัว เพราะถ้าให้ข่มตานอนต่อตอนนี้ฉันคงนอนไม่หลับไปถึงเช้าแน่ๆ

ยังไม่นอนอีกเหรอเสียงทุ้มๆ ของแฮร์ริสดังขึ้นเมื่อฉันเดินผ่านห้องนั่งเล่น ซึ่งดูเหมือนว่าเขากำลังนั่งดูหนังอยู่

ฝันร้ายน่ะฉันแค่ตอบเขาสั้นๆ ก่อนเดินตรงเข้าไปในครัวทันที

ตั้งแต่วันที่แฮร์ริสบอกกับฉันว่าเขาต้องการแก้แค้นซาร่า ฉันกับเขาก็ไม่ค่อยได้คุยกันสักเท่าไหร่... แฮร์ริสไม่บอกฉันว่าทำไมเขาต้องการแก้แค้นซาร่า และฉันเองก็ไม่อยากจะคิดให้ปวดหัวอีกต่อไปแล้ว

          ดูหนังด้วยกันก่อนสิแฮร์ริสเอ่ยปากชวนเมื่อฉันเดินกลับมาอีกครั้งพร้อมแก้วน้ำเย็นๆ ในมือ

          “ไม่ล่ะ ฉันง่วงนอนแล้ว

          ทั้งๆ ที่เพิ่งจะตอบปฏิเสธเขาไปแต่ฉันกลับหยุดชะงักมองไปที่จอทีวีพลาสม่าที่กำลังฉายหนังเรื่อง The Fault in Our Stars อยู่ ฉันจำได้ว่าฉันอยากดูเรื่องนี้มากตอนที่หนังเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ แต่ว่าช่วงนั้นติดทำโปรเจคส่งอาจารย์ก็เลยไม่ว่างไปดู และตอนนี้ช่องเคเบิลกำลังฉายฉันไม่อยากพลาดอีกสุดท้ายก็ต้องเดินเนียนไปนั่งดูข้างๆ แฮร์ริสจนได้ - -;

ไม่ง่วงแล้วเหรอเขาแอบยิ้มที่มุมปาก

ง่วง แต่ว่าฉันอยากดู นายมีปัญหาอะไรมิทราบฉันหันไปมองหน้าแล้วเลิกคิ้วใส่เขา

เปล่า ตามสบาย นี่บ้านเธอนี่ใครจะกล้ามีปัญหาล่ะครับ

          ฉันแย่งรีโมทในมือของเขามาเพิ่มเสียงทีวี ดูเหมือนว่าหนังเพิ่งเริ่มไปไม่กี่นาทีฉันคงไม่ได้พลาดฉากสำคัญๆ ไปหรอกนะ

          The Fault in Our Stars เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวอายุ 17 ที่เป็นโรคมะเร็ง ซึ่งพ่อแม่อยากให้เธอได้เข้าร่วมกลุ่มให้กำลังใจแก่ผู้ป่วย ต่อมาเธอก็ได้พบอดีตหนุ่มนักกีฬาบาสเกตบอลที่เป็นโรคมะเร็งถึงขั้นตัดขา ฉันเคยดูรายการสัมภาษณ์ผู้กำกับหนังเรื่องนี้ เขาบอกว่าหนังเรื่องนี้สร้างจากนวนิยายของจอห์น กรีน ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากคำพูดในบทละครของเชกสเปียร์เรื่องจูเลียส ซีซาร์ ตอนที่คาซิอุสกล่าวกับบรูตัสว่า 'The fault, dear Brutus, is not in our stars, but in ourselves, that we are underlings อันความผิดมิตรเอยเฉลยเอา ใช่ดวงดาวพราวเพราเจ้าบันดาล

          ...คงจะจริงสินะที่ว่าไม่มีใครกำหนดโชคชะตาชีวิตเราได้ นอกจากตัวเราเอง เรื่องวุ่นวายทุกอย่างในชีวิตฉันตอนนี้ก็เช่นกัน ฉันไม่ควรจะโทษแฮร์ริส ไม่ควรจะโทษเกล ไม่ควรจะโทษโชคชะตา แต่ว่าฉันควรจะโทษตัวเองมากกว่าที่เป็นคนเริ่มเรื่องนี้ตั้งแต่แรก 

          นายว่าตอนจบนางเอกจะตายป่ะฉันถาม

          จะไปรู้เหรอ ฉันก็ยังไม่เคยดูเขาตอบก่อนแย่งรีโมทในมือฉันกลับคืนมาเพื่อลดเสียง

          นี่นาย!” ฉันเอ็ดขึ้นและหันไปมองคนข้างๆ อย่างหงุดหงิดที่เขาแย่งรีโมทไป

          “หูตึงเหรอ ฟังเบาๆ ก็ได้ ดึกแล้วเกรงใจบ้านข้างๆ บ้าง

          ...หมอนี่บ่นเป็นตาแก่ชะมัด -.-

          ฉันขี้เกียจเถียงกับเขาแล้วหันมาตั้งใจดูหนังดีกว่า...

นางเอกกับพระเอกเจอกันแล้ว... การที่เราพบเจอใครสักคนในสถานที่แห่งหนึ่งนั้นเป็นเพียงแค่ความบังเอิญหรือว่าโชคชะตากันนะ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าฉันได้เจอใครสักคนที่มีความหมายกับฉันแล้วฉันจะรับรู้ได้ทันทีตั้งแต่แรกพบรึเปล่า

          ฮ้าววว~ =0=

          ฉันหาวเพราะเริ่มรู้สึกง่วงหลังจากที่หนังดำเนินเรื่องไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง... ที่จริงแล้วฉันคิดว่าดึกๆ แบบนี้ไม่ควรดูหนังโรแมนติกดราม่าเลยสักนิด เพราะจะทำให้คุณง่วงและเคลิ้มหลับไปได้

           ง่วงแล้วเหรอ แฮร์ริสถามขึ้น

          ปะ...เปล่าฉันส่ายหน้าปฏิเสธทั้งๆ ที่ตาเริ่มสะลึมสะลือและหัวเริ่มผงก

          “หึๆเขาแอบหัวเราะในลำคอ

          ดูเหมือนว่าร่างกายฉันจะฝืนไม่ไหวแล้ว... ตาของฉันเริ่มปิด สติเหมือนค่อยๆ หายไป หัวเริ่มผงกก่อนที่ร่างกายจะโอนเอนไปอย่างควบคุมไม่ได้

          ฟุบ!

          ...!

          ฉันสะดุ้งเมื่อสัมผัสได้ว่ากำลังซบไหล่ใครบางคนอยู่ เมื่อแอบลืมตาดูก็พบว่าฉันกำลังซบไหล่แฮร์ริส

กรี๊ดดด! น่าอายชะมัด ฉันควรจะทำไงดีล่ะ ฉันควรจะลืมตาขึ้นมาตอนนี้แล้วนั่งดูหนังต่อ หรือว่าฉันควรจะแกล้งหลับต่อไปแล้วทำเป็นว่าไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นดี

คิดว่าแกล้งหลับต่อไปทำเป็นว่าไม่รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นดีกว่าเนอะ T^T

พัลจี... หลับงั้นเหรอแฮร์ริสถามขึ้น

...ฉันเงียบแกล้งหลับต่อไป

เฮ้อ เธอนี่มันจริงๆ เลย

...

 “นี่ เธอรู้มั้ยว่าทำไมครั้งแรกที่ฉันเจอเธอฉันถึงต้องบอกฉันว่ามีแฟนแล้ว... เพราะฉันไม่อยากให้ใครเข้ามาวุ่นวายทำให้แผนการแก้แค้นซาร่าพังยังไงล่ะ

 “…” ฉันตั้งใจฟังสิ่งที่แฮร์ริสกำลังพูด

แต่ว่าตอนนั้นเองฉันก็มีแผนสองอยู่ในใจแล้วเกลก็เข้ามายื่นข้อเสนอให้ฉันพอดี... เขาเงียบไปชั่วครู่แผนของฉันก็คือคบผู้หญิงอีกคนเพื่อปั่นหัวซาร่า

...

ขอโทษนะพัลจี ขอโทษที่ฉันต้องปิดบังเรื่องต่างๆ มากมาย ขอโทษที่ทำให้เธอเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องบ้าๆ พวกนี้...แฮร์ริสพูดพลางลูบศีรษะฉันอย่างอ่อนโยน
 

ตึกตัก... ตึกตัก...

จู่ๆ หัวใจฉันก็เต้นไม่เป็นจังหวะ... ฉันไม่รู้ว่าอาการแปลกๆ แบบนี้คืออะไร บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าฉันกลัวเขาจะรู้ตัวว่าฉันแกล้งหลับอยู่ก็ได้ 


“…”

 ต่อจากนี้ได้โปรดอย่าถาม... อย่าคิดหรือคาดเดาอะไรจากฉันอีกเลย มันจะทำให้เธอปวดหัวเปล่าๆ แล้วมันก็จะทำให้เธอฝันร้ายแบบนี้อีกนะรู้มั้ย

 

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องเข้ามาผ่านผ้าม่านสีขาว... ฉันค่อยๆ ปรือตาขึ้นก่อนจะยกมือขึ้นบังแสงแดดที่แยงตา

นี่ฉันมานอนบนเตียงได้ยังไงกันเนี่ย จำได้ว่าฉันซบไหล่แฮร์ริสอยู่แล้วแกล้งหลับฟังสิ่งที่เขาพูด แต่ดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้วฉันจะหลับไปจริงๆ... แต่ฉันก็ไม่น่าจะเดินละเมอกลับมานอนบนเตียงได้เองนี่นา

...แฮร์ริสอุ้มฉันกลับมานอนที่ห้องงั้นเหรอ

ใช่แล้ว! ^0^” เสียงของเกลดังขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะปรากฏตัวในห้องของฉันอีกครั้ง

เกล! ฉันบอกแล้วไงว่าให้โผล่หน้าห้องแล้วเคาะประตูเข้ามาน่ะฉันบ่นเขาอีกครั้ง

ขอโทษนะพัลจี ฉันไม่ชินจริงๆ น่ะ พอดีแค่ฉันคิดว่าจะมาหาเธอ ฉันก็โผล่มาที่ที่เธออยู่เลยทันที แหะๆ ^^;”

อืมๆๆ ว่าแต่... เมื่อกี้ตอนที่นายโผล่มานายพูดว่าไงนะ

อ๋อ! ฉันก็พูดว่าใช่แล้วไง เมื่อคืนแฮร์ริสเป็นคนอุ้มเธอกลับมานอนที่ห้อง

จะ...จริงเหรอ... แฮร์ริสเนี่ยนะ... ฉันว่าบางทีฉันอาจจะละเมอเดินกลับห้องมาเองมากกว่ามั้ง - -a

นี่ เมื่อไหร่เธอจะเห็นสักทีว่าแฮร์ริสเขาเป็นคนดีจริงๆ

แล้วนี่... ทำไมนายถึงใส่เสื้อลายดอกล่ะ วันนี้วันสงกรานต์เหรอฉันเปลี่ยนประเด็น

วันนี้เกลไม่ใส่ชุดสูทสีขาวเหมือนวันก่อนๆ แต่กลับใส่เสื้อลายดอกสีแดงกับกางเกงขาสั้นสีครีมแถมที่คอเขายังมีพวงมาลัยกล้วยไม้ราวกับว่าไปพักร้อนที่ไหนมาสักแห่ง

อะโลฮ้า!~ ฉันไปฮาวายมาน่ะ

          เดี๋ยว! อย่าบอกนะว่าที่นายหายไปเกือบสัปดาห์... นายไปฮาวายมางั้นเหรอ

          ใช่แล้วล่ะพัลจี ^_^” เกลยิ้มแฉ่ง

          ตลอดเวลาเกือบสัปดาห์ที่ฉันไม่เจอเกลและไม่ต้องทำภารกิจอะไรทั้งนั้นก็เพราะว่าเขาไปฮาวายมาเนี่ยนะ.. นี่สรุปว่าเขาลงมาเป็นกามเทพบนโลกเพราะถูกลงโทษหรือว่ามีแพลนจะมาเที่ยวรอบโลกกันแน่เนี่ย ฉันว่าเขาน่าจะสมัครอินสตาแกรมแล้วลงรูปพร้อมแคปชั่นเด็ดๆ กับแฮชแท็กว่า #CupidAroundTheWorld ไปเลยก็ดี รับรองว่าคนฟอลโล่เพียบ  

       “เธอคิดว่าฉันควรสมัครไอจีจริงๆ เหรอ *0*เกลถามขึ้นหลังจากอ่านความคิดฉันเรียบร้อยแล้ว

          ถ้านายอ่านความคิดฉันออกนายน่าจะรู้บ้างนะว่าฉันประชด - -;"

          ฉันลุกจากเตียงแล้วเดินตรงไปที่ประตู สายป่านนี้แล้วฉันควรจะออกไปดูสักหน่อยว่าแฮร์ริสตื่นรึยัง เพราะถ้าเขายังไม่ตื่นฉันจะได้รีบเตรียมอาหารเช้าไว้ให้

          ทันใดนั้นเมื่อฉันเปิดประตูห้องนอนออกไป ประตูห้องนอนที่อยู่ตรงข้ามกันก็เปิดออกพอดี... แฮร์ริสเดินออกมาจากห้องนอนในสภาพหัวยุ่งๆ แบบคนที่เพิ่งตื่น เขาขยี้ตาสองสามทีก่อนจะลืมตาเต็มที่แล้วมองมาที่ฉัน

          จู่ๆ ฉันก็นึกถึงเรื่องเมื่อคืน... ทั้งเรื่องที่เขาพูดออกมาขณะที่ฉันแกล้งหลับ เรื่องที่เขาลูบหัวฉันเบาๆ แล้วก็เรื่องที่เกลบอกว่าเขาอุ้มฉันมานอนบนเตียงอีก พอนึกถึงเรื่องพวกนั้นแล้วฉันก็ไม่กล้ามองหน้าเขาเลย

          เอ่อ...ฉันอึกอักไม่รู้จะพูดอะไร

          วันนี้เธอทำอาหารเช้านะ ฉันขี้เกียจแฮร์ริสบอกก่อนเดินไปเข้าห้องน้ำ

          ฟู่!~ ดีนะที่เขาไม่พูดถึงเรื่องเมื่อคืนไม่งั้นฉันทำหน้าไม่ถูกแน่ๆ

          ฉันเดินเข้ามาในครัวหยิบผ้ากันเปื้อนสีชมพูลายจุดมุ้งมิ้งๆ มาใส่ พอเปิดตู้เย็นดูแล้วฉันคิดว่ามื้อเช้าวันนี้ทำโจ๊กหมูก็แล้วกัน

          “อะแฮ่ม! วันนี้ฉันมีภารกิจให้เธอสองคนทำด้วยนะเกลพูดขึ้นขณะที่ฉันกำลังลงมือทำมื้อเช้า

          “ภารกิจ?” ฉันหันไปถามเขา

          เธอสองคนต้องไปเดตกัน

          เดต?” คราวนี้เป็นแฮร์ริสที่ถามขึ้น เขาเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูพาดคออยู่ ดูเหมือนว่าเขาเพิ่งจะล้างหน้าเสร็จ

          ใช่แล้ว พวกเธอต้องไปเดตกัน

          แล้วเราต้องไปที่ไหนล่ะแฮร์ริสถามต่อ

          ก็แล้วแต่พวกเธอเลย

          แล้วแต่พวกเรางั้นเหรอ... ถ้างั้นแค่ดูหนังแล้วก็กลับบ้านก็พอมั้ง

          “เฮ้ พัลจี ถ้าเธอจะนั่งดูหนังตลอด12ชั่วโมงฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะเกลพูดขึ้น

          “-0-“ฉันไม่เข้าใจ เกลพูดแบบนี้หมายความว่าไง

ฉันไม่สนว่าพวกเธอจะไปทำอะไรที่ไหน แต่พวกเธอจะต้องใช้เวลาอยู่ด้วยกัน12ชั่วโมงต่อจากนี้

          12 ชั่วโมงต่อจากนี้... เท่ากับว่าฉันต้องใช้เวลาอยู่กับแฮร์ริสตั้งแต่สิบโมงเช้ายันสี่ทุ่มเลยสินะ


 


ใครคิดถึงเกลบ้าง เกลไปฮาวายมา 555
ตอนนี้เนื้อเรื่องดูเบาๆ เนอะ
สั้นไปมั้ยอ่าา ขอโทษด้วยนะคะ
พอดีพัทตัดไปตอนหน้าแทน


อ่านจบแล้วก็อย่าลืมคอมเม้นน้าาา
ตอนต่อไปขอเอาเกลเป็นประกันเลยว่ามีฟินแน่!!!


ปล. งดสปอยล์ล่ะกันค่ะรอฟินพร้อมกันพุธหน้า ><


 

  CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

125 ความคิดเห็น

  1. #51 Pp Ai YA (@pingping4522) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 11:41
    หนังสนุกป่ะคะ? มีจริงป่ะ? ใช่เรื่องที่นางเอกเป็นมะเร็ง แล้วสุดท้ายพระเอกตายป่ะคะ? หนังสนุกรึป่าวไม่รู้ รู้แต่ว่านิยายสนุกคาะ!!
    #51
    1
    • #51-1 Pat'TQ (@i-am-babydoll) (จากตอนที่ 8)
      29 เมษายน 2558 / 13:21
      มีจริงค่าา ลองไปดูนะๆ เราว่าเนื้อเรื่องเรื่อยๆอะไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่5555
      #51-1
  2. #50 Aryz (@dreamaryz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 04:15
    ฉันมารอนิยายที่หน้าคอมทุกวันเลยนะะ...
    #50
    1
    • #50-1 Pat'TQ (@i-am-babydoll) (จากตอนที่ 8)
      29 เมษายน 2558 / 10:43
      ฉันจะพยายามปั่นทุกวันเลยนะ ><
      #50-1
  3. #49 nutji (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 00:53
    #cupidaroundtheworld ก้ดีนะ5555
    #49
    1
    • #49-1 Pat'TQ (@i-am-babydoll) (จากตอนที่ 8)
      29 เมษายน 2558 / 10:42
      สาวกเกลอย่าลืมเอาแฮชแท็กนี้ไปใช้กันนะ5555555
      #49-1